ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

นางสาวจำแลงรัก

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

คิมหันต์ตามมาขวางแองจี้ไม่ให้ขึ้นรถ ต้องการคำอธิบาย แองจี้กลับแก้ตัวว่าตนไม่ผิด ทีคิมหันต์ยังมีอาโก๊ะได้ ตนก็มีคนอื่นได้เหมือนกัน คิมหันต์โต้ว่า เรื่องของเขาเป็นอุบัติเหตุ แต่เธอ ตั้งใจให้ท่านาวิน แองจี้แก้ตัวไม่ออกจึงพาลขอเลิก

“แองจี้เบื่อเต็มทีแล้วกับการเสแสร้ง แองจี้เบื่อคิ้ม เบื่อสภาพที่คิ้มเป็นอยู่ คิ้มมองตัวเองบ้างสิว่ามีอะไรดี หลงตัวเอง เอาแต่ใจ ไม่มีอนาคต ไม่มีอะไรดีสักอย่าง แม้แต่หน้าที่ การงาน คิ้มก็อยู่ในช่วงขาลง แล้วทำไมแองจี้ต้องมาทนกับผู้ชายห่วยแตกแบบนี้ด้วย”

“ไม่จริงใช่มั้ยแองจี้ เรื่องทั้งหมดคุณพูดเพราะคุณโกรธผม ความจริงคุณยังรักผมอยู่ บอกผมมาสิแองจี้ บอกผมมา” คิมหันต์ช็อกเขย่าบ่าแองจี้ จนนาวินต้องมาห้าม

คิมหันต์ผลักนาวิน ไล่ไม่ต้องมายุ่ง “แกมันไอ้คนลวงโลกไอ้นาวิน ชอบทำตัวเป็นพ่อพระต่อหน้าคนอื่น ฉันรู้หรอกน่าว่ามันเป็นแผนของแก ที่จะแย่งทุกอย่างไปจากฉัน”

“นี่มันเกินไปแล้วนะคุณคิมหันต์ คุณกล้าดียังไงมาพูดจาดูถูกผม คุณถอนคำพูดเดี๋ยวนี้”

คิมหันต์ไม่ยอม ทั้งสองจึงต่อยกัน อาโก๊ะวิ่งมาห้าม แองจี้เห็นแล้วอมยิ้มหลงคิดว่าทั้งสองต่อสู้แย่งตน เนริสาตามออกมาหมั่นไส้ที่แองจี้ไม่คิดจะช่วย อาโก๊ะจะเข้าไปห้ามเอง ป้าแมวรั้งไว้เกรงโดนลูกหลง แองจี้ยิ้มเยาะใส่อาโก๊ะ

“ว่าไงยัยคนป่า ทีนี้แกเห็นรึยังว่าฉันเหนือกว่าแก ทั้งคิมหันต์ทั้งนาวิน เขาชอบฉันย่ะไม่ใช่แก”

นาวินรีบหันมาแย้งไม่เป็นความจริง คิมหันต์ฉวยโอกาสชกหน้านาวิน อาโก๊ะโต้แองจี้ว่า

“ไม่จริง หมูหันแค่หลงคุณแองจี้ต่างหาก สักวันหมูหันต้องตาสว่างแล้วรู้ว่ารักแท้ของหมูหันคืออาโก๊ะ”

คิมหันต์ชะงักค้านว่าไม่จริง นาวินฉวยโอกาสชกหน้าคิมหันต์บ้าง แองจี้สะใจโบกมือลาจะไปขึ้นรถ อาโก๊ะโกรธที่แองจี้ไม่รับผิดชอบเรื่องที่ก่อไว้จึงกระชากไหล่เธอหันมา แล้วตบฉาดเข้าให้ แถมบอกว่าแองจี้หน้าด้าน ตบแค่นี้ไม่รู้สึกหรอก แองจี้โมโหตบคืน สองสาวสู้กันนัว คิมหันต์กับนาวินชะงักหันมา แยกสองสาวออกจากกัน คิมหันต์ดึงอาโก๊ะไว้ นาวินดึงแองจี้

“เข้ามาสิยะนังคนป่ากิ๊กก๊อก รับรองแกได้ตายสมใจแน่” แองจี้ท้า

“อย่ามาว่าอาโก๊ะนะ อาโก๊ะเป็นถึงลูกสาวหัวหน้าเผ่า ไม่ใช่คนป่ากิ๊กก๊อก คุณแองจี้นั่นแหละเป็นผู้หญิงไม่ดี คุณแองจี้ชอบหลอกผู้ชาย”

แองจี้ปรี๊ดแตกผลักนาวินออกแล้วโผเข้าใส่อาโก๊ะ แต่กลับถูกอาโก๊ะตบเซถลาออกไป นาวินเตือนว่าเธอสู้อาโก๊ะไม่ได้หรอก แองจี้แค้นใจ คว้ากระเป๋าที่ตกอยู่ดึงปืนพกออกมา ป้าแมวกับเนริสากลัวรีบหลบ คิมหันต์ดึงอาโก๊ะมาหลบหลัง นาวินเข้าแย่งปืน ปืนลั่นขึ้นหลายนัด นาวินให้คิมหันต์พาอาโก๊ะหนีไปก่อน เขาจึงดึงเธอขึ้นรถขับออกไป

ooooooo

หนีออกมาได้ จอห์นมาส่งเล่าจางกับทุกคนที่ท่ารถ ซื้อตั๋วรถให้ อาปู้ขออยู่เป็นเพื่อนอาโก๊ะต่อ จอห์นขอให้เล่าจางบอกลาอาโก๊ะก่อนเดินทางไป แต่เล่าจางบอกว่าตนตัดขาดกับลูกแล้ว

“แหม ทำแบบนี้ อาโก๊ะเขาเสียใจแย่เลยลุง”

“ข้าต่างหากที่ควรเสียใจ มีลูกสาวไม่รักดี เห็นแก่ผู้ชายมากกว่าความเป็นความตายของพี่น้องในเผ่า ขนาดผีฟ้าทำนายว่าทุกคนจะเดือดร้อน มันก็ไม่ยอมสนใจไยดี”

จอห์นไม่อยากเซ้าซี้ต่อ ในขณะที่มังลายิ่งรู้สึกผิด จนทนไม่ไหว สารภาพผิดกับเล่าจางบนรถทัวร์ เล่าจางโกรธเงื้อไม้เท้าจะหวด อากิ๊กมาขวางขอให้ยกโทษให้มังลาที่ทำไปเพราะรักอาโก๊ะ เล่าจางเห็นแก่อากิ๊กจึงบอกว่าจะไปจัดการเมื่อถึงเผ่า มังลาซึ้งใจอากิ๊กอีกครั้ง...

นาวินยึดปืนจากแองจี้มาได้ จึงรู้ว่าเป็นปืนปลอมที่ใช้ถ่ายหนัง แองจี้โกรธหาว่าตนถูกทำร้ายก่อน จะแจ้งความเอาเรื่องอาโก๊ะให้ถึงที่สุด นาวินเตือน เสี่ยทรงชัยจะไม่พอใจถ้าเขากับคิมหันต์ต้องเป็นข่าวขึ้นหน้าหนึ่ง

“นี่คุณพูดเพราะหวังดี หรือเพื่อปกป้องยัยอาโก๊ะกันแน่คะ นาวิน”

นาวินนิ่งไม่ตอบไม่ปฏิเสธ แองจี้เดือดไม่พอใจ...

ทั้งคิมหันต์และอาโก๊ะต่างยังอยู่ในอารมณ์โกรธ คิมหันต์ขับรถพาอาโก๊ะไปไม่รู้จุดหมาย เขาถามเธอว่า อยากเห็นเขาตกงานหรือ ถึงมีเรื่องกับลูกสาวเจ้านายของเขา

“คุณแองจี้หลอกหมูหัน จะให้อาโก๊ะอยู่เฉยๆได้ยังไง”

“นั่นมันเรื่องของเขา เธออย่าลืมสิว่าเราเลิกกันแล้ว ดังนั้นเธอไม่มีสิทธิ์มายุ่งเรื่องของฉัน”

“จนถึงขนาดนี้ หมูหันยังว่าอาโก๊ะ แถมยังปกป้องคุณแองจี้” อาโก๊ะสะเทือนใจ

คิมหันต์ว่าเขาให้เหตุผล อาโก๊ะน้อยใจให้เขาจอดรถตนจะกลับบ้าน คิมหันต์ฉุนขึ้นมา ถามว่าจะกลับไปหานาวินหรือ เขาไม่ยอมให้นาวินมาลบเหลี่ยมเขาหรอก

“อาโก๊ะไม่ได้กลับไปหาพี่นาวิน อาโก๊ะจะกลับเผ่าเคอ ได้ยินมั้ย อาโก๊ะจะกลับเข้าป่า”

คิมหันต์ตะลึง พลันมือถือดังขึ้น สมพรโทร.เข้ามาอ้างว่ามีข่าวร้ายจะบอก เธอมีหลักฐานว่าคิมหันต์เป็นสามีอาโก๊ะ ถ้าไม่อยากเป็นข่าวให้มาเจรจากับตนที่ออฟฟิศภายในหนึ่งชั่วโมง คิมหันต์ตกใจรีบขับรถไปที่บริษัทหรรษาบันเทิง อาโก๊ะโวยวายจะกลับบ้าน

“รู้แล้ว เดี๋ยวฉันไปส่ง รออยู่นี่ก่อนละกัน เดี๋ยวฉันมา” คิมหันต์ให้อาโก๊ะรอในรถ

เข้ามาในออฟฟิศ คิมหันต์แปลกใจที่ประตูไม่ได้ล็อก บรรยากาศในออฟฟิศมืดสลัวไม่มีคนทำงาน คิมหันต์กวาดตาไปรอบๆ มีเสียงคลิปสัมภาษณ์เล่าจางดังขึ้น คิมหันต์ถึงกับอึ้ง สมพรกดปุ่มหยุดคลิปที่มือถือ เดินสยายผมถือแก้วเหล้าท่าทางเย้ายวนเต็มที่เข้ามา

“คิดไม่ถึงสินะคุณคิมหันต์ ว่าซุปเปอร์สตาร์อย่างคุณจะมีวันนี้”

คิมหันต์ถามว่าต้องการอะไร สมพรให้เขานั่งลงก่อน อย่าทำให้ตนอารมณ์เสีย คิมหันต์จำใจนั่งบนโซฟา สมพรยื่นแก้วเหล้าให้ เขาถามอยากแก้แค้นอะไรก็ว่ามา สมพรกระแซะเข้าใกล้

“ก็ได้ ตอนแรกฉันว่าจะต่อรองเรื่องกับคุณฉันท์มิตร แต่ถ้าคุณอยากให้มันเป็นเรื่องธุรกิจล่ะก็...ห้าล้าน แลกกับคลิปแล้วก็ความผิดที่คุณเคยดูถูกเหยียดหยามฉัน”

คิมหันต์ขอโทษ สมพรไม่ยอมยืนยัน “ห้าล้าน แล้วที่สำคัญ...คืนนี้คุณต้องอยู่กับฉัน”

“ฮึย...นี่ นี่มันบ้าไปแล้วนะคุณสมพร ทำแบบนี้ผมไม่เอาด้วยนะ”

“ทำไมจะไม่ได้ ทีนังคนป่านั่นคุณยังจับทำเมีย แล้วนังแองจี้ คุณนึกว่ามันวิเศษนักเหรอ ตอนเรียนอยู่เมืองนอก มันเละเทะจะตาย” สมพรดึงคิมหันต์มาลูบไล้

“แล้วมันเกี่ยวกับเรื่องนี้ตรงไหน”

“เกี่ยวสิ เพราะฉันต้องการเอาชนะคุณ ต้องการให้คุณเลิกปฏิเสธฉัน ยอมรับฉัน แล้วหลังจากนั้นเราก็จะเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน คุณเป็นดารา ฉันเขียนข่าวเชียร์ ตกดึกฉันก็เป็นเมียคุณ”

“คุณมันบ้าไปแล้วสมพร เอาโทรศัพท์มาให้ผมเดี๋ยวนี้” คิมหันต์บอกว่าเขายอมจ่ายห้าล้านแต่เรื่องอื่นเขาไม่ยอม คิมหันต์แย่งมือถือจากสมพร แล้วพลั้งมือผลักเธอล้มลง

คิมหันต์ตกใจรีบขอโทษที่ทำให้เธอเคียดแค้นแล้วทำท่าจะกลับ สมพรโมโหผลักเขาไปกระแทกโต๊ะอย่างแรง แล้วคว้ามีดตัดซองจดหมายมาหวังจะกรีดหน้าเขาให้เสียโฉม อาโก๊ะโผล่เข้ามาเอาแจกันฟาดหัวสมพรเลือดอาบ สลบไป คิมหันต์ตกใจ เป็นเรื่องใหญ่แล้ว เขาดึงอาโก๊ะออกมาขึ้นรถ อาโก๊ะถามว่าจะกลับไปอยู่ป่ากับตนใช่ไหม

“ฮึย ฉันไปไม่ได้หรอกอาโก๊ะ ฉันต้องคอยฟังข่าวทางนี้ด้วย เธอก็เหมือนกัน เธอตีหัวยัยสมพรเลือดอาบแบบนั้น ถ้าหนีไปจะยิ่งมีความผิดนะ”

อาโก๊ะถามจะไปหลบที่ไหนก็มีแต่คนรู้จักคิมหันต์ แต่เขาบอกว่ามีอยู่ที่หนึ่งที่ปลอดภัย ก่อนอื่นคิมหันต์โทร.เล่าเรื่องให้จอห์นฟัง เพื่อคอยตามข่าว...

โตโต้หิ้วถุงข้าวมาที่บริษัท พอสมพรนอนแผ่หัวแตกอยู่จึงรีบพาไปหาหมอทำแผล จากนั้นไปแจ้งความว่าคิมหันต์ปลุกปล้ำแล้วทำร้ายร่างกาย เสี่ยทรงชัยเต้นผางเมื่อรู้ข่าว เขายังเชื่อว่าคิมหันต์ไม่ใช่คนหน้ามืดอย่างนั้น แต่มันก็มีผลกระทบกับหนังที่กำลังฉาย เสี่ยทรงชัยเครียด

ooooooo

คิมหันต์แวะซื้อเสื้อผ้า ของใช้จำเป็น อาโก๊ะหลงดีใจที่จะได้ไปเที่ยวกับเขา คิมหันต์โวย “บ้าเรอะ เที่ยวที่ไหนล่ะ จะติดคุกแล้วยังไม่รู้ตัวอีก ไปหยิบของไป”

คิมหันต์มองไปเห็นข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์ก็ตกใจ คว้าขึ้นมาอ่านพาดหัวข่าว...แฉดาราบู๊ชื่อดังทำร้ายนักข่าวสาว หวังปิดปากเรื่องมีครอบครัว...เนื้อความ ปรักปรำว่าเขาพยายามข่มขืน หวังปิดปากนักข่าว คิมหันต์ตกใจที่เรื่องกลับตาลปัตร

ในขณะที่สมพรยังถูกตำรวจเรียกตัวไปสอบปากคำ ตำรวจแปลกใจที่เธอโดนตีหัวสลบแล้วรู้ได้อย่างไรว่าจะถูกคิมหันต์ข่มขืน สมพรอึ้งไปพักใหญ่ก่อนจะแก้ตัวว่า โตโต้เห็นคิมหันต์ถอดกางเกงเตรียมจะปล้ำตน โตโต้หน้าเจื่อนเออออไป พอออกมาจากสถานีตำรวจโตโต้ต่อว่า

“เจ๊ครับ ทำแบบนั้นมันเท่ากับให้การเท็จ ถือเป็นความผิดตามกฎหมายนะครับเจ๊”

“ฉันไม่สน เป็นไงเป็นกัน งานนี้ฉันต้องการคว่ำนายคิมหันต์ให้ได้”

“อ้าวเจ๊ ก็ตอนแรกเจ๊บอกผมว่าเราทำตามหน้าที่ของนักข่าว เปิดโปงความชั่วของนายคิมหันต์ แต่ตอนนี้ผมว่าเราเลวกว่ามันอีกนะครับ ทำแบบนี้มันเสื่อมเสียจรรยาบรรณนะเจ๊”

สมพรไม่สนใจ ขู่โตโต้ต้องร่วมมือกับตนให้ตลอด ไม่อย่างนั้นจะมีความผิดเหมือนกัน

รถคิมหันต์แล่นมาตามถนนเลียบทะเล อาโก๊ะตื่นเต้นได้เที่ยวทะเลกับเขา คิมหันต์เตือนอย่าลืมไม่ได้มาเที่ยว เราสองคนเลิกกันแล้ว อาโก๊ะจ๋อย คิมหันต์เองก็รู้สึกผิดแต่เก็บความรู้สึกไว้ มาถึงหน้าบ้านเด็กกำพร้า คิมหันต์บอกอาโก๊ะว่าเขาเติบโตที่นี่ อาจารย์แม่กับเด็ก 7-8 คน ออกมาท่าทาง

ทุกคนดีใจ อาจารย์แม่ดักคอว่า มีเรื่องมาอีกแล้วใช่ไหม คิมหันต์ยิ้มๆขอหลบสองสามวัน แล้วแนะนำว่าอาโก๊ะเป็นเพื่อนที่ต้องหนีมาด้วยกัน อาจารย์แม่ชอบอาโก๊ะ พาเธอมาห้องนอน

“ที่นี่อุดอู้หน่อยนะหนูโก๊ะ ปกติเวลาคิมหันต์เขามีเรื่องทีไร เขาก็จะหนีมานอนรวมกับเด็กๆในห้องนี้ เธอคงไม่อึดอัดหรอกนะ”

“อาโก๊ะนอนได้ เวลาไปล่าสัตว์กับคนที่หมู่บ้าน อาโก๊ะกับเพื่อนก็นอนเบียดๆกันในป่า”

อาจารย์แม่ชมว่าอาโก๊ะสวยน่าจะเป็นแฟนคิมหันต์

อาโก๊ะเศร้าบอกว่าคิมหันต์ไม่รักตน อาจารย์แม่มองอย่างสงสัย อาโก๊ะเปลี่ยนเรื่องถามว่าเสียงอะไรเหมือนเสียงน้ำตก อาจารย์แม่บอกว่าด้านหลังมีชายหาด ท่าทางอาโก๊ะตื่นเต้น

หน้าบ้าน คิมหันต์นั่งมองรูปแองจี้ที่พกไว้ด้วยความเสียใจ ไม่อยากเชื่อว่าที่ผ่านมา ความรักของเขาไม่มีคุณค่าสำหรับเธอเลย อาจารย์แม่เดินมานั่งคุยด้วย คิมหันต์ปาดน้ำตาหันมาถามว่าดูเด็กจะน้อยลง เธอตอบว่าช่วงหลังนี่ไม่ได้รับเด็กเพิ่ม เพราะตนใกล้เกษียณเต็มที ผู้ช่วยก็ลาออกคงดูแลต่อไปไม่ไหว แต่เงินที่เขาส่งมาช่วยทุกเดือนมากเกินพอแล้ว

“แปลว่าเด็กๆต้องย้ายไปอยู่ที่อื่นเหรอครับ”

“อาจจะดีกว่าที่นี่ก็ได้นะ”

“ผมว่าไม่หรอกครับ สำหรับผม ที่นี่ดีที่สุดแล้ว”

อาจารย์แม่ถอนใจเปลี่ยนเรื่องว่า อีกชั่วโมงจะถึงเวลาอาหาร ระหว่างนี้ให้พาอาโก๊ะไปเดินเล่นที่ชายหาดก่อน คิมหันต์กลับปัดว่าเอาไว้ทีหลังไม่สำคัญ อาจารย์แม่เอ็ด ทีเขายังอุตส่าห์มาเป็นเพื่อนเราถึงที่นี่ แล้วจะพาเขาไปทะเลใกล้ๆ

แค่นี้ไม่ได้หรือ คิมหันต์ถูกตำหนิจึงคิดได้ เขากลับมาหาอาโก๊ะที่ห้องพัก แต่พบว่าอาโก๊ะไม่อยู่ จึงตามไปดูที่ชายหาด เห็นเธอยืนสูดอากาศอยู่ริมทะเลจึงเข้ามาแซวว่าน้ำทะเลมีไว้เล่นไม่ใช่ดม แล้วถามว่าให้เขาเล่นเป็นเพื่อนไหม

“ไม่ต้องก็ได้ อาโก๊ะไม่อยากรบกวน” อาโก๊ะเดินเลี่ยงหนี

คิมหันต์เข้าอุ้ม อาโก๊ะตกใจ โวยวายว่าจะทำอะไร คิมหันต์พูดยิ้มๆ “ถึงฉันจะไม่ใช่สามีที่ดี แต่ฉันก็อยากเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอนะอาโก๊ะ”

อาโก๊ะตื้นตันเมื่อเห็นรอยยิ้มของคิมหันต์ พลันต้องตกใจเมื่อเขาโยนเธอลงทะเล ทั้งสองฉุดดึงกันอย่างสนุกสนาน อาโก๊ะกดเขาจมน้ำจนเขาแทบไม่ไหว เหนื่อยหอบแต่มี

ความสุข จนพระอาทิตย์จวนลับขอบฟ้า คิมหันต์นอนแผ่หมดแรง อาโก๊ะถือลูกมะพร้าวมาส่งให้ เขาแปลกใจว่าเธอเอามาได้อย่างไร อาโก๊ะชี้ไปบนต้นที่เธอปีนไปเอามา และเฉาะด้วยหินแหลมๆ ทีแรกคิมหันต์จะไม่กินเพราะเกรงสกปรก แต่พออาโก๊ะประชด

“จะไปรู้เหรอ ก็อาโก๊ะเป็นคนป่านี่ ผู้หญิงชาวป่าก็ต้องทำอะไรง่ายๆแบบนี้แหละ จะให้มาอ่อนหวานเหมือนคนเมืองได้ยังไง”

“เอาเถอะ ถึงยังไงเธอก็ทำเพื่อฉันนี่ จริงมั้ย กินก็กิน” คิมหันต์ดื่มน้ำมะพร้าวแบบแหยงๆ “อาโก๊ะ เธอดูแลฉันมาตลอด แต่ฉันไม่เคยทำอะไรเพื่อเธอจริงๆเลยสักครั้ง ฉันขอโทษนะ”

“ไม่ใช่ความผิดหมูหันหรอกหมูหันไม่ได้เลือก

อาโก๊ะนี่ อาโก๊ะต่างหากที่เป็นฝ่ายยัดเยียดเรื่องพรหมลิขิตให้หมูหันเชื่อตามอาโก๊ะ ทั้งๆที่มันอาจจะเป็นเรื่องเหลวไหล”

“แล้วเธอยังคิดว่าเราเป็นเนื้อคู่กันอยู่รึเปล่า” คิมหันต์สบตาอาโก๊ะรอคำตอบ

อาโก๊ะกลั้นน้ำตาส่ายหน้าช้าๆ “ถ้าหมูหันเป็นเนื้อคู่ของอาโก๊ะจริงๆ หมูหันคงไม่ทำกับอาโก๊ะแบบนี้ หมูหันรังเกียจอาโก๊ะ ไล่อาโก๊ะ หมูหันเอาแต่หลอกอาโก๊ะมาตลอด... ตอนที่เราเลิกกัน หมูหันขอแยกทางกับอาโก๊ะ อาโก๊ะไม่เห็นหมูหันเสียใจเลย อาโก๊ะไม่เชื่อเรื่องเนื้อคู่ ไม่เชื่อเรื่องพรหมลิขิตอีกแล้ว มันไม่มีจริง อาโก๊ะเป็นคนป่า อาโก๊ะมันโง่เอง”

คิมหันต์มองอาโก๊ะปาดน้ำตา แล้วเหมือนเธอกลั้นไม่ไหวลุกวิ่งหนีไป เขามองตามด้วยความรู้สึกผิดอย่างมาก

ooooooo

ถึงจะโกรธแต่ใจจริง เสี่ยทรงชัยก็ไม่เชื่อว่า คิมหันต์จะหน้ามืดปล้ำสมพรต่อให้เมาจนจำบ้านเลขที่ไม่ได้ก็คงไม่ทำ จึงเรียกเธอมาเจรจาที่ออฟฟิศ สมพรเคือง ตกลงที่เรียกมาจะเจรจาหรือจะด่ากันแน่

“เออลืมไป งั้นว่ามาเลย งานนี้ถ้าจะเคลียร์ผมต้องจ่ายเท่าไหร่ แต่ด่วนหน่อยนะ เพราะถ้าเกิดช้าจนหนังผมเจ๊งซะก่อนละก็ ผมเอาเรื่องคุณแน่”

สมพรยิ้มเย้ยที่ตนเป็นต่อ เมื่อได้สมใจเดินออกมาพึมพำคนเดียว “ฮึ ไอ้แก่หน้าโง่ คิดเหรอว่าที่ฉันทำมาทั้งหมดเนี่ย ฉันทำเพราะต้องการเงิน ฉันต้องการความสะใจต่างหาก”

ว่าแล้วสมพรก็เอามือถือออกมากดหาโตโต้ สั่งให้ตามหาคิมหันต์ให้เจอก่อนตำรวจ...

คืนนั้นมีฝนตกฟ้าคะนอง ไฟที่บ้านเด็กกำพร้าดับลง คิมหันต์ช่วยตรวจดู มีอาโก๊ะคอยส่องไฟฉาย และซับเหงื่อให้ แต่เกิดไฟช็อตระเบิดปัง คิมหันต์กอดเอาตัวปกป้องอาโก๊ะอย่างไม่รู้ตัว ทั้งสองสบตากันนิ่ง คิมหันต์เผลอยื่นหน้าเข้าไปจะจูบเธอ แต่แล้วเด็กๆ ถือไฟฉายส่องมาเสียก่อน ทั้งสองจึงผละออกจากกัน คืนนี้ทุกคนจึงต้องอยู่กันในความมืด คิมหันต์ใช้ไฟฉายส่องอ่านนิทานให้เด็กๆฟัง นิทานสอนให้เด็กๆ เป็นคนดีมีความกล้าหาญ

แต่พอมีเด็กคนหนึ่งถามว่า ถ้าเขาเป็นเด็กดีกล้าหาญแล้ว พ่อกับแม่จะมารับเขาไหม คิมหันต์สบตาอาจารย์แม่อึ้งๆ ไม่อาจตอบคำถามนั้นได้...พออยู่กันตามลำพัง อาโก๊ะถามคิมหันต์ว่า ทำไมไม่บอกเด็กๆ ไปว่าพ่อแม่พวกเขาจะกลับมา

“ฉันโกหกไม่ได้หรอกอาโก๊ะ ถ้าพูดไปแบบนั้น พวกเขาก็ต้องย้อนถามเรื่องพ่อแม่ฉันเหมือนกัน พ่อกับแม่ฉันไม่เคยกลับมา ตอนแรกๆ ฉันคิดว่า ฉันรวยแล้วก็มีชื่อเสียงเมื่อไหร่ พวกท่านจะต้องเห็นคุณค่าของฉัน แล้วกลับมาขอโทษที่เคยทิ้งฉันไป ไอ้จอห์นเองก็คิดแบบฉัน”

“พ่อแม่นายจอห์นก็ไม่กลับมาเหมือนกันเหรอ”

“ไม่มีใครกลับมาหรอก นั่นล่ะคือรสชาติของการทรยศหักหลัง ชีวิตคนเมืองซับซ้อนไม่เหมือนคนป่าอย่างพวกเธอ เธออาจเชื่อเรื่องรักแท้ พรหมลิขิต แต่ฉันเชื่อเหตุผล เชื่อเรื่องความมั่นคง รักแท้สำหรับฉันก็คือคนสองคนที่มีผลประโยชน์ร่วมกันแล้วมีแนวโน้มว่าจะไปกันได้”

“แบบหมูหันกับคุณแองจี้” อาโก๊ะดักคอ

“ใช่...แต่เหตุผลมัน...มันเกิดผันแปรนิดหน่อย” คิมหันต์สลดลง

“แล้วหมูหันเคยรักใคร โดยไม่คิดเรื่องเหตุผลบ้างรึเปล่า”

คิมหันต์ว่าอาโก๊ะยังเชื่อเรื่องผีฟ้า อาโก๊ะรำพึงว่าตนเชื่อเพราะอยากเชื่อ ถ้าไม่ชอบก็ไม่ยอมเชื่อ คิมหันต์มองอาโก๊ะอย่างงงๆ ถามว่าตกลงเธอยังเชื่อว่าเขาเป็นเนื้อคู่อยู่หรือเปล่า

“จะให้ตอบแบบเหตุผล หรือตอบแบบความเชื่อล่ะ”

คิมหันต์ให้ตอบความรู้สึก อาโก๊ะหลบสายตา บอกเขาว่า เขาเลิกกับตนแล้ว จะให้รู้สึกอะไรล่ะ คิมหันต์เสียดาย พลันมีหิ่งห้อยบินส่องแสงมา อาโก๊ะถามเขาว่าจำวันที่เสี่ยงทายกับผีฟ้าได้ไหม แล้วหิ่งห้อยบินมารอบตัว คิมหันต์อ้างว่าเพราะลมที่พัดมา คราวนี้ อาโก๊ะจึงหลับตา อธิษฐานอีกครั้ง หิ่งห้อยบินมาเกาะที่หลังมือคิมหันต์แปลกใจถามว่าเธออธิษฐานอะไร อาโก๊ะยิ้มเศร้าๆ บอกเพียงว่าเป็นความลับ

ooooooo

ด้านจอห์น ยุทธการ และชาญรบยังเป็นห่วงคิมหันต์ และไม่เชื่อข่าวที่เกิดขึ้น เพราะรู้จักนิสัยคิมหันต์ดี ยุทธการถามจอห์นให้คิดดูดีๆ ว่ามีที่ไหนที่คิมหันต์จะไปกบดานได้บ้าง จอห์นคิดสักพักก็นึกได้ และเชื่อว่าคิมหันต์คงตั้งหลักรอดูสถานการณ์สักพัก แล้วถึงจะออกมาแถลงข่าว

ในขณะที่โตโต้สืบหาจนพบว่า คิมหันต์กับอาโก๊ะมาซื้อของที่มินิมาร์ทแถวชลบุรี จึงรีบส่งข่าวสมพร...

วันรุ่งขึ้นคิมหันต์กับอาโก๊ะซึ่งปูที่นอนบนพื้น หน้าเตียงพวกเด็กๆ สองคนอยู่ในสภาพนอนกอดก่ายกัน เด็กๆ ล้อมวงดูหัวเราะคิกคัก สองคนสะดุ้งตื่นเขินอาย คิมหันต์ลุกขึ้นวิ่งไล่ตีเด็กๆอย่างสนุกสนาน อาโก๊ะมองภาพเหล่านั้นอย่างมีความสุขและอยากหยุดเวลาไว้แบบนี้

มีความสุขไม่ทันไร สมพรก็นำทีมนักข่าวบุกมาที่บ้านเด็กกำพร้า อาจารย์แม่ตกใจออกมารับหน้าไว้สักพักก็รีบปิดประตู วิ่งไปเตือนคิมหันต์กับอาโก๊ะให้หนีไป สองคนพากันปีนกำแพง โดดออกด้านหลังอย่างทุลักทุเลลงมา คิมหันต์โล่งอก บอกอาโก๊ะ

“เรียบร้อย นักข่าวตามเราไม่ทันแน่  เราหนีพ้นแล้วอาโก๊ะ”

“หมูหันแน่ใจเหรอ...แต่อาโก๊ะว่าไม่นะ” อาโก๊ะถามเพราะเห็นว่ามีอะไรแปลกๆ

คิมหันต์มองไปเห็นตำรวจล้อมจับเขาอยู่ สองคนถูกนำตัวขึ้นรถตำรวจ...ภาพข่าวออกมา อาโก๊ะโบกมือทักทายให้กล้อง ในขณะที่คิมหันต์พยายามปิดหน้า นักข่าวพูดข่าว อย่างรุนแรงว่าคิมหันต์ถูกจับข้อหา ข่มขู่ ทำร้ายร่างกาย และพยายามปลุกปล้ำนักข่าว และกำลังจะมีอีกข้อหาคือพรากผู้เยาว์ เพราะสาวใช้หรือภรรยาของเขายังไม่บรรลุนิติภาวะ

ในห้องสอบสวน อาโก๊ะกับคิมหันต์ถูกแยกกันคนละห้อง คิมหันต์ปฏิเสธทุกข้อกล่าวหาและโต้ว่า ทุกอย่างสมพรเป็นคนทำกับเขา แต่มีอยู่เรื่องเดียวที่คิมหันต์ยอมรับคือ ตีหัวสมพร แต่เพื่อป้องกันตัว ขณะที่อาโก๊ะให้ปากคำว่า ตนเป็นเพียงสาวใช้ของคิมหันต์ แต่พ่อเข้าใจผิดถึงพูดออกไปแบบนี้...อาโก๊ะได้รับการปล่อยตัว จอห์นกับทุกคนมารอรับแต่คิมหันต์ไม่ได้ออกมา...

เนริสาตกใจเมื่อรู้ข่าวจากนาวิน “ห้ามประกันตัว นี่คดีมันร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอคะ”

“ก็ไม่เชิงหรอกยัยสา แต่คดีนี้ผู้เสียหายเป็นถึงนักข่าว สื่อก็เลยจับตาเป็นพิเศษ แถมคุณคิมหันต์เขามีท่าทีว่าจะหลบหนีด้วย เรื่องก็เลยไปกันใหญ่”

เนริสาเชื่อว่าคิมหันต์เป็นคนดี นาวินบอกว่าเขาเลียบ เคียงถามตำรวจดูแล้ว ท่าทางต้องใช้เงินประกันอย่างต่ำสิบล้าน... คนที่จะช่วยได้คือเสี่ยทรงชัย ยุทธการกับชาญรบมาขอให้เสี่ยช่วย แต่เสี่ยทรงชัยไม่อยากเสี่ยงเพราะหนังก็คงเจ๊ง ยุทธการเตือนว่า คิมหันต์ทำเงินให้เสี่ยมาเป็นร้อยล้าน แค่นี้ทำไมจะช่วยคิมหันต์บ้างไม่ได้ จอห์นรวบรวมเงินที่มีอยู่ได้แค่เจ็ดล้าน อาปู้แปลกใจทำไมคิมหันต์มีเงินน้อย จอห์นบอกว่า คิมหันต์ถูกเสี่ยทรงชัยหลอกให้เซ็นสัญญา ได้เงินมาเท่าไหร่ เสี่ยฟันไปเกือบครึ่ง อาโก๊ะเสียใจเป็นห่วงคิมหันต์จึงคิดจะไปขอร้องเสี่ยทรงชัยเอง

แต่พอมาขอพบ แองจี้กันท่า ยื่นข้อเสนออาโก๊ะ “ความจริงป๊าฉันเขาเอ็นดูเธออยู่นะ อาโก๊ะ แต่ช่วงนี้อารมณ์บูด ถ้าเธออยากให้เขาสบายใจ เธอก็มาดินเนอร์กับเขาสักมื้อสิ”

อาโก๊ะไม่เข้าใจ จอห์นรู้ว่าแองจี้คิดไม่ซื่อ...พอเสี่ยทรงชัย รู้จากลูกสาวก็แอบดีใจ แต่ก็เสียดายเงินสิบล้าน แองจี้บอกว่าให้ฟันฟรีๆแล้วชักดาบ เสี่ยทรงชัยยิ้มกริ่มแต่ก็หวั่นๆ เหมือนกัน

ทุกคนห้าม แต่อาโก๊ะเข้าใจว่าแค่กินข้าวจะเสียหายอะไร นาวินจึงบอกว่า เขามีวิธีที่ดีกว่า

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“โอม” บุกรังเสือ “เคลลี่” บู๊ ระห่ำ เปิดฉากต้นตอความแค้น ใน “เวราอาฆาต”

“โอม” บุกรังเสือ “เคลลี่” บู๊ ระห่ำ เปิดฉากต้นตอความแค้น ใน “เวราอาฆาต”
16 มิ.ย 2564

05:01 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 16 มิถุนายน 2564 เวลา 11:13 น.