ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

มายาตวัน

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

วันรุ่งขึ้น ขณะที่มัทนากำลังให้อาหารเจ้าจุด เอกชัยเดินยิ้มร่าเข้ามาทัก นึกว่ากลับมาจะไม่ได้เห็นหน้าเสียแล้ว สร้างวีรกรรมอะไรใหญ่โต หญิงสาวหน้าเหยเก

“หนูไม่ได้อยากสร้างปัญหาหรอกค่ะคุณเอก ตกลงหนูถูกไล่ออกไหมคะ”

“ดีใจด้วยนะ เธอได้ไปต่อ” เอกชัยกล่าวยิ้มๆ

มัทนาตื่นเต้นดีใจยกมือไหว้ขอบคุณ แต่เอกชัยกลับบอกให้ไปขอบคุณเขตต์ตวัน เพราะเขาให้รางวัลที่เธอ ช่วยชีวิตเจ้าด่าง มัทนาดีใจขอตัวไปขอบคุณเขา แต่พอเดินมาถึงสนามหน้าบ้าน เห็นดีไซเนอร์คนหนึ่งกำลังกางแบบคุยมือถืออยู่ ลมพัดวูบมากระดาษแผ่นหนึ่งปลิวมาตกตรงหน้า จึงรีบเก็บหลบมาดูอีกมุมหนึ่ง เห็นเป็นแบบเสื้อสวยเก๋ มีข้อความกำกับใต้ภาพว่า...

“ฟินาเล่แบบสอง เซอร์ไพรส์ ฉีกแนวไม่โป๊ ดูลดวัยลงมา...ลงชื่อ จันทิรา” มัทนาครุ่นคิดปะติดปะต่อเหตุการณ์ที่พบเจอ จากที่พบแบบร่างในห้องหนังสือ และที่ชนลังเสื้อผ้าล้มชุดฟินาเล่ที่ลลิสาเคยใส่ตกออกมา กับที่ได้ยินเขตต์ตวันคุยโทรศัพท์ว่า เขาเป็นเลขาส่วนตัวของจันทิรา

มัทนารีบโทร.เล่าให้มีคณากับสาระวารีฟังว่าเขตต์ตวันคือจันทิรา เจ้าของแบรนด์ตวัน สองสาวชมว่าเป็นข่าวชิ้นโบแดงมากๆ รับรองได้ย้ายไปโต๊ะข่าวการเมืองแน่ๆ แต่อดเป็นห่วงมัทนาไม่ได้ เพราะถ้าเป็นข่าวใหญ่ออกมาเธอจะเดือดร้อน จึงเตือนให้ทำลายหลักฐานให้หมด

บังเอิญหันมาเจอ บก.ยืนยิ้มกริ่มแอบฟังอยู่ สองสาวรู้ว่าสังหรณ์เป็นจริงแน่...

ในห้องประชุม ดีไซเนอร์ลนลานที่แบบเสื้อหายไปชุดหนึ่ง เขตต์ตวัน เอกชัย ลลิสา และชลบุษย์รอดู เอกชัยตัดบทให้พรีเซนต์เท่าที่มี เธอจึงเริ่มอธิบายลักษณะแต่ละแบบ ลลิสากับชลบุษย์ถกเถียงกันตามเคย ชลบุษย์หาว่าแบบโป๊เกินไป แต่ลลิสาชอบ

“จุดขายของแบรนด์ตวัน ที่นักข่าวจับตามองก็คือชุดฟินาเล่เซ็กซี่มีระดับ ที่แสดงแบบโดยฉัน ไม่ใช่เหรอ หรือว่าฉันเข้าใจผิดมาตลอด”

“ก็เพราะแบบนี้ไงคะ คุณลิซ่า แจ๊สถึงได้ออกแบบที่สองมาเซอร์ไพรส์แฟนๆของเรา”

“เซอร์ไพรส์ยังไง” เขตต์ตวันสนใจ

“ก็ชุดฟินาเล่ของตวันไม่เซ็กซี่ไงคะ” แจ๊สชะงักเมื่อลลิสาบ่นไม่น่าสนใจ แต่เขตต์ตวันให้แจงมา เธอจึงอธิบาย “คือแจ๊สกลัวคนเดาทางเราได้ จะเบื่อน่ะค่ะ บางครั้งแบบเสื้อไม่ต้องเซ็กซี่ แต่ให้ดูลดวัยเป็นสาวรุ่นแรกแย้ม พอได้ไม้แขวนเสื้อเพอร์เฟกต์อย่างคุณลิซ่า มันก็จะเซ็กซี่บวกๆไปเองน่ะค่ะ”

ลลิสาไม่เห็นด้วย เพราะจุดขายของตนคือการแต่งโป๊ แต่เอกชัยกลับชอบ ชลบุษย์ได้ที

“ฉันก็ชอบค่ะ ยิ่งเปลี่ยนนางแบบหาเด็กสาวเอ๊าะๆ มาเดินแทนยิ่งเซอร์ไพรส์”

ลลิสาค้อนขวับ เขตต์ตวันโพล่งขึ้นว่าไอเดียน่าสนใจ ลลิสาโกรธ เขารีบขยายความว่า อยากเปิดตลาดเสื้อผ้าวัยรุ่นอยู่แล้ว ลูกค้ากลุ่มนี้กำลังซื้อสูง ชลบุษย์ยิ้มสะใจ เอกชัยก็เห็นด้วย

“น่าสนใจ ได้ฤกษ์ทำซะที”

“ถ้าคอลเลกชั่นใหม่ไม่ใช่แบบนี้ ลิซ่าก็ไม่เดิน รวมไปถึงงานการกุศลที่คุณเอกเพิ่งไปรับปากเขามาด้วย” ลลิสาโกรธชูแบบเสื้อโยนลงบนโต๊ะ

เขตต์ตวันกลัวเสียงาน ตะล่อมให้ลลิสาใจเย็น แค่เพียงประชุมระดมความคิดเท่านั้น ลลิสานั่งลงยิ้มเชิดเย้ยชลบุษย์ที่นั่งหน้างอ

เวลาผ่านไป มัทนากำลังแปรงขนให้เจ้าจุดอยู่ระเบียงหลังบ้าน เอกชัยกับชลบุษย์เดินคุยกันออกมา เธอได้ยินว่าเป็นเรื่องเดินแบบจึงดึงเจ้าจุดหลบแอบฟัง

“ค่าตัวนางแบบจะเอายังไงคะ จะหักค่าใช้จ่ายก่อนบริจาคการกุศลรึเปล่า”

“เห็นปอนว่าเขาจะรับผิดชอบเองนะ ส่วนนางแบบคนไหนจะร่วมทำบุญเดินฟรีให้ก็แล้วแต่ศรัทธา”

“คงไม่ใช่ยัยลิซ่าแน่” ชลบุษย์เหยียดปากหมั่นไส้

เอกชัยยิ้มๆ ช่างเถอะ ชลบุษย์คุยเรื่องเปิดตลาดเสื้อผ้าวัยรุ่น ตนเห็นด้วย ชายหนุ่มว่าตนก็เห็นดีแต่เสียดายที่ลลิสาไม่เอาด้วย ชลบุษย์ไม่พอใจน้ำเสียงแดกดัน

“เขาเป็นจันทิรา เจ้าของแบรนด์ตวันรึไงคะ”

“เอาน่า เรายังต้องพึ่งเขา ต้องยอมรับว่าลิซ่ายังเป็นจุดขาย สร้างกระแสให้แบรนด์ตวันอยู่ ปอนเลยยังไม่อยากหักหาญน้ำใจตอนนี้”

“แต่บุษย์มีไอเดียค่ะคุณเอก เราก็จัดเป็นชุดปิดโชว์คู่เลยสิคะ ให้ลิซ่าจูงมือนางแบบโนเนมมาก็ได้”

เอกชัยคิดว่าความคิดไม่เลว ไม่ทันจะตอบ เสียงเจ้าจุดเห่าเรียกมัทนา ทำให้เธอต้องออกมาจากที่ซ่อน ทำทีว่าวิ่งเล่นกับมันมา แล้วมาเจอสองคนนี้ รีบยกมือไหว้ขอโทษ สองคนไม่ติดใจ ชลบุษย์ได้ไอเดียแกล้งลลิสาให้อกแตก จึงบอกเอกชัยว่า นางแบบโนเนมไม่ต้องไปหาที่ไหนแล้ว และยิ้มมองไปยังมัทนา เอกชัยอึ้ง แต่ก็พอใจรูปร่างหน้าตาหญิงสาวอยู่แล้ว

ooooooo

จากที่ไชยวัฒน์ บก.หนังสือสยามสารได้ยินการสนทนาของมัทนากับสาระวารี และมีคณา เขาสั่งให้สาระวารีเขียนข่าวเขตต์ตวันคือเจ้าของเสื้อแบรนด์ตวันออกมาได้เลย แต่สองสาวช่วยกันแย้งว่ามันเป็นข่าวของมัทนา น่าจะให้เธอกลับมาเขียนเอง

“มันเกี่ยวกันที่ไหนล่ะคอลัมน์เจาะลึกก็ทำไปสิ เธอแค่หยิบประเด็นมาสร้างกระแสเท่านั้นเอง”

สองสาวต่อรองจากผลงานนี้ให้เขายอมย้ายมัทนามาอยู่โต๊ะข่าวการเมือง บก.ทำท่าลังเล แต่แล้วต้องยอมโดยดี สองสาวดีใจ จะรีบส่งข่าวบอกมัทนาให้กลับมา

ระหว่างนั้น เป็นเวลาเย็นที่มัทนาจะต้องพาเจ้าจุดออกไปเดินเล่นชายหาด เชนปลอมเป็นคนขายปลาหมึกปิ้งเพื่อจะได้คุยกับเธอ เยาะตามมาเห็นแอบมองอย่างอิจฉา ยิ่งเห็นสองคนจับมือถือแขนกันยิ่งตาร้อนผ่าว กลับมาฟ้องลลิสา แต่ใส่ไฟจนดูน่าเกลียด ลลิสาสีหน้าแววตานิ่งๆ เดาอารมณ์ไม่ออกเพราะซ่อนอยู่ใต้แผ่นมาส์คบนใบหน้า

พอมัทนาจูงเจ้าจุดกลับมา เจ้าด่างวิ่งมาหา เธอดีใจมากกอดรัดฟัดเหวี่ยงด้วยความคิดถึง เอกชัยชี้ชวนให้เขตต์ตวันดูลักษณะท่าทางของมัทนาที่จะมาเป็นนางแบบตามไอเดียของชลบุษย์ เขตต์ตวันมองอย่างพิจารณาฟังเอกชัยพรีเซนต์

“ลุคดูจับต้องได้ น่ารักสมวัย น่าจะโดนใจวัยรุ่น แบรนด์ลูกค้าจะได้ดูติดดินขึ้นหน่อย เหมือนที่ปอนอยากได้”

เขตต์ตวันเกรงลลิสามีปัญหา แต่เอกชัยก็พูดเสียจนเขาต้องยอม “ผมไม่กล้าเถียงเฮียหรอกครับ ดันเปรี้ยงมาหลายคนแล้วนี่”

“เรื่องเล็งสาวๆขอให้บอก คนนี้ออร่าแรง เฮียหนับหนุนสุดตัว” เอกชัยกอดคอเขตต์ตวันหัวเราะแต่เขตต์ตวันยังหนักใจเรื่องลลิสา จึงขอให้ผ่านงานการกุศลไปก่อนค่อยว่ากันอีกที...

ooooooo

พอถึงวันงานแฟชั่นการกุศล เอกชัยกับชลบุษย์แปลกใจที่งานนี้สื่อมวลชนให้ความสนใจอย่างมากมาย เอกชัยว่าคงเป็นเพราะข่าวพาดหัวของสยามสารที่ว่า ลือกระฉ่อนเขตต์ตวันเป็นคนเดียวกันกับจันทิรา

เขตต์ตวันอยู่ในห้องพักโรงแรมที่มีคอมพิวเตอร์เปิดดูภายในงานอย่างทั่วถึง บนเตียงกางหนังสือพิมพ์สยามสาร เขาคุยมือถือกับเอกชัย “เอกก็ให้สัมภาษณ์ไปตามนั้นล่ะ ฉันเห็นด้วย เรื่องนี้ไม่เคยรั่ว ทีมงานทั้งหมดก็คนเดิม ที่เปลี่ยนแปลงอย่างเดียวก็คือลูกจ้างในบ้านของเรา เอาเถอะเรื่องนั้นค่อยกลับไปว่ากันที่บ้าน ตอนนี้แก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปก่อน”

ขณะเดียวกัน มัทนาโทร.คุยกับมีคณาและสาระวารี พอรู้ว่าข่าวดังขนาดทอล์กออฟเดอะทาวน์ สยามสารขายหมดแผงก็หวั่นใจ รุ่นพี่ทั้งสองแนะนำให้เธอลาออกแล้วรีบกลับมารับหน้าที่ข่าวการเมืองอย่างที่ต้องการ แม้จะดีใจแต่เธอต้องเตรียมรับศึกหนักเพราะถูกเพ่งเล็งแน่ๆ

และแล้ว พอจบการเดินชุดฟินาเล่โดยลลิสา นักข่าวก็กรูมารอเปิดตัวดีไซเนอร์ แต่ต้องผิดหวังเมื่อมีแต่แบนเนอร์ถูกทิ้งมากลางเวที เป็นภาพเงาผู้หญิงผมยาวสยาย มีประกายสีส้มของแสงอาทิตย์ด้านหลัง และชื่อแบรนด์ตวันประกอบอย่างเก๋ไก๋...เหล่านางแบบออกมาปรบมือ ทำให้เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์กันในหมู่นักข่าว จากนั้น เอกชัยก็โดนรุมสัมภาษณ์ เขาจึงยืนยันว่าเขตต์ตวันกับจันทิราเป็นคนละคนกัน เขตต์ตวันไม่อยากเปิดเผยว่าเป็นหุ้นส่วนเพราะต้องการความเป็นส่วนตัว

กลับมาเจอกับเขตต์ตวัน เขาชมว่าเอกชัยให้สัมภาษณ์ แบบนั้นดีแล้ว แต่เอกชัยหวั่นใจข่าวที่จะตามมา คือ ความสัมพันธ์ของทั้งสองคน แต่เขตต์ตวันชอบใจเพราะดังโดยไม่ต้องเสียค่าโฆษณา ลลิสาโวยต้องจับให้ได้ว่าใครเป็นหนอนบ่อนไส้ และผู้ที่ตนสงสัยที่สุดคือมัทนา

ทุกคนมาพร้อมหน้าในห้องประชุม มัทนานั่งหน้าเจื่อน มองเอกชัยเชิงขอความช่วยเหลือ มัทนายืนกรานว่าไม่รู้เรื่องไม่รู้จักนักข่าวสักคน ลลิสาเห็นสายตาที่เขตต์ตวันมองรีบดักคอ

“หวังว่าคราวนี้คุณปอนคงไม่ใจอ่อนปกป้องคนผิดอีกนะคะ หรือว่าต้องรอให้มันขุดคุ้ยให้เสียชื่อยิ่งกว่านี้ซะก่อน”

มัทนารู้ว่าแย่แน่ ฉวยโอกาสนี้ขอลาออก ลลิสาเร่งไล่ให้ไปเดี๋ยวนี้เลย แถมแขวะเอกชัยไม่ออกมาปกป้องบ้างหรือ เขาจึงออกตัวว่า เขตต์ตวันว่าอย่างไรตนก็ว่าอย่างนั้น

“ฉันยังไม่ให้เธอออก” เขตต์ตวันโพล่งขึ้นหน้าตาเฉย ทุกคนอึ้งยกเว้นลลิสาที่โวยวาย

“ทำไมคะคุณปอน ลิซ่าไม่เข้าใจ”

“ถ้าเธอเป็นสปายอย่างที่ลิซ่าระแวง ปล่อยเธอไปก็เข้าทางเธอน่ะสิ เพราะฉะนั้น ฉันต้องกักเธอไว้ทำงานที่บ้านฉันนี่ล่ะ ถ้าฉันมั่นใจว่าเธอไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้จริงๆ ฉันถึงจะยอมปล่อยให้เธอลาออกไปได้”

มัทนาชะงักแต่กลบเกลื่อนทำดีใจไม่โดนไล่ออก ขอบคุณเอกชัยกับชลบุษย์ที่เชื่อตน ชลบุษย์รับไหว้อย่างเสียไม่ได้ เขตต์ตวันจับตามองเพราะใจจริงยังระแวง

ooooooo

เช้าวันรุ่งขึ้น เสียงวาสิฎฐีร้องนำเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์ เข้ามาในมือถือของมัทนา ตามด้วยเสียงของทุกคนในบ้าน และได้รับคำอวยพรจากพ่อและแม่ เธอตื้นตันน้ำตาคลอ

ขณะเดียวกัน มีคณากับสาระวารีส่งของขวัญมาให้ที่โรงแรม บังเอิญเชนกำลังเซ็นสลิปบัตรเครดิตชำระค่าใช้จ่ายอยู่ที่เคาน์เตอร์ บุรุษไปรษณีย์วางพัสดุข้างๆเขาเห็นชื่อมัทนา และข้อความว่า...เบิร์ธเดย์จ้ะน้องรักเขาจึงรู้ว่าวันนี้เป็นวันเกิดมัทนา

ในตอนสาย มัทนากับเยาะช่วยกันอาบน้ำเจ้าจุดเจ้าด่าง แต่มันวิ่งมาสลัดน้ำใส่เขตต์ตวัน เขาจึงต้องช่วยสอนวิธีอาบน้ำให้ ระหว่างนั้น เชนแต่งตัวปอนๆใส่หมวกปิดหน้ามาขอพบมัทนา ยามเปี๊ยกไม่พอใจให้รอหน้าบ้าน เชนเห็นกล้องวงจรปิดรีบหลบหน้า

เปี๊ยกมาตามมัทนา เธอแปลกใจว่าใครมา เขาสะบัดเสียง “ไม่รู้ ผู้ชาย หน้าตาประหลาดๆ”

เยาะรีบถากถาง มาอยู่ไม่นานนัดผู้ชายมาหาถึงบ้าน เจ้านายไม่ชอบให้คนแปลกหน้ามาวุ่นวาย มัทนาหน้าเสีย “หนูเปล่านะคะคุณปอน เขามาเอง”

“ทีหลังอย่าทำอีกแล้วกัน” เขตต์ตวันเสียงขุ่น

มัทนาส่งผ้าเช็ดตัวให้เขาแล้วเดินเลี่ยงออกมาหน้าจ๋อย เยาะไม่รอช้ารีบขอไปเข้าห้องน้ำบ้าง แต่ที่จริงตามมาดูมัทนา แล้วใช้มือถือถ่ายรูปไปฟ้องลลิสาโชคไม่ดี ถ่ายไม่ติด...เชนเอาของขวัญมามอบให้ แล้วชวนออกไปฉลอง เย็นนี้ มัทนากลับมาขออนุญาตเขตต์ตวัน เขาไม่พอใจ

“ยังคุยธุระกันไม่จบอีกรึไง”

“คือ...วันนี้ วันเกิดหนูน่ะค่ะ”

เขตต์ตวันชะงักอ่อนลง ปัดให้ไปขอเอกชัย มัทนายิ้มดีใจช่วยเขาเช็ดตัวเจ้าจุดเจ้าด่างให้เสร็จ ชลบุษย์มายืนมองเคืองๆ หันเดินกลับชนเข้ากับเอกชัยอย่างจัง เขาแซวมาแอบดูหรือ หญิงสาวเสียงขุ่นว่าดูเขตต์ตวันเปลี่ยนไป ปกติไม่เคยให้ความสนิทชิดเชื้อกับลูกจ้างในบ้านเท่านี้

“ผมก็ไม่เห็นมีอะไรนี่ บุษย์ระแวงเด็กคนนี้เกินไปมากกว่า บุษย์เป็นคนแนะนำให้ผมปั้นมัทเป็นนางแบบเองไม่ใช่เหรอ ปอนเขาต้องเช็กคุณภาพสินค้าก่อนก็ถูกต้องแล้วนี่”

ชลบุษย์สะบัดหน้าหมั่นไส้ที่ผู้ชายเหมือนกันหมด เห็นเด็กสาวๆเป็นไม่ได้ เอกชัยส่ายหัว สีหน้าขรึมลง...

จากนั้น เขามาช่วยเขตต์ตวันดูภาพจากกล้องวงจรปิด ว่าคนที่มาพบมัทนาเป็นใคร แต่ดูท่าเหมือนจะรู้แกวหลบหน้าหลบตากล้อง

“ฉันเช็กกับเยาะแล้ว รู้สึกจะเป็นพ่อค้าขายของตามชายหาด ไม่น่ามีอะไรหรอก แกอย่าบ้าจี้ตามลิซ่าไปหน่อยเลยปอน รู้ก็รู้ว่าเขาหึงหวงแกกับเด็กนั่น”

เขตต์ตวันว่าไม่เข้าเรื่อง เอกชัยย้ำเพราะเด็กนั่นสวย และถ้าได้ปั้น ดังแน่ๆ เขตต์ตวันโบ้ยให้จัดการไปเลยอย่าดึงตนเข้าไปยุ่งด้วย แล้วมองภาพในจออย่างรู้สึกคุ้นๆกับคนที่มาหามัทนา

ooooooo

เมื่อมัทนาได้กลับมาที่ห้องพักโรงแรม รู้สึกสบายตัวขึ้นมากจนอยากจะนอนพัก แต่ต้องรีบโทร.คุยกับมีคณาและสาระวารี เพื่อขอบคุณกับของขวัญพอสองสาวได้รู้ว่าเธอมีนัดกับเชนก็กรี๊ดกร๊าดดีใจรีบให้แกะของขวัญ เพราะมันเป็นชุดสวยๆที่จะได้ใส่ไปดินเนอร์

มัทนาเดินออกมาจากลิฟต์ในชุดสวยหวานจนเชนยังตะลึง เขาพาเธอมาทานร้านอาหารหรูบนเขาปฏิบัติต่อเธออย่างสุภาพน่าประทับใจ พลัน ลลิสาเดินกรีดกรายเข้ามาในร้าน มัทนาเห็นหลบออกไปได้ทัน ลลิสากวาดตามองไปทั่วร้าน พอเห็นหน้าเชนก็โปรยเสน่ห์ในทันที

ระหว่างนั้น เขตต์ตวัน เอกชัย และชลบุษย์ทานอาหารอยู่ที่บ้าน เอกชัยตำหนิเพื่อนที่ไม่บอกว่าวันนี้วันเกิดมัทนา ชลบุษย์หมั่นไส้ทำไมต้องให้ความสำคัญแค่ลูกจ้างในบ้าน เอกชัยโต้ว่า มัทนากำลังจะเป็นนางแบบให้ห้องเสื้อเรา หญิงสาวเจ็บใจตัวเองไม่น่าเริ่มเรื่อง เขตต์ตวันถามถ้าตนบอกแล้วเขาจะให้อะไรมัทนา

“มีสิ ฉันก็จะบอกข่าวดีว่าเราจะให้โอกาสเขาเป็นนางแบบของตวัน สุดยอดของขวัญวันเกิดเลยล่ะ ชีวิตเปลี่ยนเลยนะ”

ชลบุษย์แย้งยังไม่รู้ว่าจะทำได้หรือเปล่า พอดีลลิสาโทร.เข้ามา เขตต์ตวันถามว่าเจอตัวไหม ลลิสาตอบว่าไม่เห็นและคิดว่าคนอย่างนั้นจะมีปัญญาเข้ามาในร้านหรูแบบนี้ได้อย่างไร

เอกชัยถามแทรก “อย่าบอกนะว่าแกให้ลิซ่าแอบตามไปดูมัทเดทกับแฟนเขา”

เขตต์ตวันบอกลลิสาให้กลับมาได้ แต่เธอกลับบอกว่าเจอหนุ่มหล่อยังไม่อยากกลับ เขาไม่ใส่ใจวางสายไป ชลบุษย์อยากรู้ว่าเขตต์ตวันห่วงมัทนาหรือลลิสากันแน่ เอกชัยให้เลิกระแวงมัทนาเสียที เพราะตนเช็กประวัติแต่แรกแล้ว เด็กซื่ออย่างนั้นคงไม่เป็นสายให้ใคร

ในขณะที่ลลิสาโปรยเสน่ห์ใส่เชน แต่ท่าทางเขานิ่งเฉยจนเธอต้องเชิดกลับไป มัทนาโล่งอกกลับมานั่งที่ ขอโทษขอโพยเชน เขายิ้มให้อย่างจริงใจแล้วถามเธอว่าแกะของขวัญหรือยัง

เธอส่ายหน้า เขาจึงบอกว่า “ของขวัญหลอกๆให้สมกับคู่รักปลอมตัวของเรา” คำพูดของเชนทำให้มัทนาสำลักน้ำ เขายิ้มกริ่ม “ถ้าในการ์ดอวยพรผมเขียนสารภาพว่า ผมชอบคุณล่ะ”

มัทนาหน้าร้อนผ่าว สบตาหวานเชื่อมของเชนแทบกลั้นหายใจ เชนเฉลยว่า ตนไม่ได้ทำอย่างนั้น เธอถอนใจโล่งอกหัวเราะกลบเกลื่อน “คุณเชนนี่ชอบพูดเล่นซะเรื่อยเลย”

“คิดไปคิดมาแล้ว บอกด้วยตัวเองดีกว่า” เชนโพล่งขึ้น มัทนาขำค้าง ชายหนุ่มจ้องตาซึ้งๆ “ผมชอบคุณนะ”

มัทนาหน้าแดงเขินจนทำอะไรไม่ถูก ทำตลกกลบเกลื่อนร้องเซอร์ไพรส์ แต่พอเชนย้ำว่าเขาพูดจริง เขาไม่เคยรู้สึกกับใครแบบนี้มาก่อน เธอขำต่อไม่ไหวแกล้งหลับกลางอากาศ ฟุบหน้าลงกับโต๊ะ ชายหนุ่มตกใจลุกขึ้นไปประคอง...หลังจากนั้น มัทนาสารภาพว่า ตนยังไม่พร้อมจะคิดเรื่องนี้ ตนยังอยากทำงานที่ตนรัก เชนจึงขอโอกาสให้เขาได้เป็นคนแรกที่เธอจะพิจารณา หญิงสาวยิ้มอายๆตัดบทว่า ซินเดอเรลล่าต้องกลับไปเป็นสาวใช้แล้ว ว่าแล้วก็วิ่งแยกไป

เข้ามาในห้อง มัทนาโทร.ไปเล่าให้มีคณากับสาระวารีฟัง สองสาวกิ๊วก๊าวกันใหญ่ บ่นเสียดายที่ปฏิเสธ มัทนาอ้างว่าอยากทำงานเต็มที่เหมือนพี่ๆ สาระวารีแย้ง

“ไม่เหมือนหรอกย่ะ ขอเจอคนที่ใช่ พี่พร้อมลาออกไปเป็นแม่บ้านทันที” มัทนาหัวเราะก๊าก สาระวารีเอ็ด “ไม่ต้องหัวเราะดังขนาดนั้นก็ได้จ้ะ ดูถูกกันเกินไปแล้ว”

“อยากจะเห็นจริงๆ จะมีหนุ่มคนไหนกล้ามากระตุกหนวดเสือสาวอย่างพี่วารี” มัทนากระเซ้าก่อนจะล่ำลาวางสายไป

พอกลับเข้าห้องพักบ้านเขตต์ตวัน มัทนาก็รีบแกะของขวัญที่เชนให้ เป็นวิทยุเทปอัดเสียงได้เล็กๆ

น่ารัก เธอเอาการ์ดมาอ่าน โล่งอกที่เขาเขียนเพียงแค่ สุขสันต์วันเกิด...มัทนาดีใจที่ของขวัญของเชนเป็นประโยชน์กับตนมาก

ooooooo

วันรุ่งขึ้น มัทนาเอาวิทยุมาเปิดเพลงลูกทุ่งระหว่างทำงาน เอกชัยเข้ามาอวยพรวันเกิด แล้วแซวว่าของขวัญจากแฟนหรือ เธอโต้ว่าเพื่อน เขาจึงบอกข่าวดีที่ให้เป็นของขวัญวันเกิดเธอ มัทนาฉุกคิดรีบทำทีถามเขาว่าปุ่มสีแดงคือปุ่มอะไร เขาบอกว่าปุ่มอัดเสียง เธอจึงลองกดอัดเสียงเขา
“ได้สิ ลองอัดเสียงฉันดูก็ได้ ฟังให้ดีนะ คุณปอนกับฉันมีของขวัญอย่างหนึ่งจะให้เธอ เราจะฝึกให้เธอเป็นนางแบบ ถ้าเดินใช้ได้ เธออาจจะได้ขึ้นโชว์เดินเป็นแบบให้คอลเลกชั่นใหม่ของเรา เคยได้ยินเสื้อผ้าแบรนด์ตวันไหมล่ะ”

“แล้วมัทจะไปเดินให้เขาได้ยังไงคะ” มัทนาแกล้งถามให้เอกชัยตอบ

“ก็เสื้อผ้าแบรนด์ตวัน เป็นของคุณปอนน่ะสิ เด็กซื่อเอ๊ย...” เอกชัยยีหัวเธออย่างเอ็นดู

มัทนาทำทีโอดครวญว่าคงทำไม่ได้ เอกชัยให้กำลังใจว่า มีโอกาสจะทำให้ชีวิตเปลี่ยนไปในทางที่ดี ต้องคว้าไว้ ไม่ต้องกังวลเพราะชลบุษย์กับลลิสาจะช่วยเทรนให้ หญิงสาวยิ้มแหยๆ ห่างออกมา เขตต์ตวันยืนฟังการสนทนา ดูท่าทีมัทนาอย่างไม่ค่อยไว้วางใจเท่าไหร่

พอลลิสารู้ว่าเอามัทนาเป็นนางแบบ ก็โวยวายไม่ยอมช่วยเทรน แม้ชลบุษย์ไม่ค่อยอยากสอนเท่าไหร่ แต่ที่ทำเพราะต้องการแกล้งลลิสา เยาะมีหน้าที่ควบคุมให้มัทนาออกกำลังกายพากันออกไปวิ่ง แต่เยาะขี้เกียจจึงนอนรอให้มัทนาไปวิ่งคนเดียวริมหาด และแล้วมัทนาก็ไปเจอกลุ่มเพื่อนนักข่าวสายบันเทิง เธอรีบหลบวิ่งกลับมา แต่นักข่าวที่ชื่อกบเห็นเธอเสียก่อน

ช่วงบ่าย เขตต์ตวันกับเอกชัยพามัทนาไปลองเสื้อที่ร้าน ท่าทางมัทนาหวาดกลัวที่มีเพื่อนนักข่าวอยู่ภูเก็ต พอรถมาจอดหน้าอาคารพาณิชย์ย่านตลาด คนขับรถเปิดประตูให้เขตต์ตวันกับเอกชัยลง มัทนาเหลือบเห็นพวกเพื่อนนักข่าวเดินออกจากร้านก๋วยเตี๋ยว หนึ่งในนั้นคือกบที่เห็นเธอเข้าพอดี มัทนารีบผลุบเข้าหมอบที่พื้นรถ คนอื่นๆกรูเข้าถ่ายรูปเขตต์ตวัน คนขับรถกับ รปภ.ช่วยกันเพื่อให้เขาเข้าไปในตัวตึก กบหันมามองมัทนาในรถ พยายามส่องดู คนขับรถเข้ามาถามจะทำอะไร มัทนาตัดสินใจเปิดประตูกระแทกกบออกไป แล้วขยิบตาให้เธอตามมา

สองหนุ่มเข้ามาในตัวตึก เขตต์ตวันแปลกใจนักข่าวมาทำไมกัน เอกชัยนึกได้ว่ามีข่าวดาราฮอลลีวูดมาฮันนีมูนที่นี่ เขตต์ตวันตบกระเป๋ากางเกงฉุกคิดว่าลืมมือถือไว้ในรถ และนึกได้ว่ามัทนาหายไปไหน เอกชัยตกใจกดมือถือหาคนขับรถพร้อมกับเดินออกไป

กบตามมาคุยกับมัทนาที่ซอกตึก ซักถามยกใหญ่ มัทนาขอร้องอย่าเพิ่งถามอะไร ไม่ทันจะอธิบาย เอกชัยมาดึงเธอ

“ขอโทษด้วยนะครับ ยังไม่ให้สัมภาษณ์อะไรตอนนี้ ขอตัวนะครับ” เอกชัยดึงมัทนาเดินเข้าตัวตึก แล้วถามเธอว่าพูดอะไรออกไปบ้าง พอรู้ว่าเธอยังไม่ได้พูดก็โล่งใจ

มัทนากังวลใจเกรงกบจะทำให้เสียงาน จึงขออนุญาตเอกชัยว่า หลังจากลองเสื้อเสร็จ ตนขอกลับไปเยี่ยมลุงกับป้าที่บ้าน ไหนๆก็ออกมาถึงตลาดแล้ว เอกชัยเย้าอย่ากลับค่ำเพราะเป็นคนดังแล้วต้องเก็บเนื้อเก็บตัว มัทนาค้อนเล็กๆที่ชายหนุ่มแซว ตนจะทำได้หรือเปล่าก็ไม่รู้
“มั่นใจเถอะ ชุดสวย คนเขาดูชุดอยู่แล้ว”

“คุณเอกอ้ะ...

เอกชัยหัวเราะแล้วโอบไหล่เธอเร่งให้เข้าไป เขตต์ตวันรออยู่

ooooooo

เสร็จจากการลองเสื้อ มัทนาแยกตัวไป เขตต์ตวันกับเอกชัยนั่งรถกลับบ้าน เขตต์ตวันสังเกตเห็นมีมอเตอร์-ไซค์ตาม จึงให้คนขับรถจอดลงไปจับตัวไว้ เปิดหมวกมาเป็นนักข่าวกบ เอกชัยตรวจสอบกล้องแล้วลบภาพบางภาพทิ้ง กบพลั้งปากหาว่าเขตต์ตวันรับเงินจากสยามสารถึงให้ข่าวอยู่เล่มเดียว ชายหนุ่มงงซักไซ้จนได้ความ

มัทนานั่งร้อนใจรอกบอยู่ในร้านกาแฟ กบโทร.เข้ามาบอกว่าตนมาหาไม่ได้แล้ว มัทนาจึงนัดไว้เราเจอกันที่กรุงเทพฯ เธอไม่รู้เลยว่า ทางนั้นเปิดสปีกเกอร์โฟน ได้ยินทั้งเขตต์ตวันและเอกชัย...เขตต์ตวันโกรธมากที่โดนมัทนาหลอก

พอคนอื่นๆในบ้านรู้เรื่อง ลลิสาก็โวยวายว่าตนบอกแล้วว่าแม่นี่ไว้ใจไม่ได้ แล้วแขวะเอกชัยจะทำอย่างไรกับเด็กแสนกตัญญูของเขา เขตต์ตวันเอ็ดให้พอได้แล้ว ก่อนจะสั่งเอกชัยไล่มัทนาออกโดยไม่ต้องจ่ายค่าแรง... มัทนากลับมา เยาะเอาสัมภาระมาโยนให้หน้าบ้าน

ชลบุษย์ตามออกมาโยนวิทยุให้พร้อมไล่ “ผู้ร้ายปากแข็ง เขารู้ความจริงกันหมดแล้วว่าหล่อนเป็นไส้ศึก แอบอัดเสียงใครไว้มั่ง อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ ฉันดึงเทปกระจายหมดแล้ว”

มัทนาหน้าเจื่อน แก้ตัวไม่ออก เอกชัยเดินมาเรียก “มัท ตามฉันเข้าไปข้างในก่อน คุณปอนต้องการพบ”

เยาะยุแยงชลบุษย์ด้วยสำเนียงใต้ ว่าเขตต์ตวันคงไม่ใจอ่อนไม่ไล่มัทนาออก ลลิสาซึ่งยืนมองอย่างโกรธแค้นอยู่ห่างๆแอบกดโทรศัพท์รายงานใครบางคน

“คุณปอนเรียกมันกลับเข้าไปคุยค่ะ จะเปลี่ยนใจไม่ไล่ออกรึเปล่าก็ไม่รู้นะ”

เอกชัยพามัทนามาที่ห้องหนังสือ เธอเห็นดวงตาดุดันของเขตต์ตวันจ้องมาด้วยกระแสอำมหิต ทำให้ต้องหลบสายตา เขาเสียงกร้าว

“เธอกล้ามากนะที่ทำแบบนี้ รู้ไหมว่าฉันฟ้องสำนักพิมพ์เธอเรียกซักสิบล้านก็ได้ แล้วอย่าหวังว่าฉันจะยอมความ เพราะฉันไม่ต้องพึ่งพาพวกเธอ กิจการฉันก็อยู่ได้”

มัทนายกมือไหว้หน้าเหย “อย่าฟ้องเลยนะคะ ทางสำนักพิมพ์ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลย มัทแอบปลอมตัวเข้ามาเอง ถ้า บก.รู้ มัทถูกไล่ออกแน่ๆเลย...คือมัทอยากได้ข่าวคุณไปเขียนมาก เพราะ บก.จะให้มัทย้ายไปทำงานโต๊ะการเมือง”

เอกชัยช่วยพูดว่าดูน่าสนใจ แต่ทำไมไม่ขอสัมภาษณ์ดีๆ มัทนาย้อนถามถ้าขอจะให้ไหม

“เห็นแก่ตัว” เขตต์ตวันโพล่งขึ้น

“มัทยอมรับผิดค่ะ แต่มัทไม่มีเจตนาเขียนข่าวให้คุณเสียหายเลยซักนิดเดียว สยามสารตามข่าวคุณเพราะแฟนคลับคิดถึง อยากรู้ว่าดาราขวัญใจเขาเป็นอย่างไร ทำอะไรอยู่ เราก็แค่เขียนสกู๊ปให้เขาอ่านให้หายคิดถึงก็แค่นั้นเอง ลองมัทเขียนถึงคุณในแง่ไม่ดีสิคะ แฟนคลับได้แห่มาถล่มบริษัทแหงๆ”

เขตต์ตวันนิ่งลง มัทนาสบตาเอกชัยก่อนจะขอสัมภาษณ์ตรงๆไปเลย เขตต์ตวันหันกลับมาต่อว่า...หน้าด้าน ทำความผิดแล้วยังไม่สลด มัทนาถามซื่อๆ ตกลงไม่ให้สัมภาษณ์หรือ

“เอ๊ะ​เธอ​นี่! ฉัน​ไม่​ให้​สัมภาษณ์​อะไร​ทั้งนั้น ข่าว​เรื่อง​ฉัน​คือ​จันทิรา เจ้าของ​แบรนด์​ต​วัน​หลุด​รอ​ดออก​ไป​เพราะ​เธอ​ใช่​ไหม”

มัทนา​ตอบ​อ้ำอึ้ง​ว่า​มัน​บังเอิญ เอกชัย​ช่วย​แทรก​ขึ้น​ว่า ข่าว​นั้น​ทำให้​โชว์​ประสบ​ความ​สำเร็จ ยอด​ขายกระฉูด มัทนา​หลุดปาก “ขอบคุณ​ค่ะ​พี่​นก​แก้ว...”

เอกชัย​หน้า​เห​วอ มัทนา​บอก​ว่า​สมญา​นาม​น่า​รัก อธิบาย​ความ​เป็น​เขา​ได้​ดี เขต​ต์ต​วัน​ให้​เอา​บทความมาให้​เขา​อ่าน เธอ​ยิ้มแหยๆชี้​ที่​หัว​ว่า​มัน​ยัง​อยู่​ใน​นี้ เขา​โกรธ​กำชับ​ห้าม​มี​บทความ​ใด​เกี่ยว​กับ​ตน​ออก​มา​ตี​พิมพ์​เด็ดขาด ตน​มี​กล้อง​วงจรปิด​รอบ​บ้าน​ที่​จะ​เอา​มา​เล่น​งาน​เธอได้ง่ายๆ เอกชัย​พา​มัทนา​ออก​มา เขา​บอก​เธอ​ว่า เขา​ถูก​ชะตากับเธอ ออก​ไป​แล้ว​ก็​โทร.​กลับ​มา​หา​กัน​บ้าง

หลังจาก​มัทนา​ไป​แล้ว เขต​ต์ต​วัน​และ​เอกชัย​กลับ​มา​ค้น​ที่​ห้อง​พัก​มัทนา​อีก​ครั้ง แล้ว​เขา​ก็ได้​เจอ​สมุดโน้ต​ซุก​อยู่​ใต้​ที่นอน เอกชัย​นำ​มา​อ่าน​แล้ว​เล่า​ให้​เพื่อ​นฟังว่ามัทนา​เขียน​ได้​ดี เป็น​มุม​สบายๆของ​เขต​ต์ต​วัน ที่​อ่านแล้ว​มีแต่แง่บวก

“แก​ไม่​ต้อง​เข้า​ข้าง​เด็ก​นั่น​หน่อย​เลย ถาม​จริง​เถอะ แอบ​ชอบ​เด็ก​นั่น​เหรอ เชียร์​กัน​ออกนอกหน้า”

“แก​ถาม​เหมือน​ไม่​รู้จัก​กัน ฉัน​ยัง​เข็ด​ขยาด​ผู้หญิง​ไม่​หาย ไม่​มี​ทาง​หาย​ง่ายๆหรอก”

เขต​ต์ต​วัน​ขอโทษ​เพื่อน เอกชัย​ยิ้ม​แล้ว​บอกอีก เรื่องว่า ถ้า​เขา​ยอม​ให้​บทความ​นี้​ตี​พิมพ์​รับรอง​เจ้า​จุด​เจ้าด่าง​ดัง​แน่ เขต​ต์​ตวัด​ขัดใจ “หยุด​พล่าม​ซะ​ที​เถอะ​ไอ้​นก​แก้ว”

เอกชัย​ชะงัก เขต​ต์ต​วัน​แอบ​ขำ​แล้ว​เปรย​ว่า บทความ​นี้​เกิด​จาก​ความ​ปลิ้นปล้อน ฉวย​โอกาส ตน​ไม่​อนุญาตให้​ตี​พิมพ์ เอกชัย​ถอน​ใจ พึมพำ​ขอ​ให้​มัทนา​มี​ก๊อบ​ปี้​ไว้ เพราะ​ตน​ชอบ

และ​แล้วมัทนา​ก็​ตัดสินใจ​ยัง​ไม่​กลับ​กรุงเทพฯ จะสู้​อีก​สัก​ตั้ง จะ​ทำให้​เขต​ต์ต​วัน​ยอม​ให้​สัมภาษณ์​แต่​โดยดี เธอ​หยิบ​กระเป๋า​ผ้า​ที่​เก็บ​ไว้​อย่าง​ดี​มา​เปิด​ดู​อย่าง​มั่นใจ เธอ​กลับ​มา​ขอ​เข้า​พบ​เขต​ต์ต​วัน แต่​เปี๊ย​กกับ​เยาะ​ไม่​ให้เข้า จน​เอกชัย​ออก​มา​เจอ เธอ​ยืนยัน​ว่า​ถ้า​เขต​ต์ต​วัน​ได้​เห็น​ของ​ใน​กระเป๋า​นี้ จะ​ต้องใจ​อ่อน เอกชัย​หนักใจพลัน เขต​ต์ต​วัน​โทร.​บอก​ให้​พา​ตัว​มัทนา​เข้า​มา​พบ

ooooooo

  • หน้าที่ 1
  • 1

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"โหน" อ้อนก่อนบวช ฝากละคร "ตะกรุดโทน"

"โหน" อ้อนก่อนบวช ฝากละคร "ตะกรุดโทน"
14 พ.ย. 2562
07:01 น.