ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

มาหยารัศมี

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

รู้ตัวว่าพูดรุนแรงเกินไปกับเดือนแรม ธิติรัตน์โอนอ่อนลง เดือนแรมจะเดินหนีแต่เขายังจับเธอไว้ เธอจึงถามว่าไม่กลัวเป็นข่าวอีกหรือ ธิติรัตน์หมั่นไส้แกล้งว่าจะเป็นก็ให้มันแรงขึ้นกว่าเดิม ว่าแล้วก็ดึงเธอไปขึ้นรถ

“ขึ้นรถไปด้วยกันอย่างนี้นี่แหละ จะได้ดังสมใจ ยังไม่เป็นดาวรุ่ง...แต่รุ่งจนฉุดไม่อยู่เพราะหนูเดือนแรม พุ่งขึ้นรถกับผู้ชาย”

เดือนแรมหน้าตื่น...ธิติรัตน์พาเธอมาที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง พอดีหม่อมรัตนาโทร.มาบอกเขาว่า พรุ่งนี้เมินกับจันทราจะพามาหยารัศมีมาที่บ้าน ธิติรัตน์หน้าเครียด มองเดือนแรมที่นั่งตัวลีบไม่ทานอะไร จึงถามว่าไม่กินอะไรกลัวเขาวางยาหรือ เดือนแรมตอบว่าเปล่า แค่กลัวเขาจนทำอะไรไม่ถูก เขาเริ่มสงสาร เดือนแรมย้ำว่าตนไม่ได้ ปล่อยข่าวจริงๆ เขาอ่อนโยนลงหันมามองเธออย่างเอ็นดูและตักอาหารใส่จานให้...จารุณีซึ่งอยู่ในร้านเดียวกันรีบโทร.บอกดุจแข เธอโกรธมาก โทร.หาณัฐวัฒน์ เจ้าของสินค้าที่เดือนแรมจะเป็นพรีเซ็นเตอร์ เสนอนางแบบดังให้แทน

วันต่อมา ผู้จัดการร้านสั่งเด็กในร้านทุกคน อยู่เลี้ยงฉลองวันเกิดลูกเจ้าของร้าน ใครกลับไปก่อนจะถือว่าไม่ให้เกียรติ เดือนแรมอึดอัดใจเพราะวันนี้ตนต้องไปถ่ายโฆษณางานชิ้นแรก จึงยอมลาออก...มาถึงสตูดิโอของธิติรัตน์ กำลังแต่งหน้าแต่งตัว เจ๊กอไก่ชมไม่หยุดปากว่าสวยมาก ธิติรัตน์กับทีมงานก็เห็นด้วย แต่ไม่ทันจะเริ่มงาน ศรัณย์ได้รับโทรศัพท์ จากณัฐวัฒน์สั่งเปลี่ยนตัวพรีเซ็นเตอร์ เอาดาราดังมาแทน เดือนแรมหน้าเจื่อน เจ๊กอไก่ร้องกรี๊ด...ไม่ยอม

“เพราะที่แรมเป็นข่าวกับนายชายหรือเปล่า บางทีคุณณัฐวัฒน์อาจจะไม่ต้องการพรีเซ็นเตอร์ที่มีข่าวฉาวๆ

ก็ได้นะ” วีระสันนิษฐาน

เจ๊กอไก่เอามืออุดปากรู้ตัวว่าฝีมือตนเอง แอบย่องออกไป...เดือนแรมร้องไห้เสียใจ ธิติรัตน์ตามมาปลอบ ถามว่าไม่อยากดังแล้วร้องไห้ทำไม เดือนแรมเสียใจที่ตนตกงาน...ดุจแขหอบกระเช้าดอกไม้เข้ามาในสตูดิโอ ทำทีมาแสดงความยินดี แต่พอรู้ว่าธิติรัตน์ออกไปแล้วก็โมโหหงุดหงิดกลับออกมา สรรชัยซึ่งตามมา เห็นธิติรัตน์ขับรถพาเดือนแรมออกไปก็สะใจ

พอเห็นดุจแขเดินมาก็เยาะ “เสียใจด้วย คุณชายออกไปกับคนอื่นแล้ว”

ดุจแขเจ็บใจอยากรู้นักว่าใคร...ธิติรัตน์พาเดือนแรมออกมานอกเมือง วิวสองข้างทางสวยร่มรื่น ทำให้เธอสดชื่นขึ้น เธอทำท่าเข้มแข็งเอ่ยกับเขาว่า

“ก้าวแรกก็คงต้องมีอุปสรรคบ้างเป็นเรื่องธรรมดา แต่ก็ดีนะคะ มันช่วยสอนให้แรมตั้งรับกับทุกสิ่งทุกอย่างที่จะเกิดขึ้นมาในชีวิต ว่าคงไม่มีอะไรที่จะได้มาอย่างง่ายๆ”

“เธอเข้มแข็งมากกว่าที่ฉันคิด”

“เพราะว่าชีวิตของแรม ไม่ต่างจากคืนเดือนแรม มั้งคะ ตั้งแต่เกิดมา แรมก็อยู่กับความโดดเดี่ยว ไร้คน เคียงข้าง ไม่ว่าจะเกิดปัญหาอะไรขึ้น แรมก็ต้องสู้อยู่คนเดียว”

“จริงๆอาจจะมีก็ได้เพียงแต่เธออาจจะมองไม่เห็นมัน...ยังอยากถ่ายแบบอยู่หรือเปล่า”

เดือนแรมพยักหน้าที่จริงอยากได้งาน ธิติรัตน์คว้ากล้องในรถให้เธอโพสท่าถ่ายรูปกับวิวสวยๆ เดือนแรมซาบซึ้ง “แรมโชคดีจังค่ะ ทุกครั้งที่แรมมีเรื่องเศร้า เสียใจ แรมมีคุณชาย”

“แต่ฉันโชคร้ายจัง เจอเธอทีไรต้องปลอบคนขี้แยทุกที”

เดือนแรมสัญญาว่าจะยิ้มทุกวัน ธิติรัตน์กดชัตเตอร์ถ่ายความน่าเอ็นดูของเธอไว้มากมาย

ในวันนี้ จันทราบังคับเมินให้พาเพ็ญประกายไปวังศิลาลาย หม่อมรัตนาโทร.ชวนมะลิให้มาทานข้าวที่บ้านด้วยแต่มะลิไม่มีหน้าจะไป เพราะรู้ทันแผนการของจันทรา...หม่อมรัตนาโทร.เร่งธิติรัตน์ให้รีบกลับ เขาจึงพาเดือนแรมมาด้วย และให้รอเขาจะไปส่งบ้าน เดือนแรมเข้าไปช่วยละเอียดทำอาหารในครัวโดยไม่รู้ว่าพ่อกับคนที่บ้านมาที่นี่ เธอจึงทำห่อหมกม้วนของโปรดเมิน

จันทรามาถึงก็เอ่ยปากขอทำตามความประสงค์ของท่านชายธีรธำรง ที่ให้ธิติรัตน์แต่งงานกับมาหยารัศมี หม่อมรัตนาขอให้ปล่อยเป็นการตัดสินใจของเด็กๆ แต่จันทรายืนยันจะหาฤกษ์โดยเร็ว ธิติรัตน์เข้ามาเห็นหน้าเพ็ญประกายก็จำได้ว่าไม่ได้ชื่อมาหยารัศมี เพ็ญประกายหน้าเจื่อนแก้ตัวกับเขาว่าไม่อยากเปิดเผยเพราะตอนนั้นเห็นเขามีแฟนอยู่แล้ว...ทุกคนได้ทานห่อหมกม้วนชมเปาะว่าอร่อย เมินถึงกับอึ้ง จันทราไม่พอใจรู้ว่าเมินคิดถึง เดือนแรมก็โกรธพาลกลับบ้านหม่อมรัตนารีบมาถามละเอียดว่าใครทำ พอรู้ว่าเป็นเดือนแรม เด็กที่ธิติรัตน์พาเข้ามาในบ้านก็แปลกใจและรู้สึกเอ็นดู เห็นว่าดึกแล้วหม่อมจึงให้ตากล่ำไปส่งเดือนแรม พอธิติรัตน์รู้ก็ไม่พอใจ ยิ่งทำให้หม่อมรัตนาสงสัย

ตากล่ำมาส่งเดือนแรมที่บ้าน เจอชุติมาโวยวายหาเรื่องเดือนแรมและไล่ตะเพิดเขาออกมา ตากล่ำมาเล่าให้ธิติรัตน์ฟัง เขายิ่งสงสัยปะติดปะต่อเรื่องราวที่ผ่านมา ...หม่อมรัตนาย้ำว่าเรื่องแต่งงานตนไม่บังคับ ธิติรัตน์ขอพิสูจน์บางอย่างก่อน

ดุจแขไม่ละความพยายาม หอบผลไม้มากราบหม่อมรัตนา จึงโดนเหน็บอย่างสุภาพว่ามาแสดงความยินดี ที่ธิติรัตน์กำลังจะแต่งงานกับมาหยารัศมีหรือ ดุจแขหน้าซีดเผือด...

ooooooo

ภาพที่ธิติรัตน์ถ่ายเดือนแรมออกมาสวยงามมาก จนเขาอดใจไม่ได้ที่จะมาอัดรูปขนาดเท่าตัวจริงที่ร้านไว้เซอร์ไพรส์เธอ...เดือนแรมว่างงานจึงมาช่วยแม้นเทพทำกิจกรรมช่วยเหลือชาวบ้านด้วยการเก็บขยะ ลอกคลองกับพวกทหาร ธิติรัตน์โทร.หาเพราะคิดถึงแต่อ้างว่าอยากให้มาทำอาหารเย็นให้ทาน แก้ตัวที่หนีกลับบ้านไปก่อนเมื่อคืน เดือนแรมดีใจรีบรับปาก

เสร็จจากงานช่วยชาวบ้าน เดือนแรมขอตัวกลับก่อนไม่อยู่กินเลี้ยงขอบคุณของพวกชาวบ้าน พอดีเห็นหน้าแม้นเทพเลอะจึงช่วยเช็ดให้ นักข่าวที่มาทำข่าวจับภาพไว้ได้...ระหว่างนั้นเจ๊กอไก่กำลังมารายงานธิติรัตน์ว่า มีคนแกล้งสกัดดาวรุ่งของเดือนแรม เอาดารามาเสนอเป็นพรีเซ็นเตอร์แทน ศรัณย์กับวีระบอกเจ๊กอไก่ว่าไม่ต้องห่วง ถ้ามีงานใหม่เขาจะเสนอเดือนแรมก่อน พลันมีภาพข่าวการช่วยเหลือสังคมของเหล่าทหารบนจอทีวี เห็นเดือนแรมเช็ดหน้าแม้นเทพ ธิติรัตน์โกรธมาก จึงโทร.นัดเพ็ญประกายว่าเย็นนี้จะไปรับ

เพ็ญประกายดีใจ เธอกำลังดูนิตยสารที่ลงภาพธิติรัตน์อย่างหลงใหล และรู้สึกว่าตนจะรักเขาเสียแล้ว... เดือนแรมกลับมาบ้าน ทำข้าวห่อสาหร่ายสูตรพิเศษและพายเลมอนจะไปให้ธิติรัตน์ เพ็ญประกายเดินยิ้มมา พอได้กลิ่นก็ขอให้ใส่กล่องเผื่อด้วย จะฝากคนพิเศษที่นัดเย็นนี้ ชุติมาหมั่นไส้ทั้งเดือนแรมและเพ็ญประกายที่ดูระริกระรี้มีความสุข จึงเข้ามาแขวะเพ็ญประกาย

“พี่ถามจริงๆเถอะ คุณเพ็ญมีความสุขและภูมิใจเหรอ ที่ต้องเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเอง”

“เพ็ญทำตามที่คุณพ่อ คุณแม่ต้องการค่ะ”

“แสดงว่าฝืนใจ งั้น...พี่จะคุยกับคุณเมินแล้วก็คุณน้าให้เอง” ชุติมาจะเดินไป

เพ็ญประกายร้องห้าม ชุติมาแวดใส่ว่าอยากเป็นมาหยารัศมีเพราะกลัวหาผู้ชายดีๆอย่างธิติรัตน์ไม่ได้ เพ็ญประกายหน้าเสีย เผอิญเสียงแตรรถดัง เธอจึงผละไป เดือนแรมวิ่งออกมาจากครัวและเอากล่องอาหารให้แต่ไม่ทัน รถแล่นออกไปแล้ว ชุติมายิ่งหมั่นไส้แกล้งปัดกล่องอาหารของเดือนแรมหกกระจาย เดือนแรมโกรธผลักชุติมาหัวกระแทกผนัง ร้องโวยวายไปฟ้องจันทรา เดือนแรมต้องทำอาหารใหม่จึงโทร.หาธิติรัตน์ แต่เขาไม่รับสาย เพ็ญประกายแปลกใจที่ธิติรัตน์ปล่อยให้โทรศัพท์ดังอยู่แบบนั้น เดือนแรมเปลี่ยนเป็นส่งข้อความเข้ามาแทน

“คุณชายคะ...แรมขออนุญาตไปช้านะคะ พอดีมีธุระนิดหน่อย ขอโทษด้วยค่ะ”

ธิติรัตน์กดอ่าน เข้าใจว่าเดือนแรมคงอยู่กับผู้ชายที่เห็นในข่าว...เดือนแรมรีบทำอาหารใหม่แล้วเอามาให้ที่วังศิลาลาย หม่อมรัตนาบอกว่าธิติรัตน์ออกไปทานข้าวกับคู่หมั้น เดือนแรมอึ้งเจ็บแปลบในใจ จึงมอบอาหารที่ทำมาให้หม่อมรัตนาทาน เธอเดินน้ำตาคลอออกไปเผอิญเพื่อนโทร.ให้ไปช่วยงานที่ร้านเพราะขาดเด็กเสิร์ฟ เดือนแรมไปเพราะอยากได้งานอยู่แล้ว โชคไม่ดีที่ร้านนั้นเป็นร้านที่ธิติรัตน์พาเพ็ญประกายมา เดือนแรมเห็นเต็มตารีบหลบ ตกใจเมื่อรู้ว่าคู่หมั้นของเขาคือพี่สาวตนเอง

เลิกงาน เดือนแรมเดินมองดาวบนฟ้าน้ำตาไหลตามถนน สรรชัยเมามายขับรถมาแฉลบลงข้างทางเกือบชนเธอ เดือนแรมตกใจเข้าไปช่วยดึงสรรชัยออกจากรถ แล้วโทร.ตามแม้นเทพมาช่วยอีกแรง แม้นเทพประคองสรรชัยมาที่บ้านตน มะลิกับพิมช่วยปฐมพยาบาล สรรชัยเพ้อเรียกชื่อดุจแข เดือนแรมตะลึง “ผมไม่ยอมให้คุณเป็นของใครทั้งนั้นดุจแข ผมรักคุณ”

วันรุ่งขึ้น ดุจแขแกล้งทำเป็นเมามาจอดรถฟุบหลับอยู่หน้าวังศิลาลาย ตากล่ำออกมาพบไปรายงานหม่อมรัตนากับธิติรัตน์ หม่อมจะให้พาเข้าบ้าน แต่ธิติรัตน์ไม่เห็นด้วย เขาขับรถพาเธอกลับบ้านโดยให้ตากล่ำนั่งรถไปด้วย...พอถึงบ้าน สำลีสาวใช้ออกมาช่วยประคอง ดุจแขถลึงตาใส่ สำลีจึงรู้ว่าเจ้านายมีแผน หลบออกไป แต่ธิติรัตน์ระวังอยู่ก่อนแล้ว เขาตามสำลีออกมาทำทีจะหาผ้าเช็ดหน้าให้แล้วจะชิ่งกลับ ดุจแขร้องกรี๊ดๆยิ่งทำให้ธิติรัตน์รังเกียจเธอมากขึ้น

สรรชัยตื่นขึ้นมา สำลีโทร.มารายงานเรื่องดุจแข เขายิ่งปวดร้าวใจ เขามาขอบคุณมะลิและแม้นเทพที่ช่วยเหลือ แต่มะลิบอกว่าคนที่ช่วยคือเดือนแรม...ขณะนั้น เดือนแรมกำลังรดน้ำต้นไม้อยู่ เพ็ญประกายมาบอกว่าต่อไปให้เรียกตนว่ามาหยารัศมี เดือนแรมสะดุดหูรู้สึกคุ้นกับชื่อนี้มาก เธอกำลังครุ่นคิดอยู่ สรรชัยเข้ามาขอบคุณและแนะนำตัว เขาจำเธอได้ ทั้งสองคุยกันอย่างเป็นมิตร ชุติมาเห็นเอาไปฟ้องจันทราว่า เดือนแรมพาผู้ชายเข้ามาคุยในบ้าน จันทราแอบถ่ายภาพที่ดูเหมือนสองคนใกล้ชิดกัน ส่งไปให้เมินที่ทำงาน หวังให้ไล่เดือนแรมออกจากบ้าน

สรรชัยถามเดือนแรมว่าเป็นอะไรกับธิติรัตน์ เธอตอบว่าธิติรัตน์เป็นผู้มีพระคุณ แล้วเธอจึงถามกลับบ้างว่า ดุจแขเป็นอะไรกับเขา สรรชัยตอบตามตรงว่าเป็นภรรยา เดือนแรมตกตะลึง

“พี่รู้ว่าตอนนี้ดุจแขกำลังจะกลับไปหาคุณชาย แรมช่วยพี่นะ...พี่ไม่อยากให้ดุจแขกลับไปหาคุณชาย พี่รักดุจแข รักมากจริงๆ” สรรชัยขอให้เดือนแรมคอยกันดุจแขออกจากธิติรัตน์

เมินกลับมาเห็นสรรชัยกำลังตื๊อให้เดือนแรมช่วย ก็เข้ามาโวยด่าว่า ไล่สรรชัยออกไป และตบเดือนแรมล้มลง สรรชัยตกใจเข้าประคอง จันทรากับชุติมายุว่าสองคนกอดกัน เมินโกรธไล่เดือนแรมออกจากบ้าน เดือนแรมร้องไห้พยายามอธิบาย เพ็ญประกายสงสารน้องแต่ไม่รู้จะทำอย่างไร จึงให้เดือนแรมออกไปก่อน เมินเย็นลงแล้วจะโทร.ไปตามให้กลับมา สรรชัยจึงพาเดือนแรมออกไป จังหวะนั้น ธิติรัตน์ขับรถมาหวังจะมาสืบเรื่องมาหยารัศมีจึงรับปากมาทานข้าวกับเพ็ญประกาย แต่พอเห็นเดือนแรมร้องไห้เดินไปกับผู้ชายก็โกรธ จอดรถอย่างหงุดหงิด โทร.กลับไปบอกเพ็ญประกายว่าติดธุระมาไม่ได้ เพ็ญประกายน้ำตาร่วง

เดือนแรมกับสรรชัยมาอู่ที่เอารถมาซ่อม สรรชัยจะไปส่งเดือนแรมแต่เธอยังไม่รู้ว่าจะไปไหน จึงขอเดินไปเรื่อยๆ สรรชัยขับรถไป แม้นเทพขับรถผ่านมา จึงรับเดือนแรมขึ้นรถ ธิติรัตน์ขับรถตามมาเห็นยิ่งเจ็บใจ

“ผละจากผู้ชายคนนั้น ก็ขึ้นรถไปกับผู้ชายอีกคน ทำไมไวไฟอย่างนี้เดือนแรม...”

แม้นเทพพาเดือนแรมมาที่บ้านตนก่อน  เดือนแรมตั้งใจว่าดึกๆถึงจะเข้าบ้านตัวเอง มะลิรู้เรื่องก็หนักใจที่น้องชายตัวเองหูเบา...ชุติมาเดินพึมพำสะใจที่เดือนแรมออกจากบ้านไปได้ แม้นเทพผ่านมาได้ยินจึงต่อว่า เธอเป็นคนขี้อิจฉา วันๆไม่ทำอะไรเอาแต่ทำร้ายคนอื่น ชุติมาโต้กลับ

“ตุ๊ดรึเปล่าเนี่ย ถึงมายืนด่าผู้หญิงแบบนี้”

“อ้อ ถ้าเป็นผู้ชาย เขาไม่ด่าใช่มั้ย ดี...มานี่เลย” แม้นเทพลากชุติมามาเหวี่ยงลงในสระน้ำ

ชุติมาร้องกรี๊ดด่าแม้นเทพยกใหญ่ จนเขาโกรธตามลงไปกดหัวเธอในน้ำ ชุติมาดิ้นรนสู้กดหัวเขาลงไปบ้าง แป้นได้ยินเสียงวิ่งมาดูแล้วรีบไปฟ้องเมินกับจันทรา... พอชุติมาเห็นเมินก็รีบดึงเสื้อตัวเองให้ไหล่หลุดแล้วร้องว่าโดนแม้นเทพปล้ำ เมินเห็นและรู้จักหลานตัวเองดี จึงพูดว่า

“เห็นๆกันอยู่ ว่าเธอกระชากเสื้อตัวเอง ที่นี่ไม่ใช่โรงละคร เธอจะได้ทำตัวเป็นดาวยั่ว ทำอะไรคิดถึงหน้าพ่อแม่ซะบ้าง”

แม้นเทพยิ้มเยาะขึ้นจากสระเดินไป จันทรามองเมินอย่างเจ็บใจ หันมาต่อว่าชุติมาทำอะไรโง่ๆให้โดนด่า ชุติมาน้อยใจโวยเสียงดัง

“ใช่ซี้ ชุมันโง่ ขนาดอยู่กับแม่ทนโท่ ไม่รู้นานเท่าไหร่ ยังไม่รู้ว่าเป็นแม่”

จันทราโมโหตบผัวะ แป้นได้ยินเต็มหู ยิ้มอย่างพอใจที่จะเป็นโอกาสให้รีดเงินปิดปาก...ชุติมาเดินเจ็บใจผ่านมาเห็นเพ็ญประกายร้องไห้รำพันว่า ธิติรัตน์ทำเหมือนตนไม่มีค่า ก็หัวเราะเยาะ ตอกย้ำเพราะเธอไม่ใช่ มาหยารัศมีตัวจริง ก็ต้องเจอแบบนี้ เพ็ญประกายยิ่งเสียใจ... เดือนแรมได้ยินแปลกใจ “หมายความว่าไง พี่เพ็ญไม่ใช่มาหยารัศมีตัวจริง แล้วใครคือมาหยารัศมี...”

ooooooo

คืนนั้น เมินชะเง้อมองอยู่ที่สวนหน้าบ้านเป็นห่วงเดือนแรม เดือนแรมเห็นเข้ามากราบขอโทษและอธิบายเรื่องสรรชัยให้ฟัง เมินรู้สึกผิดที่หูเบา เขายื่นเงินให้เดือนแรมไว้เป็นค่าเทอม เธอตื้นตันใจอย่างมาก จันทราแอบเห็น โกรธตามมาแย่งเงินคืนถึงห้องนอนเดือนแรม

เดือนแรมเสียใจแต่จะอดทนเพราะคิดว่าพ่อยังมีความรักให้ตน “เวลาที่แรมทุกข์ใจ แรมเคยมีคุณชาย แต่ตอนนี้แรมไม่มีใครใช่มั้ยคะ เพราะคุณชายคือคู่หมั้นของพี่เพ็ญ...”

ในขณะที่ธิติรัตน์กลับบ้านด้วยอารมณ์หงุดหงิดจนหม่อมรัตนาต้องถาม เขาสารภาพว่าเดือนแรมทำให้เขาหงุดหงิดอยู่เรื่อย หม่อมรัตนาจึงเปรยว่า

“นี่ชาย แม่จะบอกอะไรให้ คนที่ทำให้เราหงุดหงิดใจได้ตลอดเวลา แม้จะหายใจก็ผิดแสดงว่าเราแคร์เขามากกว่าใคร แม่ว่าถ้าเป็นอย่างนี้ ชายไม่ควรแต่งงานกับมาหยารัศมี”

ธิติรัตน์เก็บคำพูดแม่มาครุ่นคิด แต่ไม่ยอมรับว่าตนจะรักเดือนแรมเพราะยังเข็ดขยาดความรัก...

วันต่อมา เดือนแรมปรับทุกข์กับเจ๊กอไก่ บ่นกลุ้มใจอยากมีงานทำเอาเงินมาเป็นค่าเทอมและซื้อของขวัญวันเกิดให้พ่อ พอดีศรัณย์โทร.มาเรียกไปถ่ายงานชิ้นใหม่ เดือนแรมดีใจ แต่พอมาทำงาน ก็เจอคำพูดเหน็บแนมของธิติรัตน์ตลอดเวลา จนทุกคนแปลกใจว่าเขาไปโกรธเดือนแรมมาแต่ครั้งไหน เจ๊กอไก่สงสารเข้ามาเล่าเรื่องของเดือนแรมให้ธิติรัตน์ฟังว่าเธอมีปัญหาทางบ้านมาก ธิติรัตน์อึ้ง ควักเงินสองหมื่นบาทให้

เจ๊กอไก่เอาไปให้เดือนแรมก่อน  เพราะถ้ารอค่าตัวกว่าจะออกก็อีกหลายวัน เจ๊กอไก่ตื้นตันใจแทนเดือนแรม

พอเอามาให้ เดือนแรมจะไม่รับ “เอาไปเถอะน่า รับรองไม่ใช่เงินเสี่ย แรมกำลังอยากได้เงินไปเสียค่าเทอมและซื้อของขวัญให้พ่อ...รับไปเถอะ เจ๊รับรอง คนที่ฝากมาให้เป็นคนดีจริงๆ”

เดือนแรมพอจะเดาออกแล้วว่าใครเป็นคนให้เงิน เธอมองธิติรัตน์อย่างซาบซึ้งใจ เดือนแรมทำงานถ่ายแบบ นี้ออกมาได้สวยงามมาก เสร็จงานเธอตัดสินใจถามธิติรัตน์ว่าโกรธอะไรตน ศรัณย์ช่วยเสริมว่าจริงด้วย ธิติรัตน์นึกไม่มี แต่เคืองที่โดนเพื่อนตำหนิจึงโทษเดือนแรม

“หาเรื่องจริงๆเลย...สำหรับคุณชาย แรมยกให้คนหนึ่ง เพราะคุณชายคือผู้มีพระคุณของแรมค่ะ แรมพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อตอบแทนคุณชายค่ะ” เดือนแรมมองเขาอย่างเทิดทูน...

ธิติรัตน์หงุดหงิดกลับบ้าน มาได้ฟังตากล่ำเล่าว่าไปส่งเดือนแรม ได้ยินคนที่บ้านด่าว่าเธอไม่ใช่ลูกเจ้าของบ้าน ธิติรัตน์ยิ่งครุ่นคิดจะต้องสืบเรื่องนี้ให้ได้

เดือนแรมนำเงินมาสั่งทำรูปเป็นของขวัญให้เมิน และได้เห็นภาพใหญ่เท่าตัวจริงตัวเองก็ตะลึง เจ้าของร้านถามว่าแฟนไม่มาด้วยหรือ คนที่สั่งทำภาพนี้ เดือนแรมอึ้งอย่างคาดไม่ถึง...

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

มนต์รักหนองผักกะแยง EP.2 ชมพู่ จัดบททดสอบแรกให้ เขียว เริ่มต้นทำงานในไร่

มนต์รักหนองผักกะแยง EP.2 ชมพู่ จัดบททดสอบแรกให้ เขียว เริ่มต้นทำงานในไร่
14 พ.ค. 2564

13:30 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันศุกร์ที่ 14 พฤษภาคม 2564 เวลา 19:09 น.