ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

มาหยารัศมี

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

(ต่อจากวานนี้)

เดินผ่านเวทีมาได้ ธิติรัตน์ซื้อของฝากเดือนแรมเต็มไม้เต็มมือ และแวะที่ร้านหาเธอ ผู้จัดการร้านบอกว่า วันนี้เดือนแรมลา เขาจึงซื้อเค้กไอศกรีมแทน ระหว่างที่รอเดือนแรมเดินมาชนเขาเข้าพอดี ทั้งสองสบตากันอึ้งๆ เดือนแรมดีใจเมื่อเห็นธิติรัตน์ แต่เขาจำเธอไม่ได้ เพราะหน้าตาเต็มไปด้วยเครื่องสำอาง จำได้ว่าเป็นเด็กสาวที่อยู่บนเวที แต่พอเธอแนะนำตัวเอง สีหน้าและแววตาของเขาเต็มไปด้วยความผิดหวัง

ธิติรัตน์เดินลิ่วไปอย่างไม่พอใจ เดือนแรมวิ่งตามร้องถามว่ามาหาตนแล้วทำไมไม่พูดอะไรกับตนเลย เขาหันมาเผชิญหน้าด้วยสายตาดุ ถามว่าแน่ใจหรือที่จะฟัง เดือนแรมพยักหน้า

“นับตั้งแต่วันนี้ เธอกับฉันไม่รู้จักกัน...” ธิติรัตน์พูดด้วยน้ำเสียงเข้ม

เดือนแรมตกใจ ยังไม่รู้ว่าเพราะอะไร ธิติรัตน์เดินหนี เธอวิ่งตามน้ำตาไหลพราก พอดีมีนักปั้นมือทองที่พึงพอใจเดือนแรมตามมาทาบทาม เจ๊กอไก่เห็นเดือนแรมวิ่งก็วิ่งตาม เผอิญดุจแขกับจารุณีมาเดินซื้อของ เห็นเดือนแรมวิ่งตามคว้าแขนธิติรัตน์ก็มองอย่างเคียดแค้น

“ไม่นะคะคุณชาย เราจะไม่รู้จักกันได้ยังไง ในเมื่อแรมรอคอยคุณชายทุกวัน แรมเขียนจดหมายหาคุณชายทุกวัน” เดือนแรมพร่ำบอก

“แต่เดือนแรมที่ฉันรู้จัก ไม่ใช่แบบนี้” ธิติรัตน์มองหัวจดเท้า

บังเอิญเจ๊กอไก่วิ่งตามมาชนเพ็ญประกายกับชุติมาที่เดินเล่นกันอยู่เช่นกัน เจ๊กอไก่ขอโทษและบอกว่าจะรีบตามเด็กคนนั้นมาเป็นดารา ทั้งสองมองไปเห็นว่าเป็นเดือนแรมก็แปลกใจ เดือนแรมยังวิ่งตามธิติรัตน์ไปถึงลานจอดรถหน้าห้าง เขาขึ้นรถขับออกไป เธอวิ่งตามจนเกือบโดนรถของแม้นเทพชน แม้นเทพตกใจลงมาดึงเดือนแรมขึ้นรถ ธิติรัตน์มองจากกระจกเห็นเช่นนั้น ยิ่งเหยียดหยามว่าเดือนแรมใจง่ายเหมือนผู้หญิงทั่วไป

บนรถ แม้นเทพซักถามเดือนแรมว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เธอร้อนใจอยากตามธิติรัตน์ไป จึงขอลงจากรถแล้วโบกมอเตอร์ไซค์รับจ้างไปแทน

ธิติรัตน์หอบของที่ซื้อมาโยนที่บ้านธิดา บ่นเรื่องของเดือนแรมอย่างหงุดหงิด ผลุนผลันออกไป ธิดาหอบของตามไปคืนแต่มีถุงหลงอยู่ถุงหนึ่ง...ที่หน้าบ้าน เดือนแรมมาถึงพอดี วิ่งมายืนตรงหน้าธิติรัตน์อย่างเจี๋ยมเจี้ยม เขาเอ็ดที่เธอตามเขามา เดือนแรมโต้

“แรมไม่ได้ตามค่ะ ตอนแรกแรมตั้งใจมาหาพี่ดา แต่พอเห็นคุณชายอยู่ที่นี่ ก็ดีใจมากค่ะ”

“เป็นผู้หญิง พูดอย่างนี้ออกมาได้ยังไง หน้าไม่อาย”

“ก็แล้วทำไมแรมต้องอายด้วยคะ ก็แรมดีใจจริงๆนี่ ที่เจอคุณชาย แรมกลัวคุณชายโกรธ แต่แรมก็ไม่เข้าใจ คุณชายโกรธแรมเรื่องอะไร แรมเลยจะมาปรึกษาพี่ดา”

ธิติรัตน์ไล่ให้เธอกลับไป ธิดาหอบถุงมาคืน พอเจอเดือนแรมอยู่ด้วยจึงชวนทั้งสองกลับเข้าไปทานข้าวกันก่อน เกรียงเห็นถุงที่หลงอยู่ใบจึงเอามาส่งให้ เผอิญ ของและการ์ดหล่นออกมา ธิดารีบคว้ามาเปิดอ่าน “อ้าว...นี่คุณชายตั้งใจซื้อให้แรมนี่”

ธิติรัตน์รีบปฏิเสธ แต่ธิดาแกล้งอ่านข้อความในการ์ดเสียงดัง “สำหรับเดือนแรม เด็กดีของฉัน เป็นรางวัลที่เธอเรียนเก่ง ตั้งใจเรียนแทนฉันด้วยนะคนดี”

เดือนแรมยิ้มแป้น ธิติรัตน์หน้าง้ำทั้งโกรธทั้งอาย ธิดาแกล้งขอโทษ ที่อ่านเพราะเขาบอกว่าไม่ใช่ เลยอ่านเพื่อยืนยัน เดือนแรมไหว้ขอบคุณและรับของจากธิดา มันเป็นปากกา ธิติรัตน์โกรธขอตัวกลับ เดือนแรมวิ่งตามขอติดรถไปลงปากซอย ธิดากับเกรียงสบตากันยิ้มๆ

นั่งมาในรถ เดือนแรมชื่นชมปากกากับการ์ดว่าสวย ธิติรัตน์ชำเลืองมองอย่างเคืองๆ ถึงปากซอยก็เบรกรถอย่างแรงจนเธอหน้าคะมำ ให้เธอลง เดือนแรมจำต้องลงไปนั่งรถเมล์ต่อ ธิติรัตน์อดห่วงไม่ได้ขับรถตาม...ให้เผอิญบนรถมีคนเป็นลม เดือนแรมรีบเข้าประคองแล้วพาลงจากรถ ธิติรัตน์เห็นจอดรถลงมาช่วย คนแถวนั้นจำได้ว่านี่คือสุดใจจึงบอกทางไปบ้าน

เดือนแรมเช็ดหน้าเช็ดตาให้สุดใจ โดยมีธิติรัตน์เป็นลูกมือ เธอบอกเขาว่าจะอยู่ดูแลสุดใจทั้งคืน ถ้าเขาง่วงจะจัดที่นอนให้ ธิติรัตน์ย้อนถามว่าบ้านเธอหรือไง

“เปล่าค่ะ ไม่ใช่บ้านแรม แต่แรมเกรงใจ กลัวคุณชายไม่สบาย”

“ก็แล้วใครบอกฉันจะอยู่ที่นี่ หรือเธออยากให้ฉันอยู่”

“ค่ะ แรมอยากให้คุณชายอยู่”

“เธอนี่จริงๆเลยเดือนแรม...จะยั่วผู้ชายไปถึงไหน”

“แรมไม่ได้ยั่วค่ะ แต่พอคุณชายอยู่ด้วย แรมรู้สึกอุ่นใจ”

“มารยาผู้หญิง เสียใจด้วยที่ฉันไม่ตกหลุมพรางตื้นๆของเธอ มีแต่จะดูถูก พวกผู้หญิงที่ทำตัวแบบนี้ ฉันเรียกว่าสิ้นคิด” พูดจบธิติรัตน์ลุกเดินออกไป

เดือนแรมมองตามงงๆ ว่าทำไมเขาเปลี่ยนไปขนาดนี้ แต่ด้วยความเห็นห่วง เธอจึงส่งข้อความไปหาธิดา ให้ช่วยดูแลธิติรัตน์ เห็นท่าทางไม่ค่อยสบาย ตนเป็นห่วงผู้มีพระคุณ...

ooooooo

เห็นดึกมากแล้ว เดือนแรมยังไม่กลับ เมินออกมา ยืนมองหน้าบ้าน จันทรารู้ว่าเขาห่วงเดือนแรมและยังคิดถึงราศรีอยู่จึงแค้นใจ ตลอดเวลาที่ผ่านมา จันทราให้ยากล่อมประสาทเมินกินทุกวันและปลุกปั่นให้เขาเข้าใจว่า ราศรีเป็นชู้กับชำนิอดีตสามีของตนด้วยการวางยา และสร้างสถานการณ์ขึ้นมา ทำให้เมินเหมือนคนเบลอๆ เชื่อทุกอย่างหลังจากกินยา

แต่หลังจากนั้น จันทราก็โดนชำนิรีดไถเงินมาตลอด คืนนี้ ชำนิแอบเข้ามาพบจันทรา เพราะคิดถึงลูกอยากเห็นหน้าลูก โดยขู่จะเปิดเผยความลับถ้าเธอไม่พาลูกมาให้เขาพบ ชุติมาเห็นจันทราลับๆล่อๆจึงเข้ามาแอบฟัง ได้ยินเรื่องในอดีตอันเลวร้ายนั่น แต่ไม่เห็นหน้าชำนิ

จันทรากลับเข้าห้อง เห็นรูปเมินกับราศรีที่เขาแอบซ่อนไว้ยิ่งแค้นใจ นึกถึงวันที่กำจัดราศรี เธอคลอดลูกและอ่อนเพลียด้วยโรคประจำตัวต้องนอนให้ออกซิเจน ตนเข้ามาถากถางว่าเด็กเป็นลูกชู้ ราศรีท้าให้ตรวจดีเอ็นเอ ตนโกรธจึงดึงสายออกซิเจนออกและกดร่างเธอไว้จนแน่นิ่งไป จากนั้นก็อุ้มเด็กออกมาส่งให้สุดใจเอาไปกำจัดแล้วให้หาเด็กกำพร้าที่ไหนก็ได้มาแทน

เช้าตรู่ เดือนแรมยังเฝ้าเช็ดตัวให้สุดใจ เธอฝันถึงราศรีมาฝากให้ดูแลมาหยารัศมีด้วย สุดใจจึงเพ้อเรียกชื่อมาหยารัศมีจนสะดุ้งตื่นขึ้นมา เห็นหน้าเดือนแรมก็พอจะจำได้ว่าเป็นคนที่ช่วยตนเมื่อคืน เดือนแรมจัดข้าวปลาอาหารให้สุดใจก่อนจะกลับไป สุดใจครุ่นคิดถึงเรื่องที่ฝัน

“เราฝันถึงคุณราศรีอีกแล้ว...คุณราศรี ฉันไม่ได้ตั้งใจทำร้ายคุณจริงๆนะ เด็กคนนั้นยังอยู่ เขายังอยู่เป็นลูกคุณ”

สุดใจนึกถึงอดีตที่จันทราอุ้มเด็กมา สั่งตนเอาไปทิ้งแล้วหาเด็กกำพร้ามาแทน แต่ตนไม่อาจทำได้ จึงแอบเอาเด็กไปวางคืนที่เตียงราศรี ทันทีที่สัมผัสมือก็รู้ว่าเธอตายแล้ว ตนตกใจกลัวลนลานหนีไป...สุดใจร่ำไห้ “วันนั้น ถ้าฉันไม่เห็นแก่ตัวทิ้งคุณไป ป่านนี้คุณก็คงได้อยู่กับลูกของคุณอย่างมีความสุข ไม่น่าเลยสุดใจ...ไม่น่าเลย...”

เดือนแรมเดินออกมาจากซอยบ้านสุดใจ ธิติรัตน์ขับรถมาจอดจะเรียก เผอิญมีรถอีกคันแซงมาจอด เป็นเพื่อนที่มหาวิทยาลัยเรียกเดือนแรมให้ขึ้นรถไปเสียก่อน ธิติรัตน์โกรธมากสบถ

“อีกแล้ว ผู้ชายชวนขึ้นรถปุ๊บ ขึ้นปั๊บ แล้วจะให้ฉันคิดยังไงเนี่ยเดือนแรม...”

แป้นแอบเห็นเดือนแรมยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เอาจดหมายและการ์ดมาวางคู่กันบนโต๊ะในห้อง จึงรีบมาฟ้องจันทราว่าเดือนแรมซ่อนจดหมายผู้ชาย โชคดีที่เพ็ญประกายได้ยินมาช่วยเก็บไปเสียก่อน จันทราค้นหาไม่เจอ โวยวายว่าแป้นโกหก ระหว่างนั้น ธิติรัตน์มาด้อมๆมองๆข้างบ้าน ได้ยินเสียงจันทราโวยวายเอ่ยชื่อเดือนแรมก็แปลกใจ แต่คิดว่าไม่น่าจะเป็นคนเดียวกัน จึงกลับไป

ภาพข่าวเดือนแรมประกวดแล้วล้มทำให้ดูโป๊ปรากฏในหน้าหนังสือพิมพ์ ประจวบกับชุติมาบอกจันทราเรื่องที่ได้ยินมาว่าเจ๊กอไก่จะพาเดือนแรมเข้าวงการ เมินโกรธมากสั่งห้าม แต่เดือนแรมพูดอย่างแข็งขันว่า ตนจะทำงานนี้ เพราะเป็นอาชีพสุจริตที่ตนจะหาเงินเลี้ยงตัวเองได้ เมินไม่พอใจลากเดือนแรมจะเอาไปขัง แม้นเทพกับมะลิเข้ามาขวาง เมินยังเกรงใจจึงยอมปล่อย

เวลาผ่านไป ธิติรัตน์เปิดบริษัทโฆษณากับเพื่อนอีกสองคน คือศรัณย์และวีระ ดุจแขเห็นข่าวรีบมาแสดงความยินดี แต่ธิติรัตน์ไม่สนใจ ดุจแขจึงหันไปออดอ้อนกับวีระและศรัณย์ให้ช่วย พอดีเจ๊กอไก่พาเด็กในสังกัดมาแนะนำ ในจำนวนนั้นมีเดือนแรมอยู่ด้วย ธิติรัตน์ตะลึง ดุจแขเห็นไม่พอใจ แต่คนอื่นๆพึงพอใจในตัวเดือนแรมและจองตัวไว้ในงานโฆษณาชิ้นแรกของบริษัท

ในวันเดียวกัน สุดใจมาบ้านมณีกุลเพื่อจะสารภาพกับเมิน แต่โดนจันทราลากตัวออกมาและยื่นเช็คห้าแสนบาทปิดปาก แต่สุดใจไม่รับ จันทราโกรธมากให้แป้นโยนสุดใจออกไปจากบ้าน เมินตามมาเห็นเช็คเงินสดตกอยู่ก็แปลกใจ

วันต่อมา ดุจแขวางแผนนัดวีระกับศรัณย์มาพบที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง บังเอิญที่นี่เดือนแรมทำงานพิเศษอยู่ ดุจแขแกล้งเมามายร้องไห้รำพันว่าธิติรัตน์ใจร้าย สองคนจะพากลับก็ไม่ไป เรียกหาแต่คุณชาย วีระจึงโทร.ไปตาม ดุจแขแอบอมยิ้ม เห็นเดือนแรมเดินมาก็ทำเป็นอาละวาดชนวีระหวังจะให้ไปกระแทก ธิติรัตน์มาถึงรับร่างเดือนแรมที่กำลังจะล้มไว้ได้ทัน และพาตัวออกไป ดุจแขกรีดร้องวิ่งตามออกมานอกร้าน สรรชัยขับรถมาจอด รีบลงมาดึงดุจแขไว้แล้วบอกวีระกับศรัณย์ว่า ตนอยู่บ้านเดียวกันกับเธอ ดุจแขอึ้งไม่กล้าขัดขืน สองหนุ่มมองตามอย่างงงๆ

ธิติรัตน์รอเดือนแรมเลิกงานเพื่อขอโทษแทนดุจแข พอดีเพ็ญประกายโทร.มาบอกให้รีบกลับบ้านก่อนที่เมินจะกลับ ธิติรัตน์อาสาไปส่ง เขาแวะเติมน้ำมันที่ปั๊ม ระหว่างที่ไปรูดการ์ด รถเมินแล่นมาจอดในปั๊ม เดือนแรมเห็นตกใจรีบแอบลงจากรถหลบไป ธิติรัตน์กลับมา เด็กปั๊มบอกว่าเดือนแรมไปแล้ว เขาฉุนเข้าใจผิด

ooooooo

แม้จะโดนสรรชัยข่มขู่ไม่ให้วุ่นวายกับธิติรัตน์อีก แต่ดุจแขก็ไม่กลัว พยายามเข้าทางธิดาดูท่าจะไม่ได้ผล ก็เปลี่ยนแผนมายั่วยวนศรัณย์กับวีระ ท่าทางวีระจะหลอกง่ายกว่าจึงใช้เสน่ห์ให้วีระคอยส่งข่าวความเคลื่อนไหวของธิติรัตน์ แล้วมาดักพบ ธิติรัตน์ปัดความสัมพันธ์ทุกทางแม้จะเป็นแค่เพื่อน ดุจแขพยายามออดอ้อน พอดีเดือนแรมถือแฟ้มเดินมา ธิติรัตน์จึงโมเมว่ามีนัดกันไว้แล้วดึงเดือนแรมเดินไป ดุจแขมองตามด้วยสายตาโกรธแค้น

ระหว่างนั่งมาในรถ ธิติรัตน์ถามเดือนแรมถึงวันก่อนที่หนีไป เดือนแรมแก้ตัวว่ามีธุระด่วน เขาไม่อยากเชื่อหาว่าเธอมารยา ปั่นหัวผู้ชายและวันนี้ก็มาดักรอตน เดือนแรมปฏิเสธ

“เปล่านะคะ พอดีเจ๊กอไก่บอกว่า คนที่ออฟฟิศอยากได้ประวัติของแรมอย่างละเอียด เลยเอามาให้ค่ะ”

ธิติรัตน์เสียหน้า จอดรถให้เธอลงเอาไปให้คนที่บริษัท แต่พอเธอจะลง เขารีบท้วง  มืดแล้วจะไปอย่างไร เดือนแรมตอบว่าไปรถเมล์ เขาบอกว่าป่านนี้ใครจะอยู่ เดือนแรมจึงฝากเขาไปแทนเพราะพรุ่งนี้มีเรียน และต้องไปทำงานพิเศษต่อ ธิติรัตน์ตำหนิที่กล้าใช้กรรมการผู้จัดการ

“ขอโทษค่ะ แรมลืมนึกไป งั้น...แรมกลับไปที่ออฟฟิศคุณชายดีกว่าค่ะ เผื่อยังมีคนอยู่”

ธิติรัตน์ยิ่งโมโหพาลหาเรื่องจนเดือนแรมน้อยใจเสียใจวิ่งหนี ธิติรัตน์ตามไปฉุดเหวี่ยงเธอเข้าไปในรถ เดือนแรมตกใจนึกถึงที่ตนโดนจันทราทำร้ายขังห้องมืด เธอกลัวจนเป็นลมไป ธิติรัตน์ตกใจมาก ดูแลจนเธอฟื้น เขาโล่งใจ

“ตอนนั้นฉันตกใจหมดเลย...เธอยังคิดเรื่องพ่ออยู่ใช่มั้ยแรม บ้านอยู่ไหนเดี๋ยวฉันไปส่ง”

เดือนแรมยังเสียใจจึงปฏิเสธขอกลับเองแล้วลงจากรถวิ่งไป...เธอร้องไห้อย่างเจ็บปวดเดินเข้ามาในบ้าน แม้นเทพเห็นปรี่เข้ามาถามว่าเป็นอะไร เธอบอกว่าคิดถึงแม่ อยากรู้ว่าทำไมพ่อถึงชอบว่าแม่ แม้นเทพปลอบว่า รักมากก็หวงมาก ความหึงหวงทำให้คนขาดสติ เดือนแรมฉุกคิดถึงการกระทำของธิติรัตน์ แล้วเกิดความน้อยใจขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว...

คืนนั้น เมินเอาเช็คที่เก็บได้ให้จันทราและถามว่าทำไมต้องให้เงินสุดใจมากถึงห้าแสน จันทราตกใจรีบเอายาให้เมินกินแล้วกุเรื่องว่าสุดใจเป็นคนเช่าบ้าน ตนให้เงินไปซ่อมบ้านแค่ห้าพัน...จันทราเอาตัวรอดมาได้ แต่ยังมาเจอชำนิโทร.มาขู่ให้พาลูกไปพบพรุ่งนี้ เธอจำต้องบอกชุติมาว่าพรุ่งนี้จะพาไปช็อปปิ้ง ชุติมาหลงดีใจ

วันรุ่งขึ้น ขณะที่จันทรากับชุติมาเดินซื้อของ ชำนิแอบมองลูกสาวอย่างชื่นชม เขาได้ซื้อชุดสีชมพู ตั้งใจจะให้เป็นของขวัญลูก พลันเดินชนเดือนแรมซึ่งถือถ้วยน้ำอยู่หกราด เดือนแรมรีบอาสาไปซักรีดให้ที่ร้านและห่อของขวัญให้เป็นอย่างดี ชำนิขอบใจสำหรับน้ำใจเธอ...ธิติรัตน์ตามดูพฤติกรรมเดือนแรม ตอนแรกคิดว่าเธอยั่วแม้กระทั่งชายแก่ แต่พอเห็นความจริงก็แอบยิ้มจึงทำทีเป็นมาเอาแฟ้มประวัติที่เธอบอกว่าจะส่งให้ที่บริษัท เดือนแรมรีบไปหยิบมาส่งให้ เจ๊กอไก่แวะมาเห็น รีบเอามือถือถ่ายภาพความใกล้ชิดของทั้งคู่ไว้ เพื่อจะสร้างข่าวดันให้เดือนแรมดัง

จันทราซื้อของให้ชุติมาหลายอย่าง แล้วหลบมาหาชำนิอ้างว่ายังไม่ควรเปิดเผยความจริง ชำนิจึงฝากของขวัญให้ ธิติรัตน์ผ่านมาเห็นจันทราคุยกับชำนิ ก็แปลกใจว่าคือคนที่เดือนแรมช่วย

ชุติมาหอบของที่ซื้อเข้าบ้าน ทำถุงของขวัญหล่นไม่รู้ตัว เดือนแรมเจอเก็บมามองดูอย่างแปลกใจ ชุติมากลับมาเห็นหาว่าเดือนแรมขโมยของ เดือนแรมบอกว่าเปล่า แค่จำได้ว่าเป็นของขวัญที่ตนห่อให้คุณลุงคนหนึ่ง ซึ่งแกจะให้เป็นของขวัญลูกสาว ข้างในเป็นชุดสีชมพู ชุติมารีบฉีกออกดูเป็นชุดสีชมพูจริงๆก็เอามาถามจันทรา จันทราแก้ตัวไปว่าของบังเอิญเหมือนกันได้ไม่เห็นแปลก แต่ชุติมายังข้องใจพยายามปะติดปะต่อเรื่องราว

ooooooo

วันรุ่งขึ้น ธิติรัตน์ตั้งใจจะมาดูให้รู้ว่า แรมที่จันทราพูดถึงเป็นคนเดียวกับเดือนแรมหรือเปล่า แต่มีเหตุให้คลาดกัน เดือนแรมนั่งรถแม้นเทพออกไป จึงไม่ทันเห็น ธิติรัตน์มาที่บริษัทเจอดุจแขมานั่งรอ เขาไม่สนใจ วีระตำหนิธิติรัตน์ใจร้ายกับดุจแขเกินไป ดุจแขแอบยิ้มที่ทำให้เพื่อนแตกคอกันได้ ธิติรัตน์ให้ศรัณย์แอบดูพฤติกรรมของดุจแขที่ปั่นหัววีระ ศรัณย์จึงเข้าใจแล้วว่าดุจแขเป็นผู้หญิงที่น่ากลัวขนาดไหน

ด้วยความสงสัย ชุติมาจึงเฝ้าดูจันทราและสะกดรอยตามไปทุกที่ จนกระทั่งได้เห็นเธอนัดกับชำนิ และให้ชำนิจัดการสุดใจ ชุติมาตกใจมากเมื่อรู้ความจริงว่าจันทราเป็นแม่ แถมใจร้ายขนาดจะฆ่าคน จึงร้องขึ้นว่าตำรวจมา ทำให้สุดใจหนีไปได้...ชุติมาสติแตกวิ่งร้องไห้ไปตามถนนถูกมอเตอร์ไซค์เฉี่ยวล้มลง แม้นเทพขับรถผ่านมาลงไปช่วย เห็นสภาพชุติมา อดสงสารไม่ได้พาขึ้นรถมาด้วย ชุติมาร้องไห้อย่างเสียขวัญไม่ยอมกลับบ้าน แม้นเทพไม่รู้จะทำอย่างไรจึงขับรถไปเรื่อยๆจนเธอคลายความเครียดลง...กลับมาถึงบ้าน ชุติมาก็ปรี่เข้าไปคุยกับจันทราส่วนตัวว่าตนรู้ความจริงหมดแล้ว ตนเสียใจที่เธอไม่ยอมรับตนเป็นลูก จันทราตกใจรีบอธิบายว่า เพราะชุติมามีพ่อเป็นคนขี้คุก ถ้าเมินรู้จะยอมรับตนหรือ และที่ทำทุกอย่างเพื่ออนาคตลูก ชุติมาจึงขออนาคตเป็นคู่หมั้นของธิติรัตน์เอง จันทราถึงกับอึ้ง

ภาพคู่ของธิติรัตน์กับเดือนแรมลงหน้าบันเทิงหรา เดือนแรมเห็นแล้วตกใจ ส่วนธิติรัตน์โกรธมาก หาว่าเดือนแรมเป็นคนทำเพราะอยากดัง จึงมาต่อว่าถึงที่ร้าน เดือนแรมโต้ว่าไม่ได้ทำเพราะข่าวแบบนี้สร้างความเสียหายแก่ตน เขาโกรธกระชากเธอมาถามว่าเสียหายอย่างไร เดือนแรมว่าโดนเขาดูถูกเป็นผู้หญิงหน้าไม่อาย หน้าด้าน เกาะกระแสผู้ชายทั้งที่เขาไม่ชายตามอง...

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"คิมเบอร์ลี่" วางแผนกำจัด "กอล์ฟ” ปะทะ "น้ำหนึ่ง" บนตึกร้าง ใน "สองเสน่หา"

"คิมเบอร์ลี่" วางแผนกำจัด "กอล์ฟ” ปะทะ "น้ำหนึ่ง" บนตึกร้าง ใน "สองเสน่หา"
12 พ.ค. 2564

08:17 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 12 พฤษภาคม 2564 เวลา 08:50 น.