ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

มายาสีมุก

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

ไข่มุกถูกอุ้มขึ้นรถตู้ไป แต่ด้วยความฉลาดมี ไหวพริบ ใช้ทั้งเล่ห์กลมายากอปรกับมีฝีมือเป็นสตั๊นต์เกิร์ล คิวบู๊จึงต่อสู้เอาตัวรอดไปได้ พอหลุดจากมันก็ตะโกน

“ช่วยด้วย ขโมย ตำรวจมาแล้ว...ช่วยด้วย”

แค่นั้นพวกคนร้ายก็เปิดกับแน่บ

รุ่งขึ้น พอชลลดารู้ว่าไข่มุกมีเรื่องที่หน้าบ้านก็ด่าว่าเป็นตัวพกความซวยมา เพราะเมื่อก่อนไม่เคยมีเรื่องแบบนี้เลย ไข่มุกยืนยันว่าตนไม่มีศัตรูที่ไหน ชลลดาคาดว่าอาจจะเป็นฝีมือพวกสาวๆของคีรินทร์ที่เป็นลูกเจ้าพ่อก็ได้

“ดีนะที่แม่ให้ไข่มุกปลอมเป็นลูกไก่ ไม่งั้นซวยตายชัก โดนอุ้มไปแล้วอาจโดนปู้ยี่...”

“ปู้ยำ...” ไข่มุกต่อให้แล้วร้องอย่างสยอง “โอย...หนูว่าแล้วมันต้องจับผิดตัวแน่...นี่ขนาดยังไม่แต่งยังมีอุ้มจะไปปู้ยี่ปู้ยำ ต่อไปไม่ปาดคอหนูเหรอ แล้วจะทำไงดีล่ะคะคุณผู้หญิง”

ชลลดาบอกว่ามีทางเดียวต้องรีบแต่งเสียจะได้หมดปัญหา พอเข้าไปอยู่บ้านโน้นแล้วคงคุ้มหัวได้ ไข่มุกไม่ยอมในเมื่อคุณลูกไก่ไม่แต่งก็ให้คุณนายแต่งแทนจะได้โขกเขาถนัดๆว่าแล้วยกมือไหว้ขอลาเลย

“แกไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น รับค่าสินสอดล่วงหน้ามาแล้ว หน้าตาก็เห็นกันไปแล้ว ห้ามเบี้ยว พวกนี้มันก็แค่ขู่ไม่ทำจริงหรอก” ไข่มุกพูดจะร้องไห้ว่ามันขู่แต่หนูเจ็บ ชลลดาบอกว่าให้เอายาหม่องป้ายเดียวก็หาย เห็นไข่มุกอึกอักเลยดุ “อย่าเรื่องมาก ไปทำงานบ้านได้แล้ว”

ไข่มุกจะพูดอะไรอีกก็ถูกตัดบทอย่างเกรี้ยวกราดว่าอย่าให้ตนมีน้ำโห ขืนเบี้ยววันดีได้ติดคุกแน่ ไข่มุกเลยต้องเดินหน้าจ๋อยไป แต่ไปไม่ทันพ้นก็ได้ยินเสียงแม่ลูกคุยกันเลยหยุดแอบฟัง

“ให้มันแต่งไปแล้วจะหมดเรื่องจริงเหรอแม่ เรื่องนี้มันดูน่ากลัว”

“พวกนั้นมันอาจเอาจริงก็ได้ แต่ไม่เป็นไร อย่างมากนังไข่มุกมันก็ตายแทนไป พวกเราไม่เดือดร้อนอยู่แล้ว”

“ตายแทน...ใครจะยอม อยู่ไม่ได้แล้วเรา” ไข่มุกพึมพำหน้าซีดเผือด

ooooooo

แต่งงานแทนยังพอกล้ำกลืน แต่ตายแทนใครจะยอม ไข่มุกตัดสินใจเก็บเสื้อผ้าหิ้วกระเป๋าหนีออกจากบ้าน พอมาถึงกลางซอย เจอคีรินทร์ขับรถเอาถุงที่เธอลืมไว้มาคืน ไข่มุกรีบยกกระเป๋าปิดหน้าเดินงุดๆ

คีรินทร์จอดรถเดินตามถามว่าจะไปไหน ไข่มุกยิ่งกลัวเดินบิดไปอย่างเร็ว ถูกคีรินทร์แซวประสาคะนองพูดตามจังหวะที่ไข่มุกเดินบิด ยักซ้าย...ยักขวา...ไข่มุกยิ่งเร่งฝีเท้า คีรินทร์ก็พูดตามจังหวะสะโพกบิดอย่างสนุกสนาน

สุดท้ายคีรินทร์เข้าประชิดตัวถามว่า “วันนี้คุณเพี้ยนป่าว ผมจะพาคุณไปดูผ้า...ผ้าปูเตียง เดี๋ยวซื้อผิดซื้อถูกไม่ตรงรสนิยมคุณจะว่าได้ เออ...แล้วเราแยกห้องนอนกันดีไหมต่างคนต่างได้เป็นส่วนตัว”

“ไม่ต้องแยกห้อง แยกกันไปเลยดีกว่า” ไข่มุกวิ่งหนีไปเลย

“อ้าว...วิ่งเลย ถามเรื่องแยกห้องแค่นี้โกรธเลยเหรอ เฮ้อ...ผู้หญิงเข้าใจยากจริงเว้ย”

ไข่มุกวิ่งไปรอรถเมล์ที่ป้าย นึกว่าหนีคีรินทร์พ้นแล้ว ครู่เดียวเขาก็มาสะกิดไหล่ เธอถามหัวเสียว่าจะตามมาทำไมอีก แยกกันไปเลย ขอร้องอย่ายุ่งกับตนได้ไหม

ทั้งคู่โต้เถียงตอแยกันเสียงดังจนคนรอรถเมล์หันมอง ไข่มุกขู่ว่าถ้าไม่เลิกยุ่งตนจะร้องให้คนช่วย คีรินทร์ นึกว่าเธอไม่กล้าท้าว่าแน่จริงก็เอาเลย

“ช่วยด้วยค่ะ ไอ้โรคจิตจะจับฉันข่มขืน ช่วยด้วยค้า... ใครก็ได้ช่วยที” คีรินทร์ยืนเหวอ มอเตอร์ไซค์รับจ้างร่างใหญ่พลเมืองดีมีแก่ใจมาช่วย คีรินทร์รีบบอกว่าเราเป็นแฟนกัน ไข่มุกโต้เสียงดัง “ไม่จริง...ไม่ได้เป็น”

พอดีรถเมล์มา ไข่มุกกระโดดขึ้นรถไปเลย คีรินทร์ จะตาม ถูกพวกมอเตอร์ไซค์รับจ้างขวางไว้แล้วรุมกันเข้ามาอัดคีรินทร์เสียน่วม

คีรินทร์มาบ้านชลลดาในสภาพปากเจ่อตาเขียว ถามชลลดาว่าลูกไก่จะรีบไปไหนถึงต้องทำกับตนขนาดนี้ ชลลดาปดไปตามน้ำว่าเธอจะรีบไปเล่นโยคะ การเดินเร็วๆเป็นการวอร์มจะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปถึงก็เล่นได้เลย รับปากว่าลูกไก่กลับมาเมื่อไรจะอบรมและให้มาขอโทษเขา

“ผมขอเบอร์มือถือเขาหน่อย อยากคุยให้รู้เรื่อง” คีรินทร์ตื๊อ ชลลดาปดว่าไม่มี เขาไม่เชื่อเธอเลยปดใหม่ว่าลูกไก่ไม่ได้เอาไป คีรินทร์พูดอย่างรู้ทันว่า “ผมรู้แล้ว เขาไปหาผู้ชายอีกคนใช่ไหมถึงได้ช่วยปิดกันนัก”

ฝ่ายไข่มุกกว่าจะหนีกลับบ้านเช่าของตัวเองได้ก็แทบเอาตัวไม่รอด พอกลับถึงบ้านก็ถูกวันดีด่าหาว่าไม่ระวังตัวเองสั่งให้กลับไปบ้านนั้นเสีย ไม่อย่างนั้นจะจับส่งกลับไปเอง

คืนนี้ไข่มุกดูหนังเกาหลีในห้อง เป็นหนังกำลัง ภายในที่จินจูแสดง จินจูแสดงความรักที่มีต่อลูก ปกป้องลูกด้วยชีวิต ก็นึกน้อยใจชีวิตของตัวเอง พึมพำน้ำตาอาบหน้า...

“จินจู...ทำไมแม่หนูถึงไม่สู้เพื่อลูกอย่างคุณ...”

หลังจากจินจูรับปากว่าจะมาเมืองไทยแล้ว เธอเตรียมเดินทาง แทยอนไม่อยากให้เธอไปถามว่าต้องไปกี่วัน

“งานมีกำหนดแค่สามวัน...แต่อาจจะอยู่ต่อ” เห็นแทยอนไม่สบายใจเธอยกคำพูดของเขามาเตือนใจเขาว่า “คุณบอกฉันตลอดว่าทุกอย่างเป็นอดีต แล้วทำไมวันนี้คุณถึงยังกลัวอดีต”

แต่แล้วจินจูก็ไม่ได้เดินทางเพราะเธอก้าวพลาดตกบันไดเท้าแพลง แทยอนแอบดีใจ ในขณะที่ปาปารัสซี่ ที่ติดตามการเคลื่อนไหวของจินจูตลอดเวลาถ่ายภาพเหล่านั้นไว้ได้ทั้งหมด

ooooooo

วันดีไปหาชลลดาที่บ้าน ขอขึ้นค่าตัวไข่มุกเพราะนอกจากต้องปลอมตัวแต่งงานกับคีรินทร์แล้วยังต้อง เสี่ยงตายด้วย ขอเพิ่มอีกสองหมื่นเผื่อค่าทำศพ ต่อรองกันไปมาสุดท้ายลงตัวที่ห้าพัน ส่วนที่เหลือหลังแต่งค่อยว่ากัน ชลลดาตัดบทตะเพิดว่าถ้าไม่เอาก็กลับไปขายส้มตำตามเดิม

แต่แล้วก็มีเรื่องให้ต้องวุ่นวายอีก เมื่อภัททิมาเห็นความหล่อเท่ของคีรินทร์ก็คลั่งไคล้ บอกชลลดาว่าตนไม่ยอมให้ไข่มุกปลอมตัว และจะแต่งเอง ทำเอาชลลดามึน โดนภัททิมางอแงหนักเข้าก็ชักฉุน เสียงดังใส่ว่า

“อย่ามาโทษแม่นะ เราเองแหละใจร้อน แทนที่จะเจอคีรินทร์แล้วค่อยตัดสินใจ ดันปฏิเสธไม่เอาท่าเดียว แล้วเป็นไงล่ะ นังไข่มุกเอาไปกินเลย มาโวยตอนนี้สายไปแล้วย่ะ”

“ไม่เห็นสายเลย ก็โกหกไปว่าเราลองใจหรืออะไรก็ได้” ภัททิมาตะแบงจะเอาคีรินทร์คืนให้ได้

ชลลดาปวดหัว เพราะขืนทำแบบนั้นมีหวังโดนบ้านโน้นโกรธตาย “คราวนี้ นอกจากจะไม่ได้สินสอดเกือบสิบล้านแล้ว ยังต้องใช้หนี้เก่าให้เขาด้วย แถมต้องโดนโขกหนี้กลับแน่ ทบดอกอีก แล้วพิพัฒน์ล่ะ จะเอาไปไว้ไหน”

ภัททิมาบอกว่าพิพัฒน์นั่นเป็นลูกไก่ในกำมือเฉดหัวไปเมื่อไรก็ได้ ชลลดาทนลูกตื๊อไม่ไหว รับปากจะ จัดการให้แต่ต้องรอเวลา เพราะตอนนี้มีคนจ้องเล่นงานเจ้าสาวของคีรินทร์อยู่ ปล่อยให้ไข่มุกเป็นตัวล่อไปก่อน

สองแม่ลูกทั้งร้ายทั้งแสบพอกัน วางแผนแล้วหัวเราะชอบใจ ชลลดาย้ำว่ารอไข่มุกถูกฆ่าเมื่อไร ลูกไก่ค่อยสวมรอยกินสองต่อ แม่ก็ได้เงิน ลูกก็ได้ผัวอีกคน แล้วถามลูกไก่ว่า แค่เห็นหน้าคีรินทร์ครั้งเดียวอาการหนักถึงขนาดนี้เลยหรือ

“ทั้งหล่อทั้งเท่ระดับเทพซะขนาดน้านนนน..”ภัททิมา หัวเราะระริกรีบเอามือเช็ดปากแบบน้ำลายหก

ชลลดาเห็นความซ่าของลูกสาวแล้วอึ้งสุดๆ

ooooooo

คีรินทร์พาไข่มุกนั่งรถไปครู่เดียวก็จอดถามว่าร้องไห้ทำไม หึงตนหรือ ไข่มุกบอกว่าไม่ได้หึงแต่มันเครียด เหนื่อยอึดอัดหลายเรื่อง แต่ก็ไม่บอกว่าเรื่องอะไร

ระหว่างนั้น คนร้ายสองคนที่ได้รับคำสั่งทางโทรศัพท์ มันทวนคำสั่งว่า“สั่งสอน แต่ไม่ตาย”แล้วบึ่งมอเตอร์ไซค์ตามรถของคีรินทร์ไป พอถึงก็แกล้งชนท้ายให้คีรินทร์ลงมาเจรจา ระหว่างนั้น อีกคนก็ไปลากไข่มุกลงจากรถ แต่เล่นกับไข่มุกไม่ได้ง่ายอย่างที่มันคิด

ไข่มุกใช้ความสามารถพิเศษการเป็นสตั๊นต์เกิร์ลของตนต่อสู้กับคนร้าย โชคดีที่สายตรวจผ่านมา เธอรีบตะโกนขอความช่วยเหลือ คนร้ายเห็นท่าไม่ดีพากันขึ้นรถบึ่งหนีไป แต่คีรินทร์กระเป๋าสตางค์หายไประหว่างต่อสู้

พากันกลับมาที่บ้านคีรินทร์ นุชนารถรีบมาดูแลทำแผลให้คีรินทร์อย่างเป็นห่วง หาว่าเพราะเขากำลังจะแต่งงานเลยมีแต่เรื่องร้ายๆ จิกตาใส่ไข่มุกเปรยๆว่า

“ดวงสองคนจะชงกันหรือเปล่าคะ ยังไม่แต่งยังแรงขนาดนี้ นี่เขาเรียกว่าดวงมารนางกาลี”

เขมทัตเอะใจว่า ถ้าคนร้ายต้องการชิงทรัพย์ทำไมต้องทำร้ายกันถึงขนาดนี้ แต่มณีเห็นด้วยกับนุชนารถ เป็นห่วงคีรินทร์เตือนให้ต้องระวังตัวไว้ บอกไข่มุกให้เอาวันเดือนปีเกิดมาจะเอาไปผูกดวงดู ไข่มุกอึกอัก เพราะขืนให้ความแตกแน่

“แม่ครับ วันเดือนปีเกิดไม่สำคัญอะไรหรอก ผูกดวงมา ถ้าไม่ตรงกัน พ่อจะยกเลิกงานแต่งเหรอ”เขมทัตยืนยันว่ายังไงก็ไม่เลิก มณียืนกรานว่าตนจะไม่ยอมให้ใครมาฉุดดวงของลูกเด็ดขาด แล้วเร่งไข่มุกให้เอาบัตรประชาชนมา ตนจะจดเอง สุดท้ายคีรินทร์ต้องบอกว่ากระเป๋าสะพายของเธอถูกพวกนั้นเอาไปแล้ว ตัดบทว่า “ไม่เป็นไรครับ ผมไม่ถือเรื่องดวง”

“ผมเห็นด้วยกับลูก ดวงไม่สำคัญเท่าการกระทำรินทร์...พ่อว่าเราไปส่งหนูลูกไก่กลับบ้านก่อนดีกว่า เดี๋ยวคุณชลลดาจะเป็นห่วง เหนื่อยมาทั้งวันแล้วด้วย จะได้พักกัน”เขมทัตตัดบท คีรินทร์รีบพาไข่มุกออกไป

นุชนารถจิกตามองไข่มุกที่คีรินทร์พาออกไปแบบ... ฝากไว้ก่อนเถอะ! แต่ไม่กล้าทำอะไรเปิดเผยเพราะคีรินทร์ขู่ไว้ว่าถ้ายังอยากอยู่บ้านนี้ต่อไปก็ต้องทำใจให้ได้

ooooooo

กลับถึงบ้านชลลดา ไข่มุกถูกภัททิมากระแนะกระแหนว่าปลื้มจนหน้าจะล้นออกมาแล้ว เสร็จกันไปถึงไหนต่อไหนแล้วล่ะ

“ยังไม่เสร็จ หนูไม่เอาผัวก่อนแต่งหรอกค่ะ”

ไข่มุกตอบซื่อๆถูกภัททิมาหาว่าว่าตน พูดเยาะว่า“เขาแต่งกับเธอเพราะคิดว่าเธอเป็นฉัน พ่อฉันกับพ่อเขาเป็นเพืื่่อนรักกันมาก ถ้าลองรู้ว่าเธอไม่ใช่ฉัน เขาไม่มีวันแลผู้หญิงกระจอกอย่างเธอหรอก จำใส่กะลาหัวไว้”

“หนูไม่เคยลืมว่าตัวเองเป็นใคร ต้องฝืนทำทั้งที่ไม่ได้อยากก็เพื่อแม่ แต่งไปไม่รู้จะเจออะไรบ้าง จะอยู่ได้นานแค่ไหนก็ไม่รู้”

ภัททิมาเยาะเย้ยว่า อย่าคิดว่าจะได้เป็นเมียเศรษฐีไปตลอด อีกไม่นานก็ต้องกลับไปอยู่ดงน้ำเน่าอย่างเดิม พอดีพิพัฒน์เข้ามา เห็นไข่มุกในชุดสวยถึงกับมองตะลึง ภัททิมาหยิกบิดแหวใส่ว่า

“ถึงกับตาค้างเลยเหรอ เดี๋ยวได้ตาเขียว ผู้ชายเหมือนกันหมด”

“โอ้ย...เจ็บนะ แค่จะเข้ามาบอกว่าแม่ไข่มุกมา”

ไข่มุกดีใจนึกว่าแม่จะมาอวยพรงานแต่ง แต่ที่แท้วันดีมาถามว่า เขาให้เงินมาเตรียมงานใช่ไหม แบ่งแม่มั่งสิ...

กระซิบบอกว่าชลลดาวางแผนให้ไข่มุกสูบเงินจากบ้านนั้น ได้แล้วอย่าลืมจิ๊กไว้ให้แม่บ้างอย่าไปให้นังคุณนายหมด ไข่มุกฟังแล้วน้อยใจ ถูกวันดีด่าต่ออีกว่า “เป็นหนูตกถังข้าวสารแล้วทำเศร้าทำไม เดี๋ยวปั๊ด...โดน!”

ooooooo

ในวันแต่งงาน ชลลดาพาไข่มุก ภัททิมาและพิพัฒน์เข้ามาที่โรงแรม พอเห็นโรงแรมถึงกับอึ้ง ภัททิมาบอกว่านี่ไม่ใช่โรงแรมจิ้งหรีดแล้วท่าทางจะหลายร้อยล้าน บ่นกระฟัดกระเฟียดว่า

“ทำไมไม่บอกว่าคีรินทร์รวยขนาดนี้ ทั้งหล่อทั้งรวยหาง่ายที่ไหน เสียดายเป็นบ้า”

“เอาน่า ส่งนังไข่มุกไปเป็นกองหน้าก่อน เปลี่ยนใจตอนนี้ช้าไปแล้ว”

พิพัฒน์ที่เดินอยู่ข้างๆได้ยินแว่วๆถามว่าแม่ลูกจะเปลี่ยนอะไร ชลลดาชิงตอบว่าลูกไก่อยากเปลี่ยนรองเท้าเพราะคับไปแต่ไม่ทันแล้วให้ทนใส่ไปก่อน

คีรินทร์เดินมารับ เห็นไข่มุกในชุดเจ้าสาวถึงกับอึ้งชมเหมือนเพ้อ...

“เจ้าสาวของผมสวยมาก...สวยที่สุด ในบรรดาผู้หญิงที่ผมคบมา”

ไข่มุกเขินก้มหน้างุด ส่วนภัททิมาฟังแล้วยิ่งอิจฉาจิกตาใส่ไข่มุก แต่พอหันไปทางคีรินทร์ก็ยิ้มหวานทิ้งสายตาอ่อย...

รัตนาหรือน้องหนูนาตื่นเต้นดีใจมากที่วันนี้จะได้พี่สะใภ้แสนสวย เมื่อนุชนารถเข็นรถเข้ามาก็เร่งให้รีบพาไปหาไข่มุก นุชนารถมองไข่มุกอย่างริษยา แกล้งไม่ให้ไป แม้แต่วัฒนาก็ถึงกับอึ้งเมื่อเห็นเจ้าสาวของคีรินทร์บอกเพื่อนว่าช่วยหาแบบนี้ให้สักคน เอาสวยแค่ครึ่งนี้ก็พอ

“สวยและน่ารักเป็นที่สุด เลือกไม่ผิดจริงๆถ้ายงยุทธยังอยู่คงปลื้มใจมาก ขอบใจมากคุณชลลดาที่ยกลูกสาวให้”

มณีก็ยังอดที่จะกระแนะกระแหนไม่ได้แต่ก็ต้องเก็บความไม่พอใจไว้ เพราะตัวเองหัวเดียวกระเทียมลีบสู้พ่อลูกที่เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยไม่ได้

เมื่อคู่บ่าวสาวมาไหว้ เขมทัตพยักพเยิดให้มณีมอบของรับไหว้ให้ มณีมองอย่างเสียดาย ไข่มุกเองก็ไม่อยากรับ แต่ชลลดากับภัททิมาที่นั่งอยู่ข้างๆลุ้นให้รับกระทั่งกระทุ้งแขนให้ยื่นมือไปรับ

มณีที่ทำท่าจะให้ก็เสียดายชักเข้าชักออก ไข่มุกที่ไม่อยากรับก็ถูกกระทุ้งแขนให้ยื่นมือไปรับ สุดท้าย ชลลดากลัวไม่ได้เลยยื่นมือไปรับเองพูดหน้าตาเฉยว่า “มานี่...แม่เก็บให้ จะได้ไม่หาย”

ขณะภายในงานที่จัดเล็กๆกำลังชื่นมื่นกันนั้น เงาร้ายกำลังเกาะกลุ่มมุ่งเข้ามาในงาน เมื่อแองจี้ น้องแพรว และกีกี้ กิ๊กของคีรินทร์รวมตัวกันมาป่วนไม่ยอมให้คนเคยกันของตนแต่งงาน ทั้งสามผลักประตูผัวะเข้าไป

“คุณแต่งงานกับใครไม่ได้นะคีรินทร์ ห้ามแต่ง... แองจี้ไม่ยอม” แองจี้แผดเสียงขึ้นก่อน

“น้องแพรวก็ไม่ยอม”

“ยังไงก็ไม่ยอมเด็ดขาด” กีกี้นักแสดงนางร้ายออกมาร้ายนอกจอ

สามสาวสามัคคีกันเข้ามา แต่พอถึงตอนจะเอาตัวคีรินทร์ก็แย่งกันเอง ตะลุมบอนกันจนเละทั้งสี่คน คีรินทร์ถามทั้งสามว่าใครบอกว่าตนจะแต่งงานวันนี้ ทั้งสามตอบเหมือนกันว่าใครบอกก็ช่างมันขึ้นที่มือถือตนก็พอ

หารู้ไม่ อีแอบตัวร้ายคือนุชนารถที่แอบส่งข้อความ “คีรินทร์จะแต่งงานพรุ่งนี้” ให้บรรดากิ๊กทั้งสามของคีรินทร์ให้มาป่วนที่งานแล้วเฝ้าดูอย่างสะใจ

แต่หลังจากนั้นไม่นาน งานดำเนินต่อได้อย่างราบรื่น

เพราะคีรินทร์ขู่สามสาวว่าอาละวาดแค่นี้พอแล้ว ถ้าใครยังไม่หยุดอย่าหาว่าตนใจร้ายก็แล้วกัน ต่อรองกับทั้งสามว่าจะปฏิบัติต่อทุกคนเหมือนเดิม จากนั้นตกลงเป็นรายตัว

เขารับปากกับกีกี้ว่าจะตามไปรับไปส่งที่กองถ่ายเหมือนเดิม รับปากกับแองจี้ว่าเธอไปช็อปปิ้งที่ไหนก็จะตามไปช่วยถือของอย่างทุกครั้ง ส่วนกับน้องแพรวก็จะพาไปดินเนอร์ รับไปทานข้าวกันสองต่อสองใต้แสงเทียนบ่อยๆ

สามสาวขู่ว่า ถ้าผิดสัญญาเมื่อไร โดนเชือดแล้วโยนให้เป็ดแน่! คีรินทร์สะดุ้งรีบเอามือกุมเป้าแล้วโอบเอาใจ แต่มีแค่สองแขน สามสาวเลยกระแทกกันไปเบียดกันมา คนนั้นปลิ้นออกคนนี้เบียดเข้า วุ่นวายกันก่อนแยกย้ายไป

ooooooo

ไข่มุก เจ้าสาวตัวปลอมถูกส่งเข้าหอ ก็คิดหาทางเอาตัวรอด เมื่อเข้าห้องน้ำเห็นเสื้อผ้าพับกองเป็นตั้ง ก็เอามาใส่ซ้อนๆกันเสียจนอ้วนตุ๊ ป้องกันตัวเองไว้แน่นหนา

กว่าจะเอาตัวรอดได้ในคืนนี้ก็เล่นเอาเหงื่อตก ต้องใช้ทั้งเล่ห์กลมารยากระทั่งลีลาบู๊

รุ่งเช้าต้องผ่านด่านทดสอบอีก เมื่อที่บ้านคีรินทร์จัดอาหารแบบฝรั่งเต็มรูปแบบ ไข่มุกใช้ช้อน ส้อม มีด ไม่เป็น ยิ่งถูกมองอย่างจับผิดจากมณีและนุชนารถก็ยิ่งเงอะงะ จนคีรินทร์สงสารต้องทำให้ดู ไข่มุกแอบมองแล้วทำตามพอเอาตัวรอดไปได้แม้จะค่อนข้างทุลักทุเล

ปัญหาที่ไม่น่ามาเกี่ยวกับตัวก็เข้ามาเกี่ยวจนได้ เมื่อมณีจะไปเรียนเต้นรำ บอกว่าตอนนี้มีโปรฯไปสองจ่ายหนึ่งพูดแล้วมองไปทางเขมทัต เขารีบบอกว่าตนไม่ไปเพราะเต้นเป็นแล้ว คีรินทร์รู้แกวรีบบอกแม่ว่าตนขอบาย มือชั้นนี้แล้วไม่ต้องเรียน มณีจึงหันไปทางนุชนารถ ฝ่ายนั้นบอกว่าไปไหนไม่ได้เพราะต้องคอยดูแลน้องหนูนา

“ตัวเลือกสุดท้าย ลูกไก่! เธอนั่นแหละ” มณีจำต้องหันมาทางไข่มุก ไข่มุกสะดุ้งเฮือกพยายามจะปฏิเสธ

“ไปเหอะ...ไปเป็นเพื่อนแม่เขาหน่อย สนุกออกคุณ” คีรินทร์ลุ้น ไข่มุกกลืนไม่เข้าคายไม่ออกนั่งทำตาปริบๆ

ooooooo

ด้วยความรักและหวังดีต่อลูกสะใภ้ เขมทัตถามคีรินทร์ว่าวางแผนจะไปฮันนีมูนกันที่ไหนหรือยัง คีรินทร์บอกว่าคงจะไปใกล้ๆแถวนี้ เขมทัตจึงยื่นซองให้บอกว่า ถือว่าเป็นของขวัญจากพ่อกับแม่ก็แล้วกัน

“โห...ไปโซลเลยเหรอครับนี่” คีรินทร์เปิดซองดูอุทานอย่างตื่นเต้น

“โรงแรมที่นั่นเขาชวนเราไปร่วมหุ้นด้วย ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ไปดูกันหน่อย ได้ทั้งฮันนีมูนทั้งทำงานด้วย สองต่ออย่างนี้ จะได้ไม่มีใครว่าได้ว่าหนีไปเที่ยว”

คีรินทร์หันไปถามไข่มุกว่าเอาพาสปอร์ตมาหรือเปล่า ไข่มุกทำหน้างงถามว่าอะไรปอดๆหรือ

“พาสปอร์ต ก็หนังสือเดินทางไง อย่าบอกนะว่าเธอไม่เคยไปเมืองนอกน่ะ”

ไข่มุกยิ้มแหยๆไม่กล้าถามต่อ มณีจับตาดูอยู่ มองอย่างสงสัยแต่ไม่พูดอะไร

พอเข้าห้องนอน ไข่มุกรีบโทรศัพท์ไปบอกชลลดา ถูกด่าว่าขืนให้เห็นพาสปอร์ตก็พังหมด จะโกหกอะไรก็ว่าไป ให้หาทางออกเอาเองแต่อย่าให้ความแตกก็แล้วกัน

“แต่หนูไม่รู้จะโกหกยังไงนะคะคุณผู้หญิง คุณเขมทัตก็ให้ตั๋วมาแล้ว คุณรินทร์ก็เร่งจะเอาพาสปอร์ต”

“โอ๊ย...วุ่นวายจริงนังไข่มุก หาเรื่องสะตอไปเหอะ เดี๋ยวก็เอาตัวรอด ง่ายๆแค่นี้ยังต้องให้สอน แค่นี้นะเสียเวลาจริงๆ” ชลลดาทั้งด่าทั้งบ่นแล้ววางสายเลย

ไข่มุกจำต้องแก้สถานการณ์เอง โกหกคีรินทร์ว่าพาสปอร์ตหาย เขาบอกว่าไปทำใหม่อาทิตย์เดียวก็ได้ โกหกตะแบงไปหลายอย่างก็เอาตัวไม่รอด เลยบอกไปดื้อๆว่าตนไม่ชอบไปต่างประเทศเพราะกลัวเครื่องบิน

“ไม่อยากไปก็บอกมาตรงๆ อย่ามาอ้างเลยฮันนีมูน ไปคนเดียวใครเขาเรียกฮันนีมูนกัน” คีรินทร์พูดอย่างขัดใจแล้วลุกไป

ช้อยเอาขนมมาวางบนโต๊ะตรงหน้าไข่มุกมีทั้งเค้กกล้วยหอม ขนมขบเคี้ยวหลายอย่าง ไข่มุกมองอย่างสนใจ หยิบขึ้นมาชิมรู้สึกอร่อย หยิบขนมมอง คิดถึงแม่ขึ้นจับใจ

ไข่มุกจำได้ว่า ตอนช่วยแม่ขายส้มตำ กว่าจะขายได้สักถุงก็ต้องออกลีลาเรียกลูกค้าจนเอ็นแทบพลิก แม่เห็นร้านข้างๆขายเบเกอรี่น่ากินก็บ่นเบาๆ

“แหม่ หน้าตามันยั่วน้ำลายเหลือเกิน เค้กอะไรแพงชะมัด ถุงละตั้งร้อยกว่า ขายส้มตำกี่ครกวะถึงจะได้กิน ให้รวยก่อนเหอะ แม่จะกินให้แหลกเลย”

ไข่มุกเหลือบเห็นกล่องพลาสติกข้างๆเลยแอบเอาขนมใส่ในกล่อง เห็นช้อยเดินมาก็เอาซ่อนไว้ข้างหลัง ช้อยมาเห็นขนมหมดก็โวยวายว่าขนมหายไปไหนหมด เห็นไข่มุกมีพิรุธก็เข้าไปดูถามว่าซ่อนอะไรไว้

น้องหนูนาเห็นช้อยจะเอาเรื่องไข่มุก จึงออกรับแทนว่าตนเก็บขนมเองจะเอาไปกินบนห้อง ขอร้องป้าช้อยอย่าบอกพี่นุช แม่ช้อยจะไม่เชื่อแต่เห็นเป็นลูกเจ้านายเลยไม่เอาเรื่อง แค่ปรามว่าต่อไปอย่าทำเหมือนคนไม่เคยกินแบบนี้อีก

ไข่มุกขอบคุณหนูนาที่ช่วยตน มองกล่องขนมอย่างดีใจที่จะได้เอาของที่แม่อยากกินไปให้กิน

ooooooo

เพราะไม่มีเงินใช้หนี้ วันดีถูกเจ้าหนี้ส่งนักเลงมายึดของในบ้าน วันดีขอทีวีไว้ดูละคร มันบอกว่าให้เอาอย่างอื่นมาแทน วันดีจึงเทกระป๋องเก็บของเบ็ดเตล็ดออกมา เจอไข่มุกกับสร้อยทองคำขาวเส้นเล็กจึงเอาให้แลกกับทีวี

นักเลงไม่เอาบอกว่าเป็นไข่มุกปลอมกับสร้อยสังกะสี ปาไข่มุกกับสร้อยใส่หน้าวันดีแล้วพากันขนของออกไป สวนกับไข่มุกที่รีบเอาขนมมาให้แม่กิน วันดีเห็นขนมที่อยากกินมานานก็ดีใจ ชมว่าไข่มุกเป็นเมียเศรษฐีไม่กี่วันก็มีขนมแพงๆมาให้กินแล้ว หยิบขนมกิน

เอ๊า...กินเอา จนขนมแค้นคอ ไข่มุกต้องรีบเอาน้ำให้กิน

ระหว่างนั้น ไข่มุกเห็นสร้อยไข่มุกหล่นที่พื้นถามว่าสร้อยอะไร เอามาจากไหน

“ไม่รู้ จำไม่ได้แล้ว” วันดีโกหก ไข่มุกชมว่าสวย เลยบอกว่าถ้าชอบก็เอาไป ไข่มุกดีใจมากบอกว่านี่เป็นของขวัญชิ้นแรกที่แม่ให้เลยนะ

“เออ...ของขวัญจากแม่แกไง” พูดแล้ววันดีสีหน้าแปลกๆ รีบเปลี่ยนเรื่อง “ได้สร้อยแล้วก็ต้องขอเงินไอ้ผัวเศรษฐีมาให้ฉันด้วย เอาทีวีใหม่แบบจอแบนๆ อันโตๆ เลยนะ อีคนแถวนี้จะได้รู้ว่านังวันดีเป็นแม่ยายเศรษฐีแล้วฮ่าๆๆ”

ไข่มุกฟังแล้วถอนใจ เพราะใครๆก็มีแต่สั่งให้ตนรีดเงินจากคีรินทร์ไปให้ทั้งนั้น

ooooooo

มาอยู่บ้านคีรินทร์ไม่นาน ไข่มุกรู้สึกถึงความเค็มและความชิงชังที่มณีมีกับตน แม้กระทั่งนุชนารถก็แสดงกิริยารังเกียจ กีดกัน

เพราะริษยาไข่มุกที่มาเชิดหน้าชูตาในบ้าน กลัวคีรินทร์จะเบื่อตน นุชนารถอารมณ์เสียก็ระบายเอากับน้องหนูนา วันนี้ก็ทิ้งน้องหนูนาแอบไปพลอดรักกับคีรินทร์ พอน้องหนูนาเรียกหาก็โมโหที่ถูกขัดจังหวะ มาถึงก็ผลักน้องหนูนาล้มลง ไข่มุกมาเห็นรีบเข้าประคองน้องหนูนา ต่อว่านุชนารถที่เป็นพยาบาลแต่ทำกับลูกเจ้าของบ้านแบบนี้

นุชนารถยิ้มเยาะพูดเป็นนัยว่ารู้ได้ไงว่าตนเป็นแค่พยาบาล ถามว่า คิดว่าตัวเองเป็นเมียคีรินทร์คนเดียวรึไง และ...มาทีหลังอย่าให้มันมากนัก เดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือน

ไข่มุกงงๆกับคำพูดและท่าทีคุกคามของนุชนารถ

เมื่อได้ใกล้ชิดและฟังความน้อยใจของน้อง

หนูนาที่บอกว่า ตนเกิดมาเดินไม่ได้ แม่ก็ไม่รัก พ่อก็

ทำงาน พี่คีรินทร์ก็อยู่แต่กับสาวๆ ส่วนพี่นุชก็ชอบดุตลอด ทำให้ไข่มุกยิ่งสงสาร บอกว่าจะคอยเป็นกำลังใจให้เอง น้องหนูนาดีใจยื่นนิ้วก้อยให้สัญญา ไข่มุกยื่นนิ้วก้อยไปเกี่ยวบอกว่า “ยิ่งกว่าสัญญาอีกนะ”

ooooooo

เพราะเดินพลาดเท้าแพลงทำให้จินจูเดินทางมาไทยไม่ได้ ขณะอยู่โรงพยาบาลเธอฝันร้ายว่า คลอดลูกออกมาแล้วลูกตาย เมื่อเล่าให้แทยอนฟังว่าเมื่อคืนฝันร้ายอีกแล้ว แทยอนถามหน้าสลดว่า

“เมื่อไหร่...เธอจะลืมเรื่องนี้สักที”

“ฉันก็อยากรู้เหมือนกัน” จินจูตอบน้ำตาร่วง

แทยอนกอดจินจูที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นไว้ ทั้งที่กอดกัน ไว้ในอ้อมอก แต่จินจูกลับรู้สึกเหมือนอยู่ห่างจากเขาเหลือเกิน...

ooooooo

เพราะขอเบอร์โทรศัพท์ของไข่มุกจากชลลดาไม่ได้ คีรินทร์จึงซื้อไอโฟนให้ บอกให้ทิ้งอันเก่าไปเสีย ขู่ว่าถ้าเห็นใช้เครื่องเก่าที่แอบมีเบอร์กิ๊กไว้มีเรื่องแน่

ไข่มุกบ่นว่าตนใช้แบบธรรมดาง่ายๆดีกว่า แบบนี้แพงเกินไป คีรินทร์ดักคอว่าอย่าทำเป็นคนดีไปหน่อยเลย ตนรู้ไส้รู้พุงหมดแล้ว ทีจองกระเป๋าใบละเกือบแสนยังทำได้ แล้วยื่นหน้ามาว่า แต่ถ้าอยากตอบแทนเปลี่ยนเป็นจูบ สองทีแล้วกัน

ว่าแล้วก็จู่โจมจูบเอ๊า...จูบเอาแบบไม่นับเลย ไข่มุกหลบ ปัดป้องพัลวัน ทันใดนุชนารถผลักประตูผัวะเข้ามาบอกหน้าตึงว่า “คุณท่านให้มาตามค่ะ คุณรินทร์” คีรินทร์ผละออกไปอย่างรู้อารมณ์ บอกว่าไปทำงานต่อดีกว่า นุชนารถถามประชดว่าไปทำงานหรือไปรับกีกี้ที่กองถ่ายกันแน่ แล้วหันมาจิกใส่ไข่มุกว่า

“เมียอยู่นี่แท้ๆ แต่เจ้าตัวไปรับสาวอื่น อย่างว่า เมียไม่มีทะเบียนก็ไม่มีความหมาย น่าสงสารจริงๆ” พูดแล้วเดินเชิดออกไป ไข่มุกมองตามแบบ...ฝากไว้ก่อนเถอะ!

ooooooo

เพราะนานๆจะมีหนังของจินจูมาฉายสักครั้ง วันนี้ ไข่มุกจึงไปดูหนังอย่างมีความสุขที่จะได้ดูดาราในดวงใจ บังเอิญได้ที่นั่งติดกับคธา นักดนตรีวัย 45 ผู้มีความสามารถและยึดมั่นในความรัก

ทั้งคู่ดูหนังและคุยกันประสาแฟนพันธุ์แท้ของจินจู ไข่มุกเล่าเรื่องจินจูเกิดอุบัติเหตุเท้าแพลงจนต้องเข้าโรงพยาบาล คธาฟังแล้วตกใจมาก มองหน้าไข่มุกอย่างทึ่งที่เธอติดตามข่าวจินจูอย่างใกล้ชิด พลันคธาก็ตะลึงเมื่อมองเธอเต็มตา ไข่มุกถามว่าเป็นอะไร เขาบอกว่า รู้สึกคุ้นหน้าเธอมาก เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน...

เพราะคธาฝีมือการเล่นดนตรีได้เพราะพริ้งและเป็นคนสุภาพอ่อนโยนหนักแน่น คีรินทร์จึงให้เซ็นสัญญาเล่นดนตรีที่โรงแรมด้วยความหวังว่าจะเรียกแขกได้

ฝ่ายไข่มุกเอาตัวรอดจากคีรินทร์มาได้หลายคืนแต่ก็ต้องหากลเม็ดเด็ดพรายมาเอาตัวรอดจากความพยายามจะเป็นสามีของคีรินทร์

คืนนี้ก็ทำเป็นหลับ แต่พอคีรินทร์บอกว่าซื้อ

ดีวีดีเซตหนังของจินจูมาฝาก ก็หูผึ่ง พอเขาทำทีวางไว้ก็แอบหยิบ ถูกคีรินทร์จับได้ บอกว่าตั้งใจซื้อมาให้แต่ต้องขอของตอบแทนก่อน เสนอเงื่อนไขว่า

“แค่หอมให้แผ่นเดียว ถ้าจูบให้สอง แต่ถ้าทั้งหมด...ต้องเลิฟๆกัน แล้วตอนเช้าเอาไปยกเซตเลย”

ไข่มุกอยากได้ แต่ก็ไม่อยากแลก ถูกคีรินทร์จู่โจมก็เอาหมอนกั้นเขาเลยจูบหมอนเข้าไปเต็มรัก คราวนี้เลยรุกหนัก

“หน็อย...จะเกินไปแล้ว คืนนี้เป็นไงเป็นกัน ฉันต้องเผด็จศึกเธอให้ได้” ว่าแล้วโดดเข้าหาเลย

คืนเดียวกัน พิพัฒน์มาไถเงินจากภัททิมาอีก เธอไม่ให้ก็ถูกพิพัฒน์หาว่ามีเป้าหมายจะไปคบลูกเศรษฐีแล้วทิ้งตนหรือ อย่าหวังเลย เพราะ “ฉันไม่โง่ปล่อยเธอไปหรอก ผีเน่าอย่างเธอต้องคู่กับโลงผุอย่างฉัน หรือไม่ก็รอให้ฉันตายก่อนค่อยไปเป็นเมียมัน” ด่าแล้วเดินหัว
เสียออกไป สวนกับชลลดาที่เดินเข้ามาหาลูกสาว

ภัททิมาบอกแม่ว่า ตนเบื่อพิพัฒน์เต็มทีแล้ว แต่เขาไม่ยอมเลิก จะทำอย่างไรดี ชลลดาจิกตาร้ายบอกว่า “แม่มีวิธี!”

พิพัฒน์เห็นชลลดาเข้าไปในห้อง ก็ทำท่าว่าลืมของย้อนกลับมาแอบฟัง ได้ยินภัททิมาถามแม่ว่าจะทำอย่างไร

“ถ้ามันไม่ไปเองก็ต้องกำจัดมันให้พ้นทางไปซะ” ภัททิมาถามว่าแบบไหน “ก็ฆ่ามันทิ้งไง!”

พิพัฒน์ได้ยินเต็มสองหูถึงกับผงะหน้าซีดเผือด...

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

ฝันเป็นจริง “เอี๊ยง” ร่วมซีน “เขตต์” นักแสดงในดวงใจ ในละคร "เรือนสายสวาท"

ฝันเป็นจริง “เอี๊ยง” ร่วมซีน “เขตต์” นักแสดงในดวงใจ ในละคร "เรือนสายสวาท"
25 ก.พ. 2563
10:37 น.