ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

มือปราบเหยี่ยวดำ

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1
  • 2
  • 3

บรรดลแวะไปอู่อาเจ็กเพื่อสืบข่าว แต่ดันเจอเรื่องน่าตกตะลึงแทน เมื่อหนูไปดักรอเขาที่นั่น!

“ไอ้จง...หายไปไหนมาวะ ฉันมารอตั้งนานแล้ว”

ภาพหนูยืนยิ้มให้เหมือนไม่เคยเกิดเรื่อง ทำให้จงหรือบรรดลถึงกับพูดไม่ออก

“เป็นอะไร...ทำหน้าอย่างกะเห็นผี ฉันยังไม่ตาย ...ลองจับตัวดูก็ได้”

“ทำไม...เอ็งรอดมาได้ยังไง”

“คนมันมีของดีเว้ย”

“อย่าบอกนะว่าเพราะรอยสักนั่น”

“ใครว่ากันล่ะ...”

หนูเดินไปหยิบแผ่นเหล็กที่มีรอยกระสุนเป็นหลุมมาให้ดู ก่อนบอกว่าแอบคว้ามาจากอาคารร้างตอนจะหนี

“เอ็งคิดเหรอว่าคนอย่างไอ้หนูจะเชื่อรอยสักอาจารย์ทองจนกล้าเอาตัวไปเสี่ยงรับลูกกระสุนแบบนั้นน่ะ”

“หนู...เอ็งมันแน่จริงว่ะ”

“ประสบการณ์มันสอนเว้ย อยู่ด้วยกันไปนานๆ เดี๋ยวเอ็งก็เก่งเอง ว่าแต่เรื่องเสี่ยปิ่น เอ็งว่าฝีมือใครวะ”

“จะใครซะอีกล่ะ...คนที่กล้าทำแบบนี้มีอยู่ไม่กี่คนหรอก”

“คิดเหมือนกันเลย แม่งต้องเป็นไอ้เสี่ยโจแน่ๆ”

“แล้วเอ็งจะทำยังไง”

“ไม่ทำอะไรทั้งนั้นแหละ...แค่รอดูมันตาย เพราะตอนนี้คงมีใครสักคนเตรียมไปฆ่ามันแล้วล่ะ”

“ตี๋ใหญ่เหรอ”

“ก็ใช่น่ะสิ...หรือเอ็งคิดว่าเฮียตี๋จะทนอยู่เฉยๆได้”

ระหว่างที่บรรดลรับมือหนู อุดมต้องลุ้นอย่างหนักกับท่าทีของเนตรดาวที่ดูเหมือนจะใจอ่อนลง หมีเห็นว่าหนุ่มสาวมีเรื่องต้องปรับความเข้าใจเลยขอตัว ทิ้งนักข่าวสาวให้ทำท่าอึกๆอักๆเพราะทำตัวไม่ถูก

เนตรดาวอยากขอโทษสำหรับเรื่องที่ผ่านมา เธอรู้ดีว่าทำตัวไร้เหตุผลและไม่ยุติธรรมกับเขา ที่ผ่านมาเธอฝืนใจตัวเองเพราะคำสั่งแม่ แต่วันนี้เธอจะไม่โกหก หัวใจตัวเองอีกต่อไป

อุดมเห็นเธอไม่พูด จึงแกล้งเย้าเพื่อคลายบรรยากาศ

“ไม่เป็นไรครับ ผมรอได้ทั้งชีวิต พร้อมเมื่อไหร่คุณค่อยพูดก็ได้”

“ฉันอยากจะขอโทษ”

พูดแล้วก็ถอนใจโล่งอก อุดมปลื้มใจมาก เอื้อมไปกุมมือเธอ

“ขอโทษทำไมครับ...ผมไม่เคยโกรธคุณเลยและจะไม่มีวันจะโกรธคุณด้วย”

เนตรดาวซึ้งใจมาก บีบกระชับมือกับเขาแน่น... เหมือนจะบอกผ่านความในใจที่ตรงกัน

ooooooo

มะยมยินดีมากที่นพวรรณจะแต่งงานกับบรรดล และตื่นเต้นแทนจนต้องหอบนิตยสารสำหรับเจ้าสาวไปให้

“นี่ๆ...ดูซะ...ชอบแบบไหน”

“โห...อะไรเยอะแยะคะเนี่ยพี่มะยม”

“อ้าว...แต่งงานทั้งทีก็ต้องเลิศสุดๆไปเลยสิ...นี่ขนาดพี่ไม่ได้แต่งเองนะ ยังตื่นเต้นจนไม่รู้จะยังไงเลย”

“แต่วรรณคิดว่าจะจัดไม่ให้เอิกเกริกมาก ขอแค่ให้ถูกต้องตามประเพณี ไม่มีใครว่าได้เท่านั้นแหละค่ะ”

“ไม่ได้นะวรรณ แต่งงานทั้งทีต้องให้พิเศษ แต่ไม่เป็นไร...เดี๋ยวพี่ช่วยคิดให้เอง”

พูดพลางเปิดเล่มโน้นเล่มนี้หาแบบที่น่าสนใจ นพวรรณมองมายิ้มๆ ก่อนจะหน้าเจื่อนเมื่ออีกฝ่ายถามถึงพ่อแม่

“แล้วนี่ทางบ้านของวรรณว่ายังไงบ้าง อยากให้แต่งแบบไหน”

“ที่บ้านยังไม่มีใครรู้เรื่องเลยค่ะ”

“อ้าว...ทำไมอย่างนั้นล่ะ ไม่ได้เลยนะ ต้องรีบแล้ว ด่วนสุดๆเลยด้วย ไม่งั้นเดี๋ยวเกิดเป็นเรื่องขึ้นมาไม่รู้นะ”

“ค่ะพี่มะยม...วรรณจะรีบบอกเรื่องนี้กับพ่อแม่”

ขณะที่นพวรรณกับมะยมคุยเรื่องแต่งงาน อุดมโทร.บอกบรรดลว่าปรับความเข้าใจกับเนตรดาวแล้ว แต่ไม่วายกังวลใจเรื่องแม่ของเธอที่ยังไม่รู้เรื่อง บรรดลยินดีกับเพื่อนรัก ก่อนปลอบไม่ให้คิดมาก เพราะตัวเขา ...แม้นพวรรณจะตอบตกลงเรื่องแต่งงาน แต่เขายังไม่เคยเจรจากับพ่อแม่ของเธอสักครั้ง

ลงท้าย...สองหนุ่มต้องปลอบใจซึ่งกันและกัน ก่อนเปลี่ยนไปคุยเรื่องหนูซึ่งรอดชีวิตมาได้อย่างปาฏิหาริย์

“มันยังบอกฉันด้วยว่าตอนนี้ตี๋ใหญ่น่าจะกำลังคิดล้างแค้นให้เสี่ยปิ่นอยู่”

“ถ้าจริงอย่างที่มันว่า ระหว่างพวกตี๋ใหญ่กับพวกเสี่ยโจคงเละกันไปข้างแน่”

“เพราะฉะนั้นเราต้องหาทางหยุด ก่อนที่พวกนั้นจะบุกไปถล่มกัน”

“งานนี้สงสัยคงต้องพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ช่วยกันสวดภาวนาอย่าให้เกิดก็แล้วกัน”

“ยังไงฉันก็จะพยายามจนถึงที่สุด...”

ตี๋ใหญ่ไม่คิดว่าพวกตำรวจจะรู้เรื่องและคอยหาทางสืบ บุกไปหาฟ้าอดีตดาวรุ่งบาร์เสี่ยปิ่นถึงห้องพักเพื่อให้ช่วยงานบางอย่าง ฟ้าตกใจมากเมื่อเห็นหน้าจอมโจรใหญ่ แต่ยังทำใจดีสู้เสือ

“เฮียมีอะไรก็ว่ามา ฉันต้องรีบไปเข้างาน ไปช้าถูกหักเงินด้วย”

“ทำไมฟ้าถึงได้หักหลังเฮียปิ่น”

“ฉันไม่ได้หักหลัง ฉันก็แค่คนทำมาหากิน ที่ไหนดีกว่าฉันก็ต้องไป”

“แต่เฮียปิ่นมีบุญคุณกับเรา”

“ไอ้เรื่องนั้นฉันก็รู้ แต่...อย่าไปพูดเลยเฮีย ถึงยังไงตอนนี้เฮียปิ่นก็ไม่อยู่แล้ว พูดไปก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้”

“ได้สิ...ถ้าคิดจะทำ...เฮียมีงานนึงที่อยากให้ช่วย”

ฟ้าอิดออด ไม่อยากมีปัญหากับเสี่ยโจ แต่ตี๋ใหญ่ยกเรื่องบุญคุณมาอ้างทำให้เธอยอมแบบเสียไม่ได้ แถมใช้กำลังข่มขู่จะฆ่าหากเธอไม่เป็นสายคอยส่งข่าวความเคลื่อนไหวของเสี่ยโจให้

ooooooo

บรรดลกับอุดมนำเรื่องตี๋ใหญ่จะล้างแค้นเสี่ยโจให้เสี่ยปิ่นไปรายงานสมศักดิ์ที่กองปราบฯ โดยมีจ่ายะไปให้ข้อมูลด้วยในฐานะสายข่าวและคนพื้นที่ สมศักดิ์เห็นจ่ายะทำท่าถูมือไปมาก็เดาได้ เอ่ยเสียงเรียบ

“เรื่องเงินไม่ต้องห่วง ยิ่งได้ข่าวมาไว ก็จะยิ่งตกรางวัลให้หนัก หรือจะอยากกลับมาเข้าร่วมทีมก็ยังได้”

“ไม่ดีกว่าครับ...ผมอยู่อย่างนี้สบายดีแล้ว รับงานรับเงิน อิสระ...ไม่มีอะไรผูกมัด ไม่ต้องมีกฎเกณฑ์ใดๆ”

“ก็ตามใจ...แต่ถ้าเปลี่ยนใจเมื่อไร บอกก็แล้วกัน... เอาล่ะพวกเรา แยกย้ายกันไปทำงานได้”

นพวรรณแวะไปหาแม่ในวันเดียวกันเพื่อบอกเรื่องแต่งงานกับบรรดล ตำรวจหนุ่มฝีมือดีแห่งกองปราบฯ

“คิดดีๆนะลูก การแต่งงานเป็นเรื่องสำคัญ เราแต่งกับใครแล้วก็ต้องใช้ชีวิตอยู่กับเขาจนกว่าใครสักคนจะตายจากไป วรรณแน่ใจเหรอว่าผู้ชายคนนี้จะให้ความสุขกับเราได้”

“วรรณแน่ใจค่ะแม่”

“จริงเหรอ...แต่แม่ได้ยินมาว่าตำรวจมือปราบอย่างเขา เวลาให้ตัวเองยังแทบจะไม่มี แล้วเขาจะเอาเวลาที่ไหนมาดูแลลูก มาดูแลครอบครัวล่ะ แม่เห็นมาเยอะแล้ว เมียตำรวจ...วันๆได้แต่นั่งรอ สวดภาวนาให้ผัวปลอดภัยกลับมาบ้าน ไม่มีวันไหนที่จะสบายใจได้เลย”

“แต่วรรณตัดสินใจแล้วแม่ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ไม่ว่าจะทุกข์หรือสุข วรรณก็พร้อมที่จะรับ”

“ทบทวนดูอีกครั้งนะ แล้วเราค่อยพูดเรื่องนี้กันอีกที”

บรรดลกับอุดมออกสำรวจพื้นที่แถวบาร์ของเสี่ยโจ เหล่าลูกน้องของเสี่ยโจเดินกันขวักไขว่ จนแทบมองไม่เห็นทางว่าตี๋ใหญ่จะบุกเข้าไปได้ แต่ที่สองตำรวจหนุ่มคิดไม่ถึงคือคำสั่งของเสี่ยโจที่ให้เปิดเกมรุกเต็มที่

“บอกคนของเรา เราจะไม่ตั้งรับฝ่ายเดียว ล่าพวกไอ้ตี๋ใหญ่ เจอพวกมันที่ไหน...ฆ่าให้หมด!”

ชาญลูกน้องคนสนิทรับปากด้วยความเต็มใจและยินดี เสี่ยโจลำพองใจมาก คิดว่าคงกำราบพวกตี๋ใหญ่ได้ แต่ก็ต้องพูดไม่ออก เมื่อจอมโจรใหญ่โทร.หาเวลาต่อมา

“ตี๋ใหญ่...นั่นลื้อใช่ไหม”

“ขอบคุณนะเฮียที่ยังอุตส่าห์จำกันได้”

“ลื้อโทร.มาทำไม อย่าบอกนะว่าเรื่องเสี่ยปิ่นน่ะ”

“ฉันอยากนัดพบเฮีย มีเรื่องอยากจะตกลงด้วย ปัญหาระหว่างเราจะได้จบๆไปซะที”

“แต่อั๊วไม่มีอะไรจะตกลงกับลื้อ”

“คืนพรุ่งนี้ไปเจอกันที่บาร์เสี่ยปิ่น ถ้าเฮียไม่ไป ฉันจะถือว่าเฮียก็แค่นักเลงกระจอก ไม่กล้าสู้หน้าคนอย่างฉัน!”

เสี่ยโจไม่ยอมโดนหยาม รับปากแบบไม่เต็มใจนัก โดยไม่รู้เลยว่าทุกอย่างจะเป็นแผนลวงของตี๋ใหญ่

ชาญรู้เรื่องการท้าทายของตี๋ใหญ่ก็โมโหแทนเสี่ยโจ เจ้านายที่เขารักและเทิดทูน

“ไอ้ตี๋มันทำแบบนี้ มันหยามเฮียเกินไปแล้ว เฮียไม่ต้องไปหรอกครับ ผมกับไอ้พวกนี้จะไปถล่มมันเอง”

“ไม่ได้...ถ้าทำอย่างนั้น มันจะพูดได้ว่าอั๊วเป็นนักเลงกระจอก ปอดแหก ไม่กล้าเจอกะมัน อั๊วจะทำให้มันรู้ว่าอั๊วเป็นใคร...แล้วมันจะต้องร้องขอชีวิตจากอั๊ว!”

ooooooo

โชติไม่ได้ร่วมขบวนการล้างแค้นด้วยเหมือนเคย แต่ช่วยหาอาวุธกับระเบิดเต็มอัตราศึกให้แก๊งตี๋ใหญ่ หนูโผล่ไปเปิดตัวกับทุกคนว่ายังไม่ตายและจะขอเอาคืนเสี่ยโจด้วย

ทิพย์ยืนมองเหล่าสมาชิกแก๊งชื่นชมอาวุธมากมายจากโชติด้วยสีหน้าบอกบุญไม่รับ ตี๋ใหญ่หันมาเห็นก็อดทักไม่ได้ว่าเธอมีปัญหาอะไรนักหนากับงานนี้

“ทำไมต้องเอาตัวเองไปเสี่ยงโดยไม่ได้อะไรด้วย”

“แล้วเจ๊จะให้ไอ้เสี่ยโจมันคอยเหยียบเราไปทั้งชาติหรือไง ขนาดเฮียปิ่นไม่เคยทำอะไรมันเลย มันยังทำได้ขนาดนั้น แล้วพวกเราล่ะ ยิ่งเรายอม มันก็ยิ่งจะกระทืบเอา”

“ต่างคนต่างหากินไม่ได้เหรอวะ”

“ไม่...ในเมื่อมันแรงมา เราก็ต้องแรงกลับไปให้มากกว่ามัน!”

หนูเห็นด้วยกับตี๋ใหญ่ “เฮียตี๋พูดถูก...นักเลงอย่างพวกเรา ถ้ายอมให้ใครหยามก็จะถูกหยามไปตลอด ทางเดียวที่พวกมันจะรู้ว่าเราไม่ยอมมันก็คือหมัดแลกหมัด ปืนแลกปืน ชีวิตแลกกันด้วยชีวิต”

ทิพย์อ่อนใจกับความรั้นและบ้าบิ่นของเหล่าสมาชิกแก๊ง สวนอย่างเหลืออด

“เออ...พวกมึงมันแน่ ส่วนกูก็แค่ไม่อยากวุ่นวายเผาศพพวกมึงก็เท่านั้น ยังไงก็อย่าตายให้เดือดร้อนกูแล้วกัน”

พูดจบก็ผละไป ทิ้งตี๋ใหญ่กับหนูให้มองหน้ากันงงๆ ก่อนแยกกันไปเตรียมตัว...งานนี้ต้องตายกันไปข้าง!

นพวรรณเครียดเรื่องท่าทีของแม่ เหมือนจะไม่อยากให้แต่งงาน มะยมถึงกับถอนใจยาว เข้าใจหัวอกคนเป็นแม่ดี แต่ก็เห็นใจพยาบาลสาวรุ่นน้องที่อยากอยู่กับคนรัก

“แล้ววรรณจะทำยังไงดีล่ะพี่มะยม ยังไงแม่วรรณก็คงยังไม่ยอมให้แต่งแน่ๆ”

“ก็คงต้องพูดกับคุณดลเขาตรงๆนั่นแหละ บอกให้เขาเริ่มทำคะแนน เก็บแต้มกับผู้ใหญ่ได้แล้ว ไม่ใช่จะขอลูกสาวเขา หน้าตาก็ไม่เคยโผล่ไปให้เห็นแบบนี้”

“ก็จริงของพี่มะยม แต่คุณดลเขางานยุ่งตลอด จะเอาเวลาที่ไหนไปเจอพ่อแม่วรรณล่ะ”

“ถ้างั้นวรรณต้องยื่นคำขาด กำหนดเส้นตายว่าถ้ายังไม่ยอมไปเจอพ่อกับแม่...งานแต่งอะไรก็ล้มเลิกหมด!”

คำแนะนำของมะยมทำให้นพวรรณคิดหนัก สุดท้ายก็ต้องเล่าทุกอย่างให้บรรดลฟัง

“ขอโทษด้วยนะครับ เป็นเพราะผมเองถึงได้เกิดเรื่องแบบนี้”

“ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกค่ะ เรื่องนี้เป็นเรื่องของเราสองคน ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราก็ต้องยอมรับและสู้ไปด้วยกัน”

“ครับ...ผมเข้าใจคุณนะ ถ้ามีเวลาเมื่อไร ผมจะไปพบพ่อกับแม่ของคุณทันที”

“ขอบคุณนะคะ ถ้างั้นคืนนี้...ราตรีสวัสดิ์ค่ะ”

บรรดลวางสายไปแล้วเพราะต้องปฏิบัติหน้าที่สังเกตการณ์แถวบาร์เสี่ยโจ นพวรรณถึงกับถอนใจเฮือกใหญ่ เพราะถึงจะปลอบหนุ่มคนรักแบบนั้น แต่ตัวเองก็ยังไม่แน่ใจว่าจะทำให้แม่ยอมรับในตัวเขาได้หรือไม่...

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

ตราบฟ้ามีตะวัน EP.5 "เก้า" ไม่สนถูกผิดบุกเข้าหา "หมาก" ถึงห้องนอน

ตราบฟ้ามีตะวัน EP.5 "เก้า" ไม่สนถูกผิดบุกเข้าหา "หมาก" ถึงห้องนอน
30 พ.ย. 2563

13:01 น.

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันจันทร์ที่ 30 พฤศจิกายน 2563 เวลา 18:35 น.