นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ม่านบังใจ

    SHARE

    ในความมืด...ทัฬห์เผลอใจก้มจะจูบเฟื่องลดา เธอเองก็ไม่ได้ขัดขืน...จนปากเกือบสัมผัสกันก็มีเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ทั้งสองผละจากกันทันที

    “คุณทัฬห์ อยู่ในห้องทำงานหรือเปล่าคะ” เสียงดวงใจร้องถาม

    “อยู่ครับป้า” ทัฬห์ทำเสียงปกติ

    ดวงใจเปิดประตูเข้ามาพร้อมตะเกียงนีออนเล็กๆ ในมือสองอัน พอแสงไฟสว่างขึ้นในห้อง ดวงใจชะงักเมื่อเห็นเฟื่องลดา

    “อ้าว...คุณครูลดาก็อยู่ด้วยเหรอคะ”

    เฟื่องลดาท่าทางยังเขิน ทัฬห์เลยตอบแทนว่า เฟื่องลดาเอากาแฟเข้ามาให้ตนพอดี เฟื่องลดารีบขอให้ป้าดวงใจไปส่งตนที่ห้องหน่อยได้ไหม ดวงใจรับคำ ส่งตะเกียงให้ทัฬห์อันหนึ่งแล้วถือตะเกียงอีกอันพาเฟื่องลดาออกไป

    ทัฬห์มองตามเฟื่องลดาไปด้วยความสับสนในความรู้สึกของตัวเอง

    เฟื่องลดาเข้าห้องนอนแล้วยังรู้สึกสับสน นั่งอยู่บนเตียงครู่หนึ่งก็โทร.หากานดา

    กานดาอ่านหนังสืออยู่ เอะใจว่าทำไมเฟื่องลดาโทร.มาตอนนี้ รีบรับสายถามว่ามีอะไรหรือเปล่า เฟื่องลดา หน้าแดงก่ำพูดเสียงสั่นอย่างไม่อาจบังคับตัวเองได้บอกกานดาว่าตนเป็นอะไรไม่รู้ อยู่ๆใจก็เต้นแรงมาก ตอนนี้มือเย็นไปหมดแล้ว กานดาถามว่าไม่สบายหรือเปล่า

    “ฉันไม่รู้ รู้แต่ว่าตอนนี้ใจฉันมันเต้นเร็วมากเลยนะแก เหมือนมันจะหลุดออกมาจากอกเลย ฉันเป็นอะไรอ่ะแก”

    กานดาถามว่าไม่มีใครอยู่หรือ จะไปหาหมอไหม

    “ไม่ต้องหรอกแก ฉันไม่กล้าบอกใคร”

    “เอางี้นะ ตอนนี้แกพยายามหายใจลึกๆ แล้วค่อยๆผ่อนหายใจออกมาช้าๆ”

    เฟื่องลดาทำตาม ครู่หนึ่งบอกว่าดีขึ้น ใจเริ่มเต้นเป็นปกติแล้ว กานดาถามว่าทำไมจู่ๆถึงได้เป็น ทั้งที่ร่างกายก็แข็งแรงดี เฟื่องลดาบอกว่าตนก็ไม่รู้

    “ฉันว่าแกรีบนอนพักผ่อนดีไหม ถ้าพรุ่งนี้แกไม่ดีขึ้น แกต้องบอกฉันนะ ฉันจะพาแกไปหาหมอเอง”

    “เออ ขอบใจแกมากนะ”

    วางสายแล้ว เฟื่องลดาเอามือทาบหน้าอก พึมพำอย่างไม่เข้าใจตัวเอง

    “ตกลงนี่เราเป็นอะไรกันแน่”

    ooooooo

    เวลาเดียวกัน ทัฬห์เดินออกจากห้องโถงเจอเปี๊ยกกับสากำลังเดินออกจากห้องด้านในพอดี

    “ทำไมอยู่ๆไฟดับ ปกติถ้าการไฟฟ้าจะดับไฟ เขาต้องแจ้งล่วงหน้าไม่ใช่เหรอ” เปี๊ยกบอกว่าไม่ใช่การไฟฟ้าหรอก แต่มีคนดึงคัตเอาต์ลง ทัฬห์แปลกใจถามว่า “อยู่ๆใครจะไปดึงคัตเอาต์ลง ระบบไฟในบ้านเรามีปัญหาอะไรหรือเปล่า”

    “สาก็ว่าอย่างนั้นแหละค่ะ เพราะเมื่อกี้เจอคุณไทว์ คุณไทว์เช็กคัตเอาต์อยู่ ก็บอกว่าคัตเอาต์ไม่มีปัญหาอะไร แล้วทำไมอยู่ๆพอพี่เปี๊ยกไปดู คัตเอาต์มันถึงสับสวิตช์ลงมาได้ล่ะ”

    “ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้ผมจะตามช่างไฟฟ้ามาดูให้นะครับคุณทัฬห์”

    “ไม่ต้องแล้วล่ะ ระบบไฟบ้านเราไม่ได้มีปัญหาอะไรหรอก ฉันรู้สาเหตุแล้ว เปี๊ยกกับสาไปนอนเถอะ”

    บอกเปี๊ยกกับสาแล้ว ทัฬห์มองไปชั้นบนอย่างรู้ทันว่าไฟดับเป็นฝีมือใคร

    พอนึกรู้ว่าเป็นฝีมือใคร ทัฬห์ก็ไปหาไทว์ที่ห้องนอน พอเห็นหน้าทัฬห์  ไทว์ที่นั่งอยู่บนเตียงก็หัวเราะ

    “นายนี่มันเหลือเกินนะ เล่นอะไรเป็นเด็กไปได้” ทัฬห์ส่ายหน้าพูดอย่างอ่อนใจ

    “ผมไม่ได้เล่นนะครับ ผมตั้งใจทำจริงๆ ถ้าผมไม่ช่วยชง เมื่อไหร่ผมจะได้หลานเพิ่มล่ะครับ”

    “ฉันจะบอกนายอีกครั้งเป็นครั้งสุดท้ายนะว่าที่ฉันแต่งงานกับเฟื่องลดาก็เพราะต้องการปกป้องเขาจากคุณสร้อยทอง ถ้าเฟื่องลดาบรรลุนิติภาวะเมื่อไหร่ เขาก็จะมีอิสระทำตามใจตัวเอง การแต่งงานครั้งนี้มันเป็นการแต่งแค่ในนาม ทะเบียนก็ไม่ได้จด คนที่รู้ก็มีแค่คนในครอบครัวเรา”

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    “แกว่น” บากหน้าให้ “สมภารกร่าง” ช่วยปิดเรื่องน้อง ในละคร “ไผ่แดง”

    “แกว่น” บากหน้าให้ “สมภารกร่าง” ช่วยปิดเรื่องน้อง ในละคร “ไผ่แดง”
    23 ต.ค. 2564

    00:30 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม 2564 เวลา 02:52 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์