ข่าว
  • Thairath Talk
  • 100 year

    นิยายไทยรัฐ

    ม่านบังใจ

    SHARE

    มณฑิราไปรับลูกแก้วที่โรงเรียน ขับรถเอื่อยเฉื่อยกลับจนลูกแก้วบอกให้ขับเร็วหน่อย

    ตนอยากกลับไปเจอพี่ลดาเร็วๆ มณฑิราเสี้ยมทันที ถามว่าลูกแก้วไม่โกรธพี่ลดาที่มาอยู่ที่บ้านหรือ ลูกแก้วถามว่าทำไมต้องโกรธ

    “คุณพ่อให้พี่ลดามาอยู่ที่บ้าน ก็แสดงว่าคุณพ่อรักพี่ลดามากกว่าลูกแก้ว เข้าใจไหมคะ แล้วต่อไปคุณพ่อก็อาจจะไม่รักลูกแก้วก็ได้”

    ลูกแก้วบอกว่าไม่หรอก เพราะเมื่อคืนคุณพ่อบอกลูกแก้วเองว่ารักลูกแก้วมากที่สุดในโลก มากกว่าใครๆทั้งหมดเลย แล้วที่คุณพ่อให้พี่ลดามาอยู่ที่บ้านก็เพราะลูกแก้วบอกว่าอยากเจอพี่ลดาทุกวัน แล้วเร่งน้ามณให้ขับรถเร็วๆหน่อย

    “นังเด็กโง่ อีกหน่อยแกก็เป็นหมาหัวเน่า จะสมน้ำหน้าให้ดู” มณฑิราหน้านิ่งแต่ด่าในใจ

    เมื่อกลับมาเจอพี่ลดา ลูกแก้วตะโกนเรียกและวิ่งเข้าไปกอดอย่างดีใจ มณฑิราเจ็บใจจี๊ดแต่แกล้งยิ้มแย้มทักทายเฟื่องลดาเสียงดัง

    “ยินดีด้วยนะจ๊ะเฟื่องลดา” แล้วเข้าไปกระซิบ “ที่จับคุณทัฬห์ได้สำเร็จ”

    ทัฬห์จะพาลูกแก้วไปล้างมือ บอกเฟื่องลดาให้พามณฑิราไปรอที่โต๊ะอาหารก่อนเลย เฟื่องลดารับคำเบาๆ แต่มณฑิราเหน็บทัฬห์ว่า ความจริงตนน่าจะเป็นฝ่ายพาไปมากกว่าเพราะตนรู้จักบ้านนี้ดีกว่าเฟื่องลดาอีก ทัฬห์ฟังแล้วได้แต่ยิ้มๆ

    เฟื่องลดาเดินนำมาจนถึงหน้าห้องอาหาร มณฑิราก็เร่งฝีเท้าขึ้นมายืนตรงหน้า ยิ้มดูถูกพูดเหยียดว่าเก่งมากที่จับทัฬห์ได้ในเวลาอันรวดเร็ว แต่ถูกเฟื่องลดาตอกกลับอย่างอ่อนหวานแต่เจ็บแสบจนไปไม่เป็น ได้แต่มองเฟื่องลดาที่เดินเชิดไป พึมพำอาฆาต

    “แก...นังเด็กเมื่อวานซืน คิดว่าเก่งนักเหรอ ยังไงกระดูกแกกับฉันมันก็คนละเบอร์ แล้วเราจะได้เห็นดีกัน”

    คืนนี้เป็นคืนที่เฟื่องลดาตึงเครียดมาก พยายามถ่วงเวลาอยู่ที่ห้องลูกแก้วทั้งที่ลูกแก้วหลับแล้ว จนดวงใจมาบอกให้กลับไปพักผ่อนได้แล้ว เดี๋ยวสาก็มาเพราะปกติสามานอนเป็นเพื่อนคุณหนูลูกแก้วอยู่แล้ว เฟื่องลดาจึงจำต้องกลับไป

    เมื่อเข้าไปในห้องนอนแล้วก็มโนไปต่างๆนานา ทั้งหวาดกลัวและรังเกียจ คิดหาวิธีป้องกันตัวเองด้วยการใส่เสื้อผ้าหลายๆชั้นจนตัวอ้วนกลม

    เฟื่องลดามองตัวเองในกระจกอย่างมั่นใจ พลันก็ตกใจเมื่อมีเสียงเคาะประตูและเสียงทัฬห์แทรกเข้ามา

    “เฟื่องลดา...ฉันขอเข้าไปหน่อยได้ไหม”

    “ค่ะ” เฟื่องลดาตอบรับ เดินไปเปิดประตูแล้วรีบกลับมานั่งที่โต๊ะเครื่องแป้งอย่างเร็ว

    ทัฬห์เห็นเฟื่องลดาใส่เสื้อผ้าหนาจนตัวกลมก็บอกว่าถ้าหนาวก็ลดแอร์ลงได้ รีโมตอยู่บนโต๊ะนั่น เธอรีบบอกว่าไม่หนาว ทัฬห์ถามอย่างไม่สนใจคำตอบว่าแล้วทำไมต้องใส่เสื้อผ้าเยอะขนาดนั้น

    ทัฬห์เดินไปหยิบเสื้อผ้าของตัวเองในตู้บอกว่าตนจะนอนที่ห้องทำงานแต่คงต้องมาใช้ห้องน้ำในห้องนี้ เฟื่องลดาแอบถอนใจโล่งอก เมื่อทัฬห์จะออกไปก็ยังบอกว่า ก่อนตนเข้ามาจะเคาะประตูก่อนเผื่อเธอทำธุระส่วนตัวอยู่

    ระหว่างพูดคุยกัน เฟื่องลดารักษาระยะห่างและท่าทีระวังตัว พอเห็นทัฬห์ขยับจะเดินก็รีบถอยกรูด ทัฬห์ออกจากห้องยืนหลังประตูนิ่ง อดขำไม่ได้

    “เธอนี่ยังเด็กจริงๆนะ ถ้าฉันคิดจะทำอะไรเธอจริงๆ เสื้อผ้ากี่ชิ้นก็ป้องกันอะไรไม่ได้หรอก”

    เฟื่องลดายังไม่วางใจตาคอยมองที่ประตู นึกในใจ

    “ทำเหมือนสุภาพบุรุษ แต่คนอย่างฉันไม่ไว้ใจคุณง่ายๆหรอก ดึกๆอาจจะย่องเข้ามาก็ได้”

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"

    "เบน" บุกเดี่ยว บู๊สุดพลังปกป้องผืนป่า เปิดตัวละคร "สมบัติมหาเฮง"
    19 ก.ย. 2563

    14:05 น.

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    วันเสาร์ที่ 19 กันยายน 2563 เวลา 18:17 น.