ข่าว

วิดีโอ



ดาวเรือง

อ่านเรื่องย่อ

แนว:

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย:

กำกับการแสดงโดย:

ผลิตโดย:

ช่องออกอากาศ: สถานีโทรทัศน์ช่องอื่นๆ

นักแสดงนำ:

เสี่ยกำพลถูกนำตัวไปทำแผลที่แขนแล้วพาไปสอบปากคำที่โรงพัก เสี่ยยืนกระต่ายขาเดียวว่าตนไม่ผิด ตำรวจไม่มีสิทธิ์อะไรที่จะสรุปเอาเองและไม่ให้ประกันตัว ด่าทนายว่าเป็นทนายประสาอะไร สั่งให้พาตนออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้

ผู้กำกับเดินเข้ามาถามว่า ตอนอยู่โรงพยาบาล ตนกับทนายคุยกับเสี่ยแล้วเสี่ยคงไม่เข้าใจจึงขอพูดอีกทีว่า

“ตำรวจ มีหลักฐานว่าเสี่ยเป็นผู้บงการค้าไม้เถื่อน ค้ายาเสพติด ค้าแรงงานผิดกฎหมาย เราจึงอนุญาตให้เสี่ยประกันตัวไม่ได้ เพราะมันเสี่ยงต่อการที่เสี่ยจะหลบหนี ไปข่มขู่หรือฆ่าปิดปากพยานบุคคล ยังไงเสี่ยก็ต้องถูกฝากขังที่นี่ ส่วนเรื่องที่เสี่ยยืนกรานว่าไม่ได้ทำ ศาลจะเป็น

ผู้พิจารณาให้ความยุติธรรมกับเสี่ยเอง”

“ผมจะพยายามช่วยเสี่ยให้ออกมาเร็วที่สุดครับ” ทนายบอกขณะเสี่ยถูกพาเข้าห้องขัง

“ถ้าบทสรุปจบที่กูไม่ผิด กูจะเอาเรื่องพวกมึงทั้งโรงพัก” เสี่ยประกาศผยอง

ooooooo

จาก การที่สามหนุ่มนอนโรงพยาบาลและสามสาวมาเยี่ยมด้วยความผูกพัน ทั้งที่เป็นญาติ เป็นคู่หมั้นและเป็นคนที่หลงรัก แต่เพราะใจที่มีต่อคนที่มีสถานะที่รู้กันในสังคมและคนที่แอบมีใจให้ทั้งที่ รู้ตัวและไม่รู้ตัว ทำให้มีอาการวอกแวกแบบอยู่กับคนนี้ก็คิดถึงคนนั้น

มี แต่เสมอใจคนเดียวที่มั่นคงอยู่กับวรรณแม้จะโดนด่าโดนว่าโดนไล่ก็ไม่เคยท้อ ทั้งยังเป็นคนที่แอบสังเกตและเห็นถึงความห่วงใยของโรสที่มีต่อพฤกษ์ และความห่วงใยของดาวเรืองที่มีต่อปลัด แล้วเสมอใจก็ฟันธงว่า

โรสมีใจผูกพันอยู่กับพฤกษ์ และดาวเรืองกับปลัดก็มีความห่วงใยกันเกินกว่าเพื่อนร่วมงาน

กำนันผัน เวียง และเมียๆได้ขอให้หลวงตาคงทำพิธีปัดรังควานและอัญเชิญสิ่งมงคลเข้ามาในชีวิตของวรรณที่โรงพยาบาล

“นับ ตั้งแต่วินาทีนี้ จนกว่าจะออกจากโรงพยาบาล เอ็งต้องทำทุกอย่างตามฤกษ์มงคลที่ข้าให้เท่านั้น จะฝ่าฝืนไม่ได้เด็ดขาด” ว่าแล้วก็ให้บุญปลอดเอากระดาษจดฤกษ์ต่างๆมาอ่านให้วรรณฟัง

“มีฤกษ์กินข้าว ฤกษ์กินยา ฤกษ์ถ่ายหนัก ฤกษ์ถ่ายเบา ฤกษ์ก้าวลงจากเตียง แล้วก็ท่านอนมงคลด้วย วันคี่นอนตะแคงซ้าย วันคู่ตะแคงขวา”

วรรณ ทนฟังไม่ได้บอกว่าพอแล้วตนจำไม่ได้หรอก เพราะถึงไม่เชิญหลวงตามา ตนก็ต้องรีบหายไวๆ อยู่แล้ว ออกจากโรงพยาบาลเมื่อไรตนจะขอแต่งงานกับดาวเรืองทันที พ่อกับแม่จะได้มีหลานเลี้ยงได้ไม่ต้องเหงา บอกว่าตนจะส่งผู้ใหญ่ไปสู่ขอ คราวนี้ดาวเรืองปฏิเสธไม่ได้แน่

ooooooo

พรุ่งนี้จะเป็นวัน ขึ้นศาลคดีเสี่ยกำพลแล้ว ปลัดคุยกับผู้กำกับว่าเสี่ยกำพลมีอิทธิพลมากอาจจะหลุดคดีได้ ตนเชื่อว่าน่าจะมีผู้มีอิทธิพลเหนือเสี่ยคอยช่วยเหลืออยู่ข้างหลัง

“มือ ที่มองไม่เห็นนั่นแหละที่จะทำให้เสี่ยหลุดออกไปอยู่นอกคุกได้ ถ้าหลักฐานที่เรามีไม่แน่นหนาพอ” ผู้กำกับกังวล ปลัดพูดอย่างมาดมั่นว่า ถึงเวลาที่เราต้องเปิดหลักฐานชิ้นสำคัญแล้ว ผู้กำกับพยักหน้าเห็นด้วย

หลัก ฐานชิ้นสำคัญ ที่ปลัดจินตวัฒน์พูดถึงคือกำนันเทิ้ม ที่ใครๆคิดว่าตายไปแล้ว และทุกคนก็ได้ไปงานศพมาแล้ว แต่กำนันเทิ้มตัวจริงที่มีเลือดเนื้อ กำลังจะมาเป็นพยานสำคัญคดีเสี่ยในวันพรุ่งนี้แล้ว!

จันทราเป็นคนพากำนันเทิ้มมาเป็นพยาน ทุกคนที่ดอนล้อมแรดเห็นกำนันเทิ้มถึงกับผงะ

กำนันเทิ้มเล่าให้จ่าแม่นกับคนคุ้นเคยฟังว่า

“ก่อน เล่าขอขอบคุณก่อนนะ เพราะที่ข้ารอดมาได้นี่ นอกจากผู้กำกับ ปลัดจินตวัฒน์ และไอ้เรืองที่มาช่วยแล้ว อีกคนที่ข้าต้องขอบคุณคือคุณนายจันทราแม่ของคุณปลัดที่เป็นธุระมาช่วยดูแล ตอนที่ข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาล”

ปรากฏว่า พอจันทรามา บานชื่นจำได้ว่าคุณนายจันทราคือภรรยาของนายอำเภออภิวัฒน์ เป็นผู้สวมสายสะพายนางงามให้ตน แต่ที่ทุกคนอยากรู้คือกำนันเทิ้มรอดไปได้อย่างไร รบเร้าให้เล่า

วัน นั้น ดาวเรืองกับปลัดเห็นเหตุการณ์ที่เสี่ยยิงและถีบกำนันลงสระบัว เมื่อเสี่ยไปแล้วทั้งสองลงไปนำร่างกำนันขึ้นมา พบว่ายังหายใจอยู่ จึงแจ้งผู้กำกับ

ผู้กำกับจัดรถมีเจ้าหน้าที่และอุปกรณ์ช่วยชีวิตนำกำนันเทิ้มเข้ารักษาในกรุงเทพฯ โดยมีจันทราคอยดูแลตลอดมา

ส่วนการจัดพิธีศพของกำนันเทิ้มนั้น ทำเพื่อให้ฝ่ายเสี่ยกำพลตายใจว่ากำนันเทิ้มตายแล้วจริงๆ

“โอโห...คิดได้ยังไงเนี่ย ไม่ใช่แค่หลอกไอ้เสี่ยได้คนเดียวนะ หลอกคนตำบลนี้ได้ทุกคนเลยว่ะ ฮ่าๆๆ” กำนันผันทึ่ง

“อาตมายินดีด้วยนะที่โยมกำนันรอดชีวิตมาได้ แถมยังกลับมาเปิดโปงคนชั่วให้ชาวบ้านหูตาสว่างด้วย” พระครูเอ่ย

“ถึง เสี่ยกำพลมีเงินทองมากมาย แต่มันก็เป็นเงินที่มาจากการทำชั่ว ทำผิดกฎหมาย ข้าก็ได้แต่หวังว่า ต่อไปนี้พวกเราจะหูตาสว่างแล้วก็เลือกที่จะยืนอยู่ข้างความดี ความถูกต้องมากกว่าเงินชั่วๆของใคร เงินอาจซื้อทุกอย่างได้ แต่ซื้อหัวใจ ซื้อความเป็นคนของพวกเราไม่ได้ จริงไหม!!” ชาวบ้านขานรับกันเซ็งแซ่

ดาว เรืองเสนอให้จัดฉลองต้อนรับกำนันเทิ้มกันดีไหม บานชื่นชวนไปกินข้าวที่บ้านตน ให้เอากับข้าวกับปลามาร่วมวงกินข้าวกัน หันไปเชิญคุณนายจันทราไปเป็นประธานด้วย

“ไม่เป็นประธานได้ไหม ขอเป็นลูกมือแม่บานชื่นทำกับข้าวดีกว่า” จันทราเสนอ โรสรีบอาสาขอไปช่วยด้วย

ทุกคนช่วยกันคนละไม้ละมือทำอาหารหลายอย่าง

จะ ต้มยำแต่ยังขาดใบมะกรูด โรสอาสาไปเก็บที่หลังบ้านให้จันทราเพิ่งรู้วันนี้ว่า พฤกษ์เป็นลูกชายของบานชื่น พอดีพฤกษ์เพิ่งเข้ามา พอเห็นกันต่างก็ดีใจมาก บานชื่นถามว่ารู้จักกันหรือ

“ค่ะ...พฤกษ์มาช่วยงานที่ร้านดอกไม้ของฉันอยู่เกือบปี ที่แท้ก็ลูกแม่บานชื่นเองเหรอเนี่ย โลกกลมจริงๆ”

ทุกคนต่างอึ้งทึ่งกับเรื่องราวที่น่าอัศจรรย์ที่เกิดขึ้นในโลกกลมๆใบนี้

โรส อาสาไปหาใบมะกรูด แต่พอรู้ว่าพฤกษ์มาก็โอ้เอ้ชะเง้อชะแง้อยากเห็นพฤกษ์สักแวบก็ยังดี พอดีพฤกษ์มาเจอถามว่าเธอหาอะไรหรือ โรสบอกว่าหาใบมะกรูด

“มะกรูดขึ้น บนดินครับ ไม่ใช่บนบ้าน” พฤกษ์พูดขำๆ พอนึกได้ก็เตือนว่า “ต้นมันมีหนาม ถ้าไม่ระวังจะตำมือเอาได้ มา...ผมเด็ดให้ดีกว่าคุณจะเอาไปทำอะไรบ้าง” พอโรสบอกว่าทำต้มยำ พฤกษ์ก้มหน้าก้มตาเก็บให้ ถามว่าเธอคงอยากจะกลับกรุงเทพฯมากแล้วสินะ คงเบื่อชีวิตบ้านนอกแบบนี้เต็มทนแล้ว

โรสพูดอวดๆ ว่าตนรอปลัดทำหนังสือขอย้ายเสร็จก็จะกลับไปพร้อมกันและตกลงกันแล้วว่าจะแต่งงานกัน

“ขอให้คุณมีความสุขในการเริ่มต้นชีวิตใหม่กับคนที่คุณรักนะครับ” พฤกษ์กลืนน้ำลายฝืดคอ แต่โรสฝืดคอยิ่งกว่าที่พฤกษ์ไม่เพียงไม่ขัดขวางหากยังแสดงความยินดีด้วย แต่ดาวเรืองที่แอบได้ยินว่าโรสจะแต่งงานกับปลัด ถึงกับหูอื้อตาลาย

วรรณออกจากโรงพยาบาลเป็นคนสุดท้าย พอกลับถึงบ้านก็ขี่มอเตอร์ไซค์ยืนเท่ไปหาปลัดที่บ้าน พอปลัดทักว่ามาอย่างเท่เลยนะ ไอ้แหลมชี้แจงขำๆ ว่าเพราะวรรณยังเจ็บก้นนั่งไม่ได้ต่างหาก วรรณบอกปลัดว่ามาทวงสัญญาลูกผู้ชาย

นั่นคือ ให้ปลัดเป็นเถ้าแก่ไปสู่ขอดาวเรืองให้ตน ปลัดฟังแล้วถึงกับอึ้ง!

ooooooo

เมื่อพากันมาถึงบ้านดาวเรือง ปลัดทำหน้าที่อย่างเจ็บปวดใจ ไม่ทันเอ่ยปากกับบานชื่น ดาวเรืองก็ออกมาพอดี ปลัดจึงบอกกับดาวเรืองแทน ดาวเรือง เจ็บจี๊ดที่ปลัดมาเป็นเถ้าแก่สู่ขอตนให้วรรณ ตอบไปทันทีว่า

“ในเมื่อปลัดอุตส่าห์สละเวลามาขอด้วยตัวเอง ทำไมฉันจะไม่ตกลงล่ะ แต่มีข้อแม้ 3 ข้อ!!”

วรรณดีใจจนเนื้อเต้นบอกว่า 100 ข้อก็ให้ได้ แต่เสมอใจทนไม่ได้พูดโพล่งขึ้น แม้จะถูกวรรณทั้งด่าทั้งปรามแต่เสมอใจก็พูด...พูดๆ จนจบ

“ฉันขอถามคุณปลัดตรงๆ ถ้าไอ้เรืองแต่งงานกับไอ้วรรณจริงๆ คุณปลัดจะมีความสุขไหม...ถามใจตัวเองดีๆนะ ทั้งคุณปลัด พี่พฤกษ์ คุณโรส โดยเฉพาะเอ็ง

ไอ้เรือง ถ้าไอ้วรรณแต่งงานกับเอ็ง คุณปลัดแต่งงานกับคุณโรส ทุกคนจะมีความสุขแน่นะ” ถูกวรรณด่าว่าเรื่องอะไรของเอ็ง ไอ้คนไม่รู้จักความรัก “ทำไมข้าจะไม่รู้จักความรัก ข้าก็เหมือนเอ็งนั่นแหละ ข้ารู้ใจตัวเองมาตั้งนานแล้วว่ารักใคร และข้าก็ไม่อาจที่จะบอกใครด้วย คนอย่างข้ากล้ารักกล้าเสียใจเว้ย!!”

เสมอใจสะกดกลั้นความเจ็บปวดของตัวเอง กวาดตามองทุกคนที่เกี่ยวข้อง สรุปว่า

“ก่อนจะตัดสินใจอะไร ฉันก็แค่อยากถามทุกคนว่า ในเมื่อรักแล้วกล้าที่จะพูดในสิ่งที่หัวใจตัวเองรู้สึกกันรึเปล่า”

ทุกคนที่เกี่ยวข้องอึ้งกับคำถามขยี้หัวใจของเสมอใจ

โรสร้อนตัวถามจันทราว่าจะให้อภัยในความผิดพลาดที่ผ่านมาของตนไหม จันทราบอกว่าเธอต้องถามใจตัวเองว่าจริงๆ แล้วเธอรู้สึกอย่างไรกับจิ๋น

บานชื่นรู้ดีว่าดาวเรืองไม่ได้รักวรรณ แม้วรรณจะล้นๆไปบ้าง แต่ก็เป็นคนดี ทว่าการแต่งงานเป็นเรื่องสำคัญ ฉะนั้นต้องคิดให้ดี ดาวเรืองบอกว่าตนตัดสินใจไปแล้วสักวันตนคงจะรักวรรณได้ แล้วขอพาเป็ดไปอาบน้ำ บานชื่นตะโกนตามหลังว่า “หนีอะไรก็หนีได้นะไอ้เรือง แต่หนีหัวใจตัวเองน่ะยากนะเว้ย” พฤกษ์เองก็สงสัยว่าทำไมดาวเรืองต้องหนีหัวใจตัวเอง?

ตกเย็น ปลัดทนใจตัวเองไม่ได้ตัดสินใจจะไปคุย กับดาวเรืองอีกครั้ง ขับรถผ่านริมคลองเห็นดาวเรืองนั่งดูเป็ดเล่นน้ำอยู่จึงเข้าไปคุย ถามว่าที่รับปากวรรณไปนั่นเธอจะทำตามนั่นจริงๆหรือ?

“คนอย่างไอ้เรือง พูดคำไหนคำนั้น...ฉันจะแต่งงานกับไอ้วรรณ!! ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำให้นายเสียหน้า ที่อุตส่าห์มาเป็นเถ้าแก่ให้ไอ้วรรณแน่นอน” พูดประชดอย่างเจ็บปวดว่า “กลับไปหาคุณโรส ไปให้พ้น ฉันไม่อยากเห็นหน้านาย!!”

พฤกษ์แอบได้ยินจึงรู้ว่าที่แท้ดาวเรืองกับปลัดจินตวัฒน์รักกัน! เมื่อปลัดไปแล้วจึงถามน้องว่า รับปากแต่งงานกับคนหนึ่ง แต่หัวใจอยู่กับใครอีกคน มันได้หรือ? ติงว่าปลัดก็เสียใจไม่น้อยไปกว่าเธอที่ต้องมาขอเธอให้คนอื่น ดาวเรืองย้อนถามพี่ชายเสียงสั่นเครือว่า ปลัดมีคู่หมั้นแล้วเราจะคิดอะไรต่อจากนั้นได้หรือ พูดอย่างยึดมั่นในคุณธรรมว่า
“ความรักไม่สำคัญเท่าความถูกต้อง ฉันยอมเจ็บปวดคนเดียวดีกว่าต้องไปทำให้ใครเจ็บ” ดาวเรืองตอบหนักแน่น

ฟังดาวเรืองแล้ว พฤกษ์นึกถึงโรสทันที เขาไปขอคุยกับโรส ถามว่าเธอรักปลัดหรือเปล่า ถ้าไม่ได้รักก็ปล่อยเขาไปเสียอย่าผูกมัดตัวเองไว้กับสัญญาที่เคยให้ไว้กับคนที่ตัวเองรู้แล้วว่าไม่ได้รักเขา

“แล้วฉันจะแน่ใจได้ยังไงว่าผู้ชายที่ฉันรัก...เขาจะรักฉันรึเปล่า” เป็นทั้งคำตอบและคำถามที่เป็นปริศนาให้พฤกษ์คิด

ooooooo

ในที่สุดวันพิพากษาคดีของเสี่ยกำพลก็มาถึง ความผิดร้ายแรงหลายกระทงของเสี่ยถูกศาลตัดสินประหารชีวิตสถานเดียว ระหว่างถูกคุมตัวไปห้องขังเสี่ยขอเข้าห้องน้ำ แอบโทร.หาผู้อยู่เบื้องหลังที่เหนือกว่า ขู่ว่าถ้าไม่ช่วยตนจะสารภาพทุกข้อหา

แต่พอเสี่ยเดินลงจากศาลจะไปที่รถควบคุมตัวผู้ต้องหาก็ถูกชายชุดดำขี่มอเตอร์ไซค์มากระหน่ำยิงตายอย่างเหี้ยมโหด ผู้คนต่างมามุงดูสภาพศพเสี่ยที่ตาเบิกโพลง พูดกันอย่างสมเพชว่า ถึงจะรวยล้นฟ้าแต่ต้องมาตายอย่างหมาข้างถนน!

ปลัดกลับมาเล่าให้จันทราฟังว่าเสี่ยถูกฆ่าปิดปากคนที่เก็บเสี่ยคือผู้มีอิทธิพลตัวจริงที่เรายังควานไปไม่ถึงว่าเป็นใครพูดอย่างเหนื่อยใจว่า

“สรุปก็คือ บ้านเรามีคนที่ทำชั่ว ทำตัวอยู่เหนือกฎหมายและเลวร้ายยิ่งกว่าเสี่ยกำพลลอยนวลอยู่ในสังคมอีกเยอะ หวังว่ากฎหมายบ้านเราจะมีความศักดิ์สิทธิ์และถ้าเจ้าหน้าที่รัฐไม่เห็นแก่เงิน ทุกอย่างต้องดีกว่านี้”

เมื่อดาวเรืองตัดสินใจจะแต่งงานกับวรรณแล้ว เธอเสนอเงื่อนไข 3 ข้อ ตามที่เคยบอกไว้และขอให้ทุกคนเป็นพยาน

“ข้อ 1. เอ็งต้องแต่งงานกับพี่เหมอก่อน ข้อ 2. เอ็งต้องจดทะเบียนสมรสกับนางสาวเสมอใจ และข้อสุดท้าย สำคัญที่สุด เอ็งต้องอยู่กินกันฉันผัวเมียกับพี่เหมอเป็นเวลา 3 ปี ในแต่ละปี เอ็งต้องมีลูกกับนางเสมอใจ ขยันสอย ปีละคน ปีแรกผู้หญิง ปีที่สองผู้หญิง ส่วนปีที่สามต้องเป็นผู้หญิงและต้องเป็นฝาแฝดด้วย ถ้าเอ็งทำได้ตามนี้ ข้าจะแต่งกับเอ็ง”

วรรณโวยวายว่าทำแบบนี้ฆ่าตนให้ตายเสียยังจะดีกว่า ส่วนเสมอใจขอบใจดาวเรืองแล้วปลอบใจวรรณให้คิดเสียว่าตัวเองกับดาวเรืองไม่ใช่เนื้อคู่กัน

“อีก 3 ปี ค่อยมาอีกทีนะกำนัน ป้าเวียง หมดธุระแล้วไปกวาดขี้เป็ดก่อนนะ” ว่าแล้วดาวเรืองเดินไปหลังบ้านพฤกษ์ยิ้มกับความลื่นยิ่งกว่าปลาไหลของน้องสาว

ส่วนปลัดจินตวัฒน์ หลังจากวันนั้นแล้วก็กลับกรุงเทพฯ ไปพร้อมจันทราและโรส ลือกันว่ากลับไปแต่งงาน เมื่อปลัดกลับมาอีกครั้งก็มาหาหลวงตาเอาดวงของตัวเองกับว่าที่เจ้าสาวมาให้ดูและหาฤกษ์แต่งให้

ไม่นานกำนันผันก็มาบอกดาวเรืองว่าบ้านดอนล้อมแรดของเราอั้นประกวดนางงามมาตั้งแต่ต้นปี ปลายปีนี้เลยจะจัด ทาบทามให้ดาวเรืองลงประกวดส่วนทางเวียงก็ส่งเสมอใจเข้าแข่งขัน ดาวเรืองประกาศว่าคนอย่าง “ไอ้เรือง” ไม่กลัวแพ้ใครอยู่แล้ว

งานประกวดนี้มีโรสเป็นกรรมการและปลัดจินตวัฒน์เป็นพิธีกร ดาวเรืองถูกจับใส่ชุดราตรีสั้นสีขาวเข้าประกวด

เมื่อเริ่มงาน ปลัดจินตวัฒน์ขึ้นกล่าวขอบคุณทุกคนที่สนับสนุนให้งานนี้เกิดขึ้นได้ ตบท้ายว่า “งานนี้จะสมบูรณ์แบบไม่ได้เลย ถ้าขาดคนสำคัญที่สุดของงาน ขอเสียงปรบมือต้อนรับดาวเรืองด้วยครับ” แต่พอดาวเรืองเดินออกมาปลัดกลับประกาศอย่างตื่นเต้นว่า “ผู้หญิงคนนี้ เจ้าสาวของผมครับ...ดาวเรือง!!!!” แล้วฉากบนเวทีก็เปลี่ยนเป็นฉากพิธีแต่งงาน

วรรณแหกปากร้องไห้โฮๆ หาว่าทุกคนหลอกตน ส่วนดาวเรืองมองปลัดขวับตาเขียวปั้ดถามว่า “ใครบอกว่าฉันจะแต่ง!!” พูดแล้ววิ่งหนีไปเลย ปลัดตามไปชี้แจงโรสตามอีกคน

ปลัดชี้แจงว่าที่ตนต้องทำแบบนี้เพราะกลัวเธอจะไม่ยอมแต่งด้วย ดาวเรืองบอกว่าตนแย่งเขาจาก

โรสให้ตนตายเสียดีกว่า ปลัดกับโรสจึงช่วยกันชี้แจงว่า ตนสองคนคบกันมาสองปี แต่เรียนรู้กันน้อยมากเพิ่งมารู้จริงๆแล้วเราเหมาะที่จะเป็นเพื่อนกันมากกว่า โรสบอกดาวเรืองว่า หัวใจของปลัดจิ๋นมีแต่ดาวเรืองเท่านั้นส่วนตนขออยู่ข้างๆปลัดต่อไป

ดาวเรืองมีเงื่อนไข 3 ข้ออีกแล้ว ข้อแรกขอให้ตนได้เรียนจบปริญญาตรี โท และเอก ใช้เวลาประมาณ 8 ปี ปลัดรอได้ ข้อสองปลัดต้องอยู่ที่ดอนล้อมแรดช่วยพัฒนาหมู่บ้านตามอุดมการณ์ที่ตั้งไว้ และข้อสาม ให้ไล่ตามจับตนให้ได้แล้วตนจะยอมหมั้นวันนี้เลย พูดจบก็วิ่งไล่กวดไปในดงดาวเรือง

ฝ่ายวรรณร้องไห้โฮๆ วิ่งหนีเสมอใจที่ไล่ตามจับ ประกาศว่าถ้าไล่ทันจับได้จะ “ตบจูบๆๆ” เสียให้หนำใจ

โรสกับพฤกษ์คุยอย่างคนเข้าใจกัน โรสขอกลับไปใช้ชีวิตกับแสงสีเสียงก่อน  ตกกระป๋องเมื่อไรจะกลับมาอยู่กับเขา

“ผมจะรอนะ” พฤกษ์ยิ้มอย่างมีความหวัง แม้จะไม่รู้ว่าอีกนานเท่าไหร่ก็ตาม

ปลัดจินตวัฒน์วิ่งไล่ตามดาวเรืองไปในทุ่งดอกดาวเรือง วิ่งไปเนินแล้วเนินเล่าปลัดก็ไล่ไม่ทัน เลยแกล้งทำเป็นร้องโอดโอยว่าถูกงูกัด ครู่เดียวดาวเรืองก็กลับมาเห็นปลัดนอนหลับตานิ่งก็ตกใจ ประคองขึ้นมาร้องเรียก บอกให้ลืมตา!

พอปลัดลืมตาก็กอดหมับแล้วหอมเอ๊าหอมเอา...ดาวเรืองเขินจัดผลักออกแล้ววิ่งต่อ ปลัดตะโกนตามหลังว่า

“จะไปไหนอีก ใกล้ฤกษ์หมั้นเข้าไปทุกทีแล้วนะ”

“ก็ตามมาสิ จับได้ก็จะไป จับไม่ได้ก็ไม่ไป” ดาวเรืองหันมาท้า ปลัดพูดอย่างมันเขี้ยวว่าแสบจนหยดสุดท้ายเลยนะ! แล้ววิ่งไล่กวดไป ดาวเรืองหันมายักคิ้วแผล็บตะโกนท้าทาย

“เชื่อหัวไอ้เรืองเหอะ!!”

ooooooo

-อวสาน-


ละครดาวเรือง ตอนที่ 12(ตอนจบ) อ่านดาวเรือง ติดตามดาวเรือง ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย 28 ก.ค. 2556 08:09 2013-07-29T01:47:17+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ