ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

มังกรเจ้าพระยา

SHARE

จนกระทั่งรถแล่นมาจอดหน้าบ้านเฉิน ฟางก็ยังงอนไม่ยอมพูดกับทอม พอเธอจะลงจากรถทอมรีบง้องอนทำเป็นยิ้มทะเล้นถามว่า

“คุณหายโกรธผมแล้วใช่ไหมครับ”

ฟางถอนใจก่อนบอกว่าหายก็หาย ทอมดีใจถึงกับร้องไชโย

“นี่คุณรีบไปหาหมอดีกว่าค่ะ โดนยิงแท้ๆแต่ยังมีหน้ามาอำคนอื่นอีก”

“รอให้ฟางเข้าบ้านก่อน แล้วเดี๋ยวผมจะรีบไปหาหมอทันทีเลย”

“ค่ะ งั้นฟางเข้าบ้านก่อน”

ป้าฉายออกมาเปิดประตูรับฟางแต่ไม่ทันจะปิดอาไช้ก็ขับรถพาไมค์เข้ามา ทอมเห็นจะจะว่าไมค์ตามฟางเข้าบ้านแถมยังหันมายิ้มเยาะเขาด้วยก็โวย

“เฮ้ย...มันได้เข้าบ้านฟางด้วย”

“เขาโตมาด้วยกันครับผู้กอง พ่อเขาเป็นเพื่อนกัน”

ฟังเฉิดพูดแล้วทอมยิ่งหงุดหงิด สั่งให้กลับเดี๋ยวนี้ เฉิดถามว่าไม่ไปโรงพยาบาลแล้วหรือ ทอมตอบเสียงขุ่น

“ไปก็ได้ เร็วสิ ไม่อยากเห็น”

เฉิดออกรถไปโดยไม่รู้ว่าโดนเชนสะกดรอยตาม จนกระทั่งถึงคลินิกที่ทอมตั้งใจมาทำแผลแทนที่จะไปโรงพยาบาลให้หมอตรวจ เฉิดถึงกับบ่นอุบ

“ผมไม่เข้าใจเลย ทำไมผู้กองไม่ไปทำแผลที่โรงพยาบาล”

“แบบนี้มันสะดวกดี พรุ่งนี้ก็ทำงานต่อได้เลย”

“โดนยิงแล้วยังจะทำงานต่ออีก”

“ตำรวจหยุด แต่คนร้ายมันไม่หยุดนะจ่า”

ทอมพูดเหมือนรู้เห็นอะไร จากนั้นเขาเดินไปที่รถคันหนึ่งหน้าคลินิก เชนนั่นเองยืนอยู่ข้างรถคันนั้น ทอมถามตรงๆว่าสะกดรอยตามตนมาทำไม เชนตอบกวนๆว่า

“จอดรถแถวนี้...ถือว่าตามเหรอครับ”

“อย่าต้องให้พูดมาก ของมันรู้กันอยู่ ถ้าคิดจะเล่นงานฉันล่ะก็ จัดเลย”

“ผมก็แค่ประชาชน ไม่กล้ามีเรื่องกับตำรวจหรอกครับ ถ้าผู้กองไม่สะดวกใจที่เห็นผม ผมก็ไปดีกว่า บายครับ” เชนขึ้นรถขับออกไปโดยไม่มีท่าทีเกรงกลัว

“มันสะกดรอยตามแบบนี้ ผมว่ามันต้องมีแผนที่จะเล่นงานพวกเราแน่ครับผู้กอง”

“จ่าเองก็ระวังตัวเอาไว้ด้วยนะ อย่าประมาท” พูดจบทอมเดินนำเฉิดไปขึ้นรถตัวเอง

 ooooooo

ค่ำนั้นไมค์อยู่กินข้าวกับเฉิน ฟง และฟาง...

ทุกคนสนทนากันเรื่องวันก่อนที่เฉินโดนลอบยิงซึ่งคาดเดาได้ยากว่าเป็นฝีมือใคร เพราะตอนเฉินยังไม่วางมือมีศัตรูหลายคน

“แต่ป๊ะวางมือไปแล้วนี่คะ ทำไมพวกเขาไม่ยอม เลิกราซะที”

“เรื่องของความแค้นมันพูดยากนะฟาง บางคนเก็บความแค้นเอาไว้เป็นสิบๆปีก็ไม่เคยลืมเลือน”

“เป็นไปได้ไหมครับว่าตัวการเรื่องนี้จะเป็นคนเดียวกับที่มายิงป๊ะผม”

“ไม่น่าเป็นไปได้ ธุรกิจของลุงกับเสี่ยเหลียง มันคนละกลุ่มกัน คงไม่ใช่ศัตรูคนเดียวกันหรอก”

“แล้วแปะคิดว่าใครที่มันยิงป๊ะผมครับ” ไมค์รุกเร่ง แต่เฉินนิ่งคิด ระหว่างนี้ฟางแทรกขึ้นว่าถ้าเป็นไปได้ตนขอไม่ให้ป๊ะพูดได้ไหม ไมค์ถามว่าทำไม?

“แก้แค้นกันไปแก้แค้นกันมาไม่มีจบสิ้น ฟางไม่อยากให้มีคนตายอีก”

“มันก็จริงอย่างที่ฟางพูดนะไมค์ ขอให้จบเรื่อง เพียงแค่นี้เถอะนะ อย่าคิดเรื่องแก้แค้นอีกเลย”

“แต่ว่าผม...”

“อย่ามีแต่เลยค่ะไมค์ ฟางขอ ฟางไม่อยากไปงานศพไมค์”

ไมค์นิ่งเงียบไม่ตอบ ฟางเลยต้องกระตุ้นเขาอีกครั้งขณะออกมาส่งหน้าบ้าน

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

สะพรึงชวนขนลุก เปิดเบื้องหลังความหลอน ผีมาลัย ใน "เรือนร่มงิ้ว"

สะพรึงชวนขนลุก เปิดเบื้องหลังความหลอน ผีมาลัย ใน "เรือนร่มงิ้ว"
13 พ.ค. 2564

06:13 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพฤหัสที่ 13 พฤษภาคม 2564 เวลา 09:20 น.