นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    แม่สื่อปากร้าย ผู้ชายรสจัด

    SHARE

    กลิ่นจันทร์รวบรัดตัดสาย อินธานิ่วหน้ามองประชด ในความงกของบอสสาวว่าทำไมไม่บอกเขาไปว่ามีวอชเชอร์ที่ใช้ได้เฉพาะวันพุธ

    “บอกทำไมล่ะ นี่แกรู้ไหมว่าร้านนี้นอกจากได้ลดราคาแล้วยังมีของหวานแถมให้ด้วย ขืนบอกฉันก็อดน่ะสิ”

    “อืม...เจ๊นี่โคตรงกเลยจริงๆ ระวังเหอะ ชาติหน้าจะเกิดเป็นโซเดียมไม่รู้ด้วย”

    “ไม่ต้องมาพูดมาก พุธหน้าแกก็ต้องไปช่วยฉันด้วย”

    “จะแห่กันไปทำไมเยอะแยะเจ๊ ปกติควรจะให้ลูกค้าเขาไปจิ้นอะไรกันเองนะ”

    “ก็ฉันไม่ไว้ใจอีตานั่นนี่ เห็นแต่ละอย่างที่ทำมั้ย พูดแล้วยังแค้น คนบ้าอะไรเอากาวดักหนูมาดักฉัน”

    “เขาเห็นเจ๊ตัวเล็กมั้ง” อินธาประชดอีก กลิ่นจันทร์ทนไม่ไหว เถียงว่าตนไม่ได้อ้วน แค่ขามีเซลลูไลต์บ้าง ก็เรื่องธรรมดาของผู้หญิง

    “เรื่องธรรมดาของผู้หญิงขี้เกียจ ที่ไม่รู้จักดูแลตัวเองน่ะสิ”

    “ปากแกนี่นับวันจะใกล้เคียงกับอีตานั่นเข้าไปทุกทีแล้วนะ รีบๆเลือกร้านให้ลูกค้าคนอื่นไปเลย ดูอันที่มีส่วนลดหรือของแถมด้วยล่ะ”

    “เออนี่เจ๊ แล้วอย่าลืมรายงานคุณทวีปด้วยล่ะ เขาให้เรารายงานทุกครั้งที่ลูกค้าเขาออกเดตจนกว่าจะได้คู่จริงๆ”

    “รู้แล้ว เฮ้อ! จะว่าไปเขาก็วุ่นวายเหลือเกินนะ ถ้าฉันเป็นอีตานั่นก็คงอึดอัดเหมือนกันแหละ” กลิ่นจันทร์หลุดปาก เริ่มเห็นใจแดนสุข...

    ooooooo

    รับปากกลิ่นจันทร์ไปแล้วเมื่อเช้า แต่พอกลางวันดูปฏิทินเห็นว่าพุธหน้าที่ร้านมีลูกค้าสั่งอาหารกล่องจำนวนมากและช่วงเย็นยังมีจองไว้อีกสามโต๊ะ แดนสุขเลยจะเอาเป็นข้ออ้างในการไม่ไปออกเดต แต่แหววกับโตไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง

    “ไม่ดีมั้งคะ คุณแดนไปเถอะ อยู่มาป่านนี้แล้วยังหาแฟนไม่ได้ ยังจะปิดโอกาสตัวเองอีกเหรอ”

    “นั่นสิครับ คราวก่อนๆก็ทำนิสัยไม่ดีแกล้งเขาไปทั่วแล้ว คราวนี้น่าจะกลับอกกลับใจ ลองใหม่นะครับ”

    “ดูเหมือนทุกคนหวังดี...จะบ้าเหรอ ก็รู้ๆกันอยู่ว่าฉันไม่ได้คิดจะจริงจัง แล้วเรื่องอะไรฉันต้องยอมทิ้งร้านไปล่ะ”

    “โถ...ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ เดี๋ยวป้าก็มาช่วย   ดีไม่ดีคุณยายท่านอาจจะลงครัวเองเลยก็ได้นะคะ”

    “ผมจะปล่อยให้คุณยายมาลำบากลำบนได้ไง”

    “อู๊ย...ไม่ลำบากอะไรหรอกค่ะ เชื่อป้าเถอะ ตอนท่านเลี้ยงคุณแดนมา ทั้งลำบากทั้งน่าปวดหัวกว่านี้เยอะ”

    “ป้า!!” แดนสุขเสียงดังจนป้าใจดียิ้มแหย พูดเสียงอ่อยว่าป้าแค่เอาความจริงมาล้อเล่น ชายหนุ่มค้อนขวับ ทันใดสุรินทร์เดินเข้ามาส่งยิ้มให้ทุกคน ทักว่าทำอะไรกันอยู่หน้าเครียดเชียว

    “นี่ก็มาบ่อยจัง ร้านอื่นน่ะหัดไปซื้อกินบ้างเป็นไหม มาอุดหนุนอยู่ได้ทุกวี่ทุกวัน ไม่รู้จักอายบ้างเหรอ”

    สุรินทร์ไม่ถือสาคำพูดแดนสุข รู้เรื่องออกเดตจากกลิ่นจันทร์มาแล้วจึงคะยั้นคะยอให้เขาไป ไม่ต้องห่วงทางนี้ตนจะหาลูกมือมาช่วยเอง พวกป้าใจดีเห็นด้วยพยักพเยิดกันใหญ่ แต่แดนสุขทำเมิน พอได้ยินสุรินทร์บอกว่าคุณท่านคงดีใจ ชายหนุ่มยิ่งไม่ชอบใจ มองผู้ช่วยของพ่อแววตาขุ่นเข้ม

    ใกล้ค่ำแดนสุขเอาอาหารที่ร้านไปฝากลุงช้างกับป้าลออ สองผัวเมียวัยกลางคนที่เขาเคารพรักราวกับญาติ แดนสุขทำอย่างนี้เป็นประจำ เอาอาหารมาให้และอยู่กินข้าวกับลุงป้า แต่วันนี้ป้าลออบอกให้เขาหาเวลาไปกินข้าวกับพ่อบ้าง พ่อคงเหงา

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"
    2 ธ.ค 2564

    04:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพฤหัสที่ 2 ธันวาคม 2564 เวลา 07:21 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์