นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    แม่อายสะอื้น

    SHARE
    • หน้าที่ 3
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4

    ทั้งดาวนิลและทรงพลดูดาวเพลินจนเผลอหลับในอ้อมกอดของกันและกันตรงระเบียงห้อง แสงแดด ยามเช้าปลุกให้เขารู้สึกตัวตื่นขึ้น มองดาวนิลที่อยู่ในอ้อมกอดด้วยความรักเต็มหัวใจ ก่อนจะปลุกเธอให้ตื่นมาดูพระอาทิตย์ขึ้น หญิงสาวค่อยๆลืมตาขึ้นมาเห็นตัวเองอยู่ในอ้อมกอดของชายที่ตัวเองหลงรักยิ้มมีความสุข...

    เกือบบ่ายสามโมง ทรงพลถึงกลับเข้าบ้าน แม่นมน้อยพยายามซักว่าหายไปไหนมาทั้งคืนวันนี้ไม่ต้องทำงานหรือ เขาได้แต่ยิ้มแล้วขอตัวขึ้นไปอาบน้ำก่อน วันนี้เขาไม่อยู่กินข้าวเย็นเนื่องจากมีนัด แล้วเดินผิวปากอารมณ์ดีขึ้นข้างบน แม่นมน้อยบ่นพึมพำไล่หลัง

    “ทำตัวเหมือนคนใจแตก มาใจแตกอะไรกันตอนอายุเท่านี้นี่คุณพล”...

    ขณะที่ทรงพลกำลังมีความสุขสุดๆกับรักครั้งใหม่ ช่อเอื้องแอบย่องเข้าไปเอาสมุดบัญชีธนาคารที่พ่อเก็บไว้ในกล่องมาดูว่ามีเงินพอจะซื้ออุปกรณ์การแสดงใหม่ได้สักกี่ชิ้น คำปันเข้ามาเห็นพอดี ดึงสมุดคืนไปจากมือเธอ บอกแล้วใช่ไหมว่ายังไม่ให้ทำอะไรตอนนี้ รอให้ดาวนิลกลับมาก่อน ช่อเอื้องต้องพูดโน้มน้าวให้พ่อเห็นว่าถ้าเรามีงาน อาจทำให้ดาวนิลกลับแม่อายเร็วขึ้น คำปันเริ่มเสียงอ่อนลง แต่ตอนนี้เรามีกันแค่สองคน

    “เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วงเลยพ่อ ฉันไปถามทุกคนมาแล้ว ถ้าพ่อมีงานเขาก็อยากจะกลับมาช่วย งานแรก เราก็มีแล้ว คนเราก็มีแล้วแค่เอาเงินนี่ไปซื้อของมาใหม่ใช้แสดง ทำไมใครๆจะไม่อยากจ้างเรา คณะครูคำปันซะอย่าง เถอะนะพ่อ สู้กันสักตั้ง ฉันอยากให้คณะคำปัน กลับมามีชื่อเสียงอีก เจ้ากลองจะได้เจอพี่ดาวนิลสักทีด้วย ป่านนี้คิดถึงแย่แล้ว” คำพูดโน้มน้าวของช่อเอื้องได้ผล คำปันจะลองทำตามที่เธอว่า...

    ช่อเอื้องดีใจมากรีบโทร.หาพี่สาวเพื่อบอกข่าวดีนี้ ดาวนิลกำลังเดินเล่นอยู่กับทรงพลในห้างฯหรูเห็นน้องโทร.มารีบขอตัวไปรับสายก่อน อ้างว่าเป็นเรื่องงาน ครั้นพอเดินพ้นระยะที่เขาจะได้ยินเธอจึงกดรับสาย

    “ว่าไงช่อเอื้อง พี่คุยได้ไม่นานนะ พี่ติดธุระอยู่”

    “ฉันจะโทร.มาบอกพี่ว่าคณะของเรากำลังจะมีงานใหญ่เดือนหน้านะพี่ ฉันเอาเงินที่พี่ส่งมาไปซื้ออุปกรณ์ใหม่มาแล้ว ฉันจะชวนพี่กลับมาแสดงด้วยกัน”

    ดาวนิลยังกลับไม่ได้ ติดงานแสดงอยู่ ไว้รอให้คณะของเรามีงานเยอะก่อน เธออยู่ทางนี้มีงานทำจะได้มีเงินส่งไปให้ใช้ ช่อเอื้องไม่ยอมแพ้พยายามตื๊อจะให้พี่กลับมาให้ได้ ดาวนิลตัดรำคาญไว้จะลองหาทางดูว่าจะกลับไปได้ไหม ช่อเอื้องดีใจมาก ถ้าได้รายละเอียดเรื่องงานเมื่อไหร่จะรีบโทร.บอก ดาวนิลเหลือบเห็นทรงพลเดินตรงมาทางตัวเองรีบตัดบทว่ามีงานค้างอยู่แค่นี้ก่อนแล้ววางสายไปเลย

    เป็นจังหวะที่ทรงพลเดินมาถึงตัวพอดี เห็นสีหน้าไม่สู้ดีนักของเธอถามว่ามีอะไรหรือเปล่า เธอส่ายหน้าแค่คิวงานชนกันนิดหน่อยไม่มีอะไรต้องห่วง ทรงพลพูดติดตลกแบบนี้เขาต้องจองคิวล่วงหน้าไว้บ้างแล้ว

    “พูดเหมือนคุณเองงานไม่ยุ่ง”

    “ไม่ยุ่งแล้วล่ะครับเพราะผมเจอสิ่งที่สำคัญกว่างานแล้ว” ทรงพลมองอย่างลึกซึ้งจนดาวนิลเขิน จังหวะนั้นมีแฟนคลับของดาวนิลสองคนเดินเข้ามาขอถ่ายรูป ทรงพลถอยห่างออกมามองหญิงคนรักด้วยสายตาชื่นชม...

    ตกค่ำดาวนิลแวะไปหาเทวัญที่คลินิกหลังจากคนไข้กลับไปหมดแล้ว เล่าให้เขาฟังว่าน้องชวนให้กลับบ้านแต่เธอยังไม่อยากกลับตอนนี้ ตั้งใจจะกลับไปตอนที่ตัวเองมีทุกอย่างแล้วคนที่นั่นจะได้ไม่ดูถูก เขาติง จะไปแคร์คนอื่นทำไมคนที่ควรสนใจคือพ่อกับน้องของเธอต่างหาก แล้วถามว่าบอกความจริงกับทรงพลหรือยัง

    “ดาวนิลยังหาโอกาสไม่ได้”

    ooooooo

    ระหว่างกลับมาที่ห้องแต่งตัวหลังเสร็จงานอีเวนต์ ดาวนิลตัดสินใจจะกลับแม่อายจึงขอให้หลิวหลิวช่วยจัดคิวให้ หลิวหลิวร้องห้ามเสียหลงว่าไปไม่ได้ เกิดใครไปเจอเธอเข้าความแตกเรื่องประวัติเราจะทำอย่างไร

    “ไม่แต่งตัวไม่แต่งหน้าคงไม่มีใครจำได้หรอกค่ะ”

    “แล้วน้องจะเสี่ยงทำไมคะ เรากำลังจะดังอยู่แล้ว รอไปอีกสักหน่อยนะคะ พี่ไม่ได้ห้ามไม่ให้น้องเจอครอบครัวแต่เราต้องคิดวิธีให้รอบคอบ...ไปค่ะไปเปลี่ยนเสื้อได้แล้ว”

    นางเอกสาวเดินได้แค่สองก้าวหันกลับมาใหม่ ขอคุยเรื่องค่าตัว หมดละครเรื่องนี้แล้วเธอจะขอเปลี่ยนแปลงการหักค่าตัวใหม่ เธอไปถามมาแล้วผู้จัดการคนอื่นหักอย่างมากสุดสามสิบเปอร์เซ็นต์และที่สำคัญตอนนี้เธอมีงานเข้ามามากขึ้น คงไม่กระทบกับรายได้ของหลิวหลิว แล้วเดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้า

    “ได้ค่ะอยากให้หักแค่ 30 เปอร์เซ็นต์ งั้นค่าตัวงานวันนี้เขาให้ห้าหมื่นพี่ก็จะบอกน้องแค่สี่หมื่น ยังไม่ทันดังก็กล้าหือซะแล้ว ฉันไม่บอกค่าตัวแกจริงๆ ซะอย่าง หลิวหลิวก็ชนะเห็นๆ” หลิวหลิวบ่นไล่หลัง...

    ด้านจิดาภายังตื๊อทรงพลไม่เลิก ในเมื่อโทร.ไปไม่รับสายก็เลยบุกมาหาถึงที่ทำงาน เพื่อมาง้อขอคืนดี พอเขาไม่ยอมคืนดีด้วยก็พาลด่าว่าไปถึงดาวนิลว่าเป็นต้นเหตุที่ทำให้เขาเปลี่ยนไป ทรงพลขอร้องให้หยุดได้แล้ว เราเลิกกันแล้ว เธอเองก็ไม่ได้รักเขาสักนิด แค่อยากจะเอาชนะดาวนิลเท่านั้น จิดาภาปฏิเสธว่าไม่จริง

    “เรื่องเรามันจบไปแล้วจิ เราไม่มีอะไรต้องคุยกันอีกแล้ว เชิญคุณกลับไปได้แล้วไม่ต้องมาที่ทำงานผมอีก”

    “จิจะรอดู สักวันคุณจะต้องเสียใจที่เลือกมัน”

    พูดจบจิดาภาเดินกระแทกเท้าปังๆกลับไป...

    ตั้งแต่ดาวนิลลาออก ร้านคุณติ๊ดก็ตกต่ำแทบไม่มีลูกค้าเข้า ด้วยความขี้เหนียวขี้ตืดคุณนายติ๊ดก็เลยไม่เปิดแอร์ หลิวหลิวรู้ข่าวจึงต้องการจะเอาคืนทำทีแวะมาขอยืมชุดราตรีไปให้ดาวนิลสวมออกงาน ทีแรก คุณนายจอมตืดจะคิดเงิน หลิวหลิวไม่ยอมจ่ายให้ ถ้าไม่อยากโฆษณาเสื้อร้านตัวเอง ตนจะได้ไปยืมร้านอื่น คุณนายติ๊ดจำต้องยอมให้เอาเสื้อไปใส่ฟรี หลิวหลิวแกล้งถามว่าอยากรู้ไหมทำไมตนถึงมาที่ร้านนี้ เธอส่ายหน้า

    “เพราะนอกจากชุดจะฟรีแล้วฉันอยากเห็นคุณนายทำหน้าเจ็บใจด้วยไงล่ะ” หลิวหลิวหัวเราะสะใจ...

    ในเวลาต่อมา ระหว่างที่คุณนายติ๊ดกำลังจัดเสื้อให้หลิวหลิวด้วยความแค้นปนริษยาที่ดาวนิลได้ดิบได้ดีเป็นถึงนางเอกละคร ผึ้งวิ่งหน้าตื่นเข้ามาพร้อมกับยื่นหนังสือดาราให้ดู บอกว่ามีบทสัมภาษณ์ดาวนิลในนี้ มันบอกว่ามันโตที่เมืองนอก แต่ที่น่าสนใจกว่าก็คือมันคบหาอยู่กับทรงพล คุณนายแปลกใจไปรู้จักกันได้อย่างไรในเมื่อเขาไม่เคยเจอมันที่ร้านนี้สักที ผึ้งแนะถ้าโลกมันกลมขนาดนี้เราน่าจะไปแฉประวัติมันให้ทรงพลรู้

    “ไปบอกตรงๆคุณทรงพลอาจจะไม่เชื่อเราก็ได้ อาจจะกำลังหลงมันมาก สู้เราไปยั่วมันให้ประสาทเล่นดีกว่า จะได้ดูมันลนลานหาทางออก น่าสนุกกว่าเป็นไหนๆ” พูดจบคุณนายติ๊ดยิ้มร้ายกาจ

    รินคำเห็นคณะของคำปันซื้อเครื่องดนตรีกับอุปกรณ์การแสดงใหม่ เส้นริษยาแตกซ่านยิ่งเห็นชาวคณะของตัวเองที่เคยอยู่กับคำปันมาร่วมซ้อมการแสดงด้วยก็เข้ามาโวยวายว่ามาซ้อมให้คณะอื่นทำไม ชาวคณะอ้างได้ไฟเขียวจากหนานเมืองแล้ว ถ้าไม่เชื่อให้ไปถามได้เลย ช่อเอื้องหมั่นไส้รินคำจึงแกล้งยั่วประสาท

    “ถ้ารินคำว่างอยากอยู่ดูพวกฉันซ้อมก็ได้นะ เสียงกลองใหม่นี่มันดี๊ดี ฟังสิเสียงมันแพ้งแพง” ช่อเอื้องตีกลองสะบัดชัยยั่ว รินคำยิ่งโมโห กาหัวเอาไว้วันหลังจะมาเอาคืนแล้วเดินออกไปอย่างหัวเสีย คำปันเข้ามาเอ็ดช่อเอื้องที่ไปแกล้งรินคำ เมื่อก่อนตอนที่เธออวดข้าวของของตัวเองเราก็ยังไม่ชอบ แล้วตอนนี้เรากลับทำตัวเหมือนเธอ ช่อเอื้องสำนึกผิด สัญญาจะไม่ทำแบบนี้อีก คำปันเห็นข้าวของที่ซื้อมามากมายก็บ่น

    “งานเพิ่งมาจ้างแค่งานเดียว ซื้อของใหม่มาเยอะขนาดนี้จะดีเหรอ”

    “แหมพ่อ เราต้องลงทุนหน่อยสิ มีอุปกรณ์สวยๆแบบนี้นะ เดี๋ยวก็ต้องมีคนมาจ้างงานเพิ่ม ยิ่งพอพี่ดาวนิลกลับมา รับรองคณะคำปันต้องมีงานแน่นทุกวันเหมือนเมื่อก่อนแน่ๆ” ช่อเอื้องยิ้มให้พ่อสีหน้ามีความสุข...

    ทางฝ่ายรินคำกลับไปโวยวายใส่พ่อที่กำลังนอนสบายอารมณ์อยู่บนบ้านว่ามันเรื่องอะไรถึงปล่อยให้ชาวคณะของเราไปรับงานให้คณะคำปัน หนานเมืองเห็นว่าช่วงนี้เราไม่ค่อยมีงาน ให้พวกมันไปรับเงินทางโน้นก็ดีแล้วเราจะได้ไม่ต้องจ่ายค่าจ้าง รินคำตำหนิพ่อว่ามัวแต่นอนขี้เกียจไม่หางานทำแบบนี้ไม่ได้

    “เอ้า ใครกันแน่ที่มันขี้เกียจ วันๆไม่ทำอะไร”

    “แล้วนี่นังช่อเอื้องมันเอาเงินมาจากไหน มันซื้ออุปกรณ์การแสดงใหม่ทั้งนั้นเลยนะพ่อ”

    หนานเมืองได้ยินมาว่าดาวนิลส่งเงินมาให้จากกรุงเทพฯ รินคำแค้นมากถ้าพ่อยอมให้เธอไปกรุงเทพฯ ป่านนี้เธอคงมีชีวิตสบายๆมีเงินทองใช้เต็มไปหมดแล้ว หนานเมืองเชิญเธอไปได้เลยถ้ามีปัญญา แล้วอย่าลืมส่งเงินมาให้ทางนี้เหมือนอย่างที่ดาวนิลทำด้วย ตนจะได้สบายแบบคำปันบ้าง รินคำเบ้ปากไม่พอใจ...

    ค่ำนี้ละครเรื่องใหม่ที่ดาวนิลรับบทนางเอกเต็มตัวจะออนแอร์ ดาวนิลกับหลิวหลิวนั่งเช็กละครด้วยกันต่างยิ้มพอใจ กล้วยกับอ้อยนั่งเฝ้าหน้าจอทีวีรอดูละครเรื่องนี้เช่นกัน พอละครฉายรีบร้องเรียกแม่นมน้อยมาดู ท่านไม่มีอารมณ์จะดูเพราะกำลังวางแผนจะทำบางอย่างเพื่อขัดขวางดาวนิลไม่ให้มายุ่งเกี่ยวกับทรงพล

    ooooooo

    วันรุ่งขึ้น ทรงพลพาดาวนิลมากินข้าวที่บ้านอีกครั้ง คราวนี้เขาชวนแม่นมน้อยร่วมโต๊ะด้วยจะได้ทำความรู้จักกับดาวนิลให้มากขึ้น เพราะคราวที่แล้วเห็นบ่นว่ายังไม่ค่อยได้คุยกัน แม่นมน้อยซึ่งเตรียมรับมือไว้แล้วแกล้งชวนคุยถึงประเทศสวิตเซอร์แลนด์ที่เธอไปอยู่มาตั้งแต่เด็กหวังจะจับผิด

    “คนสวิส นี่เขากินอะไรกันเหรอคะ”

    ดาวนิลอึกอักไม่รู้จะตอบอย่างไร ทรงพลเล่าให้ฟังว่าเคยกินพายตับบดของที่นั่นอร่อยดีเหมือนกัน

    แม่นมน้อยได้ทีซักเธอว่ารสชาติของมันเป็นอย่างไร

    ดาวนิลอึ้งอีกครั้ง ก่อนที่ความลับจะแตกเนื่องจากเธอตอบไม่ได้สักอย่าง เทวัญกลับมาถึงพอดี เธอลอบถอนใจโล่งอกที่ไม่ต้องถูกซักถาม ทรงพลทักทำไมวันนี้กลับเร็วนัก

    “กลับมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อน่ะ เดี๋ยวจะไปคลินิกต่อ”

    ทรงพลเห็นดาวนิลเอาแต่นั่งก้มหน้าเหมือนจมอยู่กับความคิดตัวเองก็สะกิดเรียก เธอรู้สึกตัวยกมือไหว้ทักทายเทวัญ แม่นมน้อยที่คอยจับจ้องอยู่เห็นท่าทางทั้งคู่แปลกๆก็อดสงสัยไม่ได้...

    ค่ำวันถัดมา ดาวนิลควงคู่ทรงพลมางานอีเวนต์โชคไม่ดีที่จิดาภามาร่วมงานด้วย เธอต่อว่าหลิวหลิวทำไมไม่บอกก่อนว่างานนี้จิดาภาจะมาด้วย หลิวหลิวเองก็ไม่รู้มาก่อน สงสัยคนจัดงานอยากให้มีกระแส ทรงพลขอร้องดาวนิลอย่าไปสนใจก็หมดเรื่อง แต่จิดาภาไม่คิดอย่างนั้นยังตามมาระรานอีก

    “ถึงขนาดต้องเดินหนีกันเลยเหรอคะ คนเราถ้าไม่ทำผิดอะไรทำไมถึงไม่กล้าสู้หน้าล่ะ” จิดาภาจงใจแดกดันดาวนิลจนมีปากเสียงกัน ทรงพลทนไม่ไหวชวนดาวนิลกลับ หลิวหลิวต้องขอร้องให้ใจเย็นๆอย่าเพิ่งรีบกลับ งานนี้ไม่ได้มีแต่จิดาภาที่มาเป็นตัวป่วน ยังมีคุณนายติ๊ดตามมาผสมโรงอีกด้วย

    “สวัสดีค่ะคุณทรงพลไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ โอ๊ะ คุณจิดาภา แหม สวยเสมอเลยนะคะ ทำอะไรก็ดูดีไปหมด ไฮโซตัวจริงก็อย่างนี้ล่ะค่ะไม่เหมือน...พวกที่พยายามหนีตัวเอง ยังไงก็ปกปิดกำพืดเดิมไม่ได้หรอก คราบไคลมันก็ยังเกาะให้เห็นอยู่ดี” ไม่พูดเปล่า คุณนายติ๊ดปรายตามองดาวนิลแล้วทำเป็นตกใจ “อุ๊ยตาย แล้ว นี่คุณดาวนิล นางเอกละครนี่คะ ไม่เคยเจอกันเลย ดีใจจังเลยค่ะที่วันนี้ได้เจอตัวจริง”

    ดาวนิลหน้าเสีย หลิวหลิวรีบดึงแขนคุณนายติ๊ดมากระซิบถามว่ามาทำอะไรที่นี่ เธอพูดเสียงดังให้ทรงพลได้ยินว่ามารอรับชุดที่ให้ยืม โชคดีที่มาเองก็เลยได้เจอทรงพล แล้วชวนเขาแวะไปที่ร้านบ้างเธอคิดถึง ดาวนิลใจคอไม่ดีชวนทรงพลเดินเข้าไปด้านใน หลิวหลิวมองหน้าคุณนายติ๊ดอย่างไม่พอใจก่อนจะเดินตามทั้งคู่ไป

    “เป็นอย่างไรบ้างล่ะ นังวัวสันหลังหวะ” คุณนายติ๊ดแขวะไล่หลัง แล้วหันไปทางจิดาภาชวนให้ไปใช้บริการร้านตัดเสื้อของตัวเอง แต่เธอไม่สนใจเสื้อผ้าไม่มีแบรนด์ก่อนจะเดินเชิดหน้าออกไป คุณนายติ๊ดตะโกนบอก หากไม่สนใจเสื้อผ้า สนใจเรื่องความลับของนังดาวนิลบ้างไหม จิดาภาหยุดกึกหันขวับทันที

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    เพลย์ลิสต์ละคร "แอน ทองประสม" และ "เจมส์ จิรายุ" ก่อนจะมาถึง “กะรัตรัก”

    เพลย์ลิสต์ละคร "แอน ทองประสม" และ "เจมส์ จิรายุ" ก่อนจะมาถึง “กะรัตรัก”
    28 พ.ย. 2564

    11:01 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอาทิตย์ที่ 28 พฤศจิกายน 2564 เวลา 20:45 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์