นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    แม่อายสะอื้น

    SHARE
    • หน้าที่ 3
    • 1
    • 2
    • 3

    ดาวนิลคิดมากเรื่องที่ทรงพลไม่ยอมคุยโทรศัพท์ด้วยเมื่อคืน เช้านี้จึงอารมณ์ไม่ค่อยจะดี ออกอาการหงุดหงิดใส่หลิวหลิวผิดวิสัยที่เคยเป็น ฝ่ายหลังต้องขอร้องให้ใจเย็นๆตนไม่อยากจะกวนใจขอคุยเรื่องงานนิดเดียวแล้วจะปล่อยให้เธอท่องบทต่อไป มีงานอีเวนต์ด่วนเข้ามาคืนนี้ เธออยากเลือกชุดใส่เองไหม

    “พี่หลิวหลิวก็เลือกไปสิคะ ทุกทีไม่เห็นต้องมาถาม”

    “ก็แหม หนนี้พี่นึกว่าเผื่อน้องจะอยากเลือกเองเป็นพิเศษเพราะงานนี้จัดที่โรงแรมคุณทรงพลค่ะ งานจะมีตอนหกโมงเย็น รีบๆถ่ายให้เสร็จนะคะจะได้มีเวลาแต่งตัวนานๆ เดี๋ยวจะไม่สวย”

    ทีมงานเดินมาตามให้ดาวนิลไปเข้าฉากได้แล้ว เธอหันไปบอกหลิวหลิวให้หาชุดที่สวยที่สุดให้ แล้วเดินยิ้มอารมณ์ดีตามทีมงานออกไป...

    เทวัญนำเรื่องที่จิดาภาป่วยเป็นมะเร็งมาเล่าให้แม่นมน้อยฟัง ท่านถึงกับร้องเอะอะจะเป็นไปได้อย่างไร ก่อนทรงพลจะกลับมาตนยังเห็นฤทธิ์เยอะไม่ได้ดูเป็นคนป่วยแม้แต่น้อย เขาทักท้วงเป็นมะเร็งไม่ใช่หวัดจะได้ดูแล้วรู้สักหน่อย ท่านก็ยังเห็นว่าแปลกอยู่ดีและที่สำคัญถึงเธอจะป่วยก็ไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรกับทรงพลในเมื่อเลิกกันแล้ว เทวัญแก้ตัวแทนน้องชายว่าเขาเป็นห่วงเธอในฐานะเพื่อน ไม่ได้จะกลับไปคบกันสักหน่อย

    “แค่จิเขาขอให้พลอยู่เป็นเพื่อนช่วงนี้ตอนเขายังทำใจไม่ได้แค่นั้นเอง”...

    ทรงพลนั่งอยู่ในห้องทำงาน ส่งอีเมลให้ลูกค้าเสร็จ หยิบมือถือจะโทร.หาดาวนิล แต่จิดาภาโผล่เข้ามาชวนเขาไปกินข้าวเที่ยงด้วยกัน เขาไปด้วยไม่ได้ติดประชุมสำคัญตอนบ่ายเกรงจะกลับมาไม่ทัน เธอตีหน้าเศร้า

    ถ้าเขาไม่ว่างเธอกินข้าวคนเดียวก็ได้ ทรงพลอดถามไม่ได้ว่าเพื่อนๆของเธอไปไหนกันหมด เธอไม่อยากเจอหน้าใครช่วงนี้ กลัวจะมีคนถามว่าเป็นอะไรถึงได้ดูเงียบๆ เธอยังไม่อยากบอกอะไรใคร เขาอดสงสารเธอไม่ได้

    “กินข้าวที่ห้องอาหารที่นี่ไหมล่ะครับ ผมจะได้เข้าประชุมทัน”

    จิดาภายิ้มหน้าบานทันที เดินนำเขาออกจากห้อง ทรงพลก็เลยหมดโอกาสจะโทร.หาดาวนิล

    ooooooo

    ดาวนิลกับหลิวหลิวมาถึงโรงแรมของทรงพลก่อนงานอีเวนต์จะเริ่มนานพอสมควร จะได้มีเวลาทำสวยก่อนที่จะเจอกับทรงพล จากนั้นทั้งคู่ก้าวเข้าไปในลิฟต์ เป็นจังหวะเดียวกับทรงพลออกจากลิฟต์อีกตัวทำให้คลาดกันอย่างน่าเสียดาย เขาเดินไปส่งลูกค้าพอกลับมาเจอจิดาภานั่งดื่มกาแฟอยู่ที่ล็อบบี้ก็เข้าไปทัก

    “จิยังไม่กลับอีกเหรอ”

    จิดาภาไม่รู้จะไปไหนก็เลยนั่งดื่มกาแฟฆ่าเวลา แล้วเย็นนี้ทรงพลทำอะไรหรือเปล่า เขามีงานแถลงข่าวที่ห้องบอลรูม ต้องอยู่ต้อนรับลูกค้าซึ่งเชิญเขาร่วมงานด้วยคงไปไหนไม่ได้ จิดาภาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าได้รับเชิญมางานนี้ด้วย ไหนๆก็อยู่ที่นี่แล้วเธอไปร่วมงานด้วยดีกว่า แล้วโทร.หาเลขาฯให้จัดหาชุดสวยมาให้...

    หลิวหลิวเห็นว่าละครที่ดาวนิลรับเชิญไปเล่นกำลังจะออนแอร์จึงหาวิธีโปรโมตทางลัดด้วยการจัดฉากให้ดาวนิลกับทรงพลมาเจอกันและนัดนักข่าวให้มาทำข่าวเหมือนเป็นเรื่องบังเอิญ แต่ผิดแผนเนื่องจากจิดาภามางานนี้ด้วย แถมทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของทรงพล เข้ามาควงแขนตัดหน้าดาวนิล

    เป็นจังหวะที่นักข่าวซึ่งหลิวหลิวนัดเอาไว้พากันมาถึงงานเห็นทรงพลอยู่กับจิดาภาคิดว่าทั้งคู่กลับมาคบหากัน กรูกันเข้าไปสัมภาษณ์ ทิ้งดาวนิลไว้เหมือนเป็นส่วนเกิน...

    ในเวลาต่อมา หลิวหลิวขับรถไปส่งดาวนิลที่หน้าที่พักเห็นอีกฝ่ายหน้าเศร้าก็ปลอบว่าอย่าคิดมาก สองคนนั่นจะกลับมาคบหากันจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้ ดูหน้าทรงพลแล้วใช่จะมีความสุขสักหน่อย ดาวนิลบ่นพึมพำนี่เธอหวังอะไรสูงเกินตัวไปหรือ หลิวหลิวขอร้องอย่าเพิ่งหมดหวัง วันนี้อาจจะยังไม่ใช่โอกาสของเรา

    “แล้วเมื่อไหร่ล่ะคะเมื่อไหร่ที่หนูจะโชคดีเหมือนคนอื่นเขาบ้าง”

    “ชีวิตยังไม่สิ้นก็ต้องดิ้นต่อไปค่ะ วันนี้ขึ้นไปพักผ่อนเอาแรงก่อนพรุ่งนี้มีงานแสดงแต่เช้า เดี๋ยวจะไม่ไหว”

    ดาวนิลพยักหน้ารับคำเปิดประตูลงจากรถ พอหลิวหลิวขับรถลับสายตาแทนที่เธอจะเข้าตัวตึก กลับโบกแท็กซี่ให้ไปส่งที่คลินิกของเทวัญ...

    หลังคลินิกปิด เทวัญไม่รู้จะพาดาวนิลไปกินอะไรที่ไหนเพราะดึกแล้วก็เลยพามานั่งกินข้าวต้มริมถนน เห็นสีหน้าไม่สบายใจนักของเธอ เขาจึงหาเรื่องมาคุยมาเล่าทำให้เธอยิ้มออกมาได้ เธอถึงกับออกปากเวลามีเรื่องอะไรไม่สบายใจมาหาเขาเมื่อไหร่เป็นต้องได้หัวเราะตลอด

    “แล้วดาวนิลมีเรื่องอะไรไม่สบายใจ เล่าให้หมอฟังได้ไหม”

    ดาวนิลระบายเรื่องที่ไปรักคนเกินเอื้อมให้ฟังโดยไม่ยอมบอกว่าเขาชื่ออะไร เป็นใครมาจากไหน ได้แต่บอกว่ารวยมาก แรกๆเขาก็ดูจะชอบคุยกับเธอ แต่หลังๆมานี่ เขาดูห่างๆไป สงสัยเธอคงสู้ผู้หญิงรวยๆคนอื่นไม่ได้ ที่สำคัญเทวัญก็รู้ว่าอดีตของเธอเป็นอย่างไร เทวัญขอร้องอย่าเอาอดีตมามีผลกับปัจจุบัน แล้วผู้ชายคนนั้นของเธอเป็นคนดีหรือเปล่า ดาวนิลพยักหน้าแทนคำตอบ

    “ถ้าเขาเป็นคนดีแล้วเขารักใครสักคน เขาไม่สนหรอก ทั้งเรื่องเงินทองแล้วก็อดีตของผู้หญิงที่เขารัก จำไว้”

    คำพูดของเทวัญทำให้ดาวนิลสบายใจขึ้น สายตาที่เธอมองมาทำให้เขาหวั่นไหวจนต้องเปลี่ยนเรื่องพูดกลัวเธอจะจับความรู้สึกของเขาได้ ยื่นถุงใส่เสื้อผ้าเด็กให้ เขาซื้อมาให้กลองนานแล้วไม่รู้ยังใส่ได้อยู่หรือเปล่า ดาวนิลรับมาเปิดดูขอบคุณเขามากสำหรับทุกอย่าง เทวัญอยากรู้ว่าเธอจะกลับไปแม่อายอีกเมื่อไหร่

    “ยังไม่รู้เลยค่ะ ตอนนี้ดาวนิลมีงานทุกวันเลย แต่นี่ดาวนิลก็ส่งเงินไปให้พ่อทุกเดือนเลยนะคะ เก็บเงินต่ออีกหน่อยพ่อคงกลับมามีคณะละครได้อีก เดี๋ยวดาวนิลไปหาเสื้อสวยๆส่งไปให้พ่อกับน้องพร้อมเสื้อที่คุณหมอให้ดีกว่า” ดาวนิลดูเสื้อของลูกพลางยิ้มมีความสุข...

    ในเวลาไล่เลี่ยกัน ขณะที่แม่นมน้อยกำลังเตือนทรงพลที่เพิ่งกลับจากไปส่งจิดาภาที่บ้านว่าการมีน้ำใจกับเพื่อนมนุษย์ต้องให้พอเหมาะ อย่าให้ใครคนนั้นมาเอาเปรียบจนตัวเองต้องเดือดร้อน มีไลน์เข้ามาที่มือถือของเขา จิดาภาส่งข้อความมาว่าเครียดมาก ขอให้เขาช่วยพาไปพักผ่อนที่ต่างจังหวัดสักสองสามวันได้ไหม

    แม่นมน้อยเป็นห่วงทรงพลมากกลัวจะพลาดท่าให้จิดาภา เรียกทรงวุฒิกับเทวัญมาประชุมด่วนเพื่อขอให้ช่วยพิสูจน์ความจริงเรื่องอาการป่วยของจิดาภา เทวัญสงสัยว่าท่านวางแผนจะทำอะไร

    “ก่อนอื่นคุณเทวัญอธิบายให้นมฟังสิคะว่าคุณจิไม่สบายแบบที่เธอบอกต้องมีอาการอย่างไร”

    ooooooo

    ไม่ใช่แค่โกหกว่าตัวเองป่วยร้ายแรงเท่านั้น จิดาภายังขอให้นักข่าวที่คุ้นเคยกันลงข่าวหน้าสังคมเป็นทำนองว่าเธอกับทรงพลกลับมาคืนดีกัน ทรงพลเห็นข่าวชิ้นนี้แล้วไม่สบายใจมาก รีบออกจากบ้านโดยไม่ได้กินมื้อเช้า ตรงไปหาดาวนิลที่กองถ่ายละครเพื่อบอกด้วยตัวเองว่าข่าวที่ลงหนังสือพิมพ์ นักข่าวเขียนเองทั้งนั้น

    ปรากฏว่าดาวนิลยังไม่ได้อ่านหนังสือพิมพ์ฉบับนั้นเลย ทรงพลรีบออกตัวกลัวเธอจะเข้าใจผิดก็เลยรีบมาแก้ข่าว ดาวนิลรู้สึกดีที่เขาเป็นห่วงความรู้สึกของเธอ ถามว่าเขากับจิดาภาไม่ได้จะกลับมาคบกันหรือ

    “ไม่ครับ ที่เห็นผมอยู่กับเธอวันนั้นมันมีเหตุผลแต่ผมบอกคุณไม่ได้จริงๆว่าทำไม”

    ดาวนิลไม่มีปัญหาอะไรหากเขาจะไม่บอก เพราะมันเป็นเรื่องระหว่างเขากับจิดาภา ถ้าเขายืนยันว่าเป็นแค่เพื่อนกัน ตนก็เชื่อคำพูดของเขา ทรงพลยิ้มให้ดาวนิล ดีใจที่ตัดสินใจมาเคลียร์กับเธอซึ่งหน้าแบบนี้...

    จิดาภาอุตส่าห์เก็บเนื้อเก็บตัวไม่มาหาเพื่อนฝูงทำตัวให้สมกับเป็นคนป่วย แต่คืนนี้เธอทนไม่ไหว ออกมาเที่ยวกับเพื่อนๆที่ผับหรู ดื่มกินกันอย่างสนุกสนาน โดยไม่รู้ตัวว่าทรงวุฒิในคราบนักสืบจับตาดูอยู่สักพัก จึงออกมาโทร.แจ้งเรื่องนี้ให้แม่นมน้อยรู้ ท่านซักว่าเธอดื่มหรือเปล่า เขารายงานว่าไม่ใช่แค่ดื่มเหล้า ยังเดินออกมาสูบบุหรี่นอกร้านอีกด้วย แม่นมน้อยตั้งข้อสังเกตหรือว่าเธอจะอยากมาเที่ยวแก้เครียดเรื่องอาการป่วย

    “ไม่รู้สิครับ แต่ถ้างานนี้พี่จิพูดจริง เธอก็คงเป็นคนป่วยที่มีความสุขสุดๆ” ทรงวุฒิมองเข้าไปในร้านเห็นจิดาภากำลังเต้นรำกับเพื่อนๆสนุกสุดเหวี่ยง แม่นมน้อยวางสายเป็นจังหวะที่อ้อยเรียกให้มาดูทีวี มีตัวอย่างละครเรื่องใหม่ที่ดาวนิลเป็นดารารับเชิญจะออนแอร์คืนนี้ แม่นมน้อยถึงกับหูผึ่งรีบเดินมาดู...

    ครั้นละครฉาย หลิวหลิวที่นั่งดูอยู่กับดาวนิลชมเธอไม่หยุดปากว่าสวยมาก เล่นเก่งมาก รับรองงานนี้เกิดแน่นอน ไม่ได้มีแต่หลิวหลิวเท่านั้นที่ชม เทวัญโทร.มาชื่นชมดาวนิลเช่นกัน เธอแปลกใจเขาดูละครด้วยหรือ

    “ปกติก็ไม่ได้ดูหรอก แต่ดาวนิลเล่นละครเรื่องแรกทั้งทีนี่นา หมอจะพลาดได้อย่างไร”

    ดาวนิลยิ้มรับคำชมก่อนจะมีสายเรียกซ้อนเข้ามา มองหน้าจอเห็นเป็นเบอร์ทรงพล จึงบอกกับเทวัญว่าแค่นี้ก่อนเขาคนนั้นโทร.มา เทวัญวางสาย พยายามจะตัดเธอไปจากใจให้ได้แต่ไม่สำเร็จ...

    ทางฝ่ายทรงพลโทร.มาบอกว่ายังดูละครที่ดาวนิลเล่นไม่ได้เพราะยังประชุมไม่เสร็จ ไว้เขาจะดูย้อนหลังจากในเน็ต ระหว่างนั้นหลิวหลิวตะโกนเรียกว่าถึงฉากสำคัญตอนดาวนิลจะตกบ่อน้ำแล้วให้รีบมาดู

    “แค่นี้ก่อนนะคะ แล้วค่อยคุยกันค่ะ” ดาวนิลวางสายรีบวิ่งมาดูละครตัวเองเล่นสีหน้าเปี่ยมสุข...

    คุณนายติ๊ดกับผึ้งดูละครเรื่องนี้เช่นกัน แทบจะอกแตกตายเพราะความแค้นปนริษยา ทำไมดาวนิลถึงได้เป็นดาราแถมแสดงดีอีกต่างหาก...

    แม่นมน้อยเห็นดาวนิลในละครก็สนใจอยากจะเจอตัวจริงจะได้รู้ว่าเป็นคนอย่างไร รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง จึงอาศัยความเป็นพวกบ้าดาราของกล้วยกับอ้อยมาเป็นข้ออ้างในเมื่อทรงพลสนิทสนมกับเธอ

    น่าจะเชิญมากินข้าวที่บ้าน สองสาวใช้ตื่นเต้นมากถ้าดาวนิลมาที่นี่จริงๆนั่นเท่ากับพวกตนก็จะใกล้ชิดกับดารา

    “ถือว่าทำให้ความฝันของคนบ้าดาราสองคนนี้เป็นจริงสักครั้ง”

    “ถ้านมว่าอย่างนั้น เดี๋ยวผมจะชวนเธอมา”

    กล้วยกับอ้อยโดดกอดกันดีใจสุดๆ ขณะที่ทรงพลยิ้มพอใจที่จะได้พาดาวนิลมาที่บ้าน

    ooooooo

    เมื่อดาวนิลมาถึงกองถ่ายละครเช้าวันรุ่งขึ้น ทีมงานพากันปรบมือให้กับความสำเร็จของเธอ โดยเฉพาะผู้จัดละครชมไม่หยุดปากว่าเธอคือว่าที่นางเอกชื่อดังคนใหม่ ชาวเน็ตต่างชื่นชมเธอกันยกใหญ่ เจ้าตัวได้แต่ยิ้มรับคำชมเหมือนเช่นเคย ผู้จัดละครบอกให้หลิวหลิวเคลียร์คิวดาวนิลให้ด้วยเพราะต้องเร่งถ่ายทำ

    “ช่องบอกว่าจะให้ละครเรื่องที่สองของดาวนิลออกอากาศเร็วที่สุด”

    หลิวหลิวดีใจทำท่ากระโดดโลดเต้น แต่ผู้จัดละครห้ามไว้ อย่าเพิ่งดีใจ วันนี้ให้รีบถ่ายละครให้เสร็จตั้งแต่คิวเช้าเพราะตอนบ่ายผู้บริหารช่องเรียกให้ดาวนิลไปพบเพื่อเซ็นสัญญาเข้าสังกัด หลิวหลิวถามว่าดีใจได้ หรือยัง ผู้จัดละครพยักหน้า ดาวนิลกับหลิวหลิวจับมือกันกระโดดโลดเต้นดีใจสุดๆ...

    เทพแห่งโชคดูเหมือนจะเป็นใจให้ครอบครัวของดาวนิล นอกจากเธอกำลังจะได้เซ็นสัญญาเป็นดาราสังกัดช่องแล้ว คำปันยังได้รับการติดต่อจากผู้ใหญ่บ้านให้ไปแสดงอีกด้วย ทั้งๆที่คณะเหลือคำปันกับช่อเอื้องเพียงสองคนเท่านั้น...

    หลังเข้าพบกับผู้บริหารช่องเรียบร้อย ดาวนิลอดเป็นกังวลไม่ได้ที่เราต้องโกหกท่านเรื่องประวัติของเธอ หลิวหลิวปลอบในเมื่อบอกความจริงไม่ได้ก็ต้องทำแบบนี้ แล้วนึกขึ้นได้ในเมื่อดาวนิลกำลังจะโด่งดัง เราจึงต้องมีชื่อที่ใช้ในวงการ ชื่อจริงของเธอคงเปลี่ยนไม่ทันแล้ว ดังนั้นคงจะเปลี่ยนได้แค่นามสกุล

    ระหว่างนั้น ช่อเอื้องโทร.มาหา ดาวนิลขอโทษน้องด้วยที่ช่วงนี้ยุ่งมากเลยไม่ได้ติดต่อไป แต่ตนมีข่าวดีจะบอก ช่อเอื้องเองก็มีข่าวดีบอกพี่เช่นกันว่ามีคนจ้างพ่อให้ไปแสดง เรามีงานแบบนี้ พี่กลับมาแสดงด้วยกันไหม ดาวนิลยังกลับตอนนี้ไม่ได้ ให้ช่อเอื้องกับพ่อแสดง กันสองคนไปก่อน แล้วถ้าแน่นอนว่ามีคนมาจ้างงานมากเหมือนเมื่อก่อน ตนค่อยกลับ ให้ตนทำงานทางนี้ส่งเงินไปให้ก่อน จะได้มั่นใจว่าพ่อกับน้องจะมีเงินใช้แน่ๆ

    ช่อเอื้องตอบน้ำเสียงเศร้าว่าก็ได้ ดาวนิลขอร้องอย่าทำเสียงแบบนั้น แล้วที่ตนส่งเสื้อไปให้ชอบไหม ถ้าชอบจะส่งไปให้เรื่อยๆ แล้วการแสดงครั้งนี้ต้องใช้อะไรให้เธอซื้อได้เลย เอาดีๆไปเลยอย่าให้เสียชื่อครูคำปัน ช่อเอื้องพยายามตื๊อให้พี่สาวกลับแม่อาย ดาวนิลยังกลับไปตอนนี้ไม่ได้จริงๆขอให้น้องเข้าใจตนด้วย

    “แล้วเมื่อครู่นี้พี่บอกว่ามีข่าวดี”

    จังหวะนั้นทรงพลขับรถมาจอดเทียบ ดาวนิลรีบตัดบทไว้ค่อยคุยกันวันหลัง ตนต้องไปแล้ว วางสายรีบเดินไปขึ้นรถของทรงพล เพื่อเป็นการฉลองที่ดาวนิลได้เซ็นสัญญาเข้าสังกัดช่อง เขาจะพาเธอไปกินอาหารอร่อยๆที่สุดในกรุงเทพฯ โดยอุบไว้ไม่บอกว่าจะพาไปไหน...

    ด้านคุณนายติ๊ดทั้งแค้นทั้งริษยาที่ดาวนิลได้ดิบได้ดี จะยอมให้เป็นอย่างนั้นไม่ได้ วางแผนจะตัดอนาคตไม่ให้เกิด ผึ้งสงสัยว่าเจ้านายจะทำอย่างไร

    “ฉันก็ไม่รู้ แต่มันต้องมีสักทางสิ”...

    ดาวนิลตื่นเต้นดีใจมากที่ทรงพลพามากินข้าวที่บ้าน แม่นมน้อย กล้วยและอ้อยออกมาต้อนรับ เขาแนะนำให้ดาวนิลรู้จักกับแม่นมน้อย แม่นมที่เลี้ยงเขามาตั้งแต่เกิดและคอยดูแลทุกอย่างในบ้าน เธอไหว้ท่านอย่างนอบน้อม แม่นมน้อยไม่ได้ทักอะไรตอบได้แต่หันไปบอกทรงพลว่าเตรียมของว่างกับน้ำผลไม้ไว้ให้ที่ริมสระว่ายน้ำ อาหารเย็นเสร็จเมื่อไหร่จะให้เด็กไปเรียก เชิญเขากับเพื่อนตามสบายแล้วเดินนำสองสาวเข้าบ้าน

    “บ้านคุณทรงพลดูน่าอยู่จังนะคะ แล้วบ้านอีกสองหลังนั่น”

    “ของพี่ชายกับน้องชายผมน่ะครับ คุณดาวนิลอยากเดินดูรอบๆไหมล่ะ ผมจะพาเดินดู”

    หญิงสาวรับคำ จากนั้นทรงพลทำหน้าที่ไกด์จำเป็นพาเธอทัวร์รอบๆบริเวณบ้าน

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    เพลย์ลิสต์ละคร "แอน ทองประสม" และ "เจมส์ จิรายุ" ก่อนจะมาถึง “กะรัตรัก”

    เพลย์ลิสต์ละคร "แอน ทองประสม" และ "เจมส์ จิรายุ" ก่อนจะมาถึง “กะรัตรัก”
    28 พ.ย. 2564

    11:01 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอาทิตย์ที่ 28 พฤศจิกายน 2564 เวลา 20:53 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์