ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

มายา

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

พิตะวันเสียใจมาก ร้องไห้คร่ำครวญอยู่บนดาดฟ้าว่าไม่มีใครรัก ตัวเองไร้ค่าสำหรับทุกคน จึงไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไป เธอทำท่าจะฆ่าตัวตาย แต่เมื่อมองลงไปก็กลัวความสูง จึงซุกตัวร้องไห้อยู่มุมหนึ่ง รชานนท์วิ่งตามขึ้นมา หลังรู้จากล้ำ แล้วพาเธอกลับเข้าห้องด้วยความรู้สึกผิด

เมื่อเห็นรชานนท์อ่อนลงและยอมขอโทษ พิตะวันได้ทีอ้อนให้เขาพิสูจน์ว่ารักตนมากกว่าบุษบามินตราด้วย การซื้อสร้อยเพชรเส้นใหม่ราคาแพงให้ใส่ไปงานคืนนี้ รชานนท์ตามใจทั้งที่ลึกๆไม่เห็นด้วยกับวิธีการนี้ เมื่อได้สร้อยเพชรเม็ดใหญ่มาแล้วพิตะวันก็ไปเดินเฉิดฉาย อวดความรวยในงานของพวกไฮโซราวกับว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ฝ่ายรชานนท์ที่เสียดายสร้อยของบุษบามินตราที่พิตะวันกระชากขาด เช้าขึ้นเขารีบนำสร้อยไปส่งร้านซ่อมเพื่อเก็บเอาไว้ให้เธอ

ทางด้านภิทูรกับมรกตที่กำลังจะลงเอยกันในไม่ช้านี้ พอรู้ข่าวรวิศอกหักจากบุษบามินตราก็เห็นใจและสงสาร แต่วริศเข้มแข็งมาก ยอมรับสภาพผู้แพ้และยังเป็นเพื่อนกับฝ่ายหญิงได้อย่างไม่เคอะเขิน ทำให้ภิทูรกับมรกตเบาใจและชื่นชมในความกล้าของเขา...

ส่วนพิตะวัน...เธอกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งหลังจากรชานนท์ตามใจเรื่องสร้อยเพชรราคาแพง แต่แล้วถัดมา ไม่กี่วันก็เกิดเรื่องขึ้นอีกจนได้ เมื่อเธอบังเอิญได้ยินอลิสากับบุษบามินตราคุยกันว่าจะนัดพบรชานนท์ พิตะวันโมโหหึงจนไม่ทันได้ฟังว่าเป็นธุระของอลิสาที่อยากคุยกับทนายความของเขา เธอกลับมาอาละวาดทำลายข้าวของ ในห้องพักเกลื่อนกระจาย คิดมากกลัวบุษบามินตรา จะแย่งรชานนท์ที่ทำงานอยู่ตึกเดียวกัน

รชานนท์กลับมาเห็นสภาพห้องก็เหนื่อยใจอย่างที่สุด แต่ที่ทนไม่ไหวก็คือพิตะวันปากคอเราะร้ายพูดจา หยาบคายถึงอลิสากับบุษบามินตรา แถมยังจะให้เขาพิสูจน์ว่าไม่ได้รักผู้หญิงสองคนนั้นด้วยการแต่งงานกับตน เขาต้องให้เกียรติ อย่าทำเหมือนตนเป็นแค่นางบำเรอ

รชานนท์ลำบากใจและไม่สามารถทำอย่างนั้นได้ ทำให้พิตะวันโกรธมาก กินเหล้าเมามายและอาละวาด ขว้างปาแก้วแตกกระจายเกือบโดนเขา และในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหวเก็บเสื้อผ้าและของใช้จำเป็นใส่กระเป๋าออกจาก คอนโดโดยบอกล้ำว่าจะไปนอนโรงแรมสองสามคืน ฝากดูแลพิตะวันด้วย แต่ถ้าล้ำทนไม่ไหวก็ปล่อยให้เธออยู่คนเดียว เผื่อเธอจะคิดอะไรได้บ้าง

นอกจากจะคิดไม่ได้แล้วพิตะวันยังออกไปเมาต่อที่ผับ สถินีเห็นอาการก็ฟันธงได้เลยว่าชีวิตรักไม่สมหวัง จึงคิดจะล้างแค้นด้วยการเปิดเพจใหม่ขึ้นมาแทนเพจเก่าที่ปิดไปแล้วเขียนข้อความแฉพิตะวัน โดยดึงหม่อมมณีฉายมาร่วมด้วยช่วยกันเพื่อให้พิตะวันอับอายไม่มีที่ยืนในสังคม

ฝ่ายรชานนท์ที่บอกล้ำว่าจะไปนอนโรงแรม แต่ความจริงเขาขับรถไปจอดนอนหน้าบ้านสวน เช้าขึ้นบุษบามินตราออกมาเห็นก็รู้สึกสงสาร จึงชวนเขาเข้าไปล้างหน้าและกินกาแฟก่อนจะไล่กลับไปเมื่อเขาถามเรื่องแต่งงานระหว่างเธอกับรวิศ

ผลจากการร่วมมือกันระหว่างสถินีกับหม่อมมณีฉาย ทำให้พิตะวันโกรธแทบคลั่ง หม่อมมณีฉายยืนยันว่า เธอไม่มีทางได้แต่งงานกับรชานนท์ ส่วนสถินีก็ขุดกำพืดพิตะวันมาแฉยับ

ด้วยความโกรธแค้น กอปรกับยังตามหารชานนท์ที่หายตัวไปไม่พบ พิตะวันบุกไปเอาเรื่องอลิสาถึงบ้านต่อหน้าอินทนิลที่เริ่มจะพูดได้บ้างแล้ว พิตะวันกล่าวหาอลิสาเอารชานนท์มาซ่อนและคิดจะเป็นแม่สื่อให้บุษบามินตราแล้วพาลด่าอินทนิลด้วย

หลังจากด่าสองป้าหลานจนหนำใจแล้ว พิตะวันผลุนผลันออกมา จุดหมายคือบุษบามินตราที่ต้องเอาเรื่อง อีกคน แต่อลิสาไหวตัวทันรีบโทร.บอกรชานนท์ให้สกัดไว้

พิตะวันดีใจมากที่รชานนท์โทร.หา เธอรีบกลับคอนโดมาเอาอกเอาใจเขา แต่ไม่ยอมรับว่าไปก่อเรื่องอะไรไว้จนกระทั่งรชานนท์คาดคั้นเลยต้องจำนน

แต่การจำนนของเธอไม่ได้เป็นไปด้วยดี เธอโวยวายหาว่าอลิสาขี้ฟ้อง และไม่ยอมไปขอโทษอลิสากับอินทนิลตามที่รชานนท์ต้องการ สองคนทะเลาะกันอีกครั้ง รชานนท์หลุดปากว่าเธอทำให้เขาเบื่อและไม่อยากอยู่ด้วย พิตะวันแทบช็อก ร่ำร้องปากคอสั่นกลัวจะสูญเสียเขาไป เธอทุบประตูห้องทำงานที่เขาเข้าไปเก็บตัวเงียบอยู่นานสองนานแต่ไม่ได้ผล

กระทั่งเสียงโวยวายของพิตะวันเงียบลง รชานนท์เปิดประตูออกมาเห็นเธอร้องไห้จนหลับ เขาอุ้มเธอไปนอนบนเตียงด้วยความสงสาร และรู้สึกผิดเมื่อได้ยินเธอละเมอด้วยความหวาดกลัว ขอร้องเขาอย่าทอดทิ้งเหมือน กับแม่ที่ทิ้งเธอไปในวัยเด็ก

ooooooo

เช้าวันถัดมา ภิทูร มรกต และรวิศมาบอกลาบุษบามินตราเพื่อกลับอังกฤษ ทุกคนเข้าใจและทำใจได้กับทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับตน โดยเฉพาะรวิศที่คลายเศร้า แต่กลายเป็นบุษบามินตราที่ใจหาย กอดอำลารวิศทั้งน้ำตา

รชานนท์ตั้งใจหลบภัยมาพักใจกายที่บ้านสวน เขาเห็นรถที่พวกภิทูรนั่งสวนออกไป จึงเข้ามาถามบุษบามินตราว่าพวกเขามาทำไม

เมื่อรู้ว่าสามคนนั้นจะกลับอังกฤษ รชานนท์คาใจเรื่องแต่งงานระหว่างบุษบามินตรากับรวิศ พอซักถามจนได้คำตอบว่าไม่มีการแต่งงานเกิดขึ้นแล้ว เขารู้สึกมีความหวัง ตัดสินใจบอกรักบุษบามินตราและขอจัดการเรื่องพิตะวันก่อน ซึ่งเขาจะเลิกกับเธอ

บุษบามินตรารับฟังด้วยความไม่สบายใจ กลัวตัวเองเป็นต้นเหตุ รชานนท์เข้าใจความรู้สึกของเธอรีบบอกว่า

“ไม่ใช่เป็นเพราะคุณหรอกคุณมิ้นต์ มันเป็นสิ่งที่ผมตัดสินได้ก่อนที่จะขับรถมาถึงที่บ้านนี้ ก่อนที่จะรู้เรื่องคุณกับรวิศซะอีก”

“แต่คุณก็คงรู้นี่คะว่าสิ่งที่คุณคิดมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ พิตะวันไม่ยอมปล่อยคุณไปหรอกค่ะ”

“แต่ผมจะพยายาม...และต้องทำให้สำเร็จด้วย เพราะผมทนอยู่กับเขาไม่ได้อีกแล้ว...คุณมิ้นต์ ที่ผมถามคุณ คุณจะให้คำตอบผมได้รึยัง”

“คุณลองถามใหม่อีกครั้งสิคะ”

“คุณจะรอจนกว่าผมจะจัดการทุกสิ่งทุกอย่างได้รึเปล่า”

“ได้ค่ะ ฉันจะรอ”

คำตอบนั้นทำให้รชานนท์ยิ้มกว้างด้วยความดีใจ ดึงเธอเข้ามากอด แต่โดนเธอผลักออกอย่างไว้ตัว

“ฉันจะรอ...ในฐานะเพื่อนและให้กำลังใจคุณอยู่ห่างๆ”

“ทำไมล่ะ”

“เพราะฉันอยากให้คุณจบเรื่องของเขาด้วยตัวของคุณเองจริงๆ”

“แล้วถ้าผมทำสำเร็จ คุณจะแต่งงานกับผมมั้ย”

“รอไว้ถึงวันนั้นก่อน...คุณถึงจะได้คำตอบ”

พูดแล้วเธอลุกหนีไปอย่างเขินๆ รชานนท์มีความสุข และมีความหวัง แต่พอกลับมาคอนโดเพื่อบอกเลิกพิตะวัน กลับได้ยินเธอบอกข่าวดีว่าเรากำลังจะมีลูก เธอท้องได้เกือบสองเดือนแล้ว ความหวังที่มีต่อบุษบามินตราพังทลายลงทันที รชานนท์อึ้งไปนาน แทบไม่ได้ฟังที่พิตะวันชวนฉลองข่าวดี แถมเธอยังนำเครื่องทดสอบการตั้งครรภ์มาอวดตั้งหลายอันซึ่งผลออกมาเหมือนกันหมดว่าท้องชัวร์

รชานนท์ทุกข์ใจไม่รู้จะหาทางออกยังไงได้ ตรงข้าม กับพิตะวันที่ยิ้มย่อง วาดฝันว่าต้องได้แต่งงานกับเขาแน่ แต่แล้วเมื่อหม่อมมณีฉายมาพบรชานนท์รู้เรื่องนี้เข้าก็ไม่เชื่อ กลัวหลานชายจะโดนหลอก จึงจะพาพิตะวันไปตรวจ

เมื่อรชานนท์คะยั้นคะยอพิตะวันให้ไปหาหมอ ทำให้เธอน้อยใจตัดพ้อว่าเขาคงไม่เชื่อคำพูดตน

“ผมเชื่อ แต่ก็แค่พิสูจน์ให้หม่อมป้าสบายใจ ท่านจะได้ไม่มายุ่งกับเรื่องของเราอีก”

“แต่ตะวันไม่ชอบ อย่างนี้มันเหมือนจับผิดชัดๆ”

“ถ้าเราไม่มีอะไรผิด ก็ไม่เห็นจะต้องกลัวใครจับได้นี่ ยังไงคุณก็ต้องไปหาหมออยู่แล้ว หม่อมป้าท่านไปด้วยคงไม่เป็นอะไรมั้ง”

“แต่ตะวันรู้สึกไม่ดี มันเหมือนทุกคนกำลังคิดว่าตะวันโกหก”

“ผมเชื่อว่าคุณจะไม่โกหกผม”

“คุณเป็นคนเดียวในโลกนี้เลยนะคะ ที่เชื่อคำพูดของตะวันแบบไม่มีข้อสงสัย ตะวันถึงได้รักคุณมากๆไงคะ”

“จริงๆผมก็อยากไปเป็นเพื่อนคุณนะครับ แต่หม่อมป้า ท่านไม่ยอม”

“ไม่เป็นไรค่ะ ตะวันจัดการได้อยู่แล้วค่ะ” เธอรับปากโดยดี แต่ลับหลังก็ก่นด่าหม่อมมณีฉายที่คิดจะจับผิดตนอย่างโกรธแค้น

ooooooo

พิตะวันไม่ได้ท้องจริง แต่ที่ต้องโกหกหลอกลวงก็เพราะต้องการแต่งงานกับรชานนท์ให้ได้ก่อนที่เขาจะทิ้งเธอไป ซึ่งแผนการของพิตะวันแนบเนียนมาก เธอจ้างเพื่อนชื่อจอยที่กำลังท้องและเดือดร้อนเรื่องเงินมาร่วมมือ ผลการตรวจจึงไม่มีอะไรน่าสงสัย

แต่หม่อมมณีฉายกับสถินีไม่เชื่อจึงพยายามจับผิด และในที่สุดความจริงก็เปิดเผยเมื่อสถินีได้เจอจอยที่กำลังคิดไม่ซื่อกับพิตะวันที่กำชับให้เก็บเป็นความลับ แต่ให้เงินค่าตอบแทนไม่เป็นที่พอใจ

เมื่อรู้ความจริงเช่นนี้แล้วหม่อมมณีฉายไม่อยู่เฉยแน่ แต่คนที่ยังไม่รู้ความจริงคือบุษบามินตรา เธอได้ยินพนักงานในออฟฟิศเดียวกับรชานนท์พูดกันว่าเขากำลังจะมีลูก บุษบามินตราตกใจมาก แต่ก็พูดกับ

รชานนท์ที่ตั้งใจมาบอกเรื่องนี้ว่าตนเข้าใจและไม่ได้รู้สึกผิดหวังอะไรเลย กลับดีใจเสียอีกที่เขามีความรับผิดชอบต่อพิตะวัน ส่วนเราสองคนยังเป็นเพื่อนกันเสมอ

พิตะวันฝันหวานถึงงานแต่งงานและการมีครอบครัวแสนสุข โดยไม่รู้ความลับเรื่องไม่ท้องของเธอมีคนอื่นล่วงรู้แล้ว แม้แต่รชานนท์เองก็เริ่มสงสัยเพราะเห็นแผงยาคุมในกระเป๋าสะพายของเธอ แต่เขาไม่พูดไม่ถาม จนกระทั่งหม่อมมณีฉายมาพาเขาไปฟังความจริงจากจอย และหลังจากนั้นเขาก็ได้เห็นกับตาตัวเองว่าพิตะวันร้ายกาจเกินจะรับได้ เธอบุกไปตบตีทำร้ายจอยจนเรื่องราวบานปลาย

รชานนท์หมดความอดทน ต่อว่าพิตะวันก่อนจะหนีไปหาบุษบามินตรา ถามเธอว่ายังอยากแต่งงานกับคนอย่างตนหรือไม่ เมื่อบุษบามินตราไม่มีท่าทีปฏิเสธ เขาจึงกลับมาเคลียร์กับพิตะวันโดยยอมให้ในสิ่งที่เธอต้องการทุกอย่าง แต่พิตะวันไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น นอกจากแต่งงานกับเขา

พิตะวันร้องไห้ฟูมฟาย ดึงดันว่าต้องการแต่งงาน เธอสัญญาจะไม่โกหกเขาอีกแล้ว

“ตะวัน...ผมจะพูดกับคุณตรงๆนะ ถึงเราจะอยู่ด้วยกัน หรือแต่งงานกัน คุณก็จะไม่มีวันได้อะไรไปมากกว่านี้แล้ว”

“ไม่จริง! คุณคือรชานนท์ สุเรนทร ผู้มีเกียรติ มีชื่อเสียง มีหน้ามีตาในสังคม ถ้าตะวันได้แต่งงานกับคุณ ใครๆก็ยกย่องให้เกียรติ ไม่ทำกับตะวันเหมือนแค่นังคนใช้อย่างที่ตะวันเคยเจอมาทั้งชีวิต ตะวันไม่ยอมแลกทุกสิ่งทุกอย่างที่ตะวันพยายามสร้างมากับเศษเงินที่คุณโยนมาให้หรอก”

“ถึงคุณจะแต่งงานกับผม แต่คุณก็จะไม่ได้ทุกอย่างตามที่คุณต้องการหรอก เพราะคุณไม่เคยพอใจในสิ่งที่คุณมี คุณจะต้องการมากขึ้น...มากขึ้นจนผมไม่สามารถให้คุณได้ แล้วคุณก็จะเกลียดผมเหมือนที่คุณเกลียดคุณอินทนิล ที่เขาไม่ยอมให้ในสิ่งที่คุณต้องการ”

“อย่านะ...คุณอย่ามาว่าตะวันอย่างนั้นอย่างนี้นะ คุณหาเรื่องอยากเลิกกับตะวันเพราะคุณจะไปแต่งงานกับคนอื่นใช่มั้ย เอาสิ! ถ้าคุณไม่กลัวตะวันตามไปอาละวาดที่งานแต่งงานคุณ ก็ลองดู คนเขาจะได้รู้ว่าผู้หญิงที่คุณกำลังจะแต่งงานด้วยมันหน้าด้าน ชอบแย่งผัวคนอื่น ตะวันไม่มีทางยอมให้คุณทิ้งตะวันแล้วไปมีความสุขกับคนอื่นหรอก”

“คุณทำลายผม แล้วคุณจะได้อะไร”

“ก็ในเมื่อตะวันไม่ได้คุณ ก็จะไม่มีผู้หญิงคนไหนได้คุณไปเสวยสุขเหมือนกัน”

“ตะวัน...ผมไม่อยากเชื่อเลยจริงๆ”

“ก็คุณไง ก็เพราะคุณ คุณทำให้ตะวันเป็นแบบนี้ เพราะคุณๆๆๆ”

พิตะวันคลั่งหนัก โวยวายพร้อมกับกำมือทุบอกเขาระรัวอยู่อย่างนั้นจนอ่อนแรงทรุดลงเอง โดยที่รชานนท์ไม่ตอบโต้ แต่พูดอย่างเยือกเย็น

“ไม่ว่ายังไง ผมก็คงไม่กลับมาอยู่กับคุณแล้ว ผมอยากให้คุณคิดให้ดีๆ การเลิกกันครั้งนี้จะเป็นผลดีกับคุณมากที่สุด”

พิตะวันกรี๊ดลั่น ตะโกนสั่งเขาที่กำลังจะก้าวออกไป “หยุดนะ! คุณจะทำกับตะวันแบบนี้ไม่ได้ คุณจะเดินจากตะวันไปนอนกกกับใคร นังอลิสา หรือนังบุษบามินตรา”

รชานนท์หยุดยืนหันหลังให้ หลับตาถอนใจอย่างเหนื่อยหน่ายในความหยาบคายของพิตะวัน ก่อนจะขยับเท้าก้าวเดินต่อ

“หยุด!! ตะวันบอกให้หยุด” พิตะวันไม่พูดเปล่า แต่พุ่งไปคว้ารูปครอบครัวพ่อแม่ลูกที่รชานนท์รักมากมาถือไว้และทำท่าขู่จะขว้างลงพื้น “ถ้าคุณทิ้งตะวัน ตะวันจะทำลายทุกอย่างที่คุณรัก”

รชานนท์ไม่เชื่อว่าพิตะวันจะทำจริง แต่เพียงเขาเดินไปอีกแค่ก้าวเดียว รูปนั้นก็ลอยละลิ่วลงมากระทบพื้น แทบเท้าเขาแตกกระจาย รชานนท์ทั้งโกรธและเสียใจ หยิบรูปครอบครัวของตนขึ้นมาแล้วมองหน้าพิตะวันทั้งน้ำตาคลอเบ้า ก่อนตัดสินใจเดินจากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ

พิตะวันกรีดร้องและหยิบของใกล้มือขว้างไล่หลังเขาด้วยความโกรธสุดขีด แล้วเดินพล่านไปมาอยู่ในห้อง พูดพล่ามพยายามหาทางแก้แค้น

“คุณคิดว่าตะวันมีค่าแค่เศษเงินแค่นั้นเหรอ ฉันคือพิตะวัน สัจจามาตย์ นักเรียนทุนอังกฤษที่ยอมทิ้งชีวิตทั้งชีวิตมาเพื่อคุณ ถ้าคุณอยากจะแลก ตะวันจะไม่โง่เอาแค่เศษเงินที่คุณโยนให้หรอก เพราะพิตะวัน สัจจามาตย์ มีค่ามากกว่านั้น”

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"แก้ว-โทนี่" เขินหนักไม่ถนัดสวีตต่อหน้าคนอื่น ทุกๆ การเดินทางคือการเรียนรู้

"แก้ว-โทนี่" เขินหนักไม่ถนัดสวีตต่อหน้าคนอื่น ทุกๆ การเดินทางคือการเรียนรู้
28 ก.พ. 2563
08:15 น.