ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

เลือดตัดเลือด

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: 'เลือดตัดเลือด' 2 คู่บู๊กระจาย! 'กันต์ เป้' ดันนางเอกหน้าใส 'แพรว-แพร'




ทันทีที่กลับถึงบ้าน โชวตั้งใจจัดการภูผาและอันดาที่ฝ่าฝืนกฎแอบลักลอบค้ายาเสพติด แต่แล้ว

เหว่ยชิงกลับทำให้โชวงงเป็นไก่ตาแตก เธออนุญาตให้สองหนุ่มทำธุรกิจนั้นต่อไปโดยไม่ยอมบอกเหตุผลแก่โชว

ภูผารู้ความลับของเหว่ยชิงว่าโชวไม่ใช่ลูกที่แท้จริงจากเฉิน จึงใช้เรื่องนี้เป็นข้อต่อรองในการทำให้เหว่ยชิงยอมยกเลิกกฎของจางฉง แล้วผลักดันให้ภาคีค้ายาเสพติดต่อไป ระหว่างนั้นเองหลี่เฟยก็คาดคั้นเหว่ยชิงจนเธอยอมรับว่าลูกของจางฉงคืออนาวิลและที่เธอทำแบบนี้ก็เพื่อแก้แค้นให้จางฉง

หลี่เฟยไม่เห็นด้วยจึงตั้งใจจะบอกความจริงว่าอนันต์ไม่ได้ฆ่าจางฉงตาย แต่ยังไม่ทันบอก เหว่ยชิงวางยาเขาจนไม่สามารถพูดได้ จากนั้นก็โยนความผิดทั้งหมดให้โชว ทำให้เม่ยโกรธโชวมากถึงกับตัดขาดความสัมพันธ์ ให้เขาคิดเสียว่าเรื่องที่เกิดขึ้นในป่าคืนนั้นเป็นเพียงความฝันที่ไม่มีวันเป็นความจริง

อนันต์ทราบจากอนาวิลว่าดุจดาวเข้าไปเป็นบอดี้การ์ดให้โชวก็เป็นห่วง อนาวิลจึงหาทางให้เม่ยช่วยนัดดุจดาวออกมาพบอนันต์ แต่ถึงได้เจอกัน อนันต์ก็ไม่สามารถทำให้ดุจดาวเปลี่ยนใจ เธอดึงดันขออยู่ที่ภาคีจนกว่าจะจับคนที่ฆ่านัทได้

ส่วนแจ็คที่เข้าไปอยู่ในภาคีได้โดยความช่วยเหลือของเม่ยตั้งแต่อยู่หมู่บ้านแถวชายแดน กลับมากรุงเทพฯ แจ็คก็ยังได้อยู่ในภาคีต่อไปโดยไม่มีใครสงสัย เมื่อแอบได้ยินพวกสมุนภาคีคุยกันเรื่องขนยาเสพติดลอตใหญ่แจ็คจึงนำข่าวไปบอกอนาวิลให้เตรียมพร้อม

คืนนั้นอนาวิลผนึกกำลังกับชิน ริว และจ่าเดชไปที่โกดังใกล้ท่าเรือของตระกูลจางที่ภูผาจะขนยามาพักเพื่อลักลอบส่งออกไปนอกประเทศโดยปนไปกับสินค้าที่พวกตระกูลจางต้องขนส่ง จ่าเดชเป็นสายของเหว่ยชิงแอบส่งข่าวไปทันที ระหว่างนั้นโชวกำลังอยู่กับหมอที่พยายามรักษาอาการของหลี่เฟย พอทราบเรื่องก็รีบร้อนออกไปโดยไม่ยอมให้ดุจดาวไปด้วย

อนาวิลนำกำลังบุกไปโกดังแต่ถูกโชวและวายุต้านเอาไว้ สองฝ่ายต่อสู้กันดุเดือด ภูผากับอันดายังอยู่ที่บ้าน พอทราบเรื่องก็ตกใจ กลัวยาเสพติดลอตใหญ่จะเสียหายและอาจกลายเป็นของกลางในมือตำรวจ แต่เมื่อคิดทบทวนอีกที ภูผาก็ทำเหมือนไม่เดือดร้อน บอกอันดาว่าคนที่ต้องรับผิดชอบคือโชว เพราะตอนนี้มันอยู่ในโกดัง

ดุจดาวแอบตามโชวไปที่โกดังและได้เจอกับจ่าเดชก่อนที่เธอจะรีบร้อนไปยังจุดที่สองฝ่ายปะทะกัน ด้านผู้การที่เพิ่งทราบเรื่องอนาวิลพาคนบุกโกดังตระกูลจางเพราะมีสายแจ้งข่าวขนยาเสพติดก็สงสัยว่าอนาวิลมีสายตั้งแต่เมื่อไหร่และเป็นใคร ทำไมตนถึงไม่รู้มาก่อน

ภายในโกดัง โชวกับอนาวิลสู้กันด้วยปืนและมือเปล่า ช่วงที่โชวพลาดท่าล้มลง อนาวิลจะเข้าไปซ้ำแต่ดุจดาววิ่งเข้ามาขวางปกป้องโชว

“อย่าทำอะไรเขานะ”

ทุกคนชะงัก วายุเผลอตัวมองดุจดาวเลยถูกริวยิงใส่ ดุจดาวเห็นท่าไม่ดีว่าพวกอนาวิลต้องจับโชวแน่จึงตะโกนบอกให้เขารีบพาวายุหนีไป แต่โชวฮึดสู้ไม่ยอมหนี วายุแม้บาดเจ็บก็ช่วยกันต่อสู้ พวกอินทรีพิฆาตเกือบแพ้ แต่แล้วผู้การกับหน่วยเหนือก็นำกำลังคนมาบุกล้อมพวกจตุรภาคีเอาไว้

ที่ห้องพยาบาลภายในบ้านตระกูลจาง เม่ยนั่งเฝ้าหลี่เฟยที่นอนหมดสภาพด้วยความสงสาร เหว่ยชิงเดินเข้ามาทำทีตกใจแล้วตอกย้ำโยนความผิดให้โชวอย่างแนบเนียน

“นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมโชวต้องทำรุนแรงกับแกแบบนี้ด้วยหลี่เฟย”

“คุณชายทำร้ายพ่อทำไมคะนายหญิง”

“อาจจะเป็นเพราะหลี่เฟยไม่เห็นด้วยที่เธอสองคนรักกัน โชวก็เลยโกรธ”

เม่ยได้ยินดังนั้นก็กำมือแน่นโกรธโชวยิ่งขึ้นไปอีก เหว่ยชิงแอบเห็นลอบยิ้มสมใจ

“เม่ย...ฉันขอโทษแทนโชวด้วย ให้อภัยเขาเถอะนะ”

เม่ยนิ่งเงียบ สายตาบ่งบอกว่าไม่ให้อภัย เหว่ยชิงซ่อนความพอใจ ทันใดนั้นเองมิ่งวิ่งหน้าตื่นเข้ามารายงานเหว่ยชิงว่าเกิดเรื่องใหญ่ คุณชายกับทุกคนถูกพวกอินทรีพิฆาตจับตัวได้

“อะไรนะ! แล้วมีใครเป็นอะไรไหม อนาวิลเป็นอะไรรึเปล่า”

เม่ยกับมิ่งแปลกใจทำไมเหว่ยชิงถึงระบุชื่ออนาวิลออกมา เหว่ยชิงเห็นสีหน้าของทั้งคู่ก็นึกได้รีบกลับคำ

“ฉันหมายถึงพวกอินทรีพิฆาตมันทำอะไรโชวรึเปล่า”

“เท่าที่ทราบไม่มีใครเป็นอะไรมาก แค่ถูกยิงและบาดเจ็บนิดหน่อย แต่ว่าพวกเราขนผงขาวหนีไม่ทัน คุณชายกับทุกคนต้องถูกจับแน่”

เหว่ยชิงชะงักรำพึงชื่อโชวออกมาอย่างเป็นกังวล ส่วนเม่ยหน้าเสีย แม้จะโกรธโชวแต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้

ooooooo

ที่โกดังตระกูลจาง พวกโชวถูกจับใส่กุญแจมือโดยมีดุจดาวยืนรวมกลุ่มอยู่ด้วย อนาวิลมองน้องสาวด้วยสายตาผิดหวังแล้วเดินไปยังกล่องหลักฐานที่ยึดได้ กำลังจะเปิดตรวจเช็กแต่ผู้การเดินเข้ามาห้ามเสียก่อน

“อนาวิล...ทางนี้ผมจัดการเอง คุณพาผู้ต้องหาไปที่หน่วยเหนือก่อน”

“รับทราบครับ” อนาวิลรับคำแล้วสั่งลูกน้องของตนให้พาตัวผู้ต้องหาทุกคนไป

เมื่อภายในโกดังเหลือเพียงผู้การกับลูกน้องคนสนิท ผู้การเปิดกล่องพิสูจน์ผงขาวที่บรรจุในถุงแป้งมันด้วยการแตะมาป้ายลิ้นเล็กน้อย แล้วสีหน้าผู้การก็เครียดขึ้นมาทันที!

อันดาตกใจหลังทราบจากสมุนว่าโชวโดนจับ ภูผาฟังอยู่ด้วยแต่ไม่มีท่าทีเดือดเนื้อร้อนใจอะไรนัก เขาไล่สมุนคนนั้นออกไปก่อนจะตอบคำถามของอันดาที่อยากรู้ว่าโชวจะซัดทอดมาถึงเราหรือเปล่า

“คนอย่างโชวมันไม่ทำแบบนั้นหรอก หรือถ้ามันจะทำฉันก็ไม่กลัว”

“แกมีแผนรับมือแล้วเหรอวะ”

“ใช่! รับรองพวกมันเอาผิดใครไม่ได้ทั้งนั้น” ภูผากล่าวอย่างมั่นใจในแผนการของตน

ที่ห้องสอบสวนของหน่วยเหนือ อนาวิลพาพวกโชวเข้ามาทำการสอบสวน โดยเริ่มจากโชวเป็นคนแรกที่เขาเผชิญหน้ากันตัวต่อตัว

“ยิ่งใหญ่แค่ไหนยังไงแกก็หนีไม่พ้นกฎหมาย... บอกมานอกจากพวกแกยังมีกลุ่มไหนในจตุรภาคีร่วมมือค้ายาเสพติดอีกบ้าง”

“ไม่มี”

“โกหก”

“ฉันทำเองทั้งหมด คนอื่นไม่เกี่ยว ปล่อยทุกคนไปซะ”

“คิดว่าฉันจะเชื่อแกง่ายๆเหรอ บอกมา”

“ฆ่าฉันสิ นี่เป็นโอกาสของแกแล้ว ถ้าแกไม่ทำ ฉันออกไปได้ฉันจะแก้แค้นแกกับพ่อแกแน่”

“แก!” อนาวิลโมโหกระชากเสื้อโชว

“พ่อของแกยังไม่ได้ชดใช้กรรมในอดีต อย่าลืมว่าดุจดาวน้องสาวแกอยู่ในมือฉัน”

“ไอ้โชว” อนาวิลเหลืออดชกหน้าโชวเปรี้ยงแล้วจะซ้ำอีก แต่เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะก่อนที่ริวกับชินจะรีบร้อนเข้ามาบอกอนาวิลว่าท่านผู้การเรียกพบด่วน

ผู้การอยู่กับลูกน้องคนสนิทภายในห้องทำงาน อนาวิลเข้ามารายงานตัวแล้วต้องประหลาดใจกับคำสั่งที่ผู้การให้ปล่อยตัวพวกจตุรภาคี

“ทำไมล่ะครับท่าน”

“คุณยังจะถามผมอีกเหรอ”

อนาวิลงุนงง ลูกน้องคนสนิทของผู้การเอาห่อแป้งมันมาวางตรงหน้าเขา

“นี่คือของกลางเราพบในโกดังของพวกมัน ลองแกะดูสิอนาวิล”

อนาวิลฉีกถุงแป้งมันแล้วแตะป้ายลิ้นรับรู้ว่าไม่ใช่ผงขาว ผู้การตำหนิเสียงขุ่นว่าสายของเขาทำงานยังไง อนาวิลอึกอักตอบไม่ถูก ผู้การสั่งทันทีให้เขาไปปล่อยตัวคนพวกนั้น

“แต่เราเอาผิดพวกมันคดีลักลอบค้าวัตถุโบราณได้นี่ครับ”

“คุณคิดว่าแค่รูปพวกนั้นจะเอาผิดพวกมันได้เหรอ”

“แต่ถ้าเราใช้โอกาสนี้ค้น...”

“ข่าวว่าพวกมันขายวัตถุโบราณพวกนั้นไปหมดแล้ว” คนสนิทของผู้การแทรกขึ้นจนอนาวิลชะงัก “ขืนใช้รูปนี้เป็นหลักฐานเอาผิดพวกมัน เผลอๆคุณอาจถูกฟ้องกลับข้อหาสร้างหลักฐานเท็จก็ได้”

อนาวิลเถียงไม่ออก แล้วจำใจลุกออกมาเมื่อผู้การไล่อีกครั้งให้ไปปฏิบัติตามคำสั่ง

ริวกับชินทราบเรื่องในเช้าวันถัดมา ทั้งคู่หงุดหงิดเป็นบ้าที่พวกจตุรภาคีถูกปล่อยตัว

“โธ่โว้ย เป็นแบบนี้ได้ไงวะ”

“นั่นสิ ของกลางพวกนั้นจู่ๆกลายเป็นแค่แป้งมันธรรมดาได้ยังไง”

“ใช่ ฉันก็เห็นเต็มสองตา”

“เห็น...แล้วพวกคุณได้ตรวจสอบรึเปล่าครับ” จ่าเดชตั้งคำถาม ริวกับชินส่ายหน้าแทนคำตอบ จ่าเดชเลยร้องขึ้นว่า “นั่นไง”

“โธ่จ่า...เราทำงานแบบนี้มาตั้งเยอะ แค่เห็นก็รู้แล้วว่ามันเป็นผงขาว”

“ถูก! ของต้องถูกสับเปลี่ยนก่อนที่ผู้การจะไปเจอแน่ๆ”

“ชุลมุนแบบนั้นพวกมันทำไงล่ะครับ”

คำพูดจ่าเดชทำให้ริวกับชินงุนงงสงสัย อนาวิลอยู่กับพวกโชวอีกทาง โชวยิ้มเยาะอนาวิลที่สุดท้ายก็ทำอะไรตนไม่ได้ สองหนุ่มมองกันสายตาอาฆาตแค้น

“อย่าคิดว่าแกจะชนะไปได้ตลอด ไม่มีทางที่ความดีจะแพ้ความชั่ว มันคือกฎของจักรวาล”

“แกยังคิดแบบนั้นอยู่ได้ยังไงวะ ในเมื่อแกแพ้ทุกครั้ง”

โชวหัวเราะเยาะแล้วเดินนำพวกของตนออกไปขึ้นรถตู้ที่แล่นมาจอดรอ ทิ้งให้อนาวิลยืนกำมือแน่นด้วยความแค้น ผ่านไปสักพักจ่าเดชแอบโทร.หาเหว่ยชิงถามเรื่องของกลางที่กลายเป็นแป้งมัน นึกว่าเธอเป็นคนเปลี่ยน ปรากฏว่าเหว่ยชิงไม่รู้เรื่องและสงสัยเหมือนกันว่าเป็นฝีมือใคร?

ooooooo

เมื่อคืนวีนัสทราบเรื่องโชวถูกตำรวจจับ เธอจึงมาพบภูผาที่บ้านกลางดึกแล้วต่อว่าเขาโยนความผิดทำให้ประมุขเดือดร้อน ทั้งที่รับปากจะช่วยให้เธอได้เป็นนายหญิง

“ผมก็ทำอยู่นี่ไง”

“หมายความว่าไง”

“ผมบอกจะช่วยให้คุณเป็นนายหญิงของภาคี แต่ไม่ได้บอกนี่ว่านายหญิงของไอ้โชว”

วีนัสโกรธทุบตีภูผาพัลวัน แต่พอโดนเขารวบตัวมากอดก็โอนอ่อนยอมให้เขาซุกไซ้ ก่อนจะกลายเป็นจูบกันดูดดื่มแล้วไปลงเอยกันบนเตียง ครั้นเช้าขึ้นเธองัวเงียตื่นนอนเห็นข่าวในทีวีพวกโชวถูกปล่อยตัวก็รีบร้อนแต่งตัว

“จะรีบไปไหน” ภูผาถามเสียงเย็น

“ประมุขถูกปล่อยตัวออกมาแล้วนี่”

“อ้อ...คุณก็เลยจะรีบไปปลอบใจมันว่างั้นเถอะ”

“ใช่” วีนัสรับตอบหน้าตาเฉย

“คุณมาหาผมเพราะคิดว่าไอ้โชวถูกจับแล้วตำแหน่งประมุขต้องเป็นของผมงั้นสิ”

“รู้แล้วก็ดี”

“คุณนี่มีเป้าหมายชัดเจนดีนะ”

“ใช่ เพราะการเป็นนายหญิงของจตุรภาคี มันทำให้อันดาก้มหัวแทบเท้าฉันได้ แล้วจะไม่มีใครกล้าว่าฉันเป็นลูกเมียน้อยอีก”

“ไม่ต้องห่วงหรอก ผมจะทำให้คุณเป็นนายหญิงของภาคีให้ได้”

“รอให้ถึงวันนั้นแล้วค่อยมาพูดกัน”

วีนัสสะบัดตัวออกจากภูผา หยิบกระเป๋าเดินออกไป ภูผามองตามแววตาไม่พอใจ คำรามในลำคอว่า

“อีกไม่นานหรอก”

ooooooo

พวกโชวกลับมาถึงบ้านตระกูลจาง แจ่มกับมิ่งเห็นคุณชายลงจากรถก็โผเข้ากอดด้วยความดีใจ พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าพ้นเคราะห์เสียที แจ่มจะให้โชวไปทำแผลตามเนื้อตัวแต่เขาส่ายหน้า ถามหาหลี่เฟยด้วยความเป็นห่วง

“คุณเม่ยพากลับมาพักที่บ้านแล้วครับ”

ได้ยินคำตอบแล้วโชวรีบเดินไปทันที ดุจดาวก้าวตาม เฉินแปลกใจถามมิ่งกับแจ่มว่าพ่อตนเป็นอะไร ทั้งสองคนอ้ำอึ้งไม่รู้จะตอบว่ายังไง

หลี่เฟยรู้สึกตัวแต่พูดไม่ได้ โชวเข้ามาเห็นสงสารจับใจ แต่เม่ยโกรธโชวมากเมินหนีไม่มองหน้า ทันใด

เฉินพรวดเข้ามาเห็นสภาพพ่อก็โกรธจัดกระชากโชวมาต่อยเปรี้ยง

“แกทำอะไรพ่อฉัน เพราะแกพ่อฉันถึงเป็นแบบนี้ ไอ้โชว”

หลี่เฟยพยายามส่ายหน้าเหมือนจะบอกว่าไม่ใช่โชว แต่ไม่มีใครเห็น จนกระทั่งเหว่ยชิงเข้ามาห้าม เฉินชะงักและหยุดทำร้ายโชวในที่สุด

เมื่ออยู่กันตามลำพังสองคนแม่ลูก โชวต่อว่าเหว่ยชิงที่ทำร้ายหลี่เฟยและอยากรู้ว่าเพราะอะไร เหว่ยชิง อ้างว่าหลี่เฟยดูแลลูกสาวไม่ดีปล่อยให้มักใหญ่ใฝ่สูงมารักโชว ส่วนโชวเองถ้ายังไม่เลิกยุ่งกับเม่ยขอให้จำไว้ คนต่อไปที่เธอจะเล่นงานก็คือเม่ย

โชวฟังแล้วเครียดไปเลย ดุจดาวเห็นใจแนะนำโชวให้บอกเม่ยว่าเขาไม่ได้ทำร้ายหลี่เฟย แต่โชวค้านว่าไม่มีประโยชน์ บอกหรือไม่บอกก็เหมือนกัน

ฝ่ายอันดาอยากรู้นักหนาว่าภูผาทำยังไงตำรวจถึงยอมปล่อยพวกจตุรภาคี ภูผาตอบอย่างกั๊กๆว่าตนมีคนอยู่ข้างในนั้นแต่ยังบอกไม่ได้ว่าเป็นใคร แต่มีอีกอย่างที่เราปล่อยเอาไว้ไม่ได้ก็คือต้องหาให้เจอว่าใครคือสายของพวกอินทรีพิฆาตที่เข้ามาอยู่ในภาคี

ดุจดาวไม่ใช่แน่ ภูผาให้คนคอยสะกดรอยตามจนแน่ใจว่าเธอไม่มีอะไรน่าสงสัย เธออาจเป็นแค่ตัวหลอก...แล้วอีกวันถัดมาก่อนที่ภูผาจะจับตัวสายของอินทรีพิฆาตได้ แจ็คนัดพบอนาวิลบอกกล่าวความเคลื่อนไหวว่าเม่ยกับเฉินกำลังจะพาพ่อย้ายออกจากบ้านตระกูลจางโดยไม่ฟังคำทัดทานของใคร

อนาวิลแปลกใจ กำชับแจ็คให้ระวังตัวมากๆ แต่แล้วแจ็คก็พลาดจนได้ เขาแอบดูสมุนของภูผาขนผงขาวในคืนหนึ่งแล้วถูกจับมาคาดคั้น

อนาวิลได้รับข้อความจากแจ็คว่ารู้ที่ซ่อนผงขาวให้รีบมาพบ ปรากฏว่าอนาวิลหลงกลพวกภูผามาถึงโกดังร้าง เห็นแจ็คถูกขังในห้องล็อกแน่นหนา แจ็คร้องห้ามอนาวิลไม่ให้เข้ามาเพราะข้างในมีระเบิด อนาวิลไม่ฟังตั้งใจจะช่วยแจ็คออกมาให้ได้ แต่สุดท้ายความพยายามของเขาก็ล้มเหลว

เสียงระเบิดดังตูม! แจ็คนอนจมกองเลือดและสิ้นใจในอ้อมแขนของอนาวิลที่วิ่งเข้าไปดู อนาวิลแทบบ้าคิดว่าเป็นฝีมือโชวอย่างแน่นอน เขาแบกศพแจ็คกลับหน่วยฯทั้งน้ำตานองหน้า ริว ชิน และจ่าเดชตกใจ ถามระรัวว่าเกิดอะไรขึ้น แจ็คตายได้ยังไง

อนาวิลนิ่งไม่ตอบ มองศพแจ็คด้วยความเสียใจอย่างสุดซึ้ง ริว ชิน และจ่าเดชมองหน้ากันไปมาก่อนที่จ่าเดชจะพูดโพล่งขึ้นว่า

“อย่าบอกว่าสายที่หัวหน้าส่งเข้าไปในจตุรภาคีก็คือ...”

“แจ็ค” อนาวิลยอมรับเสียงเครือ พูดกับศพแจ็คว่าพี่ผิดเองที่ส่งนายไป คนอื่นๆคาดไม่ถึงและสะเทือนใจ พออนาวิลฝากพวกเขาจัดการศพแจ็คแล้วผลุนผลันออกไป ทุกคนร้องถามเป็นเสียงเดียวกันว่าเขาจะไปไหน แต่ไม่ได้รับคำตอบ

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

สองเสน่หา EP.15 เดือนหยาด ต้องหาทางออกอีกครั้ง จากข่าวฉาวที่หลุดออกไป

สองเสน่หา EP.15 เดือนหยาด ต้องหาทางออกอีกครั้ง จากข่าวฉาวที่หลุดออกไป
23 มิ.ย 2564

14:30 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพุธที่ 23 มิถุนายน 2564 เวลา 15:43 น.