ข่าว

วิดีโอ



ซีรีส์เลือดมังกร : สิงห์

อ่านเรื่องย่อ

แนว: โรแมนติก แอคชั่น ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: พิมพ์ธนา

กำกับการแสดงโดย: บัณฑิต ทองดี

ผลิตโดย: บริษัท แอค อาร์ต เจเนเรชั่น จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: เจษฎาภรณ์​ ผลดี,มิว นิษฐา จิรยั่งยืน,

อัลบั้ม: เลือดมังกร ตอน สิงห์ ได้ ติ๊ก เจษฎาภรณ์ ประกบ มิว นิษฐา



จิรัสยาพยายามอธิบายความจริงกับแม่เรื่องทรงกลด แต่เง็กก็ไม่ยอมฟังเหตุผล แถมสั่งขาดให้ทุกคนเก็บข้าวของ เตรียมย้ายออกจากบ้านแต่เช้าของวัน ต่อมา เว่ยไม่เห็นด้วย อยากให้อยู่ฟังความข้างทรงกลดบ้าง จะได้ไม่ต้องจากกันด้วยความไม่เข้าใจแบบนี้ แต่เง็กก็ไม่สน หันไปคาดคั้นจิรัสยา

“ลื้อเต็มใจหรือเปล่า หรือว่าอีใช้กำลังกับลื้อ”

“คุณทีไม่ใช่ผู้ชายแบบนั้น”

“ถ้าอย่างงั้นลื้อก็เต็มใจ ลื้อไม่ใช่ลูกอั๊วอีกต่อไปแล้ว!”

ซิ่วเอ็งได้ยินสามแม่ลูกคุยกัน กลัวเสียแผนเลยแล่นไปฟ้องตงแต่เช้า ว่าทายาทคนสำคัญของแก๊งเขี้ยวสิงห์บังคับขืนใจหลานสาวคนเดียวให้มัวหมอง ทรงกลด ไม่อยากให้พ่อวุ่นวาย เลยตัดบทจะจัดการทุกอย่างเอง ตงพยายามข่มอารมณ์หงุดหงิดที่ลูกชายหยิ่งไม่ถูกเวลา แต่ไม่ทันพูดอะไร ซิ่วเอ็งก็โพล่งออกมาเสียก่อน

“ที่อั๊วมาที่นี่ อั๊วแค่อยากให้ลื้อได้รับรู้เรื่องที่ลูกชายลื้อได้ก่อไว้ ข้าวสารกลายเป็นข้าวสุกแล้ว แก้ไขอะไรไม่ได้ คนจนอย่างพวกอั๊วไม่หวังอะไรจากพวกคนใหญ่คนโตอย่างพวกลื้อหรอก”

ขาดคำก็หมุนตัวออกไป โดยไม่ลืมลอบยิ้มร้ายด้วยความสะใจ เพราะเชื่อแน่ว่าหัวหน้าแก๊งผู้ทรงคุณธรรมอย่างตงต้องจัดการบีบให้ทรงกลดยอมแต่งงานแน่ แต่คนมีปัญหากลับเป็นจิรัสยา ที่ยืนกรานไม่ยอมแต่งงาน แถมพยายามขุดคุ้ยเรื่องเมื่อบ่าย ตอนทรงกลดแวะมาที่บ้าน แล้วถูกซิ่วเอ็งบังคับให้ทำกับข้าว!

ซิ่วเอ็งไม่เห็นประโยชน์จะปิดบังหลานสาวนอกไส้ เมื่ออยู่ด้วยกันตามลำพังเลยเฉลยง่ายๆว่าเป็นคนผสมยานอนหลับให้จิรัสยากับทรงกลดดื่มระหว่างมื้อเอง ก่อนจะหัวเราะราวกับคนบ้า แล้วเอ่ยเสียงเยาะ

“อั๊วช่วยให้ลื้อได้สมหวังไงล่ะอาจู ลื้อไม่ต้องขอบคุณอั๊วหรอกนะ ลื้อไปได้ดีมีสุขก็อย่าลืมคนที่บ้านแล้วกัน”

ท่าทางไม่สะทกสะท้านของซิ่วเอ็ง ทำให้จิรัสยาแทบคลั่ง “อาม่าทำลายชีวิตหนูเสียป่นปี้ ทำให้อาม้าต้องหัวใจสลาย แล้วหนูจะอยู่ดีมีสุขได้ยังไง อาม่าต้องบอกความจริงกับทุกคน ถ้าไม่บอก หนูจะบอกเอง”

แต่มีหรือซิ่วเอ็งจะกลัว คว้าข้อมือหลานสาวนอกไส้มาบีบแล้วขู่ “ไม่มีใครเชื่อลื้อหรอก ลื้อต้องแต่งงานกับทรงกลด ลื้อไม่อยากให้ครอบครัวอยู่สุขสบายหรือยังไง ต่อไปก็ไม่ต้องห่วงว่าจะไม่มีเงินส่งเสียอาเว่ยเรียนต่อ แต่ถ้าลื้อดื้อดึงไม่เชื่อฟังอั๊ว...อั๊วทำลายชีวิตลื้อได้ อั๊วก็ทำลายชีวิตคนอื่นๆได้อีก ไม่ห่วงอาม้าลื้อหรือไง”

ขาดคำก็เดินไปเก็บขวดสมุนไพรลงกล่องเตรียมย้ายบ้านหน้าตาเฉย ทิ้งจิรัสยาให้มองตามย่าด้วยแววตาคับแค้นใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ เพราะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมีแผนการอะไรในใจอีก

ooooooo

อิกแอบไปพบหมงตามคำสั่งของเล้ง ที่อยากให้สองหนุ่มร่วมมือกันเสี้ยมเคี้ยงให้โกรธแค้นทรงกลดกับพวกแก๊งเขี้ยวสิงห์ที่มาบุกทำลายบ่อนและโรงฝิ่น ซึ่งก็ได้ผลเกินคาด เคี้ยงโมโหมาก และไม่รอช้า จะวางแผนล้างแค้น ด้วยการส่งอิกไปป่วนงานมงคลสำคัญของแก๊งเขี้ยวสิงห์...งานแต่งงานของทรงกลด!

ด้านตงกับปอ...ไม่รู้เรื่องแก๊งเต่ามังกรวางแผนล้มงานแต่งของทรงกลด มัววุ่นวายเตรียมงาน รวมทั้งเตรียมต้อนรับจิรัสยา ว่าที่ลูกสะใภ้ที่ตงให้ปอสืบประวัติมาแบบละเอียดลออ แต่ถึงกระนั้น ตงก็ไม่ติดใจอะไรมากนัก ที่เจ้าสาวของลูกชายจะเป็นหญิงชาวบ้านธรรมดา เพราะเชื่อว่าการแต่งงานจะทำให้ทรงกลดโตและใจเย็นขึ้น

ทรงกลดไม่รับรู้ความเป็นห่วงของพ่อ มัวฟุ้งซ่านถึงข้อสงสัยของอัน ว่าเรื่องราวทั้งหมดอาจเป็นการจัดฉากของจิรัสยาหรือใครสักคนในครอบครัวเธอ...คืนเดียวกันที่บ้านว่าที่เจ้าสาว...จิรัสยามองกองข้าวของสินสอดทองหมั้นที่บ้านทรงกลดส่งมาให้เมื่อตอนเย็นเพื่อเตรียมใช้งานวันรุ่งขึ้นด้วยแววตาเฉยเมย เช่นเดียวกับเง็กและเว่ย ไม่ยินดียินร้าย หรือมีอารมณ์ตื่นเต้นพอจะไปตรวจนับ มีเพียงซิ่วเอ็งที่ดูกระตือรือร้นกับการนับเงินในซองจนออกนอกหน้า

จิรัสยาส่ายหน้าหน่ายๆให้กับท่าทางของย่า ก่อนจะหันไปบอกแม่ให้ช่วยเก็บเงินในซองแทน แต่เง็กกลับปฏิเสธ ไม่สนใจจะรับไว้ จนซิ่วเอ็งต้องเอ็ดเสียงลั่น ที่ลูกสะใภ้ไม่ยอมทำตัวเป็นแม่เจ้าสาวที่ดีตามธรรมเนียม เง็กอยากจะเป็นบ้า ตอกกลับแม่ผัวและลูกสาวอย่างเหลืออด

“มันผิดตั้งแต่แรกแล้ว งานแต่งอะไร ไม่มีพิธีสู่ขอ ไม่มีพิธีหมั้น อยู่ๆก็ส่งของมาให้ แล้วก็มารับเจ้าสาวเลย มีธรรมเนียมแบบนี้ที่ไหน จัดงานลวกๆแบบนี้มันไม่ให้เกียรติกัน แต่ก็นะ...คนของเราทำตัวเสื่อมเสีย ใครจะมาให้เกียรติ!”

เง็กผลุนผลันออกไปแล้ว จิรัสยามองตามหน้าเสีย กลุ้มใจมากที่แม่ไม่ยอมรับและไม่รับฟังเหตุผลใดๆ

ซิ่วเอ็งแอบสมเพช แต่ยังตีหน้านิ่งไปปลอบใจหลานสาวนอกไส้ให้ปล่อยแม่สักระยะ อีกหน่อยมีหลานให้ขี้คร้านเง็กจะช่วยเลี้ยงอย่างดี เช่นเดียวกับเว่ยเห็นพี่สาวเครียดหนัก เลยตัดสินใจชวนไปไหว้พระที่ศาลเจ้า

จิรัสยามัวคิดมากเรื่องแม่และงานแต่งแบบฉุกละหุก เลยไม่ทันเฉลียวใจว่าน้องชายคนละพ่อ จะพามาถึงศาลเจ้าเพื่อเจอทรงกลด เธอตั้งท่าจะโวยอยู่แล้ว แต่เว่ยแค่ส่งยิ้มแหยๆให้ แล้วผละไปดื้อๆ

ทรงกลดส่งยิ้มบางๆให้ แล้วขยับมาใกล้ หวังจะปรับความเข้าใจ แต่ก็ช้ากว่าจิรัสยาที่พูดขึ้นก่อน

“ฉันขอโทษค่ะคุณที ฉันทำให้คุณต้องรับผิดชอบในสิ่งที่คุณไม่ได้ทำ”

“ถ้าไม่ใช่ฉัน...แล้วใครล่ะที่ต้องรับผิดชอบ”

“ฉันไม่ให้คุณต้องฝืนใจแต่งงานกับฉันหรอกนะคะ”

ทรงกลดถอนใจยาว ก่อนจะถามเรื่องคาใจ “ใครที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้...ไม่ใช่เธอใช่ไหมอาจู”

จิรัสยาตกใจมาก ปฏิเสธทันควัน “ไม่ใช่ค่ะ...ไม่ใช่ฉัน ฉันไม่มีวันทำเรื่องน่าละอายใจอย่างนี้ แต่อย่าถามอะไรต่อเลยนะคะ เพราะฉันก็ตอบคุณไม่ได้ ฉันอับอายจนไม่กล้ามองหน้าใครแล้ว ตอนนี้ฉันเห็นทางออกเดียว รอให้งานแต่งผ่านไปก่อน หลังจากนั้น...ฉันจะไปจากคุณเองค่ะ”

คำยืนยันของจิรัสยาทำให้ทรงกลดโล่งใจมาก ถ้าเธอไม่ใช่คนวางแผน เรื่องแต่งงานก็ไม่ใช่ปัญหาของเขาอีกต่อไป แต่ว่าที่เจ้าสาวของเขาต่างหาก ที่ทำให้เรื่องยากขึ้นด้วยการจะตีจากเมื่อเรื่องเงียบ เขาเลยต้องโพล่งออกไป

“ฉันไม่ให้เธอหนีฉันไปไหนอีก เราจะแต่งงานและอยู่ด้วยกันเป็นสามีภรรยาอย่างถูกต้องตามประเพณี”

ทรงกลดดึงตัวเธอมากอด จิรัสยาพยายามขืนตัว แต่สิงห์หนุ่มก็ไม่สน ประกาศชัดถึงความรู้สึกตัวเอง

“ใครบอกเธอว่าฉันฝืนใจ ฉันเต็มใจจะแต่งงานกับเธอต่างหาก วันนี้มาเร็วกว่าที่เราคาด ไม่ใช่วันที่เราจากกัน แต่เป็นวันที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน...วันที่เธอได้เป็นผู้หญิงของนายทรงกลด”

ขาดคำก็แอบจูบขมับเธอเบาๆ ก่อนจะผละไป ทิ้งจิรัสยาให้มองตามงงๆ บอกไม่ถูกเลยว่าตัวเองรู้สึกเช่นไร...

ooooooo

แผนการถล่มบ่อนและโรงฝิ่นของแก๊งเต่ามังกรสำเร็จลุล่วงด้วยดี อิกเลยพาสมุนรับจ้างจากแก๊งเขี้ยวสิงห์ไปเลี้ยงฉลองที่ฉั่วเทียนเหลา หยกมณีมองตามด้วยความสงสัย แล้วแอบตามสังเกตการณ์หน้าห้องจัดเลี้ยง

เลยได้รู้ความจริงว่าอิกมีแผนบางอย่างจะทำให้แก๊งเขี้ยวสิงห์เสื่อมเสียในวันแต่งงานของทรงกลด

นักร้องสาวคนสวยแห่งฉั่วเทียนเหลาไม่รอช้าจะไปบอกอัน แต่เขาไม่อยู่ เธอเลยถูกหมงกับเหมยลี่รวมหัวกันไล่ตะเพิดออกจากบ้าน พร้อมถ้อยคำเสียๆหายๆ ดูถูกอาชีพและงานกลางคืนของเธอ โชคดีที่อันกลับมาบ้านทันเวลา เลยช่วยไกล่เกลี่ยและพาเธอแยกมาได้โดยไม่มีอะไรบอบช้ำหรือบุบสลาย แต่ถึงกระนั้น...บอดี้การ์ดหนุ่มก็อารมณ์เสียมาก เพราะถูกหมงกับเหมยลี่ประณามเรื่องมีคนรักเป็นนักร้องกลางคืนต่อหน้าลูกน้องหลายคน

หยกมณีไม่ยี่หระคำพูดแดกดันหรือสายตาดูถูกของใคร ตั้งท่าจะบอกเรื่องความลับของอิกเต็มที่ แต่อันก็หัวเสียเกินกว่าจะพูดจาอะไรด้วย และตัดสินใจส่งสาวคนรักกลับบ้าน โดยไม่ยอมฟังหรือพูดอะไรกับเธอเลย

ฟากบ้านจิรัสยา...บรรยากาศเต็มไปด้วยความอึดอัด เง็กไม่ยินดียินร้ายและมีท่าทีเย็นชากับลูกสาวเหมือนเดิม แม้เว่ยกับซิ่วเอ็งจะช่วยเกลี้ยกล่อมเท่าไหร่ เง็กก็เอาแต่นิ่งเฉย ไม่ยอมพูดหรือตอบโต้อะไรจนจิรัสยาเครียดหนัก

แล้วความอดทนก็สิ้นสุดในเช้ามืดวันต่อมา...

จิรัสยาไม่ยอมเตรียมตัวสวมชุดเจ้าสาว แถมทำท่าเหมือนหมดอาลัยตายอยาก จนเง็กถึงกับถอนใจยาว ต้องเดินมาคุยด้วยน้ำเสียงและท่าทีที่อ่อนลง

จิรัสยาร้องไห้โฮอย่างไม่อาย โพล่งออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือและอัดอั้น “ม้า...ถ้าม้าไม่อยากให้หนูแต่ง หนูก็จะไม่แต่ง ม้าจะให้หนูทำอะไร หนูทำให้ได้ทุกอย่าง ขอแค่ม้าอย่าโกรธ อย่าเกลียดหนู”

เง็กใจอ่อนยวบ ดึงลูกสาวมากอดปลอบ “ม้าไม่ได้โกรธ ไม่ได้เกลียดลื้อ ม้าโกรธตัวเองที่ดูแลลื้อไม่ดีพาลื้อหนีไม่พ้นพวกแก๊งเจ้าพ่อ ยิ่งลื้อแต่งงานกับลูกชายหัวหน้าแก๊ง ชีวิตลื้อจะหาความสงบสุขได้ยังไง”

คำพูดปลอบประโลมของแม่ทำให้จิรัสยาสงบลงมาก แต่ไม่วายโอด “ม้าไม่ต้องห่วง หนูดูแลตัวเองได้ ม้าเองก็ต้องดูแลตัวเองดีๆ ต่อไปนี้หนูไม่ได้อยู่ดูแลม้าแล้ว... หนูไม่อยากไปเลย หนูยังไม่พร้อม”

“ถึงตอนนี้ เราเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้แล้ว ม้าก็ได้แต่หวังว่าลูกชายหัวหน้าแก๊งเขี้ยวสิงห์จะดูแลลื้อให้อยู่สุขสบาย โชคชะตาคงกำหนดมาแล้ว เราคงหนีไม่พ้นจะเกี่ยวข้องกับแก๊งเขี้ยวสิงห์ ลื้อเองก็ไม่อยากหนีด้วยใช่ไหมล่ะ”

จิรัสยาถึงกับหน้าแดงที่ถูกแม่เย้า เง็กส่ายหน้ายิ้มๆ รู้ดีว่าคงฝืนโชคชะตาและความรักของลูกไม่ได้ เลยตัดสินใจทำหน้าที่แม่เจ้าสาวที่ดี ด้วยการช่วยลูกสาวเตรียมตัว ทั้งช่วยสวมชุดเจ้าสาว และแต่งหน้าทำผมให้อย่างดี

จนเมื่อเรียบร้อย ก็อดมองมาด้วยแววตาปลื้มปริ่มไม่ได้ ที่ลูกสาวคนเดียวจะได้ออกเรือนเป็นฝั่งเป็นฝา

เช้าวันเดียวกันที่บ้านตง...ทุกคนในบ้านวุ่นวายเตรียมความพร้อมเป็นครั้งสุดท้าย ทรงกลดมองทุกอย่างด้วยความชอบใจ แล้วจึงออกไปรับเจ้าสาวตามฤกษ์ ตงเป็นห่วง อยากให้มีลูกน้องตามประกบเพื่อความปลอดภัย แต่ทรงกลดก็ปฏิเสธเพราะไม่อยากให้เอิกเกริก หมงเห็นพ่อลูกเถียงกัน เลยพยายามไกล่เกลี่ย ตีหน้าซื่อทำตัวเป็นคนดีเข้าข้างตงสุดฤทธิ์ แต่มีหรือคนอย่างทรงกลดจะหลงกล ตอกกลับแบบไม่ไว้หน้า

“ฉันต้องการให้งานแต่งงานของฉันเรียบง่ายที่สุด ไม่ต้องประกาศศักดาว่าเป็นงานแต่งลูกชายเจ้าพ่อ”

เหมยลี่อดหมั่นไส้ท่าทางหยิ่งยโสของทรงกลดไม่ได้ ขอเหน็บให้สาแก่ใจสักครั้ง “นายน้อยคิดถูกแล้วล่ะค่ะ งานนี้ต้องจัดให้เงียบที่สุด งานแต่งแบบขายผ้าเอาหน้ารอดอย่างนี้ น่าอับอายจะตายไป คนรู้น้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งดี”

“เรื่องน่าอับอายกว่านี้ยังมี ก็ที่เรามีผู้หญิงอย่างเธอชูคอในบ้านนี้ไงล่ะ”

เหมยลี่คอแข็งหน้าชาด้วยความโกรธ ตงเห็นท่าไม่ดี เลยพูดให้เลิกแล้วต่อกัน โดยมีปอรับลูก บอกให้สิงห์หนุ่มรีบไปรับเจ้าสาวตามฤกษ์ ทรงกลดเลยยอมเลิกราแล้วผลุนผลันออกไปพร้อมกับอัน ทิ้งทุกคนให้มองตามด้วยแววตาเป็นกังวล โดยเฉพาะตง...หวังว่าวันนี้โชคชะตาคงไม่เล่นตลกให้เกิดเรื่องไม่ดีในงานมงคลของลูกชายเลย

ooooooo

ทรงกลดสลัดความหงุดหงิดเรื่องมีปากเสียงกับพ่อทิ้ง ขับรถประจำตัวที่มีโบสีชมพูประดับมาจอดหน้าบ้านเจ้าสาว กลายเป็นเป้าสายตาของชาวบ้านละแวกนั้นอย่างช่วยไม่ได้ ที่หญิงชาวบ้านจนๆอย่างจิรัสยาจะได้สามีรวย อันตามประกบเจ้านายหนุ่มเหมือนเคย อดไม่ได้จะถามเพื่อความแน่ใจ

ทรงกลดเข้าใจความห่วงใยของอันดี แต่ก็เชื่อหัวใจตัวเองมากกว่า “ฉันเชื่อใจอาจู ไม่ว่างานแต่งครั้งนี้จะเกิดขึ้นเพราะอะไร หรือเพราะฝีมือใคร ฉันก็ได้แต่งงานกับอาจู...ผู้หญิงที่ฉันจะอยู่ด้วยไปตลอดชีวิต แค่นี้ก็เกินพอแล้ว”

“แต่นายน้อยยังไม่รู้จักผู้หญิงคนนี้ดีพอ”

“ใช้สมองให้น้อย ใช้หัวใจคิดแทนบ้าง แล้วแกจะเข้าใจอาอัน”

การปรากฏตัวของทรงกลดทำให้ทุกคนในบ้านเจ้าสาวตื่นเต้นมาก ไม่เว้นแม้แต่จิรัสยา อดประหม่าไม่ได้เมื่อเจอกับสายตาหวานของเจ้าบ่าว พิธีการดำเนินไปเรื่อยๆ พร้อมความปลื้มปีติของทุกคน โดยเฉพาะซิ่วเอ็ง มองไปทางคู่บ่าวสาวด้วยแววตายิ้มเยาะ เพราะแผนการที่วางไว้สำเร็จไปอีกขั้นหนึ่งแล้ว

พิธีการต่างๆจบลงด้วยดี ทรงกลดพาเจ้าสาวหมาดๆไปร่ำลาแม่ เง็กพยักหน้ารับสัญญาลูกผู้ชายของทรงกลด ว่าจะดูแลจิรัสยาจนกว่าชีวิตจะหาไม่ ส่วนเว่ยยิ้มไม่หุบตั้งแต่เช้า กระดี๊กระด๊าได้เป็นคนถือตะเกียงส่งตัวพี่สาว ที่ต้องเฝ้าประคองอย่างดีไม่ให้ไฟดับ แต่สุดท้าย เด็กหนุ่มก็ต้องทิ้งตะเกียงไว้ในรถ เพราะจู่ๆรถทรงกลดก็ถูกดักโจมตี!

อันหักรถหลบข้างทาง พร้อมกับชักปืนมาเตรียม พร้อม เช่นเดียวกับทรงกลด จิรัสยามองรอบตัวตื่นๆ ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะต้องเจอเหตุการณ์ระทึกอีกครั้ง แม้แต่ในงานมงคลของตัวเอง ส่วนเว่ยพะวงเรื่องตะเกียง อันต้องปรามให้หยุดคิดและหาทางหนีเอาตัวรอดจากสถานการณ์ตรงหน้าก่อน

ทรงกลดตัดสินใจพาจิรัสยากับเว่ยหนีไปอีกทาง โดยทิ้งอันให้ยิงคุ้มกันเพื่อถ่วงเวลา แต่อิกก็ตามมาดักไว้จนได้ และจับตัวจิรัสยาเป็นตัวประกัน ทรงกลดตั้งท่าจะเหนี่ยวไกปืนเหมือนเคย แต่อิกก็รู้ทันดึงจิรัสยามาขวางหน้าไว้

“ไปรับเจ้าสาวคืนได้ที่แก๊งเต่ามังกร และต้องไปคนเดียว!”

ขาดคำก็ยิงปืนขึ้นฟ้าสามนัดเป็นสัญญาณให้สมุนทุกคนถอยกลับ ทรงกลดได้แต่มองตามเจ้าสาวหมาดๆถูกพาตัวไปด้วยความคับแค้นใจ...จนถึงกับต้องสาบานกับตัวเองจะล้างแค้นพวกแก๊งเต่ามังกรให้สาสม!

ด้านอัน...เจ็บใจไม่แพ้ทรงกลด เมื่อรู้ตัวบงการจากหยกมณี ที่ตามมาบอกเรื่องอิกแต่ก็ไม่ทันการณ์เสียแล้ว เช่นเดียวกับตงโมโหมากเมื่อทราบว่าลูกสะใภ้ถูกชิงตัวระหว่างทาง แถมทรงกลดก็หุนหันพลันแล่นบุกไปชิงตัวเจ้าสาวคืนถึงถิ่นแก๊งเต่ามังกรโดยไม่มีคนคุ้มกันอีกต่างหากหมงเห็นเป็นโอกาสจะทำให้สองแก๊งใหญ่มีปัญหา เลยเป็นตัวตั้งตัวตีเสี้ยมให้พ่อบุญธรรมล้างแค้น

“นี่ไม่ใช่แค่เรื่องศักดิ์ศรีของนายน้อย แต่เป็นเรื่องศักดิ์ศรีของแก๊งเขี้ยวสิงห์ด้วย เราต้องไปถล่มแก๊งเต่ามังกร!”

“การใช้กำลังไม่ใช่วิธีแก้ปัญหา ที่สำคัญตอนนี้ คือเราต้องจบปัญหาของทรงกลดกับเคี้ยงให้ได้” ตงขัดขึ้น

“ตอนนี้นายน้อยคงไปจบปัญหาด้วยตัวเองแล้วล่ะครับ”

ปอโพล่งขึ้นเสียงเรียบ ตงถึงกับถอนใจเหนื่อยหน่าย ไม่รู้ว่าทรงกลดจะทำให้เรื่องยุ่งยากไปถึงไหน

ทรงกลดไม่รู้ถึงความกังวลของพ่อ มุ่งหน้าบุกเดี่ยวถึงถิ่นแก๊งเต่ามังกรในเวลาไม่นาน เคี้ยงหัวเราะชอบใจมากที่แผนยั่วประสาทสิงห์หนุ่มได้ผลดีเกินคาด จึงให้อิกพาตัวจิรัสยาออกมา

“อั๊วรับรองได้เลยว่าเจ้าสาวของลื้อไม่มีอะไรบุบ สลาย ที่จริงอั๊วไม่อยากทำอย่างนี้ แต่เพราะลื้อไม่หยุดเอง”

ทรงกลดนิ่วหน้าเล็กน้อย ไม่เข้าใจว่าเรื่องอะไรที่เขาไม่หยุด แต่มัวพะวงเรื่องจิรัสยาจนไม่ทันเอะใจ

เคี้ยงเห็นท่าสิงห์หนุ่มผยองนัก เลยอยากจะดัดหลัง ร้องสั่งให้คุกเข่าขอร้องแล้วจะคืนเจ้าสาวให้ ทรงกลดถึงกับชะงัก จ้องหน้าอีกฝ่ายด้วยความแค้นใจ จนเคี้ยงต้องกระตุ้นด้วยคำพูดเย้ยหยัน

“ถ้ายังคิดไม่ตก พรุ่งนี้มะรืนนี้ค่อยมาใหม่ก็ได้ ส่วนเจ้าสาวลื้อ ก็ให้อาอิกเป็นคนดูแลไปก่อน แต่จะดูแลกันยังไง อาอิกคนเดียวหรือให้ลูกน้องดูแลกันกี่คน อันนี้ อั๊วไม่รับรองล่ะทีนี้”

ทรงกลดโกรธมาก ตั้งท่าจะชักปืนมายิงเคี้ยงให้หายแค้น แต่ถูกอิกขู่จะยิงจิรัสยาให้ตาย สิงห์หนุ่มเลยต้องยอมคุกเข่าแบบเสียไม่ได้ แต่เคี้ยงกลับไม่ยอมหยุดแค่นั้นสั่งให้คลานมากราบด้วย ทุกอย่างจะได้จบ จิรัสยาหน้าเสีย เพราะสามีหมาดๆทำท่าจะทำจริงๆ โชคดีที่ตง ปอ และอันเข้ามาขวางเสียก่อน

เคี้ยงผงะ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับหัวหน้าแก๊งเขี้ยวสิงห์ แล้วก็ถึงกับสะดุ้งเมื่อเจอประกาศิตของตง

“อั๊วบอกว่าพอก็พอ ทรงกลด...ขอโทษเจ็กเคี้ยงซะ แล้วก็ให้เลิกแล้วต่อกันไป ได้ยินที่อั๊วสั่งไหม”

ทรงกลดรีบก้มหัวให้เคี้ยงสามครั้งช้าๆเพื่อให้จบเรื่อง แต่เคี้ยงกลับไม่สบายใจ ร้อนรนอย่างบอกไม่ถูก

“เฮียตง...เฮียต้องเข้าใจนะว่าอั๊วจำเป็นต้องสั่งสอนลูกชายเฮีย อั๊วอาจจะเล่นหนักมือไปหน่อย”

“อั๊วเข้าใจ...บ่อนกับโรงฝิ่นของลื้อที่เสียหายไป อั๊วจะใช้คืนให้ เป็นอันจบเรื่อง”

อันพาทรงกลดกับจิรัสยาออกไปแล้ว ตามด้วยพวกตงที่มองมาด้วยแววตานิ่งสงบแต่แฝงความลุ่มลึกไว้ เคี้ยงถึงกับพูดไม่ออก แม้จะได้การขอขมาจากทรงกลดอย่างที่หวัง แต่กลับไม่สะใจอย่างที่คิด!

ooooooo

กว่าขบวนเจ้าบ่าวเจ้าสาวจะถึงบ้านก็เลยฤกษ์มงคลไปมาก เหมยลี่กวาดตามองจิรัสยาเหยียดๆ อดไม่ได้ต้องแขวะให้เจ็บใจว่าอีกฝ่ายเป็นเจ้าสาวมีราคี

ถูกลักพาตัวระหว่างพิธีแต่งงาน โดยมีหมงคอยรับลูก แต่ก็ไม่มีใครสนใจ แถมตระเตรียมพิธีต้อนรับอย่างดีจนน่าหมั่นไส้อีกต่างหาก

ตงปรายตามองเมียเด็กกับลูกเลี้ยงแบบปรามๆ ที่เข้าคู่กันดีจะเหน็บทรงกลดกับจิรัสยาให้รู้สึกผิด แล้วสั่งเสียงเข้มให้แยกย้ายไปทำตามหน้าที่ ทรงกลดมองพ่อด้วยแววตาลังเล แต่สุดท้ายก็เอ่ยขอบคุณเสียงเรียบ

ตงถึงกับชะงัก แต่ไม่แสดงสีหน้าใดๆ “ไข่มุกเม็ดนี้คงมีค่าสำหรับลื้อมาก...ดูแลให้ดีล่ะ”

เหตุการณ์ชิงตัวเจ้าสาวของทรงกลดผ่านไปแล้ว เคี้ยงเลี้ยงฉลองด้วยความยินดีปรีดา ได้แก้เผ็ดและดัดสันดานสิงห์หนุ่มอย่างที่หวังมานาน แต่ก็ถึงกับอ้าปากค้างเป็นรอบที่สองของวัน เมื่อเง็กซึ่งเพิ่งทราบเรื่องจิรัสยาถูกเขาลักพาตัว บุกมาเอาเรื่องถึงบ้าน ความจริงที่ว่าจิรัสยาเป็นลูกสาวคนเดียวของเขาที่เกิดจากเธอเมื่อหลายสิบปีก่อน ทำให้เคี้ยงหน้าถอดสี กว่าจะตั้งสติได้ก็หลายอึดใจ และไม่รอช้ามุ่งหน้าไปหาจิรัสยาถึงบ้านของตง

บรรยากาศในบ้านตงเต็มไปด้วยความรื่นเริงยินดี ยกเว้นเหมยลี่คนเดียว หน้าบูดหน้าบึ้ง อารมณ์เสียที่ตงไม่ยอมให้นั่งในตำแหน่งแม่เลี้ยงรับน้ำชาจากคู่บ่าวสาว แต่ที่ทำให้สมาชิกแก๊งเขี้ยวสิงห์แตกกระเจิง ก็เมื่อเคี้ยงบุกมาอาละวาดกลางพิธี พร้อมประกาศลั่นว่าจิรัสยาเป็นลูกสาวคนเดียวของตนกับเง็ก!

จิรัสยาไม่เชื่อ โต้ว่าพ่อแท้ๆของเธอชื่อก๊ก เคี้ยง ส่ายหน้าแรงๆแล้วบอกเสียงอ่อน

“อั๊วนี่แหละ...จิวก๊กเคี้ยง พ่อแท้ๆของลื้อ!”

ความจริงเรื่องตัวเองเป็นลูกสาวของเคี้ยงหัวหน้าแก๊งเต่ามังกร คู่ปรับคู่อาฆาตของทรงกลด ทำให้จิรัสยาแทบสติแตก เง็กซึ่งตามมาดูสถานการณ์ต้องลากตัวไปคุยกันลำพังตามประสาแม่ลูก

“ม้าตั้งใจแล้วว่าจะปิดเรื่องนี้ไปตลอดชีวิต แต่ม้าก็ทำไม่ได้”

“ทำไมหนูต้องเป็นลูกสาวของผู้ชายคนนี้ ม้ารู้ไหมว่าคุณทีเกลียดเสี่ยเคี้ยงแค่ไหน”

“อีจะไม่มายุ่งกับพวกลื้ออีก ม้าจะพูดกับอีเอง”

“ไม่มีประโยชน์หรอกม้า ตอนนี้ทุกคนก็รู้แล้วว่าหนูเป็นลูกสาวเสี่ยเคี้ยง หัวหน้าแก๊งเต่ามังกร แก๊งที่ทำเรื่องชั่วช้าได้ทุกเรื่อง หาความดีไม่ได้แม้แต่นิดเดียว นี่เหรอป๊าหนู อย่าว่าแต่คนอื่นเลย หนูยังรังเกียจสายเลือดตัวเองเลย!”

ด้านเคี้ยง...สารภาพความจริงต่อหน้าทุกคนว่าเป็นพ่อจิรัสยาจริงๆ เพียงแต่ไม่เคยรู้มาก่อนว่าเง็กมีลูกติดท้องไปด้วยตอนเลิกรากัน และตอนนี้ถึงอยากขอโทษและทำหน้าที่พ่อเท่าไหร่ สองแม่ลูกคงไม่ยอม ตงถอนใจ เหนื่อยหน่าย บอกว่าเง็กเลือกทางถูกแล้ว ที่ไม่ให้ลูกสาว เกิดมามีพ่อเป็นพวกทำธุรกิจผิดกฎหมาย

“ทุกวันนี้คนยอมก้มหัวให้ลื้อเพราะเงินของลื้อเท่านั้น ลื้อมีเกียรติมีศักดิ์ศรีที่ทำให้คนก้มหัวให้อย่างเต็มใจไหมล่ะ ถ้าลื้อไม่ทำให้ลูกเมียนับถือ ลื้อไม่มีวันได้ครอบครัวคืนมาแน่”

“แล้วอั๊วก็ส่งคนไปฉุดอาจู อั๊วตั้งใจหยามเกียรติทรงกลด แต่กลับเป็นการย่ำยีศักดิ์ศรีลูกสาวตัวเอง”

ท่าทางจ๋อยๆของเคี้ยง ทำให้ตงกับปออดเห็นใจไม่ได้ แต่ถึงกระนั้นก็ไม่สามารถยื่นมือไปช่วยอะไรได้ เพราะถือเป็นเรื่องภายในครอบครัวของจิรัสยาต้องจัดการแก้ปัญหาและปรับความเข้าใจกันเอง เช่นเดียวกับเรื่องระหว่างทรงกลดกับจิรัสยาที่พวกเขาคงทำอะไรมากไม่ได้ ต้องปล่อยให้โชคชะตาและหัวใจสองดวงนำทาง...ว่ารักกันมากพอหรือเปล่า

สถานภาพที่เปลี่ยนไปของจิรัสยาทำให้ทรงกลดแทบตั้งตัวไม่ติด สมองวนเวียนคิดแต่เรื่องที่เธอเป็นลูกสาวของศัตรูตัวฉกาจที่เขาตั้งใจจะจัดการให้สิ้นซากเมื่อสบโอกาส และเมื่อได้อยู่ตามลำพังกับเจ้าสาวในห้องหอ สิงห์หนุ่มก็ทำตัวไม่ถูก สุดท้ายก็หาทางเลี่ยงด้วยการขอไปนอนที่อื่น

จิรัสยาเข้าใจทุกอย่างดี จนทรงกลดเริ่มใจเสีย ต้องเอ่ยปลอบ “คนอื่นจะคิดว่าเราแต่งงานกันเพราะอะไรก็ตามแต่ สำหรับฉัน...ฉันแต่งงานเพราะฉันอยากใช้ชีวิตกับเธอ แต่ตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าฉันจะทำได้ไหม เธอไม่ใช่อาจูคนเดิมแล้ว”

จิรัสยาพยายามกลั้นน้ำตาสุดความสามารถ “ใช่ค่ะ...ฉันไม่ใช่อาจูคนเดิมแล้ว ฉันเพิ่งรู้จากอาม้าว่าชื่อเต็มๆของฉันคือจิวป๋อจู...ไข่มุกที่มีค่า แต่ตอนนี้ฉันคงไร้ค่ากับคุณไปแล้ว”

ทรงกลดถึงกับหน้าเสีย มองภรรยาหมาดๆเดินไปนั่งตัวลีบอีกมุมด้วยแววตาร้าวราน

“ฉันขอเวลาอีกหน่อย...ฉันก็ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหน แต่ฉันก็หวังว่าจะมีวันนั้น วันที่ฉันสามารถมองเธอได้อย่างเต็มตา เชื่อได้อย่างเต็มหัวใจว่าเธอยังเป็นอาจูของฉันคนเดิม”

ooooooo

เช้าหลังวันแต่งงานของทรงกลดเต็มไปด้วยอารมณ์หดหู่ อันลอบสังเกตอาการเจ้านายหนุ่มตลอด เห็นท่าทางซ้อมยิงปืนแบบไม่หยุดพักแล้วได้แต่ถอนใจ อดไม่ได้ ต้องเข้าไปคุยถึงเรื่องจิรัสยา

“ก่อนหน้านี้นายน้อยไม่สนใจด้วยซ้ำว่างานแต่งครั้งนี้เกิดขึ้นเพราะฝีมือใคร”

“มันไม่เหมือนกัน อาจูเป็นลูกสาวเสี่ยเคี้ยง ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย”

“แล้วสำคัญตรงไหนครับ ในเมื่อคุณจูเป็นผู้หญิงที่นายน้อยอยากอยู่ด้วยตลอดชีวิต...ใช้สมองให้น้อย ใช้หัวใจคิดแทนบ้าง แล้วนายน้อยจะรู้เองว่าควรจะทำยังไง กับเรื่องนี้”

คำแนะนำของอันทำให้ทรงกลดอึ้งไปอึดใจ ก่อนจะตัดสินใจไปคุยกับภรรยาหมาดๆให้รู้เรื่อง จิรัสยารออยู่แล้ว พร้อมกระเป๋าเดินทางใบย่อมที่เก็บสัมภาระทุกอย่างเรียบร้อย สิงห์หนุ่มอยากจะเป็นบ้าตาย ต้องมาเจอเรื่องบ้าบอแบบนี้ในวันมงคล แต่ก็พยายามข่มอารมณ์ ขอเวลาอีกนิดให้เขาสะระตะความคิดอีกหน่อย

“คุณไม่มีวันทำใจเรื่องนี้ได้หรอกค่ะ ฉันเป็นลูกสาวเสี่ยเคี้ยง ไม่มีอะไรจะเปลี่ยนเป็นอื่นได้ ที่จริงเราสองคนก็แต่งงานกันเพราะความจำเป็นแต่แรกอยู่แล้ว ยังไงเรื่องก็ต้องจบแบบนี้”

“แต่ฉันเต็มใจแต่งงานกับเธอ”

“ฉันขอบคุณค่ะที่คุณยอมแต่งงานเพื่อรักษาเกียรติให้ฉัน คุณทำเพื่อฉันมามากแล้ว ฉันไปจากที่นี่ จะเป็นสิ่งเดียวที่ฉันพอจะตอบแทนคุณบ้าง...ลาก่อนนะคะคุณที”

จิรัสยาหิ้วกระเป๋าออกจากบ้านไปแล้ว ทรงกลดอยากจะตามแต่ก็ยับยั้งใจไว้ ไม่อยากดึงเธอมาเกี่ยวกับความขัดแย้งระหว่างเขากับเคี้ยง แต่ท่าทางอาลัยอาวรณ์ของเขาก็ทำให้อันอดท้วงเบาๆไม่ได้

“ลองคิดดูดีๆนะครับ ถ้าหากว่านายน้อยจะไม่ได้เห็นหน้าคุณจูอีกตลอดชีวิต...นายน้อยจะทนได้หรือเปล่าครับ”

คำตอบมาถึงไม่กี่อึดใจต่อมา แค่คิดว่าจะไม่ได้เจอจิรัสยา...ทรงกลดก็ใจหายวาบ ต้องแล่นไปดักรอที่บ้านเธอ พร้อมขอร้องให้เง็ก ซิ่วเอ็งและเว่ย เก็บข้าวของย้ายไปอยู่ด้วยกันที่บ้านตง

กว่าจิรัสยาจะกลับถึงบ้านและทราบเรื่องทุกอย่าง ข้าวของในบ้านก็ถูกเก็บลงกล่องเรียบร้อยแล้ว สาวร่างเล็ก ทำท่าจะไม่ยอมย้ายง่ายๆ ซิ่วเอ็งเลยต้องออกโรงสั่ง

เสียงเข้มให้ทำหน้าที่ภรรยาที่ดี จิรัสยาหน้าเสีย จำใจหิ้วกระเป๋าตามทรงกลดไปขึ้นรถเงียบๆโดยทิ้งอันไว้ช่วยพวกเง็กขนของตามไปอีกที

อันกลับไปเอารถมาช่วยขนของพวกเง็ก เปิดโอกาสให้เคี้ยง ซึ่งเพิ่งให้อิกสืบหาที่อยู่ของเมียและลูกสาวคนเดียว บุกเข้าไปปรับความเข้าใจ เง็กยังเคืองไม่หายที่เขาทำเรื่องงามหน้าในงานแต่งงานของลูก ทำให้จิรัสยา ต้องเสื่อมเสียชื่อเสียง เลยแหวไล่เสียงลั่น เคี้ยงเริ่มหัวเสีย ไม่เข้าใจว่าเธอจะขวางเขาเรื่องลูกไปถึงไหน

“พ่ออย่างอั๊วไม่ดีตรงไหน อั๊วเป็นถึงหัวหน้าแก๊งเต่ามังกร”

“แก๊งที่ทำแต่เรื่องเลวๆ เปิดบ่อนเปิดโรงฝิ่นทำให้คนตายนักต่อนัก คนมากชู้หลายเมียอย่างลื้อคงมีลูกยั้วเยี้ยเต็มบ้าน ไปอยู่กับลูกเมียลื้อไป อย่ามายุ่งกับอาจู”

เคี้ยงหน้าเจื่อน เปรยเสียงเบาว่าไม่มีลูกกับใครทั้งนั้น เง็กไม่อยากจะเชื่อหู อดไม่ได้จะเหน็บแนม

“นี่แหละที่เรียกว่าสวรรค์ลงโทษ สุดท้ายคนมักมากอย่างลื้อก็ต้องอยู่คนเดียวไปจนวันตาย!”

ขณะที่เคี้ยงจนปัญญาไม่รู้จะง้อเมียกับลูกสาวเช่นไร...เวลาต่อมาพวกเง็กก็ยืนมองอาณาจักรกว้างขวางของบ้านตงด้วยความตื่นตาตื่นใจ โดยเฉพาะเว่ยไม่อยากเชื่อ โชคชะตาตัวเองจะมีโอกาสมาอยู่กับพวกแก๊งเขี้ยวสิงห์ ส่วนเง็กยังทำใจไม่ได้ พยายามท้วงแม่ผัวไม่ให้ รบกวนทรงกลด แต่ซิ่วเอ็งก็ไม่ยี่หระ จนเธอต้องขุดเรื่องความแค้นเคืองในอดีตมาอ้าง ซิ่วเอ็งเงียบไปอึดใจ แต่ไม่ทันตอบก็ต้องเลี่ยงเปลี่ยนเรื่องเพราะไม่อยากให้เว่ยรับรู้ด้วย

ooooooo

เหมยลี่เอะอะโวยวายไม่เลิก เมื่อทราบว่าทรงกลดจะให้ครอบครัวจิรัสยามาอยู่ด้วย แต่ถึงกระนั้น...ก็ไม่มีใครสนใจความคิดเห็นเธอ เพราะตง หมงและปอเห็นดีเห็นงามด้วยทุกอย่าง แถมตกลงจะให้พวกเง็กอยู่รวมกันที่ตึกเล็ก พร้อมกับมอบหมายให้มุ่ยและเด็กรับใช้หนึ่งคนคอยดูแล

ปอรับหน้าที่พาครอบครัวจิรัสยาไปดูตึกเล็ก เง็ก ออกตัวว่าไม่สบายใจที่ทำตัวเป็นภาระ ทรงกลดต้องพูดให้ทุกคนสบายใจว่าเป็นหน้าที่สามีต้องดูแลครอบครัวภรรยา ซิ่วเอ็งกับเว่ยตื่นเต้นมากจะได้อยู่บ้านหลังใหญ่ ผิดกับจิรัสยา มีท่าทางนิ่งเฉย เหมือนไม่ยินดียินร้ายอะไร

“เราอยู่ที่นี่ไปก่อนนะม้า เราคงไม่ต้องอยู่ตลอดไป หรอก ไม่มีใครรู้ว่าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงในวันข้างหน้า”

“ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงแน่ เราแต่งงานกันแล้ว เราจะเป็นครอบครัวเดียวกันตลอดไป”

ทรงกลดประกาศลั่นพร้อมปรายตามองภรรยาร่างเล็กดุๆแต่จิรัสยาก็ไม่สะทกสะท้าน เมื่อปอกับมุ่ยพาทุกคนแยกไปดูห้องหับส่วนตัว ก็ทำท่าจะตาม สิงห์หนุ่มเกือบรั้งไว้แทบไม่ทัน

“เธอไม่ต้องไปหรอก ก็รู้อยู่แล้วว่าเธอต้องนอน ห้องไหน”

“คุณรับครอบครัวฉันมาอยู่ที่นี่ เพื่อให้ฉันได้ดูแล ไม่ใช่หรือคะ ฉะนั้น...ฉันจะพักที่นี่เพื่อดูแลครอบครัวค่ะ”

ระหว่างที่ทรงกลดพยายามอย่างหนักจะปรับความเข้าใจกับจิรัสยา เหมยลี่กับหมงหายใจไม่ทั่วท้อง เมื่อตงทำท่าเหมือนจะรู้ถึงแผนการร้าย รวมทั้งความปรารถนาอย่างแรงกล้าของหมงจะได้เป็นหัวหน้าแก๊งเขี้ยวสิงห์ในเร็ววัน แต่ถึงกระนั้น...สองชู้รักก็เอาตัวรอดไปได้อย่างหวุดหวิด...เกือบไปแล้วไหมล่ะ ใครๆก็รู้ว่าตงน่ะฉลาดล้ำลึกแค่ไหน!

คืนเดียวกันที่บ้านหยกมณี...นักร้องสาวเจ้าของบ้านกำลังทุ่มเถียงกับหนุ่มคนรักถึงเรื่องที่เขาอยากให้เธอเลิกยุ่งหรือวุ่นวายสืบข่าวแก๊งต่างๆในเยาวราช อันถึงกับกุมขมับ ไม่เข้าใจว่าทำไมสาวคนรักต้องทำให้เป็นเรื่องยาก จะเข้าใจความรักและความหวังดีของเขา แล้วหยกมณีก็ทำให้เขาอึ้ง เมื่อเธอท้าให้เขาแต่งงานด้วย แล้วเธอจะหยุดทุกอย่าง

“ถ้าหยกจะบอกว่าหยกทำได้ทุกอย่างเพื่อให้เราได้อยู่ด้วยกันล่ะ หยกอยากร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเฮีย อยากใช้ชีวิตร่วมกับเฮียทุกวัน หยกไม่อยากเป็นฝ่ายรอ...รอโดยไม่รู้ว่าเฮียจะมาหาเมื่อไหร่”

“ต่อไปเฮียจะมาหาหยกให้บ่อยที่สุดเท่าที่จะทำได้”

“นี่ไม่ใช่คำตอบที่หยกต้องการ ที่เฮียเคยขอแต่งงานก็แค่พูดเล่นๆงั้นสิ ยังไงชีวิตเฮียก็ให้แก๊งเขี้ยวสิงห์ ไปแล้ว”

“เรื่องแต่งงาน...เฮียไม่ได้ล้อเล่น หยกคงคิดว่าถ้าเรา แต่งงาน ชีวิตเราจะเปลี่ยนไป แต่เฮียยังมีหน้าที่ต้องทำ”

“ไม่ว่าเราจะแต่งงานกันหรือไม่ หยกก็ต้องเป็นฝ่ายรอให้เฮียมาหา หยกไม่มีค่าพอจะทำให้เฮียเปลี่ยนชีวิตตัวเอง ผู้หญิงกลางคืนอย่างหยกไม่น่าฝันไปไกลว่าจะมีผู้ชายดีๆจะให้ชีวิตทั้งชีวิตกับเรา”

ท่าทางเอาจริงของสาวคนรักทำให้อันถึงกับพูดไม่ออก หยกมณีพยายามกลั้นน้ำตาข่มความน้อยใจแล้วทิ้งท้าย

“ถึงเวลาที่เราต้องเลิกหลอกตัวเองแล้วค่ะ เฮียไปหาผู้หญิงดีๆที่เหมาะสมกว่าหยกดีกว่า”

ooooooo

ทรงกลดไม่ละความพยายามจะง้อภรรยาร่างเล็ก โดยอาศัยความช่วยเหลือจากเว่ยให้พาเธอออกมาจากตึกเล็ก จิรัสยาโมโหมาก ยิ่งเมื่อน้องชายตัวดีวิ่งหนีเข้าตึก ยิ่งโกรธ ทรงกลดรีบรั้งตัวไว้ พร้อมขอโทษที่ทำทุกอย่างโดยพลการ แต่เขาก็ทำเพื่อเธอทั้งนั้น ไม่อยากให้เธอต้องเป็นกังวลและอยู่ห่างจากเขาเพื่อดูแลครอบครัว

จิรัสยาส่ายหน้าเหนื่อยหน่าย คร้านจะเถียงกับเขา ให้เปลืองอารมณ์ แต่ทรงกลดกลับตีความท่าทีนิ่งเฉยของเธอเป็นหายงอน เลยจัดแจงจะอุ้มเธอเข้าหอ แต่ทุกอย่างก็ต้องชะงัก เมื่อปอมาตามเขาไปพบตงเสียก่อน

ทรงกลดหัวเสียมากที่ถูกพ่อตามช่วงเข้าด้ายเข้าเข็ม แต่แล้วก็ได้ยิ้มกว้าง เมื่อเห็นว่าพ่อยอมอนุมัติโครงการนำเข้ารถญี่ปุ่นแล้ว หลังจากเขาเพียรแก้งบและโครงงานต่างๆมานาน แต่ปัญหาที่ทำให้สองพ่อลูกต้องหันหน้าเข้าหากันแบบจริงๆจังๆมากกว่า คงหนีไม่พ้นเรื่องจิรัสยายังงอนและไม่ยอมเข้าหอ!

แต่เรื่องแค่นี้มีหรือตงจะจัดการไม่ได้ แม้จะอดบ่นลูกชายไม่ได้ที่ทำตัวผิดธรรมเนียม ออกจากห้องหอในคืนแต่งงาน แต่หัวหน้าใหญ่แก๊งเขี้ยวสิงห์ก็เล่นละครได้แนบเนียน ด้วยการออกหน้าไปหาจิรัสยาถึงตึกเล็ก พวกเง็กต้อนรับขับสู้อย่างดี โดยเฉพาะซิ่วเอ็ง...จับตาดูตงตลอด พร้อมเก็บรายละเอียดหวังไว้ใช้เป็นข้อมูลในการล้างแค้นต่อไป

สุดท้ายจิรัสยาก็ต้องยอมเข้าห้องหอกับทรงกลดจนได้ เพราะไม่อาจทัดทานคำสั่งแกมขอร้องของตง โดยมีเว่ยทำหน้าที่ถือตะเกียงไปส่งตัวให้เหมือนเดิม และคราวนี้เด็กหนุ่มก็ไม่พลาด ไฟติดดีจนถึงห้องหอ ตงยืนรอปอซึ่งรับหน้าที่ส่งบ่าวสาวอยู่แล้ว และอดไม่ได้จะหัวเราะในความไม่เอาไหนของลูกชาย

“แม้แต่จะพาเจ้าสาวเข้าหอยังต้องให้พ่อช่วยแล้วอั๊วจะพึ่งไอ้ลูกชายคนนี้ได้ไหมล่ะเนี่ย”

“โธ่นายใหญ่...ผู้ชายเราให้เก่งกล้าแค่ไหน สุดท้ายก็แพ้ผู้หญิงทุกคน...โดยเฉพาะผู้หญิงที่ตัวเองรัก”

“ใช่...สุดท้ายก็ต้องแพ้ ต้องยอมทำทุกอย่างเพื่อคนที่เรารัก”

ตงส่ายหน้ายิ้มๆ ก่อนจะเหลือบเห็นชายเสื้อของเหมยลี่ เดินไปทางห้องของหมง ความสงสัยแล่นแวบเข้ามาในหัว แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจปัดทิ้งเพราะไม่อยากเก็บมาคิดให้รกสมอง เลยไม่รู้ว่าเหมยลี่ไปหาหมงถึงห้องจริงๆ เพื่อยุยงให้เจ้าของห้องจัดการทรงกลดกับตงขั้นเด็ดขาด พร้อมอาสาตัวเข้าช่วยแข็งขัน

“คราวนี้ฉันไม่กลัวแล้วหมง เพื่อรักษาชีวิตของเราสองคนไว้ ฉันยอมทุกอย่าง...แม้กระทั่งต้องฆ่าใครก็ตาม!”

ทรงกลดไม่รู้เรื่องแผนการร้ายของเหมยลี่กับหมง มัวหมกมุ่นคิดหาหนทางให้จิรัสยายอมคืนดีและเข้าหอกับเขาด้วยความเต็มใจ แต่มีหรือสาวร่างเล็กจะยอมง่ายๆ ประชดประชันแดกดันสารพัดจนสิงห์หนุ่มเริ่มอ่อนใจ

“คุณเห็นฉันเป็นอาจูคนเดิมแล้วหรือคะ เรื่องที่ฉันเป็นลูกสาวเสี่ยเคี้ยงไม่ได้เป็นปัญหากับคุณแล้วหรือคะ”

“ไม่มีปัญหา เธอไม่คิดจะไปเกี่ยวข้องกับเสี่ยเคี้ยงไม่ใช่หรือ”

“คุณไม่มีปัญหา แต่ฉันมี...ฉันขอเวลา”

“นี่เธอจะเอาคืนฉันหรือไง บอกให้รู้ก่อนนะ...คืนนี้จะไม่มีใครได้เดินออกไปจากห้องนี้เด็ดขาด”

“ฉันไม่ออกไปจากห้องนี้หรอกค่ะ แต่เราควรอยู่ห่างๆกันไว้ จนกว่าฉันจะทำใจกับการแต่งงานครั้งนี้ได้”

จิรัสยาคว้าหมอนจะนอนกับพื้น แต่ก็ถูกทรงกลดอุ้มไปวางบนเตียง พร้อมคำสัญญาจะทำใจไปพร้อมเธอ

“ฉันจะรอ...รอจนกว่าเธอจะเชื่อใจ ฉันจะไม่มีวันปล่อยเธอไปจากชีวิต เธอต้องอยู่ข้างๆฉันแบบนี้ตลอดไป

ooooooo


ละครซีรีส์เลือดมังกร : สิงห์ ตอนที่ 6 อ่านซีรีส์เลือดมังกร : สิงห์ติดตามละครซีรีส์เลือดมังกร : สิงห์ ดูรูปภาพนักแสดงนำในเรื่อง นำแสดงโดย เจษฎาภรณ์​ ผลดี,มิว นิษฐา จิรยั่งยืน, 21 เม.ย. 2558 07:30 2015-04-24T00:30:05+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ