ข่าว

วิดีโอ



ซีรีส์เลือดมังกร : แรด

อ่านเรื่องย่อ

แนว: โรแมนติก แอคชั่น ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: กาญจนา โตะยู , อริสา ผ่องสำราญ

กำกับการแสดงโดย: พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง

ผลิตโดย: บริษัท แอค อาร์ต เจเนเรชั่น จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: แอนดริว เกร๊กสัน,ณฐพร เตมีรักษ์

อัลบั้ม: ตามคำเรียกร้อง! แอนดริว คืนจอประกบ แต้ว "เลือดมังกร ตอน แรด"




ไทหนีได้ไม่ไกลก็ถูกมนชิตตามฆ่าปิดปาก และเพราะความแค้นที่อีกฝ่ายริอ่านชอบแพน ส่วนคณินกับแพนต้องรับศึกหนักจากนักฆ่าสาวซึ่งมาพร้อมกับดาบซามูไร หรือโอชินนั่นเองที่หวังจะล้างแค้นให้เคนผัวรัก

แล้วแพนก็เป็นเป้าหมายแรกที่ถูกจับตัว เพื่อต่อรองกับคณิน

“ใจเย็นๆคนสวย อย่าผลีผลาม อย่าวู่วาม คุยกันก่อน”

“การได้เห็นคนที่ตัวเองรักตายต่อหน้าต่อตา ย่อมโชคดีกว่าไม่เห็นแม้แต่ลมหายใจเฮือกสุดท้าย”

“เฉียบแหลมมาก ไพเราะบาดใจ มีพรสวรรค์ทางกาพย์กลอนนะเนี่ย”

“อยากจะร้องขอชีวิตคนรักของแกไหม”

คณินส่งสายตาให้เมียไว้ใจและเชื่อในตัวเขา ก่อนจะแกล้งหลอกล่อ จนแพนหลุดจากการจับกุม โอชินโมโหมาก บุกไปฟาดฟันให้หายแค้น แต่ก็สู้แรงคณินไม่ได้ เลยต้องหาทางหนีเสียก่อน

หลังเหตุการณ์สุดระทึกระหว่างทางไปบ้านทุ่งโตนด คณินก็พาแพนกลับมาโรงสี กิตติซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้านายหนุ่มให้แยกไปเอาข้าวที่พยุหะก็กลับมาถึงพอดี แพนมองทุกอย่างรอบตัวทึ่งๆ โดยเฉพาะกองข้าวมหาศาลที่ผัวจอมกะล่อนหามาครบตามลูกค้าสั่ง แต่ถึงกระนั้น...ก็เคืองเรื่องหยกมณีไม่หาย

คณินกลุ้มใจมาก ไม่รู้จะง้อเมียด้วยกระบวนท่าไหน ร้อนถึงนักร้องสาวตัวต้นเรื่องต้องช่วยจัดการ

“ถ้าเฮียคิ้มจะมีเมียน้อย ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่หยกแน่นอนค่ะ”

“ขอโทษนะคะ แต่เขาเคยไปค้างกับคุณที่โรงแรมไม่ใช่หรือ”

“เราแค่คุยธุระกัน คืนนั้นนายกิตติก็อยู่ด้วยนะคะ ไม่ได้อยู่กันสองต่อสอง พอคุยธุระเสร็จก็แยกย้ายกลับ”

แพนดีใจแต่ยังปั้นหน้านิ่ง “เหรอคะ...ความจริงฉันก็ไม่ได้สนใจหรอก แต่เห็นว่าคุณหยกอยากอธิบาย”

หยกมณียิ้มร่า เชื่อว่าอีกฝ่ายหายเคืองแล้ว ก็เลยอยากย้ำให้มั่นใจ “ค่า...หยกกับเฮียคิ้มรู้จักกันมานานหลายปีดีดัก คบหาเป็นเพื่อนกันมานาน ไม่เคยมีอะไรกันอย่างที่คุณแพนเข้าใจหรอกนะคะ คุณแพนสบายใจได้”

แพนหน้าแดงที่ถูกดักคอ หยกมณีชอบใจมาก เย้าว่าอีกฝ่ายคงหึง เพราะคณินเป็นพวกกะล่อนเจ้าชู้

“แหม...ไม่ต้องอายหรอกคุณแพน เราเป็นผู้หญิงด้วยกัน คุยกันได้”

“งั้นขอถามหน่อยนะคะ ตอนเขาอยู่กรุงเทพฯ เขาคบผู้หญิงเยอะไหมคะ”

“ไม่รู้สิคะ ไม่เคยเห็นควงใครจริงจังเลย หยกยังแอบคิดว่าเฮียคิ้มคงแต่งงานหลังสุดในกลุ่ม เพราะดูไม่จริงจัง หวงชีวิตโสด แต่ที่ไหนได้ กลับมาสยบให้คุณแพนซะนี่”

“สยบอะไรคะ เขาไม่ได้รักฉันหรอก แต่งเพราะผู้ใหญ่บังคับน่ะค่ะ”

“ไม่จริงหรอกค่ะ หยกมองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าเฮียคิ้มรักคุณแพนมากแค่ไหน หยกอยู่ในดงผู้ชายค่ะเจอมาทุกประเภทเลย หยกดูออก อันไหนกะล่อน อันไหนจริง”

“แต่คราวนี้อาจจะดูผิดก็ได้นะคะ...คุณหยกจะกลับกรุงเทพฯวันนี้หรือคะ”

“ไปพร้อมเฮียคิ้มค่ะ คุณแพนไม่ต้องห่วงนะ ระหว่างที่เฮียอยู่โน่น หยกจะกันสาวๆไม่ให้เข้าใกล้เฮียได้เลยค่ะ”

ooooooo

บุ๊งอาการดีขึ้นมากแต่ยังต้องนั่งรถเข็น กริชไปรับกลับบ้าน และถือโอกาสถามเรื่องลอบทำร้าย เสี่ยใหญ่ปักใจว่าคณินเป็นตัวการ แต่หนุ่มนักเชิดสิงโตกลับไม่มั่นใจนัก เพราะรู้จักนิสัยแรดหนุ่มดีว่าไม่ลอบแทงใครข้างหลัง

คืนเดียวกันที่บ่อนแห่งหนึ่ง...มนชิตโทร.หารายงานนายใหญ่เรื่องแผนกำจัดคณิน ซึ่งล้มเหลวไม่เป็นท่า แถมไทก็ตาย โอชินก็บาดเจ็บไม่น้อย นายใหญ่หงุดหงิดมาก แต่ก็ยอมให้โอกาสอีกครั้ง ด้วยการขัดขวางขบวนขนข้าวของคณินไม่ให้ไปถึงกรุงเทพฯ มนชิตรับปากแข็งขัน เพราะอยากแก้ตัวและอยากรู้เต็มแก่ว่าพ่อแท้ๆของตนเป็นใคร

โอชินแอบฟังทุกอย่างตลอด อดไม่ได้จะแสดงตัวหลังจากมนชิตวางสาย พร้อมดักคออย่างรู้ทันว่าอีกฝ่ายเป็นคนฆ่าไท มนชิตไม่สะทกสะท้าน แถมขู่ว่าหากเธอคิดไม่ซื่อ เขาไม่เก็บไว้แน่!

มนชิตให้โอชินเก็บตัวในโรงน้ำชา ส่วนภารกิจขัดขวางขบวนข้าวของคณิน เขาเลือกจะบุกไปด้วยตัวเอง โดยไม่รู้ว่าคณินนั้นตั้งแผนรับไว้แล้ว ด้วยการเปลี่ยนแผนกะทันหัน ให้ขนข้าวไปทางรถไฟแทนทางเรือเหมือนที่เคย

คณินตัดสินใจคุมขบวนขนข้าวด้วยตัวเอง โดยมีหยกมณีติดสอยห้อยตามไปด้วย แพนยังท่ามาก

ไม่ยอมไปส่ง ปล่อยให้ซกเค็งกับวิภาดาไปกันตามลำพัง เส็งนั่งรถเข็นผ่านมาเห็นลูกสะใภ้ท่าทางจ๋อยๆ เลยอดถามถึงเหตุผลไม่ได้

“หนูจะไปหรือไม่ไปก็คงไม่สำคัญหรอกค่ะ สู้อยู่ดูแลเถ้าแก่น่าจะมีประโยชน์กว่า”

“แบบนี้มันจะไม่ยัวะอั๊วหรือ อีอาจจะอยากเห็นหน้าลื้อก่อนไปก็ได้ ลื้อน่าจะไปให้กำลังใจมันหน่อย”

“เถ้าแก่เป็นห่วงคุณคิ้มเหรอคะ”

“เปล่า...เรื่องอะไรจะห่วงมัน เหม็นขี้หน้ามันจะตาย ไปหลายวันได้ยิ่งดี”

คำพูดของเส็งสะกิดใจแพนอย่างบอกไม่ถูก หรือว่าอีกฝ่ายจะจำอะไรได้แล้ว แต่เส็งก็ตีหน้ายักษ์กลบเกลื่อน ยืนยันเสียงเข้มว่าจำใครไม่ได้เหมือนเดิม แพนไม่เชื่อนัก เลยอยากทดสอบด้วยการพาอีกฝ่ายไปโรงสีในวันรุ่งขึ้น...

คณินไปถึงกรุงเทพฯโดยสวัสดิภาพและขายข้าวให้โรงสีแบบครบวงจรของธาม ก่อนจะไปสังสรรค์กับแก๊งเพื่อนสนิทที่ฉั่วเทียนเหลา เลยได้ร่วมกันสู้กลุ่มมือปืนของเล้ง ซึ่งตามมาฆ่าทายาทเลือดมังกรทุกคน!

เช้าวันเดียวกันที่คณะสิงโตเชิด...วิภาดาแอบไปด้อมๆมองๆการฝึกซ้อมของคู่แข่งของพี่ชาย อดทึ่งปนหมั่นไส้ไม่ได้ที่เห็นเขาตั้งใจมาก กริชหันมาเห็นพอดี เลยเข้าไปคุยด้วย

“มาแอบดูเราหรือ...คงกลัวเราจะชนะพี่ชายตัวเองล่ะสิ”

วิภาดาส่ายหน้าแรงๆ สีหน้าเชื่อมั่น “ไม่เคยกลัว เพราะพี่ชายเราชนะแน่นอน และพี่ชายเราจะทำทุกวิถีทาง ปกป้องความบริสุทธิ์ของตัวเอง เขาไม่มีวันก้มกราบขอขมาใครโดยที่เขาไม่ได้ทำผิด”

“ดูเหมือนวิจะเชื่อมั่นในตัวพี่ชายเหลือเกิน แต่เราต้องขอโทษล่วงหน้านะ เพราะงานนี้พี่ชายวิแพ้ราบคาบแน่!”

ประกาศจบหัวเราะลั่น ก่อนจะผละไปซ้อม ทิ้งให้วิภาดามองตามด้วยแววตาเศร้าๆ

“เสียงหัวเราะของนายไม่เหมือนเดิม...รู้ตัวหรือเปล่า”

ooooooo

เส็งกวาดตามองโรงสีด้วยความภาคภูมิใจ แต่เมื่อเห็นสายตาลอบสังเกตของลูกสะใภ้ ก็รีบเก็บอาการ แต่แพนก็ไม่ท้อ พาอีกฝ่ายไปเยี่ยมสมาคมแก๊งเหยี่ยวแดง โดยมีกิตติตามประกบ แต่เสี่ยใหญ่ก็ไม่แสดงอาการตื่นเต้นใดๆ ทั้งที่สะเทือนใจมาก ที่แก๊งใหญ่ซึ่งตนก่อตั้งมากับมืออยู่ในสถานการณ์ไม่ค่อยดี

เส็งดึงตัวเองจากอดีตอันรุ่งโรจน์ ก่อนจะนิ่วหน้าเมื่อได้ยินเสียงอึกทึกจากหน้าสมาคม เป้งนั่นเองมาตั้งโต๊ะรับพนันการประลองสิงโตเชิดระหว่างคณินกับกริช แพนอับอายมาก ซึ่งเส็งก็เข้าใจดีและตัดสินใจจะปรากฏตัว

เสียงเฮฮาเลือกข้างพนันกลายเป็นเงียบกริบ ทันทีที่เส็งปรากฏตัว เป้งหน้าเสีย ไม่คิดว่าจะเจอเส็ง ต่างจากบุ๊ง สะใจมาก แถมเยาะเย้ยถากถางอดีตหัวหน้าแก๊งเหยี่ยวแดงด้วยซ้ำว่างานนี้คณินต้องแพ้แน่!

เส็งคร้านจะต่อปากต่อคำด้วย เลยให้กิตติเข็นรถออกไป ทิ้งแพนให้มองตามด้วยความหนักใจ แต่ก็ต้องหยุดความคิดทุกอย่างไปก่อน เมื่อบุ๊งเรียกตัวไปพบตามลำพัง พร้อมกับยื่นข้อเสนอให้คณินยอมแพ้

“ฟังให้ดีนะ พ่อลื้อเอาโฉนดบ้านมาจำนองกับอั๊วไว้ด้วยเงินจำนวนมาก พอรวมดอกเบี้ยแล้ว เอาลื้อกับน้องสาวลื้อมาขายรวมกันยังไม่ได้เลย” แพนไม่เชื่อ แต่บุ๊งก็ยืนยัน “จริงสิวะ...คิดดูเอาเองแล้วกัน จะตอบแทนบุญคุณพ่อลื้อ หรือจะใจดำปล่อยให้มันเป็นหมาจรจัดข้างถนน”
บุ๊งยิ้มเยาะจากไปแล้ว ทิ้งแพนยืนอึ้งคนเดียว โกรธและอับอายมากที่พ่อทำแบบนี้

อารมณ์ขุ่นเคืองของแพนตกค้างถึงตอนเย็น จนไม่ยินดียินร้าย เมื่อคณินกลับจากกรุงเทพฯพร้อมของฝากหอบใหญ่ ซกเค็งกับวิภาดาอยากให้สองผัวเมียได้อยู่ตามลำพังเลยรีบผละไป ทิ้งคณินให้กระดี๊กระด๊า ด้วยความคิดถึงเมียรัก

“อยากรู้ว่าของฝากคืออะไรก็เข้ามาใกล้ๆสิ”

“ไม่อะ...คนกะล่อนอย่างคุณ คงไม่พ้นฉวยโอกาส”

“แหม...รู้ทัน ก็คนเขาคิดถึง อยากกอดอยากหอม”

อ้อนจบก็ขยับตัวเข้าหา แพนต้องถอยหนี คณินสงสารเลยเลิกแกล้ง

“ขอบคุณนะที่ช่วยดูแลป๊าและที่บ้านเป็นอย่างดี”

“มันเป็นหน้าที่ฉันอยู่แล้ว”

“หน้าที่สะใภ้ทำได้ดีมาก แต่อย่าลืมทำหน้าที่ภรรยาด้วยนะ ฉันไปตั้งหลายวัน ไม่คิดถึงกันบ้างหรือ”

“จะให้พูดความจริงหรือโกหก”

“พูดจากหัวใจสิจ๊ะเมียจ๋า”

แพนอ้าปากจะพูดบางอย่าง แต่ช้ากว่าคณิน ควักแหวนทองวงน้อยสวมให้ที่นิ้วก้อยข้างซ้าย สาวแสบ

ปลื้มมาก แต่ยังตีหน้าบึ้ง บ่นว่าอีกฝ่ายใช้เงินฟุ่มเฟือย ทั้งที่เพิ่งได้กำไรเป็นครั้งแรก แรดหนุ่มไม่ถือสา ชอบใจมากกว่าด้วยซ้ำที่เมียรักเป็นห่วง แพนคร้านจะเถียงด้วย เลยเปลี่ยนมาถามถึงการฝึกซ้อมเชิดสิงโตแทน

คณินยิ้มร่าก่อนจะแสดงฝีมือให้ดูแบบเก้ๆกังๆ แพนถึงกับส่ายหน้า...สงสัยจะแพ้ตั้งแต่ยังไม่ได้แข่ง!

ooooooo

ข่าวการตั้งโต๊ะพนันการเชิดสิงโตเข้าหูคณินในเวลาต่อมา แต่เขาก็ไม่สนใจอะไร นอกจากเมียรักเลือกแทงข้างไหน แพนอยากจะเป็นบ้า แต่ก็พูดอะไรไม่ได้มากนอกจากผละไปทำงาน ทิ้งคณินให้ฝึกซ้อมกับลูกน้องตามลำพัง

แต่ซ้อมไม่นาน คณินก็เลิกและแอบออกไปโรงน้ำชากับกิตติ โดยทิ้งลูกน้องไว้ซ้อมสองสามคน ตบตาแพนและคนงานในโรงสี เวลาเดียวกันที่โรงฝึกของกริช...หนุ่มนักเชิดสิงโตฝึกซ้อมอย่างหนัก โดยมีบุ๊งลอบมองด้วยความภาคภูมิใจและเชื่อมั่น ลูกชายคนเดียวเป็นคนมีฝีมือเก่งกาจ จะต้องไม่ทำให้เขาขายหน้าแน่

ฝ่ายมนชิต...เฝ้ามองสถานการณ์ทุกอย่างด้วยความสาสมใจ ไม่ว่าคณินหรือกริชจะเป็นฝ่ายชนะ ภารกิจของเขาก็ถือว่าคืบหน้า เพราะยุแยงให้ทั้งสองงัดข้อกันได้ แต่เขาก็อารมณ์ดีไม่นานก็เลือดขึ้นหน้า เมื่อโอชินมาแจ้งข่าวว่าคณินแวะมาหา จนถึงกับส่งจดหมายไปบอกแพน...ว่าผัวลื้อกำลังจะมีชู้!

แพนเดือดพล่านด้วยลมเพชรหึง บุกตามถึงโรงน้ำชาทันที ทันได้เห็นผัวจอมกะล่อนให้ของขวัญสาวโรงน้ำชา

โอชินถึงกับอึ้งเมื่อเห็นปิ่นของตัวเอง แต่ยังแกล้งตื่นเต้น “ปิ่นปักผม...สวยจังค่ะ ราคาคงแพงมาก”

“ไม่แพงหรอก สำหรับคนสวยอย่างเธอ”

“ไม่อยากจะเชื่อว่าคนอย่างฉันจะได้ครอบครองของสวยๆแพงๆอย่างนี้”

“ของมันมักจะตามหาเจ้าของที่แท้จริงเสมอ”

คำพูดเหมือนรู้อะไรบางอย่างของเขา ทำให้โอชิน ถึงกับสะอึก แต่ไม่ทันโต้ แพนก็โผล่มาขัดจังหวะ

“ฉันรู้แล้วว่าควรจะเลือกแทงข้างใคร ฉันน่าจะฟังคำเตือนคนอื่นบ้าง ผู้ชายอย่างคุณไว้ใจไม่ได้”

“ผู้ชายมันก็เป็นอย่างนี้แหละ แต่...”

“ถ้าอย่างนั้น...ฉันเป็นบ้างได้ไหม ทำอย่างที่คุณทำ คุณทำได้...ฉันก็ทำได้เหมือนกัน!”

พูดจบก็ผละไปดื้อๆ คณินรีบตามติด ทิ้งโอชินกับมนชิตซึ่งแอบดูอยู่ มองตามด้วยความสะใจ โดยไม่รู้เลยว่ากิตติกับเด็กชายชาวนาซึ่งเพิ่งถูกรับตัวมาเป็นพยานให้คณิน ลอบมองทั้งสองห่างๆอีกที เด็กชายยืนยันว่านักฆ่าสาวคือคนเดียวกับสาวโรงน้ำชา กิตติเลยสั่งให้รอในรถ ส่วนตัวเองรีบไปทำภารกิจสำคัญที่คณินมอบหมายไว้

ด้านคณิน...ตามไปจนทันเมียรักที่ตรอกแห่งหนึ่งในตลาด พยายามจะอธิบาย แต่แพนก็ไม่สนใจ

“ฉันไม่อยากฟังคำแก้ตัวของคนกะล่อนอย่างคุณแล้ว ไปให้ไกลเลย”

“แต่คุณต้องฟัง อย่าเพิ่งตัดสินผมจากภาพที่เห็นสิ”

“ฉันไม่ได้ตัดสินจากภาพที่เห็น แต่ฉันตัดสินจากสันดานของคุณ”

“ไม่ยุติธรรมเลย”

แพนถอนใจเหนื่อยหน่าย ก่อนจะประกาศกร้าว “ไม่ต้องห่วง ฉันไม่เลิกกับคุณแน่ ตอนเป็นลูกฉันทำให้พ่ออับอายได้ ตอนเป็นเมีย ทำไมฉันจะทำให้ผัวอับอายบ้างไม่ได้!”

คณินถึงกับอึ้ง ถลาไปกระชากตัวเธอมาใกล้ แล้วพยายามจะบอกความจริงในใจ

“สิ่งที่เห็น...อาจไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิดก็ได้นะ มองผม...มองให้เห็นหัวใจผม ผมไม่มีวันปล่อยคุณหรอกแพน”

คณินยืนยันหนักแน่น แต่แพนยังโกรธและไม่ยอมเชื่อ เมื่อเห็นกริชผ่านมา เลยสะบัดตัวผละไปหาทันที

ขณะที่คณินหัวเสียด้วยความหึง กิตติก็ต่อสู้กับโอชินอย่างหนักหน่วง เมื่อถูกนักฆ่าสาวจับได้ว่าแอบสะกดรอยเธอ โอชินหรือโมจิเสียท่าจนได้ ถูกกิตติจ่อปืนกลางอก เลยต้องยอมเจรจากับเขาตามลำพัง

กิตติแกล้งทำหน้าดุดัน บอกว่ารู้ตัวตนของเธอ และจะขอร่วมฆ่าคณินด้วย โอชินไม่เชื่อ กิตติเลยต้องแกล้งพูด

“ฉันนึกแล้วว่าเธอต้องไม่เชื่อ แต่ยังไงฉันก็อยากจะเตือนเธอให้ระวังตัวให้ดี เพราะไอ้คิ้มมันไม่เอาเธอไว้แน่”

“แล้วฉันจะแน่ใจได้ยังไงว่านายอยู่ข้างฉันจริง”

“ฉันจะตัดหัวไอ้คิ้มให้เธอดู”

“ทำไมนายถึงทรยศเขา”

“ฉันอยู่กับเถ้าแก่เส็งมานาน ทำทุกอย่างแทนเขา แต่สุดท้ายฉันก็ไม่ได้อะไรเลย เหตุผลแค่นี้พอไหม”

“จนกว่าฉันจะเห็นนายจัดการไอ้คิ้มตามที่พูด”

“วันประชันสิงโต ฉันจะส่งมันลงนรก!”

ooooooo

แผนลวงตีสนิทนักฆ่าสาวของคณินเป็นไปด้วยดี แม้โอชินจะยังไม่เชื่อสนิทใจ แต่ก็ปล่อยให้กิตติร่วมมือด้วย ต่างจากบรรยากาศการสนทนาของแพนกับกริช ตึงเครียดมากขึ้นทุกที เมื่อสาวแสบบอกว่าบุ๊งอยากให้คณินแกล้งแพ้ แลกกับโฉนดบ้านเป้งซึ่งถูกนำไปจำนองแลกเงินพนันก้อนใหญ่

“เวร...ทำไมป๊าทำแบบนั้น ชนะแบบนี้เราไม่ดีใจหรอก เราจะไปคุยกับป๊าให้รู้เรื่อง”

“อย่านะกริช...เรากลัวว่าป๊านายจะยึดบ้านไปทันที ถ้ารู้ว่าเราเล่าให้นายฟัง”

“แต่เราไม่มีทางยอมให้มีการทุจริต เราต้องการชนะอย่างใสสะอาด”

“ที่เรามาพูดกับนาย เพราะเราอยากขอให้นายช่วยเก็บโฉนดไว้ให้ เราจะหาเงินไถบ้านคืนให้เร็วที่สุด”

กริชพยักหน้ารับปาก “ไม่ต้องห่วงแพน เราจะจัดการเรื่องนี้ให้เอง ขอบใจมากนะที่บอกให้เรารู้ก่อน เพราะถ้าเรารู้ทีหลังว่าเราชนะเพราะป๊าเราเล่นตุกติก เราคงรับไม่ได้”

แพนกับกริชแยกกันหลังจากนั้น มนชิตรอโอกาสอยู่แล้ว และเลือกจะโผล่มาเตือนให้เธอทำตามที่บุ๊งเสนอ แพนปฏิเสธ ย้อนให้ช้ำด้วยว่าอีกฝ่ายเป็นลูกชายแต่ไม่ช่วยอะไรเลย มนชิตไม่สะทกสะท้าน แต่เยาะเธอเรื่องคณินเป็นชู้กับสาวโรงน้ำชาแทน แพนโมโหแต่ก็คร้านจะเถียงด้วย เลยผละไปด้วยความหัวเสียสุดขีด

ฝ่ายคณิน...พาเด็กชายชาวนาไปนอนที่บ้าน เก็บตัวไว้เป็นพยานเพื่อจับนักฆ่าสาวให้ได้คาหนังคาเขา กิตติรอจนเจ้านายหนุ่มออกจากห้องพักแขก รายงานเรื่องภารกิจที่สืบมาได้ และจะรีบสาวให้ถึงตัวคนบงการแท้จริงให้เร็วที่สุด

แน่นอนว่าบุ๊งคือผู้ต้องสงสัยคนสำคัญ และอาจมีส่วนกับเรื่องวุ่นวายต่างๆไม่ทางตรงก็ทางอ้อม แต่คณินก็ไม่ปักใจนัก เพราะเสี่ยใหญ่ก็เกือบเอาชีวิตไปทิ้งกลางทุ่งนาเมื่อหลายวันก่อน สองหนุ่มเจ้านายลูกน้องคงจะคุยกันอีกนาน ถ้าแพนจะไม่กลับมาถึง แรดหนุ่มเลยเลือกไปง้อเมียรักแทน

ท่าทีมึนตึงและเฉยชาของเมียรัก ทำให้คณินแทบคลั่ง จนถึงขั้นอ้อนวอนขอร้องไม่ให้เธอไป แพนถอนใจเหนื่อยหน่าย “ฉันบอกแล้วไง ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น ฉันจะไม่เลิกกับคุณ”

“ดีจ้ะ...คิดถูกแล้ว ผัวดีไม่ใช่จะหากันได้ง่ายๆ”

“อยู่ใช้เงินคุณให้สนุกไม่ดีกว่าหรือ”

“ตามสบายเลย”

“แล้วก็...ลองเป็นผู้หญิงสารเลว มีคนอื่นไปเรื่อยๆเหมือนคุณดู...น่าสนุก”

“ฉันไม่เชื่อ เธอไม่ทำหรอก เธอน่ะดีแต่ปากไปอย่างนั้นเอง”

แพนสบตาท้าทาย ก่อนจะทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เมื่อซกเค็งมาเคาะห้องเอายาบำรุงให้ คณินเห็นท่าเมียรักเลยอยากช่วย ด้วยการโพล่งออกไปว่าแพนท้องแล้ว จะได้ไม่ต้องดื่มยาหม้ออีก ซกเค็งถึงกับกรี๊ดลั่นด้วยความดีใจและผละไปแจ้งข่าวดีกับวิภาดาทันที ทิ้งแพนให้มองตามเครียดๆ โกรธผัวขึ้นมาอีกระลอกที่อยากช่วยจนเป็นเรื่อง!

ซกเค็งประกาศลั่นบ้านด้วยความดีใจที่จะมีทายาทสืบสกุลจากลูกชายคนโต ไม่รู้เลยว่าสองผัวเมียต้นเรื่องต้องมีปากเสียงกันอย่างหนัก โดยเฉพาะแพนโมโหมากที่คณินกล้าเอาเรื่องแบบนี้มาล้อเล่น

“ก็คุณไม่ชอบกินยา ผมช่วยคุณไว้นะเนี่ย”

“คุณคิดว่าจะโกหกทุกคนไปได้นานแค่ไหน สามเดือนท้องฉันยังแบน เดี๋ยวก็ถูกจับได้”

“ก็ถ้าไม่อยากกลายเป็นคนโกหก ก็ทำให้มันป่องจริงก็สิ้นเรื่อง”

คำพูดทีเล่นทีจริงของผัวจอมกะล่อน ทำให้แพนอยากจะเป็นบ้า แต่ก็เหนื่อยเกินกว่าจะโต้ตอบด้วย เลยได้แต่ผละไปอาบน้ำ ก่อนจะมานอนกอดไม้หน้าสามบนเตียง คณินหมั่นไส้ เลยแกล้งแหย่ว่าถ้าเขาถูกตีตายเป็นผี จะไปหาเมียใหม่บนสวรรค์ แพนเหลืออดเลยขู่จะเฉือนอาวุธลับเขาทิ้งก่อนตายด้วย จะได้ไปซ่าที่ไหนไม่ได้อีก!

ooooooo

ข่าวการท้องของแพนทำให้ซกเค็งอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เส็งเลยอดแซวไม่ได้ แต่นอกจากซกเค็งจะไม่โกรธ ยังยืนยันว่ายินดีดูแลเขาตลอดไป ไม่ได้ลำบากหรือไม่สบายใจอย่างที่เสี่ยใหญ่นึกกลัว

“ถ้าอั๊วจำอะไรไม่ได้ไปตลอดชีวิตล่ะ ลื้อจะทำยังไง”

“อั๊วคงต้องยอมตามตื๊อลื้อไปตลอดชีวิต จนกว่าลื้อจะรักอั๊วใหม่”

เส็งถึงกับอึ้ง ก่อนจะตัดสินใจถามว่าเพราะอะไรเธอถึงรักเขา ซกเค็งตอบแบบไม่ลังเลว่าเพราะเขาเป็นคนดี

“ไม่จริงหรอก ถ้าอั๊วเป็นคนดี คนที่ตลาดคงไม่มองอั๊วอย่างนั้นหรอก...แต่ก่อนอั๊วเป็นอันธพาลใช่ไหม”

ซกเค็งเห็นใจผัวมาก อธิบายเสียงอ่อน “ไม่ใช่อย่างนั้น ตอนนี้แก๊งเหยี่ยวแดงที่ลื้อตั้งขึ้นมา มีแต่ข่าวลือ ไม่ดี กี่ศพที่ตายก็เหมารวมมาที่แก๊งลื้อหมด คนเขาก็เลยกลัว คิดว่าแก๊งลื้อเป็นซุ้มมือปืน”

“อ้ายหยา...แล้วลูกชายของลื้อทำอะไรอยู่วะ”

“ทำทุกอย่างที่อีไม่ชอบ”

เส็งพยักหน้าเข้าใจความนัย “ไม่มีใครได้อะไรดั่งใจทุกอย่างหรอก”


“ไม่ได้ทุกอย่าง ได้สักอย่างก็ยังดี อย่างเช่นตอนนี้ อาคิ้มลูกชายอั๊วกำลังจะมีอาตี๋น้อยแล้ว”

ท่าทางดีใจเกินเหตุของผัวรักทำให้ซกเค็งอดสงสัยไม่ได้ เส็งเลยต้องตีหน้ายักษ์กลบเกลื่อน

“ใครบอกอั๊วดีใจ อั๊วแค่ตกใจ...คนแบบนั้นไม่น่ามีน้ำยา!”

เส็งกับซกเค็งแยกกันไปนอนแล้ว แต่คู่แพนกับคณิน กลับนอนไม่หลับ กระสับกระส่ายเพราะอารมณ์ว้าวุ่นในใจ คณินนอนบนพื้นข้างเตียงเหมือนเคย แต่ไม่วายอ้อนเมียเสียงหวาน

“แพน...ยังไม่หลับใช่ไหม เธอห้ามปันใจให้คนอื่นนะ”

“ใจฉันก็เป็นของฉัน”

“ถึงเธอจะไม่รักฉัน ก็อย่าเพิ่งรักคนอื่น”

“ทำไมฉันต้องทำตามคำสั่งของคุณ”

“ไม่ได้สั่ง...แต่ขอร้อง”

“เห็นแก่ตัว ทีคุณยังแอบมีผู้หญิงไปทั่ว ฉันรู้มาว่าตอนคุณอยู่เยาวราช ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า”

“ตอนนั้นเรายังไม่แต่งงานกัน ฉันไม่ผิด แต่ตอนนี้ไม่มีแล้ว”

แพนไม่เชื่อ แหวลั่นถึงสาวโรงน้ำชาที่เขาแอบไปหาบ่อยๆ คณินยืนยันว่าไม่มีอะไรเป็นพิเศษ แต่คำพูดตรงไปตรงมาของเขากลับทำให้เธอสะเทือนใจ เพราะเหมือนเขาดูถูกหญิงสาวที่มีอาชีพในโรงน้ำชา

“เธอก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง ถ้าคุณรักเธอ ฉันจะยอมไป”

“ผีอะไรเข้าสิงอีกเนี่ย ฉันไม่ได้รักผู้หญิงคนนั้น”

“แล้วไปยุ่งกับเธอทำไม”

“มันเป็นเรื่องจำเป็น เอาไว้เสร็จเรื่องแล้ว ฉันจะเล่าให้เธอฟังนะ...ทุกอย่างเลย”

แพนเงียบไปอึดใจ ภาพแม่แท้ๆซึ่งเป็นสาวโรงน้ำชาเหมือนกันผุดในหัว

“ฉันเคยรู้จักผู้หญิงคนหนึ่ง เธอทำงานโรงน้ำชา วันหนึ่งเธอเจอผู้ชายที่เธอรัก จึงตกลงอยู่กินอย่างลับๆกับเขา หารู้ไม่ว่าเขาแต่งงานกับผู้หญิงอีกคน สุดท้ายเธอก็ต้องตายอย่างโดดเดี่ยวในโรงน้ำชา...ที่ซึ่งไม่เคยมีรักแท้”

คณินเลยถึงบางอ้อว่าเธอพูดถึงแม่ เอื้อมไปจับมือเธอเบาๆ ก่อนจะสัญญาหนักแน่น

“ที่นั่นไม่มีรักแท้...แต่ที่นี่มี!”

ooooooo

หลินแทบล้มทั้งยืนเมื่อรู้ว่าผัวเอาโฉนดไปจำนองกับบุ๊ง แต่ถึงเธอจะอาละวาดหนักแค่ไหน เป้งก็ไม่ยี่หระ บุกไปหาแพนแต่เช้า พร้อมส่งซองยาซึ่งได้มาจากมนชิตให้ แพนปฏิเสธเสียงแข็ง ไม่อยากทำร้ายผัว แต่ก็ถูกพ่อทวงบุญคุณ เลยต้องยอม...โดยไม่รู้เลยว่าแท้จริงแล้วยาซองนั้นไม่ใช่ยาถ่าย แต่เป็นยาพิษถึงตาย!

คณินเห็นหลังพ่อตาไวๆก็จะไปทัก แพนเห็นเข้าเลยรั้งตัวไว้ รู้สึกกระอักกระอ่วนใจอย่างบอกไม่ถูก ที่ต้องทำร้ายเขาแบบนี้ เลยไม่อยากให้ไปเจอหน้าพ่อ คณินไม่ได้คิดมากเลยยอมผละไปซ้อมเชิดสิงโตแต่โดยดี

แพนมองตามผัวด้วยความรู้สึกผิด หนักใจมาก จะต้องทำตามคำสั่งพ่อ สุดท้ายเลยควักซองยามาดม โดยไม่รู้เลยว่าเป็นยาพิษ ซึ่งมนชิตได้มาจากโอชิน ออกฤทธิ์ร้ายแรงทันทีที่สูด และจะตายในสามวันหากไม่ได้ยาแก้พิษ...

สามวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว แพนยังไม่รู้ว่ามีพิษร้ายแรงอยู่ในตัว มัวตื่นเต้นไปพร้อมคณินซึ่งกำลังจะไปประลองเชิดสิงโตกับกริชที่หน้าศาลเจ้า บรรดาชาวบ้านที่ได้ยินข่าวต่างแห่ไปรวมตัว ลุ้นกันเสียงดังว่าใครจะชนะ เพราะแทงเงินพนันไปไม่น้อยกับเป้งเมื่อหลายวันก่อน

บุ๊งให้กำลังใจลูกชายเต็มที่ แต่กริชก็อดเป็นกังวลไม่ได้ เพราะรู้ดีว่าคณินมักมีดีซ่อนในตัวเสมอ แต่ก็ปั้นหน้ามั่นให้พ่อสบายใจ ส่วนแพนคิดหนักเรื่องโฉนดบ้านพ่อ เลยลองตะล่อมผัวให้แกล้งแพ้เพื่อตัดปัญหา แต่ก็ดูจะไร้ประโยชน์ เพราะคณินลั่นปากจะพยายามเต็มที่ เพราะคนอย่างเขาแพ้ไม่เป็น!

การประลองเริ่มหลังจากนั้นไม่นาน ครอบครัวแต่ละฝ่ายลุ้นกันตัวโก่ง โดยมีโอชินลอบสังเกตการณ์ห่างๆ รวมถึงนายใหญ่หรือเล้ง...อดีตหัวหน้าแก๊งมังกรดำซึ่งเพิ่งฟื้นตัวจากการถูกธามทำร้ายเมื่อหลายวันก่อน แฝงตัวในฝูงชนด้วย

คณินไม่รู้ตัวว่าถูกใครหลายคนจับตา มัวพยายามอธิบายความจริง แต่กริชก็ไม่สนและตั้งหน้าตั้งตาเอาชนะอย่างดุเดือด แต่มีหรือคนอย่างคณินจะยอมแพ้ง่ายๆ สุดท้ายก็อาศัยความคล่องตัวเอาชนะไปจนได้!

เสียงเฮจากแก๊งเหยี่ยวแดงดังขึ้นจากนั้น โดยมีบุ๊งยืนหน้าเครียดคนเดียวที่ลูกชายพ่ายแพ้ และตัวเองต้องเลิกทำโรงสีตามคำท้าของคณิน แพนยินดีกับผัวจอมกะล่อน แต่ไม่ทันพูดอะไรก็ล้มกองกับพื้นเสียก่อน

โอชินตกใจมากแต่ฉับพลันก็เปลี่ยนเป็นกระหยิ่มยิ้ม เมื่อรู้แน่ว่าแพนรับพิษแทนคณิน ต่างจากมนชิต ร้อนรนอย่างหนักด้วยความเป็นห่วงน้องสาวนอกไส้ แต่คงไม่เท่าคณิน ซึ่งไม่สนใจชัยชนะที่เพิ่งได้รับ แต่รีบผละไปหาเมียรัก ก่อนจะนำเธอส่งโรงพยาบาล โดยมีทุกคนในบ้านตามติด

อาการของแพนน่าเป็นห่วงไม่น้อย เพราะหมอไม่สามารถหาร่องรอยความผิดปกติใดๆจากร่างกายเธอได้ นอกจากชีพจรที่อ่อนลงทุกที ซกเค็งมั่นใจมากว่าเป็นเพราะลูกสะใภ้แพ้ท้อง แต่กลับต้องฝันสลาย เมื่อคณินสารภาพเสียงเคร่งว่าเมียสุดแสบไม่ได้ท้อง แต่เพราะเธอไม่ชอบกินยาหม้อ เขาเลยต้องโกหก!

ooooooo

เป้งแทบทำอะไรไม่ถูกเมื่อรู้ข่าวแพนเข้าโรงพยาบาล ไม่ต่างจากหลินกับมนสิชา ซึ่งแม้จะเป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาตลอด ก็ไม่ถึงกับใจอำมหิตอยากให้สาวแสบตาย แต่คนอาการหนักสุดคงหนีไม่พ้นคณิน ซึ่งเฝ้าติดเตียงเมียไม่ห่างหลายชั่วโมง ก่อนจะได้ถอนใจโล่งอกเมื่อแพนค่อยๆฟื้นคืนสติ

แต่ถึงจะรู้สึกตัว แพนก็มีอาการสะลึมสะลือจนคณินใจไม่ดี แต่ต้องปั้นหน้ายิ้มปลอบขวัญและให้กำลังใจ

“คุณไม่ได้เป็นอะไร คุณแค่อ่อนเพลียก็เลยเป็นลม พักผ่อนสักวันสองวันก็หาย”

“แต่ทำไมฉันรู้สึกเหมือนกำลังจะตาย”

“พูดอะไรอย่างนั้น คุณน่ะยังต้องเป็นเมียผมไปอีกห้าสิบปี เป็นแม่ของลูกผมอีกห้าคน เป็นย่า เป็นยาย เป็นผู้หญิงที่จะมีตีนกาเต็มหน้า ผิวเหี่ยว หน้าย่น นมยาน ถึงตาตุ่ม”

แพนขำแต่ไม่มีแรงตอบโต้ เลยเปลี่ยนไปถามถึงผลการประลอง คณินยิ้มกว้าง ก่อนจะควักลูกท้อออกมา

“รู้ใช่ไหมว่าลูกท้อมีความหมาย”

“เป็นเครื่องหมายของความมั่นคง อายุยืน”

“ผมยกให้คุณ”

ระหว่างที่แพนอาการทรุดลงเรื่อยๆ เล้งกลับสะใจที่ทุกอย่างเป็นไปตามหวัง แถมเร้าใจกว่าเดิม เพราะกำลังจะได้เห็นคณินทุกข์ทรมานยิ่งกว่าตาย เมื่อเมียสุดที่รักต้องมารับเคราะห์แทน

ส่วนบุ๊งกับกริช...ยังไม่รู้เรื่องแพน มัวเศร้าซึมกับความพ่ายแพ้เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน โดยเฉพาะเสี่ยใหญ่ เสียหน้าและแค้นใจมาก ต้องสูญเสียผลประโยชน์จากการทำโรงสีให้เด็กเมื่อวานซืนอย่างคณิน กริชพยายามกล่อมให้พ่อเลิกวุ่นวายกับพวกคณิน แต่บุ๊งก็ไม่ยอมท่าเดียว ร้อนถึงกิตติต้องพาเด็กชายชาวนาไปยืนยัน เสี่ยใหญ่ ถึงสงบลงได้

ทุกคนในบ้านเป้งไปเยี่ยมแพนในบ่ายวันเดียวกัน เมื่อเห็นหน้าคณิน ทั้งหมดก็รุมประณามทันทีว่าเป็นเพราะความมักมากของเขา สาวแสบเลยต้องมีชะตากรรมแบบนี้ โดยเฉพาะมนชิต ออกอาการมากกว่าเพื่อน แต่คณินก็นิ่งเฉย ไม่มีแก่ใจจะตอบโต้ จนเมื่อซินแสง้วงแวะมาเยี่ยม แรดหนุ่มถึงมีท่าทีตอบสนองบ้าง

ซกเค็งกับวิภาดาร้องไห้อย่างหนัก พลอยทำให้ทุกคนพลอยหดหู่ มนชิตทนไม่ไหว แอบผละไปเอาเรื่องโอชิน ส่วนคณินฝากฝังเมียรักให้ซินแสง้วงช่วยฝังเข็มประวิงเวลา ระหว่างที่ตัวเองไปตามหายาถอนพิษ

“ลื้อต้องรีบหายาพิษนั้นมาให้ได้ บางทีถ้าได้รู้ส่วนผสมยาพิษ มันก็อาจจะไม่ยาก หากต้องปรุงยาถอนพิษเอง”

“ไม่ต้องห่วง ผมจะพยายามเต็มที่ ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดินหา ผมก็จะหามันให้เจอ!”

คณินไปตามหาร่องรอยยาพิษที่บ้านและโรงสี ซกเค็งไปด้วย ไม่ได้ช่วยหา แต่วิ่งวุ่นต้มยาหม้อด้วยความมุ่งมั่น เส็งผ่านมาเห็นเลยชวนคุยเพื่อปลอบใจ แต่กลับถูกเธอแหวใส่ว่าเขาคือสาเหตุหนึ่งทำให้คณินต้องเจอเรื่องแบบนี้

เส็งนิ่วหน้าไม่เข้าใจ ทำท่าจะเถียง แต่ก็ถูกเมียดักคอเสียงเข้ม

“ลื้อเป็นพ่อ ทำไมไม่ช่วยลูก ทนเห็นลูกถูกคนชั่วช้าคนเลวมันรังแกได้ยังไง ลื้อมันใจจืดใจดำ ขี้ขลาด”

“ลื้อลืมไปแล้วเหรอว่าลูกชายลื้อมันโตจนหมาเลียตูดไม่ถึงแล้ว”

“ไม่รู้ล่ะ...ตราบใดที่ลื้อยังไม่ตาย ลื้อต้องช่วย ไม่ใช่นิ่งดูดายแบบนี้”

“แล้วถ้าเกิดอั๊วตายไปตั้งแต่โรงสีไฟไหม้ล่ะ”

ซกเค็งอึ้งไปอึดใจ ก่อนจะเถียงข้างๆคูๆว่าอีกฝ่ายยังรอดจนวันนี้ เส็งถึงกับถอนใจยาว

“ลื้อทนคนเดียวหรือไง อั๊วเฝ้าอดทนอดกลั้นทุกลมหายใจ หวังเพียงแค่จะได้เห็นไอ้คิ้มมันแข็งแรงและแข็งแกร่งสมกับเป็นหัวหน้าแก๊งที่ยิ่งใหญ่ สามารถปกครองดูแลทุกคนได้ แม้ในวันที่ไม่มีอั๊วอยู่ในโลกนี้แล้ว”

ซกเค็งพยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะสำเหนียกได้ว่า ความทรงจำของผัวรักกลับมาแล้ว เส็งเลยต้องสารภาพ

“เปล่า...อันที่จริงอั๊วไม่ได้ความจำเสื่อมตั้งแต่แรกต่างหาก”

น้ำเสียงเรียบๆเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่ของเขา ทำให้ซกเค็งของขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ จนพลั้งมือตบหน้าเขาฉาดใหญ่ ก่อนจะผละไปดื้อๆ เส็งได้แต่ลูบหน้าตัวเอง พลางนึกถึงตอนคณินถูกแพนตบหน้าบ่อยๆ

“อั๊วเข้าใจลื้อแล้วอาคิ้ม เข้าใจความรู้สึกลื้อแล้ว”

ooooooo

มนชิตกับบุ๊งพร้อมใจกันบุกไปเอาเรื่องโอชินหรือโมจิถึงโรงน้ำชา นักฆ่าสาวไม่กลัวและสู้กลับเพื่อปกป้องตัวเอง แต่ก็สู้แรงพวกบุ๊งไม่ไหว ถูกจับมัดไว้ให้สารภาพความจริงทั้งหมด ส่วนคณินแทบหมดหวัง เมื่อไม่พบร่องรอยใดๆเกี่ยวกับยาพิษที่กำลังคร่าชีวิตแพน มนชิตเลยยอมละทิฐิ แอบส่งจดหมาย ไปบอกว่าผู้หญิงที่โรงน้ำชามียาถอนพิษ!

คณินรีบไปที่โรงน้ำชา โดยมีกริชซึ่งเพิ่งรู้เรื่องตามไปด้วย เพราะอยากช่วยแพน เวลาเดียวกับที่ซกเค็ง กับวิภาดามุ่งหน้าไปไหว้พระและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ศาลเจ้า ขอให้คุ้มครองแพนให้ปลอดภัย

“อั๊วจะสวดมนต์จนกว่าอาแพนจะลืมตา”

“ถ้าซ้อรู้ว่าม้าเป็นห่วงขนาดนี้ ซ้อต้องดีใจมากแน่ๆ”

ซกเค็งพยักหน้าเนือยๆ ก่อนจะเปรยเสียงเคร่ง “คนที่ม้าห่วงสุดคืออาคิ้ม...อาคิ้มรักอาแพนมาก ถ้าอาแพนเป็นอะไรไป อาคิ้มคงเป็นบ้าแน่ๆ ลื้อจะไม่ทิ้งอาคิ้มไปใช่ไหมอาแพน”

ขณะที่ทุกคนพยายามอย่างหนักเพื่อช่วยแพน เป้งได้แต่ภาวนาคนเดียวที่บ้าน ขอให้ลูกสาวนอกคอกปลอดภัย ต่างจากหลินกับมนสิชา ไม่มีท่าทางเศร้าซึมใดๆเลย กระดี๊กระด๊าด้วยซ้ำที่แพนจะจากไปตลอดกาล

กว่าคณินกับกริชจะเจอบุ๊ง โอชินหรือโมจิก็เกือบถูกฆ่าไปแล้ว เพราะปากแข็งไม่สารภาพเรื่องลอบฆ่าเสี่ยใหญ่ คณินถลาไปขวางพร้อมกับเกลี้ยกล่อมให้บุ๊งรอเวลาจัดการกับคนบงการดีกว่า

กริชพาบุ๊งกลับไปแล้ว คณินเลยจัดการมัดตัวโอชิน ไว้กับเก้าอี้ ก่อนจะใช้ปืนขู่

“ฉันจะปล่อยเธอก็ต่อเมื่อเธอให้ยาฉัน และแพนหายเป็นปกติ”

โอชินไม่กลัวตาย แต่กลับย้อนถามถึงเคนผัวรักว่าถูกเขาฆ่าตายหรือไม่

“ถ้าหมายถึงไอ้ซามูไรคนก่อนนี้ที่มันไล่ฆ่าฉันอยู่ มันฆ่าตัวตาย”

โอชินหน้าสลดลงถอนใจหนักหน่วง ก่อนจะตัดสินใจส่งยาแก้พิษให้ คณินดีใจมาก แต่ก็อดแปลกใจไม่ได้ เพราะดูเหมือนทุกอย่างจะง่ายและราบรื่นเกินไป แต่ก็ไม่มีเวลาซักไซ้ เลยต้องทิ้งให้กิตติเฝ้าเธอไว้ก่อน

ยาแก้พิษของโอชินได้ผลดีจริงๆ แต่ที่คณินไม่รู้ คือยาที่ได้ไปนั้นแค่ครึ่งเดียวเท่านั้น หากแพนไม่ได้กินอีกครึ่งที่เหลือ ก็จะตายภายในเจ็ดวัน เล้งนั่นเองเป็นคนเก็บยาอีกส่วนไว้ เมื่อเขาทราบว่าโอชินถูกพวกคณินคุมตัว เลยตัดสินใจส่งมนชิตไปช่วย มนชิตไม่อยากไปนัก แต่ก็ต้องทำตามคำสั่งแบบเสียไม่ได้

ข่าวดีเรื่องแพนอาการดีขึ้นทำให้ทุกคนสบายใจได้ไม่นาน สุดท้ายซินแสง้วงก็รู้จนได้ว่าแพนต้องการยาอีกครึ่งจะได้หายขาด กิตติเลยต้องเร่งมือขนาดหนัก ตะล่อมถามถึงที่ซ่อนยาจากโอชิน แต่นักฆ่าสาวก็ไม่หลงกลง่ายๆ แถมต่อรองให้เขาปล่อยเธออีกต่างหาก ถ้าอยากให้เธอไว้ใจ

“ถ้าปล่อยเธอไป เธออาจโดนฆ่าปิดปากก็ได้”

“ไม่มีทาง ฉันเป็นมือดีของเขา เขาขาดฉันไม่ได้ หรอก”

“หมายถึงนายใหญ่ของเธอ”

“ใช่...เขารู้ว่าฉันภักดีกับเขาที่สุด”

“ตกลง...แต่ฉันจะปล่อยเธอไปก็ต่อเมื่อเธอยอมให้ฉันไปกับเธอด้วย”

“นายไม่มีสิทธิ์เจอเขา ตราบใดที่นายยังไม่สามารถพิสูจน์ตัวเองได้”

“ถ้าอย่างนั้น ฉันจะพิสูจน์ให้เห็นเดี๋ยวนี้”

กิตติจำต้องปล่อยให้เลยตามเลยเพื่อให้อีกฝ่ายตายใจ แต่กลับต้องเป็นฝ่ายเสียท่า ถูกโอชินฟาดหัวจนสลบ!

กว่าคณินจะตามเจอกิตติ โอชินก็หนีไปไกลแล้ว แต่ก็ไม่พ้นถูกมนชิตดักหน้าเพื่อขอยาถอนพิษ โอชินเลยขู่จะฟ้องเล้ง แต่มนชิตก็ไม่สะทกสะท้าน แถมควักปืนมายิงที่ขาข้างซ้ายของเธออีกต่างหาก

“เขาไม่ว่าอะไรหรอก เพราะเขาสั่งให้ฉันมาฆ่าเธอ นี่ปืนของเขา จำได้หรือเปล่า หน้าที่เธอหมดแล้วจริงๆ”

โอชินส่ายหน้าไม่เชื่อ ยังจำได้ดีว่าไม่กี่ชั่วโมงก่อน เล้งมาพบเธอและให้อภัยสำหรับภารกิจที่ล้มเหลว

“ใครบอกว่าเธอทำงานผิดพลาด”

“แต่ไอ้คิ้มไม่ได้เป็นอะไร มันไม่ได้รับยาพิษ”

“แต่เป็นเมียของมันแทน สวรรค์กำหนดไว้แบบนี้ ก็ดี...สนองตอบให้สะใจไปเลย เอายาถอนพิษครึ่งหนึ่งมาให้อั๊ว ส่วนอีกครึ่งลื้อเอาไปให้มัน...มันจะได้รู้ว่ายานี่ ของจริง อั๊วจะใช้ยาอีกครึ่งเป็นเครื่องต่อรองมัน...ไอ้คิ้มมันต้องรับผิดชอบในสิ่งที่เพื่อนมันและมันทำไว้กับอั๊ว!”

เสียงหัวเราะด้วยความสะใจของเล้งยังกึกก้องในหัว และมนชิตก็เป็นคนดึงเธอออกจากอดีต

“ฉันจะปล่อยเธอไป ถ้าเธอเอายาให้ฉัน”

“อย่าคิดว่าแกจะรอด พอหมดประโยชน์ แกก็คงไม่ต่างจากฉัน”

“แต่ตอนนี้ฉันยังไม่หมดผลประโยชน์ว่ะ”

“อย่าหวังว่าจะได้ยาไป เตรียมเผาศพคนที่แกรักได้เลย”

“แต่ศพแก อั๊วจะปล่อยให้อีแร้งมันจิกกินจนอิ่มไปเลย”

ขาดคำก็ยิงใส่อีกฝ่ายจนฟุบ คณินมาถึงพอดี

มนชิตเลยต้องหนี ทิ้งไว้แค่ร่างพร้อมลมหายใจรวยรินของโอชิน!

ooooooo


ละครซีรีส์เลือดมังกร : แรด ตอนที่ 8 อ่านซีรีส์เลือดมังกร : แรดติดตามละครซีรีส์เลือดมังกร : แรด ดูรูปภาพนักแสดงนำในเรื่อง นำแสดงโดย แอนดริว เกร๊กสัน,ณฐพร เตมีรักษ์ 7 ก.ค. 2558 08:41 2015-07-09T02:00:16+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ