ข่าว

วิดีโอ



ซีรีส์เลือดมังกร : แรด

อ่านเรื่องย่อ

แนว: โรแมนติก แอคชั่น ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: กาญจนา โตะยู , อริสา ผ่องสำราญ

กำกับการแสดงโดย: พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง

ผลิตโดย: บริษัท แอค อาร์ต เจเนเรชั่น จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: แอนดริว เกร๊กสัน,ณฐพร เตมีรักษ์

อัลบั้ม: ตามคำเรียกร้อง! แอนดริว คืนจอประกบ แต้ว "เลือดมังกร ตอน แรด"



กริชถึงกับพูดไม่ออก เมื่อเห็นสภาพสะบักสะบอมของเพื่อนสาวในเช้าวันต่อมา แพนไม่มีเวลาอธิบาย ขอตัวดื้อๆ เพราะมีนัดกับคณิน กริชเลยอาสาไปส่ง แต่กลายเป็นทำให้คณินเข้าใจผิด คิดว่าเธอปฏิเสธจะหนีไปด้วยกัน

“นี่คือคำตอบใช่ไหม...ไม่ใช่พ่อแต่เป็นลูก ก็พอไหวนะ ทีหลังบอกกันตรงๆ ไม่ต้องทำให้ดูกับตาหรอก”

แพนถึงกับมึน แต่ไม่ทันบอกเหตุผล คณินก็พุ่งไปหากริชเสียก่อน

“อ่อ...แฟนนายเนี่ย จูบได้แย่มากเลย ถ้ายังไงฝากนายสอนให้เก่งกว่านี้หน่อย เวลาจูบกันจะได้ไม่เสียปาก” แพนพยายามจะอธิบาย แต่คณินก็ไม่ฟัง แถมอวยพรให้อยู่กันนานๆ สาวแสบเลยเหลืออด ประชดกลับ

“ได้...อยากจะคิดอะไรมันก็เรื่องของคุณ!”

แพนจะกลับ คณินแกล้งทวงจูบอำลา เลยถูกแพนตบฉาดใหญ่ ก่อนจะจ้ำอ้าวไปกับกริช ทิ้งคณินให้มองตามตาปรอย แต่ไม่วายตะโกนฝากฝังให้กริชดูแลแพนให้ดี

คณินกับแพนแยกจากกันด้วยความไม่เข้าใจ สาวแสบถึงกับน้ำตาไหลด้วยความโกรธจัด แต่ก็หมดหนทางหนี ต้องสู้ชีวิตกันต่อไป ไม่ต่างจากคณิน อกหักรักคุดเป็นครั้งแรกในชีวิต แต่วิกฤตของที่บ้าน ก็ทำให้ต้องเผชิญหน้ากับความจริง และตัดสินใจเดินทางเข้ากรุงเทพฯตามกำหนดการเดิม

หลายวันต่อมาที่กรุงเทพฯ...คณินก็ไม่ได้เริ่มวางแผนกอบกู้กิจการของครอบครัว แต่เตร็ดเตร่ตามร้านเหล้าและภัตตาคารฉั่วเทียนเหลา ดื่มย้อมใจให้ลืมแพน โดยมีแก๊งเพื่อนสนิท ภรพ ทรงกลดและธามมาร่วมวงด้วย

สภาพเมามายพูดไม่รู้เรื่องของคณิน ทำให้แก๊งเพื่อนอดสงสัยไม่ได้ แต่ไม่นานก็พอเดาได้ว่าคงเป็นเพราะรักคุด!

ขณะที่คณินกลายเป็นหนุ่มเสเพลเพราะพิษรัก แพนต้องรับศึกหนักครั้งใหม่จากพ่อ ที่ตัดสินใจขายเธอให้หยวน เสี่ยใหญ่ขายหมูจากนครปฐม แลกกับสินสอดที่จะกลายเป็นเงินต่อทุนพนันก้อนใหญ่ สาวแสบถึงกับหน้าถอดสี ตั้งท่าจะปฏิเสธ แต่เป้งก็ไม่ยอม ยืนกรานให้เธอแต่งงานตามคำสั่ง

“อั๊วรับเงินสินสอดมาหลายวันแล้ว จ่ายหนี้เรียบร้อยแล้วด้วย พรุ่งนี้อีจะมารับลื้อไปอยู่ด้วย”

“ทำไมพ่อทำอย่างนี้ ยังเห็นฉันเป็นลูกอยู่หรือเปล่า”

น้ำตาลูกสาวนอกคอก ไม่ได้ทำให้เป้งสะทกสะท้านหรือเปลี่ยนใจ แถมตอกย้ำให้ช้ำอีกต่างหาก

“ก็เพราะเห็นลื้อเป็นลูกไง ถึงได้หาผัวดีๆให้”

เป้งผลุนผลันออกไปแล้ว ทิ้งแพนให้ยืนสิ้นหวังคนเดียว โดยไม่รู้เลยว่ามนชิตแอบได้ยินทุกอย่างแววตาลุกวาวด้วยความโกรธแค้นที่น้องสาวนอกไส้จะแต่งงาน... อย่าหวังเลย ใครหน้าไหนก็เอาตัวแพนไปไม่ได้ทั้งนั้น!

ooooooo

แผนการล้มเส็งของบุ๊งดำเนินไปอย่างไม่หยุดยั้ง ด้วยการลดราคาข้าวเพื่อแย่งลูกค้า แล้วก็ได้ผลดีเกินคาด เพราะเหล่าพ่อค้าคนกลางในกรุงเทพฯ หรือลูกค้าเดิมที่เคยซื้อ ต่างเฮโลกันอุดหนุนจนข้าวของเส็งขายไม่ออก คณินเลยพยายามหาทางออกด้วยการไปเจรจากับฮ้อ หนึ่งในพ่อค้ารายใหญ่ที่เคยรับซื้อข้าวของพ่อมานานปี

แต่การเจรจาก็จบไม่ค่อยสวย เมื่อฮ้อยืนยันไม่รับซื้อข้าวของเส็ง ถ้าไม่ได้ราคาต่ำเท่าของบุ๊ง คณินได้แต่ถอนใจเหนื่อยหน่าย ก่อนจะฉุนขาดเมื่อพ่อค้าใหญ่หาว่าข้าวของเส็งคุณภาพไม่ดี เหมาะสำหรับขายพวกจับกัง!

คณินพยายามข่มอารมณ์ ไม่ให้เตะอีกฝ่าย กวาดตามองรอบๆท่าข้าวของฮ้อ แล้วตั้งคำถามด้วยท่าทางกวนๆ

“เฮียส่งข้าวพวกนี้ไปขายที่ไหนบ้าง”

“ก็หลายที่นะ...ไต้หวัน เซี่ยงไฮ้ มาเก๊า...ลื้อถามทำไม”

“ผมจะได้...ส่งข้าวไปขายให้พวกจับกังที่นั่นกินบ้าง”

“อย่างลื้อจะมีปัญญาหรือ”

“ก็คอยดูไป เตรียมตัวเจ๊งด้วย ผมจะล้มเสี่ยให้ดู!”

ผลการเจรจาอันล้มเหลว ทำให้คณินตัดสินใจเด็ดขาด จะกอบกู้กิจการโรงสีของครอบครัวด้วยการส่งออกเอง ไม่ผ่านพ่อค้าคนกลางอย่างฮ้ออีกต่อไป เมื่อแก๊งเพื่อนสนิททราบก็สนับสนุนเต็มที่ ไม่ห่วงเรื่องงาน เพราะเชื่อมือและความใจเด็ดของแรดหนุ่ม แต่ที่น่ากังวลกว่าคือเรื่องหัวใจ ซึ่งดูท่าจะอาการหนักกว่าเยอะ

คำพูดแทงใจดำของแก๊งเพื่อนรัก ทำให้คณินถึงกับซึมไปพักใหญ่ ภาพในอดีตเมื่อไม่กี่วันก่อน ตอนเขาได้ใกล้ชิดกับแพนหวนกลับมาอีกครั้ง หัวใจเต้นเป็นจังหวะแปลกๆ และเจ็บจี๊ดขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ แต่ถึงกระนั้น...แรดหนุ่มก็ตั้งหน้าตั้งตาปฏิเสธหัวใจตัวเองว่าไม่ได้คิดถึงหรือเป็นห่วงใครทั้งนั้น!

คณินทำตามที่ตั้งใจไว้จริงๆด้วยการโทร.แจ้งข่าวกับพ่อว่าจะยังไม่กลับปากน้ำโพ แต่จะไปเซี่ยงไฮ้เพื่อติดต่อเรื่องค้าข้าว เมื่อแพนทราบเรื่องก็อดใจเสียไม่ได้ และแอบรู้สึกผิดไม่น้อยที่ทำให้เขาเตลิดจนไม่ได้กลับบ้าน

แค่เรื่องคณินจะไปเซี่ยงไฮ้ไม่มีกำหนดกลับก็ทำให้กลุ้มแทบแย่อยู่แล้ว แพนยังต้องประสาทเสียเรื่องถูกจับให้แต่งงานกับหยวน เสี่ยใหญ่ขายหมูจากนครปฐม แลกกับเงินใช้หนี้พนันของพ่อด้วย แต่คนที่เป็นเดือดเป็นร้อนมากกว่าก็คือวิภาดา เพราะเข้าใจไปเองว่าแพนรักอยู่กับกริช

มนชิตก็กระวนกระวายไม่แพ้วิภาดา และดูจะหนักข้อกว่าด้วยซ้ำ เพราะหึงหวงน้องสาวนอกไส้ที่แอบหลงรักมานาน สุดท้ายเลยจัดฉากให้หยวนถูกอุบัติเหตุรถชนตายในเช้าวันหนึ่ง

เมื่อเป้งกับหลินทราบเรื่องหยวนตายก็หัวเสียมาก เพราะต้องชวดเงินสินสอดก้อนใหญ่ เลยพาลเคืองถึงแพนที่เหมือนจะมีดวงกินผัว...วางแผนให้แต่งกับใครก็ไม่วายต้องชวดทุกครั้ง!

ooooooo

มนชิตสะใจมากเมื่อไทรายงานว่าหยวนตายคาที่ตามแผน แถมคณิน คู่ปรับและศัตรูหัวใจคนสำคัญก็ไปเซี่ยงไฮ้โดยไม่มีกำหนดกลับ ทุกอย่างดูจะเข้าที่เข้าทางจนเขาอดย่ามใจไม่ได้ และตัดสินใจเดินแผนขั้นต่อไป ด้วยการทำลายชีวิตและกิจการของเส็งให้สิ้นซาก เพราะไม่เห็นประโยชน์อะไรอีกต่อไปแล้ว

แผนการล้มเส็งของมนชิตดำเนินขึ้นอย่างช้าๆ ท่ามกลางความหนักใจของไท ที่ไม่อยากให้เสี่ยใหญ่ถึงแก่ชีวิต ไม่ต่างกันกับจากกริช ลำบากใจกับการกระทำของพ่อ ที่ทำได้ทุกอย่างเพื่อล้มเส็ง โดยไม่สนใจเหตุผลใดๆ

กริชไม่ละความพยายามจะกล่อมให้พ่อเลิกทำลายกิจการของเส็ง แต่ก็เหมือนจะไม่ค่อยได้ผล แถมวิภาดาก็ตามเอาเรื่องเขาไม่เลิก ที่เขาเย็นชา ยอมให้แพนแต่งกับคนอื่น ทั้งที่เคยลั่นปากจะพาไปเซี่ยงไฮ้ด้วยกัน

“ทำไมนายไม่ทำอะไรสักอย่าง ไหนบอกจะพาแพนไปเซี่ยงไฮ้ด้วย จะรออะไรอีก”

กริชถึงกับมึน ถามกลับงงๆ “รออะไรงั้นหรือ...แพนให้วิมาถามเราหรือ”

“เปล่า...ฉันมาของฉันเอง เพราะฉันทนไม่ไหวที่ต้องเห็นผู้หญิงน่าสงสารอย่างแพนต้องทุกข์ใจไปจนตาย”

“แล้วคิดว่าแพนเขาอยากไปเซี่ยงไฮ้กับเราหรือ”

“ไม่ต้องมาถามฉัน...ไปถามแพนเอาเองแล้วกัน นายเหลือเวลาไม่มากนะ เป็นลูกผู้ชายก็กล้าๆหน่อย”

ท่าทางกระเง้ากระงอดของวิภาดา ทำให้กริชอดยิ้มบางๆไม่ได้ ก่อนจะถือโอกาสชวนเธอกลับโรงสีเพื่อคุยกับแพนด้วยกัน...จะได้รู้กันไปว่าแพนจะอยากแต่งงานหรือไปเซี่ยงไฮ้พร้อมเขาหรือเปล่า...

เส็งไม่ดูดายให้คณินวิ่งเต้นเรื่องค้าข้าวคนเดียว แต่พยายามติดต่อและเจรจากับฮ้ออีกแรง แต่ก็ดูเหมือนจะไม่ได้ผล ส่วนไทลอบมองตามเสี่ยใหญ่ตลอด และสบโอกาสจะทำตามแผนของมนชิต ด้วยการแอบสลับขวดยาพ่นของเส็ง โดยขโมยอันใหม่มาเก็บไว้ แล้วเอาขวดเปล่ามาวางที่เดิมแทน

ส่วนแพน...พยายามหักอกหักใจไม่ให้คิดถึงคณิน แต่ก็ดูจะล้มเหลวไม่เป็นท่า เมื่อภาพทะเล้นกวนประสาทของเขาผุดในหัวเธอไม่หยุดหย่อน สุดท้ายสาวแสบก็ทนไม่ไหว ต้องไปนั่งปล่อยอารมณ์ที่จุดนัดพบ ก่อนจะต้องหน้าตื่นวิ่งพรวดกลับโรงสีแทบไม่ทัน เมื่อเห็นควันสีเทาและเปลวไฟลอยเหนือโรงสีของเส็ง!

แพนวิ่งฝ่ากองเพลิงอย่างไม่กลัวตาย จุดมุ่งหมายแรกคือห้องทำงานเสี่ยใหญ่ เพราะมีเอกสารสำคัญเก็บไว้ แต่สาวแสบกลับออกไปไม่ได้อย่างที่ตั้งใจ เพราะชายกระโปรงถูกโครงเหล็กทับไว้ ไปไหนไม่ได้

ขณะที่แพนผจญกองเพลิงในห้องทำงานเส็ง คณินซึ่งเปลี่ยนใจไม่ไปเซี่ยงไฮ้ แต่กลับมาปากน้ำโพ เพื่อช่วยกิจการของครอบครัว กำลังเบิกตาโพลงเมื่อเห็นเปลวเพลิงลุกลามโรงสีของพ่อ โดยมีกริชกับวิภาดา ซึ่งเพิ่งมาถึงเช่นกัน ช่วยกันตักน้ำดับไฟอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลกันนั้น

กิตติวิ่งวุ่นดับไฟ จนไม่ทันมองว่าเส็งวิ่งฝ่ากองเพลิงไปเอาเอกสารในห้องทำงานตั้งแต่เมื่อไหร่ เมื่อคณินทราบเรื่อง เลยไม่รีรอจะตามไปช่วย แต่กลับต้องพูดไม่ออก เมื่อเห็นแพนนอนสลบไสลในห้องเดียวกัน!

ooooooo

คณินตัดสินใจช่วยพ่อก่อน แล้วให้กิตติพาส่งโรงพยาบาล แล้วจึงวิ่งกลับไปช่วยแพนอีกรอบ ด้วยความทุลักทุเลเต็มที เพราะเพลิงลุกลามไปมากแล้ว แพนพยายามแข็งใจดูหน้าผู้มีพระคุณ คลับคล้าย คลับคลาว่าเป็นคณิน แต่เขาก็เดินจากไปทันทีหลังจากช่วยเธอออกมาได้ โดยไม่เหลียวหลังมามองเธอแม้แต่นิดเดียว

อาการสาหัสเป็นตายเท่ากันของเส็ง ทำให้คณินใจเสียมาก และอดคิดถึงบทสนทนาสุดท้ายกับซินแสง้วง ก่อนแยกจากกันที่กรุงเทพฯ ได้ดี และนั่นก็คือเหตุผลสำคัญ ที่ทำให้เขาเปลี่ยนใจไม่ไปเซี่ยงไฮ้ เพราะเพิ่งรู้ว่าเส็งป่วยหนัก และต้องวางมือจากกิจการอย่างจริงจัง ไหนจะเรื่องแพนเกือบตายในกองเพลิงนั่นอีก แรดหนุ่มถึงกับประสาทเสีย รู้สึกใจสั่นขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้...ถ้าเขากลับมาไม่ทัน เส็งกับแพนจะยังมีชีวิตหรือไม่

เรื่องของพ่อคงต้องขึ้นกับหมอ แต่เรื่องของแพน คณินกลับไม่รอช้า ตามไปเจอและคาดคั้นความจริงว่าเธอเป็นคนลอบวางเพลิงโรงสีหรือไม่ เพราะตอนเกิดเรื่องเป็นเวลาเลิกงานแล้ว ไม่มีเหตุผลอะไรที่เธอต้องอยู่ในห้องทำงานของเส็ง แพนอึกๆอักๆ ไม่กล้าบอกว่าคิดถึงเขาจนต้องไปรอที่จุดนัดพบ เลยแกล้งประชดกลบเกลื่อน

“ในสายตาคุณ ฉันคงเลวมากสินะ”

สายตาตัดพ้อของแพน ทำให้คณินถึงกับอึ้งไปอึดใจ ก่อนจะจีบหน้าตาย

“เปล่าหรอก ที่เรียกมาเนี่ย แค่ข้ออ้าง...อยากเห็นหน้า คิดถึงใจจะขาดเลย มากอดทีซิ”

“คุณคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงแบบไหนเหรอ”

คณินอ้าแขนรอเก้อ เพราะแพนหมุนตัววิ่งออกไปแล้ว แรดหนุ่มได้แต่มองตามขำๆ ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นจริงจังด้วยความหนักใจ...เพราะดูท่าเรื่องระหว่างเขากับเธอคงจะยืดเยื้อและไม่เข้าใจกันไปอีกนาน

เหตุการณ์เพลิงไหม้โรงสีของเส็งกลายเป็นหัวข้อสนทนาในเช้าวันต่อมา ก่อนหัวข้อจะลุกลามกลายเป็นเรื่องใหญ่ เพราะเหล่าคนงานกลัวตกงานและกลัวไม่ได้เงินค่าจ้าง ไทสวมบทคนงานดีเด่นช่วยไกล่เกลี่ยความรุนแรง แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้มาก ร้อนถึงวิภาดาต้องลงมาชี้แจงกับเหล่าคนงานด้วยตัวเอง

“ทุกคนไม่ต้องเป็นห่วง โรงสีไม่เจ๊งแน่ เรื่องค่าแรง... สบายใจได้ มีการจ่ายให้แน่นอน ขอแค่เวลาเท่านั้น”

เสียงคนงานเซ็งแซ่หลังจากนั้น จนวิภาดาถึงกับน้ำตาตกเพราะรับแรงกดดันไม่ไหว แพนทนดูไม่ได้ต้องออกมาขวางหน้าระหว่างเพื่อนกับเหล่าคนงาน พร้อมช่วยพูดเสียงกร้าว

“ไม่ต้องเชื่อใครทั้งนั้น แต่ขอให้เชื่อในตัวเถ้าแก่ ลองคิดดู...ทุกคนที่นี่รู้จักเถ้าแก่ดีนี่ว่าเขาคือคนทำการค้าบนความยุติธรรมและจริยธรรม เพราะฉะนั้น...อดทนรอสักนิด รับรองว่าไม่มีใครโดนเบี้ยวค่าแรงแน่!”

ท่าทางจริงจังของแพน ทำให้เหล่าคนงานสงบลงบ้าง โดยมีคณินสังเกตการณ์ห่างๆ พร้อมพึมพำเสียงเบา

“ถ้าโรงสีฉันเจ๊ง เธอคงไม่ตกงานหรอกแพน...”

ooooooo

เพราะความดีของแพนแท้ๆ ทำให้คณินรู้สึกกับเธอดีขึ้น แล้วตัดสินใจตามเธอไปเงียบๆ แต่ระหว่างทางกลับต้องหัวเสีย เมื่อเห็นกริชมาดักรอสาวแสบ แต่ไม่ได้เกี้ยวพาอย่างที่แรดหนุ่มนึกระแวง แค่อยากถามเรื่องวิภาดาเท่านั้น ว่าเป็นอย่างไรบ้าง แล้วยังปักใจคิดว่าเขาคือคนลอบวางเพลิงหรือไม่

แพนยุให้กริชไปคุยกับวิภาดาด้วยตัวเอง แต่ชายหนุ่มกลับไม่กล้าสู้หน้า เพราะแอบสงสัยบุ๊งพ่อแท้ๆ เหมือนกัน ว่าอาจเป็นคนบงการเรื่องวางเพลิงครั้งนี้ แพนนิ่วหน้า ยังไม่ปักใจเชื่อ แต่กริชก็ยืนยันเสียงเข้ม

“ถ้าไม่ใช่ แล้วจะเป็นใครไปได้ ใครๆก็รู้ว่าสองคนนี้ทะเลาะกันอยู่”

“ก็ในเมื่อทุกคนคิดอย่างนี้ ถ้านายเป็นเสี่ยบุ๊ง นายจะทำเรื่องนี้ไหม”

กริชอึ้งไปอึดใจ ก่อนจะคิดได้ “แพนนี่ฉลาดจังเลย จริงสิ...แล้วมีใครส่งข่าวให้คิ้มหรือยัง”

“ไม่จำเป็นแล้วมั้ง...ฉันไปซื้อผลไม้เยี่ยมไข้ก่อนนะ”

แพนแยกไปซื้อของเยี่ยมเส็ง โดยมีกริชตามวุ่นวายไม่ห่าง เพราะอยากเอาใจพ่อของวิภาดา เพื่อนสาวที่เขาแอบหลงรักมานาน โดยมีคณินมองตามด้วยแววตาลุกวาว...อยากกระโดดถีบหัวหน้าคณะสิงโตเชิดใจแทบขาด!

คณินแวะไปเยี่ยมเส็งที่โรงพยาบาล พร้อมปลอบใจซกเค็งไม่ให้คิดมาก เพราะเชื่อว่าพ่อต้องหายและเป็นปกติในไม่ช้า รวมทั้งให้กำลังใจกิตติ ไม่ให้รู้สึกผิดเรื่องปล่อยให้พ่อเกือบตายในกองเพลิง

แม้คณินกับซกเค็งจะไม่ติดใจเรื่องเพลิงไหม้ แต่ทั้งสองก็เป็นห่วงอาการป่วยด้วยโรคร้ายของเส็ง ซึ่งเจ็บหนักถึงขั้นต้องพึ่งยาพ่นตลอดเวลา กิตติสารภาพเสียงอ่อยว่าเถ้าแก่ใหญ่ไม่ได้ต้องการปิดบัง แต่เพราะมีเรื่องวุ่นวายก่อนหน้า เลยตัดสินใจไม่บอกใคร คณินอยากโกรธแต่ก็ทำไม่ลง ได้แต่ถอนใจโล่งอก เมื่อกิตติยืนยันว่าเรื่องนี้ยังเป็นความลับ มีแค่เขากับทุกคนในบ้านเท่านั้นที่รู้!

สถานการณ์ที่บ้านทำให้วิภาดาคิดหนัก ทั้งเรื่องพ่อป่วยและเรื่องค่าแรงคนงาน สุดท้ายหญิงสาวเลยตัดสินใจจะทำบางอย่าง แต่ก็อยากได้คำปรึกษา เลยลากแพนซึ่งเพิ่งมาเยี่ยมเส็งที่โรงพยาบาลไปคุยอีกทาง

“ฉันตัดสินใจแล้วนะแพน ฉันจะจำนองบ้าน”

“จะดีหรือวิ เงินที่มีอยู่ก็น่าจะพอรักษาเถ้าแก่นะ”

“ไม่เลย...แพนก็รู้นี่ว่าเราขาดทุนไปเยอะ ซ้ำร้ายโกดังข้าวก็ยังมาถูกไฟไหม้อีก ไหนจะค่าจ้างคนงานไหนจะค่ารักษาป๊า คุณหมอบอกว่าต้องใช้เงินเยอะมาก ฉันมองไม่เห็นทางอื่นเลย”

แพนเข้าใจดี แต่ก็อดหนักใจแทนไม่ได้ โดยเฉพาะเรื่องคณิน ศักดิ์ศรีลูกผู้ชายอาจทำให้เขาไม่ยอมรับความช่วยเหลือจากคนอื่น วิภาดาวิตกเรื่องเดียวกัน แต่เชื่อว่าพี่ชายจะเข้าใจและยอมรับเหตุผลกับความจำเป็นได้ในที่สุด

ooooooo

ความช่วยเหลือมาถึงเร็วกว่าที่คิด หลังจากวิภาดาฝากโฉนดบ้านเส็งให้แพนไปจำนองให้ กริชนั่นเองที่รับเป็นเจ้าหนี้จำเป็น แต่ต้องเก็บเป็นความลับ เพราะรู้ดีว่าวิภาดาต้องไม่ยอมรับเงินจากเขาแน่

แต่ความลับก็ไม่มีในโลกจริงๆ เพราะไม่นานคณินก็รู้จนได้ ว่าเงินปึกใหญ่ที่วิภาดาเอามาใช้จ่ายภายในครอบครัวเป็นเงินจากกริช แรดหนุ่มไม่รอช้า คว้าเงินจากน้องสาวไปปาใส่หน้ากริชกับแพน

กริชพยายามจะห้ามแพนไม่ให้มีเรื่อง แต่ก็เหมือนจะช้าไป สาวแสบเข้าไปประจันหน้ากับคณินเสียแล้ว

“นี่ไม่ใช่เวลาจะมาหยิ่งยโสนะ”

“ไม่ได้หยิ่ง แค่ไม่ต้องการ”

“คุณไม่ต้องการ แต่เถ้าแก่ต้องการ...รู้ไว้ด้วย คนที่ฉันอยากช่วยคือเถ้าแก่กับวิ”

“แส่ไม่เข้าเรื่อง”

กริชทนไม่ไหว ต้องช่วยไกล่เกลี่ย “หยาบคายไปแล้วนะคิ้ม แพนเขาหวังดี”

คณินยิ่งเดือด โต้กลับทันควัน “หวังดีหรือหวังร้ายก็ไม่สำคัญเท่ากับฉันไม่รับเงินของใครฟรีๆ” พูดจบก็หันไปแขวะแพน “คราวหลังอย่ามายุ่งเรื่องครอบครัวคนอื่นอีก เอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะ!”

ท่าทางโกรธจัดของคณินทำให้แพนไม่อยากเถียงอีก แต่ไม่กี่อึดใจต่อมา ก็ถูกเขาดึงไปใกล้ ก่อนจะกลิ้งไปด้วยกันบนถนน เมื่อมีรถคันหนึ่งแล่นมาหาเธอด้วยความเร็วสูง แต่เมื่อเธอพยายามค้นหาความจริงใจจากเขา กลับไม่ได้อะไร เพราะแรดหนุ่มพยายามกลบเกลื่อนเต็มที่ แถมโพล่งบอกเธออีกต่างหาก...ว่าช่วยเธอเพราะมนุษยธรรมเท่านั้น!

หลังจัดการคืนเงินให้กริช คณินก็เอาทองของตนไปจำนำ ธามสงสารเพื่อนเลยสั่งลูกจ้างในร้านให้มอบเงินเกินมูลค่าของทองให้ แต่แรดหนุ่มก็ไม่ยอมรับ เพราะอยากพึ่งตัวเองให้ถึงที่สุดมากกว่า

แต่เงินถุงใหญ่ก็อยู่กับคณินแค่อึดใจเดียว ก่อนจะถูกโจรผีพนันวิ่งราวไปต่อหน้าต่อตา แรดหนุ่มวิ่งตามอย่างไม่ลดละ แล้วก็ได้ยิ้มตาวาว เมื่อเห็นโจรวิ่งราวตัวแสบหายเข้าไปในบ่อนซอมซ่อแห่งหนึ่ง...

ฝ่ายกริช...ขอโทษขอโพยแพนเป็นการใหญ่ ที่ต้องเดือดร้อนเพราะพยายามเป็นตัวกลางให้เขากับวิภาดา สาวแสบถอนใจยาวไม่ถือสา เพราะคิดว่าเรื่องทุกอย่างเป็นเหตุสุดวิสัย

“ไม่เป็นไร...วิคงยังไม่ได้บอกเขาเรื่องจำนองบ้าน แต่ถ้าเขารู้ ต้องอาละวาดแน่”

กริชส่ายหน้า ยืนยันความต้องการเดิม “แพนเอาเงินไปคืนวิเถอะ ส่วนจะใช้หรือไม่ใช้ก็อีกเรื่อง แล้วกำชับวิอย่าให้พี่ชายตัวเองรู้ ไม่อย่างนั้น...เขาจะตามมาเอาเรื่องแพนอีก”

“บางที...วิอาจไม่ต้องการความช่วยเหลือแล้วก็ได้ พี่ชายเขาคงจัดการปัญหาได้”

แม้จะพร่ำบอกตัวเองตลอดทางกลับบ้าน ไม่ให้เป็นห่วงคณิน แต่แพนก็ทำได้ไม่ดีนัก จนเมื่อถึงหน้าบ้าน ถึงได้ผ่อนความรู้สึกลง เพราะภาพพลอดรักของมนสิชากับชายหนุ่มแปลกหน้า

แพนยืนรออย่างอดทน จนเมื่อมนสิชาเสร็จกิจกับชายหนุ่ม ถึงได้โผล่ไปเตือนสติ

“เธอไม่ควรทำตัวอย่างนั้นนะ”

มนสิชาไม่สะทกสะท้าน แถมตอกกลับให้แพนพูดกับตัวเองแทน สาวแสบเลยต้องข่มอารมณ์อย่างมาก

“ฉันไม่เคยพูดว่าตัวเองดี แต่เธอน่ะ...ยังไงก็รักษาหน้าป๊าม้าให้ได้ตามที่พูดล่ะ”

“เธอไม่ใช่พี่สาวฉัน ฉันไม่นับผู้หญิงหยำฉ่า ชอบมั่วผู้ชาย แถมเคยจูบกับผู้ชายต่อหน้าชาวบ้านเป็นพี่”

แพนส่ายหน้าเอือมระอา ก่อนจะทิ้งท้าย “ติดกระดุมเสื้อให้เรียบร้อยก่อนเข้าบ้านล่ะ!”

ooooooo

ความตกต่ำของครอบครัวคณิน ทำให้มนสิชายินดีมาก จะได้ไม่ต้องแต่งงานกับว่าที่คู่หมั้นขากะเผลก สภาพซอมซ่อเหมือนยาจก เป้งก็ไม่กล้าขวาง โดยมีหลินสนับสนุนเต็มที่ แถมพาลแขวะถึงแพนอีกต่างหาก ว่าคงเป็นตัวซวย เพราะเคยจูบกับคณิน เลยทำให้เขาพลอยซวยไปด้วย

คำพูดเยาะเย้ยถากถางของหลิน ทำอะไรแพนไม่ได้ เช่นเดียวกับคณิน ไม่ได้คิดถึงเรื่องแต่งงานเลย มัวมุ่งหน้าแฝงตัวเข้าบ่อน เพื่อแย่งถุงเงินคืน แต่โชคร้ายต้องหนีกระเจิง เมื่อมีตำรวจบุกเข้ามา แรดหนุ่มเห็นหลังโจรวิ่งราวไวๆ เลยรีบไล่ตาม แต่สุดท้ายก็คลาดกัน แถมเขายังกระโดดเข้าไปจับตัวผิดคนอีกต่างหาก!

แพนนั่นเองที่ถูกคณินจับ เพราะเธอได้ยินเสียงเอะอะหลังบ้าน เลยออกมาดู คณินพยายามตั้งสติก่อนจะดึงเธอมากอด หลอกตาตำรวจที่ตามจับเหล่าผีพนัน สองหนุ่มสาวใจเต้นแรงเพราะความใกล้ชิด แต่ไม่ทันพูดอะไรกัน แรดหนุ่มก็หน้าตึง เมื่อได้ยินผีพนันกลุ่มหนึ่งซึ่งรอดมาได้ พูดถึงบ่อนซอมซ่อนั้นว่าอยู่ในการควบคุมของแก๊งเหยี่ยวแดง

ท่อนแขนแกร่งที่รัดเธอแน่นขึ้น ทำให้แพนรู้สึกตัวจากภวังค์ และพยายามสะบัดตัวออก คณินยอมคลายแบบไม่เต็มใจนัก ก่อนจะถามด้วยความคาใจที่เธอเงียบ ยอมให้กอดไม่ดิ้นรนหรือร้องบอกตำรวจให้จับเขา

“ทำไมถึงช่วยผมล่ะ”

แพนหน้าแดง แต่ยังแถ “ฉันไม่ได้ช่วยคุณ ฉันถูกคุณบังคับ”

“ไม่เห็นยาก ก็แค่ร้องกรี๊ดๆ ช่วยด้วยค่ะ มีคนจะปล้ำฉัน แค่นี้เอง”

“ก็คุณบอกให้ฉันหุบปาก”

“ไม่เอาน่า...ยอมรับมาเถอะว่าอยากทบทวนความหลัง”

“คนอย่างคุณคงคิดได้แค่นี้จริงๆ”

แพนเดินหนีเข้าบ้านไปแล้ว ทิ้งคณินให้มองตามขำๆ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด เมื่อคิดถึงคำบอกเล่าของเหล่าผีพนันว่าบ่อนที่เพิ่งจากมาอยู่ในความควบคุมของแก๊งเหยี่ยวแดง...ใครมันคิดแอบอ้างวะ!

บุ๊งนั่นเองที่แอบอ้าง โดยมอบหมายให้มนชิตดูแล ลูกชายบุญธรรมของเป้งเห็นว่าคณินเข้าไปในบ่อน เลยฉวยโอกาสใส่ไฟกับบุ๊งว่าแรดหนุ่มต้องเป็นตัวการแจ้งตำรวจให้บุกบ่อนแน่ เสี่ยใหญ่เชื่อสนิท โกรธจนลมออกหู

“ไอ้คิ้ม...มาแย่งตำแหน่งอั๊วยังไม่พอ นี่มันคิดจะปิดบ่อนอั๊วด้วยหรือวะ...”

คณินไม่รู้เรื่องว่ากำลังจะถูกบุ๊งหมายหัว มัวตกตะลึงกับคำขอร้องของแม่ ที่อยากให้เขาแต่งงานไล่ความซวย

“แต่งงาน...พูดเป็นเล่นไปม้า จะให้ผมแต่งงานตอนนี้เนี่ยนะ”

“ใช่...ม้าปรึกษากับซินแสแล้ว ถ้าลูกชายคนโตแต่งงาน ป๊าลื้ออาจจะดีขึ้น”

“แล้วจะให้แต่งกับใคร”

“ถ้าไม่ใช่ลูกเสี่ยเป้ง ก็ต้องเป็นใครสักคน ม้าถามจริงๆ ลื้อไม่มีคนรักหรือ”

คณินตอบคำถามแม่ไม่ได้ ใจหวนคิดถึงหน้าแพน สาวแสบที่เขาแอบมีความรู้สึกดีๆให้ แต่ไม่ทันสะระตะอะไรมาก แรดหนุ่มก็ต้องวิ่งมาแก้ปัญหาที่โรงสี เมื่อเหล่าคนงานเริ่มประท้วงอีกครั้ง เพื่อเรียกร้องค่าแรง หลังจากเกือบลาออกกันยกโรงสี ไปสมัครงานกับบุ๊ง โชคดีที่กริชเข้ามาห้ามทัน โรงสีของเส็งเลยยังมีคนงาน แต่ก็ต้องเหนื่อยหนัก เพราะมีเรื่องเรียกร้องและร้องเรียนไม่เว้นแต่ละวัน

ไทสวมบทคนงานดีเด่นช่วยไกล่เกลี่ย แต่ก็ไม่มีใครฟังเหมือนเคย คณินเลยต้องออกโรง

“ขอบใจมากนะ ที่ช่วยป๊าทำงานกันมานาน ฉันถือว่าทุกคนเป็นผู้มีพระคุณของฉัน เพราะทุกคนมีส่วนให้ฉันได้ไปเรียนที่กรุงเทพฯ ฉันขอสัญญาด้วยสัจจะลูกผู้ชาย จะคืนเงินให้ทุกคน และจะรับทุกคนเข้าทำงานอีกเมื่อที่นี่พร้อม”

“แต่ฉันได้ข่าวว่าคุณจะปิดโรงสีแล้วย้ายไปอยู่กรุงเทพฯ”

“ไม่จริง...ไปได้ข่าวมาจากไหน ที่นี่บ้านฉัน โรงสีนี่ก็ของฉัน ฉันจะทิ้งไปได้ยังไง”

เหล่าคนงานเริ่มลังเล เรียกร้องให้สัญญาแบบจริงๆจังๆ คณินเลยต้องโพล่งออกไป “สัญญามันจะมีความหมายอะไร ถ้าคนมันจะโกง มันก็หาทางไปจนได้ ฉันเป็นลูกผู้ชายพอๆกับป๊าฉันน่ะแหละ พูดคำไหนคำนั้น!”

ooooooo

จบจากเรื่องคนงาน คณินก็ต้องมาหัวเสียเรื่องแพน ที่แอบเข้าไปรื้อเอกสารในห้องทำงานเส็ง สาวแสบอ้างว่าจะเอาเอกสารคู่ค้าและสัญญาหนี้สินต่างๆไปให้เขา เผื่อจะช่วยการเงินของโรงสีได้ แต่เขาก็ไม่เชื่อ และพานเข้าใจผิดคิดว่าเธออยากเป็นสะใภ้บ้านกริช จนคิดร่วมมือทำลายครอบครัวเขา

แพนเสียใจมาก ประชดด้วยการยอมรับข้อกล่าวหา คณินเลยยิ่งโมโห พุ่งประชิดจะเล่นงานเธอ แต่กลับต้องพบกับภาพสะเทือนใจ เมื่อเห็นร่องรอยแผลเป็นเพราะถูกตีเต็มหลังของเธอ!

กว่าจะตั้งสติได้ แพนก็วิ่งหนีไปหน้าโรงสีแล้ว คณินตามติด ก่อนจะได้เห็นภาพบาดตาบาดใจอีกรอบ คือแพนโผกอดกริชแน่นเหมือนลูกนกต้องการที่พึ่ง วิภาดาผ่านมาเห็นภาพเดียวกัน สองพี่น้องเลยได้แต่ยืนเป็นใบ้อยู่ไม่ไกลกันนั้น รู้สึกเหมือนอกหักรักคุดโดยไม่ทันได้รู้ตัว

กริชไม่ได้สนใจสายตาตัดพ้อของสองพี่น้อง มัวปลอบใจเพื่อนสาว และแจ้งข่าวร้ายว่าโฉนดบ้านเส็งหายไป แล้วทุกคนก็ได้รู้ความจริงหลังจากนั้น เมื่อกิตติวิ่งมาแจ้งว่าบุ๊งพร้อมลูกสมุนนับสิบกำลังรื้อและขนข้าวของจากบ้านเส็ง โดยอ้างสิทธิ์ว่าเป็นเจ้าของบ้านคนใหม่ เพราะมีโฉนดในมือ

แล้วความจริงก็เปิดเผย ว่าบุ๊งค้นพบโฉนดบ้านเส็ง บนรถกริช เลยเอาไปให้เส็งประทับลายนิ้วมือโอนกรรมสิทธิ์ให้ถึงโรงพยาบาล โดยที่อีกฝ่ายไม่รู้สึกตัว คณินโกรธมากที่ถูกขโมยบ้านต่อหน้าต่อตา เลยประกาศศึกเต็มรูปแบบ จะสู้ไม่ถอยและจะเอาคืนเสี่ยใหญ่อย่างสาสม!

วิภาดาไม่ได้อยู่ฟังพี่ชายพูดจนจบ แต่ผละไปด้านนอกด้วยความช้ำใจ เพราะคิดว่าถูกเพื่อนหักหลัง แพนกับกริชตามไปปลอบ แต่กลับต้องผงะ เมื่อถูกวิภาดาตวาดใส่หน้า

“เราไว้ใจคนผิดหรือแพน แพนเอาโฉนดไปให้เสี่ยบุ๊งได้ยังไง”

“เปล่านะวิ เราไม่รู้ว่ามันกลายเป็นแบบนี้ได้ยังไง”

กริชเห็นท่าไม่ดี เลยสารภาพผิดเสียงอ่อย “เราผิดเอง เราทำโฉนดหาย เราจะรับผิดชอบเรื่องนี้เอง”

“ร่วมมือกันหักหลังเรา เราถูกเพื่อนสองคนทรยศ เรามันโง่เอง”

แพนถลาไปจับมือเพื่อนรัก แต่ก็ถูกปัดออกอย่างโกรธจัด แต่คงไม่เท่าคณินที่เพิ่งตามมาและได้ยินเต็มสองหู

“ที่แท้...เธอนี่เองที่ยื่นมีดให้ศัตรูมาฆ่าฉัน”

พูดจบก็พุ่งไปล็อกตัวแพน แล้วไล่น้องสาวไปดูแลซกเค็ง โดยมีกิตติวิ่งตามติด กริชละล้าละลัง แต่ด้วยความเป็นห่วงแพน เลยตัดสินใจเผชิญหน้ากับคณิน พร้อมสัญญาหนักแน่น

“ไม่ต้องห่วง ฉันจะเอาโฉนดที่ดินมาคืน”

“กูกำลังจะสั่งพอดี ดันพูดก่อน...ให้เวลาลื้อสามวัน ระหว่างนี้...อั๊วจะยึดผู้หญิงของลื้อไว้ก่อน”

แพนโกรธมาก แหวลั่นว่าไม่ใช่ผู้หญิงของใคร ก่อนจะสะบัดตัวออกไปดื้อๆ โดยมีกริชวิ่งตามติด ทิ้งคณิน ให้มองตามด้วยความเซ็ง หนักใจกับปัญหามากมาย ที่รุมล้อม...ชีวิตไอ้คิ้ม ซวยกว่านี้มีอีกไหม!

ooooooo

กว่าคณินจะคิดได้ว่าพูดแรงเกินไป แพนก็โกรธจนแทบไม่อยากมองหน้า แรดหนุ่มพยายามง้อ แต่สาวแสบก็ไม่สนใจจะฟัง แถมประชดกลับอีกต่างหากว่าเขาอยากคิดอะไร แบบไหนก็ตามใจ

“แก้ตัวหน่อยสิ บอกมาว่าไม่รู้ ไม่เห็น ไม่ได้ทำ”

“ฉันมันเลวในสายตาคุณอยู่แล้ว พูดไปก็เท่านั้น เปลืองน้ำลาย”

“ถ้าไม่แก้ตัว...โดนแก้ผ้าแน่”

ขู่จบก็ทำท่าจะเข้าประชิด แพนเบี่ยงตัวหลบด้วยความกลัว จนคณินอดไม่ได้ ต้องแกล้งถามเสียงเข้ม

“เธอร่วมมือกับไอ้กริช เอาโฉนดไปให้เสี่ยบุ๊ง ใช่ไหม”

“ใช่...ฉันทำทุกอย่างที่ว่ามา”

แพนประชดกลับ ทั้งที่กลัวตัวสั่น คณินรู้ดีและแกล้งโน้มตัวเข้าหา แต่ทั้งสองก็ต้องผละจากกันแทบไม่ทัน เมื่อมนสิชาโผล่มาขวาง พร้อมคำขู่เสียงหยัน ว่าพี่สาวคนละแม่ทำตัวเป็นหญิงหยำฉ่า พลอดรักกับผู้ชายแบบหน้าไม่อาย

“ฉันจะฟ้องป๊า แกโดนเฆี่ยนหลังลายแน่นังแพน!”

ฝ่ายกริช...หลังแยกจากแพน ก็รีบกลับบ้านไป ตามหาโฉนดบ้านเส็งตามที่สัญญากับคณิน แต่นอกจากจะไม่พบ ก็ดันได้ยินบุ๊งกับมนชิตคุยกัน เลยได้รู้ว่าทั้งสองแอบร่วมมือกันเงียบๆ เพื่อล้มเส็งและทำลายครอบครัวคณิน โดยเฉพาะบุ๊ง พ่อแท้ๆของเขา เป็นตัวตั้งตัวตีและจะยกตัวเองเป็นหัวหน้าแก๊งเหยี่ยวแดงคนต่อไป

ความทะเยอทะยานไม่รู้จบของพ่อทำให้กริชเครียดหนัก แต่คงไม่เท่าคณิน มืดแปดด้าน เพราะวิกฤติในครอบครัวดูจะไม่คลี่คลายง่ายๆ โชคดีที่มีทรงพลและจิ๋น หัวหน้าแก๊งอื่นๆ ซึ่งเป็นพันธมิตรกับเส็งมาตลอดเป็นกำลังใจ

ไทเห็นว่าเส็งยังไม่ตายก็เจ็บใจมาก รีบผละจากโรงพยาบาลไปแจ้งข่าวกับมนชิต แต่ด้วยอารามรีบร้อน เลยชนเข้ากับแพนซึ่งเพิ่งมาถึง พร้อมกระเป๋าเอกสารของเส็งตามคำสั่งคณิน ไทขยับผ้าปิดหน้าแล้วรีบวิ่งหนีไป โดยไม่รู้เลยว่าทิ้งขวดยาพ่นของเส็งที่เคยแอบสับเปลี่ยนเมื่อคราวก่อนไว้

ขวดยาพ่นในมือแพนทำให้คณินตกใจ กลัวเหลือเกินว่าเธอจะเป็นคนร้ายลอบฆ่าพ่อ แต่ก็ใจไม่แข็งพอจะคาดคั้นความจริงจากเธอ เลยได้แต่ไล่กลับโรงสี หลังจากมอบกระเป๋าเอกสารของพ่อให้เขาแล้ว

คณินยึดขวดยาจากแพนมาตรวจสอบ แล้วก็อดแปลกใจไม่ได้ เมื่อพบว่ามียาสลบอัดแน่นแทนยาของพ่อ ความสงสัยก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ และอดเปรยกับกิตติไม่ได้ ว่าคนร้ายน่าจะอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล และอาจแฝงตัวอยู่ในโรงสี!

บุ๊งเอาบ้านเส็งมาทำบ่อน พร้อมกับเชิญคณินมาเป็นแขกในวันเปิดตัว แพนได้แต่มองเหตุการณ์ด้วยความเป็นห่วง แต่สถานการณ์ร่อแร่ในบ้านก็ทำให้เธอต้องตัดสินใจไปรับจ้างรำพัดในโรงน้ำชาอีกครั้ง แต่ก็ไม่รอดสายตาของมนชิต ซึ่งบุกไปซ้อมเจ้าของโรงน้ำชาอย่างโหดเหี้ยม โทษฐานยอมจ้างแพนเป็นนางรำ

แพนตามไปแยกพี่ชายออกจากเจ้าของโรงน้ำชาด้วยท่าทางโกรธจัด มนชิตโมโห แหวกลับว่าเขาต้องคลั่งแบบนี้เพราะหลงรักเธอจนโงหัวไม่ขึ้น แต่แพนก็ไม่ยี่หระ แถมไล่ให้อีกฝ่ายกลับบ้าน ถ้าไม่อยากโดนจับ มนชิตเลยต้องผละไปแบบแค้นๆ ทิ้งแพนให้ต้องรองรับอารมณ์หัวเสียของเจ้าของโรงงานคนเดียว

“ดูสภาพอั๊วสิ...คราวหลังลื้ออย่าโผล่มาที่นี่อีกนะ พี่ชายลื้อ...หวงลื้ออย่างกับหึงเมีย!”

มนชิตไม่หายแค้น สั่งให้ลูกสมุนถล่มโรงน้ำชาจนพังเป็นแถบ แพนเลยต้องรับเคราะห์หนัก ถูกไล่ออกจากร้านและถูกกล่าวหาว่าเป็นตัวซวย สาวแสบเดินคอตกกลับบ้าน แต่ระหว่างทางก็ต้องเจอกับคณินซึ่งมาดักรอ เพื่อคาดคั้นหาความจริงจากปากเธอ ว่าเอกสารสำคัญในกระเป๋าของเส็งหายไปไหน...

คำตอบอยู่ที่โกดังข้าวของบุ๊ง กริชถึงกับอ้าปากค้าง ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพ่อจะเลวถึงขนาดนี้

“ถ้าป๊าไม่คืนโฉนดให้เขา ผมจะไม่มาให้เห็นหน้าอีก”

“อย่างกับอั๊วอยากเห็นหน้าลื้อ หล่อไม่เท่าอั๊วก็ผิดแล้ว นี่ยังก้าวร้าว อวดดี ลื้ออยากไปไหนก็ไปเลย”

พฤติกรรมของพ่อทำให้กริชผิดหวังมาก และรู้สึกแย่มากจนต้องซื้อข้าวของมากมายไปเยี่ยมไข้เส็ง เมื่อวิภาดาทราบก็ปฏิเสธ พร้อมกับบอกปัดคำขอโทษ ไม่ให้เอ่ยออกมาอีก ถ้ามันไม่ได้ออกจากใจ

“โธ่วิ...เราเสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงๆ เราไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้”

“แต่มันก็เป็นไปแล้ว ป๊านายทำกับครอบครัวเราอย่างโหดเหี้ยมที่สุด เราจะไม่มีวันให้อภัย!”

ooooooo


ละครซีรีส์เลือดมังกร : แรด ตอนที่ 3 อ่านซีรีส์เลือดมังกร : แรดติดตามละครซีรีส์เลือดมังกร : แรด ดูรูปภาพนักแสดงนำในเรื่อง นำแสดงโดย แอนดริว เกร๊กสัน,ณฐพร เตมีรักษ์ 19 มิ.ย. 2558 07:43 2015-06-23T01:52:00+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ