ข่าว

วิดีโอ



ซีรีส์เลือดมังกร : หงส์

อ่านเรื่องย่อ

แนว: โรแมนติก แอคชั่น ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: สรรัตน์ จิรบวรวิสุทธิ์

กำกับการแสดงโดย: พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง

ผลิตโดย: บริษัท แอค อาร์ต เจเนเรชั่น จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: เจนี่ เทียนโพธิ์สุวรรณ,ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์

การตายของตี๋เล็กทำให้เต็กหัวใจสลาย ถึงขั้นประกาศอาฆาตจะตามจองเวรหงส์จนกว่าจะตายกันไปข้าง ต่างจากคุณหนูคนสวย ไม่ถือสา ไม่ผูกใจเจ็บและขออโหสิกรรมให้กับทุกอย่าง

หลงซึ่งเฝ้าตามคุ้มกันหงส์ห่างๆ เห็นเหตุการณ์ทุกอย่างที่บ้านเต็ก เป็นห่วงคุณหนูคนสวย กลัวจะมีอันตราย แล้วก็ไม่ผิดคาดจริงๆ เมื่อหงส์ถูกกลุ่มคนร้ายไม่ทราบสังกัดจับตัวไปต่อหน้าต่อตาเขาในหลายวันต่อมา!

กลุ่มคนร้ายปริศนาแท้จริงคือสมุนของเกา ซึ่ง จัดฉากหลอกให้หลงมาติดกับ โดยใช้หงส์เป็นตัวล่อ กว่าบอดี้การ์ดหนุ่มจะรู้สึกตัวอีกครั้ง ก็ถูกจับขังในคุกมืดสลัว เสื้อผ้าขาดวิ่น ถูกมัดแขนห้อยขากับตรวนเหล็ก

เกากับซาโผล่มาให้เห็นไม่นานหลังจากนั้น ประกาศกร้าวจะทำทุกทางให้หงส์ยอมยกที่ดินหัวมังกรให้ หลงโกรธจนเลือดขึ้นหน้า แหวลั่นจะขัดขวางสุดความสามารถ แต่ก็คงเป็นไปได้ยากเต็มที เพราะเกาคงไม่ปล่อยตัวเขาง่ายๆ แถมสั่งให้ซากับสมุนเฆี่ยนหลงจนเนื้อแตกเลือดโชกไปทั้งตัว

เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดแว่วมาจากที่แห่งหนึ่ง หงส์ซึ่งถูกขังแยกอยู่อีกห้องเพิ่งฟื้นจากยาสลบ กวาดตามองรอบๆด้วยความกลัวสุดใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากตะโกนร้องขอความช่วยเหลือจนหมดแรงไปเอง

หลงถูกทรมานจนสลบไปหลายครั้ง แต่เกาก็ใจโหด ร้องสั่งให้เอาน้ำเกลือมาราด เฆี่ยนซ้ำหวังทรมานให้ยอมจำนน แต่บอดี้การ์ดหนุ่มก็ทนทายาด จนเกากับพวก อดทึ่งไม่ได้ ไม่เว้นแม้แต่เจ็งอดีตคนสนิทของเมฆินทร์ ที่ยืนยันกับทุกคนว่าจุดอ่อนหลงก็คือหงส์ และถึงเฆี่ยนจนตาย เกาก็ไม่มีวันได้สิ่งที่ต้องการ

เกาเลยต้องเปลี่ยนแผน ปรากฏตัวต่อหน้าหงส์ ต่อรองให้ยอมตามที่ต้องการ แลกกับชีวิตหลง

“ใจเย็นๆไม่ต้องด่วนตัดสินใจ อั๊วจะให้เวลาคุณหนูนอนคิดที่นี่สักคืนสองคืน ระหว่างที่ดินโรงงิ้วเฟิ่งหวง กับชีวิตของคุณหนูและขี้ข้าผู้ภักดีอย่างไอ้หลง คุณหนูจะเลือกอะไร...”

คืนเดียวกัน...ชาวคณะงิ้วเฟิ่งหวงร้อนรนแทบนั่งไม่ติด เมื่อหงส์หายตัวไป จนดึกดื่นก็ไม่กลับ จางเร่งให้สมาชิกแก๊งตามหา เช่นเดียวกับหมวย กุ่ยและหวัง เป็นห่วงหงส์จนไม่เป็นอันทำอะไร ก่อนจะสุมหัวกันหารือว่าการหายตัวไปของหงส์ อาจเกี่ยวข้องกับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งหงส์ดำที่คุณหนูคนสวยได้รับไปหมาดๆ

แต่กุ่ยกลับไม่คิดว่าเป็นเช่นนั้น เพราะเต็กคงไม่อยู่ในอารมณ์จะวางแผนแก้แค้นใคร

“ตั้งแต่ตี๋เล็กตาย เถ้าแก่เต็กก็ตรอมใจ ป่วยบ่อยๆ รักษาเท่าไหร่ก็ไม่หาย อั๊วว่าไม่น่าใช่ฝีมือแก๊งกระเรียน”

จางคิดตาม ก่อนจะเอ่ยเสียงเข้ม...คนก่อเหตุน่าจะเป็นเกา และสิ่งที่หัวหน้าแก๊งค้างคาวอยากได้ ก็มีแค่อย่างเดียว...ที่ดินหัวมังกรของแก๊งหงส์ดำ สถานที่ตั้งโรงงิ้วเฟิ่งหวง สมบัติชิ้นสำคัญของหงส์!

ooooooo

เกาไม่โผล่มาให้เห็นอีกจนเช้าวันต่อมา ทิ้งหงส์ให้ครุ่นคิดทั้งคืน ถึงเงื่อนไขจะเซ็นมอบกรรมสิทธิ์ที่ดินหัวมังกร แลกกับชีวิตหลง สองสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตหงส์

เสียงร้องใครบางคน ซึ่งตอนนี้หงส์มั่นใจแล้วว่าคือหลง ดังขึ้นอีกครั้ง ปลุกให้คุณหนูคนสวยซึ่งผล็อยหลับด้วยความอ่อนเพลียตื่น จังหวะเดียวกับที่เกาเข้ามากดดันอีกรอบ

“เสียงไอ้หลงร้องโหยหวนอย่างกับหมูถูกเชือด หวังว่าคงจะไม่รบกวนคุณหนูหงส์มากจนเกินไปนัก”

“อั๊วคงอยากฟังมากกว่านี้ ถ้ามันเป็นเสียงร้องของลื้อ”

“ไม่รู้ว่าคนของคุณหนูจะทนไปได้อีกสักกี่น้ำ”

“จะฆ่าก็ฆ่าอั๊ว ปล่อยอาหลงไป เขาไม่เกี่ยวอะไรด้วย”

“อั๊วปล่อยแน่ แค่คุณหนูเซ็นหนังสือยกกรรมสิทธิ์ที่ดินหัวมังกรให้กับอั๊ว แล้วคุณหนูกับอาหลงก็จะเป็นอิสระ”

จบคำก็ยื่นหนังสือให้เซ็น แต่หงส์กลับปฏิเสธ ยืนกรานหนักแน่นไม่มีวันยกสมบัติชิ้นสำคัญของตระกูลให้ เกาโกรธมาก เงื้อมือตบหน้าอีกฝ่าย แต่ก็ไม่ได้ทำเมื่อซามาบอกว่าสมาชิกแก๊งหงส์ดำมาขอพบ!

เกาหัวเราะลั่นเมื่อจาง หมวย กุ่ยและหวังขอค้นบ้าน เพราะคิดว่าหงส์ถูกลักพาตัวมาซ่อนที่นี่

“พวกลื้อคิดว่าอั๊วจับตัวอาหลงไป ใครจะรู้ บางทีคุณหนูผู้แสนใสซื่อของลื้ออาจใจแตกหนีตามอาหลงไปก็ได้”

ชาวคณะงิ้วแห่งแก๊งหงส์ดำกัดฟันกรอดไม่ชอบใจ เลยที่คุณหนูคนสวยถูกหยามเกียรติ เกาไม่สะทกสะท้าน ทำท่าจะขอตัว ไม่เห็นความจำเป็นต้องอยู่ต่อ แต่ก็ต้องเจ็บแปลบทั่วตัว เมื่อจางคว้าไม้เท้าไปฟาดเต็มแรง!

เจ็งกับซาถลาไปห้าม จางเลยถูกเกาผลักไปกองกับพื้น แล้วถูกจ่อยิงในอีกไม่กี่อึดใจต่อมา กุ่ยรีบเอาตัวไปบัง แต่จางไม่กลัว แถมท้าให้พวกเกายิงอีกต่างหาก

“จะบอกให้รู้ ไอ้แก่เล่านั้งอย่างอั๊ว มีลมหายใจได้อย่างทุกวันนี้ เพราะว่ายึดถือกฎเกณฑ์ นับถือพี่น้อง พูดจริงทำจริง ไม่เคยคิดคดทรยศใคร ไม้เท้าอั๊วมีไว้ยันตัวกับเอาไว้ตีหมา ยิ่งหมาขี้เรื้อนนิสัยลอบกัดอย่างลื้อ อั๊วต้องตีให้ตาย”

“ไม้ใกล้ฝั่งอย่างลื้อ อยู่ดูโลกได้อีกไม่นานหรอก วันนี้วันพระ อั๊วจะถือว่าปล่อยสัตว์ทำทาน”

“คนชั่วช้าไร้คุณธรรมอย่างลื้อ มันไม่ต่างอะไรจากซากศพที่มีลมหายใจเท่านั้นแหละอาเกา”

“ลื้อเข้าใจผิดแล้ว อั๊วมีชีวิต แต่คุณหนูของลื้อกำลังเป็นซากศพ เตรียมหาหัวหน้าแก๊งหงส์ดำคนใหม่ไว้ได้เลย”

เกาผละไปแล้วพร้อมพรรคพวก ทิ้งพวกจางให้มองตามด้วยความแค้นใจ ก่อนที่หวังจะตัดสินใจอาศัยช่วงชุลมุน ปลีกตัวไปค้นบ้านเกาถิ่นแก๊งค้างคาว จนรู้ว่าหงส์ถูกขังไว้ตรงไหน...

ขณะที่หวังนำข่าวหงส์ไปแจ้งสมาชิกแก๊งหงส์ดำ เต็กจมอยู่กับความโศกเศร้าจากการตายของตี๋เล็ก จนคิดฆ่าตัวตายตาม แต่ไม่ทันทำตามตั้งใจ เล้งในสภาพพิการที่ขาเพราะถูกคณินยิงระหว่างหลบหนีจากปากน้ำโพเมื่อหลายวันก่อนก็ปรากฏตัว เถ้าแก่ใหญ่แห่งแก๊งกระเรียนอึ้งมาก ก่อนจะตั้งสติได้ พาอีกฝ่ายไปพบเกา เกาตะลึงไม่แพ้เต็ก แต่ยินดีมากกว่าเมื่อเห็นว่าเล้งรอดชีวิต จะได้ช่วยกันกำจัดพวกหงส์ เต็กอยากให้เกาฆ่าคุณหนูคนสวยทิ้ง สังเวยวิญญาณให้ตี๋เล็ก แต่เล้งกลับไม่คิดเช่นนั้น อยากใช้ประโยชน์จากหงส์ เป็นตัวล่อให้พวกแก๊งทายาทเลือดใหม่ ภรพ ทรงกลด ธามและคณินมาติดกับ จะ ได้ฆ่าให้ตายทีเดียว

เต็กไม่คิดขวางทางเกากับเล้ง มัวหมกมุ่นกับความแค้นที่มีต่อหงส์ ถึงขั้นจุดธูปสาบานต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์

“อั๊วขอหลั่งเลือดสาบาน จะจองล้างจองผลาญนังหงส์ให้ต้องตายอย่างน่าทุเรศเวทนายิ่งกว่าที่มันทำกับลูกอั๊ว”

เล้งกับเกาเฝ้ามองไม่ห่าง อดระแวงไม่ได้ เพราะเต็กร้ายลึก ไม่น่าไว้ใจ

“เถ้าแก่เต็กเป็นคนตระบัดสัตย์ ทรยศแม้พี่น้องร่วมสาบาน ลื้อแน่ใจนะว่ามันจะไม่ย้อนมาแว้งกัดเราอาเล้ง”

“ศัตรูของศัตรูคือมหามิตร อาเต็กรู้เรื่องภายในแก๊งหงส์ดำดี เก็บไว้น่าจะเป็นประโยชน์กับเราไม่มากก็น้อย”

“แล้วถ้ามันคิดไม่ซื่อล่ะ”

“เสร็จนาค่อยฆ่าโคถึก เสร็จศึกค่อยฆ่าขุนพลหมดสิ้นเสี้ยนหนามเมื่อไหร่ ค่อยกำจัดมันทีหลังก็ยังไม่สาย”

ooooooo

เมื่อได้เล้งมาสมทบ เกาก็ไม่อยากรอช้าอีก จัดการสั่งให้คุมตัวหงส์ออกจากห้องขัง ไปดูสภาพปางตายของหลง คุณหนูคนสวยแทบช็อก พูดไม่ออกเมื่อเห็นร่างโชกเลือดของบอดี้การ์ดหนุ่ม

“ไอ้พวกสารเลว ยังเป็นคนอยู่หรือเปล่า เที่ยวป่าว ประกาศตัวว่าเป็นมังกร แต่พฤติกรรมชั่วช้ายิ่งกว่าหมาใน”

“โอหัง อวดดีเกินไปแล้ว”

“สำหรับคนอย่างลื้อ แค่นี้มันยังน้อยเกินไปด้วยซ้ำ”

หงส์ตอกกลับไม่ไว้หน้า เกากำหมัดแน่น พยายามข่มอารมณ์อย่างหนัก เพราะยังไม่ได้สิ่งที่ต้องการ

“เรื่องที่ดินหัวมังกร อั๊วอยากให้คุณหนูรีบๆตัดสินใจ ไม่อย่างงั้นคนของคุณหนูอาจทนรอไม่ไหว”

“เอาชีวิตคนมาเป็นเครื่องต่อรอง...เลวที่สุด”

“คนอย่างอั๊ว อยากได้อะไรก็ต้องคว้าเอามาให้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม”

หลงรวบรวมแรงร้องห้ามไม่ให้หงส์เซ็น แต่ก็ถูกพวกซาลากไปซ้อมต่อหน้าต่อตาเธอเสียก่อน

“ว่าไงล่ะ ถ้าคุณหนูยอมเซ็นหนังสือมอบกรรมสิทธิ์ ให้อั๊ว อั๊วจะยอมไว้ชีวิตมัน”

เกายื่นข้อเสนออีกครั้ง หงส์คิดหนัก สองจิตสองใจ หลงต้องย้ำอีกรอบ

“อย่าเซ็นนายน้อย ถึงยังไงมันก็ฆ่าผมอยู่ดี สันดานโจรอย่างมันไม่มีวันรักษาสัจจะ”

เกาโกรธมาก สั่งให้ซาทรมานหลงมากกว่าเดิม จนหงส์ทนไม่ไหว ยอมเซ็นมอบกรรมสิทธิ์ในที่สุด เกาสะใจมาก ปล่อยให้หงส์ไปดูอาการหลง ก่อนจะเอ่ยเสียงหยัน

“เพื่อตอบแทนที่คุณหนูยอมยกที่ดินหัวมังกรให้ แก่อั๊ว อั๊วจะยอมไว้ชีวิตลื้อกับไอ้หลง จนกว่าพี่ชายที่แสนดีของคุณหนูจะมาช่วย แล้วค่อยส่งไปลงนรกพร้อมๆกัน ทีเดียว”

“พี่ชายอั๊วไม่มีวันไว้ชีวิตลื้อแน่เถ้าแก่เกา”

“ก็เอาสิ...อั๊วก็อยากรู้เหมือนกัน ระหว่างอั๊วกับพวกมัน ใครจะอยู่ใครจะไป!”

เสียงหัวเราะลั่นของเกา ทำให้หงส์กับหลงเจ็บใจมาก แต่ก็ไร้เรี่ยวแรงจะทำอะไร โดยเฉพาะหลงบาดเจ็บปางตาย จนแทบขยับตัวไม่ได้ จนหงส์ต้องประคองเขามานอนบนตัก

หลงพยายามขืนตัวเองเอ่ยเสียงกระท่อนกระแท่น “นายน้อยไม่น่ายกโรงงิ้วให้มันเลย”

“ฉันไม่มีทางเลือกที่ดีกว่านี้”

“โรงงิ้วเฟิ่งหวงเป็นเลือดเนื้อและจิตวิญญาณของเถ้าแก่สุง นายน้อยลืมแล้วหรือ”

“อาป๊าหวงแหนงิ้วมากแค่ไหน ฉันไม่เคยลืม และจะไม่มีวันลืมด้วย”

“แล้วทำไมนายน้อยถึง...”

“ตั้งแต่จำความได้ อาป๊าเสียสละเพื่อช่วยคนมาตลอด หากที่ดินหัวมังกรแลกชีวิตนายได้ อาป๊าคงให้อภัยฉัน”

“ยังไงไอ้เกามันก็ไม่ไว้ชีวิตผมกับนายน้อยอยู่ดี”

“ถึงต้องตาย แต่อย่างน้อยฉันก็ดีใจ ที่ฉันจะได้ตายเคียงข้างคนที่ฉันรัก”

หลงอึ้ง ไม่อยากเชื่อหูตัวเอง หงส์เลยต้องพูดให้มั่นใจอีกครั้ง

“จนป่านนี้แล้ว ฉันไม่มีอะไรต้องปิดบังนายอีก ฉันอยากให้นายอยู่กับฉันตลอดไป”

“นายน้อยเป็นถึงหงส์ฟ้า ผมมันก็แค่หมาข้างถนน”

หลงไม่ทันพูดต่อ หงส์ก็เอามือปิดปากเขาไว้

“ถึงยังไงฉันกับนายก็ต้องตาย ฉันไม่สนใจอะไรอีกแล้ว ขอแค่ฉันมีความสุขกับนายเป็นครั้งสุดท้ายก็พอ”

สองหนุ่มสาวเจ้านายลูกน้อง โผกอดกันแน่นด้วยความรักล้นใจที่สั่งสมมานาน ถ่ายทอดกำลังใจให้กันและกันเงียบๆ...ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ก็ไม่หวั่นและยินดีตายไปด้วยกัน

ooooooo

สมาชิกแก๊งหงส์ดำประชุมหารือถึงแผนชิงตัว หงส์อย่างเคร่งเครียด กลุ้มหนักเพราะรู้ดีว่าพวกตนมีน้อยกว่า ง่ายต่อการเพลี่ยงพล้ำ หมวยเลยเสนอให้ใช้แผนหลอกล่อ

“จำตอนที่เราเล่นงิ้วเรื่องสามก๊ก ตอนโจโฉแตกทัพเรือได้ไหม ครั้งนั้นโจโฉยกรี้พลแปดแสนตั้งค่ายอยู่ติดชายฝั่งที่ผาแดง จิวยี่จึงใช้อุบายส่งเรือไฟไปเผาทัพเรือโจโฉจนลุกไหม้ไปทั่ว ทหารหนีตายกันแตกตื่น โจโฉบัญชาให้ทหารในค่ายเร่งดับไฟอลหม่าน จิวยี่เห็นไฟไหม้ค่ายโจโฉก็ยกทัพเข้าโจมตี จนสามารถชิงตัวเสียวเกี้ยวคืนมาได้”

กุ่ยพยักหน้าเห็นด้วย “อั๊วเข้าใจแล้ว เราจะใช้กลยุทธ์ตีซ้ำตามไฟ ใช้อุบายจุดไฟเผาโจมตีแก๊งพวกมัน สร้างสถานการณ์ลวงให้ไอ้พวกแก๊งค้างคาวมันแตกตื่นใช่ไหมอาหมวย”

“ใช่...พอพวกมันแห่มาดับไฟด้านนอก แล้วหมวยกับเฮียกุ่ยจะหาโอกาสลอบเข้าไปช่วยเจ๊หงส์เอง”

หวังอาสาพาพวกไปเผาโกดังเก็บสินค้าของเกา แล้วจะตามไปสมทบ ส่วนจางขยับไปไหนไม่สะดวกนัก แต่ก็แข็งใจ พยายามเขียนจดหมายลับ ส่งผ่านนกพิราบสื่อสารให้ทรงกลด จะได้ยกพวกตามไปช่วยหงส์อีกแรง

เมื่อทรงกลดได้รับจดหมายลับจากจาง ก็ส่งคนไปตามแก๊งเพื่อนสนิท ภรพ ธามและคณินมารวมพลที่บ้าน ร่วมกันวางแผนให้รัดกุม จะไปช่วยหงส์ ด้วยมั่นใจว่าพวกเกาคงเล่นไม่ซื่อ และใช้หงส์เป็นตัวล่อพวกตนไปฆ่าแน่

หวังยกพวกไปเผาโกดังของเกาในคืนเดียวกันตามแผน ซากับสมุนอื่นๆของเกาเต้นผาง วิ่งตามดับไฟให้วุ่น ก่อนจะส่งคนไปแจ้งข่าวกับเกา ซึ่งรีบมาดูความเสียหาย แล้วจึงได้ค้นพบว่าไฟไหม้ครั้งนี้อาจไม่ใช่อุบัติเหตุ!

เวลาเดียวกันที่หน้าห้องขัง...กุ่ยกับหมวยรีบช่วยหงส์กับหลงออกมา แต่ไปไม่ได้ไกล ก็ถูกพวกเกาขวางไว้

“นึกแล้วเชียวว่าต้องเป็นแผนสกปรกของพวกหงส์ปีกหัก”

หลงเจ็บใจมาก สวนกลับว่าเกาเป็นคนชั่ว ไม่มีวันได้ตายดี แต่เกาก็ไม่สะทกสะท้าน

“คนชั่วอย่างอั๊ว ยังมีลมหายใจต่อได้อีกนาน แต่เกรงว่าคืนนี้ชะตานายน้อยของลื้อกับพวกคงจะขาดแล้ว”

หงส์กัดฟันกรอด โต้กลับเสียงเย็น “ถ้าฉันตาย...พี่ชายฉันไม่มีวันปล่อยแกไว้แน่”

“คิดเหรอว่าไอ้กระจอกพวกนั้นจะสาวมาถึงตัวอั๊วได้ ไม่มีหลักฐาน ไม่มีพยาน ถ้าคุณหนูตาย ใครๆก็ต้องคิดว่าเป็นฝีมือคนของท่านเมฆินทร์ตามมาล้างแค้น อั๊วก็แค่ตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จ ไว้อาลัยการจากไปของคุณหนูเท่านั้น”

“สารเลว...ชั่วช้าที่สุด”

“อั๊วจะถือว่านั่นเป็นคำชม เตรียมตัวไปพบอาป๊าลื้อในนรกได้แล้วคุณหนูหงส์...ฆ่ามันให้หมด!”

จบคำสมุนของเกาก็เตรียมจะรุมพวกหงส์ แต่หวังก็พาสมาชิกแก๊งหงส์ดำมาช่วยเสียก่อน แต่กำลังคนที่น้อยกว่า ก็ทำให้ต้านพวกเกาไม่ไหว บาดเจ็บล้มตายจนหงส์แทบขาดใจ และตัดสินใจจะไม่หนีเอาตัวรอดคนเดียว

“เจ๊จะไม่หนีไปไหนทั้งนั้น ถ้าจะตายก็ต้องตายด้วยกัน!”

เกาได้ยินคุณหนูคนสวย ก็ชักปืนมาจ่อ แล้วเอ่ยเย้ยหยัน

“น้ำใจคุณหนูช่างน่าเลื่อมใสเหลือเกิน ถ้าอยากตายด้วยกันนัก อั๊วก็จะช่วยสงเคราะห์ลื้อเป็นศพแรก”

แต่ไม่ทันได้เหนี่ยวไก เกาก็ถูกยิงจนปืนกระเด็น ด้วยฝีมือธาม

“นัดนี้สำหรับความเลวระยำที่ลื้อทำกับน้องสาวอั๊ว”

เท่านั้นยังไม่สาแก่ใจ ทรงกลดลั่นกระสุนอีกนัดที่ขา จนเกาทรุดฮวบกับพื้น

“นัดนี้สำหรับความบัดซบที่ลื้อคบคิดกับไอ้เมฆินทร์ฆ่าอาเจ็กไช้”

เกาตาเหลือก ตกใจมากที่ความลับถูกเปิดเผย ทรงกลดให้คนเอาตัวจือกับเจ็งมายืนยัน ส่วนธามอยากจบเรื่อง ยกปืนจ่อขมับเกา แต่หงส์ถลามาห้ามไว้ ไม่อยากให้กระทิงหนุ่มต้องมือเปื้อนเลือดชั่วๆ

ธามยอมลดมือ แต่จือกับเจ็งไม่ยอมด้วย คว้าปืนจากเอวคณินแล้วยิงแสกหน้าเกาจนตายคาที่!

ooooooo

เหตุการณ์หลังจากนั้นคือการหนีตาย ห่ากระสุนจากกลุ่มมือปืนปริศนา กราดใส่แก๊งทายาทเลือดใหม่และสมาชิกแก๊งหงส์ดำแบบไม่ยั้ง หมวยถูกแทงเพราะเอาตัวไปบังหงส์ กุ่ยเลยพาขึ้นหลังออกไปอย่างทุลักทุเล เช่นเดียวกับหลง อาการร่อแร่เต็มที ถูกหงส์พาตัวหาที่หลบกระสุน โดยมีธามตามคุ้มกัน

หลงสงสารคุณหนูคนสวย ร้องขอให้เธอทิ้งเขาไว้ที่นี่ ไม่อยากเป็นตัวถ่วง แต่เธอก็ไม่ยอม ประกาศกร้าวจะไม่มีวันทิ้งเขาเป็นอันขาด หลงยิ้มเพลียๆให้ ก่อนจะขอให้เธอรับปาก ขึ้นเป็นหัวหน้าแก๊งหงส์ดำให้ได้

“ฉันรับปาก แต่นายต้องอยู่กับฉันในวันสถาปนาหัวหน้าแก๊งหงส์ดำนะอาหลง”

“ไม่ว่าผมจะอยู่ที่ไหน ก็ต้องมาแสดงความยินดีกับนายน้อย”

สองหนุ่มสาวประสานมือกันแน่น แทนคำสัญญา จังหวะเดียวกับที่ธามขยับมาใกล้หลง

“ลื้อเคยรับปากจะดูแลน้องสาวอั๊ว อย่าใจเสาะตายซะก่อนล่ะ”

หลงพยักหน้ารับปากอย่างอ่อนแรง ธามรีบผละไปยิงคุ้มกัน หงส์เลยพาหลงหนีไปจนได้

การต่อสู้ของแก๊งทายาทเลือดใหม่กับกลุ่มมือปืนปริศนาดำเนินต่ออย่างดุเดือด ซาอาศัยช่วงชุลมุนหนีเอาตัวรอดจนได้ เวลาเดียวกับที่หงส์...พยุงร่างสะบักสะบอมของหลงไปขอความช่วยเหลือจากซินแสง้วงที่ศาลเจ้า

ซินแสง้วงตกใจมาก เมื่อเห็นสภาพปางตายของหลง แต่เพียงอึดใจเดียวก็ตั้งสติได้ จัดแจงหาสมุนไพรมาต้มให้บอดี้การ์ดหนุ่ม หงส์เฝ้ามองไม่ห่าง ใจไม่ดีเลยเมื่อเห็นอาการทุรนทุรายของหลง

“ทุกคนล้วนต้องมีอันเป็นไปเพราะหงส์เป็นต้นเหตุ หงส์มันตัวซวยอย่างที่อาป๊าบอกจริงๆ”

“ความซวยไม่มีอยู่จริงหรอก มีแต่กรรมเก่าที่เราเคยทำ ย้อนกลับมาส่งผลหาเราในทางไม่ดีเท่านั้น”

“ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่หงส์จะหลุดพ้นจากกรรมเก่านั่นเสียทีล่ะซินแส”

ซินแสง้วงถอนใจยาว เตือนสติเสียงเรียบ “กรรมปัจจุบันสำคัญที่สุด อดีตแก้ไขไม่ได้ อนาคตก็คาดเดาไม่ได้ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เราควรทำวันนี้ให้ดีที่สุด...กฎแห่งกรรมยุติธรรมเสมอ”

หงส์เข้าใจดี แต่ไม่วายเป็นกังวลเรื่องหลง ซินแสง้วงไม่ได้พูดอะไร แต่เทยาใส่ชามยื่นให้

“คุณหนูเอายานี่ให้อาหลงกิน ยาจะออกฤทธิ์ประมาณยามสาม อาหลงจะเจ็บปวดทรมานแสนสาหัส ราวกับมีมีดนับพันเล่มปักอยู่บนร่าง”

“อาหลงต้องทรมานนานสักแค่ไหนคะซินแส”

“จนกว่าจะขับเลือดเสียภายในร่างกายออกจนหมด หากพ้นคืนนี้ไปได้ ก็ถือว่าดวงชะตาอาหลงยังไม่ถึงฆาต!”

หลงค่อยๆกลืนยาอย่างยากลำบาก ก่อนจะเอ่ยปากขอบางอย่างจากหงส์

“ผมอยากฟังเพลงงิ้ว นายน้อยช่วยร้องให้ผมฟังสักเพลงเถอะนะครับ”

“นายต้องสัญญากับฉันก่อนว่าพรุ่งนี้นายจะต้องหายเป็นปกติ”

หลงพยักหน้าช้าๆ หงส์เลยร้องเพลงงิ้ว รำพึงรำพันถึงความรัก กล่อมให้หลงฟังจนผล็อยหลับไป ก่อนจะสะดุ้งตื่นอีกครั้งกลางดึก เมื่อหลงร้องและดิ้นรนด้วยความทุกข์ทรมาน กระอักเลือดเสียสีดำออกมาเป็นลิ่มๆ คุณหนูคนสวยตกใจจนหน้าซีดเผือด ผวากอดเขาแน่น พึมพำเสียงเบา...อาหลง นายอย่าเป็นอะไรนะ

ooooooo

คำภาวนาของหงส์เป็นจริงในเช้าวันต่อมา หลงพ้นขีดอันตราย ไม่เจ็บปวดทุรนทุราย และมีกำลังพอไปเดินรับลมนอกศาลเจ้า หงส์ตื่นมาไม่เห็นก็รีบวิ่งตามหา ก่อนจะถอนใจโล่งอก เมื่อเห็นเขานั่งเป่าเพลงใบไม้

“นายนี่มันดวงแข็งจริงๆ”

“จะฆ่ายังไงผมก็ไม่ตายหรอกครับ”

“ทำไม...นายถอดดวงใจได้หรือไง”

“ครับ...ผมถอดดวงใจผมฝากเอาไว้ที่นายน้อยตั้งนานแล้ว”

ความสัมพันธ์ของหงส์กับหลงดีขึ้นมาก เช่นเดียวกับสถานการณ์ของกุ่ยกับหมวย เห็นใจกันมากขึ้น เมื่อต่างฝ่ายเกือบต้องตายจากกัน กุ่ยทำแผลและนอนเฝ้าหมวยจนถึงเช้า เมื่อเธอตื่นมาเห็น ก็อดปลื้มไม่ได้

“เฮียทำแผลให้หมวยเหรอ”

“ไม่ใช่อั๊วแล้วจะใคร จุ้นจ้านดีนัก อยู่ดีไม่ว่าดี หาเรื่องเจ็บตัว”

“พูดดีๆไม่เป็นหรือไง ลำบากมากนัก น่าจะปล่อยให้หมวยตายๆไปซะ”

“ถ้าลื้อตายแล้วอั๊วจะต่อล้อต่อเถียงกับใคร เหงาแย่”

หมวยถอนใจเหนื่อยหน่ายที่อีกฝ่ายปากแข็ง เบือนหน้าหนีจนกุ่ยต้องง้อเสียงอ่อน

“อั๊วแค่ไม่อยากให้ลื้อเสี่ยงชีวิตมาช่วยอั๊วแบบนี้อีก อั๊วเป็นห่วงลื้อ”

หมวยปลื้มมาก แต่แกล้งไม่ได้ยิน ขอให้เขาพูดดังๆอีกครั้ง กุ่ยรู้ทัน ไม่พูดแต่หอมแก้มเธอฟอดใหญ่แทน

“คราวนี้ได้ยินแล้วหรือยัง”

เหตุการณ์นองเลือดจบลงพร้อมความพ่ายแพ้ของกลุ่มมือปืนปริศนา ซึ่งแท้จริงคือสมุนของเล้ง ที่ถูกส่งมาสมทบ เผื่อพวกเกาพลาดท่า เล้งรับฟังข่าวจากซาด้วยความแค้นใจ ก่อนจะหันไปขอความร่วมมือจากเต็ก

“อั๊วจะเอาเลือดพวกมันมาล้างตีนให้ได้ ลื้อต้องช่วยอั๊วนะเถ้าแก่เต็ก”

“ทุกคนที่นังหงส์รักถือเป็นศัตรูอั๊ว อั๊วจะทำให้มันเจ็บยิ่งกว่าอั๊ว เวลาเห็นคนที่มันรักตายต่อหน้าต่อตา!”

ระหว่างที่พวกเล้งและเต็กเตรียมบุกศาลเจ้า...หลงได้ฟังนิทานเรื่องพญาหงส์ดำจากหงส์ จนถึงกับซาบซึ้งในความดีของพญาหงส์ดำ ที่ยอมสละเนื้อของตนให้ฮ่องเต้เสวย แลกกับความปลอดภัยของบริวาร

ซินแสง้วงผ่านมาได้ยิน เลยถือโอกาสอธิบายเพิ่มเติมถึงที่มาของดาวหงส์

“ด้วยคุณงามความดีของพญาหงส์ดำ ทำให้เง็กเซียนฮ่องเต้และเจ้าแม่หวังหมูรับเอาพญาหงส์ดำขึ้นไปอยู่บนฟากฟ้า กลายเป็นกลุ่มดาวหงส์ ส่องแสงระยิบระยับเพื่อประกาศความดีของพญาหงส์ดำไว้ชั่วนิรันดร์”

“อย่างนี้นี่เอง เถ้าแก่สุงถึงได้ตั้งชื่อแก๊งว่าหงส์ดำ” หลงถึงบางอ้อ

“เถ้าแก่สุงอยากให้ลูกสาวมีความเสียสละและเมตตาเหมือนพญาหงส์ดำ จึงได้ตั้งชื่อคุณหนูว่าหงส์”

หงส์ถึงกับพูดไม่ออก เพิ่งเข้าใจวันนี้ถึงความหมายที่ซ่อนอยู่ในชื่อตัวเอง...

อาการหลงดีขึ้นมากหลังจากนั้น แต่ก็ยังไม่ดี หรือพอจะหนีไปอยู่ตามลำพังได้ ซินแสง้วงกับหงส์เลยขอให้อยู่ที่ศาลเจ้าจนกว่าจะหายดี แต่คงใช้เวลานานเกินไป พวกเต็กยกพวกมาค้นศาลเจ้าเสียก่อน

เต็กไม่เชื่อ เมื่อซินแสง้วงบอกว่าไม่มีคนอยู่ที่ศาลเจ้า ส่งคนค้นทั่ว จนหงส์ต้องพาหลงไปซ่อนหลังรูปปั้นเทพเจ้าในวิหารเก่า เลยพ้นสายตาของพวกเต็กได้อย่างหวุดหวิด

ooooooo


ละครซีรีส์เลือดมังกร : หงส์ ตอนที่ 9 อ่านซีรีส์เลือดมังกร : หงส์ติดตามละครซีรีส์เลือดมังกร : หงส์ ดูรูปภาพนักแสดงนำในเรื่อง นำแสดงโดย เจนี่ เทียนโพธิ์สุวรรณ,ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์ 14 ส.ค. 2558 08:07 2015-08-17T01:03:17+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ