ข่าว

วิดีโอ



ซีรีส์เลือดมังกร : หงส์

อ่านเรื่องย่อ

แนว: โรแมนติก แอคชั่น ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: สรรัตน์ จิรบวรวิสุทธิ์

กำกับการแสดงโดย: พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง

ผลิตโดย: บริษัท แอค อาร์ต เจเนเรชั่น จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: เจนี่ เทียนโพธิ์สุวรรณ,ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์

ข่าวเต็กขอพบเมฆินทร์ วิ่งเต้นช่วยตี๋เล็ก ถึงหูหลงจนได้ หงส์ไม่แปลกใจเลย รู้ดีว่าเต็กรักและหลงลูกชายมากแค่ไหน และคงยอมทำทุกอย่างเพื่อช่วยให้พ้นผิด หลงส่ายหน้าเหนื่อยหน่ายใจ

“โบราณว่าไม้ใหญ่ตายเพราะลูก เถ้าแก่เต็กยอมได้ชื่อว่าทรยศต่อพี่น้องร่วมสาบาน ทำได้ทุกอย่างเพื่อปกป้องลูกชายตัวเอง คนคนนี้ช่างน่ากลัวจริงๆ”

“อาป๊าคงพอรู้ระแคะระคายบ้าง ถึงไม่ยอมยกแก๊งหงส์ดำให้อาเจ็กปกครองเหมือนที่เคยลั่นวาจาไว้”

“หากท่านเมฆินทร์ยื่นมือเข้าช่วยตี๋เล็ก นายน้อยจะยอมได้หรือ”

“วิญญาณของอาป๊าต้องได้รับความเป็นธรรม ใครผิดก็ต้องว่าไปตามผิด ต่อให้ท่านเมฆินทร์มีอำนาจล้นฟ้า ฉันก็ไม่กลัว ตราบใดที่ฉันยังมีลมหายใจ แก๊งหงส์ดำจะไม่มีวันอ่อนข้อยอมจำนนให้ความไม่ถูกต้องเด็ดขาด!”

เกาเป็นคนถัดมาที่รู้เรื่องตี๋เล็กฆ่าสุง ตะลึงมาก แทบไม่อยากเชื่อหูว่าหนุ่มเสเพลอย่างตี๋เล็กจะก่อเรื่องร้ายแรงแบบนี้ เมฆินทร์ยืนยันว่าจริง เพราะแก๊งหงส์ดำมีหลักฐานเป็นลายนิ้วมือของตี๋เล็กในที่เกิดเหตุ เกาอดทึ่งไม่ได้

“อาหงส์คนนี้ไม่ธรรมดา ทั้งสวยทั้งฉลาดเป็นกรด อาป๊าอีถูกฆ่าตายทั้งคน อีคงไม่ยอมจบง่ายๆ”

“เด็กคนนี้น่ะหรือจะกล้ากับฉัน ไม่หรอกน่า ผู้หญิงก็คือผู้หญิงวันยันค่ำ”

“เด็กคนนี้ถือกำเนิดใต้ดาวหงส์ ดวงชะตาอีแรงนัก ไม่งั้นคงมาถึงทุกวันนี้ไม่ได้”

“ต่อให้หงส์บินสูงแค่ไหน ก็อยู่ในกำมือฉันอยู่ดี รวมทั้งทุกอย่างที่เคยเป็นสมบัติของเถ้าแก่สุงด้วย”

ผลประโยชน์มหาศาลทำให้เกาถึงกับตาลุกวาว ทวงสัญญาเรื่องส่วนแบ่งในที่ดินหัวมังกรของแก๊งหงส์ดำ

เมฆินทร์แสยะยิ้มร้าย ก่อนประกาศ “ข้อตกลงถือเป็นโมฆะ”

เกาอ้าปากค้าง และกำหมัดแน่นด้วยความแค้นใจ เมื่อได้ยินเมฆินทร์แถหน้าด้านๆ

“ฉันได้ที่ดินหัวมังกรมาด้วยวิธีของฉัน จู่ๆแกจะมาขอเอี่ยวด้วย มันจะไม่เอาเปรียบไปหน่อยหรือ”

จบคำก็หัวเราะลั่น ราวจะเย้ยหยันในความอับโชคของอีกฝ่าย เกากัดฟันกรอด แค้นแทบกระอัก จนถึงกับหมายมาดในใจ ต้องหาทางกำจัดเมฆินทร์ เพราะคงอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้แล้ว

ความเคลื่อนไหวของเต็กทำให้หงส์ไม่รอช้า จะนำผลตรวจลายนิ้วมือไปมอบให้ตำรวจ แต่ก็ดูเหมือนจะช้าเกินไป เมื่อเมฆินทร์โทร.มานัดเธอไปพบ หลงเป็นห่วง ไม่อยากให้ไป แต่ก็ทำได้แค่ตามประกบห่างๆ เท่านั้น

จือกับเจ็ง คนสนิทของเมฆินทร์รอต้อนรับหงส์อยู่แล้วที่ฉั่วเทียนเหลา หลงจะขยับตามไปคุ้มกัน แต่ก็ถูกขวางไว้ คุณหนูคนสวยไม่อยากมีปัญหา เลยยอมไปพบเมฆินทร์ตามลำพัง

หงส์ต้องข่มใจอย่างมาก ไม่ให้อาละวาด เมื่อถูกค้นตัวจากสมุนของเมฆินทร์แบบถึงเนื้อถึงตัว แถมถูกเกา หัวหน้าแก๊งค้างคาวและคู่กรณีเก่า เยาะเย้ยถากถางถึงตำแหน่งหัวหน้าแก๊งซึ่งเธอเพิ่งได้รับหมาดๆ

“ผู้หญิงอารมณ์มักขึ้นๆลงๆ เอาแน่เอานอนอะไรไม่ได้ เพราะอย่างนี้ถึงไม่เคยมีผู้หญิงหน้าไหนก้าวขึ้นมาเป็นหัวหน้าแก๊งในสมาคมของเรามาก่อน”

“สมาคมเลือดมังกรถึงได้ยุ่งเหยิงอย่างทุกวันนี้ด้วยน้ำมือผู้ชาย”

“คุณหนูรู้ได้ยังไง ถ้าผู้หญิงขึ้นเป็นใหญ่ สมาคมจะไม่วุ่นวายยิ่งไปกว่านี้”

“อย่างน้อยผู้หญิงอย่างหงส์ ก็คงไม่โหดเหี้ยมอำมหิตฆ่าคนเป็นผักปลาได้เหมือนผู้ชายบางคน!”

ooooooo

เกาเจ็บใจ แค้นแทบคลั่ง ถูกหงส์ตอกกลับแบบไม่ไว้หน้า แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากผละมาดื้อๆ แล้วปล่อยให้เมฆินทร์กำราบคุณหนูคนสวยตามลำพัง ส่วนหลงกระวนกระวายใจด้วยความเป็นห่วงหงส์ แต่ก็ถูกเจ็งกันท่าให้อยู่ด้านล่างของฉั่วเทียนเหลา และทำได้แค่หาจังหวะจะขึ้นไปคุ้มกันหงส์เท่านั้น

ฝ่ายหงส์...ต้องพยายามตีหน้านิ่ง เมื่อเมฆินทร์บอกว่ารู้เรื่องเธอมีหลักฐานเอาผิดกับตี๋เล็ก

“เรื่องนี้...ฉันก็สมควรรู้ไม่ใช่หรือ ความจริง...เรื่องภายในแก๊งหงส์ดำ ฉันไม่อยากยื่นมือเข้ามายุ่ง แต่ตอนนี้สมาคมเลือดมังกรมีเรื่องยุ่งยากมากพออยู่แล้ว ฉันอยากให้คุณหนูหยุดรอดูสถานการณ์ไปก่อน”

“ท่านต้องการให้หงส์รอนานสักแค่ไหน”

“ไม่มีกำหนด...โบราณว่าแก้แค้น สิบปีก็ไม่สาย ไว้ทุกอย่างเข้าที่เข้าทางแล้วค่อยว่ากันใหม่ ถือซะว่าเห็นแก่เถ้าแก่เต็ก พี่น้องร่วมสาบานของอาป๊าหนูเถอะนะ”

หงส์แทบสะกดความโกรธเอาไว้ไม่ได้ แต่ก็พยายามโต้กลับอย่างใจเย็น

“คงไม่มีใครหรอกนะคะท่าน จะยอมงอมืองอเท้าปล่อยให้ฆาตกรที่ฆ่าพ่อตัวเองลอยนวล”

“ต้องได้สิ...อาป๊าหนูก็ตายไปแล้ว เถ้าแก่เต็กร้อนใจมาขอพึ่งใบบุญฉัน หนูคงไม่อยากมีเรื่องกับฉันใช่ไหม”

“ต้องขอโทษด้วยนะคะ หงส์จำเป็นต้องปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามวิถีทางของกฎแห่งกรรม...หงส์ลาล่ะค่ะ”

พูดจบก็จะหันหลังกลับ แต่ก็ต้องอึ้ง เมื่อพบว่าประตูโดนล็อกจากด้านนอก!

เมฆินทร์หัวเราะลั่นด้วยความสะใจ ย่างสามขุมเข้าหา ก่อนจะพยายามลวนลามเธออย่างหื่นกระหาย

“ไม่นึกเลยว่าคนใหญ่คนโตอย่างท่านจะบ้าตัณหา หื่นกระหายไม่ต่างจากสัตว์ป่า”

“จะมังกรหรืองูดิน พอถึงเวลา มันก็อยากเหมือนกันทั้งนั้นแหละ”

หงส์กลัวมาก แต่ยังแหว “หน้าด้านที่สุด เสียแรงที่คนในสมาคมเลือดมังกรต่างก้มหัวให้”

“ยอมเป็นของฉันซะเถอะ แล้วเธอต้องการอะไร ฉันจะให้ทุกอย่าง”

หงส์เกือบจนมุมอยู่แล้ว ถ้าจะไม่ควานเจอมีดปอกผลไม้ และปักที่แขนเขาเสียก่อน เมฆินทร์ถึงกับร้องลั่น เรียกให้เกากับสมุน รวมทั้งจือให้พังประตูเข้ามาดู แล้วก็ต้องตะลึง เมื่อเห็นหงส์ถูกเมฆินทร์นั่งคร่อมและตบไม่เลี้ยง

“วันนี้กูจะสั่งสอนมึง เลือกอยากสะเออะเป็นหงส์ดีนัก เป็นผู้หญิงเสือกอยากเป็นเจ้าแม่ยืนค้ำหัวผู้ชาย!”

เกาถึงกับอึ้ง เมื่อเห็นสภาพเมฆินทร์เกือบจะใช้ปืนปลิดชีพคุณหนูคนสวยอยู่แล้ว ถ้าจะไม่ฉุกใจคิดแผนใหม่ได้เสียก่อน คือฉวยโอกาสนั้นจัดการฆ่าเมฆินทร์ แล้วโยนความผิดทุกอย่างให้หงส์

จือก็ถูกยิงปิดปากด้วย หงส์เลยอยู่ในสถานการณ์ลำบาก ถูกโบ้ยให้เป็นฆาตกรฆ่าเมฆินทร์แบบไม่ทันตั้งตัว เกาหัวเราะเยาะด้วยความสะใจ ยิงปืนทีเดียวได้นกสองตัว คือกำจัดเมฆินทร์และล้างแค้นหงส์ได้พร้อมๆกัน

หงส์ก้มมองเลือดของเมฆินทร์บนเสื้อผ้าตัวเอง ก่อนจะโมโหสุดขีด เมื่อได้ยินเกาเยาะเย้ย

“มัวรีรออะไรเล่า รีบหนีไปสิ อ้อ...หนีให้เร็วหน่อยนะ อั๊วให้เวลาลื้อแค่ห้านาที หลังจากนี้ อั๊วจะล่าลื้อบ้าง!”

ooooooo

หงส์กลายเป็นแพะรับบาป ต้องหนีอย่างไม่มีทางเลือก เกามองตามด้วยสายตาเย้ยหยัน แล้วจัดการโทร.เรียกชานนท์มาตรวจสอบ หลงฝ่าเจ็งกับสมุนของเมฆินทร์มาช่วยจนได้ แล้วพาเธอไปหลบด้านหลังของภัตตาคาร

เจ็งวิ่งหน้าตื่นมาหาเมฆินทร์ที่ห้องจัดเลี้ยง เกาเลยถือโอกาสเสี้ยม โยนความผิดทุกอย่างให้หงส์ หวังดึงคนสนิทเมฆินทร์มาเป็นพวก ซึ่งก็ได้ผลดีเกินคาด เจ็งแค้นจัด และไม่รอช้า จะช่วยพวกชานนท์ตามล่าหงส์กับหลงจนพบ

หงส์ใจไม่ดี แต่ยังยืนยันว่าไม่ได้เป็นฆาตกรฆ่าเมฆินทร์ แต่หลักฐานและข้อมูลแวดล้อมจากเกา ที่ว่าเธอเป็นคนสุดท้ายที่อยู่ตามลำพังกับเมฆินทร์ ก็ทำให้เธอกลายเป็นผู้ต้องสงสัยอย่างช่วยไม่ได้

ชานนท์ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน แต่ก็ต้องทำตามหน้าที่ เชิญหงส์ไปให้ปากคำที่โรงพัก หลงเห็นท่าไม่ดี เป็นห่วงคุณหนูคนสวย เลยตัดสินใจรับผิดทุกอย่างแทน!

ข่าวการตายของเมฆินทร์ ถึงหูเต็กกับตี๋เล็กในคืนเดียวกัน สร้างความตื่นตะลึงให้แก่สองพ่อลูกมาก

“สายอั๊วบอกว่าท่านถูกยิงหลังจากนัดพบอาหงส์เพียงไม่กี่นาที”

“อั๊วไม่อยากเชื่อว่าอาหงส์จะลงมือสังหารท่าน คนอย่างอาหงส์จะฆ่าใครได้”

“ไอ้หลงมันสารภาพว่าเป็นคนยิงท่านเมฆินทร์ นายของมันไม่รู้ไม่เห็นอะไรด้วย”

“คดีใหญ่ขนาดนี้ ยังไงไอ้หลงก็ไม่พ้นโทษตาย ไม่มีมันสักคน อาหงส์ก็ไม่ต่างอะไรกับลูกไก่ในกำมือ”

“ตอนนี้แก๊งหงส์ดำคงอยู่ไม่เป็นสุข ถ้าเราถือโอกาสนี้กำจัดหงส์ซะ เรื่องของลื้อก็จะเป็นความลับตลอดไป”

“แล้วหลักฐานลายนิ้วมือของอั๊วล่ะ”

“อย่าห่วงเลย...อาหงส์ถูกกำจัด ทุกอย่างก็จบใครจะกล้าขุดคุ้ยเรื่องพี่ใหญ่ถูกลื้อฆ่าขึ้นมาอีก”

สองพ่อลูกส่งยิ้มให้กันด้วยความสะใจ ก่อนจะสะดุ้ง เมื่อได้ยินเหมือนคนทำของตกหน้าห้อง!

โส่ยพ่อบ้านเก่าแก่ของเต็กนั่นเองที่ทำป้านน้ำชาหล่นแตก เมื่อได้ยินสองพ่อลูกคุยกัน ว่ามีส่วนรู้เห็นกับการตายของสุง แต่ด้วยความกลัว เลยละล่ำละลักสัญญา จะไม่แพร่งพรายเรื่องนี้กับใครด้วยความกลัวสุดขีด เต็กพยักหน้าโล่งใจ แต่ไม่ทันกลับห้อง ก็ต้องสะดุ้งเป็นรอบที่สอง เมื่อตี๋เล็กควักปืนมายิงพ่อบ้านเก่าแก่ตายคาที่!

เวลาเดียวกันที่โรงพัก...หลงถูกชานนท์สอบสวนเรื่องการตายของเมฆินทร์อย่างหนัก

“ผมฆ่าท่านเมฆินทร์เพราะความแค้น มันส่งคนมาฆ่าเถ้าแก่ไช้นายเก่าผม”

“เถ้าแก่ไช้ถูกวางยาพิษในอิ่วจาก้วยที่เถ้าแก่สุงฝากคุณหนูหงส์เอาไปให้ เกี่ยวอะไรกับท่านเมฆินทร์”

“ผมเชื่อว่าเถ้าแก่สุงไม่มีวันฆ่าพี่น้องตัวเอง”

“แล้วอะไรทำให้นายคิดว่าท่านเมฆินทร์เป็นคนฆ่าเถ้าแก่ไช้”

“ก่อนหน้านี้มันเคยส่งมือขวาของมันมาเก็บเถ้าแก่ไช้ถึงบ้าน”

ชานนท์นิ่งคิดตาม นึกถึงเหตุการณ์ที่หลงถูกจับตัวขึ้นโรงพักเมื่อคราวก่อน

“นายแน่ใจหรือว่าเป็นคนของท่านเมฆินทร์”

หลงอยากให้ชานนท์เชื่อว่าตนเป็นคนผิดจริงๆ จึงยืนยันเสียงเข้ม

“แน่ใจสิหมวด ผมถึงได้ฆ่ามัน จะช้าหรือเร็วไอ้เมฆินทร์ก็ต้องตายอยู่ดี!”

ooooooo

ท่าทางมั่นอกมั่นใจของหลง ทำให้ชานนท์เริ่มเอะใจกับเหตุการณ์ทั้งหมด อาจมีเงื่อนงำบางอย่างที่เขาไม่รู้และอาจพลาดไป แต่ถึงกระนั้น...ก็จำต้องขังหลงไว้ในคุกก่อน เพราะยังหาหลักฐานเพิ่มเติมไม่ได้

ด้านหงส์...โกรธมากที่เกาทำให้เธออยู่ในสถานการณ์ลำบาก แต่ก็ต้องตั้งสติ ยื่นขอประกันตัวหลงในวันต่อมา แต่ก็ต้องผิดหวัง เมื่อชานนท์บอกว่าหลงเป็นผู้ต้องหาคดีสะเทือนขวัญฆ่าคนตาย ต้องรับโทษประหารสถานเดียว

“หงส์เป็นพยานได้ อาหลงไม่ได้เป็นคนยิงท่านเมฆินทร์”

“แต่นายหลงสารภาพเองว่าเป็นคนลงมือ เพราะความแค้นส่วนตัว”

“เขาโกหก เถ้าแก่เกาต่างหากที่เป็นคนยิงท่านเมฆินทร์”

“ในเมื่อนายหลงยืนยันไม่กลับคำให้การ ผมก็ไม่รู้จะช่วยยังไง...”

หงส์เป็นห่วงหลงมาก แม้จะซาบซึ้งใจในความ จงรักภักดี แต่ก็อยากให้เขาพูดความจริงมากกว่า

“เถ้าแก่เกาต้องการทำลายชื่อเสียงและอนาคตของนายน้อย ผมยอมไม่ได้”

“เพราะฉันคนเดียว นายถึงต้องเป็นแบบนี้”

“เพื่อนายน้อย แค่นี้ยังน้อยไปด้วยซ้ำ”

“ฉันมันเป็นตัวซวยอย่างที่อาป๊าบอกจริงๆ เพราะฉันคนเดียว ทำให้ทุกคนเดือดร้อนไปหมด”

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรก็ตาม นายน้อยจะต้องเข้มแข็ง แก๊งหงส์ดำจะขาดผู้นำไม่ได้”

“ขนาดฉันยังไม่รับตำแหน่ง ก็มีศัตรูเต็มไปหมด แม้แต่คนใกล้ตัวอย่างอาเจ็กเต็กกับตี๋เล็กก็ยังคิดร้ายกับฉัน เพื่อเก้าอี้หัวหน้าแก๊งหงส์ดำ จะต้องสูญเสียเลือดเนื้ออีกสักเท่าไหร่ ฉันไม่อยากได้มันอีกแล้ว”

“ทุกคนเกิดมาล้วนมีหน้าที่ต้องทำ หน้าที่นายน้อยคือสืบทอดเจตนารมณ์ของเถ้าแก่สุง นายน้อยลืมแล้วหรือ”

หงส์เริ่มได้สติ ใจเย็นลงบ้างเมื่อนึกถึงสุง แต่ก็ยังรั้น จะหาทนายเก่งๆมาสู้คดี

“ไม่มีประโยชน์หรอกครับ สิ่งสำคัญที่นายน้อยต้องทำตอนนี้คือเอาตัวคนร้ายที่ฆ่าเถ้าแก่สุงมาลงโทษ และขื้นเป็นหัวหน้าแก๊งหงส์ดำให้ได้...ส่วนผม...ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม ผมจะอยู่เคียงข้างนายน้อยเสมอ...”

ฝ่ายเกา...เจ็บใจมากที่หลงรับผิดแทนหงส์ แต่ก็ไม่ยอมหยุดแผนร้าย บุกเจรจาถึงในคุก ยื่นข้อเสนอให้บอดี้การ์ดหนุ่มยอมเป็นพวก โยนความผิดให้หงส์ แล้วจะช่วยให้พ้นผิด แต่หลงก็ตอกกลับแบบไม่ไว้หน้า จนเกาถึงกับแค้นแทบกระอัก ต้องส่งซาไปจัดการฆ่าปิดปาก...อั๊วอยากให้มันตายอย่างทรมานที่สุด!

ซากลับไปฆ่าหลงในคืนเดียวกัน แต่นอกจากจะไม่สำเร็จ ถูกหลงใช้มีดปาดหน้าจนตาบอดไปหนึ่งข้างแล้ว ยังทำให้หลงหนีจากคุกไปได้แบบไร้ร่องรอยอีกต่างหาก...

หลงกลายเป็นผู้ต้องหาแหกคุก โดยไม่มีใครรู้สาเหตุแท้จริง และแหล่งซ่อนตัวของเขา นอกจากหงส์ ซึ่งแวะไปไหว้พระที่ศาลเจ้า แล้วได้พบกับเขาซึ่งมาดักรอ คุณหนูคนสวยตกใจมาก แต่เมื่อได้สติก็พยายามบอกให้เขาหนี ไม่ต้องห่วงเธอ เพราะธามและเพื่อนคนอื่นในสมาคมเลือดมังกร คงไม่ปล่อยให้เธอเป็นอะไรแน่

หลงได้ยินชื่อธาม ก็น้อยใจอย่างบอกไม่ถูก ยอมผละไปดื้อๆ โดยมีหงส์มองตามด้วยความใจหาย...ไม่รู้ตัดสินใจถูกหรือผิด ที่ปล่อยให้เขาจากไปต่อหน้าต่อตาแบบนี้อีกครั้ง

ooooooo

แม้จะน้อยใจหงส์มากแค่ไหน แต่หลงก็ตัดใจหนีเอาตัวรอดคนเดียวไม่ได้ ลอบตามคุ้มกันคุณหนูคนสวยห่างๆ โดยไม่ให้ใครรู้ ส่วนหงส์...หลังแยกจากหลงที่ศาลเจ้า ก็เอาแต่นั่งเหม่อลอยด้วยความคิดถึง ภาพความหลังในวันวาน ยามเขาอยู่เคียงข้างและเป็นกำลังใจให้เสมอ วนเวียนในหัวจนเธอแทบไม่เป็นอันทำอะไร

หมวยสังเกตเห็นทุกอย่าง รู้ดีว่าหงส์รู้สึกต่อหลงเช่นไร แต่ก็ทำได้แค่พูดเตือนสติเท่านั้น

“คนเรามักไม่ค่อยเห็นค่าของสิ่งที่อยู่ใกล้ตัว อาจเป็นเพราะความเคยชิน เลยทำให้เรามองข้ามความสำคัญไป แต่วันใดที่ของสิ่งนั้นหายไปจากชีวิตเรา เราก็จะมองเห็นค่า เห็นความสำคัญขึ้นทันที”

“สำหรับเจ๊...ไม่มีอะไรสำคัญกว่าการสืบทอดเจตนารมณ์ของอาป๊า”

“ผู้หญิงเรา ต่อให้เก่งกาจแค่ไหนก็ต้องการอ้อมกอดจากชายคนรัก หมวยโชคดีมีอากุ่ย...แล้วเจ๊ล่ะ”

คำพูดของหมวยแทงใจดำอย่างแรง จนหงส์ถึงกับตอบไม่ถูก หมวยเลยต้องย้ำอีกรอบ

“อะไรที่มีค่า มีความสำคัญกับเจ๊ อย่าปล่อยให้มันหายไปซะล่ะ เพราะสิ่งที่เจ๊ทำหาย อาจเป็นหัวใจเจ๊เองก็ได้”

ระหว่างที่หงส์วุ่นวายใจเรื่องหลง เต็กก็วางแผนขั้นเด็ดขาด เรียกประชุมสมาชิกแก๊งอาวุโส เพื่อชิงตำแหน่งหัวหน้าแก๊งคืนจากหงส์ จางเป็นตัวแทนจากคณะงิ้วมาร่วมประชุม และพยายามแบ่งรับแบ่งสู้

“แต่นี่ยังไม่ครบสามเดือนตามกำหนด อยู่ๆจะปลดคุณหนูหงส์แล้วแต่งตั้งเถ้าแก่เต็กเป็นหัวหน้าแทนได้ยังไง”

ตี๋เล็กเป็นเดือดเป็นร้อนแทนพ่อ แหวลั่นจนจางอยากจะเป็นบ้า เต็กเลยต้องออกโรงเอง

“มังกรไร้หัว หางก็ย่อมระส่ำระสาย ที่แก๊งหงส์ดำวุ่นวายอยู่ทุกวันนี้ ไม่ใช่เพราะลื้อปล่อยให้เด็กไร้เดียงสาอย่างอาหงส์เป็นตัวแทนพี่ใหญ่หรือไง”

สมาชิกคนอื่นๆสนับสนุนเต็มที่ เพราะเกรงกลัวอิทธิพลของเต็ก จางเลยต้องยอมรับมติแบบเสียไม่ได้

แต่ถึงจะมั่นใจแค่ไหน เต็กก็ไม่วางใจ ส่งคนไปลอบฆ่าหงส์ ก่อนที่จะมีการลงมติอีกครั้ง ตี๋เล็กรู้เรื่องก็ใจเสีย เพราะถึงจะเลวแค่ไหน ก็อดเสียดายหงส์ไม่ได้ ไม่อยากให้เธอตายทั้งที่ยังไม่ได้เชยชม

หงส์ไม่ได้เกรงกลัวอิทธิพลของเต็ก มั่นใจว่าจะใช้หลักฐานลายนิ้วมือของตี๋เล็ก ทำให้สองพ่อลูกหมดสิทธิ์ในตำแหน่งหัวหน้าแก๊งหงส์ดำได้ แต่ก็ถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเธอถูกลอบยิงในเช้าวันต่อมา!

หวังซึ่งรับหน้าที่เป็นคนขับรถให้หงส์ ต้องกลายเป็นบอดี้การ์ดจำเป็นแบบไม่ทันตั้งตัว คุณหนูคนสวยตกใจมากและเกือบจะพลาดท่าถูกกวงมือปืนเก้านิ้ว นักฆ่าที่เต็กจ้างมาฆ่าเสียแล้ว ถ้าหลงจะไม่โผล่มาช่วยได้ทันเวลา

ooooooo

หลงพาหวังไปรักษาตัวที่บ้านสุง ส่วนหงส์...หอบร่างสะบักสะบอมพร้อมซองหลักฐานลายนิ้วมือของตี๋เล็กไปถึงสมาคมแก๊งหงส์ดำจนได้ เต็กกับตี๋เล็กถึงกับตะลึง ไม่อยากจะเชื่อว่าคุณหนูคนสวยจะรอดตาย

สีหน้าตะลึงงันของสองพ่อลูก ทำให้หงส์ยิ่งมั่นใจ ว่าทั้งสองต้องเป็นคนบงการส่งมือปืนมาฆ่าเธอแน่

“อั๊วถูกคนร้ายลอบจู่โจมจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด มันบอกว่าชื่ออากวง อาเจ็กพอรู้ไหมว่าใครส่งมันมา”

เต็กหน้าเสีย มีพิรุธจนหลุดปาก “ไอ้มือปืนเก้านิ้ว มันต้องเป็นคนของท่านเมฆินทร์แน่ๆ”

“หงส์ยังไม่ทันบอกอาเจ็กเลยว่ามันมีแค่เก้านิ้ว”

สมาชิกอาวุโสทุกคนหันไปมองเป็นตาเดียว จนเต็กหน้าซีด ละล่ำละลักแก้ตัวกลบเกลื่อน

“คนในวงการนักเลง ใครๆก็รู้จักอากวงเก้านิ้วกันทั้งนั้น”

“อาเจ็กช่างเป็นคนกว้างขวางจริงๆ รู้จักแม้กระทั่งมือปืนที่ถูกส่งมาฆ่าหงส์”

หงส์พยายามข่มอารมณ์อย่างมาก ไม่อยากเชื่อว่าเต็กจะส่งคนมาลอบฆ่าเธอได้ลงคอ สมาชิกอาวุโสอื่นๆต้องช่วยไกล่เกลี่ย ร้องบอกให้เริ่มลงมติเรื่องตั้งเต็กเป็นหัวหน้าแก๊งหงส์ดำแทนหงส์

“ถ้าจะประชุมให้อาเจ็กเต็กขึ้นเป็นหัวหน้าแก๊งหงส์ดำล่ะก็ คงไม่จำเป็น”

จบคำของหงส์ สมาชิกอาวุโสก็ของขึ้น แหวลั่นไม่ยอมรับคุณหนูคนสวยเป็นหัวหน้าแก๊งเด็ดขาด

“ตามอาวุโส...ยังไงเถ้าแก่เต็กก็เหมาะจะเป็นหัวหน้าแก๊งหงส์ดำมากกว่าลื้อ”

จางเห็นท่าไม่ดี เลยอ้างถึงพินัยกรรมของสุงที่ยกตำแหน่งหัวหน้าให้หงส์ แต่สมาชิกคนอื่นๆรวมทั้งเต็กก็ไม่ยอมรับ และทวงถามถึงความคืบหน้าเรื่องการสืบหาตัวคนร้ายที่ฆ่าสุง

หงส์หันไปจ้องตี๋เล็กนิ่ง ก่อนจะประกาศ “นั่นไงล่ะ ไอ้คนชั่วที่มันฆ่าอาป๊า”

ที่ประชุมเงียบกริบหลังจากนั้น ก่อนที่หงส์จะเป็นฝ่ายถามขึ้นเสียงเข้ม

“ตี๋เล็ก...ลื้อฆ่าอาป๊าอั๊วทำไม”

“ลื้อพูดอะไรอาหงส์ อั๊วไม่รู้เรื่อง”

เต็กร้อนรนแทนลูกชาย แหวลั่นให้หุบปาก แต่นอกจากหงส์จะไม่ทำตาม ยังยื่นซองหลักฐานให้สมาชิกทุกคนดู

“นี่คือลายนิ้วมือคนร้ายในที่เกิดเหตุ พวกลื้อลองให้ตี๋เล็กพิมพ์ลายนิ้วมือ แล้วเทียบดูสิ จะได้หูตาสว่างเสียที”

สมาชิกอาวุโสที่ถือหางเต็ก ทำท่าจะไม่เชื่อ หงส์เลยต้องยืนยัน

“ถ้าไม่มีหลักฐาน อั๊วก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน ว่าคนใกล้ตัวอย่างตี๋เล็กจะกล้าฆ่าอาป๊าได้อย่างเลือดเย็น”

สองพ่อลูกจากแก๊งกระเรียนถึงกับหน้าซีดเผือด ยิ่งเมื่อสมาชิกคนอื่น เรียกร้องให้พิสูจน์ความจริงด้วยการเอาลายนิ้วมือมาเทียบ ก็ยิ่งร้อนใจ หงส์ได้โอกาส พูดจากดดันตี๋เล็ก

“ถ้าลื้อเป็นลูกผู้ชาย กล้าทำก็ต้องกล้ารับ พิสูจน์ให้ทุกคนเห็นสิ แต่ถ้าลื้อขี้ขลาดตาขาว ก็ไสหัวไปนุ่งผ้าถุงซะ”

ตี๋เล็กทนสายตากดดันไม่ไหว ทำท่าจะยอมพิมพ์ลายนิ้วมือพิสูจน์ แต่เต็กก็ยื้อข้อมือไว้

“ไม่ต้อง...ลื้อไม่ได้ฆ่าพี่ใหญ่ ลื้อไม่จำเป็นต้องพิสูจน์”

หงส์แกล้งยั่ว “แค่พิมพ์ลายนิ้วมือตี๋เล็กแค่นี้ ถ้าไม่ได้เป็นวัวสันหลังหวะ อาเจ็กจะต้องกลัวอะไร”

“ผู้หญิงร้อยเล่ห์เพทุบายอย่างลื้อ อั๊วไม่อยากลดตัวเสวนาด้วย ไป...ตี๋เล็ก...กลับ!”

ooooooo

การประชุมลงมติเลือกหัวหน้าแก๊งหงส์ดำคนใหม่ต้องล้มเลิกทั้งที่ยังไม่ได้เริ่ม สมาชิกหลายคนเริ่มสงสัยในตัวเต็กและตี๋เล็กว่าอาจมีส่วนรู้เห็นในการตายของสุง แต่ก็ไม่มีหลักฐาน

ส่วนหงส์...กลับบ้านพร้อมกับจาง พลางปรับทุกข์กันด้วยความเซ็งที่เต็กเข้าข้างลูกชายอย่างไม่ลืมหูลืมตา

“ไม่มีพ่อแม่คนไหนอยากให้ลูกตัวเองเป็นฆาตกรหรอกอาแปะ”

“เลี้ยงลูกไม่รู้จักอบรมสั่งสอน ปล่อยเหมือนหมูเหมือนลา เป็นพ่อแม่ประสาอะไร”

“ตี๋เล็กเสียคนเพราะถูกอาเจ็กให้ท้ายจนเคยตัว สอนลูกให้เป็นโจรแท้ๆ”

“เถ้าแก่เต็กกันท่าไม่ยอมให้ตี๋เล็กพิสูจน์ลายนิ้วมือ คุณหนูจะทำยังไงต่อไป”

“คนทำผิด ต่อให้คิดปิดบังความชั่วเอาไว้ แต่ถึงยังไงก็หนีอาญาบ้านเมืองไม่พ้น ต่อให้ตี๋เล็กเป็นถึงลูกหัวหน้าแก๊งกระเรียน ก็ไม่อาจยืนอยู่เหนือกฎหมายได้”

การถูกลอบฆ่าของหงส์ ทำให้ชาวคณะงิ้วเฟิ่งหวงโกรธแค้นแทนมาก โดยเฉพาะกุ่ยกับหมวย ถึงกับยุให้คุณหนูคนสวยเปิดศึกแบบเต็มรูปแบบกับแก๊งกระเรียน หงส์ส่ายหน้าปฏิเสธ

“เจ๊ไม่อยากให้เกิดการนองเลือด ถึงยังไงแก๊งหงส์ดำกับแก๊งกระเรียนก็เคยเป็นพี่น้องกันมาก่อน”

หมวยอดไม่ได้ โพล่งขึ้น “เถ้าแก่เต็กกับตี๋เล็กทำกับเจ๊ขนาดนี้ เจ๊ไม่เป็นเดือดเป็นแค้นมั่งเลยหรือไง”

“ทำไมเจ๊จะไม่แค้น แต่ยิ่งแค้นเท่าไหร่ ก็เหมือนจุดไฟเผาตัวเองเท่านั้น ตอนนี้เรามีศัตรูรอบตัวเต็มไปหมด ยิ่งต้องใช้ความคิดให้มาก อย่าหุนหันพลันแล่น”

หมวยกับกุ่ยจำต้องระงับความโกรธ ท่ามกลางความหนักใจของหงส์...ไม่รู้จะรับมือเต็กได้อีกกี่ครั้ง

ความกังวลของหงส์ยาวนานถึงกลางดึกของคืนเดียวกัน เหตุการณ์เฉียดตายสุดระทึกเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ทำให้เธอเริ่มคิดว่าคงไม่อาจอยู่เฉยให้ตัวเองกลายเป็นเป้าถูกกระทำได้อีกต่อไป เช่นเดียวกับเรื่องของหลง ซึ่งเสียสละให้เธอทุกอย่าง แม้แต่วันนี้ เขาก็เป็นคนที่โผล่มาช่วยเธอได้ทันเวลา

คุณหนูคนสวยถอนใจเฮือกใหญ่ อดไม่ได้จะนึกถึงเหตุการณ์เมื่อกลางวัน หลังจากที่หลงช่วยเธอไว้ บอดี้การ์ดหนุ่มทำท่าจะผละไปหลังจากที่ทุกอย่างเรียบร้อย แต่หงส์ก็รั้งตัวไว้

“ตอนนี้ตำรวจกำลังล่าตัวนาย นายย้อนกลับมาช่วยฉันทำไม ทำไมยังไม่รีบหนีไปอีก”

หลงน้อยใจมาก “นายน้อยขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งหงส์ดำเมื่อไหร่ ผมจะไม่มาให้นายน้อยเห็นหน้าอีก”

“เพื่อให้ฉันขึ้นเป็นหัวหน้าแก๊งหงส์ดำ นายถึงกับต้องทำอะไรที่มันงี่เง่า”

“ผมรับปากเถ้าแก่สุงไว้แล้วว่าจะปกป้องนายน้อยด้วยชีวิต”

“ปกป้องฉันด้วยการรับผิดแทนฉันอย่างงั้นหรือ”

“ชีวิตผม จะอยู่หรือตาย มันไม่สำคัญหรอก”

“รู้ได้ยังไงว่านายไม่สำคัญกับฉัน อาหลง...นายเป็นครึ่งหนึ่งของชีวิตฉันไปแล้ว”

หลงถึงกับอึ้ง แม้จะดีใจที่ได้ยินว่าหงส์มีใจ แต่ก็ไม่คิดอาจเอื้อม

“นายน้อยเป็นถึงนางพญาหงส์ผู้สูงศักดิ์ ส่วนผมเป็นแค่สุนัขข้างถนน โชคชะตากำหนดเอาไว้แล้ว ระหว่างผมกับนายน้อยเป็นได้แค่เส้นขนานเท่านั้น ไม่มีวันบรรจบกันได้”

“ถึงแม้เราจะไม่ได้ลงเอยด้วยกัน ขอแค่ฉันได้เดินเคียงข้างร่วมทางกับนายก็พอแล้ว”

“ลืมเรื่องระหว่างเราไปซะ แล้วรีบไปที่สมาคม ตอนนี้ที่ประชุมกำลังรอนายน้อยอยู่”

“แล้วเราจะได้เจอกันอีกไหม...”

หงส์ดึงตัวเองจากอดีต จนบัดนี้เธอก็ยังไม่ได้คำตอบจากเขา

“ถึงเรื่องระหว่างเราจะเป็นไปไม่ได้ แต่ฉันเชื่อปาฏิหาริย์ ฉันจะรอนายกลับมานะอาหลง”

เวลาเดียวกันที่บ้านร้างเก่าๆในเยาวราช...ไม่ใช่หงส์คนเดียวที่ครุ่นคิดถึงเหตุการณ์เมื่อกลางวัน ความคิดถึงในตัวคุณหนูคนสวยพลุ่งพล่านรุนแรง จนหลงแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้ แม้จะไม่มีหวังในอนาคต แต่ก็รู้สึกดีไม่น้อย

“นายน้อยทำให้คนที่ตายไปแล้วอย่างผมกลับมามีลมหายใจอีกครั้ง...”

ooooooo

แม้จะเอาตัวรอดจากเหตุการณ์ หงส์เอาหลักฐานลายนิ้วมือของตี๋เล็กมายื่นให้เหล่าสมาชิกดูในวันลงมติเลือกหัวหน้าแก๊งหงส์ดำใหม่ แต่เต็กก็ไม่สบายใจ กลัวและระแวงไปหมด จนต้องคิดแผนเชิญเหล่าสมาชิกช่างสงสัยทั้งหลายมาเจรจาที่บ้าน แล้วก็เป็นไปตามคาด ทุกคนยืนกรานให้ตี๋เล็กพิสูจน์ลายมือเพื่อแสดงความบริสุทธิ์

“ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย ถ้าตี๋เล็กไม่ได้ฆ่าเถ้าแก่สุง ก็ไม่เห็นจะต้องกลัวอะไร”

“ไม่ว่ายังไงพวกลื้อทั้งหมดก็ยืนกรานจะให้ตี๋เล็กพิสูจน์ลายนิ้วมือให้ได้ใช่ไหม”

สมาชิกส่วนใหญ่พยักหน้ารับ ก่อนจะยกเหล้าซดหมดจอก แล้วไม่กี่อึดใจต่อมา ก็ต้องดิ้นทุรนทุรายด้วยความทุกข์ทรมาน เลือดออกตามจุดต่างๆของร่างกาย และขาดใจตายในที่สุด!

สมาชิกที่เหลือ ซึ่งไม่ได้ยกจอกเหล้าขึ้นซดด้วย ถึงกับตะลึง หน้าถอดสี

“คุณหนูหงส์พูดไว้ไม่มีผิด ลูกชายลื้อเป็นไอ้ฆาตกรฆ่าเถ้าแก่สุงจริงๆ”

“ถึงรู้ตอนนี้มันก็สายไปแล้ว”

สมาชิกที่เหลือลนลานวิ่งหนีเอาตัวรอด ตี๋เล็กเลยตามไปจัดการ จนกลายเป็นศพในอีกไม่กี่อึดใจต่อมา

“ไอ้แก่พวกนี้สมควรตาย ตายซะดีกว่าอยู่”

เต็กตามมาดูผลงานลูกชาย แสยะยิ้มด้วยความสาแก่ใจ

“ตอนนี้เสี้ยนหนามของเราเหลือแค่นังหงส์คนเดียวเท่านั้น”

“อาแปะสุงอั๊วยังโค่นมาแล้ว กลัวอะไรกะอีแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ”

“ลื้อกำลังหมิ่นศัตรู และคนที่ประมาทศัตรูในวงการนี้ล้วนแต่ตายไปแล้วทั้งสิ้น”

“รอให้อั๊วได้อาหงส์เป็นเมียซะก่อน ไว้อั๊วเบื่ออีเมื่อไหร่ อาป๊าจะฆ่าจะแกงก็เชิญ”

เต็กส่ายหน้าเบื่อหน่าย เซ็งลูกชายคนเดียวนัก... เดือดร้อนจะตายอยู่แล้ว ยังจะบ้าผู้หญิงอีก!

ข่าวการตายของสมาชิกอาวุโสแก๊งหงส์ดำ ทำให้หงส์ตกใจมาก จางมั่นใจว่าเป็นฝีมือเต็กกับตี๋เล็ก

“เถ้าแก่เต็กไม่พอใจที่พวกอียืนกระต่ายขาเดียวจะให้ตี๋เล็กพิสูจน์ลายนิ้วมือให้ได้”

“จะไม่เป็นการด่วนสรุปไปหน่อยหรือคะอาแปะ”

“อั๊วคิดว่าดูคนไม่ผิด เถ้าแก่เต็กผ่านร้อนผ่านหนาวมาอย่างโชกโชน ถ้าไม่แน่จริงคงไม่เป็นหัวหน้าแก๊งกระเรียนมาจนถึงทุกวันนี้ คุณหนูต้องระวังตัวให้มาก”

“ต้องตัดไฟเสียตั้งแต่ต้นลม เราต้องรีบชิงลงมือก่อนที่อาเจ็กเต็กกับตี๋เล็กจะตั้งตัวติด!”

ooooooo

แผนของหงส์ก็คือนำหลักฐานลายนิ้วมือของตี๋เล็กไปมอบให้ชานนท์ดำเนินการจับกุม พร้อมขอร้องให้เขาเร่งมือ เพราะดูท่าเต็กคงไม่อยู่เฉย รอให้เขามาจับตัวลูกชายหัวแก้วหัวแหวนแน่

“คุณหนูอย่าห่วงเลยครับ เป็นหน้าที่ตำรวจอย่างผมอยู่แล้ว ถ้าตี๋เล็กผิดจริง ผมจะเอาตัวมาดำเนินคดีให้ได้”

“อาเจ็กเต็กเป็นผู้มีอิทธิพลกว้างขวาง ฉันกลัวว่าจะหาทางช่วยตี๋เล็กให้พ้นคดี”

ชานนท์ส่งยิ้มให้คำยืนยันหนักแน่น “กฎหมายให้ความเป็นธรรมเสมอ ทำผิดก็ต้องทำโทษ ผมเป็นข้าราชการ จะไม่ยอมปล่อยให้ใครมีอำนาจอยู่เหนือกฎหมายบ้านเมืองเป็นอันขาด!”

สองพ่อลูกแก๊งกระเรียนถึงกับทำน้ำชาร้อนๆลวกปาก เมื่อคนงานบอกว่าหงส์พาพวกตำรวจมาล้อมจับ ตี๋เล็กประสาทเสียมากรีบหาที่ซ่อนตัว ส่วนเต็กต้องปั้นหน้าขรึม ไปต้อนรับชานนท์

“ผมอยากเชิญลูกชายเถ้าแก่เต็กไปให้ข้อมูลที่โรงพักครับ มีผู้แจ้งว่าตี๋เล็กมีส่วนรู้เห็นคดีฆาตกรรมเถ้าแก่สุง”

“พี่ใหญ่ตาย ลูกชายอั๊วไปรู้อะไรด้วย”

“ผมคงรบกวนลูกชายเถ้าแก่ไม่นาน ได้ข้อมูลครบถ้วนแล้วจะรีบส่งตัวกลับ”

“ตี๋เล็กไม่ได้กลับมาที่นี่ตั้งแต่เมื่อคืน”

เต็กตอกกลับเสียงเรียบ แต่ชานนท์ก็ไม่สนใจ เอ่ยปากขออนุญาตค้นบ้าน ซึ่งเถ้าแก่ใหญ่ก็ยอมแบบเสียไม่ได้

ขณะที่ชานนท์และพวกตำรวจสำรวจบ้านเต็ก ตี๋เล็กก็เล็ดลอดหนีไปทางด้านหลัง หงส์กับชาวคณะงิ้วซึ่งมาซุ่มดูเห็นเข้า และตัดสินใจไปบอกชานนท์ให้ส่งคนติดตาม เต็กหัวเสียมาก ร้อนตัวแทนลูกชายจนต้องแหวลั่น

“หุบปากไปเลยนังสารเลว เลิกกุเรื่องใส่ร้ายลูกชายอั๊วสักที”

“อาเจ็กนั่นแหละเลิกปกป้องตี๋เล็กได้แล้ว ตี๋เล็กฆ่าอาป๊าต้องชดใช้”

“ถ้ายังไม่เลิกพูดพล่อยๆ อั๊วจะลากลิ้นลื้อออกมาสับเป็นชิ้นๆ”

จบคำก็ปรี่เข้าหา จะบีบคอให้หายแค้น กุ่ยกับหวังต้องเข้ามาขวาง และร้องบอกให้ชานนท์ออกไปตามตี๋เล็กที่ด้านหลังบ้าน หงส์ตามติดพร้อมชาวคณะงิ้วคนอื่นๆ ตี๋เล็กตื่นกลัวมาก จนพลั้งมือยิงกุ่ย เมื่ออีกฝ่ายมาพบตนเข้า

หมวยถลาไปพยุงกุ่ย ร้องไห้แทบขาดใจเมื่อเห็นเขาเกือบหมดสติเพราะเสียเลือดมาก ตี๋เล็กตกใจมาก ผละหนีไปอีกทาง โดยมีพวกชานนท์ตามติด ก่อนจะพลัดตกลงไปยังกองวัสดุ ถูกเหล็กแหลมทิ่มแทงตาย!

เต็กเห็นศพลูกชายหัวแก้วหัวแหวนก็ถึงกับร้องไห้โฮ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีหน้าเข้ม อาฆาตแค้นรุนแรง

“เพราะมันคนเดียว นังหงส์ นังแพศยา ลื้อทำให้อาตี๋เล็กต้องตาย อั๊วจะฆ่าลื้อ!”

เการู้ข่าวการตายของตี๋เล็กในคืนเดียวกันถึงกับอึ้ง เมื่อคิดได้ว่าดวงชะตาหงส์ช่างรุนแรง ทำให้หลายคนต้องตายถ้าคิดขวางทาง เจ็งแค้นแทนเมฆินทร์ไม่หาย อาสาไปฆ่าให้ แต่เกาก็ห้ามไว้ เพราะยังไม่ได้สิ่งที่ต้องการ

“เถ้าแก่ยังไม่ล้มเลิกความตั้งใจจะครอบครองที่ดินหัวมังกรของโรงงิ้วเฟิ่งหวงแปลงนั้นอีกหรือ”

“ที่ดินหัวมังกรถือเป็นฮวงจุ้ยขุมพลังอันยิ่งใหญ่จะบันดาลโชคลาภวาสนาบารมีให้แก่ผู้เป็นเจ้าของ แม้ใครได้ครอบครองก็จะยิ่งใหญ่เหนือคนทั่วไป”

ซาเลยยุให้กำจัดหงส์ โดยตามเก็บหลงให้ได้ก่อน แล้วตอนนี้เขาก็รู้แล้วด้วย...ว่าจุดอ่อนหลงอยู่ที่ไหน

ooooooo


ละครซีรีส์เลือดมังกร : หงส์ ตอนที่ 8 อ่านซีรีส์เลือดมังกร : หงส์ติดตามละครซีรีส์เลือดมังกร : หงส์ ดูรูปภาพนักแสดงนำในเรื่อง นำแสดงโดย เจนี่ เทียนโพธิ์สุวรรณ,ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์ 11 ส.ค. 2558 09:50 2015-08-14T01:07:04+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ