นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ลูกไม้ลายสนธยา

    SHARE

    วันนี้เหมหิรัญญ์ตามเดือนพัตรามาเยี่ยมมรุตที่โรงพยาบาลโดยมีอาหารสำหรับคนป่วยติดมือมาด้วย เธอแกล้งถามแน่ใจหรือว่ามาแล้วจะไม่หึงเธออีก เขาพยักหน้ายิ้มอารมณ์ดี

    “วันนี้มาแปลกนะ”

    “ก็คุณเป็นแฟนผมแล้วนี่” ไม่พูดเปล่าเหมหิรัญญ์จับมือเดือนพัตราเดินเข้าห้องพักฟื้นของมรุต เห็นจ่าสนิทนั่งเฝ้าไข้อยู่ข้างเตียงคนป่วยที่อาการดีขึ้นมาก หลังจากทักทายกันตามมารยาทแล้ว มรุตเห็นเหมหิรัญญ์จับมือเดือนพัตราถึงกับใจแป้วหน้าจ๋อย เธอเดาอาการเขาออก หยิกมือเหมหิรัญญ์

    “คุณเหม ปล่อยได้แล้ว”

    จ่าสนิทรับรู้ได้ถึงความกระอักกระอ่วน รีบเข้าไปรับของจากเหมหิรัญญ์ไปจัดใส่จานมาให้มรุตกิน...

    หลังอิ่มหนำแต่ไม่ค่อยจะสำราญเท่าใดนัก มรุตซักเหมหิรัญญ์ทราบได้อย่างไรว่าตนอยู่ที่บ้านหลังนั้น

    เขาอ้างว่ารู้เพราะเดือนพัตราโทร.หามรุต

    “แต่ผมยังไม่ทันบอกว่าผมอยู่ที่ไหน” มรุตมองเหมหิรัญญ์อย่างจ้องจับผิด เดือนพัตรากระเซ้าหวังว่าเขาคงไม่สงสัยว่าเหมหิรัญญ์เป็นคนร้าย มรุตแค่สงสัยตามนิสัยตำรวจ เนื่องจากเขาเคยเตือนเรื่องอันตรายที่จะเกิดขึ้นกับตนแล้วมันก็เกิดขึ้นจริงๆ ตนแค่อยากรู้ว่าเขารู้ได้อย่างไร

    “คุณมรุตคะ เรื่องคนร้ายที่ทำร้ายคุณเมื่อวันก่อน คุณพอจะทราบตัวหรือยังคะ” เดือนพัตราเปลี่ยนหัวข้อสนทนาหน้าตาเฉย พูดเรื่องนี้ขึ้นมาทำเอามรุตยิ่งเครียดเพราะเรื่องทั้งหมดเป็นแผนการที่วางไว้อย่างดี

    “ใช่ครับ ผมไปถามตำรวจที่โรงพักวันนั้นเรื่องเจ้าหน้าที่ที่ออกไปจับไฮโล ก็ไม่มีตามที่รับแจ้งนะครับ โดนต้มกันทั้งโรงพัก” จ่าสนิทเสริม เหมหิรัญญ์จำหน้าคนร้ายได้ น่าจะเป็นคนเดียวกับพวกที่ตลาดวันที่เดือนพัตราโดนวิ่งราวกระเป๋า ถ้าเราจับคนร้ายคนนั้นได้ เราอาจจะรู้ว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้

    “มันจ้องเล่นงานผม เล่นงานคุณเดือน ผมว่าคงหนีไม่พ้นเรื่องการตายของคุณประพิมแน่ๆ มันอาจจะรู้ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่ เราต้องตามหาตัวพวกมันให้เจอไม่อย่างนั้นพวกมันอาจโดนเก็บเสียก่อน”

    จ่าสนิททักท้วงผู้กองยังไม่หายดีจะไปตามล่าตัวคนร้ายได้อย่างไร มรุตไม่สนใจสภาพตัวเอง จะลงจากเตียงไปตามหาคนร้าย แต่เจ็บแผลร้องโอ๊ยลั่น เดือนพัตราต้องประคองให้เขานอนลงอย่างเดิม เหมหิรัญญ์เห็นเธอไปดูแลเขาใกล้ชิดก็ไม่ค่อยชอบใจ แต่พยายามข่มอารมณ์ไว้ เธอขอร้องมรุตยังไม่หายดีอย่าเพิ่งทำอะไรตอนนี้เลย เหมหิรัญญ์ไม่อยากให้คนร้ายลอยนวลอาสาจะจัดการเรื่องนี้แทนมรุตเอง

    ทีแรกมรุตไม่ยอมให้เหมหิรัญญ์ทำอย่างนั้น หากเกิดพลาดพลั้งขึ้นมาเขาคงรู้สึกผิดที่ปล่อยให้ประชาชนธรรมดาไปวิ่งไล่จับผู้ร้าย ทั้งเดือนพัตราและเหมหิรัญญ์ต้องช่วยกันขอร้อง เขาถึงได้ยอมให้เหมหิรัญญ์ไปจับคนร้ายแทนเขา แต่มีข้อแม้ต้องเอาจ่าสนิทไปด้วย

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    ดวงตาที่ 3 ตอนจบ เคราะห์ร้ายมาถึง "ปุ้ม" แทบขาดใจ "ตรีกาล" หมดสติไม่ฟื้นกลับมา

    ดวงตาที่ 3 ตอนจบ เคราะห์ร้ายมาถึง "ปุ้ม" แทบขาดใจ "ตรีกาล" หมดสติไม่ฟื้นกลับมา
    17 ต.ค. 2564

    06:30 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันจันทร์ที่ 18 ตุลาคม 2564 เวลา 01:43 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์