ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

บอดี้การ์ดสาว

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อิศร์ติดต่อแพรพลอยว่าอยากได้บอดี้การ์ดแต่พอเธอพาไปให้เลือกถึงบริษัทเขากลับไม่สนใจใครสักคน แม้ว่าทุกคนจะโชว์ฝีไม้ลายมือเก่งกาจแค่ไหนก็ตาม...

ด้านมายาวีที่พาอนุภัทรหลบเลี่ยงสายตาอำพลกับสุนทรมาได้...เธอมีความคิดอยากแกล้งอีตาผู้กองขึ้นมาก็เลยไม่ยอมจอดรถให้เขาออกจากกระโปรงท้าย ขับต่อไปจนกระทั่งถึงบ้านตัวเอง ปรากฏว่าอนุภัทรหายใจแทบไม่ออกแล้วเอาคืนเธอด้วยการแสร้งหมดสติ เหตุนี้ เองทำให้เธอตกใจถึงกับจะช่วยผายปอดให้เพราะกลัวเขาตาย แต่พอรู้ว่าโดนหลอกก็เลยกระเง้ากระงอดทะเลาะกันอีกตามเคย

อิศร์ยังคงเฝ้าติดตามความเคลื่อนไหวของแพรพลอยแม้ว่าเธอจะไม่ได้เป็นบอดี้การ์ดให้ตนแล้วก็ตาม พอรู้ว่าเธอรับงานอารักขาภริยาบรรดาผู้นำต่างชาติที่เดินทางไปประชุมนานาชาติที่เขาใหญ่ เขาจึงไม่รอช้าที่จะตามเธอไป แต่แล้วอิศร์เกือบเอาชีวิตมาทิ้งที่นี่ซึ่งเป็นโรงแรมของเดชโชดมกรุ๊ป เพราะมีนักฆ่าสาวนามทิตาซึ่งรับงานมาเอาชีวิตนายถวิล ส.ส.ท้องถิ่นที่อิศร์ขอแลกห้องพักเพราะอยากอยู่ใกล้ห้องแพรพลอย

ทิตาเกือบฆ่าผิดคนเพราะไม่รู้ว่าถวิลเปลี่ยนห้องพัก เธอต่อสู้กับอิศร์ครู่หนึ่งก่อนจะหนีรอดไปได้แต่เมื่อจวนตัวก็ทิ้งหลักฐานไว้ในพุ่มไม้ สลัดคราบตัวเองเป็นผู้ใช้บริการโรงแรมตามปกติ เมื่อแพรพลอยทราบว่าอิศร์โดนทำร้ายจึงค้นหาหลักฐานจนมาเจอเข็มขัดกับชุดสีดำซึ่งอิศร์จำได้ว่าเป็นของคนร้ายและน่าจะเป็นผู้หญิง

อิศร์กำชับดนัยผู้จัดการโรงแรมอย่าให้เรื่องนี้ถึงตำรวจเพราะห่วงความปลอดภัยของแขกสำคัญที่มาประชุม เขามั่นใจว่าคนร้ายต้องการฆ่าตนไม่ใช่คนอื่น แต่กลายเป็นว่าอิศร์เข้าใจผิดอย่างแรง ทิตาลงมืออีกครั้งในห้องสปาใช้เข็มฉีดยาพิษปักคอถวิลดับดิ้นสิ้นใจแล้วหลบหนีการตามล่าของแพรพลอย

สองสาวสู้กันทั้งมือเปล่าและปืนทำให้แขกอื่นพากันตกใจทั้งโรงแรม...ในที่สุดทิตาหลบหนีไปได้โดยที่ไม่มีใครเห็นโฉมหน้าแท้จริงของเธอ แล้วค่ำนั้นเองข่าวการตายของถวิลก็ถูกเผยแพร่ทางจอโทรทัศน์ อำพลและสมาชิกในครอบครัวเห็นข่าวก็ตกใจเพราะทราบก่อนหน้านี้ว่าอิศร์อยู่ที่โรงแรมนั้น

เรณูกับไอริณเป็นห่วงอิศร์ ตรงข้ามกับไอศูรย์และอำพลที่สะใจ ถ้าอิศร์เป็นอะไรไปก็ยิ่งดี แล้วพอทราบจากสุนทรว่าคนลงมือฆ่าถวิลคือนักฆ่าฝีมือฉกาจซึ่งสุนทรกำลังจะติดต่อมาแก้มือแทนคนของตนที่ทำงานพลาดมาหลายหน สองพ่อลูกก็ยิ่งกระหยิ่มยิ้มย่อง คาดว่าอิศร์คงลอยนวลได้อีกไม่นาน

ฝ่ายอริสราเที่ยวตามหาอิศร์ตั้งแต่เมื่อวาน เกิดมีปากเสียงกับมายาวีที่ไม่ยอมบอกว่าอิศร์ไปไหน จนตัวเองหน้ามืดเป็นลมผสมมีอาการอาเจียน ต้องล่าถอยกลับมาพักผ่อนที่บ้าน กรองทองเห็นอาการเหล่านี้ก็อดเตือนเธอไม่ได้ว่าน่าจะไปหาหมอตรวจดูให้แน่ใจว่าท้องหรือเปล่า อริสราตกใจมาก ไม่เคยเอะใจมาก่อน แล้วกำชับกรองทองห้ามพูดเรื่องนี้กับใครทั้งนั้น

อนุภัทรได้รับมอบหมายให้ติดตามคดีนายถวิล ขณะที่เขาไปถึงเป็นเวลาที่อิศร์จะพาแพรพลอยกลับกรุงเทพฯ ทั้งสามจึงรอกลับพร้อมกันหลังจากอนุภัทรดำเนินการเรื่องคดีกับทางตำรวจท้องถิ่น แต่ยังไม่ทันออกเดินทางกรณ์โทร.หาแพรพลอยบอกเล่าเรื่องราวที่คุณนายเนื้อทองเจ้าของที่ดินที่อัมพาเช่าทำมูลนิธิบ้านโอบไอรักมาทวงเงินค่าเช่าที่ติดค้างหลายเดือนและยื่นคำขาดให้ย้ายออกโดยเร็ว

คุณนายเนื้อทองเอาจริงจนอัมพาต้องพาเด็กๆไปอาศัยบ้านมายาวี เมื่อแพรพลอยรีบเดินทางกลับมาพร้อมอิศร์และอนุภัทร จึงยกโขยงกันไปเจรจากับคุณนายเนื้อทองถึงบ้าน ปรากฏว่าคุณนายนั่งเต๊ะท่าพูดอย่างไม่แคร์ว่า

“ฉันมีสิทธิ์จะทำอะไรก็ได้เพราะทุกบ้านในซอยนี้เป็นกรรมสิทธิ์ของฉัน”

“ฉันทราบค่ะ แต่อยากให้คุณนายเห็นใจพวกเราบ้าง แม่ของฉันไม่ได้ทำธุรกิจการค้า เปิดบ้านที่นั่นเป็นมูลนิธิเพื่อช่วยเด็กๆ เราไม่ได้มีเงินมากพอที่จะ...”

“ฉันก็บอกไปแล้วไงว่าถ้าไม่มีปัญญาจ่ายค่าเช่าก็ย้ายไปอยู่ที่อื่นซะ ฉันให้เวลาเก็บของอีกสองวัน  ไม่งั้นจะเผาทิ้งให้หมด”

“มากไปแล้วมั้งคุณนาย” อิศร์ลุกพรวดอย่างเหลืออด

“แล้วจะทำไม อ๋อ ที่แห่กันมาที่บ้านฉันเนี่ย คิดจะข่มขู่กันใช่ไหม ได้...ฉันจะเรียกตำรวจมาจัดการเดี๋ยวนี้เลย”

“ใจเย็นๆก่อนนะครับ ผมเป็นตำรวจ”

“งั้นก็พาพวกของคุณออกไป ฉันไม่เจรจาด้วยแล้ว”

อนุภัทรพูดไม่ออก อิศร์เห็นความยโสของคุณนายเนื้อทองแล้วแทบเก็บอารมณ์ไม่อยู่ หันไปถามอัมพาว่าค้างค่าเช่าไว้เท่าไหร่ อัมพาอึกอักไม่อยากตอบ คุณนายเลยพูดเองว่าสองแสนห้า กรณ์ท้วงทันทีว่าเป็นไปได้ยังไง

“ดอกเบี้ยมันก็ทบต้นไปตามเวลาที่พวกแกเบี้ยวฉันน่ะสิ”

“เอาล่ะ ผมจะเขียนเช็คให้ห้าแสน ถือเป็นค่าเช่าล่วงหน้าตลอดทั้งปีนี้ด้วย”

ทุกคนตกใจ คุณนายเนื้อทองอ้าปากหวอ ไม่คิดว่าอิศร์จะตัดสินใจขนาดนั้น

“แล้วหวังว่าคุณป้ากับเด็กๆในมูลนิธิจะไม่มีคนไปรบกวนอีก”

เป็นอันว่าเสร็จเรื่อง คณะของอัมพาพาเด็กๆกลับบ้านโอบไอรักในคืนนั้นเลย อัมพาซาบซึ้งน้ำใจอิศร์ พูดอย่างเกรงใจว่า

“พวกเราทำให้คุณอิศร์ลำบากอีกแล้ว”

“อย่าคิดมากสิครับ เรื่องแค่นี้ผมช่วยได้สบายมาก”

“ถ้ามีอะไรที่พวกเราจะช่วยคุณอิศร์ได้บ้าง ก็บอกมาได้ตรงๆเลยนะครับ ผมยินดี” ว่าแล้วกรณ์สะกิดแพรพลอยให้พูดอะไรบ้าง

“ขอบคุณนะคะ รบกวนคุณเมย์ช่วยร่างสัญญากู้ยืมให้แพรด้วยนะคะ”

“ร่างสัญญา ร่างทำไมคะ” มายาวีทำหน้างง

“เงินก้อนนี้แพรจะขอกู้จากคุณอิศร์แล้วจะทยอยใช้ให้ค่ะ”

“เฮ้อ...คุณก็ยังรังเกียจน้ำใจผมเหมือนเดิม...ทำไมวะไอ้ภัทร ฉันมันดูเป็นคนทำบุญหวังผลมากนักเหรอวะ... เอาอย่างนี้แล้วกัน ถ้าคุณจะถือว่าเป็นการกู้ยืมก็ตามใจ แต่ไม่ต้องถึงขนาดทำสัญญาหรอก เพราะผมจำทุกสิ่งทุกอย่างระหว่างเราสองคนได้”

“ไม่เอาน่าอิศร์ แกอย่าดราม่า คุณแพรก็แค่ขำๆ” อนุภัทรปลอบใจ แต่อิศร์สวนทันควันว่าตนเหนื่อย เลยไม่ค่อยขำ...จากนั้นยกมือไหว้อัมพาแล้วเดินงอนตุ๊บป่องออกไป

ooooooo

เมื่ออิศร์กลับมาถึงบ้าน ญาติๆเข้ามาสอบถามถึงเหตุการณ์ที่เขาใหญ่ อิศร์บอกว่าไม่มีใครบาดเจ็บแต่ตำรวจขอเก็บหลักฐานในที่เกิดเหตุ เลยต้องปิดโรงแรมไปอีกสองวัน

“สองวันก็ขาดทุนเป็นสิบล้านน่ะสิ แกนี่มันตัวซวยแท้ๆไอ้อิศร์เอ๊ย ไปที่ไหนก็ทำให้เกิดเรื่องที่นั่น อย่างนี้เหรอจะมาเป็นซีอีโอ”

“ความผิดของพี่อิศร์ที่ไหนกัน อ่านข่าวบ้างไหมเนี่ยพี่ธำรง พูดจาเพ้อเจ้อ” ไอริณท้วงเสียงแข็งจนธำรงไม่พอใจเตรียมจะสวน แต่เรณูตัดบทขึ้นเสียก่อน

“พูดกับพี่เขาดีๆหน่อยสิริณ...ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วนะอิศร์ เรื่องที่เกิดขึ้นที่โรงแรมน่ะช่างมันเถอะ มันเป็นเหตุสุดวิสัย”

“ครับ...ผมจะเรียกประชุมฝ่ายการตลาดพรุ่งนี้ หาวิธีเรียกความเชื่อมั่นด้านความปลอดภัยในโรงแรมกลับมาครับ”

“ดี...ลุงชอบ ต้องอย่างนี้สิ มีปัญหาก็ต้องคิดหาทางแก้ ไม่ใช่ตีโพยตีพายเป็นเจ๊กตื่นไฟ” อำนวยให้กำลังใจหลานชายเต็มที่ แต่ธำรงกลับชักสีหน้าหมั่นไส้

“คุณอิศร์หิวไหมคะ ป้าดวงสั่งให้กรองเตรียมอาหารไว้ให้แล้ว ทานเลยไหมคะ”

อิศร์พยักหน้า เดินตามกรองทองออกไปจากตรงนั้น...ขณะเดียวกัน อำพลและไอศูรย์กำลังเจรจากับสุนทรเรื่องจ้างทิตาฆ่าอิศร์ ซึ่งสุนทรนำข้อมูลของอิศร์ไปให้เธอแล้ว และเธอกำลังวางแผนจัดการอยู่

“ท่าทางจะลีลาเยอะนะ อย่าให้ฉันกับพ่อผิดหวังซ้ำซากก็แล้วกัน” ไอศูรย์ปรามาสจนสุนทรก้มหน้าไม่กล้าสบตา...

คืนเดียวกัน ทิตานำข้อมูลประวัติของอิศร์ที่ได้จากสุนทรออกมาดูครู่หนึ่งก็จำได้ว่าเขาคือผู้ชายที่เธอเกือบจะฆ่าเพราะความเข้าใจผิดคิดว่าเป็นนายถวิล

“ทำไมถึงบังเอิญขนาดนี้นายอิศร์ เดชโชดม” ทิตาพึมพำแล้วหันไปเปิดคอมพิวเตอร์ค้นหาข้อมูลของอิศร์อย่างละเอียดทั้งด้านการศึกษา อาชีพ และเรื่องหัวใจ...

ooooooo

เช้าวันรุ่งขึ้น อนุภัทรกลับมาเป็นคนสวนที่บ้านอิศร์เหมือนเดิม อำนวยเห็นเข้าก็วานให้มาตัดแต่งพุ่มไม้หน้าบ้าน พอเสร็จงานนี้เขายังอาสาล้างรถให้ธำรงอีกด้วย

ธำรงนอนตื่นสาย พอลงมาเห็นนายมิตรล้างรถก็รีบวิ่งมาดุเพราะระแวงว่าเขาจะเห็นเอกสารความลับเรื่องการประมูลของตน แต่หารู้ไม่ว่าสายไปเสียแล้ว นายมิตรแอบถ่ายภาพเก็บเอาไว้ก่อนหน้านี้ และเตรียมจะส่งให้ทีมงานของตน...

วันเดียวกัน อำพลกับไอศูรย์เห็นข่าวในหนังสือพิมพ์ลงว่าก่อนที่นายถวิลจะโดนฆ่าหนึ่งวันอิศร์ถูกทำร้ายที่ห้องพัก

“ทำไมมันไม่บอกพวกเรา”

“จะอะไรซะอีกล่ะครับ มันก็เห็นเราเป็นหัวหลักหัวตอน่ะสิ ตอนนี้มันคงคิดว่าตัวมันคือเจ้าของทุกอย่างไปหมดแล้ว คุณพ่อต้องเตือนสติมันซะบ้าง”

อำพลยังอ่านหนังสือพิมพ์อย่างใจเย็น ไอศูรย์เลยฮึดฮัดเสียงดัง

“หรือจะให้ผมเตือน”

“ไม่ต้อง! แกโทร.ไปถามดนัยก่อนว่าเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า ฉันว่าเราใช้ประโยชน์จากเรื่องนี้ได้”

หลังจากไอศูรย์เช็กข้อมูลจากดนัยเรียบร้อยแล้ว อำพลก็ทำตัวเป็นผู้หวังดีแอบส่งข่าวไปยังมิสเตอร์โรเจอร์ ลี...แล้วเพียงเช้าอีกวันก็มีนักข่าวตามสัมภาษณ์หมอนั่นจนกลายเป็นข่าวครึกโครมในวงการธุรกิจ และภาพการสัมภาษณ์นี้ถูกนำมาเปิดภายในห้องประชุมของบริษัทเดชโชดมต่อหน้าผู้ถือหุ้น

“ผมคิดว่าสิ่งที่เกิดขึ้นที่โรงแรมวาดวิมานถือเป็นความล้มเหลวด้านการรักษาความปลอดภัย ทั้งที่ได้เป็นเจ้าภาพการประชุมระดับโลกแท้ๆยังเกิดเหตุร้ายขึ้นได้...แบบนี้จะสร้างความมั่นใจให้กับแขกที่เข้าพักได้ยังไง”

“แต่จริงๆแล้วในทุกโรงแรมก็อาจเกิดเรื่องไม่คาดฝันได้เสมอไม่ใช่เหรอคะ”

“แต่คงไม่ใช่สองวันติด...ผมทราบมาว่าคืนก่อนหน้านี้คุณอิศร์ เดชโชดม ผู้บริหารของวาดวิมานก็ถูกทำร้ายปางตายในห้องพักเหมือนกัน”

ดูมาถึงตรงนี้...ไอศูรย์ปิดทีวีแล้วหันมาพูดกับทุกคนเพื่อให้อิศร์รู้สึกแย่ในสายตาผู้ถือหุ้น

“หลังจากรายการสัมภาษณ์นี้ออกอากาศไปมีแขกของโรงแรมขอยกเลิกการจองห้องพักเพิ่มเกือบ 50 เปอร์เซ็นต์ เพราะไม่มั่นใจในความปลอดภัย”

อิศร์หน้าถอดสี มายาวีมองอิศร์อย่างตกใจเพราะไม่รู้เรื่องเหมือนกัน

“ทำไมนายไม่รายงานเรื่องนี้ให้พวกเรารู้ก่อนล่ะอิศร์”

“ผมคิดว่าไม่คิดว่ามันสำคัญน่ะครับ เพราะว่าผมก็ไม่ได้เป็นอะไร”

“จะคิดเอาแต่ตัวเองคนเดียวได้ยังไงล่ะอิศร์ ที่นี่เราทำงานกันเป็นครอบครัวใหญ่นะ เห็นไหมว่ามันมีผลกระทบยังไงบ้าง”

“ผมขอโทษครับ ผมไม่คิดว่าจะมีคนนอกรู้เรื่องนี้”

“มิสเตอร์ลีมันรู้ทุกเรื่องที่ทำประโยชน์ให้มันได้นั่นแหละ ยิ่งถ้าเรื่องไหนทำให้เราเสียหายได้ มันไม่รอช้าที่จะป่าวประกาศหรอก”

อิศร์ก้มหน้ารู้สึกผิด อำพลกับไอศูรย์แกล้งทำหน้าเหนื่อยหน่าย ขณะที่บรรดาผู้ถือหุ้นต่างก็ลอบถอนใจ...มายาวีมองทุกคนแล้วสงสารอิศร์ รีบพูดขึ้นมา

“แต่เราหาทางออกได้นะคะ เดี๋ยวคุณอิศร์จะเรียกประชุมทีมมาร์เก็ตติ้ง ใช่ไหมอิศร์” เธอพยักพเยิดให้กำลังใจเพื่อนรักเต็มที่...

เมื่อออกจากห้องประชุมกลับมาที่ห้องทำงาน สองพ่อลูกอำพลกับไอศูรย์ต่างก็อารมณ์ดี พูดคุยกันอย่างสะใจที่เห็นอิศร์หน้าซีดหน้าเสียกลางที่ประชุม

“คราวนี้มันคงเสียเครดิตในสายตาบอร์ดบริหารไปเยอะ”

“คุณพ่อเข้าใจคิดนะครับ แกล้งปล่อยข่าวให้มิสเตอร์ลีรู้ มันจะได้เอากลับมาโจมตีเรา แค่นี้ไอ้อิศร์ก็กลายเป็นคนสร้างปัญหา แถมมันกับไอ้มิสเตอร์ลีก็ยิ่งมองหน้ากันไม่ติดด้วย”

“ใช่...แล้วต่อไปเราจะเสี้ยมให้มันชนกันยังไงก็ได้”

สองพ่อลูกหัวเราะชอบใจ...แต่อิศร์กำลังนั่งหน้าเศร้าอยู่อีกห้อง โดยมีมายาวีตามเข้ามาเมียงมองอย่างเห็นใจ ก่อนจะแจ้งว่ามีคนมาสมัครเป็นบอดี้การ์ด อิศร์ปฏิเสธทันทีแล้วเดินหนีอย่างไม่ใส่ใจ บอกมายาวีว่าตนจะออกไปดูไซต์งานก่อสร้าง

มายาวีอ่อนใจกับความใจร้อนของเพื่อนรักเสียจริง แต่ก็พาบอดี้การ์ดคนนั้นตามอิศร์ไปถึงไซต์งานและทันได้ช่วยอิศร์ให้พ้นจากการลอบทำร้ายด้วยฝีมือลูกน้องของทิตา

แพรพลอยช่วยอิศร์ทันเวลา เธอตัดสินใจกลับมาทำหน้าที่บอดี้การ์ดหลังจากคิดใคร่ครวญถึงความดีของอิศร์ที่เธอควรตอบแทนเขาบ้าง แต่มีข้อตกลงกันว่าเงินเดือนครึ่งหนึ่งของเธอ เขาต้องหักลบไปกับค่าเช่าที่ที่จ่ายให้คุณนายเนื้อทองไป

“แสดงว่าถ้าหมดหนี้สินกันเมื่อไหร่ คุณก็จะลาออก”

“อันนั้นฉันจะดูความประพฤติคุณทีหลัง”

“ก็ยังดี เดี๋ยวพอใกล้ๆผมค่อยหาวิธีเอาตัวคุณไว้”

“ยังไม่เข็ดนะ” แพรพลอยทำหน้าเข้มใส่ อิศร์เลยยิ้มแหย รีบกลับคำว่าล้อเล่น...

อิศร์กับมายาวีนั่งรถออกจากไซต์งานโดยมีแพรพลอยขับรถให้ ระหว่างทางมีลูกน้องทิตาขับมอเตอร์ไซค์ตามมา แพรพลอยสังเกตเห็นจึงวางแผนซิ่งหลบแล้วให้อิศร์กับมายาวีลงจากรถหนีไปตามผู้กองอนุภัทรมาช่วย ส่วนเธอจะล่อหลอกมันต่อไป

หลังจากสองคนนั้นลงจากรถไปแล้ว แพรพลอยแกล้งขับรถชนต้นไม้แล้วซ่อนตัวแถวนั้นเพื่อรอจังหวะคนร้ายเข้ามาดูที่รถ...จากนั้นจัดการมันจนหมอบและพร้อมจะบอกชื่อผู้บงการแต่แล้วทิตาแอบลั่นกระสุนฆ่าปิดปากมันเสียก่อน แพรพลอยหันขวับแล้ววิ่งไล่ทิตาไปอย่างไม่คิดชีวิต

สองสาวต่อสู้กันอยู่นานก่อนที่แพรพลอยจะพลาดท่าถูกทิตาใช้ไม้ฟาดตกไปในสระบัวจมน้ำปางตาย โชคดีมีชาวบ้านเข้ามาช่วยเหลือและพาเธอส่งโรงพยาบาลก่อนที่พวกอิศร์จะตามมา ส่วนทิตาหนีรอดไปได้

อิศร์ อนุภัทร และมายาวีทราบเรื่องจากชาวบ้านจึงรีบตามไปดูอาการแพรพลอยที่โรงพยาบาล แต่เธอสะลึมสะลือเพราะหมอให้ยานอนหลับเพื่อต้องการให้เธอพักผ่อนอย่างเต็มที่ จึงยังไม่ได้พูดคุยถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

“เดี๋ยวฉันจะพาคุณเมย์ไปดูศพกับให้ปากคำตำรวจอีกที เผื่อตำรวจจะตามตัวคนที่ทำได้”

“งั้นฉันขออยู่ที่นี่นะ เป็นเพื่อนคุณแพร”

อนุภัทรพยักหน้ารับ อิศร์ไม่ลืมกำชับทั้งคู่ว่าอย่าเพิ่งบอกทางบ้านแพรพลอยเดี๋ยวจะตกใจกันหมด...

ทางด้านทิตาที่รอดเงื้อมมือแพรพลอยมาได้ก็เริ่มหวั่นใจ ฝีมือของหล่อนไม่ธรรมดา ตั้งแต่คราวเกิดเหตุที่เขาใหญ่...ด้วยความอยากรู้ว่าเธอเป็นใครจึงเปิดข้อมูลของอิศร์ดูอีกครั้ง ก่อนจะเห็นรูปหนึ่งที่แพรพลอยถ่ายคู่กับอิศร์ซึ่งมีข้อความบรรยายภาพว่า

“อิศร์ เดชโชดม กับบอดี้การ์ดสาวประจำตัว...บอดี้การ์ดสาวงั้นเหรอ” ทิตาทวนคำพร้อมกับเพ่งมองรูปแพรพลอยคล้ายกับว่าเคยรู้จัก...

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

เสน่ห์เหลือล้น “บัว นลินทิพย์” มีผลงานออนแอร์ 5 วันรวด! แฟนๆ ถูกใจ

เสน่ห์เหลือล้น “บัว นลินทิพย์” มีผลงานออนแอร์ 5 วันรวด! แฟนๆ ถูกใจ
21 มิ.ย 2564

02:50 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันจันทร์ที่ 21 มิถุนายน 2564 เวลา 12:27 น.