ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: เกรท หวนหวาน แมท ลุ้น 'ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ'



ระหว่างขึ้นลิฟต์ไปที่ห้องพักคนป่วยของวีว่านั้น ชั้นฉัตรซักถามปูรณ์ถึงเหตุการณ์ที่ไปเจอมุกรินกำลังจะกระโดดตึกฆ่าตัวตายแล้วเขาช่วยดึงเธอลงมา ทุกคำถามของชั้นฉัตร ปูรณ์ตอบคำเดียว...เออ...เออ...เออ...

“แล้วเขาก็พูดถึงราดหน้า มาม่า ปลิง ควายรังต่อรังแตน?” ชั้นฉัตรถามต่อ ปูรณ์ตอบ เออ อีก ชั้นฉัตรซักว่า “คนเชือดข้อมือฆ่าตัวตาย อาการมันลามไปถึงสมองติงต๊องด้วยเหรอวะ?”

ปูรณ์บอกว่าไม่รู้ ตนไม่ใช่หมอ แล้วเอะใจถามว่ารู้ได้ไงว่ามุกรินเชือดข้อมือจะฆ่าตัวตาย? ถูกชั้นฉัตรส่ายหน้าเซ็งที่ปูรณ์ไม่รู้เรื่องอะไรเลยนอกจากเรื่องหุ้น เขาบอกปูรณ์ว่า เวลานี้คดีพลิกแล้ว เล่ารายละเอียดให้ปูรณ์ฟังว่า

“กระแสตีกลับกลายเป็นว่าคนเริ่มสงสารมุกริน ประมาณว่าผู้หญิงเคยพลาดพลั้งถูกปล่อยคลิปกลั่นแกล้งชัดๆ มันน่าเห็นใจ อยากให้อภัยเธอ ในพันทิปนี่ถึงขนาดมีคนตั้งกลุ่มคนรักมุกรินออกมาปกป้องรณรงค์ไม่ให้

มุกรินเป็นเหยื่อคนปล่อยคลิปเลย ไม่เพียงเท่านั้น ข่าวล่าสุด กระทรวงไอซีทีรับลูกจะทำการสืบสวนว่าใครเป็นคนปล่อยคลิป ซึ่งเป็นสิทธิ์ส่วนบุคคล ข้อหาทำให้ผู้อื่นเสียหาย ถึงขั้นติดคุกเลยนะเว้ย!”

ชั้นฉัตรคุยฟุ้ง กลับถูกปูรณ์หาว่ามีเวลาว่างมากถึงได้รู้เรื่องละเอียดขนาดนี้ ตนให้งานทำน้อยไปใช่ไหม ชั้นฉัตรร้องอ้าว...ก็พอดีลิฟต์เปิดจึงรีบออกไป

ไปถึงหน้าห้องพักของวีว่า เจอเจ้าขามานั่งอยู่ข้างนอกเพราะมุกรินมาเยี่ยมวีว่าอยู่ในห้อง ปูรณ์แปลกใจถามว่ามุกรินมาอีกแล้วหรือ เล่าให้ทั้งสองฟังว่า

วารุณีเล่าให้ฟังเมื่อวันก่อนว่า จู่ๆมุกรินก็มาเยี่ยมวีว่าทั้งที่ตัวเองก็ไม่สบายอยู่ เจ้าขาเสริมว่าซ้ำยังตรงเข้ากอดแม่ด้วย เล่นเอาแม่งงมาถึงทุกวันนี้เลย

อีโนกับเจ้าขาแปลกใจสงสัยกับความเปลี่ยนแปลงของมุกริน ถูกปูรณ์ขัดขึ้นว่าคนมาเยี่ยมก็ดีกว่าเขามาด่า ถามว่า

“ถ้าเราไม่สบายแล้วมีคนมาเยี่ยมจะเป็นใคร เราก็คงดีใจทั้งนั้นไม่ใช่เหรอ?”

ทั้งอีโนและเจ้าขาเลยเงียบไป

ooooooo

ในห้องพักของวีว่า...วีว่าในร่างมุกรินมานั่งมองร่างตัวเองที่นอนนิ่งต้องใช้เครื่องช่วยหายใจอยู่ พอปูรณ์ เข้ามา มุกรินอึกอักบอกว่าตนแค่อยากมาเยี่ยม...

“ผมขอบคุณแทนหลานสาวผมด้วยนะครับ ถ้ารู้ว่าคุณมาเยี่ยมเธอคงดีใจ...แล้วคุณเป็นยังไงบ้าง...หมอให้กลับบ้านได้เมื่อไหร่”

มุกรินในร่างวีว่าถามว่า เขาเป็นห่วงตนด้วยหรือ ปูรณ์ตอบเรียบๆว่า คนรู้จักกัน เป็นห่วงกัน คงไม่แปลก แต่วีว่าในร่างมุกรินกลับน้อยใจที่เขาถือตนเป็นแค่เพื่อน พอจะกลับเห็นถุงโจ๊กวางอยู่ เธอทักว่า “นี่มันโจ๊ก...”

“โจ๊กเจ้าที่หลานผมเขาชอบทาน ผมเลยซื้อมาให้ เผื่อเธอจะฟื้นขึ้นมาทานได้สักวัน และจะซื้อไปเรื่อยๆ ทุกวันจนกว่าเธอจะฟื้นขึ้นมาทานได้”

“แล้วถ้าหลานสาวคุณไม่ฟื้นขึ้นมาอีกล่ะ ไม่คิดเผื่อไว้บ้างหรือไง”

“ผมไม่เคยคิด เธอต้องฟื้นขึ้นมา ต่อให้ต้องรอเป็นเดือนหรือเป็นปี ผมก็จะอดทนรอวันนั้น”

“ถ้าฉันเป็นหลานสาวคุณแล้วได้ยินคุณพูดแบบนี้ เธอคงดีใจมาก...ไม่สิ...ฉันว่าเธอได้ยินในสิ่งที่คุณพูดอยู่ เชื่อฉันเถอะ” พูดแล้วมุกรินเดินผละไปน้ำตาคลอ ทิ้งให้ปูรณ์ยืนงงอยู่อย่างนั้น...

แล้วก็มีเหตุให้อีโน พี่หมี เจ้าขา ชั้นฉัตร เอะใจสงสัย เมื่อมุกรินเดินออกมาเห็นอีโนกำลังแอบฟังเสียงข้างในห้องคุยกัน เธอมองอีโนตำหนิว่า “แอบฟังอีกแล้วสินะ นิสัยนี้แก้ไม่หายเสียทีนะอีโน”

ทุกคนชะงัก อีโนแทบเต้นถามว่ายัยดารานั่นรู้ได้ไงว่าตนชอบแอบฟัง แถมยังรู้จักชื่อตนด้วย พี่หมีถามว่าทำไมมุกรินจึงออกจากห้องพร้อมคราบน้ำตาเหมือนเพิ่งร้องไห้มา สงสัยจะสงสารวีว่าที่ตกอยู่ในสภาพนี้ อีโนเถียงขาดใจว่าไม่จริง! นิสัยอย่างนางหรือจะสงสารคนอื่น เจ้าขาสงสัยว่าคงโดนอาปูรณ์ดุว่าเป็นคนนอกแล้วมายุ่มย่ามกับหลานสาวสุดที่รักของตนมากกว่า

ไม่ทันที่ใครจะพูดอะไรต่อ ตำรวจที่เฝ้าอยู่ก็มาเตือนให้เบาๆกันหน่อย เพราะนี่เป็นเขตโรงพยาบาล ทั้งหมดเลยเงียบ

ดึกคืนนี้ บก.โต้งนัดพี่บีไปคุยกัน บอกว่าตอนนี้ทุกอย่างกลับตาลปัตรไปหมดแล้ว กระแสสังคมย้อนกลับไปสงสารมุกรินที่เกือบฆ่าตัวตายเพราะโดนแฉคลิปลับกันหมด พี่บีโต้ว่าตนเข้าไปในเพจมีคนเกลียดมุกรินกดไลค์เกือบหมื่น บก.โต้งสวนทันทีว่า ยอดคนไลค์เพจรักมุกรินสามล้านกว่าคน แล้วบอกพี่บีว่า

“ผมเรียกมาเพื่อจะบอกคุณว่า ตอนนี้กระทรวง ไอซีทีเริ่มจับประเด็นเรื่องนี้แล้ว และถ้ากระแสคนรักสงสารมุกรินยังแรงอยู่แบบนี้ คงมีสักวันที่ตำรวจมาหาผมถึงสำนักพิมพ์แน่ และผมคงไม่ต้องบอกคุณนะว่าถ้าตำรวจถามผมว่าผมไปเอาคลิปทั้งหมดมาจากไหน ผมจะตอบว่าอะไร”

พี่บีมอง บก.โต้งค้าง ช็อกคาแก้วกาแฟไปทันที

ooooooo

จู่ๆก็เหมือนฟ้าผ่าลงหน้าห้องพักวีว่า เมื่อคุณย่านำป้าแอ๊วและคนใช้เดินลิ่วไปที่ห้องพักของวีว่า คุณย่าโกรธทุกคนที่ไม่บอกข่าวนี้ และยิ่งเกรี้ยวกราดเมื่อปูรณ์หิ้วถุงโจ๊กเข้ามาสวัสดี

คุณย่าหันตบปูรณ์จนหน้าหัน เอาผิดกับปูรณ์ว่าดูแลหลานตนอย่างไรถึงได้ปล่อยให้เป็นอย่างนี้! พูดอย่างเจ็บใจว่าคนที่โดนยิงน่าจะเป็นเขามากกว่า ถูกคุณย่าเล่นงานอย่างหนัก ปูรณ์ขึ้นไปนั่งซึมอยู่บนดาดฟ้าโรงพยาบาล ครู่เดียวมุกรินก็ขึ้นไป ปูรณ์ถามว่าจะมาโดดตึกฆ่าตัวตายอีกหรือ วีว่าในร่างมุกรินบอกว่าตนจะขึ้นมาดูวิวบนนี้เท่านั้น

“แล้วไป เพราะวันนี้ผมคงไม่มีแรงห้ามคุณ เผลอๆ ผมคงอยากโดดลงไปก่อนคุณเสียอีก”

วีว่านั่งลงข้างเขาทำเป็นตบบ่าเขาพูดทีเล่นทีจริงเป็นบ่าเหล็กหรือเปล่าถึงได้แบกอะไรต่อมิอะไรไว้มากมาย มีอะไรก็บอกตนได้นะ ปูรณ์มองหน้าเธอนิ่ง บอกว่ารู้สึกเหมือนเธอไม่ใช่มุกรินที่ตนรู้จัก วีว่าในร่างมุกรินพูดทีเล่นทีจริงอีกว่า อาจเพราะตนตายแล้วฟื้น เลยเปลี่ยนไป ถามว่าตกลงเกิดอะไรขึ้นกับเขา?

“วันนี้คุณย่าของหลานผมเขามาที่โรงพยาบาล” วีว่าถามว่าคุณย่าพริ้มเพราหรือ ปูรณ์มองหน้าถามว่าเธอรู้จักคุณย่าพริ้มเพราด้วยหรือ วีว่าอึกอักแต่ก็โมเมเอาตัวรอดได้ว่ารู้จักตอนงานศพคุณจรัล ถามว่าคุณย่ามาแล้วว่ายังไง “ก็ไม่ว่าไง ท่านก็ต่อว่าผมว่าดูแลหลานสาวท่านไม่ดี ปล่อยให้หลานสาวท่านเป็นแบบนี้ แล้วก็บอกว่าคนที่สมควรโดนยิงควรจะเป็นผมมากกว่า”

“คุณก็เลยรู้สึกแย่ที่โดนต่อว่าแบบนั้น”

“เปล่า...ผมรู้สึกเห็นด้วยกับคำพูดของคุณย่าพริ้มเพราต่างหาก...ผมดูแลวีว่าได้ไม่ดีพอจริงๆ ผมทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับคุณพ่อจรัลไม่ได้...แล้วก็สมควรเป็นคนที่โดนยิงแทนที่จะเป็นวีว่า...ถ้าสลับกันได้ เป็นผมที่กำลังจะตายแทนเสีย ทุกอย่างคงจะดีกว่านี้ ทุกคนก็คงมีความสุขกว่านี้...”

“ไม่จริงหรอก” วีว่าเอ่ยขึ้นหลังจากมองเขาอย่างสงสารอยู่นาน “ไม่ว่าใครจะถูกยิง หรือจะตายก็ไม่ใช่สิ่งที่ใครสมควรจะดีใจทั้งนั้น ฉันเชื่อว่าคุณทำทุกอย่างดีที่สุดเท่าที่คุณทำได้แล้ว ต่อให้คุณอยากสลับไปเป็นคนที่ถูกยิงแทน คุณคิดหรือว่าวีว่าเขาจะยอม? คนอย่างเขาไม่มีวันยอมให้คุณโดนยิงแน่ๆ”

วีว่าพลั้งปากไป พอถูกปูรณ์ถามว่าเธอไม่ใช่วีว่ารู้ความคิดของหลานตนได้ยังไง วีว่าเลยแก้เกี้ยวว่าเดาเอา ปูรณ์ขอบคุณที่ให้กำลังใจแล้วขอตัวไปทำงาน บอกเธออย่าอยู่บนนี้นานเดี๋ยวสายแดดจะร้อนกว่านี้ แล้วลุกเดินหงอยๆไป

วีว่าสงสารอาปูรณ์จนทนไม่ได้ ตะโกนบอกตามหลังไปว่า

“อาปูรณ์อย่าคิดมากไปเลย วีว่ายังไม่ได้ตาย

แต่วีว่าย้ายมาอยู่ในร่างของมุกริน!!” แต่ปูรณ์ฟังเป็นอย่างอื่นถามเธอว่าอยากกินปลานิลแล้วมาบอกตนทำไม วีว่าตกใจ ปูรณ์เลยรับปากอย่างคนมีน้ำใจว่าถ้าเจอจะซื้อมาฝากก็แล้วกัน

วีว่านึกถึงคุณลึกลับทันที ร้องเรียกลั่น “คุณลึกลับอยู่ไหน!! ออกมาเดี๋ยวนี้นะ! ฉันเบื่อเต็มทีแล้วนะกับไอ้การบอกใครไม่ได้เนี่ย ฉันต้องทนไปถึงเมื่อไรกัน!! ออกมาคุยกันอีกทีคุณลึกลับ! คุณลึกลับ!!” วีว่าตะโกนลั่นดาดฟ้า

ooooooo

ที่หน้าโรงพยาบาล...พอพวกคุณย่าเดินลงมา บรรดานักข่าวที่มารออยู่ก็กรูกันเข้าไปสัมภาษณ์ระดมคำถามกันเซ็งแซ่ ใจเด็ดบอกพวกนักข่าวว่าตนเข้าใจว่าพวกเขาอยากได้ข่าว แต่นี่เป็นเรื่องภายในครอบครัว หากพร้อมเมื่อไรจะจัดแถลงข่าวเอง

แต่พวกนักข่าวไม่ยอมเลิกตามเซ้าซี้ถามไปจนคุณย่าพริ้มเพราสุดทนหันตวาด “พอซะที!!” แต่ก็ยังหยุดพวกเขาไม่ได้ คุณว่าเลยหันมาตั้งหลักพูดยาว...ทั้งด่าทั้งถามว่าถ้าลูกหลานพวกเขานอนเป็นเจ้าหญิงนิทราอยู่อย่างนี้จะรู้สึกอย่างไร พอนักข่าวชะงัก คุณย่าพูดความรู้สึกของตนให้ฟังว่า

“ฉันรู้สึกโกรธ ฉันรู้สึกแค้น ฉันต้องการรู้ให้ได้ว่าใครเป็นคนบงการทำร้ายหลานสาวของฉัน!! ฉันและตระกูล วรรณดำรงจะไม่มีวันนิ่งเฉย ฉันอยากให้คุณช่วยประกาศไปทั่วเลยว่า ถ้าใครมีเบาะแสหรือรู้ว่าผู้บงการให้คนมายิงหลานฉันเป็นใคร ฉันจะจ่ายเงินสดให้คนคนนั้นทันที 10 ล้านบาท!!”

พวกนักข่าวฮือฮากันอื้ออึง แล้วไมค์ก็ถูกจ่อเข้ามาที่คุณย่าอีก ใจเด็ดกับวารุณีมองหน้ากันอย่างคิดไม่ถึงว่าคุณย่าจะใช้ไม้นี้!

ฝ่ายคนขี่มอเตอร์ไซค์ให้มือปืนยิงวีว่า ถูกนำตัวไปสอบสวนที่โรงพัก ตำรวจสอบจนมันยอมบอกว่าคนยิงวีว่าชื่อปลิวและถูกฆ่าไปแล้ว ตำรวจหว่านล้อมอยู่นาน มันถามว่าถ้าตนสารภาพแล้วตนจะรอดคุกไหมล่ะ?

“เราจะกันตัวนายไว้เป็นพยาน แถมคุ้มครองนายอีกต่างหาก แม้แต่แมลงวันยังมาวุ่นวายกับนายได้ลำบาก”

เมื่อมันพยักหน้า ตำรวจถามทันทีว่า “ใครเป็นคนฆ่าไอ้ปลิว? ใครเป็นคนจ้างวาน?”

“พี่โจพูดให้ผมได้ยินสองชื่อ คนจ้างกับคนที่เอางานมาให้พี่โจต่ออีกที พี่จะเอาชื่อไหนก่อนล่ะ?”

ooooooo

คุณหญิงแขอุไรและลมไปหาชงโชคที่สนาม ไดรฟ์กอล์ฟ ลมหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งขนาดเท่านามบัตรพับครึ่งส่งให้ ชงโชคคลี่ดูแล้วถามคุณหญิงว่าตัวเลข 9 หลักนี้มีความหมายอะไรไม่ทราบ

สองแม่ลูกช่วยกันชี้แจงว่า จะมองว่าเป็นผลตอบแทนที่คุ้มค่าก็ได้ พอชงโชคซักถามสองแม่ลูกแบไต๋ว่าเป็นผลของการเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจ เพราะตนจะฮุบไทยธนกิจมาเป็นของตน

ชงโชคนิ่งไปอึดใจ เขาบอกคุณหญิงว่าตนมีสอง คำถาม คือหนึ่งทำไมต้องเป็นตน และสองคุณหญิงไม่กลัวตนเอาเรื่องไปฟ้องตระกูลวรรณดำรงหรือ

คุณหญิงตอบทั้งสองคำถามว่า ข้อแรกตนต้องการคนใน คนที่วรรณดำรงไว้ใจ ข้อสองเชื่อว่าชงโชคเป็นคนฉลาดก็มักจะเลือกอยู่ถูกข้างเสมอเพราะถ้าถึงเวลาที่ทุกอย่างในวรรณดำรงและไทยธนกิจไหลมาอยู่ข้างตน ถึงเวลานั้นถ้าเขายืนอยู่ฝั่งตรงกันข้ามกับตน “คุณก็โง่เต็มที!”

ลมบอกว่าไม่ต้องตอบตอนนี้ก็ได้ แต่ว่าที่ประธานไทยธนกิจอย่างตนก็ไม่ใช่พวกใจเย็น ชงโชคตอบทันทีว่า

“ผมตอบตอนนี้เลยก็ได้ครับ” สองแม่ลูกมองลุ้น คำตอบ ชงโชคบอกทั้งสองไม่ลังเลว่า “ผมขออยู่ข้างชนะครับ เป็นอันว่าตกลง!”

แต่พอสวัสดิ์รู้เขาถามว่าเราจะไว้ใจชงโชคได้แค่ไหน คุณหญิงแขอุไรตอบโพล่งไปว่าตนไม่เคยไว้ใจใครเลยแม้แต่เขา บอกว่าตนเชื่อว่าทุกคนต้องเอาตัวรอดทั้งนั้น เวลาตนมีเรื่องซวยขึ้นมาเขาอาจจะไม่นับตนเป็นพี่สาวก็ได้

ลมแทรกขึ้นมาว่า ตนจะไม่มีวันยอมพลาดจากตำแหน่งประธานไทยธนกิจแน่

“ดีมาก...แกจะเป็นเหมือนบันไดให้แม่ได้ก้าวขึ้นไปเหยียบหัวพวกวรรณดำรงอย่างหนำใจเสียที! ขอบใจมากลูกรัก”

“แม่อย่ามารักผมนักเลย เพราะผมไม่ได้ทำเพื่อแม่ ผมทำเพื่อตัวผมเองต่างหาก” มองหน้าคุณหญิงย้ำว่า “ถึงเราจะเป็นแม่ลูกกัน แต่ก็ไม่ได้แปลว่าผมจะต้องยอมแบ่งสิ่งที่ผมต้องได้ให้แม่ ถ้าผมรู้ว่าแม่แอบตุกติกซ้อนแผน รับรองว่าแม่จะไม่ได้อะไรเลยสักอย่างเดียว!”

คุณหญิงมองลมอึ้งถามว่าคิดอย่างนี้ได้ยังไง ลมตอบยิ้มว่า “ก็เพราะผมเป็นลูกแม่ไงครับ”

ทั้งสามคุยอย่างระแวงกัน คุณหญิงสะบัดพรืดออกไป สวัสดิ์มองพี่สาวสะใจ ในขณะที่ลมกลับไปนั่งในรถแล้วขับไปที่โรงพยาบาล เข้าไปในห้องคนไข้ของมุกริน บอกเธอที่หลับอยู่อย่างรักใคร่ว่า...

“ผมกำลังทำอะไรบางอย่างนะริน ถ้ามันสำเร็จอย่างที่ผมคิด มันจะทำให้คุณอยู่สุขสบาย ไม่ต้องทำอาชีพที่ต้องเป็นขี้ปากใครอีกต่อไป...”

ooooooo

คืนนี้พี่หมีกับอีโนมาเฝ้าวีว่า อีโนทนเห็นวีว่านอนนิ่งอยู่อย่างนั้นไม่ไหว เดินตรงไปที่เตียงพูดด้วยลีลาของตัวเองอย่างประชดประชันว่า

“นี่แม่วรรณวิวาห์ วรรณดำรงคนงามจ๋า เธอน่ะเป็นดีไซเนอร์นะ ไม่ใช่เจ้าหญิงนิทรา ถึงจะรอให้เจ้าชายต่างเมืองขี่ม้าขาวมาปราบมังกรแล้วจุมพิตให้เธอตื่นฟื้นขึ้นมานะยะ!!” แล้วพุ่งเข้าไปจับเตียงเขย่าโวยวายลั่น “ตื่นซะที! อย่ามาดราม่านอนลีลาอยู่ได้! ตื่น! ตื่น!!”

พี่หมีเข้ามาห้ามอีโนอย่าทำอย่างนี้ แต่อีโนหยุดไม่ได้ จับเตียงเขย่าอย่างแรงและยังตะโกนไม่หยุด จนร่างวีว่าที่นอนอยู่บนเตียงตัวเริ่มสั่น

“แกตื่นขึ้นมาสิ แกอย่าทำแบบนี้ ฉันไม่ยอม แกได้ยินไหม แกทำให้เพื่อนๆเป็นห่วงแบบนี้มันใช้ได้เหรอ แล้วไหนล่ะที่แกบอกว่าอยากแต่งงาน อยากเป็นเจ้าสาว ถ้าแกมัวแต่นอนอยู่แบบนี้ แกจะเป็นเจ้าสาวที่แกฝันได้ไง! ตื่นสิ ตื่น...ฉันขอร้องล่ะ ตื่นนนนน!!!”

ทันใดนั้นเสียงอุปกรณ์ช่วยชีวิตที่อยู่รอบตัววีว่าก็ดังขึ้น ปี๊บๆๆๆๆ เสียงสัญญาณดังลั่น จนอีโน เจ้าขา และพี่หมีต่างชะงักตกใจ แต่ทำอะไรไม่ถูก
พริบตาเดียวพยาบาลสองคนก็วิ่งเข้ามาในห้อง คนหนึ่งตรงไปที่ร่างวีว่า อีกคนตรงไปที่อุปกรณ์ช่วยชีวิตด้วยสีหน้าเคร่งเครียดท่ามกลางเสียงสัญญาณที่ยังดังระงมอย่างน่ากลัว...

ooooooo

เจ้าขาโทรศัพท์บอกชั้นฉัตรบอกปูรณ์ขณะเขาไปนั่งระลึกความหลังอยู่ที่สวนสาธารณะใต้สะพาน เขารีบกลับไปที่โรงพยาบาล

เมื่อเจอกันที่โรงพยาบาล เจ้าขา บอกว่าตนไม่กล้าโทร.บอกพ่อกับแม่เลยโทร.บอกเขาสองคน เล่าอย่างตระหนกว่า

“เกิดอะไรขึ้นก็ไม่รู้ อยู่ๆเสียงมันก็ดังลั่นห้องแล้วพยาบาลกับหมอก็เข้ามาแล้วพาพี่วีว่าลงมาห้อง ไอซียูเลย”

ขณะนั้นเองมีหมอในชุดผ่าตัดเดินออกมาจากห้อง ไอซียู ทุกคนกรูกันไปหา อีโนถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับวีว่า?

“คนไข้ความดันตก แล้วก็มีอาการหัวใจวายเฉียบพลันน่ะครับ แต่ตอนนี้หัวใจและความดันของเธอกลับมาเป็นปกติแล้ว พรุ่งนี้เช้าผมจะคุยกับอาจารย์หมอทุกคนที่ดูเคสของคุณวรรณวิวาห์อยู่ แล้วคงต้องหาข้อสรุปให้ญาติของคนไข้”

ปูรณ์ไปที่บ้านวรรณดำรง เจอใจเด็ดกับวารุณีกำลังคุยกันด้วยความห่วงใยวีว่า แต่ไม่ทันได้พูดคุยอะไรกันก็ถูกคุณย่าพริ้มเพราถามอย่างไม่พอใจมากว่า “ใครใช้ให้แกกลับมาที่นี่!” จากนั้นทั้งด่าว่าและขับไล่ปูรณ์อย่างเกรี้ยวกราด จนใจเด็ดทนไม่ได้ ชี้แจงว่า

ปูรณ์เป็นผู้ดูแลวรรณดำรงและไทยธนกิจตามพินัยกรรมของคุณพ่อนะครับ เพราะฉะนั้นการที่ปูรณ์จะเข้ามาที่นี่บ้างไม่เห็นเป็นเรื่องเสียหาย หรือจะกลับมาอยู่เลยก็ไม่แปลก

“คุณอาไม่ต้องกังวลไปครับ ผมไม่ได้คิดจะกลับมาอยู่ที่นี่ เมื่อคุณอาสั่งให้ผมไปอยู่ข้างนอกผมก็ยังคงทำตามคำสั่งคุณอาด้วยความเคารพเสมอครับ” ปูรณ์เอ่ย คุณย่าตะคอกถามว่าแล้วกลับมาอีกทำไม! “ผมมาเพราะเรื่องของวีว่าครับ”

ทุกคนมองหน้าปูรณ์อึ้งว่าเกิดอะไรขึ้นกับวีว่า?

ooooooo

ที่โรงพยาบาล...วีว่าในร่างมุกริน เห็นลมนอนหลับอยู่จึงย่องออกจากห้องตรงไปที่ลิฟต์ ขึ้นไปที่ห้องพักของวีว่า นึกแปลกใจว่าวันนี้ไม่มีตำรวจเฝ้าหน้าห้องทราบจากพยาบาลว่า วีว่าลงไปอยู่ห้องไอซียูตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

วีว่ายืนอึดใจเดียวก็ออกจากห้องไปที่ห้องไอซียู ด้วยความเป็นห่วง

“คุณมาทำอะไรตรงนี้” เสียงปูรณ์ทักขึ้น เธออึกอักไม่รู้จะอธิบายอย่างไร ตัดสินใจบอกว่า ตนขึ้นไปเยี่ยมวีว่า ปูรณ์ถามอย่างระแวงว่า “คุณต้องการอะไรกันแน่”

จากการสนทนา ปูรณ์รู้สึกถึงความผิดปกติหลายอย่างในตัวมุกรินที่ยืนอยู่ตรงหน้า เธอมีอาการวีนเหมือนวีว่า เคยว่าตนขี้เก๊กเหมือนที่วีว่าเคยว่าไว้ เขามองมุกรินตรงหน้า ถามว่า “อะไรทำให้มันเปลี่ยนไปเป็นแบบนี้”

วีว่าในร่างมุกรินชี้แจงว่าอาจเป็นเพราะเราประสบอุบัติเหตุพร้อมกันเลยเข้าใจกัน ปูรณ์บอกมุกรินที่ยืนอยู่ตรงหน้าว่า

“ถ้าคุณได้ใกล้ชิดกับเธอ คุณจะรู้ว่ายังมีอีกหลายด้านที่คุณไม่เคยเห็นจากวีว่า และหลายๆด้านที่ผมว่ามันก็เป็นด้านที่ดีมากกว่าไม่ดี” มุกรินถามว่าเขารู้ได้ยังไง “เพราะผมเคยได้ใกล้ชิดกับเธอไง...แต่มันก็แค่ระยะเวลาไม่นาน และผมก็กลัวว่าจะไม่มีช่วงเวลาแบบนั้นอีกต่อไปแล้ว...”

วีว่าในร่างมุกรินถามว่าตกลงมันเกิดอะไรขึ้น ปูรณ์ไม่ตอบ เขาเดินเลี่ยงไปจนถึงหน้าห้องไอซียู มองเข้าไปเหมือนจะมองทะลุไปให้เห็นวีว่าข้างใน เขาพึมพำเหมือนพูดกับตัวเองว่า

“ผมเป็นแค่คนนอกตระกูลวรรณดำรง ผมจึงไม่สมควรอยู่ในห้องประชุมนั้น ผมไม่แน่ใจว่าทุกคนในห้องประชุมจะตัดสินใจกันยังไง...”

“ตัดสินใจเรื่องอะไร?” วีว่าในร่างมุกรินถามงงๆ

ooooooo

ที่ห้องประชุมแพทย์ในโรงพยาบาล คุณย่าพริ้มเพรา ใจเด็ด วารุณี เจ้าขา และคณะแพทย์ประชุมกันอยู่ เมื่อหมอใหญ่เข้ามา คุณย่าบอกให้เริ่มคุยกันเลย

เจ้าขาถามว่าไม่รออาปูรณ์หรือ คุณย่าบอกว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคนนอกสายเลือดคนนั้น ทุกคนเลยเงียบ

หมอแจ้งว่าเมื่อคืนอาการคนไข้แย่ลงไป โอกาสที่จะเป็นอีกสูงมาก ร่างกายเธอก็จะยิ่งบอบช้ำไปเรื่อยๆ จนถึงจุดที่เราไม่สามารถรักษาให้เธอกลับมาเป็นดังเดิมได้อีกต่อไป

หมอบอกว่านั่นคือเรื่องที่จะแจ้งให้ทราบ และต่อไปเราจะปรึกษากับญาติว่า หากคนไข้มีอาการหัวใจวายอีกครั้ง พวกคุณมีความประสงค์จะให้เราทำอย่างไร

คุณหมอบอกว่าไม่ต้องตอบตอนนี้ก็ได้ กลับไปปรึกษากันแล้วค่อยตอบเมื่อพร้อมจะดีที่สุด

“ถ้าอยากได้คำตอบ ฉันก็จะตอบให้ ปล่อยให้หลานสาวฉันตายไปเสีย!” คุณย่าโพล่งขึ้น ทุกคนชะงักตกใจ

วีว่าในร่างมุกรินอยู่หน้าห้องกับปูรณ์ เธอเขย่าตัวปูรณ์โวยวาย

“ไม่นะ! คุณจะปล่อยให้วีว่าตายไปไม่ได้นะ คุณต้องช่วยเธอ เข้าใจไหม! เข้าใจไหม!!”

ปูรณ์บอกว่าตนเข้าใจ แต่สิ่งที่วีว่ากำลังเผชิญอยู่ตนช่วยอะไรไม่ได้ ตนอยากเข้าไปทำอะไรก็ได้ให้หลานสาวตนฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง แต่ตนไม่ใช่หมอ บอกมุกรินที่โวยวายอย่างตระหนกว่า

“ถ้าคุณรู้ คุณก็บอกผมมาสิ บอกมา แล้วผมจะทำตามทุกอย่าง ต่อให้บุกน้ำลุยไฟข้ามโลกไปไกลแค่ไหน ถ้ามันมีวิธีที่ทำให้วีว่ากลับมาหาผมอีกครั้งได้ ผมก็จะทำ! หรือต่อให้ผมต้องแลกกับชีวิตผม เพื่อให้วีว่าฟื้นคืนกลับมาเหมือนเดิมได้ ผมก็ยอม!” ปูรณ์น้ำตาไหลออกมาอย่างอัดอั้น วีว่ามองเขาอย่างซาบซึ้งใจ โผกอดอาปูรณ์ด้วย ความรู้สึกดีๆที่มีต่อเขา

ปูรณ์อึ้ง แต่ไม่รู้จะทำอย่างไร จึงปล่อยให้วีว่าในร่างมุกรินกอดอยู่อย่างนั้น

ooooooo

หลังจากคุณย่าบอกหมอให้ปล่อยวีว่าให้ตาย ไปเลย พอลุกขึ้นคุณย่าก็พูดอย่างฉะฉานระบายความ รู้สึกออกมาว่าคนในตระกูลวรรณดำรงของตนเจอเรื่องสาหัสมานักต่อนักแล้ว แต่ไม่เคยย่อท้อหรือยอมแพ้อะไรง่ายๆ

“หลานสาวของฉันมีเลือดวรรณดำรงอยู่เต็มตัว ฉันรู้ดีว่าเธอจะต่อสู้กับโรคภัยบ้าๆนี่ได้และวีว่าจะต้องฟื้นขึ้นมาอย่างแน่นอน เพราะฉะนั้นอย่ามาพูดเรื่องปล่อยให้หลานสาวฉันตายไปอีกเป็นอันขาด เข้าใจไหม?!! ไม่ว่าหลานสาวฉันจะอาการแย่ลงยังไง พวกคุณมีหน้าที่ต้องช่วยรักษาให้เธอกลับมาปกติให้ได้ ต่อให้หลานฉันจะหัวใจวายสักกี่ครั้ง พวกคุณก็ต้องปั๊มหัวใจให้กลับมาเต้นใหม่ได้ เพราะสุดท้ายหลานสาวฉันจะต้องฟื้นขึ้นมาใช้ชีวิตได้ตามเดิม!”

“ตกลงตามนั้นครับ” หมอใหญ่สรุป “ผมอยากจะบอกว่า พวกเราก็จะสู้ต่อไปพร้อมกับคนไข้เช่นกัน เราจะทำตามความประสงค์ของญาติคนไข้อย่างสุดความสามารถครับ”

ooooooo

ลมที่นอนเฝ้ามุกรินตื่นขึ้นมาไม่เห็นเธอ เขาตามมาเห็นเธอยืนกอดอยู่กับปูรณ์ที่หน้าห้องไอซียู เลยหาว่าเธอแอบมากอดกับกิ๊ก

ไม่ว่าปูรณ์จะชี้แจงอย่างไร ลมก็ไม่อาจทำใจได้ จนเมื่อพยาบาลออกมาบอกปูรณ์ว่าวีว่าอาการดีขึ้นและหมอจะย้ายกลับขึ้นไปอยู่ห้องเดิมแล้ว ปูรณ์ก็ยังยืนนิ่งเขาไม่รู้ว่าจะรับมือกับสิ่งที่ถาโถมเข้ามาได้อย่างไร

เมื่อลมพามุกรินจะพากลับห้อง เขาขอโทษเรื่องเมื่อกี๊ บอกว่าไม่อยากให้เธอไปยุ่งกับปูรณ์เพราะเป็นคนเจ้าชู้ และอีกไม่นานตนก็จะได้ขึ้นเป็นประธานไทยธนกิจแทนปูรณ์แล้ว วีว่าในร่างมุกรินถามว่าทำไม เพราะอะไร

“อีกไม่นานคุณก็รู้เอง เอ้อ...กลับไปที่ห้อง ผมจะช่วยคุณเก็บเสื้อผ้านะ เพราะพรุ่งนี้หมอให้คุณกลับไปพักที่บ้านได้แล้ว ดีเหมือนกัน ผมเบื่อนอนโรงพยาบาลเต็มที”
ลมเดินนำไปทันที ในขณะที่วีว่าในร่างมุกรินยังยืนงงสงสัยกับคำพูดของเขาอยู่...

ooooooo

ชงโชคตกลงกับคุณหญิงแขอุไรแล้วมาบอกชั้นฉัตร ชั้นฉัตรถามพ่อว่าเกิดอะไรขึ้น และปฏิเสธไม่ร่วมมือด้วย

ฝ่ายเมธีที่ไปหลบอยู่สวนยางของเพื่อน เงินสินบนจับ 10 ล้านที่คุณย่าตั้งไว้ทำให้เพื่อนหลอกเมธีออกมาเพื่อให้ตำรวจจับ แต่มันเป็นตำรวจปลอมที่วิคส่งมาเก็บเพื่อนของเมธีแล้วเอาตัวเมธีไปรับสินบน 10 ล้านบาท!

ปูรณ์มาเฝ้าวีว่าทั้งคืน จนเช้าวารุณีและใจเด็ดมาเจอ ทั้งสองต่างรู้สึกอะไรบางอย่าง ใจเด็ดตัดสินใจถามปูรณ์ เขายอมรับว่ารักวีว่า รักตั้งแต่แรกพบ ขอโทษวารุณีและใจเด็ดที่ตนคิดอย่างนั้นแต่ก็ห้ามใจตัวเองไม่ได้ ใจเด็ดไม่รังเกียจ ถามว่าเขาจะทำอย่างไรในเมื่อวีว่ายังอยู่ในสภาพนี้และรู้ใช่ไหมว่าอุปสรรคใหญ่ที่เขาต้องเจอคืออะไร

“ผมจะแต่งงานกับเธอ” ปูรณ์เด็ดเดี่ยวหนักแน่น ใจเด็ดชะงัก ปูรณ์ให้เหตุผลที่ทำให้ใจเด็ดและวารุณียิ่งซึ้งใจว่า “ถ้าผมแต่งงานกับวีว่า ก็เท่ากับว่าสมบัติที่ผมดูแลให้วรรณดำรงและไทยธนกิจอยู่ก็จะตกเป็นของวีว่าเมื่อเช้าวันหนึ่งวีว่าฟื้นตื่นขึ้นมา แล้ววันนั้นเธอก็จะได้ทุกอย่างที่เธอสมควรได้ สมบัติก็จะกลับเป็นของคนสายเลือดวรรณดำรงอย่างที่คุณย่าพริ้มเพราต้องการ และยิ่งเป็นการยืนยันว่า วีว่าจะได้รับการดูแลรักษาอย่างดีที่สุดไปตลอดกาลจากสมบัติที่เธอมีอยู่ไงครับ”

ในที่สุด พี่บีกับ บก.โต้งก็ถูกเจ้าหน้าที่เล่นงานฐานเอาคลิปฉาวของมุกรินไปเผยแพร่ พี่บีตกใจมากอ้อนวอนมุกรินอย่าฟ้องร้องตนเลย วีว่าในร่างมุกรินเข้าไปปรึกษากันในห้องน้ำ ออกมาบอกว่า ยังไงตนก็ต้องฟ้อง แต่จะเรียกค่าเสียหายเพียง 1 บาท เพราะต้องการทำให้คนทำผิดสำนึกผิดเท่านั้น

หลังจากตกลงกันได้แล้ว วีว่ากับมุกรินเข้าไปคุยกันในห้องน้ำ ไปยืนที่หน้ากระจก แม้ใบหน้าจะเป็นมุกรินแต่ที่พูดคือวีว่า วีว่าจ้องตามุกรินในกระจก เอ่ยขึ้นว่า

“ฉันจำได้ว่า เธอขอให้ฉันกลับไปช่วยแก้ไขบางสิ่งบางอย่างให้เธอ...ฉันว่าสิ่งแรกที่เธอควรทำก็คือการรู้จักให้อภัย ไม่ใช่แค่ให้อภัยคนพวกนั้น แต่ให้อภัยตัวเธอเองด้วย อดีตมันแก้ไม่ได้ แต่เธอก้าวข้ามผ่านมันไปได้ นี่คือสิ่งที่ฉันจะทำให้เธอ...มุกริน...”

ooooooo

ลมพามุกรินไปส่งที่คอนโด เขาแปลกใจที่มุกรินมองห้องตัวเองเหมือนแปลกที่ วีว่าในร่างมุกรินแก้ตัวว่าอาจเพราะตนไปอยู่โรงพยาบาลนาน

มุกรินบอกลมว่าดึกแล้วให้เขากลับไปเสีย ลมไม่ตื๊อยอมกลับไปแต่โดยดี พอลมไป วีว่าในร่างมุกรินก็โวยวายกับคุณลึกลับว่า

“คุณลึกลับ...คุณจะให้ฉันต้องทนทรมานอยู่ในร่างนี้ไปอีกนานแค่ไหน?!”

เจ้าขา อีโน และพี่หมี คบคิดกันทำเซอร์ไพรส์ สร้างบรรยากาศและจัดพิธีแต่งงานให้ปูรณ์กับวีว่าขึ้นที่โรงพยาบาล แล้วโทร.หลอกให้ปูรณ์กับชั้นฉัตรให้ตกอก ตกใจแล้วรีบมาที่โรงพยาบาล

พอไปถึงโรงพยาบาลในชั้นที่วีว่าพักเห็นเป็นบรรยากาศการแต่งงาน เจ้าขารีบมาบอกว่าอย่าโกรธนะ ทั้งหมดนี่เป็นแผนของอีโน ปูรณ์ถามว่านี่มันอะไรกัน ตนงงไปหมดแล้ว

“ก็อาปูรณ์จะแต่งงานกับวีว่าไม่ใช่เหรอคะ พวกเราก็เลยจัดงานให้ ถึงจะไม่เพอร์เฟกต์เต็มที่ แต่พวกเราก็ยินดีทำให้นะคะ” อีโนลอยหน้าลอยตาฉอเลาะ ปูรณ์นิ่งเหมือนพยายามข่มใจ ก่อนเอ่ยอย่างเคร่งเครียดว่า

“ขอบคุณทุกคนมากนะ ผมรู้ว่าทุกคนทำไปเพราะหวังดี แต่ต้องขอโทษที่ต้องพูดตรงๆว่าสิ่งที่ทำมันไม่ดีเอาเสียเลย!”

ทั้งเจ้าขา อีโน และพี่หมีอึ้ง เจื่อนไปทันที

แต่นี่ไม่กระไร ที่ทำให้โรงพยาบาลแทบแตกคือเมื่อคุณย่าพริ้มเพรามาเห็นและรู้ว่าเป็นการจัดงานแต่งงานระหว่างปูรณ์กับวีว่า แม้จะเป็นการจัดไม่จริงจัง แต่ทำเอา คุณย่าเดือดพล่าน สั่งเจ้าขาที่มารับหน้าให้อธิบายมาเดี่ยวนี้!

“อย่าโมโหพวกเจ้าขาเลยครับ ผมเป็นคนขอร้องให้พวกเขาทำกันเอง” ปูรณ์ออกรับแทน เลยยิ่งตึงเครียด คุณย่าถามว่าเขาขอร้อง! เขาจะแต่งงานกับวีว่า!! “ใช่ครับ ผมได้พูดเรื่องนี้กับพี่ใจเด็ดไปแล้ว” ผลคือปูรณ์ถูกตบหน้าฉาดใหญ่

“แกกล้าดียังไง? นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!! วันนี้ฉันสังหรณ์ใจนึกถึงหลานเลยอยากมาเยี่ยม แล้วฉันต้องมาเจอว่าหลานฉันกำลังจะถูกมัดมือชกให้แต่งงานกับไอ้คนเจ้าเล่ห์เพทุบายไร้หัวนอนปลายเท้าอย่างแกเนี่ยนะ!?” คราวนี้คุณย่าไม่เพียงกล่าวหาว่าเขาจะมาฮุบสมบัติ ยังหาว่าเขาต้องการแก้แค้นตนด้วย

“แก้แค้นอะไรครับ ผมไม่เข้าใจ” ปูรณ์งงกับข้อหาใหม่

“แกอย่ามาทำเป็นไขสือ ฉันรู้ทันเล่ห์เหลี่ยมของแก ทุกสิ่งทุกอย่างของวรรณดำรงกับไทยธนกิจล้วนถูกแกฮุบไปหมดแล้ว ถึงตอนนี้ยังจะปล่อยให้แกฮุบหลานสาวของฉันไปอีกคนงั้นเหรอ!! ไม่มีทาง แกอ้างว่าแกรักหลานสาวฉัน แล้วหลานสาวฉันรักแกเหรอ?!”

เห็นปูรณ์กับทุกคนในห้องชะงักไป คุณย่าคาดคั้น

“ว่าไง? มีใครตรงนี้ตอบแทนวีว่าได้เหรอว่าเขารักไอ้ผู้ชายคนนี้ ตอบมาสิ ถ้ากล้าก็ตอบมา แม้แต่ใจเด็ดกับวารุณีที่เป็นพ่อแม่ยังตอบคำถามแทนวีว่าไม่ได้ด้วยซ้ำไป คนที่สามารถตอบคำถามนี้ได้ มีคนเดียวเท่านั้น...คือวีว่า!!”

คุณย่าหันจ้องปูรณ์อีกครั้ง เสียงเข้มใส่ว่า

“ถ้าคนอย่างแกรักหลานสาวฉันจริง แกก็ต้องทนรอให้หลานสาวฉันฟื้นขึ้นมาตอบได้ว่าเขารักแกรึเปล่า? ถ้าถึงตอนนั้นคำตอบจากปากของวีว่าคือใช่ ฉันจะยอมหลีกทางให้ แต่สำหรับตอนนี้...ไม่มีทาง!!!”

ooooooo

พอคุณย่าพริ้มเพราลงมาถึงหน้าโรงพยาบาล ก็เจอชงโชคเข้ามาทักว่าดีใจที่ได้เจอคุณพริ้มเพราที่นี่พอดี

“แต่ฉันหงุดหงิดอยู่!!” คุณย่าเสียงขุ่นแล้วสั่ง

คนขับรถ “ไป กลับบ้าน!!”

ชงโชคเลียบเคียงว่า ได้ข่าวว่าปูรณ์ทำอะไรไม่ถูกใจคุณพริ้มเพราอีกแล้วหรือ คุณย่าขอร้องอย่าพูดชื่อนี้ให้ได้ยิน บ่นว่าทั้งใจเด็ดและวารุณีก็ถือหางให้ท้ายเลยยิ่งได้ใจ

“ถ้าผมบอกว่า ผมมีวิธีที่จะจัดการกับปูรณ์อย่างที่คุณพริ้มเพราอยากทำอย่างสาสมใจล่ะครับ”

คุณย่าสนใจจี๋ ถามว่าหมายความว่ายังไง

ไม่ไกลจากตรงนั้นนัก ชั้นฉัตรมองอย่างสนใจว่าพ่อคุยอะไรกับคุณย่าดูจะถูกคอกันดี

ชงโชคพาคุณย่าพริ้มเพราไปที่ร้านอาหารญี่ปุ่น พอประตูห้องส่วนตัวเลื่อนออก คุณย่าก็มองอึ้ง เมื่อเห็นคุณหญิงแขอุไรกับลมนั่งอยู่ในห้องก่อนแล้ว

“นี่มันเรื่องอะไรกันคุณชงโชค” คุณย่าถามเคืองๆ

“นี่แหละครับ วิธีที่จะจัดการกับปูรณ์...เชิญครับ”

คุณย่าไม่ไว้ใจนักแต่ก็เดินเข้าไป แล้วประตูก็เลื่อนปิดสนิท

ooooooo

  • หน้าที่ 1
  • 1

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

“เอ๊ะ” มึนตึ้บ เจอดราม่า ก่อนลงจอ รับ "สางนางพราย” ปราบเซียน หินทุกฉาก!

“เอ๊ะ” มึนตึ้บ เจอดราม่า ก่อนลงจอ รับ "สางนางพราย” ปราบเซียน หินทุกฉาก!
18 พ.ย. 2562
16:48 น.