ข่าว
100 year

นิยายไทยรัฐ

ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: เกรท หวนหวาน แมท ลุ้น 'ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ'



มุกรินกลับถึงบ้านถูกลมถามอย่างจับผิดว่าไปไหนมา ระแวงว่าเธอไปหาปูรณ์ ลมเล่าว่าวันนี้ปูรณ์มาบอกว่าจะเอาไทยธนกิจคืนให้ได้ ลมพูดอย่างฉุนเฉียวเกรี้ยวกราดว่า

“ไม่มีทาง! ผมไม่มีทางให้อาปูรณ์แย่งของที่ผมได้มาแล้วกลับคืนไปเป็นอันขาด!” มุกรินถามว่าเขาไปแย่งมาจากปูรณ์ก่อนไม่ใช่หรือ ลมขอโทษอ้างว่าเพราะวันนี้ปูรณ์ไปที่ไทยธนกิจแม่อารมณ์เสียเลยมาลงที่ตน ตนโดนแม่เล่นงานมาเลยมาลงกับเธออีกต่อ

มุกรินโมโหจะเดินออกไป ลมเรียกไว้บอกว่าจะพาเธอไปยังที่ที่หนึ่ง เธอถามว่าไปไหน เขาบอกว่าเดี๋ยวก็รู้เอง

ลมพาวีว่าในร่างมุกรินไปที่ร้านวรรณวิวาห์เวดดิ้ง เธอถามว่าพาตนมาร้านนี้ทำไม? ลมพูดอย่างภูมิใจว่าพาเธอมาดูชุดเจ้าสาวในร้านที่มีชื่อเสียงที่สุด

มุกรินเดินผ่านหุ่นที่ใส่ชุดแต่งงานที่วีว่าตัดไว้ ยังไม่เคยใส่แต่ถูกลูกน้องวิคมาทำลาย ซึ่งพี่หมีซ่อมแซมจนดูสวยงามสะดุดตาในร้าน

วีว่ามองชุดบนหุ่นตะลึงอึ้ง...

ooooooo

หลังจากชงโชคมอบเอกสารและซองขาวลาออกจากไทยธนกิจแล้ว เขาไปไดรฟ์กอล์ฟคนเดียวที่สนามไดรฟ์กอล์ฟ นักสืบคนนั้นเดินมาทักบอกว่าท่าทางเขาจะดัดนิสัยคุณพริ้มเพรา วรรณดำรง ได้สำเร็จแล้วนะ

“มันก็ไม่แน่หรอก ไม้แก่ย่อมดัดยากเสมอ ว่าแต่... เขามาแล้วใช่ไหม” ชงโชคถาม นักสืบบอกว่ามาแล้ว

มิสเตอร์เฉินนั่นเอง! ทั้งสองทักทายกันอย่างสนิทสนม มิสเตอร์เฉินบอกว่าชอบอากาศที่เมืองไทยมาก ชงโชคชวนหาบ้านสักหลังในไทย มิสเตอร์เฉินพูดต่อขำๆว่า และมีเมียใหม่อีกสักคนแล้วพากันหัวเราะเดินกอดกันไปนั่ง

นักสืบเห็นความสนิทสนมรักใคร่กันของทั้งสองแล้วอดยิ้มไม่ได้

ooooooo

ปูรณ์รีบไปหาคุณย่าพริ้มเพรา เขายังนอบน้อมเหมือนเดิม คุณย่าในสภาพทรุดโทรมนั่งอยู่ในห้องนอนของคุณปู่จรัลที่ยังรักษาสภาพเดิมไว้เหมือนคุณปู่จรัลยังอยู่

คุณย่าหยิบผ้าห่มเก่าๆที่คุณปู่จรัลห่มจนวาระสุดท้ายขึ้นมา เล่าว่าตนพยายามจะเปลี่ยนผ้าห่มให้แต่คุณปู่จรัลไม่ยอมเปลี่ยนบอกว่า “แค่นี้ก็ดีพอแล้ว” แล้วคุณย่าก็เอ่ยกับปูรณ์ว่า “เธอก็เหมือนผ้าห่มผืนนี้” แล้วเล่าว่า

“เธอคือผ้าห่มผืนนี้ ฉันเห็นย่าเธอเป็นแค่...ผ้าห่มผืนเก่าๆ มีรอยที่น่ารังเกียจและไม่มีค่า แต่คุณพี่จรัลกลับมองว่าเธอคือผ้าห่มที่ไม่มีผ้าห่มผืนไหนมาแทนที่ได้”

ปูรณ์ฟังอย่างตั้งใจว่าคุณย่าจะพูดอะไร คุณย่าพูดถึงความรู้สึกที่มีต่อปูรณ์เมื่อคุณปู่จรัลพาเขาเข้าบ้านว่า เขาคือตัวนอกสายเลือดที่ตนเกลียดและเขาคือคนที่จะเข้ามาทำลายวรรณดำรงให้ย่อยยับลงไป แล้วเอ่ยอย่างเจ็บปวดว่า

“แต่ที่ไหนได้คนที่ทำลายวรรณดำรงลงไปจริงๆ กลับเป็นคนในสายเลือดอย่างฉันเอง” คุณย่าลุกขึ้นแต่เซจะวูบ ปูรณ์รีบเข้าประคอง ถูกสะบัดเสียงใส่ว่า “ไม่ต้อง! แกอย่ามาแตะต้องตัวฉัน!!”

ปูรณ์ชะงักก้มหน้านิ่งอย่างสำรวมตามเดิม คุณย่าบอกว่าเรียกเขามาเพื่อทวงคำพูดจากเขา ที่พูดให้ใครต่อใครได้ยินเสมอว่า “คนนอกสายเลือดวรรณดำรงอย่างแกจะไม่มีทางหักหลังหรือฮุบสมบัติ แต่แกกลับจะดูแล และปกป้องทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของวรรณดำรงตามคำสัญญาที่ให้ไว้กับคุณพี่จรัล ตอนนี้มันถึงเวลาที่แกจะได้ทำอย่างที่แกพูดมาตลอดแล้ว ถ้าแกเอาไทยธนกิจกลับคืนมาสู่วรรณดำรงได้ นั่นจะเป็นการพิสูจน์ว่าแกเป็นผ้าห่มผืนที่ดีพอ แต่ถ้าแกทำไม่ได้มันก็หมายความว่า แกเป็นแค่ผ้าห่มผืนเก่าๆขาดๆที่ไม่มีค่าอย่างที่ฉันคิดจริงๆ!!” พูดแล้วคุณย่าเดินออกจากห้องไป

ปูรณ์ยืนนิ่งอยู่อย่างนั้นครู่หนึ่ง จึงเดินไปนั่งที่เก้าอี้ข้างเตียงคุณปู่จรัลเหมือนที่เคยนั่งมาตลอดเวลาที่คุณปู่ป่วย เขาถอนใจยาวอย่างตระหนักชัดว่า ความอาฆาตแค้นจงเกลียดจงชังที่คุณย่าพริ้มเพรามีต่อตนนั้น ยังไม่ได้เลือนหายไปเลยแม้แต่น้อย

ooooooo

จนถึงวันนี้พี่หมีกับอีโนที่ช่วยกันดูแลวรรณวิวาห์เวดดิ้งอย่างดี แต่ขาดวีว่าไปก็เหมือนขาดส่วนสำคัญในชีวิต อีโนบ่นว่าถ้าวันนั้นตนไปกับวีว่าและโดนยิงเสียเองยังดีกว่าที่วีว่าโดนยิง

พี่หมีติงว่าไม่ว่าจะเป็นอีโนหรือวีว่าก็มีค่าของชีวิตเท่ากันทั้งนั้นแหละ บอกอีโนว่า

“แล้วหยุดพูดคำว่า ‘ถ้า’ เถอะ ถ้าอย่างโน้นถ้าอย่างนี้ ทุกอย่างมันเป็นอดีตที่เราไปแก้อะไรไม่ได้แล้ว เราต้องอยู่กับวันนี้ อยู่กับปัจจุบันต่างหาก”

ขณะนั้นเองทั้งสองชะงักกึกเมื่อเห็นลมเดินนำมุกรินเข้ามาในร้าน อีโนตั้งป้อมต่อต้านทันที ไม่ว่าลมจะพูดอะไรก็ถูกอีโนย้อนแย้งไปหมดทุกเรื่อง จนถูกพี่หมีเรียกปรามว่าหยุดได้แล้ว เยอะไปแล้ว

วีว่าในร่างมุกรินรับรู้ถึงอารมณ์ต่อต้านลมกับมุกรินของอีโน ชวนลมไปร้านอื่นกันดีกว่า

“ไม่! ผมอยากให้รินใช้บริการจากร้านที่ดีที่สุดเพื่อจะได้ชุดเจ้าสาวที่สวยที่สุด” พี่หมีจึงเชิญทั้งสองให้ดูชุดไปก่อน ลมไม่ดูชุดอื่นชี้ชุดที่อยู่บนหุ่นว่า “ผมชอบและอยากให้รินใส่ชุดเจ้าสาวชุดนั้นครับ”

“อย่าหวัง!” อีโนสวนทันควัน อีโนขุดคุ้ยว่าชุดนี้เป็นชุดที่วีว่าตัดเตรียมเป็นเจ้าสาวกับผู้ชายห่วยๆอย่างเขา แล้วเขายังคิดจะเอาไปให้แม่ดารานี่ใส่อีกหรือ! อีโนด่าไปเป็นชุด จนลมปรามว่าจะมากไปแล้ว เรื่องของตนกับวีว่าจบไปแล้ว จะฟื้นฝอยทำไมอีก “ไม่ได้ฟื้นฝอย แต่ฉันจำ ยิ่งนายทำร้ายเพื่อนฉัน ฉันยิ่งจำไม่ลืม!”

“แต่บางทีเพื่อนของคุณอาจจะอยากลืมแล้วก็ได้” วีว่าในร่างมุกรินแย้ง พี่หมีเลยเชิญทั้งสองให้เดินเลือกชุดกันก่อน แต่ลมก็ยังยืนยันอยากให้มุกรินใส่ชุดที่อยู่บนหุ่น จนอีโนต้านสุดฤทธิ์ ประกาศไม่ขาย ไม่ว่าจะให้ สักกี่แสนกี่ล้านก็ไม่ขาย!

“แล้วเธอคิดเหรอว่าฉันจำเป็นต้องใช้เงินซื้อเพื่อให้ได้ชุดนี้! เพราะยังไงชุดเจ้าสาวนี่ก็ถือเป็นของฉันอยู่แล้ว!”
ทุกคนอึ้งกับคำพูดของลม วีว่ามองหน้าลมถามอย่างสงสัยว่า...

“หมายความว่ายังไง เราไม่เข้าใจ”

เวลาเดียวกันนั้น ปูรณ์ที่ขับรถออกจากไทยธนกิจ เขาเหลือบเห็นกองแฟ้ม ที่มีโลโก้ของวรรณวิวาห์เวดดิ้งที่วางอยู่ข้างคนขับ ฉุกคิดอะไรบางอย่าง เขาหักรถเลี้ยวกลับไปอย่างเร็ว

และเวลาเดียวกันนี้ ที่โรงพัก หมวดวริทเจ้าของคดีปรารภกับลูกน้องว่า

“ผมนึกว่าเราจะตะครุบตัวมันได้ที่อู่ซ่อมรถนั่นแล้วเสียอีก สุดท้ายมันก็หายไปอีก” ขณะนั้นเอง ตำรวจนายหนึ่งเข้ามาด้วยสีหน้าดีใจ ผู้กองถามดักคอทีเล่นทีจริงว่า “บอกผมสิว่าเป็นข่าวดี”

“สายของเรารู้แล้วครับว่า ตอนนี้นายวิคกับพวกไปซ่อนตัวอยู่ที่ไหน” ตำรวจนายนั้นรายงาน

ผู้กองวริทฟังแล้วลุกพรวดขึ้นทันที

ooooooo

ที่ห้องพักคนไข้ของวีว่า...จู่ๆเครื่องช่วยชีวิตที่อยู่รอบตัววีว่าก็ดังระงมขึ้นมาจนวารุณีตกใจร้องไห้โฮกับเหตุการณ์ที่เหมือนสัญญาณที่จะพรากวีว่าไป หมอและพยาบาลพากันรีบเข้ามาในห้อง

เวลาเดียวกัน ลมก็ยังกร่างอยู่ที่ร้านวรรณวิวาห์เวดดิ้ง อ้างว่าที่ร้านฟื้นฟูขึ้นมาได้สวยงามอย่างทุกวันนี้จากการบุกทำลายของพวกเมธี เพราะการช่วยเหลือจากไทยธนกิจ ดังนั้นไทยธนกิจที่ตนเป็นประธานอยู่ปัจจุบันจึงย่อมมีสิทธิ์ที่จะทำอะไรก็ได้กับร้านนี้ นั่นคืออาจได้ชุดเจ้าสาวแสนสวยนี้ไปโดยไม่ต้องใช้เงินเลยก็ได้!

ระหว่างที่ลมกำลังกร่างอยู่ที่ร้านวรรณวิวาห์เวดดิ้งนั้น ร่างของวีว่าที่โรงพยาบาลเหมือนจะรับรู้และโกรธแค้นจนเกิดอาการวิกฤติ

ปูรณ์เอาแฟ้มเอกสารของร้านที่ติดอยู่ในรถมาคืนที่ร้าน เจอลมกำลังกร่างอยู่พอดี พอเขารู้จากอีโนที่โมโหออกมาเดินงุ่นง่านอยู่นอกร้านว่าลมพามุกรินมาดูชุดแต่งงานของวีว่าที่ร้าน เขารีบเข้าไปทันที

ลมทักทายปูรณ์อย่างเย้ยหยันว่าต่อไปคงไม่ต้องรบกวนเขาเรื่องเอกสารของวรรณวิวาห์เวดดิ้งแล้ว เพราะตนจะมาดูแลแทน ปูรณ์ตอบนิ่งๆว่า

“อาฝากด้วยนะ แต่ฝากไม่นานหรอก” ลมเย้ยอีกว่าตนพามุกรินมาดูชุดแต่งงาน พลางชี้ชุดที่หุ่นให้ดู ปูรณ์มองตามแล้วจำได้ว่าเป็นชุดที่วีว่าบรรจงตัดเพื่อเตรียมเป็นเจ้าสาว เขาอุทาน “นี่มันชุดที่...”

“ใช่ครับ ชุดที่วีว่าตัดไว้ มันสวยมากจนผมอยาก ให้รินใส่ในวันแต่งงาน ผมยังไม่ได้แพลนวันแต่งที่แน่นอน แต่ผมอยากแต่งให้เร็วที่สุด ไม่น่าจะเกินเดือนหน้า”

ปูรณ์แสดงความยินดีล่วงหน้ากับลมและมุกริน แล้วขอตัวกับพี่หมีว่าต้องไปธุระต่อ ตลอดเวลาที่ปูรณ์ถูกลมพูดเยาะเย้ยถากถางต่างๆนานานั้น วีว่าในร่าง

มุกรินต้องอดทนอดกลั้นอย่างที่สุด เธอไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากนิ่ง...

เมื่อปูรณ์ออกไปแล้ว ลมบอกพี่หมีว่าต้องการให้วรรณวิวาห์เวดดิ้งจัดงานแต่งให้ตนกับมุกรินด้วย เพราะตนต้องการให้งานแต่งของตนออกมาดีที่สุด

พี่หมีที่ยึดหลักว่าต้องดูแลและบริการลูกค้าให้ดีที่สุด ยินดี กระตือรือร้นที่จะจัดงานแต่งให้ เชิญทั้งสองไปดูแพ็กเกจ รูปแบบไอเดียที่คอมพ์กัน วีว่าในร่างมุกรินบอกลมว่าตนจะตามไปทีหลัง พอลมไปกับพี่หมี วีว่าก็วิ่งตามปูรณ์ไปทั้งที่อยู่ในชุดเจ้าสาว

วีว่าวิ่งตามปูรณ์จนทันขณะเขากำลังเดินเลี้ยวมาตามทางเท้า เธอตะโกนเรียก

“อาปูรณ์...อาปูรณ์จะเดินหนีวีว่าออกมาทำไมคะ”

“อาขอโทษ อาแค่ไม่อยากทนเห็นภาพนั้น” ปูรณ์ พูดอย่างเจ็บปวด มองวีว่าที่เหนื่อยหอบเพราะวิ่งตามมา “คนอื่นอาจจะมองเห็นเป็นมุกริน แต่อาเห็นว่าเป็นวีว่า วีว่าในชุดเจ้าสาวแล้วก็ยืนอยู่ข้างๆลม อาไม่อยากเห็นภาพนั้นนานกว่านี้...”

วีว่าโผกอดปูรณ์ที่ริมถนนทั้งที่อยู่ในชุดเจ้าสาว บอกปูรณ์อย่างเจ็บปวดว่า

“วีว่าก็ไม่อยากอยู่ในสภาพแบบนี้เหมือนกันค่ะ... วีว่าทนไม่ไหวแล้ว...วีว่าไม่อยากทนเป็นแบบนี้ต่อไปแล้ว...”

ปูรณ์กอดวีว่า เช็ดน้ำตาให้ ปลอบให้กำลังใจเธอว่าคนเก่งของอา...อย่าร้องไห้...วีว่าพยักหน้าพยายามกลั้นน้ำตา ทั้งสองกอดกันอยู่ริมถนน เป็นที่แปลกใจของคนที่ผ่านไปมา กับภาพหญิงสาวในชุดเจ้าสาวแสนสวยกอดกับชายหนุ่มอยู่ริมถนน

ooooooo

ปูรณ์จูงมือวีว่าเดินไปในสวนสาธารณะที่สวยงาม วีว่าอ้อนวอนอาปูรณ์ของเธอว่า

“อาปูรณ์ช่วยพาวีว่าหนีไปทีเถอะค่ะ หนีไปที่ไหนก็ได้ ไกลๆเลย วีว่าไม่อยากอยู่ ไม่อยากเจอ ไม่อยากเผชิญกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นตอนนี้แล้ว”

วีว่านั่งที่เก้าอี้อย่างอ่อนแรง ปูรณ์ทรุดลงตรงหน้า เอามือเท้าเก้าอี้ไว้เหมือนกลัวเธอจะตกจากเก้าอี้ มองเธอเหมือนเด็กน้อย บอกให้หลับตา วีว่ามองงงๆ

“เวลาอาเจอเรื่องแย่ๆ รู้สึกว่าโลกนี้มันช่างเลวร้าย แต่จะหนีก็หนีไปไม่ได้ อาใช้วิธีหลับตา...หลับตา แล้วก็พยายามนึกถึงภาพดีๆ เรื่องราวหรือความทรงจำที่ทำให้เรามีความสุข พอเห็นภาพนั้นแล้วลืมตาขึ้นมา อาก็ลืมเรื่องแย่ๆก่อนหน้านั้นไปได้ทุกที...ไม่เชื่อก็ลองดูสิ”

วีว่าทำตามอย่างว่าง่าย พอเธอลืมตาขึ้น ปูรณ์ถามว่าเห็นภาพที่ทำให้มีความสุขไหม

“ตอนวีว่าหลับตา วีว่าไม่เห็น แต่ตอนนี้ วีว่าเห็นชัดเลย” วีว่าจ้องหน้าอาปูรณ์ของเธอเต็มตา ปูรณ์ถามว่าเธอเห็นภาพอะไรหรือ “ก็คนที่อยู่ข้างหน้านี่ไง...”

“คนที่อยู่ข้างหน้า...ก็ทำให้อามีความสุขเหมือนกัน”

วีว่าชะงัก ก่อนยิ้มออกมาอีกครั้งอย่างมีความสุข

...มีกำลังใจเต็มเปี่ยม...

ปูรณ์บอกว่าถ้าวีว่าจะไม่กลับไปก็ได้นะ เพราะการไปอยู่กับลมและคุณหญิงแขอุไรนั้นอันตรายเกินไป แต่วีว่ากลับยิ้ม พูดอย่างมั่นใจว่า

“ไม่เป็นไรค่ะ วีว่าอยากจะรู้ว่า ตกลงลมกับแม่ของเขามีแผนการอะไรอีกกันแน่ วีว่าเชื่อว่าถ้าวีว่าอยู่ที่นั่น วีว่าจะต้องเจออะไรบางอย่างแน่ๆ และมันอาจจะช่วยให้ไทยธนกิจกลับมาเป็นของวรรณดำรงอีกครั้งนึง”

ปูรณ์จะทักท้วง แต่วีว่าบอกว่าไม่ต้องห่วง ตนกลับมาเข้มแข็งเหมือนเดิมแล้ว เพราะมีฮีโร่เติมพลังให้ เธอมองปูรณ์ที่อยู่ตรงหน้าอย่างปีติ ชื่นชม บอกเขาว่า “ตกลงตามนี้นะคะ”

“โอเคๆ ใครจะไปกล้าขัดใจหลานสาวคนนี้ได้ล่ะ”

“ดีมากค่ะ ที่เข้าใจพอยต์!!”

ปูรณ์กับวีว่าในร่างมุกริน กุมมือมองตาอย่างให้กำลังใจกัน โดยไม่รู้ตัวเลยว่าถูกใครบางคนที่อยู่ในรถแอบถ่ายรูปทั้งสองไว้หลายรูป

ooooooo

ระหว่างที่วีว่าในร่างมุกรินกำลังเผชิญกับเรื่องราวสะเทือนใจอย่างมากนั้น ร่างของวีว่าที่โรงพยาบาล ก็อาการทรุดหนัก จนหมอบอกใจเด็ดกับวารุณีว่า

“อาการของคนไข้แย่ลงไปอีก แต่ยังไม่ถึงขั้นวิกฤติที่ต้องกลับไปใช้เครื่องช่วยหายใจ แต่เราอยากดูแลอย่างใกล้ชิดตลอด 24 ชั่วโมง ผมเลยให้ย้ายลงมาห้องไอซียูก่อน ถ้าอาการดีขึ้นก็จะย้ายกลับขึ้นไปอยู่ที่ห้องเดิม”

ใจเด็ดคุยกับหมออย่างเจ็บปวดปานหัวใจสลาย ยืนยันเจตนาเดิมว่าถ้าลูกต้องใช้เครื่องช่วยหายใจอีกรอบ เราจะปล่อยเธอไป หมอย้ำถามอีกว่าคุณย่าพริ้มเพรารู้การตัดสินใจนี้หรือยัง

“วีว่าเป็นลูกผม เรื่องความเป็นความตายของลูกผม ผมขอตัดสินใจเองครับ”

“งั้นก็ตามนั้น” อาจารย์หมอถอนใจเบาๆ

ใจเด็ดกุมมือและกอดวารุณีไว้กับการตัดสินใจที่เจ็บปวดนี้อย่างให้กำลังใจกัน ในขณะที่ชั้นฉัตรก็กอดเจ้าขาที่นั่งหน้าเสียอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรดีกว่านี้...

ooooooo

คุณย่าพริ้มเพราหงุดหงิดมากเมื่อโทร.ไปหาใจเด็ดเพื่อถามอาการของวีว่าก็ไม่มีใครรับสาย คุณย่า เป็นห่วงวีว่าจนทานอะไรไม่ลง สั่งป้าแอ๊วให้เก็บไปให้หมดตนไม่หิว

“ถ้าคุณพริ้มเพราไม่ทาน ผมขอทานเองแล้วกันนะครับ” เสียงชงโชคเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินยิ้มกริ่มเข้ามานั่งที่โต๊ะอาหารอย่างสบายใจ คุณย่าหันมองอย่างหงุดหงิดขัดใจ

ชงโชคบ่นว่ากรุงเทพฯรถติดมากตนทนหิ้วท้องไปถึงบ้านไม่ไหวเลยแวะมาที่นี่ก่อน ป้าแอ๊วรีบเอาอาหารไปอุ่นให้ในขณะที่คุณย่าจ้องชงโชคพูดอย่างไม่พอใจว่า

“คนคิดคดทรยศอย่างคุณไม่สมควรจะโผล่หน้ามาที่นี่อีก บ้านวรรณดำรงไม่ต้อนรับ!! ออกไปเสีย!!” แต่ ชงโชคทำไม่รู้ไม่ชี้ ทำให้คุณย่ายิ่งโมโห ตวาด “คุณอยากจะมาเยาะเย้ยฉันที่ฉันหลงกลคุณกับพวกบ้านยัยแขอุไรใช่ไหม!!”

ชงโชคพูดเรียบๆ เตือนสติคุณย่าว่าควรเลิกมองโลกในแง่ร้ายบ้าง ตนมาเพราะนึกเป็นห่วงอยากมาดูกลัวว่าคุณย่าจะล้มหมอนนอนเสื่อ ถูกสวนมาว่าไม่ต้องเป็นห่วง ไม่ต้องมาเสนอหน้า ตนอยู่คนเดียวได้

ชงโชคลุกยืนอย่างอ่อนใจ แต่ยังพูดนิ่งๆอย่างใจเย็นว่า

“จนป่านนี้คุณก็ยังถือทิฐิอยากอยู่คนเดียว ทั้งๆที่ คุณมีคนรายล้อมที่ดีอยู่เต็มไปหมด ใจเด็ด วารุณี เจ้าขา คนรับใช้เก่าแก่หรือแม้กระทั่งคนที่คุณเกลียดแสนเกลียดอย่างปูรณ์ก็เถอะ”

เห็นคุณย่าฟังอย่างสงบลง ชงโชคพูดถึงอดีตว่า

“แค่ผู้ชายคนนึงเดินออกจากชีวิตคุณไป คุณก็ปิดประตูไม่ให้ใครเข้ามาอยู่ในชีวิตของคุณได้อีกเลย ตั้งครึ่งค่อนชีวิตเข้าไปแล้ว...การอยู่คนเดียวในโลก มันอาจจะอยู่ได้ แต่คุณไม่รู้สึกเศร้าบ้างรึไง”

คุณย่านิ่งไปนาน แต่พอพูดก็ตะแบงไปว่าถ้าเขา หวังดีกับตนจริงทำไมไม่ไปเอาไทยธนกิจกลับคืนมาล่ะ?

“นั่นเป็นสิ่งที่ปูรณ์จะทำ ไม่ใช่ผม แล้วผมก็เชื่อว่าปูรณ์จะทำสำเร็จด้วย ผมแค่หวังว่า เมื่อถึงตอนนั้น คุณจะเลิกทิฐิบ้าบอนี่ได้เสียที”

คุณย่าอึ้ง นิ่งไป พอดีป้าแอ๊วกับเด็กรับใช้นำอาหารที่อุ่นแล้วเข้ามา ชงโชคขอโทษที่ตนไม่อยู่ทานแล้ว เพราะ เจ้าของบ้านไม่อยากให้อยู่ ขืนทาน อาหารดีๆจะฝืดคอ และถ้าทนายแก่ๆ กินข้าวติดคอตายคงดูไม่ได้

ชงโชคออกไปแล้ว คุณย่าพริ้มเพรายังคงนั่งก้มหน้านิ่งอยู่กับตัวเองในขณะที่คำพูดของชงโชคยังอื้ออึงอยู่ในความรู้สึก

ooooooo

วิคกบดานที่อพาร์ตเมนต์เก่าๆ โดยมีลูกน้องสองคนเฝ้าอยู่แถวนั้น

แต่ลูกน้องถูกหน่วยคอมมานโดเข้ามาจัดการ วิคได้ยินเสียงโผล่มาดู พอรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น มันคว้ากระเป๋าเงินวิ่งไปทางประตูหนีไฟทางทิศใต้ ถูกเจ้าหน้าที่ยิงบาดเจ็บจนมันจำต้องทิ้งกระเป๋าเงินหนีไป

ผู้กองวริทยืนอยู่ท่ามกลางฟ่อนเงินที่หล่นเกลื่อนที่พื้น พูดอย่างหมายมาด

“แกกำลังจนตรอกเข้าทุกทีแล้วนายวิค!”

แต่ขณะวิคหลบไปรักษาบาดแผลที่คลินิกเล็กๆนั้น สวัสดิ์โทรศัพท์ติดต่อมันแนะนำตัวเองว่าเป็นน้าชายของลม มีงานให้ทำ วิคพูดอย่างยโสว่าให้พูดสั้นๆ ถ้าตนอยากทำตนก็จะทำ

“ก็ได้...ผมอยากให้คุณช่วยกำจัดคนสองคน คนนึงเป็นทนายเก่าแก่ของไทยธนกิจชื่อชงโชค ส่วนอีกคนคือประธานคนเก่า...ปูรณ์ วรรณดำรง หวังว่าคุณคงจะพอรู้จักบ้าง ถ้าคุณทำสำเร็จ ผมเตรียมเงินไว้ให้คุณ 1 ล้านบาท”

“สอง...สองล้าน ถ้าตกลงก็โทร.มาแล้วกัน”

วิคตัดสายทันทีอย่างยโส ทำเอาสวัสดิ์สับสนกับท่าทีของวิค

ooooooo

ที่ห้องวีไอพี ร้านอาหารจีน...ภายในห้องมีปูรณ์ ซีอีโอ และผู้บริหารแบงก์และสถาบันการเงินต่างๆ 9 คนคุยกันอยู่

ซีอีโออาวุโสที่สุดในโต๊ะพูดขึ้นก่อนว่า

“พวกพี่ทุกคนดีใจที่ได้เจอ ได้คุยกับปูรณ์วันนี้นะ ก็อย่างที่ทุกคนในโต๊ะนี้รู้สึก...ไทยธนกิจถือเป็นคู่แข่งของพวกเรามาโดยตลอด แต่คู่แข่งไม่ได้แปลว่าศัตรู ตอนที่ไทยธนกิจเปลี่ยนผู้ถือหุ้น เปลี่ยนผู้บริหาร ไม่มีแบงก์ไหนสบายใจ”

ผู้บริหารในโต๊ะแทบทุกคนพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดทิ้งท้ายนั้น ซีอีโออาวุโสท่านนั้นพูดต่อว่า

“ยิ่งเราเห็นโปรไฟล์ของผู้ที่เข้ามาบริหาร เราก็ยิ่งกังวล เพราะถ้ายักษ์ใหญ่อย่างไทยธนกิจเกิดล้มขึ้นมา แบงก์ของพวกพี่ทุกคนก็คงแย่ไปด้วย นั่นคือหายนะทางการเงินที่ไม่มีใครอยากเห็น พวกพี่แค่อยากบอกว่า พวกเราพร้อมสนับสนุนปูรณ์ในฐานะซีอีโอแห่งไทยธนกิจเสมอ ไทยธนกิจที่มีปูรณ์เป็นคนขับเคลื่อนเป็นภาพที่พวกพี่อยากเห็นมากกว่าที่เป็นอยู่”

ทุกคนที่โต๊ะพยักหน้าเห็นด้วยอีกครั้ง

“แต่ปัญหาข้อเดียวที่พวกเราสงสัยก็คือ ปูรณ์จะกลับไปเอาไทยธนกิจคืนได้ยังไง” ซีอีโอท่านเดิมทิ้งคำถาม ทุกคนที่โต๊ะมองปูรณ์เป็นตาเดียว ต่างลุ้นรอคำตอบจากเขา

“ผมขอขอบคุณทุกๆคนมากครับ...ครอบครัววรรณดำรงโดยเฉพาะตัวผมจะไม่ลืมน้ำใจของทุกๆแบงก์ ที่มีให้ในครั้งนี้ และผมมั่นใจว่า ผมกำลังหาทางเอาไทยธนกิจคืนมาได้อย่างแน่นอน เพราะมีใครบางคนกำลังช่วยผมอยู่อย่างเต็มที่ในตอนนี้ครับ”

ปูรณ์พูดอย่างเปี่ยมด้วยความมั่นใจและมุ่งมั่น

ooooooo

วีว่าในร่างมุกรินพยายามที่จะหาหลักฐานที่พวกคุณหญิงแขอุไรทำลายไทยธนกิจ แต่ก็มีอุปสรรคเมื่อเธอถูกคุณหญิงที่คอยจับผิดและแสดงความรังเกียจ พูดดูถูกเหยียดหยามกระทั่งจะตบตี

คืนนี้ขณะวีว่าย่องออกมาหมายหาข้อมูลบางอย่าง เจอคุณหญิงมาพูดเหยียดหยามจนทะเลาะกัน ลมมาเจอ เขาต่อว่าแม่ว่าไม่ควรทำอย่างนี้กับว่าที่เจ้าสาวของตน พูดอย่างรับไม่ได้กับอดีตที่ตนเคยเห็นว่า

“แม่อาจจะเคยทำแบบนี้กับบรรดาเมียน้อยของพ่อคนไหนก็ได้ ผมไม่แคร์ แต่ไม่ใช่กับว่าที่ภรรยาของผม!”

ขณะที่ลมโต้เถียงกับคุณหญิงแขอุไรนั้น วีว่าเห็นแล็ปท็อปของลมวางอยู่ใกล้ๆกุญแจรถ เธอมองอย่างหมายตา

ลมกับแม่ทะเลาะกันรุนแรงจนลมบอกว่าถ้าแม่ยังเป็นอย่างนี้ ตนจะไม่อยู่ที่นี่แล้ว ถูกคุณหญิงแขอุไรไล่ตะเพิดให้ไปเลย ไปแล้วไม่ต้องกลับมาอีก ลมไม่อยาก แตกหักกับแม่ บอกว่า

“ผมขอร้องล่ะครับแม่ นี่ดึกแล้ว ผมอยากนอนแล้วล่ะ รินก็คงอยากพักเหมือนกัน...” ลมหันเรียกรินแต่เธอหายไปแล้ว

ทันใดนั้นทั้งลมและคุณหญิงต่างชะงัก เมื่อได้ยินเสียงสตาร์ตรถของลมดังขึ้น และในเสี้ยวนาทีนั้นรถของลมก็แล่นฉิวออกไปจากบ้านอย่างเร็ว

“ริน...”

ลมวิ่งออกไปดูอย่างงุนงงว่าเกิดอะไรขึ้น?? ลมวิ่งตามรถตะโกนถาม

“ริน...คุณจะไปไหน...ริน...” แต่รถขับตะบึงไปอย่างเร็วแล้ว ลมยืนงง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ooooooo

ระหว่างที่วีว่าขับรถหนีไปพร้อมแล็ปท็อปนั้น เธอหยิบมือถือกดส่งไลน์ไปด้วย

ปูรณ์เพิ่งออกจากห้องวีไอพีในร้านอาหาร เขากำลังจะกลับคอนโดพลันมือถือก็ดังขึ้น พอเห็นเป็นไลน์จากมุกรินเขารีบเปิดอ่าน

“ได้ของมาแล้วค่ะอาปูรณ์” ปูรณ์ดีใจมากเขารีบเดินออกไปทันที

ที่บ้านคุณหญิงแขอุไร ลมบ่นอย่างหัวเสียว่าตนไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น คุณหญิงแสยะยิ้มบอกให้ดูรายการกอสซิปทูไนท์แล้วจะเข้าใจ พลางเร่งเสียงให้ดังขึ้น

ผู้ดำเนินรายการรายงานอย่างตื่นเต้นสะใจกับข่าวพร้อมรูปภาพประกอบหลายรูป เป็นรูปมุกรินในชุดเจ้าสาวยืนกอดอยู่กับปูรณ์! ข่าวทั้งเหน็บทั้งหยอกและจิกกัดอย่างมันปากว่า มีคนพบมุกริน เวลแม็กซ์ ที่กำลังจะแต่งงานกับลม ในชุดเจ้าสาวยืนกอดกับชายหนุ่ม ที่หน้าไม่ยักกะใช่ลม แต่ไปคล้ายปูรณ์ วรรณดำรง อุทานโอ้แม่เจ้า เกิดอะไรขึ้น

ลมดูข่าวและภาพถึงกับช็อกอึ้งตะลึงงัน คุณหญิงเยาะเย้ยว่า

“ฉันเคยคิดว่าพ่อแกเป็นคนที่โง่มากที่ถูกนังเมียน้อยหลอกจนหัวปักหัวปํา ไม่คิดว่าแกจะโง่ยิ่งกว่าพ่อของแกอีก!!”

ลมไม่สนใจคว้ามือถือเดินออกมาหน้าบ้านโทร.หามุกริน เธอปล่อยให้มันเรียกอยู่ครู่หนึ่งจึงกดรับ ลมโวยวายมาเป็นชุดว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมเธอจึงออกจากบ้านกลางดึกแบบนี้? ทำไมทีวีถึงมีข่าวรินในชุดเจ้าสาวไปกอดกับอาปูรณ์ด้วย? ตอนนี้รินกำลังจะออกไปหาอาปูรณ์ใช่ไหม? รินรักมันใช่ไหม??

วีว่าในร่างมุกรินตอบอย่างไม่แยแสกับอะไรแล้วว่า เขาไม่มีสิทธิ์อะไรในตนแล้ว ไม่มีสิทธิ์อะไรในไทยธนกิจด้วย แล้วก็ถึงจุดร้อนแรง เมื่อวีว่าบอกว่า

“ฉันจะเอาคอมพ์ของนายไปให้ตำรวจ! มันเป็นหลักฐานสำคัญที่จะทำให้ทุกคนรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับไทยธนกิจและใครที่เป็นคนทำ? และมันจะทำให้...”

นอกจากวีว่าจะบอกเรื่องคอมพ์แล้วยังบอกเขาไม่ต้องเรียกตนว่ารินแล้ว ตนไม่มีวันกลับไปหาเขา ตนจะรอดูแม่ น้าเขาและตัวเขาเข้าไปอยู่ในคุก พูดแทบเป็นตะโกนใส่โทรศัพท์ว่า

“ชีวิตพวกนายมันจบแล้ว!! ได้ยินชัดเจนไหมว่ามันจบลงแล้ว!!”

เมื่อวีว่าเอาคอมพ์ไปให้ปูรณ์ที่คอนโดของเขา เธอบอกว่าเรื่องจะได้จบเสียที ระหว่างนั้นเอง คุณลึกลับก็ปรากฏตัวเตือนวีว่าว่า “อย่าเพิ่งดีใจไปวีว่า ช่วงปลายของพายุ มันมักจะรุนแรงและอันตรายที่สุดเสมอ อย่าเพิ่งดีใจ...อย่าเพิ่งดีใจ...”

ความจริงเป็นอย่างที่คุณลึกลับเตือน เพราะเมื่อลมรู้เขารีบตามหามุกริน ต้องหาให้เจอก่อนที่จะมีเรื่องร้ายแรง

ฝ่ายคุณหญิงแขอุไรก็สั่งสวัสดิ์ทันที ให้เพิ่มงานให้วิคจากเก็บสองคนเป็นสามคน คือมุกรินที่บังอาจล้วงคองูเห่า

งานนี้คุณหญิงสั่งสวัสดิ์ให้เก็บมุกรินคืนนี้ก่อนที่คอมพ์ความลับนั้นจะไปถึงมือตำรวจ วิคฉวยโอกาสงานสำคัญงานด่วนนี้เพิ่มเงินเป็น 10 ล้านทันที

สวัสดิ์ลังเล แต่คุณหญิงตัดสินใจตอบทันทีว่า

“ตกลงตามนั้น 10 ล้านจ่ายสดทันทีที่นายกำจัดคน 3 คนได้ตามที่พวกเรากำหนด” พอถูกสวัสดิ์ติง คุณหญิงด่าว่า “แกมันโง่แล้วยังมีหน้ามางกอีก กะอีแค่เงิน 10 ล้าน ถ้ามันช่วยปกป้องพวกเราแล้วทำให้เรายังเสวยสุขอยู่กับเงินพันล้านหมื่นล้านได้ ทำไมฉัน

จะไม่กล้าแลก อย่าว่าแต่สิบเลย ต่อให้เป็นร้อยล้านแล้วทำให้ไอ้อีสามคนนั้นมันตายไปให้พ้นจากชีวิตฉัน ฉันก็ยอมได้ แกเข้าใจไหมไอ้น้องโง่!!”

ด่าแล้วคุณหญิงสั่งว่าคืนนี้เขาต้องนอนที่นี่แล้วคอยรายงานตนตลอดเวลาที่ีมีข่าวอัพเดต สวัสดิ์นั่งคอตกเขาเริ่มทนไม่ได้ที่ถูกพี่สาวด่าสาดเสียเทเสียอย่างเจ็บแสบหนักขึ้นทุกที

ooooooo

ลมตรงดิ่งไปที่วรรณวิวาห์เวดดิ้ง บอกอีโนที่ออกมาเผชิญหน้าอย่างไม่พอใจว่า ตนมาตามหามุกริน ถ้ารู้ว่าอยู่ไหนให้รีบบอกก่อนที่ทุกอย่างจะสายไป

ลมคาดคั้นถามอีโนในฐานะเคยเป็นผู้จัดการส่วนตัวของมุกรินว่าเธออยู่ไหน เมื่ออีโนบอกว่าไม่รู้เพราะไม่ได้เป็นผู้จัดการส่วนตัวแล้ว ลมร้อนใจแทบจะคลั่งจับอีโนเขย่าอย่างแรงบอกว่า

“แต่มุกรินกำลังอยู่ในอันตราย ฉันต้องรีบหาตัวมุกรินให้เจอก่อน ฉันไม่ยอมให้มุกรินเป็นอะไรเป็นอันขาด”

พี่หมีสะดุดหูถามลมว่าเมื่อกี๊บอกว่ามุกรินกำลังอยู่ในอันตรายแปลว่าอะไร ลมโพล่งไปว่า “ก็แม่ผมเขากำลังจะ...” ลมหยุดทันทีเมื่อรู้ตัวว่าพลั้งปากรีบแก้ว่า “ไม่มีอะไร! แต่ถ้าเจอมุกริน ก็ช่วยรีบบอกผมด้วยแล้วกัน ขอบคุณมาก!” แล้วลมก็เดินออกจากร้านไปทันที

“ท่าทางคุณลมเขาเป็นห่วงมุกรินแบบจะเป็นจะตายให้ได้เลยนะ พี่ว่ามันต้องเกิดเรื่องอะไรไม่ดีขึ้นแน่ๆ” พี่หมีคาด

ooooooo

ปูรณ์ให้วีว่าพักที่คอนโดตนเพราะมีสองห้อง วีว่าพูดอย่างเจ็บใจว่าอยากให้เช้าเร็วๆ ตนจะได้เอาแล็ปท็อปนี้ให้ตำรวจจะได้เอาไทยธนกิจกลับมาให้เร็วที่สุด รวบพวกเขาทั้งหมดเข้าคุก ปูรณ์ถามว่ารวมทั้งลมด้วยหรือ

แม้วีว่าจะชะงักไปแต่ก็ยืนยันว่าลมก็สมควรโดนด้วยไม่ใช่หรือ

“อาไม่คิดว่านายลมเป็นคนเลวร้ายด้วยตัวเองนะ เขาออกจะอ่อนแอด้วยซ้ำ ที่เขาทำไปอาว่าเพราะการชักใยจากแม่ของเขามากกว่า”

“จะทำเพราะอะไรก็แล้วแต่ แต่ก็ถือว่าทำแหละค่ะ ถ้าเป็นสิ่งที่นายคนนั้นเคยทำกับวีว่า วีว่าพร้อมจะมองข้ามและไม่สนใจไยดีอะไรอีกต่อไป แต่นี่เขาทำกับไทยธนกิจ ทำกับวรรณดำรง ทำกับครอบครัวของวีว่า ทำกับคนที่วีว่ารัก วีว่าไม่มีทางให้อภัยแน่!!”

วีว่ากอดแล็ปท็อปไว้แน่น ปูรณ์เอื้อมมือรับแล็ปท็อปไปถือไว้เอง บอกวีว่าว่าคืนนี้เธอเหนื่อยมากแล้ว ไปพักผ่อนก่อนพรุ่งนี้เช้าจะรีบหาเบอร์โทร.นัดตำรวจฝ่ายอาชญากรรมเศรษฐกิจแล้วเราก็เข้าไปหาเขากัน

โอเคไหม

เมื่อวีว่าเห็นด้วย ปูรณ์ถามว่าหิวไหมเดี๋ยวจะเอานมกับขนมมาให้ทาน แล้วปูรณ์ก็เดินออกไป

ooooooo

วิคไปเก็บชงโชคที่สนามไดรฟ์กอล์ฟ พอดีชั้นฉัตรไปหาพ่อเพื่อจะถามให้รู้ว่าทำไมพ่อจึงทำอย่างนั้น ชงโชคเองก็บอกเขาว่าถึงเวลาที่เขาควรจะรู้เรื่องทุกอย่างแล้ว

ชั้นฉัตรไปยังไม่ทันถึงตัวชงโชควิคก็ลงมือยิงเข้ากลางหลังเขายิงแล้ววิ่งหนีไป ชั้นฉัตรตกใจมากวิ่งไปประคองพ่อพาไปส่งโรงพยาบาล ระหว่างทางชงโชคพยายามถอดเครื่องช่วยหายใจออก บอกชั้นฉัตรก่อนหมดสติไปว่า

“แฟลชไดรฟ์อันนั้น...เก็บมันไว้ให้ดี...แฟลชไดรฟ์อันนั้น...”

คืนนี้วีว่าในร่างมุกรินนอนที่ห้องหนึ่งในคอนโดของปูรณ์ เธอฝันร้ายว่าถูกไอ้โม่งเข้ามาในห้องทำลายแล็ปท็อปแตกกระจายแล้วถือมีดจะแทงเธอ วีว่าร้องสุดเสียง

“ไม่นะ!! ช่วยด้วยค่ะอาปูรณ์...ช่วยด้วย!!”

วีว่าถูกไอ้โม่งตบจนล้มแล้วมันจะจ้วงแทง ปูรณ์มาช่วยไว้แต่ปูรณ์ก็ถูกมันแทงจนผงะ วีว่าตกใจร้องสุดเสียง

“ไม่!!!!” แล้วเธอก็ตกใจตื่น ปูรณ์เข้ามาถามว่าเป็นอะไร วีว่าบอกว่าตนฝันร้าย...แล้วเล่าความฝันให้ฟัง บอกว่าไม่เคยฝันอย่างนี้มาก่อน มันเหมือนความจริงมาก ปูรณ์ปลอบว่าไม่เป็นไรมันเป็นแค่ความฝันเท่านั้น บอกให้วีว่านอนพักเสีย

วีว่าบอกว่าคืนนี้คงนอนไม่หลับแล้ว เดินไปหยิบแล็ปท็อปบอกว่าตนต้องคิดพาสเวิร์ดที่ลมใส่เอาไว้เพื่อเปิดมันให้ได้ อยากรู้ว่าข้างในมีอะไรบ้าง

“งั้นอาจะอยู่ช่วยวีว่าคิด” ปูรณ์นั่งลงข้างวีว่าแล้วเริ่มช่วยกันคิดหาพาสเวิร์ดเพื่อเปิดแล็ปท็อปให้ได้

ooooooo

วิคยิงชงโชคแล้วโทร.บอกสวัสดิ์ว่าตอนนี้กำลังให้ลูกน้องหาที่อยู่ของปูรณ์ สวัสดิ์ชี้เบาะแสว่าปูรณ์อยู่ไหนมุกรินก็อยู่นั่น ถ้าเจอแล้วอย่าลืมทำลายแล็ปท็อปนั้นด้วย

วิควางสายจากสวัสดิ์ไม่นาน ลมก็โทร.มาบอกวิคอย่าทำอะไรมุกริน วิคบอกว่าตนรับปากแล้วก็ต้องทำ แต่พอลมบอกว่าถ้าเขาพามุกรินมาหาตนได้จะให้ห้าสิบล้าน วิคขอเป็นหนึ่งร้อยล้าน

“ตกลง หนึ่งร้อยล้าน แกเอาไปเลย ฉันอยากให้แกตามหามุกรินให้เจอแล้วพาตัวเขามาหาฉัน ส่วนแกจะไปฆ่าใครที่ไหนก็เชิญ แต่ห้ามฆ่าผู้หญิงของฉันเป็นพอ”

วิครับปากแล้วตัดสายทิ้ง ลมกัดฟันกรอดอย่างตึงเครียดแล้วพุ่งรถออกไปทันที

วีว่ากับปูรณ์ช่วยกันหาพาสเวิร์ดลองผิดลองถูกจนในที่สุดก็นึกได้ลองวันเดือนปีเกิดของมุกรินดู ปรากฏว่าถูกต้อง เปิดมาพบแผนร่างการแบ่งขายไทยธนกิจภายในไตรมาสสุดท้าย...ปูรณ์บอกวีว่าว่าพวกมันต้องการทำลายไทยธนกิจจนสิ้นซาก ถ้าเราไม่รีบเอาข้อมูลนี้ไปให้ตำรวจ ไทยธนกิจมีหวังดับสูญไปตลอดกาลแน่นอน!

เวลาเดียวกันชั้นฉัตรพาชงโชคไปถึงโรงพยาบาล เจ้าขาตกใจมากรีบโทร.บอกใจเด็ดว่าชงโชคถูกยิง

และเป็นเวลาที่วิคโทร.บอกสวัสดิ์ว่าตนรู้แล้วว่าปูรณ์อยู่ที่ไหน สวัสดิ์สั่งเหี้ยมว่าถ้าเจอตัวก็ส่งลงนรกไปทั้งคู่เลย!

ooooooo

วิคจัดการกับ รปภ.คอนโดแล้วเอาปืนไปจี้บังคับให้พนักงานโทร.ขึ้นไปที่ห้องของปูรณ์ พนักงานกลัวจนเสียงสั่น วิคโมโหเอาปืนตบหน้าพนักงานจนล้มเกิดเสียงโครมครามทำให้ปูรณ์รู้ว่าเหตุการณ์ไม่ปกติ

ปูรณ์บอกวีว่าว่าเราต้องรีบออกไปจากที่นี่ วีว่ากอดแล็ปท็อปไว้แน่นวิ่งตามปูรณ์ออกไป

เวลาเดียวกัน ผู้กองวริทก็ได้รับรายงานจากลูกน้องว่า สายของเรารายงานว่าวิครู้ที่อยู่ของปูรณ์และมันกำลังบ่ายหน้าไปที่นั่นแล้ว ผู้กองนำกำลังจะออกไปทันที หันสั่งลูกน้องก่อนขึ้นรถว่า

“ผมอยากให้ปฏิบัติการคืนนี้เงียบที่สุด ถ้าเป็นไปได้ ผมต้องการจับเป็นนะหมวด เพราะนายวิคจะเป็นจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายที่ปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดของคดีวรรณวิวาห์ วรรณดำรง”

ปูรณ์พาวีว่าจะหนีลงไปทางลิฟต์แต่แล้วเปลี่ยนใจพาวิ่งลงไปทางบันไดหนีไฟ เจอวิควิ่งขึ้นบันไดหนีไฟมา ปูรณ์เปลี่ยนเป็นไปใช้ลิฟต์ วิครู้ทันมันไปดักที่หน้าลิฟต์ พอเข้าไปเจอแต่วีว่ายืนตัวสั่นอยู่คนเดียว พริบตาเดียวมันก็ถูกปูรณ์โผล่มาซัดหมัดใส่แล้วกระชากมันออกจากลิฟต์ไปรัวหมัดใส่จนวิคล้มคว่ำ

“ไปกันเร็ว!” ปูรณ์เข้าไปในลิฟต์

“พวกมึงหนีกูไม่พ้นหรอก!!” วิคพุ่งไปเอามือดันประตูลิฟต์ตะโกนอย่างบ้าคลั่ง แต่มันถูกปูรณ์จับแขนไว้ไม่ให้ยิงเข้ามา และวีว่าก็กัดแขนมันจนร้องจ๊ากกระชากมือกลับทำให้ประตูลิฟต์ปิด วิคแค้นแทบคลั่งที่เป้าหมายสำคัญหลุดไปได้

ooooooo

ลมโทร.หาสวัสดิ์เพื่อหาทางช่วยมุกริน ถูกสวัสดิ์ด่าว่าผู้หญิงคนนั้นกำลังจะทำให้เราวอดวายยังคิดจะช่วยอีกหรือ

“ก็ให้มันวอดวายไป ผมไม่สน ผมไม่แคร์อะไรทั้งนั้น” ลมตอบอย่างบ้าดีเดือด สวัสดิ์เตือนให้คิดถึงทรัพย์สมบัติหมื่นล้านและคุกตะรางที่รออยู่ ลมตะโกนใส่โทรศัพท์ว่า “มุกรินคือสิ่งเดียวที่ผมต้องการ ต่อให้ผมไม่เหลืออะไรในโลกนี้ผมก็ยอม”

ลมถามสวัสดิ์ว่าตกลงตอนนี้มุกรินอยู่ที่ไหน เมื่อสวัสดิ์ไม่ยอมบอก ลมขู่ว่าตนจะบอกแม่ว่าน้าเอาเงินไปซุกไว้ที่เกาะเคย์แมนน์ 500 ล้านเผื่อทางหนีทีไล่ สวัสดิ์ตกใจถามว่าลมรู้เรื่องนี้ด้วยหรือ?

“เรื่องนั้นไม่ใช่ประเด็น ผมต้องการแค่ไปรับตัวมุกรินมาอย่างปลอดภัยด้วยตัวผมเอง ไอ้วิคมันจะฆ่าอาปูรณ์มันจะทำลายแล็ปท็อปก็เรื่องของมัน ผมต้องการแค่นี้ สุดท้ายมันก็ไม่ได้ทำลายแผนของน้ากับแม่ เพราะฉะนั้นบอกผมมาเสียทีว่ามุกรินอยู่ที่ไหน!?”

ในที่สุดสวัสดิ์ยอมบอก ลมรีบไปที่คอนโดปูรณ์ทันที ฝ่ายสวัสดิ์ปาดเหงื่อทิ้งตัวลงนั่งอย่างหมดแรง คุณหญิงแขอุไรที่กลับจากห้องน้ำมองน้องชายอย่างสงสัย

ooooooo

ปูรณ์พาวีว่าวิ่งลงมาถึงหน้าคอนโด เจอหนุ่มสองคนขี่ซุปเปอร์ไบค์มาจอด ปูรณ์ตรงเข้าไปที่คันหนึ่ง เขาขี่ซุปเปอร์ไบค์พาวีว่าหนีไปทันที วิคตาม มาเห็นมันยิงไปหนึ่งนัดไม่ถูก มันขึ้นอีกคันตามไป รถซุปเปอร์ไบค์สองคันวิ่งไล่ล่ากันสนั่นเมือง

วีว่าถามปูรณ์ว่าจะไปไหน เขาบอกว่าไปโรงพักที่ใกล้ที่สุด เวลาเดียวกันผู้กองวริทก็ได้รับรายงานจากลูกน้องว่าปูรณ์ขโมยรถพาผู้หญิงหน้าคล้ายมุกริน เวลแม็คซ์หนีไปและอีกคันก็ถูกชายมีอาวุธขโมยขี่ตามไป

ลมขับรถมาเห็นปูรณ์กับวีว่าและวิคขี่รถไล่ตามกันที่เลนฝั่งตรงข้าม เขากลับรถขึ้นสะพานที่กำลังซ่อมถูกคนงานซ่อมสะพานสกัดหยุดอยู่ที่เชิงสะพานนั่นเอง

วิคขี่มอเตอร์ไซค์ไล่ตามและยิงใส่รถของปูรณ์สองนัดซ้อนแต่ปูรณ์หลบได้ ไล่ไปอีกครู่ใหญ่มันยิงไปอีกหนึ่งนัดแรงสะท้อนทำให้แล็ปท็อปในมือวีว่าตกแตกกระจาย ปูรณ์บอกช่างมันแล้วเร่งเครื่องหนี แต่ถูกวิคยิง อีกเป็นครั้งที่สาม คราวนี้รถของปูรณ์ล้มไถลไปตามพื้นถนน ทั้งปูรณ์และวีว่ากลิ้งหลุนๆไปตามถนน

วิคไล่ตามมาทัน มันเดินผ่านวีว่าตรงไปเอาปืนจ่อที่ปูรณ์ มันหยิบมือถือโทร.บอกสวัสดิ์อย่างเลือดเย็นว่า

“ตอนนี้ผมกำลังยืนเอาปืนจ่อผู้ชายคนหนึ่งรูปร่างหน้าตาคลับคล้ายคลับคลาปูรณ์ วรรณดำรงอยู่ คุณมีอะไรจะสั่งเสียเขาหน่อยไหม” คุณหญิงแขอุไรพูดแทรกเข้าไปในมือถือว่าตนไม่มีอะไรจะพูดให้ส่งมันไปเกิดใหม่เลย! ปูรณ์ได้ยินเสียงถามแทรกเข้าไปในมือถือว่า

“คุณหญิงแขอุไร นี่คุณเป็นคนบงการเรื่องนี้ด้วยหรือ?!”

“ไหนๆก็ไหนๆ มันคงเป็นบทสนทนาระหว่างเราเป็นครั้งสุดท้ายแล้วนะคุณปูรณ์...เสียใจด้วยที่ต้องบอกว่าใช่! ฉันเป็นผู้บงการทั้งหมด รวมทั้งเรื่องที่เกิดขึ้นกับพวกคุณในคืนนี้ ส่วนตัวฉันก็ไม่ได้เกลียดชังอะไรคุณหรอกนะ แต่ชีวิตก็เหมือนเกมและฉันก็ต้องการชนะในทุกๆเกมที่ฉันลงเล่นและคนแพ้ในเกมนี้ไม่สมควรจะอยู่ขวางหูขวางตาฉันต่อไป อ้อ...แล้วคุณไม่ต้องห่วงแม่ดาราที่ไปกับคุณด้วยหรอกนะ เสร็จธุระจากคุณนังนั่นก็คงจะตามคุณไปในไม่ช้า ถึงตรงนี้คงต้องบอกลาก่อนคุณปูรณ์!!”

พอคุณหญิงพูดจบ สวัสดิ์ก็ตะโกนใส่โทรศัพท์ “ฆ่ามันซะไอ้วิค...ฆ่ามันนนน!!!!”

วิคจ่อปืนลงไปอีก ปูรณ์มองปืนในมือวิคอย่างไม่อาจทำอะไรได้ เขาเตรียมรับชะตากรรมที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้อย่างสงบนิ่ง...

ฝ่ายชงโชค เมื่อถึงมือหมอ หมอผ่าตัดเอากระสุนที่ฝังกลางหลังออกอย่างเร่งด่วน

ผ่าตัดเสร็จหมอสั่งให้รีบเย็บแผล พยาบาลบอกว่าคนไข้ความดันลดลง หมอสั่งให้รีบให้ยาคนไข้

ชั้นฉัตรรอฟังข่าวอยู่หน้าห้องโดยมีเจ้าขาคอยให้กำลังใจ ส่วนวารุณีสวดมนต์ภาวนาให้ชงโชคปลอดภัยอยู่ที่บ้าน...

พอหมอออกจากห้องผ่าตัด ทั้งสองปราดเข้าไปถามอาการ พอรู้ว่าผ่าตัดเสร็จและคนเจ็บปลอดภัยแล้ว ทั้งชั้นฉัตรและเจ้าขาก็มองหน้ากันอย่างโล่งใจ...

ooooooo

  • หน้าที่ 1
  • 1

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"เกรท" ป๊ะ "เก้า" ยุ่งเหยิง ชวนฮา "เขาวานให้หนูเป็นสายลับ"

"เกรท" ป๊ะ "เก้า" ยุ่งเหยิง ชวนฮา "เขาวานให้หนูเป็นสายลับ"
17 พ.ย. 2562
07:01 น.