นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    คู่ปรับฉบับหัวใจ

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    อัลบั้ม: 2 เรื่อง 2 รส 'บ้านทรายทอง' ปะทะ 'คู่ปรับฉบับหัวใจ'

    มาวินอยู่ในคฤหาสน์หรู แต่วังเวงเพราะไม่มีใครอยู่บ้าน พ่อกับแม่ติดสังคม เมื่อถึงเวลาอาหาร มาวินถ่ายรูปอาหารที่วางเต็มโต๊ะ แต่มีเขานั่งอยู่คนเดียว โพสต์และบรรยายประชดว่า “ทานมื้อเย็นที่บ้าน อร่อยจัง”

    พวกเพื่อนๆดูแล้วคลิกไลค์หรือส่งข้อความเข้ามาไม่ได้ขาด มาวินนั่งทานอาหารไปเซ็งๆเหงาๆ และวังเวง...

    รุ่งขึ้นเป็นวันแรกที่ไปมหาวิทยาลัย ปรากฏว่า แพรไหม รตี และชนน เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยเดียวกับ มาวิน อินทรและนารา กลุ่มแพรไหมตื่นเต้นกับบรรยากาศใหม่ๆ ในขณะที่มาวินโชว์เท่ขับรถสปอร์ตเปิดประทุนใหม่หรูเข้ามาแล้วออกไปยืนเก๊กหล่อ ฝ่ายอินทรก็ขี่บิ๊กไบค์ดูคาติโชว์มาจนเกือบชนรตี

    พอเจอกันในสภาพนี้รตีด่าอินทรว่าเด็กแว้น อินทรก็ดูถูกรตีว่ายัยก๊อปเกรดเอ เพราะชอบใช้ของก๊อปแบรนด์เนม รตีมองกระเป๋าตัวเองอย่างเจ็บใจว่าอินทรดูออกได้ไง?

    ใครๆมามหาวิทยาลัยวันแรกกันอย่างตื่นเต้นดีใจที่ตัวเองกำลังก้าวสู่อีกขั้นหนึ่งของเส้นทางชีวิต แต่มาวินกับอินทรมาด้วยความรู้สึกเดียวกันคือมาเรียนเพื่อจะได้ออกจากบ้านเท่านั้น

    เมื่อพี่ท้อป รุ่นพี่ประกาศให้นักศึกษาใหม่ทุกคนออกไปทำกิจกรรมลอดซุ้มคณะที่สนามฟุตบอล ใครที่ยังไม่ได้ลอดซุ้มถือว่ายังไม่ได้เป็นเด็กบริหารเต็มตัว รตีรีบชวนแพรไหมไปเพราะเชื่อตามตำนานที่เล่ากันว่า ลอดซุ้มออกไปแล้วจะได้เจอเนื้อคู่ รตีถึงกับภาวนาว่า

    “สาธุ เก้ง กวาง กระทิง กระซู่ขอให้ไปไกลๆ ลูกขอเจอช้างเผือก...ช้างเผือก...ช้างเผือก...”

    ปรากฏว่าพอลอดซุ้มออกไป ชนนเจอกับนารา ต่างทักกันด้วยความดีใจ

    มาวินกับอินทรจะหลบ ถูกรุ่นพี่ดึงมาลอดซุ้มจนได้ บอกว่าอยู่คณะนี้ก็ต้องทำกิจกรรมของคณะ อินทรกับมาวินเกี่ยงกันว่าใครจะลอดก่อน อินทรถูกดันให้ลอดก่อน พอลอดออกไปเจอรตีเข้าอย่างจัง ต่างอุทานใส่กันช็อกๆ

    “นายเด็กแว้น!!”

    “ยัยก๊อปเกรดเอ!!”

    มาวินฉวยโอกาสหลบแว้บไปแต่ไม่พ้น ถูกจับให้มาลอดซุ้มจนได้ พอมองไปเห็นแพรไหม เขาถึงกับอุทาน

    “ซวยฉิบ...เลย”

    “ไม่อยากคู่กับฉัน เฮอะ...แล้วคิดว่าฉันอยากคู่กับเธองั้นเหรอ” แพรไหมเชิดใส่

    แต่เมื่อเหลือคู่สุดท้ายที่หนีกันไม่พ้นแล้ว มาวินเดินเข้าหาแพรไหมบอกว่าตนอยากคู่กับเธอมาก จ้องหน้าอย่างหมายมาดบอกว่า “เธอหนีฉันไม่รอดแล้วล่ะแพรไหม” แล้วถามพี่ท้อปว่าถ้าคู่หูเราทำเรื่องไม่ถูกต้องมากๆ เราควรยุ่งด้วยไหม แล้วยกตัวอย่างว่า เช่นไปเป็นโคโยตี้ ถ่ายแบบนุ่งน้อยห่มน้อย เด้งหน้าเด้งหลังเป็นต้น

    แพรไหมถามพี่ท้อปทันทีว่า “ถ้าคู่หูเราปากหมา ทำตัวเหมือนพ่อแม่ไม่สั่งสอน เราก็ต้องสอนแทนพ่อแม่เขาด้วยไหมคะพี่” เป็นคำถามที่ทำให้พวกนักศึกษาพากันโห่ฮา ฮิ้ววว กิ๊วก๊าวกันอย่างสะใจ

    “ถ้าคู่น้องกัดกันเป็นหมาบ้าอย่างนี้ พี่ว่าคู่น้องไม่มีอะไรน่าห่วงแล้วล่ะ” พี่ท้อปสรุป

    บรรยากาศเฮฮาสะใจกันอย่างสุดๆ ในวันรับน้องที่ทั้งสนุก น่ารัก และแสบๆ คันๆ กันเป็นที่ครื้นเครง...

    ooooooo

    รตีได้อินทรเป็นบัดดี้ เธอนั่งกอดกระเป๋าก๊อปของตัวเองราวกับจะให้มันชำแรกหายเข้าไปในตัว ซ้ำโดนอินทรแกล้งทำเป็นคันคะเยอ บอกว่าเป็นโรคแพ้ของก๊อปทำให้รตียิ่งโกรธแต่ไม่กล้าทำอะไร

    คู่ที่เข้ากั๊น...เข้ากัน คือพี่ตุ๊กๆ หรือชนนกับนารา พอพี่ท้อปบอกทุกคู่ให้แลกเบอร์กัน นาราก็ขอไลน์ชนนเผื่อจะได้ไลน์คุยกัน เห็นชนนอึกอักก็ขอเป็นวอทช์แอพก็ได้ ชนนยิ่งอึกอักบอกว่าจำรหัสไม่ได้ นาราบอกให้เอา มือถือมาจะทำให้ ชนนกลืนไม่เข้าคายไม่ออก สุดท้ายปดว่าไม่ได้เอามา

    หกคนสามคู่ที่มีแต่คู่นารากับชนนที่เข้ากันได้ แพรไหมที่ได้คู่กับมาวินถึงกับบ่น “ซวยมากกกก” รตีก็บ่นอย่างคิดไม่ตกว่า “มันคือกรรม กรรมหนักด้วย!”

    ชนนคิดหาตัวช่วย ชวนรตีไปช่วยหาซื้อโทรศัพท์เพื่อจะเล่นไลน์กับนารา รตีพาไปที่ตู้ขายมือถือในห้าง พอรู้ว่าถ้าจะเอาของดีล่าสุดก็ต้องสองหมื่นกว่า ชนนตาเหลือกอุทานว่าราคาเท่ามอเตอร์ไซค์เลย ถามว่าอันถูกที่สุดเท่าไหร่ รตีถามว่าถ้าซื้อแบบถูกๆ ควักออกมาใช้ไม่อายสาวหรือ?

    ดูไปดูมา รตียุให้ซื้อที่แพงสุดไปเลยเพราะผ่อนได้ พอรู้ว่าผ่อนได้ชนนก็ตาวาว แต่พอซื้อแล้วมองดูมือถือพึมพำสยองว่าถ้าพ่อรู้ว่าราคาสองหมื่นตายแน่

    “ไอ้ชนนมาทำอะไรตรงนี้” เสียงชัดถาม ชนนหน้าซีดเผือด “แล้วนั่นมือถือใคร!!” ชัดจ้องเขม็ง “ตอบฉันมาตามตรง นั่นมือถือใคร! ของเอ็งเหรอ!!”

    ชนนกลัวถูกพ่อด่ารีบบอกว่าไม่ใช่ ปดว่ามีคนทำตกตนกำลังจะติดต่อให้เจ้าของมารับคืน ชัดชมว่าดีตนจะเอาไปให้ยามของห้างเอง พอชัดคว้ากล่องมือถือไป ชนนผวาตามร้องห้ามเสียงหลง ชัดตรงดิ่งไปหากุลที่เป็นยามของห้าง กุลตาโตมองกล่องมือถือพึมพำว่าใหม่เอี่ยมเลย รับปากจะจัดการให้

    ชนนรีบแอบตามกุลไปบอกว่าเป็นของตน กุลไม่เชื่อว่าชนนจะมีปัญญาซื้อของราคานี้ได้ หาว่าชนนจะมาอำ เลยไล่ให้ไปขับตุ๊กๆเสีย ชนนน้ำท่วมปากพูดไม่ออกฮึดฮัดๆ เดินพล่านแทบจะบ้า จนถึงกลางคืนไปถามกุลว่าไม่มีใครโทร.มารับโทรศัพท์เลยใช่ไหม ขอมือถือตนคืนเถอะ กุลเล่นแง่ว่าต้องจ่ายมาหมื่นหนึ่งก่อน ชนนต่อรองจนเหลือแปดพัน ต่างสัญญาแบบลูกผู้ชายกัน กุลขีดเส้นตายว่า ภายในสามวันถ้าตนไม่ได้เงินหรือถูกเบี้ยว ชัดรู้เรื่องนี้แน่!

    ชนนรับมือถือไปเซ็งๆ

    ooooooo

    ฝ่ายรตีถูกอาทรตีตราว่าเป็นเจ้าแม่ก๊อปเกรดเอ ก็คิดจะหาซื้อเสื้อผ้าสวยๆของแท้ใส่ บังเอิญไปชอบตัวเดียวกับนิชา เถียงกันว่าใครหยิบก่อน แต่พอรู้ว่าชุดที่ตนเลือกราคาสามหมื่นแปด รตีก็ใบ้กินสนิทได้แต่กลอกตาไปมา

    พอถอยออกจากร้านแบรนด์เนม รตีก็พึมพำอย่างหงุดหงิด

    “คอยดูนะ ถ้าวันไหนฉันมีเงิน ฉันจะมาซื้อเสื้อผ้าทั้งร้านมากองเล่นให้ดู!” พลันก็ชะงักเมื่อมาวินทักจากข้างหลังว่าหงุดหงิดอะไรหรือ รตีที่คลั่งทั้งคนหล่อและรวย มองมาวินตาโต พูดอย่างไว้ท่าว่า “เปล่า ก็แค่เสื้อที่อยากได้ไม่มีไซส์ คุณวินมาทำอะไรนะคะ”

    “อย่าเรียกคุณเลย เรียกวินเฉยๆ เถอะ...ก็มาหารตีนี่แหละ” แล้วมาวินก็พารตีไปที่ห้องอาหารฝรั่งบรรยากาศหรู

    ที่แท้มาวินวางแผนที่จะผ่านรตีไปหาแพรไหมเพื่อจะแกล้งแพรไหมให้สาแก่ใจ รู้จุดอ่อนของรตีจึงตีสนิทมาชวนให้ไปเป็นพริตตี้เปิดโชว์รูมใหม่ของตน โดยให้ชวนแพรไหมไปด้วย รตีบอกว่าแพรไหมไม่มีวันไปแน่เขาก็น่าจะรู้

    “เรารู้...เราเลยยิ่งอยากให้แพรไหมมา เราจะได้ขอโทษแพรไหมแทนพ่อเราด้วย ยังไงก็เพื่อนกัน เรียนคณะเดียวกัน เป็นบัดดี้กันอีก เราไม่อยากให้โกรธกัน เพราะเราอยากคบกับรตีนะ ถ้าเพื่อนสนิทรตีเกลียดเรา แล้วเราจะคบกับรตีได้ยังไง จริงไหม”

    แค่มาวินไอดอลในดวงใจมาพูดคุยซ้ำยังจะคบกันด้วยทำให้รตีถึงกับหัวใจพองโตรับปากว่าจะลองดู

    แต่โชคไม่ดี ขณะมาวินพารตีไปทานอาหารฝรั่งในร้านหรู นิชามาเห็นเข้า เธอแอบถ่ายรูปพึมพำอย่างดูถูกว่า

    “มาวินควงผู้หญิงพรรค์นั้นด้วยเหรอ??”

    ฝ่ายแพรไหมก็ต้องกลุ้มใจเมื่อจับได้ว่าแม่ยังแอบให้เงินพ่อบ่อยๆ เดี๋ยวลูกป่วย เดี๋ยวค่าเทอมโรงเรียนอินเตอร์ เดี๋ยวพาครอบครัวใหม่ไปเที่ยวต่างประเทศ ถามแม่ว่า พ่อเอาเงินที่แม่กับแพรทำงานหนักไปให้ ครอบครัวใหม่แล้วเราได้อะไร

    “แพร...แพรต้องเข้าใจพ่อบ้าง พ่อกำลังพยายาม”

    “ไม่...แพรไม่เข้าใจ ห้ามแม่เอาเงินให้พ่ออีกเด็ดขาด แพรไม่ยอม!” แพรไหมเดินหนีไปเคืองๆ มานีได้แต่เซ็ง

    รตีหว่านล้อมแพรไหมให้ไปเป็นพริตตี้ตามที่ มาวินขอ ถูกแพรไหมปฏิเสธเด็ดขาด บอกว่าเดี๋ยวห้ามใจตัวเองไม่อยู่อาจเตะปากนายจ้างรตีเอาก็ได้

    มาวินโทร.มาทวงคำตอบจากรตี พอรู้ว่าแพรไหมไม่เล่นด้วย มาวินก็บอกรตีว่าถ้าอย่างนั้นต่อไปตนจะไม่โทร.หาเธออีก รตีรีบบอกว่า ตอนนี้แพรไหมยังไม่ยอมแต่พรุ่งนี้ไม่แน่ ตนจะชวนแพรไหมไปให้ได้ รับปากกับมาวินว่า

    “รตีจะพาแพรไหมไปงานเปิดโชว์รูมให้ได้” ฟังแล้วมาวินกระหยิ่มยิ้มสมใจ

    ooooooo

    แต่เพราะนิชาเอารูปแอบถ่ายมาวินพารตีไปกินอาหารฝรั่งร้านหรูไปให้มยุรากับอานนท์ดู ทั้งสองจึงวางแผนใช้วันเปิดโชว์รูมจะมัดมือชกจับมาวินกับนารา มาประกาศให้โลกรู้ว่าทั้งสองคบกัน เป็นมากกว่าเพื่อน

    ทั้งมาวินและนาราต่างรู้ทันแผนการพ่อกับแม่ของทั้งสองฝ่ายเพราะถูกกะเกณฑ์ให้แต่งตัวชุดขาวเหมือนกัน เชิญนักข่าวมามากมาย มาวินวางแผนแก้เกม พอถูกเรียกให้ไปถ่ายรูปคู่กันเพื่อลงหนังสือพิมพ์ มาวินทำหน้าบิดเบี้ยวทำหน้าเอ๋อๆทุกรูป จนมยุราสั่งนักข่าวว่า

    “ลบภาพทิ้งให้หมด ห้ามเอาภาพพวกนี้ไปเป็นข่าวเด็ดขาด ฉันไม่อยากให้คนเม้าท์ว่าฉันมีลูกสติไม่ดี”

    มาวินสะใจมาก บอกรตีว่ายังมีชุดใหญ่เตรียมไว้ให้อีก

    เมื่อถึงเวลาเปิด มาร์วินโชว์รูม แขกในงานต่างใจจดจ่อที่จะได้ดูพริตตี้ พริตตี้งานนี้ทุกคนแต่งชุดขาวล้วน พริตตี้เดินตามกันมาอย่างสวยงาม และที่ทำให้มาวินตะลึงก็คือคนสุดท้ายกลายเป็นแพรไหม!

    แม้แพรไหมจะจำใจมาแต่เมื่อเป็นงาน เธอก็ยิ้มไปตามหน้าที่ กระนั้นเธอก็ยังเป็นพริตตี้ที่สวยเด่นที่สุดในงาน

    ที่แท้รตีหลอกแพรไหมให้มาเป็นพริตตี้ เพราะเมื่อเช้าขณะแพรไหมไปซื้อผักที่ตลาดขณะเข็นรถออกมา ก็ถูกรตีแกล้งวิ่งมาให้รถเข็นชนแล้วร้องโอดโอย ไม่ยอมไปหาหมอเพราะต้องไปทำงานเป็นพริตตี้ แต่สงสัยจะใส่รองเท้าส้นสูงไม่ได้ ถ้าไปทำงานไม่ได้ต้องถูกปรับถึงห้าแสนบาท ชนนบอกว่าแพรไหมต้องไปทำแทนเพราะเป็นคนทำให้รตีบาดเจ็บ

    แต่พอมางาน รตีกลับใส่รองเท้าส้นเข็มเดินปกติ แพรไหมจึงรู้ว่าถูกหลอก รตีบอกว่าเอาไว้จะชี้แจงเหตุผลให้ฟัง

    ooooooo

    ฝ่ายอินทร พอมาถึงงานก็ดื่มอย่างเมามันจนมาวินถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่า เขาจึงเล่าให้ฟังว่าวันนี้จริยานั่งรถตนมาด้วยทีแรกตนจะไม่รับมาแต่ถูกสินชัยผู้เป็นพ่อสั่งให้รับจริยาไปด้วยเพราะถึงรถจะเป็นชื่อเขาแต่พ่อเป็นคนซื้อให้

    ระหว่างทางจริยาสารภาพความจริงว่าที่จริงตนรักเขาแต่เมื่อเขาไม่สนใจจึงแต่งงานกับสินชัยพ่อของเขาเพื่อจะได้ใกล้ชิดเขา ระหว่างทางก็พยายามอ่อยจนถูกอินทรไล่ลงจากรถทิ้งเธอไว้ที่กลางถนนหลวงนั่นเอง

    มยุราดำเนินตามแผน หลังจากเอ่ยถึงผลสำเร็จของธุรกิจแล้ว จึงประกาศเรื่องสำคัญว่า

    “ดิฉันยังมีอีกเรื่องสำคัญจะแจ้งให้ทราบค่ะ เรื่องของลูกชายดิฉัน มาวิน กับลูกสาวคุณจักรี หนูนารา... อยู่ไหนเอ่ย ขอเชิญหน่อยค่ะ” มยุรามองหาและประกาศเรียก พอเห็นตัวมาวินก็เรียกให้ไปหา

    มยุราถูกมาวินแก้เกมอย่างเจ็บแสบจนไม่มีโอกาสได้พูดอะไรเลย เพราะพอมยุราจะพูดมาวินก็ยกมือขึ้น เป็นอยู่อย่างนี้หลายครั้งจนมยุราอนุญาตให้พูดก่อน มาวินจึงเปลี่ยนบรรยากาศเป็นงานปาร์ตี้ของวัยรุ่นที่สนุกครึกครื้นเร่าร้อนเฮฮาทันที

    มยุราโกรธมากถามมาวินว่าจะทำให้แม่เสียหน้าไปถึงไหน

    “ผมเคยบอกแม่แล้วไงว่าผมกับนาราเป็นแค่เพื่อนกัน ถ้าแม่ยังไม่เลิกพยายามจับคู่ให้เรา ผมก็จะไม่หยุดทำให้แม่เสียหน้าเหมือนกัน” มาวินจับจุดตายของแม่มาต่อรอง

    นงนุชถามมยุราว่าจะเอาอย่างไรดีแขกทยอยกันกลับเกือบหมดแล้ว พรุ่งนี้ต้องเป็นข่าวใหญ่แน่

    “โอ๊ย...ชื่อเสียงฉันหมดกัน” มยุราทั้งอายและเสียหน้ามาก ได้แต่นึกเจ็บใจมาวินลูกชายตัวแสบ

    เวลาเดียวกัน อานนท์ก็หาโอกาสเข้าหาแพรไหม รตีเห็นดังนั้นจึงเข้าช่วยเพื่อน อานนท์เห็นรตีก็หันมาถามว่า

    “แล้วเธอล่ะ ชอบฉันบ้างหรือเปล่า”

    ooooooo

    มาวินแกล้งแพรไหมอย่างสนุกสนาน พอเห็นแพรไหมเคืองรตีที่หลอกตนมางานก็ขอชี้แจงแทนว่าตนต้องการให้เธอมางานเพื่อขอโทษแทนพ่อและขอโทษที่ตนเข้าใจเธอผิดด้วย ลงทุนคุกเข่าขอโทษเพื่อให้เธอเชื่อและให้อภัย

    พอแพรไหมใจอ่อนก็ฉวยโอกาสจับมือกระทั่งดึงเข้าไปกอด ขอบคุณที่ยังให้ตนเป็นบัดดี้ ทำแล้วมาวินหัวเราะที่แกล้งแพรไหมได้ แพรไหมรู้ไม่เท่าทันมอง

    มาวินงงๆ แล้วรีบเดินกลับเข้าไปในงาน

    ที่แท้มาวินฉวยโอกาสขณะกอดแพรไหมเอากระดาษเขียนข้อความ “เห็นแต่งตัวหรูแต่หนูไม่แพงนะคะ (ราคาค้างคืนลด 20%)” พอแพรไหมเดินเข้าไปในงานเลยถูกพวกหนุ่มๆมองกันขำๆ บ้างก็ลงขันรวบรวมเงินกันให้พอ “ราคาค้างคืน” ตามที่ปิดประกาศไว้ที่หลังแพรไหม

    รตีเห็นแพรไหมถูกมาวินแกล้งและรู้ตัวว่าถูกมาวินหลอกก็จะเอาเรื่อง จนมาวินเองก็รู้สึกผิด

    แพรไหมวิ่งออกไปจากงานทั้งที่อยู่ในชุดพริตตี้ มาวินวิ่งตามไป แต่ความคะนองทำให้เขาแกล้งแพรไหมอีก จนเธอร้องไห้ และอินทรก็รับไม่ได้กับความคะนองของมาวิน จึงขับรถตามแพรไหมไปห่างๆด้วยความเป็นห่วง

    ooooooo

    ฝ่ายนาราหนีพ่อแม่ออกจากงานมาเจอชนนท์ที่มาส่งรตีกับแพรไหมแล้วจอดรถตุ๊กๆรอรับกลับ นาราในชุดสวยปดชนนว่าตนมาเป็นเด็กเสิร์ฟแต่เป็น

    คนถือขวดแชมเปญไปให้ท่านสินชัยเปิด เลยต้องแต่งชุดอย่างนี้

    พอนารารู้ว่าชนนมาส่งและรอรับรตีกับแพรไหมเธอถามว่าสนิทกับสองคนนี้หรือ ชนนบอกว่าเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก จำความได้ก็รู้จักกันแล้ว นาราบอกว่าเหมือนตนเลย ตนกับมาวินและอินทรก็รู้จักกันตั้งแต่จำความได้ เราสองคนมีอะไรที่เหมือนกันเยอะเลย

    “ใช่...มีเพื่อนสนิทสองคนเหมือนกัน เรียนคณะเดียวกัน เป็นบัดดี้กัน มีพ่อเป็นคนขับรถเหมือนกัน พ่อเราขับตุ๊กๆ พ่อนาขับรถตู้ เราเลยจนเหมือนกัน” พูดแล้ว ชนนหัวเราะชอบใจ นาราหัวเราะเจื่อนๆตามน้ำไป

    ชนนพานาราไปกินส้มตำร้านน้าน้อมแม่รตี คุยโวว่าส้มตำร้านนี้อร่อยมาก สั่งทั้งส้มตำและซุบหน่อไม้มาเลี้ยง ทั้งน้าน้อมและชาวบ้านต่างฮือฮาพากันมาดูแฟนชนน แต่ที่ทำให้วงแตกคือชัด มาเห็นการแต่งตัวของนาราแล้วเชื่อว่าต้องเป็นคุณหนูแน่ กลัวชนนจะอกหักเลยเคลียร์เสียตรงนั้นเลยว่า

    “พ่อเป็นใคร แม่เป็นใคร ถ้าคิดจะมาคบเล่นๆ แล้วทำให้ชนนเสียใจไม่ต้องคบเลยนะ รู้หรือเปล่าว่าชนนเป็นลูกคนขับรถตุ๊กๆ มันไม่มีเงินถุงเงินถังเอาไปเลี้ยงสาวที่ไหนหรอกนะ”

    “พ่อ!! นาราเป็นลูกแม่บ้านรู้ไว้ด้วย” ชนนบอกชัดแล้วบ่นอย่างเสียอารมณ์ว่า “ฉันไม่น่าพามากินที่นี่เลยไปเถอะนารา” พอพานาราเดินไป ชนนหันบอกน้าน้อมว่า “น้าน้อม ค่าส้มตำเก็บกับพ่อนะ”

    “อ้าวทำไมต้องมาเก็บกับข้า” ชัดบ่นงึมงำ

    ชนนขอโทษนาราที่พาเธอมาเจอเรื่องแบบนี้ ชี้แจงว่าเพราะพ่อเคยเจ็บที่ถูกผู้หญิงรวยทำเป็นชอบแต่ที่แท้หลอกใช้ พอเธอเจอคนรวยกว่าพ่อก็ทิ้งพ่อไป เลยทำให้พ่อมีทัศนคติไม่ดีกับผู้หญิงรวยเท่าไรนัก นาราแก้ต่างอ้อมแอ้มว่าผู้หญิงรวยก็ไม่ใช่จะเป็นแบบนั้นทุกคน

    ทันใดนั้นเอง กุลเดินมาด้านหลังชนนหมายทวงเงินปิดปากเรื่องโทรศัพท์ เห็นนาราเข้าก็อุทานตกใจ

    “คุณหนู!”

    นาราช็อกกลัวความแตก แอบทำท่าเชือดคอขู่กุลไม่ให้พูด ชนนเอะใจถามว่าเมื่อกี้น้ากุลเรียกใครว่าคุณหนู กุลอึกอักปดว่าตนจำคนผิด นาราผสมโรงว่าจำคนผิดจริงๆ ด้วย แล้วชวนชนนรีบไปกัน กุลมองตามงึมงำกับตัวเอง

    “คุณหนูรู้จักกับไอ้นนด้วยเหรอ” ลืมเรื่องทวงเงินแปดพันจากชนนไปเลย

    ooooooo

    อินทรตามแพรไหมจนเธอไปทำงานที่ร้านกาแฟ เธอเดินรับออเดอร์จากลูกค้า มาถึงโต๊ะอินทรพอถามว่าจะรับอะไรดี อินทรขอให้ช่วยคิดหน่อย เธอเสนอให้เอาลาเต้เย็น เขาโอเค เธอบอกราคาเก้าสิบบาท

    อินทรส่งแบงก์ร้อยให้แล้วรีบพูดเรื่องที่เกิดที่โชว์รูม เอ่ยปากขอโทษแทนเพื่อนด้วย แพรไหมไม่สนใจส่งเงินทอนให้บอกให้ไปรอรับเครื่องดื่มที่ปลายบาร์ได้เลย อินทรพยายามจะคุยต่อแต่เธอเดินไปรับออเดอร์ลูกค้าคนต่อไป แม้อินทรจะผิดหวังแต่ก็รู้สึกชอบในความยากของแพรไหม

    มาวินโทร.มาถามอินทรว่าอยู่ไหน เขาบอกว่าอยู่ร้านกาแฟที่แพรไหมทำงาน บอกว่ามาขอโทษแทนเขา มาวินใจร้อนผ่าวถามว่าขอโทษทำไม กลับมาเลยแล้วมาวินก็ยิ่งร้อนใจเมื่ออินทรบอกว่าไม่ได้มาขอโทษจริงจังอะไรหรอก แต่วันนี้ตนเห็นแพรไหมสวยมาก เมื่อเขาไม่ชอบเธอแต่ตนชอบคนอวดดีอย่างนี้ บอกว่าทำสำเร็จเมื่อไรจะอัดคลิปมาให้ดู

    ฟังอินทรแล้วมาวินหงุดหงิดร้อนใจ แต่ก็ปลอบใจตัวเองว่าจะหงุดหงิดทำไม ให้อินทรพิสูจน์ก็ดีจะได้รู้ว่าผู้หญิงอย่างแพรไหมซื้อได้ด้วยเงิน แต่แล้วมาวินก็ทนไม่ได้ขับรถไปซุ่มดูอินทรกับแพรไหมที่ร้านกาแฟจนถึงตีหนึ่ง ก็นึกบ่นในใจว่าใจคออินทรจะรอจนแพรไหมเลิกงานเลยรึไง

    อินทรรอจนแพรไหมเลิกงานเอาถุงขยะไปทิ้งเขาไปดักถามว่าเลิกงานแล้วว่างคุยกับตนแล้วใช่ไหม แพรไหมไล่อย่ามายุ่งกับตน แต่อินทรก็ตื๊อว่าตนแค่อยากเป็นเพื่อน อยากให้เธออธิบายเรื่องระหว่างเธอกับมาวิน ให้สัญญาว่าจะไม่ด่วนตัดสินเธอ จะรับฟังด้วยเหตุและผล แล้วอาสาไปส่งจะได้นั่งคุยกันไปในรถด้วย

    มาวินซุ่มดูอยู่เห็นทั้งสองพูดกันยาวก็สงสัยว่าคุยอะไรกัน ยิ่งเมื่อเห็นแพรไหมยอมไปกับอินทรก็ยิ่งปักใจเชื่อว่าเธอซื้อได้ด้วยเงินจริงๆ

    แพรไหมให้อินทรส่งแค่ใกล้บ้านบอกเขาก่อนลงจากรถว่า ตนเล่าความจริงทั้งหมดให้ฟังแล้วเขาจะเชื่อตนหรือเชื่อมาวินแล้วมองว่าตนเป็นเด็กไซด์ไลน์ก็ตามใจ อินทรพูดทันทีว่า

    “ฉันเชื่อเธอนะแพรไหม ฉันดูออกว่าเธอมีดีกว่าที่มาวินคิด เธอไม่มีทางทำอะไรมักง่ายอย่างนั้นแพรไหม ใครจะคิดกับเธอยังไง ฉันคนนี้แหละจะเชื่อเธอนะ”

    แพรไหมมองหน้าอินทรอย่างไม่อยากเชื่อว่าเขาคิดอย่างที่พูดจริงๆ อินทรย้ำว่าตนพูดจากใจเลยนะ เธอเผลอยิ้มให้เขา แต่พอนึกได้ก็เก๊กหน้าเหมือนเดิม ฝ่ายอินทรก็ยิ้มสมใจว่าแพรไหมติดกับเสน่ห์ของตนแล้ว

    มาวินที่แอบตามมาตาร้อนกับภาพที่เห็น รีบโทร.ถามอินทรว่าเป็นไงบ้าง อินทรรับสายพูดอย่างกระหยิ่มใจว่า

    “ฉันขอแค่ 7 วัน แพรไหมเสร็จฉันแน่”

    เป็นคำตอบที่ทำให้มาวินช็อก! พอเห็นอินทรกลับไปมาวินก็วิ่งไปดักหน้าแพรไหมก่อนถึงบ้านเธอ ปรามาสทันทีว่าสุดท้ายคนอย่างเธอก็ซื้อได้ด้วยเงินจริงๆ หาว่าพอเธอเห็นรถหรูของอินทรก็รีบมากับเขาเลย แพรไหมประชดว่าใช่ แต่ก็ไม่มีวันที่ตนจะนั่งรถของเขาและไม่มีวันที่จะขอเงินจากเขาแม้แต่บาทเดียว!

    “ฉันจะทำให้เธอรับเงินของฉันให้ได้” มาวินประกาศท้าแล้วเดินกลับ ถูกแพรไหมไล่ตามมาถามว่าถ้าเขาเกลียดตนทำไมไม่ต่างคนต่างอยู่จะมาอะไรนักหนากับชีวิตตน ถามอย่างอัดอั้นว่านายต้องการอะไรจากฉัน! มาวินตะโกนตอบว่า “เรื่องของฉัน” เลยถูกแพรไหมด่าไอ้โรคจิต ไอ้เด็กมีปัญหา และพอกลับเข้าบ้านก็พึมพำอย่างคิดไม่ตกว่า

    “ทำไมต้องมาเจออีตาบ้านี่ด้วย ฉันทำเวรทำกรรมอะไรไว้เนี่ย!!”

    ฝ่ายมาวินก็ขับรถกลับ พึมพำ สบถ อย่างหงุดหงิดหัวเสียว่า “ทำไม...ทำไมเธอถึงเป็นคนอย่างนี้ โธ่เว้ย!!”

    ooooooo

    ชนนขับตุ๊กๆคู่ใจไปส่งนาราที่หน้าบ้าน บ่นอย่างเสียดายว่า

    “ขอโทษนะวันนี้แทนที่จะได้กินอร่อยๆ สงบๆ เลยอดกินอดสงบหมดเลย”

    “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ขอบคุณนะคะที่มาส่ง” ชนน บอกให้เข้าบ้านเสียเพราะดึกแล้ว นาราชะงักหันถามว่า “พี่ตุ๊กๆ ถ้าวันนึง พี่ตุ๊กๆ กลายเป็นมหาเศรษฐีขึ้นมา เราจะยังคบกันแบบนี้ได้ไหม”

    ชนนหัวเราะร่าบอกว่าได้ แต่ตนจะเปลี่ยนจากตุ๊กๆ เป็นรถสปอร์ตแทน

    “แล้วถ้าวันนึง นารวยขึ้นมาล่ะ จากลูกแม่บ้าน อยู่ๆก็กลายเป็นลูกเจ้าของบ้านแทน พี่ตุ๊กๆจะว่าไง”

    “นาเครียดเรื่องพ่อเราใช่ไหม” นาราบอกว่าก็แค่อยากรู้ “ไม่ต้องเครียดเลย นาเป็นลูกแม่บ้าน ปัญหาที่นากังวลยู่ไม่มีทางเกิดขึ้นได้แน่ๆ”

    “พี่ตุ๊กๆ จริงๆแล้วนาเป็น...” นาราจะบอกความจริงแต่เปลี่ยนใจหยุดแค่นั้นแล้วพูดต่อว่า “เป็นลูกแม่บ้านนั่นแหละ” ชนนจึงเร่งให้เข้าบ้านเสียเดี๋ยวแม่บ้านจะเป็นห่วง

    นาราจะเดินเข้าบ้านนึกโมโหตัวเองว่าทำไมไม่พูดความจริงออกไป พลันเธอก็ผงะตกใจเมื่อเห็นนิชายืนจ้องจับผิดอยู่ พูดเหน็บว่า

    “ตุ๊กๆคันนี้มาส่งเธออีกแล้ว รู้สึกว่าจะไม่ใช่คนขับตุ๊กๆธรรมดาทั่วไป พี่จะฟ้องพ่อ!!” พูดแล้วเดินอ้าวเข้าบ้านไปทันที นาราตกใจมากรีบตามไป...

    “พี่นิ!! หยุดเดี๋ยวนี้นะพี่นิ!!”

    “เธอกับนายคนขับตุ๊กๆคันนั้น เป็นอะไรกัน นี่ใช่ไหมสาเหตุที่เดี๋ยวนี้เธอไม่ยอมกลับกับรถตู้ของพ่อ แล้วยังกลับบ้านดึกอีก เธอเสร็จแน่!”

    นาราดึงแขนพี่สาวไว้ถามว่าจะขี้ฟ้องไปถึงไหน นิชาตวาดแว้ดว่ากล้าดึงแขนตนหรือ นาราท้าว่าไปฟ้องพ่อเลยตนจะได้รู้ว่าพี่อิจฉาตน นิชาหันจ้องหน้าดุดันถาม “ว่าไงนะ!”

    “พี่อิจฉาน้องตัวเอง เพราะพี่ไม่มีอะไรสู้ฉันได้เลย ฉันเรียนเก่ง สอบได้ เป็นความหวังของพ่อแม่ มีเพื่อนที่ดี แต่พี่ไม่มีอะไรเลย มีแต่สังคมปาร์ตี้ที่หาสาระและความจริงใจไม่ได้เลย”

    นิชาหันปรามว่ามันจะมากไปแล้ว พรวดเข้าจับนาราเขย่าอย่างแรง ถามว่าคิดว่าตัวเองเก่งนักหรือ ผลักนาราจนเซ ยืนยันว่าจะฟ้องพ่อ นาราสวนไปอย่างแข็งกร้าวเช่นกันว่า

    “ถ้าพี่ฟ้องเรื่องฉัน ฉันก็จะฟ้องพี่เหมือนกัน ฉันจะใส่ไฟให้พ่อตัดหางปล่อยวัดพี่เลยก็ได้ พี่ก็รู้ว่าลูกที่แสนดีเรียบร้อยอย่างฉันพูดอะไรออกมา พ่อก็พร้อมจะเชื่อ ทุกอย่าง” นิชาด่านาราว่าสตรอเบอรี่ “ฉันจะไม่สตอถ้าพี่ไม่มายุ่งเรื่องของฉันก่อน” พูดแล้วนาราเดินเชิดไปเลย

    “แกจะลองดีกับฉันเหรอนารา เดี๋ยวฉันจะจัดให้” นิชาจ้องตามนาราไปอย่างแค้นใจ

    ooooooo

    นาราย่องไปทางประตูห้องครัวเพื่อหลบขึ้นชั้นบน พลันก็ชะงักเมื่อจักรีถามเสียงเข้มว่า

    “คิดว่าจะหลบหน้าพ่อได้ตลอดไปงั้นเหรอ?”

    นาราหันมาตามเสียงก็ยิ่งซีด เมื่อเห็นทั้งพ่อและแม่ดักรออยู่ รุจิราถามว่า

    “ลูกหนีออกจากงานเลี้ยง แล้วก็หลบหน้าพ่อกับแม่มาทั้งวัน ทำอย่างนี้คิดว่าถูกต้องแล้วหรือ”

    “พ่อคะ แม่คะ มาวินคือเพื่อน ยังไงก็เป็นได้แค่เพื่อน”

    “ฟังนะยัยนา ที่พ่อสนับสนุนให้ลูกคบกับมาวิน เพราะพ่อกับแม่เห็นแล้วว่า มาวินนิสัยโอเคและดูแลลูกได้ ที่สำคัญมาวินจะช่วยทำให้ลูกเป็นที่ยอมรับ

    และเชื่อมั่นของคุณปู่และพวกอาๆ ว่าสามารถบริหารห้างเกรทได้”

    “อย่าบังคับความรู้สึกของนาเลยค่ะ นาไม่ได้รักวิน และนาไม่ได้อยากบริหารห้าง”

    “ไม่ได้!!” จักรีตวาดลั่น “ไม่อยากคบมาวินก็ไม่ต้องคบ แต่ยังไงลูกก็ต้องดูแลห้างเกรทต่อจากพ่อ... ตั้งแต่พรุ่งนี้ไปลูกต้องเข้าไปเรียนรู้งานในห้างทุกวันหลังเลิกเรียน ทุกเสาร์อาทิตย์ต้องไปดูงานกับพ่อ และต้องเข้าประชุมทุกครั้งที่พ่อสั่ง ในเมื่อไม่อยากคบกับมาวินลูกก็ต้องดูแลงานทุกอย่างด้วยตัวคนเดียวให้ได้!”

    นาราอึ้งที่ถูกพ่อใช้ไม้นี้ แต่แววตาก็ยังดื้อดึงลึกๆ พอเข้าห้องนอน นาราถามตัวเองอย่างคิดไม่ตกว่า

    “บริหารห้างงั้นเหรอ?? เราเนี่ยนะ?? ไม่มีทาง...” คิดแล้วก็เครียดถาม... “ทำไมต้องเป็นเราด้วย????”

    ooooooo

    แพรไหมมาถึงบ้าน กำลังจะเข้าบ้านก็ต้องชะงักเมื่อมาวินวิ่งเหงื่อแตกมาจับแขนไว้พูดใส่หน้าทันทีว่า

    “สุดท้าย เธอมันก็ซื้อได้ด้วยเงินจริงๆ” แพรไหมถามว่าพูดบ้าอะไร? “ก็พูดเรื่องเธอไง เห็นรถสปอร์ตหน่อยเป็นโดดเข้าใส่เลยนะ ไอ้ที่ทำเป็นลีลาเล่นตัวตลอดทั้งวันก็เพื่ออย่างนี้ใช่ไหม เพื่อให้ได้นั่งรถที่แพงที่สุดรวยที่สุดมาส่งถึงบ้าน”

    แพรไหมโกรธสุดขีด ผลักอกมาวินจนเซ พูดใส่หน้าอย่างท้าทายว่า

    “เออ...ฉันชอบรถแพง เพื่อนนายมาเสนอตัวส่งฉันเอง ฉันก็คว้าเอาไว้ พอใจยัง! รู้ไว้ด้วยนะ ฉันชอบรถแพงๆทุกคัน ยกเว้นอยู่คันเดียวคือรถของนาย!! ชาติหน้าฉันก็ไม่มีวันนั่ง!!” มาวินถามว่าคิดว่าตัวเองเป็นใคร “ฉันก็เป็นฉันนี่แหละ เป็นแพรไหม ที่จะไม่มีวันขอรับเงินจากนายแม้แต่บาทเดียว!!”

    “เออ...เธอจำคำพูดของเธอไว้นะ!!” มาวินอาฆาต

    “แน่นอน ฉันจะจดเอาไว้เลย จะขีดเส้นใต้ด้วย จะเขียนใส่ข้างฝาด้วย จะจำทุกอย่างที่นายดูถูกฉันเอาไว้ ไม่มีวันลืม!!!”

    “ฉันจะทำให้เธอรับเงินของฉันให้ได้...เธอคอยดู... คอยดู!!” พูดแล้วเดินหนีไปเลย

    ooooooo

    ชนนใช้มือถือราคาแพงที่ซื้อเงินผ่อนมาไม่เป็น พอเสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นก็ปิดไม่เป็น จนชัดได้ยินเสียงมาถามว่าเสียงโทรศัพท์ใคร ชนนบอกว่าไม่มี หลอกว่าพ่อหูไม่ดีจับพ่อนอนแล้ววิ่งออกไปบอกว่าจะเรียกรถพยาบาลมารับพ่อ

    ที่แท้ชนนวิ่งไปดักรอรตีที่ทางเดินขอให้ช่วยทีมือถือตนเป็นอะไรก็ไม่รู้ รตีรับไปปิดเสียงให้แล้วเร่งรีบไปเรียนเดี๋ยวไม่ทัน แต่ไม่ทันได้ไปก็ถูกพี่ตี๋กิ๊กเก่าของรตีมาต่อว่าว่าพอเข้าเรียนมหาวิทยาลัยก็ลืมแฟนเก่าเลยหรือ

    รตีบอกว่าตนไม่เคยตกลงเป็นแฟนด้วย พี่ตี๋อ้างว่างั้นให้ตนไปซ่อมส้วมให้ทำไม รตีทำเป็นยิ้มหวานบอกว่าเพราะพี่ตี๋มีน้ำใจ ปลอบใจว่า เอาไว้มีเพื่อนสวยๆ ตนจะแนะนำให้

    พี่ตี๋ไม่ยอม ลากรตีไปกับตน รตีเอากระเป๋าฟาดจนพี่ตี๋ล้มแล้ววิ่งแหวกวงล้อมลูกน้องพี่ตี๋อออกไป ชนนตะโกนให้รอด้วยแล้ววิ่งตามไป

    แพรไหมมาที่รถตุ๊กๆของชนนแต่ไม่เห็นตัว โทรศัพท์ไปก็ไม่รับสงสัยว่าสองคนนี้หายไปไหน ก็พอดีมีชาวตลาดวิ่งมาบอกว่ารตีแย่แล้วถูกพี่ตี๋วิ่งไล่ล่าอยู่ทางโน้น แพรไหมขึ้นตุ๊กๆตะบึงไปทันที เจอพวกพี่ตี๋จับตัวรตีไว้ได้ รตีกำลังอ้อนวอน อย่าทำอะไรตนเลย แพรไหมก็ตะบึงตุ๊กๆแหวกเข้าไปตะโกนบอกรตีให้โดดขึ้นรถ

    พวกพี่ตี๋เจอตุ๊กๆ พุ่งเข้าใส่ก็แตกกันกระเจิง แพรไหมเลยฉกตัวรตีไปได้อย่างปลอดภัย

    แพรไหมเตือนเพื่อนรักว่า บอกแล้วว่าถ้าไม่รักไม่ชอบก็อย่าไปให้ความหวัง รตีเถียงว่าตนรู้แต่อยากทดสอบดูว่าพี่ตี๋จะใจถึงแค่ไหนถึงกล้ามาจีบคนสวยอย่างตน

    รตีบอกว่ารู้ แต่คนสวยๆอย่างตนก็ควรต้องคู่กับผู้ชายที่ดีกว่าคนในชุมชนนี้ เพ้อฝันว่า...

    “คนอย่างรตีจะต้องได้ดิบได้ดี มีชีวิตเป็นเจ้าคนนายคน ไม่จมปลักอยู่ในชุมชนนี้หรอก” ถูกชนนดักคอว่าอยากจะได้ดีเพราะมีผัวรวยว่างั้นเถอะ “มีคนรักที่คู่ควรย่ะ สวยๆอย่างฉัน ไม่ควงหรอกชาวบ้งชาวบ้าน ต้องดารา เซเลบ ไม่ก็ไฮโซเท่านั้น”

    รตีพูดจบมาวินก็แฉลบรถสปอร์ตหรูเข้ามา รตีดี๊ด๊าถามว่ารถของเขาหรือ มาวินปากหวานว่ามารับเธอไปเรียน รตีแทบตัวลอยถลาจะไปขึ้นรถ ถูกแพรไหมกับชนนลากออกไปอีกทาง บอกรตีว่ามาวินเป็นคนไม่ซื่อ รตีถามว่าไม่ซื่อยังไงตนก็เห็นเขาดีออก แพรไหมยกตัวอย่างที่มาวินให้เธอมาหลอกตนไปเป็นพริตตี้

    รตีแก้ต่างให้มาวินว่าเขาก็แค่เล่นสนุกๆ แพรไหมโมโหถามว่าถ้าตนประกาศว่าเธอเป็นคนขายตัวบ้าง เธอโอเคไหม รตีเสียงอ่อยว่าไม่

    “แต่เราว่ารตีควรจะพิสูจน์ด้วยตัวเองว่าผมมาดีหรือไม่ดีมากกว่าจะฟังคนอื่นนะ” มาวินตะโกนแทรกเข้ามา

    “ฉันไม่ใช่คนอื่น” แพรไหมตะโกนโต้ สั่งชนนให้พารตีไป พอชนนลากรตีไป แพรไหมก็ไปเผชิญหน้ามาวินถามอย่างเอาเรื่องว่า “นายต้องการอะไร!”

    ฝ่ายชนนลากรตีไปแล้วเตือนสติเพื่อนว่าควรฟังแพรไหมบ้าง ไม่ใช่พอเห็นผู้ชายรวยก็กระโจนเข้าใส่ เป็นเพื่อนกันก็ต้องเชื่อใจกัน ไว้ใจในรสนิยมกันและกัน

    “หึ! ก็แพรมันชอบมองคนรวยในแง่ร้ายตลอด”

    “แกก็ชอบมองคนรวยในแง่ดีตลอดดดดด” ชนนลากเสียงอย่างมีความเห็นมาก

    ooooooo

    แพรไหมแข็งกร้าวกับมาวินว่าอย่ามายุ่งกับเพื่อนตน มาวินท้าทายว่าถ้าตนจะยุ่งล่ะ เธอจะทำอะไรตน จะขวางหรือ? เอาเลย แต่ตนเชื่อว่า ตนจีบเพื่อนเธอติดแน่

    “ฉันต้องทำยังไงนายถึงจะเลิกยุ่งกับเพื่อนฉัน”

    “บอกแล้วไง ว่าฉันจะทำทุกอย่างเพื่อให้เธอยอมรับเงินจากฉัน” มาวินหยิบเงินออกมายื่นให้ “อยากให้ฉันหยุดก็รับไปสิ” แพรไหมพูดใส่หน้าว่าไม่มีทาง “งั้นฉันก็จะจีบรตีให้ได้” ว่าแล้วเดินผ่านแพรไหมไปหารตี แพรไหมรีบตามไปขวาง

    มาวินไปเรียกรตีให้ขึ้นรถตน แพรไหมกับชนนเห็นแท็กซี่มาก็โบกเรียกแล้วลากรตีขึ้นแท็กซี่ไปเลย

    ระหว่างแท็กซี่ติดไฟแดงที่สี่แยก รตีถามเพื่อนอย่างคิดไม่ตกว่าทำไมถึงต้องกีดกันตนกับมาวินด้วย แพรไหมบอกว่ามาวินแค่ทำเล่นสนุก เธอจะถูกเขาหลอกเอา รตีไม่เชื่อ ชนนบอกรตีให้เชื่อแพรไหมเถอะ ทั้งสามเถียงกันจนลุงคนขับแท็กซี่เอ่ยเตือนสติว่า

    “หนูเอ๊ย...อย่าหาว่าลุงยุ่งเลยนะ ยังใส่ชุดนักศึกษากันอยู่เลย คิดเรื่องเรียนก่อนดีกว่าไหม”

    พริบตานั้นมาวินก็ขับรถสปอร์ตจอดติดแท็กซี่ ลงมาเปิดประตูรถดึงรตีให้ไปกับตน เลยยื้อแย่งกับ

    แพรไหมที่รั้งรตีไว้ มาวินกับแพรไหมโต้เถียงกันรุนแรง ไม่ว่าจะอย่างไรแพรไหมก็ไม่ยอมให้รตีไปกับมาวิน

    “แพร...ชนน...ฉันขอบใจที่เป็นห่วงแต่ฉันไม่เป็นไรหรอก ฉันเอาอยู่ แล้วเจอกันที่มหาลัยนะ” รตี

    ลงจากรถแท็กซี่ไปขึ้นรถสปอร์ตของมาวิน เขาขับออกไปเย้ยแพรไหมกับชนน

    “โธ่เว้ย!!” แพรไหมสบถอย่างเจ็บใจ

    ฝ่ายมาวินทำเท่เปิดประทุนรถขับแล่นฉิวโชว์รตีที่ตื่นตาตื่นใจกับความโก้หรูของรถไปอย่างลืมตัว

    ooooooo

    อินทรถูกสินชัยเล่นงานที่เมื่อวานทิ้งจริยาไว้ข้างทาง อินทรให้ถามภรรยาใหม่ของพ่อดูว่าเขาทำอะไรถึงได้ถูกไล่ลงจากรถ

    สินชัยถูกจริยาปั้นน้ำเป็นตัวว่าอินทรต้องการให้ตนช่วยโกหกเพื่อให้พ่อส่งไปซัมเมอร์ที่อเมริกา ตนไม่ยอมโกหกเลยถูกไล่ลงจากรถ อินทรฉุนขาดถามว่า

    “มันบอกพ่ออย่างนี้เหรอ”

    สินชัยโกรธมากที่อินทรเรียกจริยาว่ามัน ด่าอินทรว่าจริยาอุตส่าห์ปกป้องเขา ตนต้องถามแล้วถามอีกเธอจึงยอมเล่า

    “มันโกหกพ่อไง มันทำเป็นคนดีเพราะมันอยากให้พ่อเข้าข้างมัน มันไม่ได้รักพ่อ มันก็แค่ผู้หญิงที่พยายามหลอกเอาเงินพ่อ แล้วพ่อก็โง่ให้มันหลอกด้วย” อินทรเบรกแตกด่าทั้งจริยาและพ่อเลยถูกสินชัยตบหน้าอย่างแรง จริยาก็ตีสองหน้าทำเป็นจับแก้มอินทรถามว่าเจ็บมากไหมลูก ถูกเขาผลักจนเซไป แล้วอินทรก็เดินผ่านไปอย่างหงุดหงิด

    สินชัยตามไปสั่งให้อินทรขอโทษจริยาเดี๋ยวนี้ เมื่อเขาไม่ยอมขอโทษสินชัยจึงยึดรถไว้ อินทรไม่แคร์เขาตรงไปขี่มอเตอร์ไซค์ไปมหาวิทยาลัยแทน

    ฝ่ายแพรไหมกับชนนท์เป็นห่วงรตี พอมาถึงมหาวิทยาลัยก็มองหารตี แต่ไม่เห็นทั้งรตีและมาวิน ถามเพื่อนก็บอกว่าไม่เห็นทั้งสองมาเรียน แพรไหมบอกให้ชนนโทร.ตาม ปรากฏว่ามือถือชนนไม่ได้เติมเงิน พอแพรไหมเอาของตัวเองออกมาก็เงินหมดอีก เธอเลยควักเงินออกมาให้ชนนไปเติมเงินจะได้รีบโทร.ตามรตี

    มาวินพารตีไปที่ห้างเกรท รตีไม่รับสายจากชนน ถามมาวินว่าพาตนมาห้างทำไม เขาอ้างว่านึกได้ว่าต้องมาซื้อของพอดีอินทรขี่มอเตอร์ไซค์ไปถึงมหาวิทยาลัย

    แพรไหมกับชนนตรงรี่ไปถามว่าเพื่อนเขาพารตีหายไปไหน ถ้าไม่บอกตนจะฟ้องอาจารย์ อินทรงงๆ พอแพรไหมเล่าให้ฟังเขาจึงโทร.ไปหามาวินทันที

    มาวินต้องการปั่นให้แพรไหมหัวหมุน เขาพารตีไปทำทรีตเมนต์หน้าในสปา แล้วตนจะไปหาซื้อของ พอมาวินเดินออกมาก็ได้รับโทรศัพท์จากอินทรถามว่าเขาอยู่ไหน มาวินรู้ทันถามว่าเขาถูกแพรไหมบังคับให้โทร.มาใช่ไหม ให้บอกไปเลยว่ารตีอยู่กับตนและตนจะดูแลให้อย่างดี แพรไหมฟังอยู่ พูดใส่โทรศัพท์ว่าพาเพื่อนตนไปไหนพากลับมาเดี๋ยวนี้

    มาวินพูดกวนประสาทไปว่ากำลังสวีตอยู่กับรตี ดักคอว่าอย่าถามว่าทำอะไร ด่าว่าชอบยุ่งเรื่องของชาวบ้าน แล้ววางสาย พูดอย่างสะใจว่า “ฉันจะปั่นหัวเธอไปเรื่อยๆ จนกว่าเธอจะยอมรับเงินฉัน”

    ooooooo

    มาวินใช้จุดอ่อนของรตีที่ชอบผู้ชายรวยและหล่อ ยั่วแพรไหมอย่างคะนองใจ เขาพารตีโดดเรียนไปเข้าสปาแล้วไปซื้อสร้อยเงินเส้นเล็กๆมาให้ แค่นั้นรตีก็ดีใจจนตัวลอย ลืมทั้งเรื่องเรียนและเพื่อน

    ฝ่ายแพรไหมก็เป็นห่วงเพื่อนรักจนนั่งไม่ติด เธอกับชนนช่วยกันรบเร้าให้อินทรโทร.หามาวินอยากรู้ว่าเขาพารตีไปถึงไหนแล้ว อินทรบ่นว่าทั้งรตีและมาวินไม่ใช่เด็กแล้ว มาวินก็คิดจะจีบรตีอยู่ด้วย แล้วจะไปเป็น ก.ข.ค.เขาทำไม แพรไหมบอกว่ามาวินไม่ได้คิดจะจีบรตีจริงๆ แต่จะใช้รตีมาเอาชนะตน เขาพยายามทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้ตนมีความสุข

    “ทำไมมองเพื่อนเราในแง่ร้ายขนาดนั้น” อินทรถาม ก็พอดีนารามาร่วมวงถามว่ามีเรื่องอะไรกันหรือ

    ชนนรีบบอกว่าไม่รู้มาวินพารตีไปไหน แพรไหมถามว่าเธอรู้ไหมว่าตอนนี้มาวินอยู่ไหน นาราบอกไม่รู้แล้วจะช่วยเช็กโซเชียลให้ แต่หาโทรศัพท์ไม่เจอ

    ที่แท้นาราลืมไว้ในรถ คนขับรถวิ่งเอามาให้บอกว่าเดี๋ยวคุณท่านโทร.มาไม่ติดจะพาลอารมณ์เสีย นารากลัวความแตกรีบไล่คนขับรถให้ไปเสีย คนขับรถบอกว่า “เย็นนี้ผมมารับนะครับคุณหนู” ชนนตาโตถามว่าทำไมเรียกเธอว่าคุณหนู? คนขับรถกำลังจะบอกก็ถูกนาราโพล่งออกไป “พ่อ!!!” แล้วเข้าไปเกาะแขนคนขับรถตัดพ้อว่า บอกกี่ครั้งแล้วว่าไม่ให้เรียกตนว่าคุณหนู เดี๋ยวเพื่อนจะเข้าใจผิดคิดว่าตนรวยจริง แล้วบอกชนนว่า “นี่พ่อเราเอง” ยืนยันว่าตนเป็นลูกคนขับรถกับแม่บ้าน ชนนฟังแล้วงงๆ แต่ก็เชื่อ

    ooooooo

    มาวินมุ่งแต่จะแกล้งแพรไหม เขาชวนมารตีถ่ายรูปคู่กันแล้วเอาไปลงไอจี Rich Hell Boy ของตน ทั้งยังขอไอดีไลน์ของรตี บอกว่าจะส่งรูปให้ รตีถามอย่างมีจริตว่าเป็นมุกขอไลน์สาวหรือเปล่า? แต่ก็รีบกดให้

    นาราพบรูปคู่ของมาวินกับรตีในอินสตาแกรมของมาวิน แพรไหมรีบชะโงกมาดูถามว่ารูปนั่นถ่ายที่ไหนรู้ไหม อินทรบอกว่าตนเคยไปร้านนั้นกับมาวินบ่อยๆ แพรไหมรบเร้าให้รีบบอกมาว่าร้านอยู่ไหน อาทรไม่บอกแต่เร่งให้ขึ้นมอเตอร์ไซค์ของตนแล้วจะพาไป

    “อย่าไปนะแพร เพื่อนกลุ่มเดียวกัน นิสัยก็ต้องเหมือนกันนั่นแหละ” ชนนเตือนแพรไหม นาราน้อยใจที่ถูกมองเหมารวมเป็นคนไม่ดีไปด้วย เดินจากไปงอนๆ ชนนรีบตามไปแก้ตัว เป็นโอกาสให้อินทรเร่งแพรไหมให้รีบขึ้นรถ ความเป็นห่วงเพื่อนทำให้แพรไหมรีบขึ้นซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ของอินทร เขายิ้มพอใจขับออกไปทันที

    นารางอนหาว่าชนนใจแคบที่มองคนรวยเป็นคนนิสัยไม่ดีไปหมด ชนนบ่นว่าทำไมต้องโกรธตนด้วย ทำอย่างกับตัวเองเป็นคนรวยอย่างนั้นแหละ นาราสะดุ้ง บอกว่า “ก็...เราไม่ชอบคนใจแคบ” แล้วเดินแยกไป ชนนยืนเกาหัวงงๆ...

    ฝ่ายอินทรก็เจ้าเล่ห์ พอแพรไหมยอมไปด้วยก็ขับมอเตอร์ไซค์มุ่งหน้าไปพัทยาทันที แต่พอไปถึง ไม่เห็นมาวินกับรตี

    แพรไหมหันถามว่าร้านไหนล่ะ จึงรู้ว่าถูกอินทรแอบถ่ายรูปแล้วกดอัพโหลดรูปทันที เขาทำเฉไฉแก้ตัวว่า ตนจำผิดคิดว่ารู้แต่ที่จริงไม่รู้ แล้วพูดหน้าตาเฉยว่า ตนไม่รู้จักร้านนั้นแต่แรกแล้ว แต่หาข้ออ้างเพื่อพาเธอมาเที่ยวพัทยาเท่านั้นเอง

    แพรไหมโกรธมาก บอกว่าผิดหวังเขามาก ต่อไปเจอกันที่ไหนไม่ต้องทักกันก็ได้ อินทรสารภาพว่าตนชอบเธอตั้งแต่แรกเจอแล้ว ทำเอาแพรไหมอึ้งที่ถูกสารภาพรักดุ่ยๆในสถานการณ์แบบนี้

    ฝ่ายมาวินพารตีกลับไปที่มหาวิทยาลัย รู้จากนาราว่าแพรไหมซ้อนมอเตอร์ไซค์อินทรออกไปตามหาเขากับรตีร้านที่เขาโพสต์ในอินสตาแกรมตั้งนานแล้ว ไม่เจอกันหรือ มาวินรู้ถึงกับอึ้งที่ตั้งใจกวนประสาทแพรไหมแต่เธอกลับถูกอินทรที่บอกว่าจะจีบเธอให้ติดใน 7 วัน ฉกเอาไปเสียแล้ว เขาดูในอินสตาแกรมเห็นรูปอินทรกับแพรไหมที่หาดจอมเทียน เขาพุ่งไปทันที

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    Help Me คุณผีช่วยด้วย EP.2 เวลาของ อานนท์ หมดแล้ว แต่ยังห่วงลูก-เมีย ไม่ไปเกิด

    Help Me คุณผีช่วยด้วย EP.2 เวลาของ อานนท์ หมดแล้ว แต่ยังห่วงลูก-เมีย ไม่ไปเกิด
    24 ต.ค. 2564

    10:00 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอาทิตย์ที่ 24 ตุลาคม 2564 เวลา 12:33 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์