นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    คนเหนือฅน

    SHARE

    เมฆา คม และตาจุ้นหาทางช่วยเนตรดาวพ้นจากทหารหื่น แล้วพวกเขายังเล่นงานพวกมันตายหมดและช่วยอองเลกับชาวบ้านทุกคนมาได้อย่างปลอดภัย

    หลังจากนั้นอองเลนำเหล้ามาเลี้ยงตาจุ้นเพื่อนเกลอ ขณะที่ชาวบ้านช่วยกันลำเลียงศพทหารไปฝัง

    “ทหารพวกนี้เป็นทหารฝ่ายไหน” คมถามด้วยความสงสัย อองเลบอกว่าเป็นพวกพันเอกจอมเมืองน้องนายพลจอมศึก เมฆาได้ยินก็หูผึ่ง รำพึงออกมา

    “น้องนายพลจอมศึกงั้นหรือ”

    “เอ็งรู้จักนายพลจอมศึกด้วยหรือไอ้เซลส์แมน” ตาจุ้นถาม

    เมฆายังไม่อยากจะเผยตัว ก็พอดีเนตรดาวนึกได้แทรกขึ้นมา “ที่แท้วันนั้นนายก็ไม่ได้ไปเที่ยวผู้หญิงโสเภณี” เธอหมายถึงวันที่ไปเจอเมฆาในบาร์ของเรืองเดช ซึ่งเมฆาก็ยอมรับ แต่พูดเสียงเบาได้ยินกันแค่สองคน

    “ผมตามนายพลจอมศึกมาตั้งแต่ที่บาร์ของนายเรืองเดช และรู้ว่าคนของไมเคิลฆ่าเขา”

    ตาจุ้นจับตามองก่อนถามอีกครั้งว่า “ตกลงเอ็งรู้จักนายพลจอมศึกด้วยหรือ”

    “ฉันแค่เคยได้ยินชื่อ” เมฆาเฉไฉ คมมองเขาอย่างจับผิดคิดว่าต้องเป็นตำรวจแน่ เนตรดาวรีบกลบเกลื่อน

    “งานนี้มันเกี่ยวข้องหลายฝ่าย และฉันว่ามันต้องเกี่ยวกับการปล้นยาเสพติดของกลางด้วย ฉันต้องการตัวนายเรืองเดช”

    “มันไม่ใช่หน้าที่คุณไม่ใช่หรือหมวด” คมติง

    “ตำรวจทุกนายมีหน้าที่พิทักษ์สันติราษฎร์ ไม่มีแบ่งว่าใครทำหน่วยไหนหรือหน้าที่อะไร”

    “แต่ผมว่านายเรืองเดชไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้”

    “พวกเดียวกันก็ต้องปกป้องกันอยู่แล้ว” เมฆาพูดพรวดไม่เกรงใจ เล่นเอาคมไม่พอใจจ้องเขาตาขวาง ถามว่านายเป็นใคร เกี่ยวอะไรด้วย เมฆามั่วนิ่มทันที “ก็ฉันมาช่วยแฟนฉันไง”

    “แฟนอะไร พูดดีๆนะ” เนตรดาวตาเขียวจะเอาเรื่องเมฆา ตาจุ้นเลยต้องช่วยสงบศึก

    “เอาล่ะๆ พอได้แล้ว พวกเรามีเป้าหมายเดียวกันที่จะไปช่วยนายเรืองเดช ก็ควรจะร่วมมือกัน เอาคนออกมาก่อนแล้วค่อยว่ากัน”

    ทางฝ่ายแสงฉายกับคิมหันต์ที่ได้ห้องพักแล้วแถวตลาดเมืองฝาง เธอและเขาอยู่ร่วมห้องมีเตียงเดียว คิมหันต์จัดแจงแบ่งครึ่งนอนคนละฝั่งแต่หญิงสาวไม่โอเค บอกให้เขาไปนอนที่พื้น คิมหันต์บ่นกระปอด กระแปดแต่ก็ยินยอม จากนั้นทั้งคู่ก็ผลัดกันอาบน้ำ เสร็จแล้วจะไปเดินเล่นที่ตลาด

    ด้านคณะของสิงขรต้องระเห็จไปนอนรีสอร์ตเล็กๆ ห่างจากตลาดพอสมควร ตกเย็นพวกไอ้จอมขออนุญาตออกไปหาอะไรดื่มที่ตลาด สิงขรไม่ว่าแต่กำชับไม่ให้ไปก่อเรื่อง ครั้นพวกสมุนไปกันแล้ว สิงขรก็หารือกับเชนตามลำพัง

    “จบงานนี้ เราก็เป็นใหญ่ที่สุดแล้ว”

    “แกจะทำแบบนั้นกับอาแกจริงๆหรือ”

    “ใช่ อาฉันใจอ่อนเกินไป นับวันยิ่งอ่อนลงทุกที แบบนี้จะเป็นใหญ่ได้ยังไง”

    “อาจเป็นเพราะลูกสาวก็ได้”

    “พราวฟ้าน่ะหรือ...ก็เป็นไปได้ แต่ถ้าพราวฟ้าแต่งงานกับฉันแล้วทุกอย่างก็จะราบรื่น หมดปัญหา”

    “รู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้มีอิทธิพลต่อนายเหลือเกินนะ”

    “คนนี้ฉันยกให้อยู่เหนือชีวิตฉันเลย” สิงขรไม่ได้พูดเอาสนุก สีหน้าและแววตาเขาจริงจังรักพราวฟ้ามาก

    ooooooo

    เรืองเดชกับพราวฟ้ายังคงถูกขังรวมอยู่กับพันเอกจอมเมืองภายในอาณาเขตของไมเคิล...

    สามคนสนทนากัน

    “ฉันบอกนายจริงๆนะเรืองเดช ฉันก็อยากจะเลิกแล้วก็ออกจากวงการยาเสพติด”

    “ผู้พันถึงขายโรงงานยาเสพติดให้ฉัน...แล้วพวกผู้พันจะทำอะไรกิน”

    “ตอนนี้ทางรัฐบาลของเราเปิดโอกาสให้พวกชนกลุ่มน้อยได้มีโอกาสร่วมปกครองประเทศ ต่อไปการจับอาวุธไม่จำเป็นอีกต่อไปแล้ว”

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    บุกป่าหา "แม่มา" เปิดฉากแรก "ธิดาวานร" สุดระทึก "ปิ่น" หนีตายเสี่ยงตกหน้าผา

    บุกป่าหา "แม่มา" เปิดฉากแรก "ธิดาวานร" สุดระทึก "ปิ่น" หนีตายเสี่ยงตกหน้าผา
    18 ต.ค. 2564

    02:01 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันจันทร์ที่ 18 ตุลาคม 2564 เวลา 02:10 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์