นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    คนเหนือฅน

    SHARE

    แต่คมไม่ยอมแน่ เขากับตาจุ้นต่อสู้กับพวกทหารอย่างเอาเป็นเอาตาย ระหว่างนี้เองเมฆากับเนตรดาวผ่านมาจึงเข้าช่วย

    ในขณะที่พวกคมและเมฆาเป็นต่อ ทหารก็เอาตัวอองเลเพื่อนตาจุ้นมาเป็นตัวประกัน สุดท้ายพวกคมเลยโดนมันควบคุมตัวไปขังรวมกันทั้งหมด

    ooooooo

    แยกจากพวกมูซอมาแล้ว คิมหันต์กับแสงฉายแวะเดินตลาดเมืองฝางเพื่อจะหาที่พัก ที่นี่บรรยากาศคึกคักมีผู้คนหลายชนชาติ มีร้านค้าและโรงเตี๊ยม คิมหันต์ตื่นเต้นบอกว่าเป็นครั้งแรกที่มา

    “ฉันมาสองสามครั้งแล้ว ระวังข้าวของด้วย ขโมยเยอะ เราไปหาอะไรกินกันดีกว่า”

    แสงฉายเดินนำคิมหันต์ไปที่โรงเตี๊ยม ซึ่งเป็นไม้สองชั้น ชั้นล่างเป็นร้านอาหารมีผู้คนเข้าออกไปมา

    เมื่อมาติดต่อห้องพัก ปรากฏว่าเหลือห้องเดียวเตียงเดียว คิมหันต์ตกลงและสั่งข้าวมากิน แสงฉายลังเลเพราะไม่เคยนอนร่วมห้องกับผู้ชาย แต่สุดท้ายก็ไม่มีทางเลือกอื่นอยู่ดี

    ฝ่ายพวกกำนันสิงห์ที่ได้เข้าพักผ่อนในที่ที่ไมเคิลจัดไว้ให้อย่างดี แต่ด้านนอกมีทหารเวรยามตลอดเวลา ทำให้ภูผาบ่นกับพ่อว่านี่เขาอารักขาเราหรือว่าควบคุมตัว แล้วถามพ่อว่าเราจะทำยังไงกันต่อ อยู่แบบนี้ตนอึดอัด

    “เราอยู่นี่ไม่นานหรอก พ่อไม่มีคดี จะกลับไปดูลาดเลาให้ก่อน แต่ตอนนี้ขอรอดูหน้าไอ้เรืองเดชสักพัก”

    ภูผาทำหน้าเบื่อหน่าย แล้วนึกได้บอกพ่อว่าตนอยากเข้าไปเที่ยวตลาดเมืองฝาง หาอะไรดื่มเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ กำนันสิงห์ตามใจแต่กำชับว่าอย่าหาเรื่องมาอีกก็แล้วกัน...

    ที่ห้องคุมขังในหมู่บ้านกะเหรี่ยง คม ตาจุ้น เมฆา เนตรดาวนั่งรวมตัวมองไปด้านนอกที่มีทหารเฝ้าตลอดเวลาเพื่อหาทางหนี ระหว่างนี้คมถามเนตรดาวว่ามาได้ยังไง เธอบอกว่าบังเอิญผ่านมา แต่ตาจุ้นจับผิดทันทีว่าไม่ใช่แน่

    “จะอะไรก็ช่างเหอะ แต่ก็ช่วยลุงกับพี่ยักษ์นั่นรอดตายมาได้ก็แล้วกัน”

    “รอดตาย...แต่ก็ถูกจับ แบบนี้อย่ามาช่วยดีกว่า”

    “น่าปล่อยให้ตายทั้งคู่เลย”

    “นายมาทำอะไรที่นี่นายคม”

    “นายเรืองเดชกับพราวฟ้าถูกพวกไมเคิลจับมา ผมจะไปช่วย”

    “มาสองคนเนี่ยนะ แกคิดว่าแกเป็นแรมโบ้หรือยังไง”

    “แกจะคิดยังไงก็ได้ แต่เปลี่ยนใจฉันไม่ได้หรอก ว่าแต่แกเถอะ แกเป็นใครกันแน่ คงไม่ใช่เซลส์แมนขายรถไถหรอกนะ”

    “เอาล่ะๆ เลิกเถียงกันได้แล้ว ฉันบอกนายตรงๆก็ได้นายคม ฉันก็จะมาช่วยนายเรืองเดชกับพราวฟ้า” เนตรดาวตัดบท คมเห็นว่ามีเป้าหมายเดียวกัน ถ้าออกไปจากที่นี่ได้เราน่าจะร่วมมือกัน เมฆารีบคัดค้าน แต่เนตรดาวตกลง

    ไม่ทันไร ทหารสองคนเข้ามาเอาตัวเนตรดาวไปหมายจะเอาไปปู้ยี่ปู้ยำ เมฆาเป็นห่วงและคิดจะช่วยแต่ยังไม่กระโตกกระตาก...ส่วนที่ตลาดเมืองฝาง พวกสิงขรมาถึงที่นี่แล้ว สิงขรให้จอมไปติดต่อโรงเตี๊ยมเพื่อหยุดพัก แต่เชนถามอย่างข้องใจว่าทำไมเราต้องพักที่นี่ น่าจะไปจัดการให้เสร็จๆ

    “ทำไมเราจะต้องไปออกแรง ในเมื่อมันจะมีคนมาช่วยอากับพราวฟ้าอยู่แล้ว” เชนถามว่าใคร? สิงขรบอกว่า “ไอ้คมไง เชื่อฉันสิ ยังไงมันก็ต้องมารอให้มันเข้าไป เราก็จะรอฉกชิ้นปลามันจากมัน”

    เชนรู้สึกว่าสิงขรไม่แฟร์ แต่ก็จำยอม “ที่แท้แกก็วางแผนไว้”

    “แน่นอน ฉันรู้ว่าไอ้คมมันคิดยังไงกับพราวฟ้า คราวนี้ล่ะฉันจะได้เขี่ยหนามออกจากหัวใจเสียที”

    ส่วนจอมที่ไปติดต่อห้องพัก แต่ห้องเต็มทำให้เขาผิดหวังกลับมาโดยไม่เห็นคิมหันต์กับแสงฉายที่เพิ่งกินข้าวเสร็จและกลับขึ้นห้องพักชั้นบนไป

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"
    2 ธ.ค 2564

    04:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพฤหัสที่ 2 ธันวาคม 2564 เวลา 06:29 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์