นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    คนเหนือฅน

    SHARE

    “แกคิดว่าเขาจะขังอาแกกับแฟนแกไว้ในบ้านอย่างนั้นหรือ”

    “ไม่ มันต้องเอาไว้ที่อื่น”

    “งั้นไปถึงก่อน แล้วฉันจะหาทางชิงตัวมาให้ ...มีอีกเรื่อง ฉันมั่นใจเต็มร้อยว่าไอ้เซลส์แมนคนที่ชื่อเมฆาเป็นตำรวจที่ทางหน่วยปฏิบัติการพิเศษส่งมา”

    “ฉันยังไม่เชื่อจนกว่าจะมีหลักฐาน รวมทั้งไอ้คมด้วย ฉันยังเชื่อว่าไอ้คมอาจจะเป็นตำรวจด้วยซ้ำ”

    “คมไม่ใช่ตำรวจ แต่มันน่ากลัวกว่าตำรวจมาก” เชนพูดทิ้งท้าย...

    เวลานั้นเมฆากับเนตรดาวเดินทางมาไกล เมฆา หยุดพักดูพิกัดจากโทรศัพท์มือถือ ทำให้เนตรดาวสงสัยว่าทำไมโทรศัพท์เขามีสัญญาณแต่ของตนไม่มี

    “ของผมมันเป็นโทรศัพท์แบบพิเศษที่ลิงก์กับดาวเทียม ใช้ทำงานปฏิบัติการได้ในทุกพื้นที่รวมทั้งขอความช่วยเหลือด้วย”

    “ว้าว...ดีจัง หน่วยฉันไม่เห็นมีแบบนี้เลย”

    “ให้ทางผู้การคุณขอไปสิ คุณก็ทำงานปฏิบัติการพิเศษต่อต้านยาเสพติดอยู่ไม่ใช่หรือ”

     “แค่เคยทำน่ะ” เธอตอบหน้าเศร้าสะเทือนใจ เมฆาเข้าใจความรู้สึกรีบขอโทษที่พูดไป “ช่างมันเถอะ วันหนึ่งฉันจะกลับไปพิสูจน์ว่าสิ่งที่ฉันทำมันไม่ผิด”

    “นี่คือเหตุผลที่คุณมากับผม”

    “ใช่ ฉันทำงานต่อต้านยาเสพติดมาตลอดตั้งแต่ เรียนจบโรงเรียนนายร้อยตำรวจ มันอยู่ในสายเลือดของฉัน นี่เราใกล้จะถึงหรือยัง”

    “ผมไม่แน่ใจ เพราะเราไม่รู้ว่าบ้านของไมเคิลอยู่ที่ไหน แต่คิดว่าน่าจะใกล้ถึงแล้ว ห่างจากนี่จะมี หมู่บ้าน เราอาจสอบถามคนแถวนั้น”

    ที่ป่าคนละด้าน กองคาราวานสินค้าที่มูซอคุมกำลังเดินทางผ่านช่องเขา มูซอเตือนลูกทีมให้ระวังตัว แถบนี้เป็นถิ่นอิทธิพลของพันเอกจอมเมือง ในเมื่อจอมเมืองไม่อยู่บางทีอาจไม่มีใครคุมทหาร อาจมีพวกนอกแถว

    พูดไม่ทันขาดคำ ทหารนอกแถวพวกนั้นจู่โจมเข้าปล้นกลุ่มของมูซอ สองฝ่ายปะทะกันด้วยปืนดังสนั่น คิมหันต์กับแสงฉายอยู่แถวนั้นตกใจเสียงปืน แต่เมื่อเห็นมูซอโดนปล้นก็เข้าช่วยเหลือจนทหารนอกแถวพวกนั้นตายหมด

    มูซอเคยช่วยเหลือคิมหันต์มาก่อน สองคนจำกันได้ คิมหันต์กับแสงฉายตามมูซอไปพักที่หมู่บ้าน จากการพูดคุยกันสองฝ่ายมีเป้าหมายเดียวกันคือต่อต้านทำลายล้างพวกค้ายาเสพติด จึงคุยกันถูกคอ

    “ว่าแต่สินค้าพวกนี้เสียหายหมดเลย ทางนายจ้างเขาไม่ว่าเอาหรือ” คิมหันต์ถามมูซอ

    “เรามีสัญญาต่อกันว่าในกรณีที่ถูกปล้นกลางทาง เราจะชดใช้ค่าเสียหายให้ครึ่งหนึ่งของราคาสินค้าทั้งหมด ซึ่งเรื่องนี้ไม่มีปัญหา แต่ปัญหาใหญ่ก็คือพวกทหารพวกนี้มันไม่ใช่แค่ปล้นสะดมพวกฉันแน่ มันต้องปล้นไปตามหมู่บ้านต่างๆเพื่อให้มีกินมีใช้”

    “น่ากลัวจัง” แสงฉายบ่น

    คิมหันต์ตาไวเห็นภาพถ่ายของคมในบ้าน ถามมูซอว่ารูปใคร มูซอบอกว่าลูกชายตนเอง มีอะไรหรือ

    “ผมว่าผมเคยเจอเขานะครับ”

    มูซอกับจอบิตื่นเต้น แต่พอได้ยินคิมหันต์พูดต่อ ว่าเขาทำงานอยู่กับนายเรืองเดช มูซอก็ชะงักหน้าเจื่อน เพราะรู้ดีว่าเรืองเดชเป็นนักค้ายาเสพติดกับอาวุธ...

    ขณะนั้นตาจุ้นกับคมอยู่ที่หมู่บ้านกะเหรี่ยง ตาจุ้นตั้งใจหยุดพักที่นี่เพื่อจะพบเพื่อนของตนด้วย แต่กลายเป็นทั้งหมู่บ้านเงียบผิดปกติ เพราะก่อนหน้านี้โดนทหารนอกแถวของพันเอกจอมเมืองปล้นนั่นเอง

    คมกับตาจุ้นมาผิดเวลาเลยเจอดี พวกทหารไม่เชื่อที่สองคนบอกว่าเป็นพรานล่าสัตว์จะมาขอข้าวกิน พวกมันตั้งใจจับคมกับตาจุ้นไปขังรวมกับชาวบ้านซึ่งในนั้นมีอองเลเพื่อนของตาจุ้นรวมอยู่ด้วย

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    ตบมาตบกลับไม่โกง "ปิ่น-ปอไหม" เข้มข้น ไม่มีใครยอมใคร ใน "ธิดาวานร"

    ตบมาตบกลับไม่โกง "ปิ่น-ปอไหม" เข้มข้น ไม่มีใครยอมใคร ใน "ธิดาวานร"
    30 พ.ย. 2564

    07:50 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอังคารที่ 30 พฤศจิกายน 2564 เวลา 14:55 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์