นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    คนเหนือฅน

    SHARE

    เนตรดาวเซ็งกับคำพูดผู้กำกับเสียจริง ครั้นเพทายถามว่าเราต้องไปช่วยเรืองเดชหรือเปล่า ผู้กำกับตอบหน้าตาเฉยว่า จะไปช่วยทำไม ไม่มีเจ้าทุกข์มาแจ้งความ...

    เรืองเดชกับพราวฟ้าโดนพวกแคทเธอลีนจับไปที่บ้านไมเคิล พราวฟ้ากลัวและไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น คนพวกนี้เป็นใคร กระทั่งไมเคิลปรากฏตัวทักทายเรืองเดชทำให้พราวฟ้าเริ่มจับต้นชนปลาย

    “ว่าไง เรืองเดชเพื่อนรัก” พูดจบไมเคิลชกหน้าเรืองเดชเต็มแรง “หมัดนี้แทนสิ่งที่แกหักหลังฉัน”

    เรืองเดชนิ่งพยายามรักษาสถานการณ์ ถามว่า“เรื่องอะไร”

    “นายพลจอมศึก ฉันรู้ว่าแกแอบทำอะไรกันอยู่”

    “จอมศึกตายไปแล้ว แกอยากรู้อะไร ก็ตามไปถามกันเอง”

    “ไม่จำเป็น ตอนนี้ฉันมีจอมเมือง แล้วก็เรืองเดช รวมทั้งลูกสาวคนสวยของแก”

    “อย่าทำอะไรลูกฉันนะ”

    “นั่นมันขึ้นอยู่กับแกว่าจะให้ความร่วมมือกับฉันแค่ไหน” ไมเคิลจ้องเรืองเดชตากร้าว พราวฟ้ากลัวและเป็นห่วงพ่อ...ส่วนที่บ้านตาปลิวเวลานี้ คิมหันต์ แสงฉาย จำปูน รวมทั้งตาปลิวด้วย ทุกคนกำลังเตรียมตัวออกเดินป่าโดยมีเสบียงเผื่อไว้สามวัน จำปูนตื่นเต้นมากเพราะเป็นการเดินป่าข้ามไปฝั่งโน้นครั้งแรก

    แสงฉายพร้อมมากเพราะชอบเดินป่าเป็นชีวิตจิตใจ ที่สำคัญเธอสบายใจเพราะป่านนี้กำนันสิงห์กับภูผาคงรับกรรมกันแล้ว คิมหันต์ก็ว่าคราวนี้รอดยาก กองปราบลงมือเอง

    “แล้วเรื่องไมเคิลล่ะ เอ็งแค่ไปหาข้อมูลแล้วกลับใช่ไหม”

    “ใช่ตา ฉันกับแสงฉายจะข้ามไปฝั่งเมืองฝาง ตากับจำปูนรออยู่ที่ชายแดน”

    ทุกคนรับรู้แล้วเก็บของออกเดินทาง...ในวันเดียวกัน ตำรวจโรงพักสถิตไทยขนย้ายภูผากับลูกน้องสี่คนไปฝากขัง ระหว่างทางมีเจ้าหน้าที่ที่เป็นคนขับซึ่งรับเงินก้อนโตจากกำนันสิงห์เตรียมจะจอดรถพักริมทางตามที่ตกลงกันไว้

    ส่วนเล่าปาที่อาสาชิงตัวพวกภูผาอยู่กับกำนันสิงห์ตรงจุดนัดนั้น สองคนชะเง้อมองเป็นระยะ ท่าทีกำนันสิงห์ร้อนรนกระวนกระวายคอยมองนาฬิกาบ่อยครั้ง

    “คงใกล้จะมาถึงแล้ว ขอบใจมากนะที่มาช่วย”

    เล่าปายิ้มซื่อแต่ในใจคิดคด “ขอบจงขอบใจอะไรกันล่ะ เรามันคนกันเอง เพื่อนเดือดร้อนเราก็ต้องช่วยเพื่อน”

    “ดี ถ้าเราสองฝ่ายจับมือกัน งานนี้ไอ้เรืองเดชเละแน่”

    “คุณได้สิทธิ์นั้นเดี๋ยวนี้”

    เล่าปาแสยะยิ้ม ชะเง้อมองถนนเห็นว่ายังว่างเปล่า ถามกำนันสิงห์ว่า “แน่ใจนะว่าตำรวจเอาด้วยกับแก”

    “แน่นอน พวกมันต้องมาจอดเข้าห้องน้ำที่นี่”

    พูดขาดคำ รถตำรวจขนผู้ต้องหาก็โผล่มา คนขับบอกเพื่อนตำรวจว่าตนปวดท้องขอเข้าห้องน้ำ พอรถเข้าจอดได้สักครู่ เล่าปาก็เดินอาดๆมาหยุดข้างรถตำรวจคันแรก แล้วไม่พูดพร่ำทำเพลงชักปืนยิงใส่รถ ส่วนกำนันสิงห์กับลูกน้องประกบรถอีกคันเพื่อช่วยพวกภูผา

    ภูผากับลูกน้องสี่คนดีใจมาก วิ่งตามกำนันสิงห์ออกมา ขณะที่เล่าปายังเล่นงานตำรวจทุกคนจนตายเรียบ แม้แต่หมู่ที่รับเงินจากกำนันสิงห์ไปก็ไม่เว้น เมื่อกำนันถามว่ายิงเขาทำไม เล่าปาตอบหน้าตาเฉยว่าปืนลั่น แล้วเดินนำพวกกำนันสิงห์หายไปในป่าข้างทาง

    ooooooo

    สิงขรรวบรวมลูกน้องกลุ่มหนึ่งเพื่อไปช่วยเรืองเดชกับพราวฟ้าโดยมีเชนร่วมขบวนด้วย แต่ความจริงเป้าหมายของสิงขรคือช่วยพราวฟ้าคนเดียว เขาแอบบอกเชนว่าที่ไม่ให้คมไปด้วยเพราะกลัวทำเสียแผน งานนี้เรืองเดชอาจไม่ได้กลับมา

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    ตบมาตบกลับไม่โกง "ปิ่น-ปอไหม" เข้มข้น ไม่มีใครยอมใคร ใน "ธิดาวานร"

    ตบมาตบกลับไม่โกง "ปิ่น-ปอไหม" เข้มข้น ไม่มีใครยอมใคร ใน "ธิดาวานร"
    30 พ.ย. 2564

    07:50 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอังคารที่ 30 พฤศจิกายน 2564 เวลา 16:05 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์