ตอนที่ 2
เสียงปรบมือดังกราวใหญ่เมื่อเรืองเดชประกาศมอบทุนการศึกษาให้นักเรียน 10 ทุน ไมเคิลรู้ทันพูดกับแคทเธอลีนว่าเรืองเดชเข้าใจสร้างภาพ
ไม่ทันมอบทุนการศึกษาผ่านผู้อำนวยการโรงเรียนเสร็จก็เกิดเรื่องไม่คาดฝัน กลุ่มชายฉกรรจ์พรางใบหน้าบุกเข้ามากราดยิง ตำรวจยิงตอบโต้ ส่วนเมฆาซ่อนตัวดูเชิง ผู้คนในงานต่างวิ่งหนีโกลาหล บางคนถูกยิงล้มตาย บางคนหลบใต้โต๊ะ สารวัตรเพทายตะโกนบอกให้ก้มต่ำๆ
เหตุการณ์ระทึกขวัญดำเนินต่อไปท่ามกลางเสียงปืนสองฝ่ายยิงตอบโต้ คมพาเรืองเดชกับพราวฟ้าหนีออกมาทางข้างหลังจนตัวเองโดนยิงเลือดสาด แต่คมไม่ละความพยายามที่จะพาเจ้านายหนี
เรืองเดชเห็นท่าไม่ดีสั่งคมให้พาพราวฟ้าหนีไปก่อน ขณะที่ผู้กำกับการเวกก็สั่งจ่าแห้วให้ขอกำลังเสริมแต่จ่าบอกว่าเรายกกันมาหมดโรงพักแล้ว
จังหวะหนึ่งเนตรดาวเกือบโดนยิงถ้าเมฆาที่ซ่อนตัวใต้โต๊ะไม่ยิงสกัดคนร้ายเอาไว้ นอกจากนี้เมฆายังยิงคนร้ายร่วงไปหลายคน แต่พอเหตุการณ์สงบเพราะคนร้ายที่นำโดยเชนถอนกำลัง เมฆาก็ทำทีเป็นหวาดกลัวตัวสั่นอยู่ใต้โต๊ะ
คมบาดเจ็บเสียเลือดจนหมดสติ พราวฟ้าเป็นห่วงรีบพาเขาส่งโรงพยาบาลก่อนที่พวกเรืองเดชจะตามมาสมทบ หมอทำการรักษาแล้วบอกว่าอาการคนเจ็บปลอดภัยไม่ได้เป็นอะไรมาก อีกสองวันก็กลับบ้านได้ พราวฟ้าโล่งอกและขออยู่เฝ้าคมตอบแทนที่เขาช่วยชีวิตเธอกับพ่อไว้ แต่สิงขรจะไม่ยอมเพราะคมเป็นแค่ลูกจ้าง
“เอาล่ะๆ ถ้าลูกฟ้าอยากเฝ้าก็ตามใจ” เรืองเดชไฟเขียวแต่สิงขรก็ยังอ้างเรื่องความปลอดภัยอีก
เนตรดาวที่มาถึงพร้อมจ่าแห้วกับหมู่เหิรจึงรับประกันความปลอดภัย เพราะเธอต้องคุ้มครองพยาน เธอคิดว่านายคมอาจจะเห็นหน้าคนร้าย
สรุปว่าพราวฟ้าได้อยู่เฝ้าคม สิงขรที่แอบชอบพราวฟ้าเลยฮึดฮัดขัดใจกลับไปอย่างไม่สบอารมณ์
ooooooo
เมฆากลับห้องพักแล้วติดต่อเพนนีเพื่อรายงานสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในงานเลี้ยง ขณะที่เพนนีก็มีข่าวน่าสนใจบอกเมฆาเหมือนกันว่าปืนที่เขาเจอในโกดังของเรืองเดชเป็นปืนชนิดเดียวกันกับที่ใช้ปล้นยาเสพติดของกลาง
ส่วนสิงขรอารมณ์เสียจากโรงพยาบาลกลับมาที่บาร์ เขาเพิ่งรู้จากลูกน้องว่าเมื่อกลางวันมีคนแอบเข้าไปในโกดังแต่มันไม่ได้เอาอะไรไป แล้วลูกน้องก็ไม่เห็นหน้ามันด้วย สิงขรรู้สึกไม่ค่อยชอบมาพากลแต่ยังไม่ทันซักไซ้ต่อก็พอดีเชนโทร.เข้ามาหา
เชนโทร.บอกสิงขรว่ารู้ตัวคนที่ช่วยสารวัตรเพทายแล้ว มันชื่อคมที่อยู่กับเรืองเดช สิงขรกำลังไม่พอใจคมอยู่จึงสั่งเชนเก็บมันให้ได้ และยังสั่งพวกไอ้จอมสมุนของตนคอยเฝ้าดูคนแปลกหน้าไว้ให้ดี มีใครเข้ามาในบางดงเสือตามประกบมันให้หมด
เนตรดาวกับจ่าแห้วและหมู่เหิรยังอยู่ดูแลความปลอดภัยให้พราวฟ้าและคมที่โรงพยาบาล สามคนนั่งเฝ้าหน้าห้องพูดคุยกันถึงเหตุการณ์ที่งานเลี้ยง เนตรดาวสงสัยว่าใครที่ช่วยเธอ ซึ่งหมู่เหิรเชื่อว่าไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่นอน
“แหม...หมวดนี่ดวงดีจริงๆนะ พอคับขันมีคนมาช่วยสองครั้งแล้ว จะใช่คนคนเดียวกันหรือเปล่านะ”
“คงไม่ใช่หรอก แล้วนี่เจอผู้จัดการปั๊มคนที่เห็นเหตุการณ์วันนั้นหรือยัง”
“ยังเลยครับ เขาบอกว่ากลับบ้านต่างจังหวัดหลายวัน เดี๋ยวถ้ากลับมาผมจะรีบไปถามให้ครับ”
สารวัตรเพทายเพิ่งมาถึง เขาแสดงความห่วงใยเนตรดาวจนจ่าแห้วจับความรู้สึกได้ว่าสารวัตรชอบหมวดแน่ จ่าแห้วเลยเปิดโอกาสให้ด้วยการชวนหมู่เหิรออกไปซื้อกาแฟ










