คนเหนือฅน
ตอนที่ 2
พราวฟ้าไม่ได้ปลื้มปริ่มกับงานเลี้ยงครั้งนี้สักเท่าไหร่ เธอเป็นคนง่ายๆสบายๆไม่ต้องการพิธีรีตอง แต่ก็ขัดพ่อไม่ได้จึงปล่อยเลยตามเลย ความสวยของเธอต้องตาตรึงใจคมเข้าอย่างจัง แต่ชายหนุ่มก็เก็บอาการเพราะเจียมตัวว่าเป็นแค่ลูกจ้างของพ่อเธอ
คมสำรวจความเรียบร้อยอยู่ด้านหนึ่งของงาน สารวัตรเพทายเดินมาเจอก็ทักทายดิบดี สร้างความประหลาดใจให้คมที่วันก่อนเจอกันบนโรงพักแต่สารวัตรไม่ทักแถมยังปฏิเสธว่าไม่รู้จัก
“ผมว่าแล้วสารวัตรต้องจำผมได้ แล้วทำไม...”
“ทำไมฉันทำเป็นไม่รู้จักนายทั้งๆที่นายช่วยชีวิตฉันไว้น่ะเหรอ เพราะฉันเป็นห่วงความปลอดภัยของนายน่ะสิ”
“ความปลอดภัย...ผมจะไม่ปลอดภัยได้ยังไง”
“นายเพิ่งมาใหม่ นายไม่รู้หรอกว่าที่นี่เป็นยังไง ตำรวจที่นี่มักถูกสั่งเก็บเสมอ ถ้าจะให้ฉันพูดตรงๆ
ก็คือฉันเดาว่าน่าจะเป็นฝีมือของนายเรืองเดช ถ้าเขารู้ว่านายช่วยฉัน เขาคงไม่เอานายไว้แน่”
“เป็นไปไม่ได้มั้งครับ”
“แล้วนายจะรู้เอง อยู่ห่างๆฉันไว้ ถ้าฉันมีหลักฐานเมื่อไหร่ ฉันไม่เลี้ยงแน่” เพทายจะผละไปแต่คมพูดโพล่งเรื่องมือปืนที่ลอบยิงเขา มันไม่ได้ตั้งใจยิงสารวัตรถึงตาย
“นายรู้ได้ยังไง”
“มือปืนมีเวลามากพอที่จะยิง แต่เขาเลือกที่จะยิงไม่ถูก”
เพทายเองก็เชื่ออย่างนั้นแต่พูดตัดบทก่อนเดินจากไป “ตายไม่ตาย มันก็ลอบยิงเหมือนกัน”
ที่หน้างาน เรืองเดชกำลังตำหนิสิงขรว่าชอบนอกคำสั่งอยู่เรื่อย สิงขรรู้ว่าเรื่องอะไร แทรกขึ้นว่าตนไม่ไว้ใจคม
“ฉันก็ไม่เห็นว่ามันจะมีอะไร”
“ตอนนี้ทางการส่งหน่วยปฏิบัติการพิเศษลงพื้นที่เราแล้ว ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าเป็นใคร”
“เรื่องยาเสพติดของกลางใช่ไหม” สิงขรพยักหน้ารับ เรืองเดชตามใจ จากนั้นให้สิงขรไปบอกพราวฟ้าว่าเตรียมตัวได้แล้ว
ooooooo
เรืองเดชเดินกลับมาที่ผู้กำกับการเวกซึ่งอยู่ห่างจากประตูทางเข้าไม่มาก สักครู่กำนันเกชากับภูผาก้าวเข้ามา เนตรดาวจะขอค้นอาวุธตามระเบียบแต่ภูผาเสียงแข็งว่าจะค้นทำไม?
ภูผาพูดไปทั้งที่ยังเห็นหน้าหมวดสาวไม่ชัด พอเห็นจะจะจังๆถึงชะงัก ใจอ่อนยวบแพ้ความสวยของเธอทันที
“ได้สิครับผู้หมวด แต่ก่อนจะค้น ขอทราบชื่อผู้หมวดหน่อยได้ไหมครับ”
“ฉันร้อยตำรวจโทหญิงเนตรดาว”
“แล้วมีแฟนหรือยังครับ”
เนตรดาวไม่พอใจแต่เก็บอาการ พูดนิ่งๆว่าถ้าไม่ให้ค้นก็เข้าไปไม่ได้ แต่จู่ๆเรืองเดชยิ้มเผล่มาต้อนรับสองพ่อลูกและให้สิทธิ์ไม่ต้องตรวจค้นอาวุธ รวมทั้งไมเคิลที่มากับแคทเธอลีนก็ผ่านตรงจุดตรวจนี้ด้วยเหมือนกัน
งานเลี้ยงเปิดฉาก พิธีกรของงานประกาศต้อนรับแขกเหรื่อก่อนเชิญเรืองเดชฐานะเจ้าภาพมากล่าวเปิดงานอย่างเป็นทางการ
“วันนี้ก็เป็นวันดีอีกวันที่เราชาวบางดงเสือภาคภูมิใจ เป็นวันที่พ่อคนหนึ่งที่ตั้งใจเลี้ยงดูส่งเสียลูกสาวจนประสบความสำเร็จ และได้กลับมาพัฒนาบางดงเสือของเราให้เจริญรุ่งเรืองยิ่งขึ้น และบัดนี้ขอเชิญพบกับพราวฟ้า ลูกสาวผมเองครับ”
พราวฟ้าเดินออกมาโดยมีสิงขรประกบเคียงคู่ รูปร่างหน้าตาพราวฟ้าสะกดทุกสายตาในหอประชุม เธอแนะนำตัวและกล่าวขอบคุณแขกเหรื่อแค่น้อยคำ
กำนันเกชามองพราวฟ้าอย่างชื่นชม บอกว่าเธอหน้าตาน่ารักดี แต่ภูผากลับบอกว่าหมวดคนที่ตรวจอาวุธตรงทางเข้าน่าฟัดมากกว่า...
