ตอนที่ 2
“ตอนนี้พวกชาวบ้านมันกำลังฮึกเหิม ปล่อยเอาไว้มันคงไม่ดี ฉันเลยต้องเชือดไก่ให้ลิงดูสักคนสองคน”
“แล้วนังจำปูนลูกสาวมันล่ะ มันไม่ปากมากหรอกหรือ”
“ขืนปากมากฉันก็จะจัดการส่งมันไปอยู่กับพ่อแม่มันเลย”
“แล้วครูแสงฉายล่ะ”
“คนนี้ฉันจะเอาไว้เป็นนางบำเรอ รอให้เรื่องมันนิ่งๆก่อน”
“ทำอะไรก็อย่าให้มันห้าวนัก ตอนนี้หยุดไว้ก่อน ค่อยๆดูท่าทีพวกมันไป”
ภูผาไม่ค่อยสนใจฟังคำเตือนของพ่อเพราะมั่นใจว่าตัวเองเอาอยู่...
บ่ายนี้คิมหันต์กับแสงฉายและจำปูนไปเดินป่า คิมหันต์มีกล้องและอุปกรณ์บันทึกภาพครบครัน เขาถ่ายภาพไปตลอดทาง ชมว่าที่นี่ยังสวยและอุดมสมบูรณ์เหมือนเดิม แสงฉายเสริมว่าที่เป็นแบบนี้เพราะชาวบ้านช่วยกันรักษา
“แต่อีกไม่นานมันก็จะกลายเป็นของไอ้กำนันเกชาแล้ว” จำปูนเอ่ยหน้าเศร้า
คิมหันต์กับแสงฉายไม่ยอมให้เป็นอย่างนั้นแน่ พอจำปูนขอตัวแยกไปเก็บผักหวาน คิมหันต์ก็ตัดสินใจพูดความจริงกับแสงฉาย
“ฉันบอกเธอตรงๆก็ได้ว่าฉันเป็นผู้สื่อข่าว เดินทางมาทำข่าวเกี่ยวกับยาเสพติด”
“ที่สถิตไทยไม่มีเรื่องยาเสพติดหรอก ถ้าจะมีก็โน่น บางดงเสือโน่น แล้วก็ข้ามชายแดนไปเลย”
“ฉันรู้ แต่อยากจะช่วยบ้านฉันก่อน ฉันจะรวบรวมข้อมูลแล้วเอาไปที่กรุงเทพฯให้พวกนักข่าวช่วยกันกระพือข่าว ถ้าโดนนักข่าวจี้ทุกวัน ฉันว่าคงต้องมีการตั้งกรรมการมาตรวจสอบแน่”
“ที่ผ่านมาฉันก็ทำแบบนี้ แต่มันก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น”
“แต่ฉันเชื่อว่าฉันทำได้ ฉันสัญญา แต่เธอต้องช่วยฉันทำอะไรบางอย่าง”
“ถ้ารักษาผืนป่าให้ชาวบ้านได้ ให้ฉันทำอะไรฉันก็ยอม”
คิมหันต์ยิ้มพอใจ แต่ทันใดเขาเห็นงูพิษห้อยตัวลงมาจากต้นไม้กำลังจะเลื้อยลงมาที่ไหล่แสงฉาย คิมหันต์ซัดมีดสั้นเข้าไปปักที่หัวงูอย่างแม่นยำ
จนงูกระเด็นตกพื้นตามแรงมีด แสงฉายตกใจมากยืนตัวแข็ง ค่อยๆผ่อนลมหายใจที่ตัวเองรอดอย่างหวุดหวิด
ooooooo
เมฆาหาทางแอบเข้าไปในไซโลของเรืองเดชจนได้ แล้วก็ได้เห็นอาวุธปืนร้ายแรงจำนวนมากที่พวกมันแอบซุกซ่อนไว้ในนี้ เมฆาใช้โทรศัพท์มือถือถ่ายรูปอาวุธเหล่านั้น แต่ตอนจะกลับออกมาเขาเกือบโดนจับได้
เมฆาต่อสู้กับลูกน้องเรืองเดชสองคนโดยไม่ให้พวกมันเห็นโฉมหน้า ซึ่งไม่นานนักเขาก็ซัดพวกมันสลบแล้วรีบออกมาเพื่อหาทางไปต่อที่งานเลี้ยงต้อนรับลูกสาวเรืองเดชในเย็นนี้
เมื่อใกล้เวลา สิงขรนัดพบเชนในที่แห่งหนึ่งเพื่อมอบหมายให้เล่นงานคมคนที่มาใหม่เพราะเขาสงสัยว่ามันอาจเป็นคนของทางการที่ส่งตัวมา
งานเลี้ยงเริ่มต้นแล้วที่หอประชุมของโรงเรียนบางดงเสือ ผู้กำกับการเวกนำกำลังตำรวจเท่าที่มี ในโรงพักมาทำหน้าที่ดูแลความสงบเรียบร้อยตามที่รับปากกับเสี่ยเรืองเดชไว้
แขกเหรื่อทยอยเข้างานตั้งแต่เย็นจนกระทั่งมืด เมฆากำลังหาทางพร้อมกับรอข้อมูลของหมวด
เนตรดาวจากเพนนีไปด้วย เพนนีขอโทษที่ช้าไปนิด แต่ก็ได้ข้อมูลที่เมฆาต้องการโดยบอกรายละเอียดว่า
“ร้อยตำรวจโทหญิงเนตรดาว เดิมสังกัดหน่วยปราบปรามยาเสพติด ฝีมือดี รวดเร็ว แม่นยำ เด็ดขาด ปิดคดียาเสพติดใหญ่ๆมาหลายคดีแล้ว แต่ครั้งสุดท้ายเกิดพลาดพาลูกน้องไปตายขณะล่อซื้อยาเสพติด จึงโดนเด้งมาที่นี่...ที่สำคัญโสด”
เมฆาพอใจ แล้วฝากเพนนีช่วยดูรูปปืนที่ตนถ่ายมาได้จากไซโลของเรืองเดช จากนั้นขอตัวเข้าไปในงานเลี้ยง ปลอมตัวเป็นคนงานโต๊ะจีน
ทำหน้าที่เสิร์ฟน้ำและอาหารโดยซ่อนปืนไว้กับตัวอย่างมิดชิด










