ข่าว

วิดีโอ



คนละขอบฟ้า

อ่านเรื่องย่อ

แนว: โรแมนติก-ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: ตุณย์

กำกับการแสดงโดย: อดุลย์ ประยันโต

ผลิตโดย: บริษัท เมคเกอร์ เค จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: วรินทร ปัญหกาญจน์,ศิรินทร์ ปรีดียานนท์,อนุสรณ์ มณีเทศ

หลังงานศพของศรีจันทร์ ชินภัทรก็หลบหน้าชนิกาไม่ยอมนัดหย่าตามที่เธอต้องการ เดือดร้อนอาภากับเหล่าคนใช้ในบ้านต้องปวดหัวเพราะสองสามีภรรยาไม่คุยกัน บรรยากาศในบ้านไม่มีความสุขเหมือนเคย

ไม่ต่างจากสถานการณ์ที่กรุงเทพฯ...รจนาร้อนใจแทนลูกสาวคนเดียว จนต้องบากหน้าไปหาศันสนีย์ขอความเห็นใจและช่วยตามตัวพัธนินทร์มารับผิดชอบลูกในท้อง อมีนา

“ศันจะด่าจะว่าลูกสาวป้าก็ได้ ป้าไม่เถียง มีนผิดเต็ม ประตู แต่ชีวิตบริสุทธิ์ในท้องมีนไม่มีความผิด หลานป้าสมควรจะมีพ่อแม่เหมือนเด็กคนอื่น อย่าให้เด็กต้องรับกรรมที่ผู้ใหญ่ก่อเลยนะศัน ป้าไม่อยากให้หลานเป็นลูกไม่มีพ่อ”

ศันสนีย์หน้าซีดเผือด เจ็บแปลบในหัวใจจนพูดไม่ออก กว่าจะตั้งสติได้ก็หลายอึดใจ

“ศันเข้าใจค่ะว่าเด็กที่พ่อแม่ไม่ต้องการมันเจ็บปวดแค่ไหน ศันไม่อยากให้เด็กคนไหนมีชะตากรรมเหมือนศัน”

“ช่วยป้าทีนะ ป้าติดต่อแฟนศันไม่ได้”

“ศันจะบอกพัธให้ค่ะ...”

รจนากลับไปแล้ว ทิ้งศันสนีย์ให้จมกับความเศร้าที่ต้องรับรู้ความจริงเรื่องอมีนาท้องกับพัธนินทร์ หญิงสาวไม่มีแก่จิตแก่ใจทำอะไร หมดอาลัยตายอยากอยู่นานกว่าจะตัดสินใจโทร.หาแฟนหนุ่ม พัธนินทร์ที่เพียรโทร.หาเธอมาหลายวันดีใจมาก ตื่นเต้นคิดว่าแฟนสาวหายโกรธแล้ว แต่ก็ต้องผิดคาด เมื่อศันสนีย์เอ่ยเสียงเรียบ

“กลับมาเมืองไทย กลับมารับผิดชอบลูกในท้องอมีนา อย่าให้เด็กต้องรับกรรม”

พัธนินทร์ถึงกับช็อก ตะลึงงันกับข้อกล่าวหาที่ตัวเองไม่ได้ก่อ ต่างจากอมีนา...กระดี๊กระด๊าเมื่อรจนาบอกว่าศันสนีย์ยอมถอยและจะติดต่อพัธนินทร์ให้ แต่กระนั้นก็ยังไม่วางใจ ด้วยรู้ดีว่าศันสนีย์รักและหวงแฟนหนุ่ม มากแค่ไหน

“อย่าพูดถึงหนูศันแบบนั้น มีนควรไปขอโทษเขาด้วยซ้ำ แม่รู้ว่าเขาเสียใจมาก แต่ก็ยังเห็นใจเรา ยังรับปากจะพูดให้ เขาว่าไม่อยากให้เด็กคนไหนเป็นลูกที่พ่อแม่ไม่ต้องการเหมือนเขา”

ข้อมูลจากแม่ทำให้อมีนาคิดแผนบางอย่างได้ บุกไปหาศันสนีย์ถึงบ้านเพื่อเจรจาเรื่องพัธนินทร์

“ฉันโทร.บอกพัธแล้ว พัธเป็นคนมีความรับผิดชอบ ในเมื่อคุณท้องกับเขา เขาต้องแต่งงานกับคุณแน่”

“เราสองคนรู้จักพัธดี พัธเป็นผู้ชายโลเล ต่อให้แต่งงานกับฉันก็กลับไปหาคุณได้ทุกเมื่อ”

“ฉันช่วยได้เท่านี้”

ท่าทางและน้ำเสียงเย็นชาของศันสนีย์ทำให้อมีนา ย่ามใจ เริ่มต้นแผนร้ายทันที

“คุณแม่บอกว่าคุณไม่มีครอบครัว พ่อแม่คุณไปไหนคะ”

“ทิ้งฉันไปตั้งแต่เด็ก”

“คุณรู้สึกยังไงคะ...ที่พ่อแม่ไม่ต้องการ”

“...ว้าเหว่...ไร้ค่า...”

“เมตตาลูกในท้องฉันนะคะคุณศันสนีย์ คุณคนเดียวเท่านั้นที่จะช่วยให้เด็กคนนี้ ไม่ต้องโตอย่างว้าเหว่...ไร้ค่า...แบบคุณ เห็นแก่เด็ก...คุณกรุณาหายไปจากชีวิตพัธเถอะนะคะ”

ooooooo

คำขอร้องของอมีนาทำให้ศันสนีย์สะเทือนใจมาก ความทรงจำและความเจ็บช้ำใจจากวัยเด็กทำให้สะเทือนใจจนไม่อาจรั้งพัธนินทร์ไว้กับตัวได้ แต่กระนั้นความเสียใจที่ต้องสูญเสียชายอันเป็นที่รักก็ทำให้นอนไม่หลับจนต้องกินยาหลายขนาน หวังให้ลืมเลือนเรื่องอันเลวร้ายที่ถาโถมจนตั้งตัวไม่ติด...

ชินภัทรยังหลบหน้าชนิกาไปเรื่อยๆ หนีไปดำน้ำและทำงานกับปานธงไม่ยอมกลับบ้าน อาภากับเหล่าคนใช้เลยฉวยโอกาสนี้หว่านล้อมชนิกาให้เห็นถึงความดีเก่าก่อนของชินภัทร โดยเฉพาะอาภาที่เข้าใจหัวอกทั้งลูกชายและลูกสะใภ้

“เรื่องหย่า...คิดดีแล้วเหรอชนิกา”

“ค่ะ...ความอดทนนิถึงจุดสิ้นสุด”

“ลองใช้ชีวิตคู่แบบแม่ไหม พ่อชินภัทรเจ้าอารมณ์เหมือนชินภัทร แม่เลยแยกกันคนละจังหวัด เลี่ยงไม่ทะเลาะ” “แยกกันอยู่...จะเป็นชีวิตคู่ได้ยังไงคะคุณแม่”

“บางคู่อยู่คนละประเทศด้วยซ้ำ”

“นิอยากมีชีวิตคู่ที่อยู่ด้วยกันค่ะ”

คำขาดของชนิกาทำให้อาภาค้านไม่ออก เช่นเดียวกับชินภัทรที่เกือบจนมุมแล้วเพราะความใจแข็งของภรรยา ปานธงเห็นใจเพื่อนรักแต่ก็จนปัญญาจะช่วย

“แกจะกลับบ้านเมื่อไหร่”

“ต้องสอดแนมโทร.ถามคนที่บ้านก่อน เมียยังอยู่ก็ไม่กลับ ชีวิตรันทดว่ะจะโดนเมียทิ้ง”

“อยากจะสมน้ำหน้าว่ะ ทำตัวเองแท้ๆ เจ้าอารมณ์จนเป็นเรื่อง”

“โดนเพื่อนกระทืบซ้ำอีกต่างหาก”

“ไม่ได้ซ้ำ พูดให้สติ...ก็เล่นโมโหใส่เมียตลอด เมียนะโว้ย เขามีไว้ให้รักให้บูชา อะไรยอมได้ก็ต้องยอมกันไป หือกับคนอื่นได้แต่หือกับเมียก็เป็นแบบนี้แหละ”

“สอนฉันอย่างกับกูรูปัญหาชีวิตคู่!”

สองหนุ่มคงถกปัญหาชีวิตกันอีกนาน ถ้าศันสนีย์จะไม่โทร.มาปรับทุกข์กับชินภัทรเสียก่อน

“ทำไมนะชินภัทร...คนบางคนเกิดมาพร้อม

ทุกอย่าง...บางคนไม่มีกระทั่ง...ความรัก”

“พัธนินทร์รังแกอะไรศันอีก”

“พัธทำอมีนาท้อง!”

ooooooo

ศันสนีย์จมปลักกับความเสียใจจนไม่เป็นอันกินอันนอน อาภากับชนิกาเป็นห่วงมากต้องดูแลอย่างใกล้ชิด

“ศันเคยบอกป้า มีพัธก็เจ็บ แต่ไม่มีเจ็บกว่า ในเมื่อเจ็บนัก...ก็กลับไปหาเขา”

“กลับไม่ได้ค่ะ พัธกำลังจะเป็นพ่อคน...พัธทำอมีนาท้อง”

“ผู้หญิงคนนั้นโกหกเป็นไฟ เชื่อไม่ได้หรอก” ชนิการีบท้วง

“แม่เขาเป็นคนบอก เพื่อนป้าอาภามาที่บ้าน...มาขอให้ศันเห็นแก่ลูกในท้องลูกสาวเขา”

อาภาร้อนใจมาก แล่นไปหารจนากับอมีนาถึงบ้านพร้อมกับชนิกา

“พัธนินทร์ติดต่อมารึยัง”

“ยังติดต่อไม่ได้เลย จนต้องไปรบกวนหลานเธอนั่นแหละ”

“เขากลับอเมริกาไปแล้ว”

“หนีกลับเมืองนอก ลูกสาวฉันก็ท้องไม่มีพ่อ ฉันจะช่วยลูกยังไงดีอาภา”

“ที่ฉันมาเนี่ย...ก็เพราะจะช่วยเธอช่วยหลาน”

วิธีช่วยของอาภาคือพารจนาไปหาพ่อแม่พัธนินทร์ หวังให้ช่วยตามเขามารับผิดชอบลูกในท้องอมีนา แต่ก็ไม่ค่อยได้เรื่องนักเพราะทั้งพ่อและแม่ไม่มีใครเชื่อว่าเด็กในท้องจะเป็นลูกพัธนินทร์

“หมายความว่ายังไง หาว่าลูกฉันใจง่ายงั้นเหรอ”

อาภากลัวจะเป็นเรื่องเลยลากตัวรจนาออกไปก่อน ทิ้งชนิกาให้รับหน้าพ่อแม่พัธนินทร์ตามลำพัง

“พัธไม่ได้ทำผู้หญิงคนนั้นท้องจริงๆนะชนิกา”

“พ่อเอาศักดิ์ศรียืนยัน...พ่อเชื่อที่พัธพูด ลูกพ่อเป็นลูกผู้ชายพอ กล้าทำมันกล้ารับแน่”

ชนิกาค่อนข้างเชื่อคำพูดของพ่อแม่พัธนินทร์มากกว่า เลยตัดสินใจทำบางอย่างคือล้วงความลับจากอมีนา

“ไม่ยักรู้...เธอมีความลับ”

“ความลับของฉัน...พัวพันความลับของคุณชนิดแยกไม่ออก คุณบอกคนอื่น...ฉันตาย ฉันบอกคนอื่น...คุณก็ตาย...ฉันกับพัธ...เรายังแอบมีอะไรกัน”

“ฉันจะฟ้องพี่ชินภัทร”

“คิดว่าฉันโง่เหรอคะ ที่เลือกเป็นชู้กับพัธเพราะพัธไม่มีทางทิ้งหลักฐานไว้...สองปีก่อน พัธรถคว่ำที่อเมริกา...พัธเป็นหมัน พัธไม่มีวันทำฉันท้อง!”

อมีนาหน้าเสีย ทำท่าตกใจจนชนิกาจับได้ “คุณไม่ได้ท้องกับพัธจริงๆ”

“เธอหลอกฉัน”

“แผนบ้องตื้นหาพ่อให้ลูกไม่สำเร็จหรอกค่ะ พัธไม่แต่งกับคุณแน่”

“ถ้าไม่มีศันสนีย์ ฉันมั่นใจ...ต้องเอาเขากลับมาได้”

“หาแผนสำรองไว้นะคะ คุณอาจมือตก”

อมีนาเจ็บใจมาก แถกลับอย่างไม่ยอมแพ้

“สุดท้ายพัธไม่ยอมแต่ง ฉันก็ไม่เสียหายอะไรมาก บอกทุกคนได้ว่าลูกฉันมีพ่อแต่พ่อไม่ยอมรับ”

“ฉันจะบอกความจริงทุกคน”

“ระหว่างผู้หญิงท้องน่าสงสารกับแฟนเก่าที่พยายามปกป้องผู้ชาย ทุกคนจะเชื่อใคร...เธอไม่ใช่คนโง่นี่ชนิกา”

ooooooo

ชนิกาหัวเสียมากที่ทำให้อมีนารามือจากพัธนินทร์ไม่ได้ แต่กระนั้นก็ไม่รอช้าจะบอกศันสนีย์ อาภาและชินภัทรว่าพัธนินทร์ไม่ได้ทำอมีนาท้อง แต่ทุกอย่างเป็นแค่แผนมารยาของผู้หญิงร้ายกาจที่ท้องแล้วหาพ่อไม่ได้เท่านั้น

ชินภัทรไม่เชื่อ ความโกรธแทนญาติสาวทำให้ขาดสติ

“ผมตั้งใจไว้แล้ว...จะไม่โกรธคุณ”

พูดจบก็หันหลังให้ พยายามระงับอารมณ์ไม่ได้ดั่งใจที่ภรรยาคนสวยเข้าข้างแฟนเก่า ชนิกาไม่สนใจถลันไปนั่งข้างศันสนีย์แล้วย้ำถึงความจริงที่เพิ่งลักไก่ถามจากอมีนา

“นิไม่เคยโกหกศัน เชื่อนิ...พัธไม่ได้ทำผู้หญิงคนนั้นท้อง เขายอมรับกับนิ เขาไม่ได้ท้องกับพัธ อย่าหลงกลผู้หญิงคนนั้น...พัธรักศัน ศันต้องเชื่อใจพัธสิ ฟังพัธ...อย่าไปฟังคนอื่น”

ชินภัทรทนไม่ไหว ดึงภรรยาคนสวยออกจากญาติสาว

“พอแล้วชนิกา ยังจะต้องมาฟังอะไรกันอีก มันทำน้องมีนท้องนะ!”

ชนิกาพยายามข่มอารมณ์ หันไปสวนสามี

“ก็แค่ข้อกล่าวหาของคุณอมีนางั้นหรือ ทีคุณถูกกล่าวหาว่าข่มขืนคุณศิริกัญญาฉันยังเชื่อคุณเลย คุณมันก็เป็นคนแบบนี้แหละ ใช้แต่อารมณ์ ไม่เคยเชื่อใจใครไม่เคยไว้ใจใคร”

“เออสิ...ผมมันไม่ดี แต่ไอ้พัธนินทร์มันนอกใจศันนะ มันไปมีลูกกับผู้หญิงคนอื่น เข้าใจไหมว่ามันเห็นศันเป็นตัวอะไร คู่นอนงั้นเหรอ มันเคยรักศันบ้างไหม!”

น้ำเสียงแข็งกร้าวและอารมณ์กราดเกรี้ยวของสองสามีภรรยาทำให้ศันสนีย์เครียดหนัก ร้องห้ามเสียงดัง

“พอแล้ว! พอ...ศันไม่อยากฟัง”

ศันสนีย์ร้องไห้โฮเหมือนคนสิ้นหนทาง อาภาต้องนั่งปลอบใจ ชินภัทรหน้าเสียที่ทำให้ญาติสาวสติแตก หันไปมองหน้าภรรยาคนสวยจ๋อยๆ เหมือนจะขอความเห็นใจ แต่ชนิกาก็ไม่สงสาร เอ่ยเสียงเย็น

“ทีนี้รู้รึยังคะว่าทำไมฉันถึงอยากหย่า”

ชนิกาเดินหนีไปแล้ว ชินภัทรรู้สึกผิดมากรีบตามไปง้อแต่เธอก็ไม่ดีด้วย

“หย่าให้ฉันเถอะค่ะ ฉันอยู่กับคุณไม่ได้แล้วจริงๆ”

“ผมรักคุณ...ผมขอโทษ”

พูดพลางคว้ามือเธอมากุม แต่ชนิกาก็ค่อยๆดึงออกทั้งน้ำตา

“ฉันจะฟ้องหย่า!”

ooooooo

ชนิกากลับบ้านไปแล้ว ชินภัทรใช้เวลารวบรวมสติอีกพักใหญ่จึงตามไปง้ออีกรอบ แต่คราวนี้หวังเข้าทางพ่อตา สุวัฒน์มองลูกเขยแบบไม่ค่อยชอบใจนักเพราะแอบเห็นลูกสาวร้องไห้เรื่องเขาบ่อยๆ

ชินภัทรก็รู้ตัวดี เดินไปกราบสุวัฒน์ข้างๆเตียง

“ผมไม่มีพวงมาลัย ธูปเทียนแพมากราบขอขมาคุณพ่อ ผมมีแต่คำสัญญาของลูกผู้ชาย ผมรู้ว่าผมไม่ใช่ผู้ชายดีที่สุด ผมไม่สมบูรณ์แบบ ผมมีข้อเสีย...มีหลายอย่างที่ผมทำผิดพลาดไป แต่ผมรักลูกสาวของคุณพ่อที่สุดครับ ผมพร้อมจะทุ่มเททำทุกอย่างให้เขา ผมจะพยายามแก้ไขตัวเอง ผมจะเปลี่ยนตัวเองให้ได้เพื่อชนิกาครับ”

ความดีของชินภัทรทำให้สุวัฒน์ใจอ่อน ยอมให้โอกาสอีกครั้ง ลูกเขยหน้าเข้มเลยใจชื้นไปง้อชนิกาบ้าง

“ชนิกา...คุณพ่อยอมยกโทษให้ผมแล้ว คุณก็ยกโทษให้ผมนะ”

น้ำเสียงและแววตาออดอ้อนของสามีไม่ได้ทำให้ชนิกาเปลี่ยนใจ บอกเสียงเรียบจะส่งหนังสือหย่าไปให้ พร้อมกับถอดแหวนแต่งงานคืนเขา

“ฉันคืนแหวนให้คุณ คุณคืนอิสรภาพให้ฉัน”

ชินภัทรไม่ยอมรับแหวนคืน ตั้งใจแล้วจะไม่หย่ากับชนิกาเด็ดขาด!

ศันสนีย์ก็ตั้งใจแล้วเช่นกันว่าชีวิตนี้คงขาดพัธนินทร์ไม่ได้ ตัดสินใจแต่งตัวสวยเหมือนเมื่อก่อนแล้วกินยาฆ่าตัวตาย กว่าอาภากับชินภัทรจะมาพบและพาส่งโรงพยาบาล ศันสนีย์ก็จากโลกนี้แล้ว...

การตายของศันสนีย์นำความเสียใจมาให้ทุกฝ่าย อาภานั้นสะเทือนใจมากแต่ก็ตัดใจส่งศพหลานสาวให้ชันสูตรเพราะอยากรู้ความจริงบางอย่างที่สังเกตมานาน

รจนากับอมีนาเป็นอีกคู่ที่ได้รู้เรื่องการตายของศันสนีย์ แทบพูดไม่ออกเมื่อได้ฟังข่าวร้าย โดยเฉพาะอมีนาที่ร้อนรนด้วยความรู้สึกผิดเพราะตนเคยแอบไปพบศันสนีย์และพูดจากดดันไว้

งานศพของศันสนีย์ยังไม่ถูกจัดขึ้นเพราะต้องรอผลการชันสูตรศพ ชนิกาเสียใจมากที่ต้องสูญเสียเพื่อนรัก แต่เพียงไม่นานก็ได้ยินดีเมื่อรู้ว่าตัวเองตั้งท้องได้หลายสัปดาห์แล้ว

แสงเป็นคนพาคุณหนูคนสวยไปตรวจและฝากครรภ์ ความปรีดาที่จะได้เป็นแม่ทำให้ชนิกายิ้มไม่หุบ

“ครอบครัวจะสมบูรณ์ต้องมีพ่อแม่ลูกนะคะ”

“ลูกนิจะต้องมีพ่อเจ้าอารมณ์เหรอคะ”

“ไม่หรอกค่ะ...ป้าเห็นว่าคุณชินภัทรพยายามอยู่นะคะคุณนิ ยิ่งถ้ามีลูก ป้าว่าทุกอย่างต้องดีขึ้นแน่ค่ะ”

คำพูดของแสงทำให้ชนิกาใจอ่อน แต่กระนั้นก็ยังไม่อยากบอกสามี

“ตอนนี้บ้านเขากำลังเศร้าที่ศันตาย เราอย่าเพิ่งบอกเลยค่ะ อีกอย่างนิจะได้มีเวลาทบทวนเรื่องหย่าด้วย”

ooooooo

ช่วงเวลาน่ายินดีผ่านไปไม่นาน ชนิกาก็ต้องลำบากใจอีกรอบเมื่อพัธนินทร์โทร.มาบอกว่ากลับถึงเมืองไทยแล้ว เขาพยายามโทร.หาศันสนีย์แต่ติดต่อไม่ได้

“พัธอยู่บ้าน...งั้นเดี๋ยวนิไปหา มีเรื่องคุยนิดหน่อย”

“เอาไว้วันหลังนิ วันนี้พัธอยากไปหาศัน”

“อย่าไปเลยพัธ”

“ทำไม...ศันยังไม่หายโกรธพัธหรอ พัธซื้อของมาง้อศัน น้ำหอมยี่ห้อโปรดศัน แค่นี้ก่อนนะนิ พัธจะไปบ้านศัน”

“พัธ...คือ...ศัน...ศันตายแล้ว”

“อะไรนะนิ เมื่อกี้นิพูดว่าไง”

“ศันตายแล้ว...กินยาตายเมื่อคืน”

“ไม่จริงใช่ไหมนิ...ไม่จริงใช่ไหม”

“นิเสียใจด้วย”

พัธนินทร์เสียใจมากที่ต้องสูญเสียผู้หญิงที่รักเขาและเขาก็รักเธอที่สุดแบบไม่ทันตั้งตัว แต่ที่ร้ายกว่านั้นคือเมื่อผลชันสูตรออกมา เขาก็ต้องช็อกอีกรอบ เมื่อหมอยืนยันว่าศันสนีย์ตั้งครรภ์

อาภาที่เป็นคนขอให้หมอชันสูตรถึงกับทรุด ร่ำไห้กับลูกชายคนเดียวและลูกสะใภ้ ยังทำใจไม่ได้ที่ต้องสูญเสียทั้งหลานและเหลนในคราวเดียวกัน ชินภัทรโกรธพัธนินทร์มากที่โลเลและมีส่วนให้ญาติสาวฆ่าตัวตาย แต่เมื่อเห็นสภาพฝ่ายนั้นฟูมฟายแบบไม่สนใจใครก็พยายามปลง

“แต่ก่อนเวลาเห็นข่าวคนฆ่าตัวตาย ผมจะคิดว่าพวกอ่อนแอ...สมควรตาย พอศันฆ่าตัวตายผมถึงรู้ คนเรามีภูมิต้านทานไม่เท่ากัน ปัญหาที่เราเห็น...เป็นเรื่องเล็ก กับอีกคน...อาจเป็นความทุกข์มหาศาล”

“แม่น่าจะพูดออกไป ถ้ารู้ว่าตัวเองมีลูก ศันต้องไม่ทำแบบนี้แน่”

ชนิกามองสองแม่ลูกด้วยความเห็นใจ และอดถามไม่ได้ว่าอาภารู้เรื่องศันสนีย์ตั้งท้องตั้งแต่เมื่อไหร่ อาภาเล่าว่าเคยเห็นศันสนีย์มีอาการแพ้และเหม็นอาหารหลายครั้ง แต่ไม่กล้าทัก

“เห็นศันยังไม่แต่งงาน แม่เลยไม่พูด กลัวศันไม่สบายใจ”

“ตอนฆ่าตัวตาย ศันไม่รู้ว่าตัวเองท้อง”

“เพราะแม่เอง แม่ปล่อยให้หลานแม่ตาย”

อาภาร้องไห้เสียใจ ชินภัทรต้องโอบปลอบ ก่อนจะโพล่งออกไปด้วยความรู้สึกผิด

“ผมต่างหากครับปล่อยให้ศันตาย คืนที่ศันฆ่าตัวตาย...ศันโทร.หาผม”

ชนิกากับอาภามองหน้ากันงงๆ ชินภัทรถอนใจยาว ก่อนจะเล่าว่าศันสนีย์เคยโทร.หาแต่ว่าเขาตัดสายทิ้งเพราะกำลังกลุ้มเรื่องชนิกาขอหย่า

“วันนั้นถ้าผมรับโทรศัพท์...ศันคงไม่ตาย ผมต้องห้ามศันได้ แค่ผมได้คุยกับเขา ให้เขารู้สึกว่ายังมีคนแคร์เขาอยู่”

สองแม่ลูกกอดกันร้องไห้ เสียใจเหลือเกินที่

ไม่อาจช่วยหรือยื้อชีวิตของศันสนีย์ ชนิกามองมาด้วยความสงสาร ก่อนจะปลีกตัวไปปลอบอีกคนที่น่าจะสะเทือนใจไม่แพ้กัน...

ooooooo

พัธนินทร์นั่นเองคนที่ชนิกาตามไปปลอบ ชายหนุ่ม มีสภาพเหมือนคนเหม่อลอย ไม่เป็นอันทำอะไรตั้งแต่ได้รู้ว่าสูญเสียทั้งเมียและลูกไปในเวลาเดียวกัน

ตลอดเวลาที่อยู่อเมริกา พัธนินทร์ทุกข์ใจมากและตัดสินใจซื้อของมาง้อศันสนีย์ แต่เมื่อได้กลับมาของขวัญชิ้นนั้นกลับไม่ถึงมือเธอ เขาเลยจะนำมันมาวางไว้หน้าโลงศพเธอแทน

ชนิกาเห็นใจอดีตแฟนหนุ่มมาก แต่ก็ไม่รู้จะปลอบใจอะไรมากกว่าให้ทำใจ

“ศันไปดีหรือนิ...ศันตายไปพร้อมกับความเจ็บปวด ศันตายเพราะพัธ ถ้าพัธไม่โลเล ไม่ไปยุ่งกับคนอื่น ถ้าพัธแคร์ศันมากกว่านี้ ศันคงไม่ตาย พัธเสียทั้งศัน พัธ เสียทั้งลูก พัธรู้สึกว่าตอนนี้พัธไม่เหลือใครเลยนิ”

พัธนินทร์ร้องไห้โฮแบบไม่อายใคร ชนิกาเลยตัดสินใจโอบกอด หวังให้กำลังใจจากเธอทำให้เขาคลายความเศร้าจากการสูญเสียศันสนีย์ แต่ความปรารถนาดีนั้น ก็ถูกชินภัทรที่แอบตามมาตีความว่าเป็นการนอกใจ!

“ศพศันไม่ทันเผาก็เล่นชู้”

ชนิกากับพัธนินทร์รีบผละจากกัน แต่ชินภัทรก็หึงจนเลือดขึ้นหน้าเสียแล้ว

“ขนาดในวัดยังทำได้ขนาดนี้ นี่ถ้าเป็นที่อื่นล่ะจะขนาดไหน นี่ใช่ไหมเหตุผลที่คุณอยากหย่ากับผมนัก”

น้ำเสียงดุดันและท่าทางเกรี้ยวกราดแบบไม่มีเหตุผลของเขาทำให้ชนิกาเหลืออด ตบเขาฉาดใหญ่

“ที่ฉันอยากหย่ากับคุณก็เพราะคุณเป็นแบบนี้ไง”

พูดจบก็หมุนตัวเดินหนี ทิ้งชินภัทรให้มองตามด้วยความโกรธจัด พัธนินทร์ร้อนใจมาก รีบอธิบาย

“นิแค่ปลอบผม เราเป็นเพื่อนกัน คุณชินภัทรอย่าทำผิดให้ต้องเสียนิไปเหมือนที่ผมเสียศันเลยนะครับ”

ความจริงจากพัธนินทร์ทำให้ชินภัทรได้สติ รีบตามไปง้อภรรยาคนสวย แต่ไม่ทันตามทันก็ต้องตกใจสุดขีด เมื่อชนิกาวิ่งหนีตัดหน้ารถ ล้มก้นกระแทกพื้นจนมีเลือดออกหว่างขา!

ชนิกาถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลทันที โดยมีชินภัทร กับปานธงที่เพิ่งมาถึงงานศพตามดูด้วยความเป็นห่วง อาภาโกรธชินภัทรมากที่อารมณ์ร้อนจนเป็นเรื่อง และเมื่อหมอมาแจ้งอาการจึงตัดสินใจหลอกลูกชายว่าชนิกาแท้ง!

โลกของชินภัทรล่มสลาย เสียใจที่สุดต้องเสียลูกในท้องชนิกา ไม่ต่างจากพัธนินทร์ที่ต้องจากลูกเมียอย่างไม่มีวันกลับ และเมื่อได้เจอหน้าอมีนาในงานศพก็จะเอาเรื่อง

“สมใจคุณแล้ว ศันทิ้งผมไปแล้ว!”

“มีนไม่คิดว่าเธอจะจบชีวิตตัวเอง”

“ลูกในท้องคุณเป็นลูกใคร...ผมไม่รู้ แต่ลูกในท้องศันเป็นลูกผม!”

อมีนาถึงกับหน้าถอดสี แค่ความจริงที่ว่าศันสนีย์ฆ่าตัวตายเพราะคำพูดของเธอก็แย่แล้ว แต่นี่มีลูกในท้องของอีกฝ่ายด้วย แต่พัธนินทร์ก็ไม่ได้สังเกตอาการชะงักงันนั้น โพล่งออกไปอย่างโกรธจัด

“ผมไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้เห็นหน้าลูกเพราะคุณ ...อมีนา คุณพรากลูกพรากเมียไปจากผม!”

อมีนาทนฟังต่อไม่ไหววิ่งออกจากงานศพ รจนาตามไปปลอบ แล้วก็ได้ช็อกกับคำสารภาพของลูกสาว

“มีนเสียใจค่ะแม่ ถ้ามีนรู้ว่าเขาท้อง มีนจะไม่ทำ”

“มีนทำอะไรลูก มีนทำอะไรศันสนีย์”

“มีนบอกให้เขาหายไปจากชีวิตพัธ มีนทำเพื่อลูกในท้อง”

“ไม่เป็นไรลูก มีนไม่ผิด ลูกมีนเขาต้องการพ่อ”

“แต่...ลูกในท้องมีน...ไม่ใช่ลูกพัธ”

รจนาอ้าปากค้าง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธเมื่อลูกสาวบอกว่าท้องกับผู้ชายที่ไม่รู้กระทั่งชื่อ

“เธอเป็นใคร ฉันไม่รู้จักเธอ!”

ooooooo

อาภาไม่ยอมให้ลูกชายเยี่ยมลูกสะใภ้อีกนับจากวันที่เกิดเรื่อง ชินภัทรเสียใจและรู้สึกผิดมาก เพิ่งสำนึกได้จริงๆว่าอารมณ์ร้อนของตนเป็นปัญหาใหญ่ขนาดไหน ปานธงเห็นใจเพื่อนมากแต่ก็ไม่รู้จะปลอบยังไง

“เมียฉันต้องเกลียดฉันมาก เพราะตอนนี้ฉันยังเกลียดตัวเองเลย”

“อย่าคิดมากสิวะ แกไม่ได้ตั้งใจ”

“ใช่...ฉันไม่ได้ตั้งใจจะเปลี่ยนแปลงตัวเอง ใช้แต่อารมณ์ ไม่มีเหตุผล ฉันพูดแต่จะเปลี่ยนแต่ฉันก็ไม่เคยทำได้”

เหตุการณ์ที่เกิดกับชนิกาทำให้ชินภัทรคิดจะแก้ไข และเปลี่ยนแปลงตัวเองอย่างจริงจัง โดยมีปานธงและแสงเป็นกำลังใจให้ แต่กระนั้น...อาภากับชนิกาก็ยังมึนตึงใส่เขา ไม่ยอมพูดหรือยอมให้เขาช่วยอะไรเหมือนเคย
ปานธงสงสารเพื่อนมาก แต่แล้ววันหนึ่งเขาก็ได้ยินบทสนทนาน่าสงสัยระหว่างอาภากับชนิกา

“เมื่อเช้านิเกือบลื่นในห้องน้ำที่บ้านค่ะ”

“ต้องระวัง ให้กระทบกระเทือนอีกไม่ได้”

“นิให้ป้าแสงซื้อแผ่นยางกันลื่นมาปูในห้องน้ำค่ะ”

“เวลาเข้าห้องน้ำ ห้ามล็อกประตู เกิดลื่นล้มจะได้เข้าไปช่วย”

ปานธงตามสืบจนรู้ว่าชนิกาไม่ได้แท้ง แต่แกล้งเพื่อดัดหลังชินภัทร โดยมีอาภาเป็นตัวตั้งตัวตี เพราะอยากให้ลูกชายเปลี่ยนแปลงตัวเองให้ได้ นายหัวเพื่อนรักของชินภัทรตัดสินใจไม่บอกความจริง เพราะก็คิดเหมือนกันว่าชินภัทรจะต้องปรับปรุงตัวเองอย่างจริงจังเสียทีเพื่อชีวิตครอบครัวที่สงบสุขในอนาคต

แผนการของชนิกากับอาภาดำเนินไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงวันเผาศพของศันสนีย์ อมีนาก็ปรากฏตัวในงานพร้อมกับรจนาเพื่อสารภาพความผิดทั้งหมด อาภาโกรธมากแหวลั่น

“จำเป็นเหรอ! เห็นแก่ตัวต่างหาก ความเห็นแก่ตัว ของเธอมันฆ่าคนถึงสองคน เธอทำให้หลานฉันตาย”

“มีนขอโทษค่ะ มีนเสียใจ”

“อาภา...ฉันกับลูกเสียใจมาก เธอจะลงโทษเราสองคนยังไงก็ได้ เรายอมทุกอย่าง” รจนาช่วยพูดให้ลูก

“ฉันคงลงโทษอะไรพวกเธอไม่ได้ ลูกสาวเธอไม่ได้ทำผิดกฎหมายแต่ทำสิ่งที่คนเป็นมนุษย์ไม่สมควรกระทำ กรรมที่เธอทำมันจะสนองเธอเอง เธอจะต้องอยู่กับความรู้สึกผิดไปตลอดชีวิต ทรมานยิ่งกว่าติดคุก รจนา...พาลูกสาวเธอกลับไป...หวังว่าฉันจะไม่เห็นเธอสองคนแม่ลูกอีก!”

คำประกาศตัดขาดของอาภาทำให้อมีนาได้คิดว่าที่ผ่านมาเธอทำตัวไร้สติ จนแม่กับเพื่อนรักต้องเลิกคบ แถมศันสนีย์ก็ต้องตายเพราะความเห็นแก่ตัวของเธอ สาวเปรี้ยวรู้สึกผิดมากจนต้องก้มกราบเท้าแม่

“มีนขอโทษ...ลูกเลวๆคนนี้ไม่สมควรเกิดเป็นลูกคุณแม่เลย กรรมที่มีนทำคงเป็นคุกขังใจมีนจนวันตาย”

“แม่ให้อภัยมีน แต่มีนต้องให้อภัยตัวเองด้วยนะลูก มีนกำลังจะเป็นแม่คนแล้ว”

“มีนทำผู้หญิงคนหนึ่งตาย”

“ชีวิตย่อมมีบททดสอบเสมอ มีนทำพลาดไปวันนี้ก็ใช้มันเป็นบทเรียนสอนชีวิตตัวเอง...สอนลูกที่จะเกิดมา”

“ค่ะ...มีนจะสอนลูกให้เป็นคนดี อย่าทำเหมือนแม่เขา”

“ทำผิดแล้วสำนึกได้ แม่ภูมิใจในตัวมีนนะลูก ไม่ว่าจะเกิดอะไร มีนจะมีแม่อยู่เคียงข้าง”

“มีนจะเป็นแม่ที่ดีของลูก และเป็นลูกที่ดีของคุณแม่ค่ะ”

ooooooo

อมีนากลับตัวกลับใจได้ในที่สุด เช่นเดียวกับพัธนินทร์ที่คิดได้เมื่อสายว่าเคยทำร้ายจิตใจศันสนีย์มากแค่ไหน

“เมื่อสูญเสีย...เราถึงรู้ คนคนนั้นมีค่ากับเรามากแค่ไหน ความทะเยอทะยานทำให้พัธกลายเป็นคนเห็น แก่ตัว สนใจแค่ว่าตัวเองต้องการอะไร ไม่เคยใส่ใจว่าศันต้องการอะไร”

พ่อกับแม่ต้องคอยปลอบให้ทำใจและเดินหน้า พัธนินทร์เลยตัดสินใจขายกิจการที่เมืองนอกและกลับมาอยู่เมืองไทยเพื่อดูแลพ่อแม่และอยู่ใกล้ๆศันสนีย์กับลูกในช่วงชีวิตที่เหลือ

ชินภัทรก็พยายามเต็มที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง ทั้งปรึกษาจิตแพทย์และเข้าคอร์สบำบัดจนกระทั่งอารมณ์เย็นลงมากแทบเป็นคนละคน อาภากับชนิกาปลื้มใจมาก ลอบสังเกตการณ์ความเป็นไปในชีวิตชินภัทรตลอดด้วยความภูมิใจที่เขาเปลี่ยนแปลงตัวเองไปในทางที่ดีขึ้น

ปานธงก็เป็นกำลังใจให้เพื่อนรัก หมั่นไปเยี่ยมและให้กำลังใจจนเผลอทำความแตก หลุดปากเรื่องชนิกาไม่ได้แท้ง ชินภัทรโกรธมาก เคืองที่ทุกคนรวมหัวหลอกเขา อาภาเข้าใจดีแต่ก็ต้องเตือนสติลูกชาย

“ชินภัทรอาจจะเสียใจ แต่นี่คือบทเรียนให้เขาได้รู้ว่าการใช้แต่อารมณ์ มันทำให้เกิดผลร้ายอะไรบ้าง ถ้าไม่โดนแบบนี้ชินภัทรก็คงเปลี่ยนตัวเองไม่ได้”

แต่ถึงจะเข้าใจเจตนาและความปรารถนาดีของแม่ ชินภัทรก็ยังงอนหนีกลับสุราษฎร์ฯ เดือดร้อนชนิกาต้องตามง้อ และกว่าจะรู้ว่าเขาหายตัวไปไหน ชินภัทรก็ไปอยู่ที่รีสอร์ตในเขื่อนเชี่ยวหลานแล้ว

ปานธงเป็นคนขับรถไปส่ง ชนิกาเลยอวยพรให้เขาโชคดีและมีความรักที่สวยงามอีกครั้ง ชินภัทรรับรู้ถึง การมาถึงของภรรยาคนสวย จึงวางแผนเอาคืนด้วยการเขียนโน้ตสั่งให้เธอทำโน่นนี่ ชนิกาอยากคืนดียอมทำตามทุกอย่างจนกระทั่งตามตัวเขาพบในจุดชมวิวของรีสอร์ต

ชินภัทรหายโกรธนานแล้วแต่ยังคาใจเรื่องแผนทั้งหมด ชนิกาเลยชี้แจงว่าอาภาเป็นต้นคิดเพื่อดัดนิสัยเขา ส่วนเธอเป็นแค่ลูกคู่เพราะอยากให้เขาเปลี่ยนแปลงตัวเอง ชินภัทรเข้าใจดีและสวมแหวนแต่งงานให้เธออีกครั้ง

ชนิกาหยิบแหวนมาสวมให้เขาด้วย ยิ้มกว้างอย่างมีความสุข

“คุณชินภัทรคะ...ฉันอยากมีชีวิตคู่ที่สงบสุข ต่อไปเราจะไม่ทะเลาะกันนะคะ”

“แต่คอนเซปต์คู่เรา...จูบแล้วจบ ก่อนจูบต้องทะเลาะ ไม่ทะเลาะก็ไม่ได้จูบสิ”

“ถ้าอยากจูบต้องทะเลาะ...เหตุผลฟังขึ้นมากค่ะ”

จบคำก็ตีสามีด้วยความหมั่นไส้ ชินภัทรเลยดึงตัวมาระดมจูบจนชนิกาต้องแกล้งขู่

“เดี๋ยวฉันก็เปลี่ยนเป็นจูบแล้วตบดีไหมคะ”

ชินภัทรเลยเลิกจูบแต่เปลี่ยนเป็นอ้อนแทน

“จูบแล้วจบนะชนิกา...จบที่เราสองคน”

“สามคนต่างหากค่ะ ยังมีเจ้าตัวเล็กในท้องอีกคน”

สองสามีภรรยาโอบกอดกันด้วยความรัก...อีกไม่นานครอบครัวก็จะสมบูรณ์จริงๆเสียที

ooooooo

-อวสาน-


ละครคนละขอบฟ้า ตอนที่ 13(ตอนจบ) อ่านคนละขอบฟ้า ติดตามคนละขอบฟ้า ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย วรินทร ปัญหกาญจน์,ศิรินทร์ ปรีดียานนท์,อนุสรณ์ มณีเทศ 8 ม.ค. 2560 07:40 2017-01-11T01:26:00+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ