นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ขุนกระทิง

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    อัลบั้ม: 'ซี-ตูน ออย-กรีน' พาบู๊ระห่ำ 'ขุนกระทิง' ทางช่อง 7




    ขณะที่เรือย้อนกลับมาทางเดิมมุ่งหน้าสู่ท่าเรือโรงแรม เมฆินกำลังตัดเค้กวันเกิดและบอกแขกเหรื่อว่าเรือจะกลับไปรับแขกที่มาช้าไม่รู้จักเวล่ำเวลา

    ฝ่ายทีมตำรวจนำโดยมหาชัยส่องกล้องเห็นเรือหันหัวกลับก็มั่นใจว่าต้องมารับชาวต่างชาติกลุ่มที่พวกตนหมายตา มหาชัยจึงสั่งลูกน้องเตรียมพร้อมเผื่อฉุกเฉิน

    สวินกับมหาชาติบังเอิญเจอกันก่อนที่เรือจะจอดเทียบท่า สวินตัดสินใจบอกให้เขารู้ว่าเอเย่นต์กำลังจะขึ้นมา ทำให้มหาชาติแน่ใจว่าข่าวรั่วพวกมันถึงรู้ล่วงหน้า อีกมุม ในเรือ ภักดีกับเลกงวินกำลังต่อสู้กันดุเดือดโดยไม่มีใครรู้เห็น เพราะผู้คนส่วนใหญ่รวมตัวในจุดที่เมฆินฉลองวันเกิด

    เสียงเพลงอวยพรวันเกิดดังกระหึ่ม พร้อมๆกับเรือเข้าจอดเทียบท่า มหาชาติเดินมาเห็นเมฆินก็รู้สึกคุ้นๆ คิดทบทวนครู่เดียวจำได้ว่าเคยเจอครั้งหนึ่งที่ปั๊มน้ำมัน ขณะที่เมฆินพอเห็นมหาชาติก็ชะงัก รอยยิ้มค่อยๆจางหาย

    กลุ่มเอเย่นต์ต่างชาติขึ้นมาบนเรือเจอภักดีกับเลกงวินต่อสู้กัน รวมทั้งหมวดเฮี้ยวที่เข้ามาร่วมวง พวกเขา ไม่รู้ใครเป็นใคร แต่เข้าใจว่าโดนหักหลังจึงชักปืนกราดยิง ไปทั่ว เสียงกรีดร้องและความชุลมุนวุ่นวายเกิดขึ้นทันที

    เสียงปืนจากในเรือทำให้ลูกน้องเมฆินที่เฝ้าท่าเรืออยู่จะกรูกันขึ้นไป แต่พวกเอเย่นต์ที่ปลอมตัวอยู่แถวนั้นหยิบปืนออกมายิงสกัด ต่างหลบกันชุลมุน รวมทั้งทีมตำรวจที่วิ่งตรงมาจากโรงแรม

    กระสุนปืนปลิวว่อน มหาชาติรวบตัวขวัญตาเข้าที่กำบัง วิญญูตามเข้ามาถามมหาชาติว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ไม่ได้คำตอบ มหาชาติฝากวิญญูดูแลขวัญตาแล้วตัวเอง รีบตามเมฆินที่หลบไปทางหนึ่ง

    เมฆินห่วงเงินสองถุงใหญ่ที่เลกงวินดูแลอยู่ เลกงวินหนีจากภักดีกลับมาถามหาเอมมี่อย่างห่วงใย แต่เมฆิน กลับบอกให้ดูแลเงินก่อน ไม่มีท่าทีของพ่อห่วงลูกเลยสักนิด

    ภักดีตามมาเล่นงานเลกงวิน เมฆินเห็นท่าไม่ดีหอบถุงเงินเตรียมหนีแต่ไปได้ไม่เท่าไหร่ก็โดนยิงไหล่โดยไม่รู้ว่าเป็นกระสุนปืนจากใคร เพราะเหตุการณ์ชุลมุน วุ่นวายมาก มหาชาติได้โอกาสร่วมกับสวินชิงเงินสองถุง จากเมฆินแล้วขับเจ็ตสกีหนีไปหลบที่เซฟเฮาส์แห่งหนึ่ง

    ooooooo

    ตำรวจขึ้นมาเคลียร์พื้นที่บนเรือ มีคนตายนับสิบ สุนทรกับลูกสาวฐานะเจ้าของเรือจึงถูกตำรวจเชิญตัว มาสอบสวน ส่วนเมฆินที่ได้รับบาดเจ็บไม่สะทกสะท้าน บอกเอมมี่และสมุนทุกคนว่าไม่มีการถอนตัว เราต้องเดินหน้าต่อ ไม่มีอะไรทำให้ตนกลัว ชีวิตมันต้องเสี่ยงถึงจะมีค่า

    หมวดเฮี้ยวรับผิดชอบคดีนี้ เขาสอบสวนสองพ่อลูก เจ้าของเรือตามหน้าที่ แต่สุนทรแสดงความไม่พอใจโวยวาย ว่าตนเป็นผู้เสียหายไม่ใช่ผู้ต้องหา หมวดพยายามใจเย็นตะล่อมว่าใครเป็นคนจ้างวานเหมาเรือไปก่อนเกิดเหตุ

    ศันสุนีย์บอกว่าลูกค้าของตนมีหลายประเภท บางคนไม่อยากให้เปิดเผยข้อมูล

    “แต่เมื่อมันเกิดเรื่องขึ้นมาแบบนี้ ก็คงปิดเอาไว้ไม่ได้หรอกครับ”

    “ตามไปก็ไม่เจอหรอก เขาไม่ทิ้งหลักฐานเอกสารอะไรเอาไว้เลย สัญญาเช่าก็ให้ลูกน้องกระจอกๆเป็นคนจัดการ”

    “ผมเห็นคนที่เป็นเจ้าของงานวันเกิดนั่นใช่ไหม”

    คำถามของหมวดเฮี้ยวเล่นเอาสุนทรอึกอักอ้ำอึ้ง ศันสุนีย์บ่นขึ้นมาว่าไม่รู้จะไปตามเก็บเงินส่วนที่เหลือได้ยังไง แต่โชคดีที่เรือมีประกัน หมวดเฮี้ยวเลยสรุปว่า ผู้เหมาเรือหายเข้ากลีบเมฆ

    จังหวะนี้มหาชาติเปิดประตูห้องสอบสวนเข้ามา ศันสุนีย์เห็นเขาก็ร้องเรียก “คุณกระทิง” เพราะตอนเจอกันในเรือมหาชาติบอกชื่อนี้กับเธอไป แต่เวลานี้ต้องพูดความจริงว่าเขาคือผู้กองมหาชาติ สุนทรสนใจอยากรู้ขึ้นมาทันทีว่าลูกสาวรู้จักผู้กองได้ยังไง

    ศันสุนีย์ปิ๊งมหาชาติตั้งแต่แรกเห็น เจอกันอีกครั้งนี้ เธอจึงเกาะแจ แยกตัวจากห้องสอบสวนตามผู้กองหนุ่มทุกฝีก้าว พอมีโอกาสก็พยายามคลอเคลียโดยไม่แคร์สายตาใคร ขวัญตามาเห็นจังหวะที่สองคนใกล้ชิดก็มีอาการหึงหวง ต่อว่ามหาชาติทำรุ่มร่ามก่อนส่งคืนห่อสร้อยโบราณให้เขาแล้วเดินจ้ำจากไป

    มหาชาติแคร์ความรู้สึกขวัญตาไม่น้อย เขาผละจากศันสุนีย์เดินตามเธอออกมาริมถนน ถามว่ารถไปไหน ขวัญตาตอบห้วนๆว่าเข้าศูนย์ฯ เขาไม่ต้องมายุ่ง

    “นี่คุณ ฟังกันบ้างสิ”

    “ไม่ต้องตามมา ถ้าจะให้ฟังมันต้องเดินตามมาทันที ไม่มีลังเล”

    “ผู้หญิงคนนั้นอาจจะพาผมไปหาคนที่เช่าเหมาลำเรือได้”

    “เพื่ออะไร”

    มหาชาติไม่ตอบ แต่เดาว่าเธออยากเจอเขา แค่ห่อผ้าถ้าจะให้คืนโทร.ตามเขาก็ได้ หญิงสาวโดนรู้ทันถึงกับหน้าเจื่อน แต่ยังเถียงน้ำขุ่นๆว่าโทรศัพท์ไม่ได้เติมเงิน

    ชายหนุ่มอมยิ้ม พอได้ยินเธอบอกว่าวันนี้จะไปเยี่ยมพ่อแม่ที่บ้านสวนก็แสดงน้ำใจขับรถไปส่ง พ่อแม่เห็นลูกสาวพาชายหนุ่มมาบ้านก็ทึกทักว่าเป็นแฟนของลูกเลยคุยกันเพลินจนเย็นย่ำ แล้วพอจะกลับรถมอเตอร์ไซค์ของมหาชาติยางแบน เขาจำเป็นต้องนอน ค้างคืนตามคำชวนกึ่งบังคับของพ่อแม่

    ช่วงเวลาเดียวกัน วิญญูไปพบเอมมี่ที่ร้านเพชร แสดงความห่วงใยและดีใจที่เธอปลอดภัยจากเหตุร้ายบนเรือ เอมมี่ทำไก๋ไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ แล้วชวนเขาไปเป็นเพื่อนช่วยเลือกซื้อลูกหมา

    เอมี่อยากเลี้ยงหมา ท่าทางเธอรักสัตว์มาก ซื้อมาสองตัวแล้วตั้งชื่อว่าวิญญูกับเอมมี่ วิญญูไม่ว่าอะไร แถมยังพอใจ ขออุ้มหมาน้อยก่อนเธอจะพามันลงจากรถ ตรงหน้าคอนโด

    เหมือนหมาน้อยจงใจให้หนุ่มสาวมีโอกาสชิดใกล้ มันฉี่รดเสื้อวิญญูจนเอมมี่ต้องรีบซักให้ ขณะรอเสื้อแห้ง เธอใจดีทำอาหารให้เขากินและพูดคุยผูกสัมพันธ์กันมากขึ้น แต่สร้างความไม่พอใจให้เลกงวินที่แอบรักเอมมี่

    เลกงวินรอจังหวะทำร้ายวิญญูอยู่หน้าคอนโด แต่เพราะฝีมือวิญญูไม่ด้อยกว่าเขา อีกทั้งได้หมวดเฮี้ยวที่คอยสะกดรอยตามเอมมี่เข้ามาช่วยเหลือ เลกงวินจึงทำอะไรวิญญูไม่ได้ ต้องเป็นฝ่ายล่าถอยไป

    ค่ำวันเดียวกัน เมฆินนัดพบโสภณตำรวจนอกรีตที่เห็นแก่เงินคอยรายงานความเคลื่อนไหวของมหาชาติ ครั้งนี้เมฆินต้องการกำจัดใครสักคนเพื่อเรียกมหาชาติออกมา โสภณไม่ตอบแต่ส่งรูปมหาชัยให้เขาไป

    มหาชาตินอนค้างบ้านพ่อแม่ขวัญตา เขานอนกระสับกระส่ายเห็นอดีตอีกครั้ง โดยมีเมฆินกับเอมมี่อยู่ในคณะของเขาที่โดนคนไล่ล่า เมฆินท่าทีไว้ใจไม่ได้คอยแต่จะทำมิดีมิร้ายเอมมี่ มหาชาติพยายามช่วยเหลือหญิงสาว จึงมีปากเสียงกับเมฆิน ก่อนนำพาไปสู่การเข่นฆ่า

    ขวัญตาแอบเข้ามาในห้องมหาชาติเห็นเขานอนกัดฟันกรอดๆ หายใจแรงเหมือนฝันร้าย

    “โธ่...ขบกัดแบบนี้ฟันแตกหมดพอดี”

    ขวัญตาหันซ้ายหันขวาจะหาตัวช่วยแต่ไม่เจอ เธอตัดสินใจยัดนิ้วโป้งกับนิ้วชี้ตัวเองแทรกกลางระหว่างฟันมหาชาติ ยอมทนเจ็บเสียเอง

    เสียงกัดฟันของมหาชาติเงียบลง ขวัญตาเจ็บจนน้ำตาซึม ใช้มืออีกข้างลูบผมและปาดเหงื่อให้เขาอย่างห่วงใย

    “นี่ฉันรักกระทิงตัวนี้ซะแล้วเหรอเนี่ย คุณผ่านอะไรมานักหนานะกระทิง...กำลังวิ่งไล่อะไรอยู่”

    ขวัญตาพูดพึมพำแล้วก็หลับอยู่ตรงนั้น จนกระทั่งมหาชาติตกใจตื่นลืมตาเห็นเธอนอนฟุบอยู่ใกล้ๆ ที่นิ้วมือ มีรอยแดงเลือดซึมเหมือนโดนฟันขบกัด

    เช้าขึ้นมหาชาติทำแผลที่นิ้วมือให้ขวัญตา ถามว่าไปโดนอะไรมา หญิงสาวโกหกว่าประตูหนีบ เขาไม่เชื่อเพราะรอยฟันชัดเจน แต่ทำไม่สนใจไม่ต่อความยาว แค่เตือนว่าทีหลังต้องระวัง

    พ่อกับแม่เดินมาเมียงมองแล้วซุบซิบกันยิ้มๆ มหาชาติเหลือบเห็นบอกขวัญตาว่า

    “พ่อแม่คุณเข้าใจผิดไปกันใหญ่แล้วมั้ง”

    “ไม่บาปหรอกน่า ทำให้พ่อแม่สบายใจ”

    “ทำไมไม่หาแฟนจริงๆจังๆล่ะ”

    “ยุ่งอะไรด้วย” เธอตวัดเสียงแล้วผละไปอย่างงอนๆ

    สายหน่อย รถมอเตอร์ไซค์ของมหาชาติก็ใช้งานได้เหมือนเดิมเพราะพ่อไปตามช่างมาช่วย มหาชาติเกรงใจพ่อแม่ขวัญตาที่ดีกับตนมาก ก่อนจากมาจึงขอบคุณทั้งคู่และยอมให้ท่านกอดราวกับเป็นลูกแท้ๆ

    ขวัญตาอดหมั่นไส้ไม่ได้ ดึงเขาออกมาแล้วขึ้นซ้อนท้ายกอดเอวเขาแน่น มหาชาติหวั่นไหวแต่พยายามต่อสู้กับความรู้สึกตัวเองว่าต้องไม่รักใครนอกจากดุจดาว

    ooooooo

    ตั้งแต่มีทั้งตำรวจและโจรเข้ามาพัวพันจนรู้สึกตัวเองและเมียไม่ปลอดภัย สวินมักแสดงความวิตกกังวลและคอยกำชับลูกน้องให้ดูแลเจ๊สองอย่างดี

    เจ๊สองไม่รู้ต้นสายปลายเหตุแต่รู้สึกได้ว่าสวินเคร่งเครียด เหตุนี้ทำให้เธอไม่อยากกวนใจเขา ยังเก็บเรื่องที่ตัวเองท้องไว้เป็นความลับ

    แม้สวินจะระวังตัวแจ แต่ไม่พ้นหูตาของพวกเมฆินและกลุ่มตำรวจที่ต้องการตัวเขา เมฆินอยากรู้ว่าใครเอาเงินของตนไป ขณะที่ตำรวจเชื่อว่าสวินมีส่วนรู้เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบนเรือ แต่คนทั้งสองกลุ่มก็ไม่สามารถรวบตัวสวินได้ มิหนำซ้ำงานนี้มหาชัยหัวหน้าทีมตำรวจยังพลาดท่าโดนพวกเมฆินอุ้มขึ้นรถตู้หายไป

    มหาชาติยังไม่รู้เรื่องพี่ชาย เขาหมกมุ่นอยู่กับความฝันครั้งล่าสุดที่เห็นอดีตชาติของตัวเองโดยมีขวัญตาเข้ามาเกี่ยวข้อง จึงอยากได้ความกระจ่างถึงกับยอมใส่ชุดขาวนั่งสมาธิไปพร้อมกับวิญญูและขวัญตา

    ปรากฏว่าคราวนี้ขวัญตาเห็นผู้คนมากมาย ล้วนเป็นบุคคลที่มาเจอกันในปัจจุบัน ไม่ว่าจะเป็นมหาชาติ เมฆิน เอมมี่ เสี่ยซ้ง เกลียว ซึ่งในอดีตนั้นทุกคนไม่ได้ชื่อนี้แต่เกี่ยวพันกัน และมีหญิงอีกคนชื่อวังรุ้ง กับเวียงเจ้าที่ยังไม่มีใครเห็นหน้า รู้แต่ว่าเขาน่ากลัวและมีอำนาจมาก

    ขวัญตาตกใจกับผู้คนที่เห็น เธอสะดุ้งเฮือกลืมตาทำเอาวิญญูกับมหาชาติพลอยหลุดจากภวังค์ ถามเป็นเสียงเดียวกันว่าเป็นอะไร ขวัญตาส่ายหน้าพลางถามวิญญูว่าทำอะไรกับตน วิญญูเคี่ยวเข็ญให้ลูกน้องสาวเล่าสิ่งที่เห็นเผื่อจะแก้กรรมอะไรในชาตินี้ได้

    “เขาถูกตามล่าโดยคนกลุ่มเดียวกับชาตินี้ ที่ขวัญเคยเห็นหน้า”

    “ใครจะเป็นใครไม่สน วังรุ้งคือดุจดาวใช่ไหม ดุจดาวข้ามภพข้ามชาติมารักกันใหม่ใช่ไหม”

    มหาชาติคาดคั้นอย่างมีอารมณ์ ขวัญตาตกใจและน้อยใจตบหน้าเขาแล้วแผดเสียงว่า

    “อยากรู้ก็ไปดูเอาเองสิ”

    มหาชาติขุ่นเคืองและจะค้นหาคำตอบด้วยตัวเอง เขานั่งหลับตาทำสมาธิอีกครั้งแต่ไม่เกิดผล วิญญูขอร้องเพื่อนอย่าพยายามเลย เอาเท่าที่รู้นี่ก่อนดีกว่า แต่มหาชาติฮึดฮัดอยากรู้อดีตให้หมด

    “อดีตมันผ่านไปแล้ว เหมือนกับที่คนรักของแกตายไปแล้วนะเพื่อน”

    “ก็นั่นไง มันต้องมีคนชดใช้สิ”

    “หาทางแก้ที่ปัจจุบันดีกว่า เราเปลี่ยนอดีตไม่ได้หรอก”

    มหาชาติไม่ฟัง ยืนยันว่าตนต้องกลับสู่อดีตไปช่วยวังรุ้งหรือดุจดาว ขวัญตาได้ยินยิ่งเศร้าใจจนต้องลุกเดินหนีไป

    ooooooo

    เรื่องอดีตชาติยังไม่กระจ่างชัด แต่เรื่องในปัจจุบันกำลังจะทำให้มหาชาติแทบบ้า!

    เมฆินส่งคลิปมหาชัยถูกจับตัวไปทรมานมาให้ตำรวจเพราะเชื่อว่าถ้ามหาชาติเห็นสภาพพี่ชายต้องเต้นเป็นเจ้าเข้า ขณะเดียวกันเสี่ยซ้งก็ต้องการให้โสภณช่วยงานอีกครั้งด้วยการเอาสวินเข้าคุกให้ได้จะด้วยวิธียัดยายัดข้อหาอะไรก็ได้ จากนั้นตนจะให้คนในคุกจัดการมันเอง

    ถาวรเตือนมหาชาติต้องใจเย็นเรื่องพี่ชายซึ่งเรายังไม่รู้สถานที่ที่โดนควบคุมตัว ส่วนคนอื่นๆในทีมตำรวจเชื่อว่ามีสายของคนร้ายอยู่ในหมู่พวกเรา

    มหาชาติกลุ้มใจเรื่องพี่ชาย หาทางออกไม่ได้จึงใช้เหล้าดับกลุ้มจนเมาโซเซแล้วขึ้นแท็กซี่มาฟุบหลับหน้าบ้านวิญญู โชคดีที่ขวัญตามาเจอและลากเขาเข้าไปในห้องรับแขกอย่างทุลักทุเล

    “โอ๊ย...ตัวหนักเป็นบ้า เมาแบบนี้จะไปดูแลใครได้”

    มหาชาติสะลึมสะลือ พึมพำว่าตนดูแลใครไม่ได้จริงๆ พูดพลางดึงแขนขวัญตาที่ทำท่าจะผละไป

    “คืนนี้นอนตรงนี้เหอะ แบกไม่ไหวหรอก”

    “วังรุ้งเขาพูดถึงผมว่าไงมั่ง...ดุจดาวเขาว่าไง”

    “วังรุ้งเขาเป็นห่วงคุณมากนะ”

    มหาชาติพยักหน้าหงึกหงักแล้วถามว่าวังรุ้งรักตนหรือเปล่า ขวัญตาชั่งใจเล็กน้อยก่อนบอกว่ารัก แต่พอรู้ชัดว่ามหาชาติไม่ได้เมาจนเพ้อเจ้อ เขารู้ทุกอย่างก็รีบกลับคำ

    “อันที่จริงวังรุ้งเขาไม่ได้รักคุณนะ”

    “ถ้าเขาไม่รักผม เขาไม่ส่งคนมาเตือนผมหรอก เสียงคุณ...เหมือนวังรุ้งมากเลย”

    ขวัญตาอึกๆอักๆ มีพิรุธ มหาชาติยังพล่ามต่อไป

    “รู้มั้ย ตอนที่ผมกำลังจะหมดแรง เสียงของคุณทำให้ผมมีพลัง”

    เธอมองเขาที่ทำท่าจะหลับแล้วตัดสินใจกระซิบข้างหู “กระทิง...กระทิง กระทิงตื่นเถอะ”

    พลันมหาชาติกลับสู่อดีตอีกครั้ง เขานอนหลับใต้ต้นไม้ เสียงวังรุ้งเรียกเขาดังแว่วมา

    “กระทิง ตื่นเถอะ”

    มหาชาติลืมตาเห็นเมฆินกำลังโถมลงมาหาด้วยมีดแหลมคม เขาพลิกตัวหลบ พูดโพล่งอย่างตกใจ

    “ไอ้เกลือ นี่เพื่อนเจ้านะ”

    “เพื่อนขี้หวง ผู้หญิงก็ไม่ให้ สมบัติก็จะเอาเพื่อนอะไร”

    “เกลือ...เรามีหน้าที่ อย่าให้ตัณหาพาเสียงานสิ”

    “กระทิงเอ๊ย กระทิง คิดว่าบางระจันจะอยู่ถึงคืนเพ็ญเดือนสิบสองเหรอ...ไม่มีวันหรอก อยุธยาไม่ให้ยืมปืนใหญ่ไปสู้จะเอาอะไรมาชนะ”

    เกลือพูดไปแทงไป มหาชาติหรือกระทิงหลบหลีก สองคนต่อสู้กันพักหนึ่ง สุดท้ายเกลือก็พลาดท่าเสียทีจนต้องวิ่งหนีเข้าป่าไป มหาชาติมาแก้มัดให้เอมมี่หรือปาย แต่เสร็จแล้วกลับถูกปายใช้ก้อนหินทุ่มจนร่างโงนเงนหมดสติไป

    กลับสู่ปัจจุบัน มหาชาติลืมตาตื่นในตอนเช้ารู้สึกมึนหัวมาก เหมือนมีอะไรอยู่ในปากจึงคายออกมาดู ปรากฏว่าเป็นฟันยาง แน่ใจว่าเป็นฝีมือขวัญตา ถามเธอว่าเอาฟันยางมายัดปากตนทำไม

    ขวัญตาตอบไม่ตรงคำถามว่าซื้อมาให้ แพงด้วย แล้วถามเขาว่าเป็นยังไงบ้าง นิมิตเห็นอะไรอีก

    “ถ้าไม่ได้ดุจดาว ผมคงตายไปแล้ว...ผมหมายถึงในชาติที่แล้ว ผมได้ยินเสียงวังรุ้งปลุกให้กระทิงตื่นก่อนจะถูกลอบฆ่า”

    ขวัญตาไม่ชอบใจที่ได้ยินชื่อดุจดาว เปลี่ยนไปคุยเรื่องที่เขาเมามาเมื่อคืน มหาชาตินึกได้เป็นห่วงพี่ชายขึ้นมาทันที ขณะเดียวกัน ที่คอนโดเอมมี่ วิญญูถูกเธอ

    ตามตัวมาด่วนเพราะหมาน้อยของเธอถูกฆ่ายัดตู้เย็นอย่างโหดเหี้ยมไม่รู้ว่าเป็นฝีมือใคร แต่ห้องนี้มีเธอกับพ่อเท่านั้นที่มีกุญแจ

    เมฆินจอดรถอยู่หน้าคอนโด มองขึ้นไปตาวาวโรจน์ พึมพำว่านังลูกไม่รักดี...แล้วขับรถพรืดออกไป

    ooooooo

    โสภณจัดการตามใบสั่งของเสี่ยซ้งยัดยาเสพติดและอาวุธสงครามใส่ท้ายรถสวินจนเขาโดนควบคุมตัวไปสถานีตำรวจ เป็นเวลาเดียวกับที่มหาชาติได้รับการติดต่อจากเมฆิน ยั่วเย้ยให้ตามมาช่วยมหาชัย

    เมื่อรู้ว่าพี่ชายอยู่ที่ไหน แน่นอนว่ามหาชาติไม่รอช้า บึงรถตามไปยังตึกร้างโดยมีเหงียนสมุนของเมฆินนำทาง พอถึงที่หมายมหาชาติถูกหลอกขึ้นไปบนดาดฟ้าก่อนเหงียนจะปิดล็อกประตู แล้วไม่นานโทรศัพท์มหาชาติก็ดังขึ้น

    มหาชาติรับสายด้วยน้ำเสียงโกรธจัดเมื่อแน่ใจว่าคือเมฆิน ถามว่าแกอยู่ไหน เมฆินส่งเสียงพลางโบกมืออยู่บนดาดฟ้าอีกตึก บอกให้เขาออกมายืนหมิ่นๆหน่อย มหาชาติเพ่งมองแล้ววิ่งไปจนชิดสุดขอบ มองลงไปด้านล่างสูงมากระยะห่างเกินกระโดด

    “จำกันได้ไหมเนี่ย” คำถามนั้นทำให้มหาชาติแค้นแทบกระอัก ถามว่าแกจะทำอะไร “เดี๋ยวก็รู้ ยังไม่ตาย ดูสิ น่ารักเชียว” เมฆินหมายถึงมหาชัยที่หมดสติอยู่ข้างๆ

    มหาชาติสุดแค้น คว้าขวดใกล้มือเขวี้ยงไปแตกกระจายแล้วหันรีหันขวาง ถูกเมฆินยั่วยุอีกว่า

    “กล้าเปล่าๆ ไหนเขาเรียกกันว่ากระทิงไฟไม่ใช่เหรอ”

    ผู้กองหนุ่มพยักหน้าแล้วทำสิ่งที่แม้แต่เมฆินยังไม่กล้าคิด เขาออกวิ่งสุดแรงเกิดกระโจนจากกันสาดที่ตัวเองอยู่ เหงียนยิงปืนดักหน้าทำให้มหาชาติเสียหลักต้องเบรกตัวโก่ง แต่ก็ถลำไถลออกไปนอกกันสาดแล้ว ดีแต่ว่าเขารั้งตัวเองเอาไว้กับขอบได้ จึงปีนกลับขึ้นมาที่เดิม เมฆินหัวเราะหลังจากหายตกใจ

    “นึกว่าจะแน่” แล้วทำท่ายิงปืนสไนเปอร์ ตะโกนว่าเปรี้ยงๆๆ

    มหาชาตินึกถึงตอนที่เมฆินยิงดุจดาว...ความโกรธแค้นพลุ่งพล่านสุดยับยั้ง เขากระโดดออกไปอย่างคนไม่มีอะไรจะเสีย เมฆินผงะตกใจถอยหลังไม่คิดว่ามหาชาติจะกล้าบ้าบิ่นขนาดนี้

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    Help Me คุณผีช่วยด้วย EP.2 เวลาของ อานนท์ หมดแล้ว แต่ยังห่วงลูก-เมีย ไม่ไปเกิด

    Help Me คุณผีช่วยด้วย EP.2 เวลาของ อานนท์ หมดแล้ว แต่ยังห่วงลูก-เมีย ไม่ไปเกิด
    24 ต.ค. 2564

    10:00 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอาทิตย์ที่ 24 ตุลาคม 2564 เวลา 13:46 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์