นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ขุนกระทิง

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    อัลบั้ม: 'ซี-ตูน ออย-กรีน' พาบู๊ระห่ำ 'ขุนกระทิง' ทางช่อง 7

    การถ่ายทำเริ่มแล้ว สวินเล่นเป็นหุ่นกระบอกอยู่หน้าตู้อาบอบนวด ตัวประกอบอื่นๆใส่หน้ากากถือปืนกันทุกคน มหาชาติสบตาส่งซิกกับสวินให้ถ่วงเวลาเอาไว้ ส่วนตัวเองค่อยๆถอยหลังจากกลุ่มกองถ่ายไป

    วิญญูเข้ามาพร้อมขวัญตา เขาชะเง้อหาเอมมี่แต่ยังไร้วี่แวว ขวัญตาแยกตัวไปห้องน้ำ แล้วไปเจอมหาชาติโดยบังเอิญ แต่เธอจำไม่ได้เพราะเขาพรางหน้า

    ด้วยความไม่รู้ว่าห้องน้ำอยู่ตรงไหน ขวัญตาขึ้นมากับมหาชาติ ก่อนจะแยกไปห้องน้ำที่อยู่อีกทาง เจอเอมมี่กำลังล้างมือเปื้อนเลือด แต่ถามว่าโดนอะไร เธอไม่ตอบแถมยังตวาดใส่ขวัญตาว่าไม่ใช่เรื่องของเด็ก

    ขวัญตาออกจากห้องน้ำเดินกลับมาทางเดิม กำลังจะผ่านห้องทำงานเห็นประตูแง้มจึงมองเข้าไปเห็นผู้ชายที่ขึ้นมาพร้อมกันกำลังทำการบางอย่างด้วยท่าทีมีพิรุธ เธอเข้าไปทัก แต่แล้วทั้งคู่ต้องรีบหลบออกมาตรงระเบียงเพราะภักดีมาเอาโทรศัพท์ให้เสี่ยซ้งที่ลืมไว้

    ขณะอยู่ด้านนอกตรงระเบียงที่แสนแคบ ขวัญตาจำมหาชาติได้ แต่ชายหนุ่มห้ามเธอเสียงดัง จนกระทั่งภักดีกลับออกไป แต่ทั้งคู่ก็ยังเข้ามาไม่ได้เพราะมีไอ้โม่งสองคนเข้ามาโกยเงินสดของเสี่ยซ้งใส่กระสอบ

    ในขณะที่ข้างบนเมฆินกับเลกงวินกำลังโกยเงิน ข้างล่างหน้าตู้อาบอบนวดก็กำลังวุ่นวายในฉากปล้น เสียงปืนจริงดังเปรี้ยงปร้างจนผู้คนแตกตื่น สวินหนีตายด้วยการคลานต่ำ วิญญูกระวนกระวายเป็นห่วงขวัญตาที่ยังไม่กลับมา

    การปล้นเริ่มแล้ว แก๊งของเกลียวพยายามจะขึ้นไปเอาเงินแต่โดนเสี่ยซ้งและสมุนสกัดด้วยอาวุธปืน ส่วนข้างบนเมฆินกับเลกงวินกำลังเผชิญหน้ากับเมฆินที่พยายามช่วยขวัญตาที่พลาดท่าจะหล่นลงไปข้างล่าง ร่างห้อยต่องแต่ง สองมือเกาะราวระเบียงเอาไว้

    แม้ต่างคนจะอยู่ภายใต้การปิดบังใบหน้าที่แท้จริง แต่ก็จำกันได้ เมฆินคิดเล่นงานมหาชาติด้วยการทำให้ตกลงไปข้างล่าง แต่เวลานั้นเสียงรถหวอตำรวจแล่นเข้ามา เมฆินเปลี่ยนใจไม่ตามมหาชาติออกไป แต่ชะโงกหน้าเยาะหยันว่า

    “เฮ้ย...หัวไหล่บอกไม่ไหว แต่หัวใจสั่งดึงต่อ สุดท้ายใครชนะ”

    มหาชาติตาลุกโชนมองเข้าไปในหมวกคลุมไอ้โม่ง เขาพยายามจะดึงขวัญตาขึ้นมาแต่ดึงไม่ไหว

    “แค่เอื้อมจริงๆเลยนะ เวลามีน้อย เอาไง ปล่อยก่อน แล้วขึ้นมามั้ย”

    มหาชาติเจ็บใจแต่ไม่รู้จะทำยังไงกับมัน เพราะชีวิตขวัญตาสำคัญกว่า

    “เจ็บใจเนอะ...ลาก่อน”

    เมฆินยิ้มเย้ยแล้วจะหันกลับเข้าด้านใน แต่เลกงวินเสียท่าคุงล้มลง คุงกระโจนเข้าใส่เมฆินจนเสียหลักทะลักออกไปครึ่งตัวทางหน้าต่าง ใบหน้าแทบจะชนกับมหาชาติที่รั้งแขนขวัญตาไว้

    มหาชาติใช้มือหนึ่งพยายามจะดึงไอ้โม่งเมฆินออกแต่ไม่สำเร็จ เขาเกือบเสียหลักทำขวัญตาร่วงลงไป

    “ช่วยด้วย” ขวัญตาร้องลั่นตกใจสุดขีด วิญญูอยู่ข้างล่างวิ่งออกมานอกตัวตึกเงยหน้าเห็นขวัญตากับมหาชาติ เขาร้องลั่นให้มหาชาติดึงเธอไว้ ห้ามปล่อย

    เลกงวินซัดคุงที่หัวด้วยแจกันจนหมอบกระแต ก่อนไปช่วยเมฆินกลับเข้ามาได้ แล้วพากันลอยนวลออกไปพร้อมเงินคนละกระสอบ มหาชาติพยายามดึงขวัญตาแต่มือเธอลื่นเกินไป ที่สุดเธอหล่นลงมา ท่ามกลางความตกใจของทั้งมหาชาติและวิญญู

    กระสุนปืนยังปลิวว่อนในอาบอบนวดชั้นล่าง สวินคลานมาดูสภาพเสี่ยซ้งที่อกพรุนเลือดกระอักออกจมูก คิดว่าเขาไม่รอดแน่ แล้วเหลือบไปเห็นเกลียวขยับหน้ากากเช็ดเลือดที่กระเด็นเข้าตา สวินโกรธแค้นร้องด่าเกลียวว่าไอ้คนไม่รักษาสัตยาบัน

    เกลียวจำเสียงสวินได้จึงสวนไปด้วยกระสุนปืน เล่นเอาสวินหลบวูบคลานหนีอย่างกับลูกหมา ฝ่ายภักดีกับคุงยังซัดกันไม่หยุด ทั้งที่เมฆินกับเลกงวินกำลังหอบเงินเตรียมหนี เหงียนเห็นดังนั้นรีบมานำทางแล้วพากันลงลิฟต์ไปขึ้นรถเอมี่ที่จอดรออยู่ มหาชาติพยายามติดตามแต่ไม่ทัน เขาวิ่งกลับมาดูขวัญตาที่แน่นิ่งอยู่ในอ้อมแขนของวิญญู

    เมื่อตำรวจมาถึง เกลียวกับสมุนพากันหนีไปได้อย่างฉิวเฉียด เสี่ยซ้งไม่ตายเพราะใส่เสื้อเกราะกันกระสุน เขาแค้นใจเป็นที่สุดที่โดนหยามถึงถิ่น และเสียดายเงินสดจำนวนมากที่ยังไม่รู้ว่าใครเอาไป

    สวินถูกจับและนำตัวมาที่สถานีตำรวจพร้อมมหาชาติ สองคนอยู่ในสภาพสะบักสะบอม มหาชัยมองน้องชายแล้วถามเสียงดังเกือบตวาดว่า

    “มีอะไรจะแก้ตัวมั้ย”

    “ผมจะเข้าถึงตัวมันอยู่แล้ว ผมเอื้อมจับมันจะได้อยู่แล้ว”

    “แล้วไหนล่ะ มันอยู่ไหน คนที่มันฆ่าดุจดาวน่ะ คนที่มันฆ่าคนรักของแกน่ะ”

    มหาชาติส่ายหน้าไม่รู้จะตอบยังไงดี สวินเข้าใจความรู้สึกของเขาที่พยายามทำเพื่ออดีตคนรัก แต่มหาชัยไม่พอใจตำหนิน้องชายที่เอาแต่ก่อเรื่อง

    “ผู้หญิงคนหนึ่งกำลังจะเป็นหรือจะตายก็ไม่รู้ เขาจะพิการรึเปล่าก็ไม่รู้ แกเคยรู้สึกอะไรบ้างไหม”

    “ผมไม่ได้ดึงเธอเข้ามาให้เป็นอย่างงั้นนะครับ”

    “อีกกี่คนที่จะต้องมีอันเป็นไป ที่อยู่ใกล้แกน่ะ เมื่อไหร่แกจะเปลี่ยน แล้วดูซิ เดี๋ยวนี้เป็นยังไง คบโจร”

    สวินอึกอักอยากจะปฏิเสธ แต่เห็นสายตาคมกริบของมหาชัยจึงหุบปากเงียบดีกว่า ทว่ามหาชาติกลับท้าทายพี่ชายว่าจะลงโทษทางวินัยหรืออยากทำอะไรกับตนก็เชิญ

    “รู้มั้ย...เรื่องที่เกิดขึ้นนี่มันใหญ่มากนะ เจ้าทุกข์เขาแจ้งยอดเงินหายเป็นร้อยล้าน”

    “ผมไม่ทราบ”

    “ยังดีที่ไม่มีอะไรชี้นำเหตุที่เกิดขึ้นมาถึงตัวแกทั้งสองคนได้”

    สวินโล่งอก หมวดเฮี้ยวบอกมหาชาติว่าตัวการมันจัดการกล้องวงจรปิดก่อนเหตุทั้งหมดจะเกิด

    “ฉันจะกันแกออกไป แต่งานนี้ต้องมีคนรับผิดชอบ” พูดแล้วมหาชัยมองสวินที่นั่งทำตาปริบๆ มหาชาติเห็นใจออกตัวว่าตนเป็นคนดึงเขาเข้ามา ตนต้องรับผิดชอบ

    “แกจะตัดสินคนของแก หรือว่าจะให้ตัวเองโดนตัดสิน คิดเอานะ”

    ฟังคำพี่ชายแล้วมหาชาติมองหน้าสวินอย่างหนักใจ ค่ำนั้นเขาขับรถไปส่งสวินที่บ้าน สองคนเพิ่งรู้ว่าเสี่ยซ้งไม่ตาย สวินคำรามว่าคราวนี้ไอ้เกลียวเสร็จแน่

    “คนที่ได้เงินไปไม่ใช่แก๊งไอ้เกลียว”

    “อ้าว พวกไหน”

    มหาชาติไม่รู้ ตัดบทไม่ให้สวินถามมาก จากนั้นเขาขับมุ่งหน้าไปโรงพยาบาลเพื่อดูอาการขวัญตา วิญญูเฝ้าเธออยู่หน้าห้องไอซียู บอกว่าหมอยังไม่อนุญาตให้เยี่ยม มหาชาติรู้สึกผิดและคับแค้นใจ บ่นว่าทำไมใครอยู่ใกล้ตนต้องมีอันเป็นไปทุกคน

    “มันมีเหตุของมัน” พูดแล้ววิญญูสังเกตเห็นเพื่อนไร้เรี่ยวแรง ถามว่าได้กินอะไรบ้างหรือเปล่า มหาชาติส่ายหน้าแทนคำตอบ วิญญูจึงพาเขาไปที่ร้านอาหาร

    ค่ำวันเดียวกัน เมฆินย่ามใจกับเงินก้อนใหญ่ของเสี่ยซ้งที่ได้มา เอมมี่ค่อนข้างกังวลกลัวเสี่ยซ้งจะฟาดงวงฟาดงา แต่เมฆินกลับพูดอย่างสะใจว่า

    “ดีสิ เดี๋ยวพวกมันก็ไปตีกันเองสามก๊ก พ่อนั่งตีขิมอยู่ยอดเขาคอยตักตวงผลประโยชน์”

    “ผมคงกลับไปหาไอ้เกลียวมันไม่ได้แล้ว คุงมันรู้แล้ว” เหงียนพูดอย่างกังวล

    “ไม่ต้องกลับไปแล้ว เรามีงานใหญ่กว่าเรื่องขี้ผงพวกนี้รออยู่”

    “ถ้าเอเย่นต์ค้าอาวุธมันเห็นเงินแล้วเกิดหักหลังเราล่ะพ่อ”

    “งั้นถ้าเราเห็นอาวุธก็หักหลังมันก่อน”

    “เราจะไม่เปิดศึกสองด้านเหรอครับ” เลกงวินท้วงขึ้น

    “คนฉลาดเขาไม่เปิดศึกสองด้านหรอก มันต้องสามด้าน” เมฆินมั่นใจในตัวเอง มองเลกงวินกับเอมมี่ทำนองว่าเขาเหนือกว่า ควบคุมได้ทุกอย่าง

    ooooooo

    ขณะพาเพื่อนรักไปกินข้าว วิญญูปลอบใจไม่ให้เขาคิดมากเรื่องขวัญตาบาดเจ็บ พร้อมกันนี้ก็เตือนว่าจุดอ่อนของเขาอยู่ตรงรักแร้แดง ระหว่างโคนขากับหน้ากระทิง

    มหาชาติฟังแล้วแปร่งหู หาว่าวิญญูพูดบ้าอะไร พอเขาพยายามขยายความต่อไป มหาชาติกลับไม่เชื่อ พูดด้วยท่าทีรำคาญว่าบอกหวยมาให้หน่อย แต่อีกครู่มหาชาติรู้สึกปวดหัวจี๊ดขึ้นมา เขาบ่นไม่รู้เป็นอะไร ปวดแบบนี้ตั้งแต่เปิดเซฟของเสี่ยซ้งแล้วเจอเครื่องประดับโบราณ

    “นี่ไง ฉันเอามันติดมาด้วย”

    วิญญูรับเครื่องประดับโบราณมาพิจารณา พลันเหมือนตัวเองถูกกระชาก ภาพอดีตผุดขึ้นมาแวบหนึ่งแล้วหายไป เขาฟันธงทันทีว่าของสิ่งนี้ทำให้มหาชาติปวดหัว

    “มันคืออะไร”

    “ไม่รู้เหมือนกัน แต่มันอาจเป็นแสงนำทางให้ฉันได้นะ”

    มหาชาติตัดสินใจให้วิญญูเอาไปลองดู แต่กำชับว่าอย่าทำหาย มันเป็นหลักฐานจากที่เกิดเหตุ...

    เช้าวันรุ่งขึ้นตำรวจมาตรวจสอบพยานหลักฐานในที่เกิดเหตุ เสี่ยซ้งผู้เสียหายโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง โดนสอบสวนก็ยิ่งหงุดหงิดไปกันใหญ่

    “คุณมีศัตรูที่ไหนมั่งรึเปล่า”

    “บาน...นับไม่ถ้วนหรอก นี่มาสอบอะไรกัน ทำไมไม่ไปจับโจร”

    “คุณบอกเงินหายไปเป็นร้อยล้าน”

    “เคยเห็นร้อยล้านมั้ย กระสอบมันไม่ได้ใหญ่เลยนะ ปึกจิ๊ดๆก็ล้านแล้ว”

    “ผมตรวจสอบภาษีดูแล้ว ที่มาของเงินคุณไม่ปรากฏว่าจะมีเป็นร้อยล้าน เงินสดๆด้วย ถึงเหรอ”

    “หลงประเด็นแล้ว จะมาสอบภาษีอะไรผมตอนนี้ ลูกน้องผมบอกอยู่ว่าโดนปล้น”

    “ลูกน้องคนไหนที่เห็น พอจะพามาให้การมาชี้ตัวได้ไหมครับ”

    เสี่ยซ้งทำท่าจะพูดแต่พูดไม่ออก ตำรวจเลยวกกลับมาที่รายได้ของเงิน อยากรู้มาจากไหน เสี่ยหงุดหงิดรำคาญเต็มที่ตัดบทฉับว่า

    “โอเค ไม่หายก็ไม่หาย ตามมาได้เท่าไหร่ก็เท่านั้น พอใจมั้ย...ไปเลย กลับไปให้หมดเลย”

    “มีคนตายเกลื่อน นี่มันคดีอาญา คุณไล่ตำรวจออกนอกสถานที่เกิดเหตุไม่ได้หรอกครับ”

    “ก็ได้ ไม่ไป ผมไปเอง มีอะไรก็หาผมให้เจอแล้วกัน ...นี่ผมเป็นเจ้าทุกข์หรือผู้ต้องหากันแน่” เสี่ยซ้งเดินโวยวายออกไปขึ้นรถ บ่นกับภักดีลูกน้องคนสนิทว่าพวกไหนที่มันกล้าล้วงคองูเห่า

    “ไอ้เกลียว ผมต่อยกับคนของมันอยู่หน้าห้องเสี่ย”

    “ไอ้เกลียวเหรอ ได้เห็นดีกันแน่ เกณฑ์คนที่เหลือของเรามาให้หมด”

    “ผมว่าเราควรจะต้องเพิ่มมืออาชีพนะครับจากนี้ไป”

    “ใคร?”

    “ไอ้หาญ”

    เสียซ้งนิ่งคิดนิดเดียวก่อนพยักหน้ารับแล้วออกรถไป เวลานั้นเอง เกลียวเพิ่งรู้ข่าวเสี่ยซ้งไม่ตาย คุงรายงานว่าสายของตนแจ้งว่ามันใส่เสื้อเกราะ

    “สิ้นเคราะห์ไปที” เกลียวพึมพำ

    “ก็พี่อยากให้มันตายไม่ใช่เหรอครับ”

    “เกมเปลี่ยนแล้ว เอ็งไม่เห็นเหรอ ไอ้แก่แบเบาะมันไปฮั้วกับพวกไหนก็ไม่รู้ ท่าทางจะไม่ธรรมดา ซัดเอ็งซะเกือบตายไม่ใช่เหรอ แถมยังขนเงินสดไปได้เป็นร้อยล้าน”

    “ไม่น่าจะใช่พวกไอ้แก่นะพี่ ผมเห็นพวกมันก็ซัดกันเองอยู่ในห้องเซฟเสี่ยซ้ง”

    “ยิ่งหนักใหญ่ เราต้องการไอ้ซ้งมาเป็นพวก

    โดยด่วนเลยตอนนี้”

    “สายไปแล้วพี่เกลียว ผมซัดกับมือขวาไอ้เสี่ยซ้ง มันคงรู้แล้วว่าเป็นฝีมือพี่เอี่ยวด้วย”

    เกลียวสะทกซะที่ไหน พูดอย่างมั่นใจว่า “ศัตรูของศัตรูคือมหามิตร เชื่อพี่เกลียวสิ”

    ooooooo

    ขวัญตานอนในห้องพักฟื้นมีเครื่องช่วยชีวิตระโยงระยาง สภาพไม่ต่างจากที่วิญญูเคยต้องเข้าโรงพยาบาลเพราะมหาชาติ จึงเป็นอีกครั้งที่ความรู้สึกผิดเกิดขึ้นกับเขาอย่างท่วมท้น

    มหาชาตินั่งมองขวัญตาและนึกถึงตอนที่เขาพยายามดึงมือเธอไว้ แต่ใจก็อยากจะจัดการกับไอ้วายร้ายไปด้วย แต่แล้วความนึกคิดทุกอย่างหยุดลง เมื่อเห็นหญิงสาวลืมตา เขาผวาเข้ามาหาเธอ เตือนว่าอย่าเพิ่งขยับตัว หมอบอกว่าอาจจะถึงขั้นพิการได้ ขวัญตาเหมือนไม่รับฟัง เบือนหน้าหนีด้วยความน้อยใจ

    “ผมขอโทษ ผมไม่อยากให้มันเกิดขึ้นเลย”

    “ขวัญไม่ได้เสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น...ขวัญแค่เสียใจที่ชีวิตของตัวเอง ที่อยู่ในมือคนอื่นมันไม่มีค่าเลยเหรอ คุณกล้าพูดไหมว่าไม่มีสักแวบที่คุณอยากจะปล่อยฉันแล้วไปจัดการคนที่มันทำร้ายคนรักของคุณ”

    มหาชาติพยักหน้ายอมจำนน นั่นยิ่งทำให้เธอรู้สึกแย่ อยากรู้ว่าแค้นของเขามีค่ามากกว่าชีวิตคนอื่นใช่ไหม

    “ผมอาจจะคิด แต่ผมไม่เคยตั้งใจปล่อยให้คุณหล่นลงไป”

    “คุณจะบอกว่านั่นคือเรี่ยวแรงทั้งหมดที่คุณมี...ถ้าคุณแบ่งแรงแค้นมาสักครึ่งนึง ฉันก็คงไม่ตกอยู่ในสภาพนี้”

    “ผมขอโทษ”

    “ขอให้คุณล้างแค้นได้สำเร็จเถอะนะ กลับไปได้แล้ว ฉันต้องการพักผ่อน”

    มหาชาติอยากจะพูดแต่ไม่กล้าพอ ทำได้แค่พยักหน้าแล้วเดินจากไป ขวัญตาเสียใจ ยังไงก็ไม่เชื่อว่า ความตั้งใจที่เขาจะช่วยเธอมีมากกว่าต้องการล้างแค้นให้แฟนสาว

    เมื่อกลับออกมามหาชาติเจอพยาบาลถือแฟ้มสวนมาพอดี เธอต้องการให้เขาเซ็นชื่อผู้มาเยี่ยมตามกฎของตำรวจที่ขอไว้เป็นหลักฐาน แต่มหาชาติทำไม่ได้เพราะมือเขาไร้เรี่ยวแรงแม้แต่จะจับปากกา

    เกิดเรื่องน่าประหลาดอย่างนี้มหาชาติไม่รอช้า เข้ารับการเอกซเรย์ไม่นานก็รู้ผลจากหมอว่ากระดูกไม่มีรอยร้าว อัตราการฟกช้ำก็ไม่น่าจะทำให้อาการรุนแรงขนาดนี้

    “คุณหมอเคยได้ยินคำว่าตำแหน่งรักแร้แดงไหมครับ”

    “เพื่อนหมอก็เข้าป่าล่าสัตว์อยู่หลายคน เขาว่ามันเป็นตำแหน่งล้มของสัตว์ใหญ่ ซึ่งตรงกับ...” หมอหยุดพูด มองแผ่นเอกซเรย์แล้วอมยิ้ม “คุณไม่ใช่กระทิงนะครับ”

    “ผมก็ว่าอย่างงั้นแหละครับ”

    “แกปรึกษาผิดคนแล้วมั้ง” เสียงวิญญูดังเข้ามา เขาโปรยยิ้มให้มหาชาติและบอกหมอว่าเพื่อนของตนสติไม่ค่อยดี ควรจะพบจิตแพทย์มากกว่า หมอฟังแล้วยิ้มออกมาเพราะรู้ว่าวิญญูพูดเล่น แต่สำหรับมหาชาติสีหน้าเคร่งเครียดแปลกใจอาการของตัวเอง

    ooooooo

    เจ๊สองอยากมีลูกเหลือเกินแต่สวินไม่มีน้ำยา เจ๊เลยหงุดหงิดอารมณ์ไม่ดี สั่งสามีให้ไปตรวจร่างกายว่าเป็นหมันหรือเปล่า

    ขณะที่เจ๊สองบ่นสวินปากเปียกปากแฉะอยู่นั้น โหยเข้ามาบอกสวินว่ามีคนมาหา ให้ออกไปดูเอาเอง

    ปรากฏว่าผู้มาเยือนคือเสี่ยซ้งกับภักดีและสมุนจำนวนหนึ่ง สวินคาดไม่ถึง ทำเป็นพูดดีถามเสี่ยเป็นยังไงบ้างตนว่าจะไปเยี่ยมอยู่เหมือนกัน

    “ไม่ต้องหรอก ผมมาเยี่ยมพี่วินเองดีกว่า”

    “นี่มันเรื่องอะไรกัน” เจ๊สองแทรกเข้ามา แต่ไม่มีใครสนใจนาง

    “ได้ไปเคลียร์กับเกลียวมันรึยัง หรือจะให้ผมไปด้วย ก็เอานะ”

    “ไม่ต้องเดือดร้อนให้พี่วินต้องเดินทางหรอก”

    ทันใดนั้นเกลียวโผล่เข้ามาพร้อมคุงกับลูกน้อง “ผมก็เลยนัดเสี่ยเขามาเคลียร์กันกับพี่วินซะที่นี่ให้มันรู้เรื่องไปเลย”

    “กล้ามากนะไอ้เกลียว” สวินฮึ่มฮั่มไม่พอใจ เจ๊สองข้องใจอยากรู้ว่านี่มันเรื่องอะไรกัน คราวนี้สวินไม่ลงให้เหมือนก่อน ขึ้นเสียงสั่งเมียให้เงียบ เท่านั้นเองเจ๊สองหุบปากเงียบเป็นเป่าสาก

    สวินเกรงจะเกิดเรื่อง สั่งโหยกับลีโอคุ้มกันเจ๊สอง เกลียวถึงกับสัพยอกว่าทำพินัยกรรมรอไว้เลยดีไหม สวินกัดฟันกร้วมๆ ฟ้องเสี่ยซ้งว่าคนที่ตั้งใจยิงเขาให้ตายก็คือเกลียว

    “พี่วิน มั่วเปล่า ข่าวเขาก็บอกอยู่ว่าใส่หมวกไอ้โม่งกันทุกคน พี่จะว่าเป็นผมได้ไง”

    “คนของไอ้เกลียว ทุกคนเห็นหน้ามันเต็มๆ”

    “นั่นแหละ ที่แปลกใจว่าทำไมไอ้เกลียวถึงกล้านัดมาเจอต่อหน้าพี่วิน” เสี่ยซ้งตั้งข้อสังเกต เกลียวลากคุงมาอยู่กลางวงทันที สั่งให้มันพูดมาให้หมด

    คุงยกมือไหว้สวินปลกๆ “ฉันขอโทษนะพี่วิน

    พี่เป็นคนจ้างให้ฉันใส่ร้ายพี่เกลียวยกพวกไปถล่มเสี่ยซ้งถึงที่ แล้วพี่ก็ยังยิงเสี่ยซ้งจนหงายท้อง”

    “เฮ้ย! ถ้าพูดกันขนาดนี้ก็ไม่มีอะไรต้องคุยกันแล้ว... เสี่ย ถามคำสิ เชื่อมันเหรอ”

    สวินจดจ่อรอคำตอบ เสี่ยซ้งมองภักดีที่เหมือนจะส่ายหน้า เกลียวเลยด่วนสรุปทันทีว่าไม่มีอะไรต้องคุย พูดจบก็ชักปืนสั้นออกมา ลูกน้องทั้งสามแก๊งต่างหยิบปืนเตรียมพร้อม เกลียวยืนอยู่กับคุงกลางวง

    ไม่มีใครคาดคิด เกลียวยิงคุงเข้าที่กลางหน้าอกจนเลือดกระจาย แล้วซ้ำอีกทีจนคุงดับดิ้นต่อหน้าทุกคนที่แทบไม่เชื่อสายตาว่าเขาจะฆ่าสมุนคนสนิทอย่างโหดเหี้ยม

    “มันพอจะทำให้เสี่ยเชื่อได้รึยัง พี่จ่ายเงินซื้อลูกน้องผมไปเท่าไหร่ มันอยู่กับผมมาตั้งกี่ปี พี่บังคับให้ผมทำอะไรลงไป นี่เหรอพี่วินที่ใครๆเคยนับถือ”

    เกลียวกล่าวอย่างเจ็บแค้น สวินอึ้งไม่รู้จะพูดอะไร พอหันไปทางเสี่ยซ้งก็เห็นสายตาคมกริบจ้องตอบมาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ ปืนทุกกระบอกเล็งตรงไปยังสวินเพียงคนเดียว

    “เห็นแก่ศพของไอ้คุง วันนี้ถือว่าเป็นการเตือนอย่างเป็นทางการ เสี่ยจะเอายังไงก็บอก รู้ใช่ไหมว่าผมอยู่ที่ไหน”

    เกลียวทิ้งท้ายแล้วเดินนำลูกน้องที่เหลือกลับไป โดยลูกน้องคนหนึ่งลากร่างของคุงไปด้วย เสี่ยซ้งมองตามอึ้งๆ ก่อนหันมาเพ่งเล็งสวินอย่างไม่พอใจ

    “พี่วิน คิดไม่ถึงเลยนะว่าจะเป็นพี่ที่ลอบกัด อย่างที่ไอ้เกลียวมันบอก วันนี้ถือว่าไว้ทุกข์ให้อดีตที่เคยมีศักดิ์ศรีของพี่ก็แล้วกัน จากนี้ไปจะทำอะไรก็ระวังหลังให้ดี...กลับเว้ยพวกเรา”

    เสี่ยซ้งเดินอาดๆนำหน้าลูกน้องออกไป สวินละล้าละลังทำอะไรไม่ถูก มึนไปหมด

    ooooooo

    ถาวรเพิ่งได้รับรายงานเรื่องปล้นอาบอบนวดจึงเรียกมหาชัยมาพบ มหาชัยตัดสินใจรับผิดแทนน้องชายด้วยการขอลาออกจากกรมตำรวจในทุกตำแหน่ง

    “ผมเรียกคุณมานี่ไม่ได้ตั้งใจมาหาคนผิด ผมต้องการทางออก การรับผิดชอบของคุณไม่ได้ช่วยให้ภาพพจน์กรมตำรวจดีขึ้น อย่าหนีปัญหา”

    “ผม...”

    “จัดแถลงข่าว ผมต้องการให้ผู้กองมหาชาติไปเยี่ยมคนบาดเจ็บ เอากระเช้าจากกรมไปให้ รับปากว่าจะเยียวยาช่วยเหลือดูแลอย่างเต็มที่”

    “ท่านก็รู้ว่าน้องชายผมไม่ยอมทำอะไรเอาหน้าออกสื่อแน่ๆ”

    “แม้ว่าจะแลกกับการที่เขาจะพ้นจากการพักราชการงั้นเหรอ”

    “หมายความว่า...”

    “เขาจะได้กลับมาเป็นตำรวจอีกครั้ง”

    มหาชัยคาดไม่ถึง หมวดเฮี้ยวและเพื่อนตำรวจพากันดีใจ ยกเว้นโสภณที่ดูนิ่งขรึมยากจะคาดเดาความรู้สึก

    ทันทีที่รู้เรื่องนี้ วิญญูลากมหาชาติมาพบขวัญตาในห้องพักฟื้น วิญญูย้ำว่าจะไม่มีการบังคับกันเกี่ยวกับ

    ฉากที่จะเกิดขึ้น จะมีนักข่าวมา มีการออกสื่อ เพื่อสร้างภาพพจน์อันดีระหว่างตำรวจกับประชาชน

    “ถ้าเจ้านายอยากให้ขวัญทำ ขวัญก็จะทำ”

    “ผมเองก็ไม่ได้อยากทำนักหรอกนะ”

    ขวัญตาทำเป็นไม่ได้ยินคำพูดประโยคนั้นของมหาชาติ เธอตัดบทอย่างงอนๆว่า “เจ้านายเชิญเพื่อนออกไปได้แล้วล่ะค่ะ ขวัญอยากพักผ่อน”

    วิญญูมองเพื่อนรักกับลูกน้องสาวแล้วตัดสินใจพูดสิ่งที่หยั่งรู้ว่าเขาสองคนเคยรักกันมาก แต่ขวัญตา

    ไม่เชื่อ หาว่าเจ้านายเล่านิทานมอมเมา วิญญูเลยถอนใจดังเฮือก บ่นว่าทำไมไม่มีใครเห็นอย่างที่ตนเห็นบ้าง

    “ถ้ามันเป็นจริง ฉันไม่อยากเห็น” มหาชาติพูดโพล่ง ขณะที่ขวัญตาก็สวนทันควันว่า “ฉันก็ไม่อยากรู้” แล้วต่างคนต่างเมิน วิญญูยืนอยู่ตรงกลางได้แต่ถอนใจ

    ooooooo

    คุงไม่ได้ตายอย่างที่ใครคิด สิ่งที่เห็นคือภาพลวงตาที่เกลียวจัดฉากได้แนบเนียนมาก แต่เพื่อทำให้ใครๆเข้าใจผิดต่อไป คุงจึงต้องอยู่อย่างไม่มีตัวตน ออกหน้าเหมือนเดิมไม่ได้ โดยเกลียวจะหาสมุนคนใหม่มาเคียงข้างแทนคุงด้วยการเพ่งเล็งไปที่บิณ ซึ่งมีอาชีพขายโลงศพ

    ด้านเมฆินที่ปล้นเงินก้อนใหญ่ของเสี่ยซ้งมาต่อยอดธุรกิจ เขาให้เอมมี่ออกหน้าในการซื้อขายอาวุธปืน ทั้งที่เลกงวินซึ่งแอบชอบเอมมี่ไม่เห็นด้วยเพราะห่วงความปลอดภัยของเธอ แต่เมฆินก็ไม่เปลี่ยนใจ เชื่อว่างานหลายอย่าง ลูกสาวของตนทำได้ดีกว่าผู้ชายอกสามศอก

    ในวันที่มหาชาติกับขวัญตาต้องร่วมมือกันสร้างภาพพจน์ที่ดีให้ตำรวจ เมฆินซึ่งได้รับแจ้งข่าวนี้จากใครบางคนก็แฝงตัวเข้ามาในสภาพคนป่วยและจับตามองความใกล้ชิดระหว่างวิญญูกับมหาชาติด้วยความสนใจ ก่อนจะอาศัยช่วงที่ได้เข้าใกล้แอบเอาเครื่องติดตามตัวขนาดเล็กใส่ในกระเป๋าเสื้อแจ็กเกตของมหาชาติแล้วเลี่ยงออกมาโดยไม่มีใครสงสัย

    หลังเสร็จภารกิจนี้ มหาชาติแวะมาหาสวินที่โดนเจ๊สองเมียรักไล่มาตรวจร่างกายว่าเป็นหมันหรือเปล่า มหาชาติอยากรู้เรื่องเกลียวยิงคุงทิ้ง สวินเล่าว่ามันยิงต่อหน้าตน และตอนนี้เสี่ยซ้งปักใจว่าตนเอาเงินของเขาไป แต่มหาชาติเชื่อว่าพวกที่ได้เงินไปไม่ใช่สามแก๊งนี้อย่างแน่นอน จากนั้นเขากำชับสวินให้บอกเมียว่าเลิกทำร้ายประเทศชาติได้แล้ว อย่าก่อคดีอีก ตอนนี้ตนทำตามที่พูดไว้ ลบคดีต่างๆของเธอออกจากประวัติบัญชีดำ กรมตำรวจหมดแล้ว

    ฝ่ายเอมมี่ที่ได้รับมอบหมายจากเมฆินให้ซื้ออาวุธปืนจากลูกค้า แต่เธอบอกวิญญูว่าจะมีงานเลี้ยงตกลงธุรกิจบนเรืออยากชวนเขาไปเป็นเกียรติ วิญญูตกลงด้วยความเต็มใจ หารู้ไม่ว่าเมฆินนั่งมองจากมุมใกล้ๆ แสยะยิ้มอย่างพอใจที่ทุกอย่างเป็นไปตามแผน

    ค่ำวันเดียวกันนี้เอง เมฆินส่งสมุนติดตามมหาชาติหมายทำร้ายแต่ไม่สำเร็จ มหาชาติขับมอเตอร์ไซค์หนีเข้าตรอกซอกซอยจนหลุดพ้นพวกมัน แล้วพบเครื่องติดตามตัวในเสื้อแจ็กเกตจึงพอจะรู้แล้วว่าพวกมันตามเขามาได้ยังไง

    รุ่งขึ้นมหาชาติมาที่กองกำกับการตำรวจ เช็กภาพข่าวย้อนหลังตอนที่เขาไปเยี่ยมขวัญตาแล้วถูกเบียดให้ถ่ายรูปไปชนชายป่วยที่มีหน้ากากอนามัยปิดปาก เห็นชัดว่าเขาเอาเครื่องติดตามตัวยัดใส่กระเป๋าเสื้อแจ็กเกตของตน

    มหาชาติหยุดภาพแล้วเข่นเขี้ยวเค้นเสียงออกมาต่อหน้ามหาชัย โสภณ และหมวดอีกสองคนว่าใช่มันจริงๆ มหาชัยท้วงว่าแน่ใจได้ยังไง เรายังไม่เคยเห็นหน้ามันเลย ยังไม่มีอะไรยืนยันว่าหมอนั่นคือคนที่ยิงดุจดาว

    “แต่ที่แน่ๆมันไม่ใช่คนไข้ ผมเอาเทปนี่ไปเช็กกับทางโรงพยาบาลเเล้ว ไม่มีคนไข้แอดมิตลักษณะนี้เลย”

    หมวดเฮี้ยวยืนยันอย่างนั้น ยิ่งทำให้มหาชาติแน่ใจ ไม่ว่าเราจะทำอะไรมันรู้ล่วงหน้าก่อนเราทุกฝีก้าว

    “เครือข่ายของมันก็กว้างขวางมาก”

    “หรือไม่...มันก็ใช้เครือข่ายของเรา”

    ทุกคนนิ่งเงียบ สงสัยคำพูดของมหาชาติ...มหาชัยนิ่งคิดแล้วถามน้องชายว่า

    “แกคิดว่ามีคนของมันอยู่ในสำนักงานตำรวจงั้นเหรอ”

    “ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกัน”

    มหาชัยคิดไม่ออกว่าใครที่น่าจะเป็นหนอนบ่อนไส้ในส่วนงานของตน

    ooooooo

    หมออนุญาตให้ขวัญตากลับบ้านได้ วิญญูมารับและตั้งใจให้เธอไปอยู่ที่บ้านของเขาชั่วคราวเพื่อความปลอดภัย

    จู่ๆถาวรมาปรากฏตัวแสดงความห่วงใยขวัญตา และขอบคุณที่เธอให้ความร่วมมือกับทางตำรวจเป็นอย่างดี ถ้าต้องการให้ตนส่งตำรวจไปช่วยดูแลขอให้บอก

    “ที่บ้านผมระบบรักษาความปลอดภัยก็โอเคประมาณนึงครับ”

    “นักธุรกกิจระดับนี้คงไม่ประมาณนึงหรอก ไม่ต้องถ่อมตัวน่าคุณวิญญู...ที่มานี่ผมอยากจะลงมาดูด้วยตัวเองเท่านั้นแหละ ไม่มีอะไร ทางกรมไม่ได้เพิกเฉยต่อความเดือดร้อนของประชาชน ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม”

    “ขอบคุณมากค่ะ”

    ขวัญกับวิญญูยกมือไหว้ ถาวรหันหลังกลับ มหาชาติเพิ่งมาถึงประหลาดใจที่เห็นถาวร แต่ก็รีบทำความเคารพ ก่อนได้ยินถาวรกำชับให้เขารักษาภาพพจน์ตำรวจดีๆ แล้วเดินจากไป

    ขวัญตาพูดโพล่งออกมาว่าไม่มีสื่อมาทำข่าวแล้วมาทำไม มหาชาติเองก็สงสัย แต่กลายเป็นที่ขวัญตาพูดนั้นหมายถึงเขา ไม่ใช่ถาวร วิญญูดูท่าจะยาวจึงแตะเบรกด้วยการมอบหมายให้มหาชาติช่วยไปส่งขวัญตาที่บ้านของตน อ้างว่าตัวเองติดงาน

    ด้านสวินพอกลับถึงบ้านได้ไม่นานก็มีแขกไม่ได้รับเชิญมาปรากฏตัว สวินไม่รู้จักเมฆิน แถมเขายังพูดทวงบุญคุณว่าเป็นคนเลือกสวินให้ปล้นร้านเพชร เท่านั้นเองสวินตาโต รู้สึกตัวเองไม่ปลอดภัย ถามว่าเขาเป็นใคร แต่ไม่ได้คำตอบ

    “เชื่อรึยังว่าพี่ดังได้เพราะผม ผมเป็นคนให้โอกาสพี่ ไม่งั้นตำรวจไม่เลือกพี่เป็นสาย”

    “คุณต้องการอะไร”

    “ถามว่าพี่ต้องการอะไรดีกว่า ผมให้พี่ได้ทุกอย่าง”

    “แลกกับอะไร”

    “พี่ต้องเป็นสายให้ผม” เมฆินถือปืนในมือเชิงข่มขู่ สวินกลืนน้ำลายเอื๊อก มองออกไปด้านนอกเห็นเลกงวินเดินคุยกับเจ๊สอง

    “นั่นน่ะ เด็กผมเอง พี่วินคงเคยเห็นฝีไม้ลายมือมาแล้ว ดีไม่ดีเมียพี่ไม่ทันร้องซักแอะ”

    ฟังคำขู่ของผู้มาเยือนแล้วสวินแทบเข่าอ่อน หมดทางเลือก ตัดสินใจให้เขาบอกรายละเอียดมา...

    ooooooo

    เสี่ยซ้งเดินวนไปมาภายในออฟฟิศ สีหน้าท่าทางเขาบ่งบอกว่าไม่สบอารมณ์ โดยมีภักดีกับหาญยืนอยู่ไม่ห่าง

    “กี่วันแล้วเนี่ย ยังไม่มีวี่แววว่าจะได้เงินคืนเลย พึ่งตำรวจก็ไม่ได้ แถมพึ่งโจรด้วยกันก็ยังไม่ไหวอีก”

    เสี่ยซ้งโวยวาย ภักดีหน้าเจื่อนไปนิด บอกว่าตำรวจคุมเข้มมาก บุ่มบ่ามทำอะไรไปเดี๋ยวเรื่องก็จะมาถึงตัวเจ้านาย

    “เรื่องมันมาถึงนานแล้วต่างหาก” เสี่ยซ้งตอกหน้า ภักดีสลดลงไปอีก แล้วนึกได้รายงานว่า

    “ตอนนี้ผู้หญิงคนนั้นออกจากโรงพยาบาลแล้ว การคุ้มกันน่าจะลดลง”

    “แล้วมันไปอยู่ไหน กลับไปอยู่บ้านรึเปล่า”

    “ผมตรงไปยังที่อยู่ที่ได้มาก็ไม่เห็นมี ปิดบ้านเงียบ”

    “มันคงรอให้กลับไปอุ้มหรอก ตอนนี้อยากรู้จริงๆว่าพวกไหนที่เอาเงินไป”

    “ไอ้เกลียวมันก็ยิงไอ้คุงทิ้งเพื่อเเสดงความบริสุทธิ์ใจไปแล้ว”

    “ไอ้แก่น่ะมีส่วนรู้เห็นด้วยแน่ๆ ไปลากเมียมันมาซ้อม ถ่ายรูปส่งไปให้ดู ให้มันหาเงินมาคืนได้มั้ย”

    “ก็ไม่เลวนะ” ภักดีเห็นด้วย สบตาหาญที่พร้อมเสมอ

    ในขณะที่เสี่ยซ้งไม่สบอารมณ์ เวลาเดียวกันที่ร้านขายโลงศพ เกลียวกำลังอารมณ์เสียอยู่ต่อหน้าคุงและบิณเช่นกัน โวยวายข้องใจว่า

    “เงินไอ้ซ้งตั้งเป็นร้อยล้านหายไป ไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลยเหรอวะ”

    “คนของไอ้เสี่ยมาสั่งโลงศพที่ร้านนี่หลายใบเลย มันคงบ้าไปแล้ว” บิณรายงาน

    “ไม่สนตัวมันหรอก แต่อยากรู้ว่าเงินมันหายไปอยู่ในกระเป๋าใคร”

    “ไอ้เหงียนที่มันปลอมตัวมาอยู่กับนาย ต้องรู้เรื่องแน่ๆ”

    “แล้วเจอตัวมันมั่งมั้ย”

    คุงส่ายหน้าบอกว่า “หายเข้ากลีบเมฆไปเลยครับ”

    “ตามหาตัวไอ้เหงียนให้เจอ เจอตัวมัน เราเจอตัวเงินตัวทองแน่ๆ”

    เกลียวพูดเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน หมายมั่นปั้นต้องเจอไอ้คนที่เชิดเงินลอยนวลไป

    ooooooo

    มหาชาติมาส่งขวัญตาที่บ้านวิญญูแล้วต้องอยู่เป็นเพื่อนเธออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

    ในบ้านเงียบและวังเวง เป็นเวลาค่ำอย่างนี้ยิ่งน่ากลัว เขาเห็นใจเธอ แต่ไม่วายมีปากเสียงกันนิดหน่อยเพราะขวัญตายังงอนเขาอยู่ กระทั่งวิญญูกลับมา มหาชาติถามเพื่อนว่าบ้านหลังใหญ่โตไม่มีแม่บ้านประจำเลยเหรอ

    “ไม่มี...ใช้เป็นแม่บ้านฟรีแลนซ์ ฉันชอบความสงบ แกก็รู้”

    มหาชาติทราบดีว่าวิญญูชอบนั่งสมาธิและมักเห็นเรื่องราวแปลกๆ โดยเฉพาะอดีตของมหาชาติที่วิญญูบอกว่าอาจจะเคยเป็นกระทิง ถึงมีอะไรเกี่ยวพันกันมา

    ครั้งนี้วิญญูท้าพิสูจน์ด้วยการให้มหาชาตินั่งสมาธิไปพร้อมกับตนสามวันโดยห้ามใครรบกวน มหาชาติไม่เชื่อว่าจะเห็นอดีตของตนได้จริงแต่ก็ไม่ปฏิเสธ ส่วนขวัญตาหมดสิทธิ์เข้ามายุ่มย่ามในห้องพระ คอยสังเกตการณ์ได้แค่รอบนอกเท่านั้น

    ในที่สุดมหาชาติก็เห็นอดีตชาติว่าตนถูกกลุ่มคนไล่ล่า โดยมีเมฆินและเอมมี่เกี่ยวพัน แล้วยังมีเครื่องประดับโบราณมาเกี่ยวข้อง แต่แล้วเรื่องราวยุติลงเพราะเสียงสัญญาณเตือนว่ามีผู้บุกรุกดังลั่นไปทั้งบ้าน ขวัญตาวิ่งพล่านเข้ามาในห้องพระบอกว่าตนไม่ได้โดนอะไรเลย อยู่ดีๆเสียงนี้ก็ดังขึ้น

    วิญญูฟันธงว่ามีคนปีนรั้วเข้ามา แล้วพากันออกมาเช็กภาพจากกล้องวงจรปิด เห็นชายสองคนวิ่งลัดเลาะเข้ามาจริงๆ ภักดีกับหาญสมุนของเสี่ยซ้งนั่นเอง สองคนตั้งใจมาเพราะสืบทราบว่าขวัญตาอยู่ที่นี่ หากเจอเธอก็น่าจะเจอเงินเสี่ยซ้ง

    วิญญูกับมหาชาติออกมาสกัด พร้อมกันนั้นก็ให้ขวัญตาโทร.แจ้งตำรวจ ภักดีกับหาญเห็นท่าไม่ดีจึงหลบหนีไปในที่สุด

    เช้าขึ้นหมวดเฮี้ยวสอบสวนทั้งสามคนว่ารู้ไหมคนร้ายเป็นพวกไหน มหาชาติจำได้ว่าเป็นสมุนของเสี่ยซ้ง วิญญูคาดไม่ถึงว่าเสี่ยซ้งต้องการเก็บมหาชาติถึงขนาดตามไปบ้านตนเชียวหรือ

    “มันต้องการเงินคืนมากกว่า ถ้าตามขวัญตาได้ มันคงเชื่อว่าจะเจอเงิน”

    “อ้าว...ฉันมีที่ไหน”

    “พวกมันไม่รู้ไง อย่าว่าแต่เสี่ยซ้งไม่รู้เลย ตำรวจเองก็ยังไม่รู้ว่าเงินไปอยู่ที่ใคร” หมวดเฮี้ยวสรุปด้วยสีหน้าท่าทีหนักใจ

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "แซมมี่" ควงคู่ "ป้อง" เคมีดีเกินต้าน ฟิตติ้งละคร "สายรุ้ง" พร้อมทัพนักแสดงคุณภาพ

    "แซมมี่" ควงคู่ "ป้อง" เคมีดีเกินต้าน ฟิตติ้งละคร "สายรุ้ง" พร้อมทัพนักแสดงคุณภาพ
    15 ต.ค. 2564

    09:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันศุกร์ที่ 15 ตุลาคม 2564 เวลา 18:40 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์