นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ขุนกระทิง

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    อัลบั้ม: 'ซี-ตูน ออย-กรีน' พาบู๊ระห่ำ 'ขุนกระทิง' ทางช่อง 7




    ที่โรงพยาบาล วิญญูนอนไม่ได้สติอยู่ภายในห้องไอซียู มีอุปกรณ์ช่วยชีวิตห้อยระโยงระยาง มหาชาติยืนมองเพื่อนรักด้วยความเป็นห่วงและรู้สึกผิดไปพร้อมกัน

    ขวัญตาเดินเข้ามายืนมองเขานิ่งอยู่ครู่หนึ่งก่อนก้าวไปแตะบ่าเขาเพื่อปลอบใจ แต่ไม่คิดว่ามหาชาติจะปัดมือเธอออกแล้วเดินจากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ

    มหาชาติออกจากห้องไอซียูหน้าเครียด เห็นเก้าอี้นั่งหน้าห้องกำลังจะหย่อนก้น แต่พอเห็นขวัญตาตามออกมาก็เปลี่ยนใจจะเดินต่อไป

    หญิงสาวเร่งฝีเท้าและร้องเรียกเขา “ผู้กองคะ ผู้กอง ผู้กองมหาชาติ”

    ในที่สุดชายหนุ่มก็หยุดเดิน รู้สึกแสลงหูกับคำว่าผู้กอง หันกลับมาบอกเธอว่า

    “นาทีนี้ผมไม่ใช่ตำรวจ ถ้ามันจะทำให้คุณรู้สึกดีขึ้น รู้ไว้ด้วยว่าผมโดนตั้งกรรมการสอบสวน ผมโดนพักราชการ ซึ่งทุกคนคงคิดว่าผมแคร์ตายล่ะ”

    “มันได้อะไรขึ้นมากับท่าทีแบบนี้”

    “ผมเป็นของผมแบบนี้ ทำไมเหรอ”

    “ไม่มีใครเขาว่าในเป้าหมายที่คุณทำ เขาท้วงติงแค่วิธีการเท่านั้นเอง”

    มหาชาติเถียงไม่ออก ยิ้มเยาะตัวเอง ขวัญตาพยายามปลอบแต่ดูจะไม่เป็นผลเท่าที่ควร

    “เจ้านายฉันไม่เคยมีสักครั้งที่จะว่าคุณไม่ดี ไปถามทุกคนที่รู้จักคุณ ฉันเชื่อว่าไม่มีใครว่าคุณไม่ดีหรอก”

    “คุณจะมารู้จักอะไรผม”

    “ใช่ ฉันไม่รู้จักคุณหรอก ผู้กองมหาชาติ แต่ฉันรู้จักผู้ชายคนที่ฉันเห็นว่าเขาเสี่ยงตายแค่ไหน ตอนอยู่ข้างนอกนั้นฉันเห็นว่าเขาไม่เคยคิดถึงตัวเองเลย ฉันรู้ว่าถ้าเป็นไปได้เขาอยากให้ลูกกระสุนทะลุอกเขาแทนเพื่อนด้วยซ้ำ ฉันไม่ได้พูดกับคุณนะ ฉันต้องการพูดกับผู้ชายคนที่อยู่ในนี้...ออกมาพูดกันสิ”

    ขวัญตาจิ้มนิ้วไปบนอกกว้างของเขาด้วยความอัดอั้น น้ำตาคลออย่างสุดกลั้น แทนที่มหาชาติจะอ่อนลงบ้าง กลับทำเสียงขุ่นแข็งใส่เธอ

    “คุณอยากพูดอะไร ผมไม่สนหรอก ด่ามาสิ ผมชินแล้ว”

    หญิงสาวอ่อนใจ ก้มหน้าพูดออกมาเบาๆ เจือด้วยเสียงสะอื้น

    “ขอบคุณนะ”

    มหาชาติเข้าใจว่าเธอขอบคุณที่เขาช่วยชีวิต แต่ทำไขสือถามว่า

    “พูดอะไร ผมไม่ได้ยินหรอกนะ”

    ขวัญตาเงยหน้าน้ำตาคลอเบ้า เอ่ยคำเดิมอีกครั้งด้วยเสียงค่อนข้างดังก่อนเดินลิ่วจากไป

    “ขอบคุณ”

    มหาชาตินิ่งอึ้ง มองตามเธอไปด้วยความสับสน... ไม่รู้ว่าสิ่งที่เขาทำลงไปถูกหรือผิดกันแน่

    ooooooo

    ความกล้าบ้าบิ่นของมหาชาติทำให้วิญญูถูกยิงบาดเจ็บสาหัส และอาจมีผู้บริสุทธิ์อีกหลายคนได้รับผลกระทบโดยไม่รู้อีโหน่อีเหน่

    แต่หมวดเฮี้ยวและหมวดตุ๊กกลับมองคนละมุม เหตุผลข้างตนของผู้กำกับมหาชัยก็ถูก แต่เพราะการกระทำของผู้กองมหาชาติไม่ใช่หรือที่ทำให้ทางตำรวจได้ของกลางคืออาวุธสงครามจำนวนมาก ซึ่งถ้าหลุดรอดออกไปอาจมีคนตายมากกว่านี้อีกเยอะ

    เมื่อสองผู้หมวดทักท้วงขึ้นมาทำเอาผู้บังคับบัญชานิ่งอึ้งไปเหมือนกัน ก่อนตั้งคำถามว่าตามได้ไหมว่าเป็นของใคร หมวดเฮี้ยวส่ายหน้าบอกว่ามากันเป็นทอดๆ หาเจ้ามือจริงไม่เจอ ตามไปเจอแต่บริษัทชิปปิ้งที่ไม่มีตัวตน

    “เอาล่ะ ปล่อยให้น้องผมมันบ้าไปก่อน เดี๋ยวมันก็คงดีขึ้น ค่อยว่ากันใหม่” มหาชัยตัดบท สองผู้หมวดทำความเคารพแล้วเดินจากไป

    เวลาเดียวกันนั้น เมฆินอยู่ที่ร้านขายปืนของตัวเอง เขากำลังอารมณ์เสียเรื่องอาวุธปืนถูกตำรวจยึดไปทั้งที่สั่งซื้อมายังไม่ได้จ่ายเงิน อีกทั้งเงินประกันเพชรก็ยังไม่ได้มา ทุกอย่างฉุกละหุกมาก เขาไม่รู้จะเอาเงินสดจากไหน

    เมฆินสั่งเลกงวินไปข่มขู่ผู้จัดการบริษัทประกันภัยให้นำเงินมาชดใช้เพชรที่ถูกปล้นด้วยการเอาน้ำกรดไปสาด แต่เลกงวินใช้น้ำเปล่าและเชื่อว่าแค่นี้ผู้จัดการก็กลัวขี้อ่อนขี้แก่ ต้องรีบเอาเงินมาให้แน่ แต่พอเมฆินรู้เรื่องกลับตำหนิสมุนมือขวาที่ไม่ทำตามคำสั่ง เลกงวินเลยต้องเตรียมแก้ตัวใหม่ แต่นึกไม่ถึงว่าเมฆินจะจัดการด้วยตัวเองในอีกไม่กี่วันถัดมา

    ในขณะที่เมฆินกำลังร้อนเงิน เอมมี่ได้เห็นเงินสดจำนวนมากในเซฟของเสี่ยซ้งหลังจากเธอได้เข้ามาเป็นนักแสดงในสังกัดของเขา เสี่ยพอใจรูปร่างหน้าตาของเธอ จึงหวังจะใช้เงินฟาดหัว เลยอวดความร่ำรวยโดยไม่รู้ว่ากำลังหาเรื่องใส่ตัวแท้ๆ

    ooooooo

    วิญญูยังคงนอนรักษาตัวในโรงพยาบาลในสภาพไม่รู้สึกตัว มหาชาติแวะเวียนมาเยี่ยมเพื่อนรักอยู่เสมอ ขณะเดียวกันเขาก็พยายามจะสืบหาตัวคนร้ายให้จงได้ แม้ว่าเขาจะถูกสั่งพักราชการแล้วก็ตาม

    วันหนึ่งมหาชาติได้พบหมวดเฮี้ยวกับหมวดตุ๊กที่ร้านอาหาร จากการพูดคุยกันไม่ได้ความคืบหน้าอะไรเกี่ยวกับคดีที่วิญญูโดนยิง หรือแม้แต่คดีปล้นร้านเพชรซึ่งเขาเชื่อว่าน่าจะเกี่ยวโยงกับคนที่ฆ่าดุจดาว สองหมวดไม่กล้าพูดอะไรมากเพราะมหาชาติอยู่ในช่วงพักราชการ แต่พอจะแยกจากกัน หมวดเฮี้ยวแกล้งลืมซองเอกสารคดีปล้นร้านเพชรเอาไว้

    มหาชาตินำเอกสารที่มีทั้งข้อความ รูปถ่ายวันปล้น และรูปของกลางคือแหวนเพชรกลับมาพิจารณาแต่ก็ยังประมวลอะไรไม่ได้ ด้านขวัญตาที่ติดร่างแหเข้ามาใกล้ชิดมหาชาติจนเธอถูกจับตัวไปและต้องเสี่ยงตายคราวก่อน เวลานี้เธอกลัวมากไม่กล้ากลับมานอนที่บ้าน ต้องไปอาศัยโรงแรมเล็กๆแทน

    หมวดเฮี้ยวสังหรณ์ใจไม่ดี วันนี้เขามาพบขวัญตาเพื่อบอกให้ย้ายวิญญูไปรักษาโรงพยาบาลอื่น ขวัญตาเร่งรีบทำตาม แต่ยังเกือบช้าไปเพราะเอมมี่แอบเข้ามาหมายสังหารวิญญูภายในห้องพักฟื้น โชคดีที่มหาชาติมาเยี่ยมวิญญู ทำให้เอมมี่ต้องรีบหนีออกมาทั้งที่ยังไม่ได้ลงมือ

    ช่วงเวลาที่ขวัญตามาติดต่อขอย้ายวิญญูไปรักษาโรงพยาบาลอื่นเพื่อความปลอดภัย มหาชาติผ่านมาเห็นเธอ แต่ไม่รู้จะทักหรือคุยอะไรด้วย ขวัญตาเองก็อึกๆอักๆ สองคนมองกันไปมาก่อนจะเดินตามกันมานั่งในร้านอาหาร คุยกันเรื่องอาการของวิญญูที่หมอบอกว่าดีขึ้น

    ขวัญตาอยากทำบุญเผื่อจะทำให้อาการวิญญูหายวันหายคืน จึงชวนมหาชาติไปที่วัด สองคนทำบุญถวายอาหารและถวายสังฆทานร่วมกัน กว่าจะเสร็จก็เย็นมาก มหาชาติจึงไปส่งขวัญตายังที่พักใหม่ ก่อนจะล่วงรู้ว่ามหาชัยได้ส่งลูกน้องมาดูแลความปลอดภัยให้เธอด้วยเหมือนกัน

    มหาชาติตั้งใจแทรกตัวเข้าไปในกลุ่มคนร้าย

    คืนนี้เองเขาเดินทางไปยังเต็นท์รถมือสองของสวินที่ปรากฏในรูปถ่ายที่อยู่ในซองเอกสาร การมาของเขาแทบไม่ได้ความคืบหน้าอะไรเลย เพราะสวินกับลูกน้องพูดจากวนประสาทแล้วจะหาเรื่องลูกเดียว จนกระทั่งเจ๊สองโผล่มาแทรกกลาง มหาชาติเห็นแหวนเพชรที่นิ้วมือของเธอแต่ต้องรีบกลับออกมาก่อนจะมีเรื่องทะเลาะวิวาทระหว่างเธอกับสวิน

    ทางด้านเมฆินที่กำลังต้องการเงิน เมื่อเอมมี่มาบอกเรื่องเห็นเงินสดจำนวนมากของเสี่ยซ้งในกิจการร้านอาบอบนวด เมฆินปิ๊งไอเดียอยากปล้นขึ้นมาทันที แล้วจากนั้นไม่นาน เหงียน คนของเมฆินที่ถูกส่งเข้าไปในแก๊งของเกลียวก็มาชวนเกลียวปล้นอาบอบนวด แต่คุง ลูกน้องคนสนิทไม่เห็นด้วย

    คุงกับเหงียนมีปากเสียงกันใหญ่โตจนเกลียวต้องชักปืนออกมาปราม แล้วบอกสมุนทั้งคู่ว่าปล้นหรือไม่ปล้นตนคิดเองเป็น

    ไม่ทันข้ามวัน เหงียนแอบส่งข่าวมายังเลกงวินว่าตนกำลังยุเกลียวให้ปล้น ท่าทางเขาสนใจแต่ติดตรงที่มือขวาชื่อคุงไม่เห็นด้วย เมื่อเมฆินทราบก็สั่งเลกงวินให้บอกเหงียนกระตุ้นซ้ำ ยังไงมันต้องเข้าแผนเราแน่ๆ เวลาเดียวกันเอมมี่ก็กำลังยั่วยุเสี่ยซ้งให้ถ่ายทำหนังที่มีฉากปล้นโดยใช้สถานที่อาบอบนวดแทนธนาคาร เพื่อความแปลกใหม่ไม่เหมือนใคร

    เสี่ยซ้งคล้อยตามเพราะไม่ต้องยุ่งยากและสิ้นเปลืองเซตฉากใหม่ ใช้สถานที่จริงซึ่งเป็นกิจการของตนเองก็ไม่มีอะไรเสียหาย แถมยังได้โปรโมตร้านอาบอบนวดไปในตัว

    ooooooo

    มหาชาติยังไม่รามือจากสวินที่คาดว่ามีความเกี่ยวโยงกับวายร้ายฆ่าดุจดาว เขาขี่มอเตอร์ไซค์สะกดรอยตามรถสวินจนทำผิดกฎจราจรขึ้นสะพานและฝ่าด่านตรวจเพราะกลัวตามไม่ทัน จึงโดนตำรวจสกัดจับและกลายเป็นเรื่องบานปลายเพราะมีตำรวจนายหนึ่งบาดเจ็บ

    ตำรวจควบคุมตัวและแจ้งข้อหามหาชาติขับรถไม่มีใบขับขี่ ฝ่าด่าน เฉี่ยวชนตำรวจ และพยายามฝ่าฝืนการจับกุม แต่เพียงไม่นานขวัญตาก็มาประกันตัวมหาชาติออกไป โดยตำรวจยึดรถมอเตอร์ไซค์ไว้เป็นของกลาง ชายหนุ่มจึงต้องอาศัยรถของเธอออกจากสถานีตำรวจ

    มหาชาติเป็นฝ่ายโทร.ตามขวัญตามาประกันตัวเพราะไม่รู้จะพึ่งใคร แต่พอเธอเผลอพูดไม่เข้าหูเขานิดเดียวก็โดนไล่ส่งเหมือนไม่มีบุญคุณต่อกัน...

    คืนนั้น เมฆินที่สนใจเรื่องปล้นอาบอบนวดของเสี่ยซ้งแวะเข้ามาดูลาดเลาทางหนีทีไล่พร้อมเลกงวิน ส่วนเอมมี่คอยเอาใจประจบประแจงเสี่ยซ้งอยู่อีกมุม

    เมฆินกับเลกงวินนั่งซุ่มในมุดมืด หารือกันเรื่องปล้นอยู่เงียบๆ และคอยจับจ้องไปยังเสี่ยซ้งกับเอมมี่ไม่วางตา

    “ฉันต้องการเงินสดจากที่แห่งนี้ เอมมี่บอกว่ามันเก็บเงินสดเอาไว้เป็นปึกๆ น่าจะร่วมร้อยล้าน ฉันอยากให้แกรับผิดชอบงานนี้จะได้ถอนตัวเอมมี่ออกมาก่อนที่จะเกิดอะไรขึ้นกับลูกสาวฉัน”

    “ครับเจ้านาย” เลกงวินตอบรับด้วยความเต็มใจเพราะห่วงใยเอมมี่

    “ฉันให้เหงียนมันไปเขี่ยก๊กไอ้เกลียวเอาไว้แล้ว ให้พวกมันเป็นแพะรับบาปไปในงานนี้ ไอ้ซ้งจะได้ไปตามล้างตามเช็ดเอากับแก๊งนั่น”

    “เจ้านายจะลงมือวันไหนครับ”

    “รอฟังสัญญาณจากไอ้เหงียนก่อนว่าเกลียวมันจะลงมือวันไหน”

    เอมมี่มองข้ามโต๊ะมาลอบพยักหน้ากับเมฆินอย่างรู้กัน เมฆินพิจารณาทางหนีทีไล่มุมต่างๆ ขณะที่เลกงวินใจพะวงเป็นห่วงเอมมี่ที่โดนเสี่ยซ้งแต๊ะอั๋งอยู่บ่อยๆ เมฆินมองออกว่าสมุนมือขวารู้สึกยังไงกับเอมมี่ จึงกระตุ้นเข้าไปอีกว่า

    “งานนี้ถ้าพลาด เอมมี่มีหวังเปลืองตัวแน่ๆ”

    เลกงวินฟังแล้วยิ่งห่วงเอมมี่ แทบจะลุกไปทะลวงอกเสี่ยซ้งเสียให้ได้

    ooooooo

    มหาชาตินอนคิดหนักตลอดคืน...เช้าขึ้นเขาตัดสินใจไปพบ พ.ต.ท.ถาวร ผู้บังคับบัญชาของมหาชัย

    ถาวรไม่ค่อยพอใจ ติงมหาชาติว่าทำแบบนี้เป็นการข้ามหัวผู้บังคับบัญชา

    “ขออนุญาตครับผม ถ้าไม่หมดทางจริงๆ ผมคงไม่ทำแบบนี้”

    “คุณว่าสมควรไหมที่ถูกริบปืน ริบบัตรประจำตัว ริบแม้กระทั่งพาหนะของคุณ”

    “ผมไม่สามารถจับคนร้ายได้ ถ้ามีแค่กุญแจมืออย่างเดียว”

    “เท่าที่ผมทราบ คุณถูกพักราชการอยู่ เซ็นลงนามโดยพี่ชายของคุณเอง...ผู้กำกับมหาชัย”

    “ผู้กำกับมหาชัยเป็นเพียงผู้บังคับบัญชาผมเท่านั้นครับ สำหรับเรื่องงานเราไม่มีพี่ไม่มีน้องครับ”

    “คุณบุกมากไป ผมว่าพี่ชายคุณอยากให้คุณป้องกันตัวมากกว่า”

    “ป้องกันตัวจากใคร”

    “จากตัวคุณเอง”

    “ผมขอให้ท่านรับผมเข้าอยู่ในโครงการคดีที่ไม่มีความปรานีด้วย ผมสัญญาว่าผมจะจัดการกับพวกมันโดยที่ไม่ให้ทางกรมตำรวจต้องเดือดร้อน ผมขอแค่อำนาจพิเศษ อย่าให้กฎหมายมาขวางทางการทำงานของผมเท่านั้นเอง”

    “คุณไม่เข้าใจอะไรเลย...กลับไปเถอะ แล้วอย่าทำอะไรข้ามหัวพี่ชายคุณอีก เขารักคุณมากกว่าที่คุณคิด อ้อ มีอยู่เรื่องนึงที่พี่ชายคุณไม่รู้ คุณจะต้องถูกให้ออกจากราชการ ถ้าเผื่อว่าเพื่อนของคุณตายจากสถานการณ์นี้ นโยบายเพิ่งตกลงมาเพื่อเป็นกรณีตัวอย่าง”

    “นี่มันใบสั่งตายเพื่อนผมเลยนะ มีแต่คนอยากให้ผมหลุดจากการเป็นตำรวจ ถ้าพวกมันรู้ เพื่อนผมตายแน่”

    “มีตำรวจไปคุ้มครองแล้ว คุณภาวนาให้เขาฟื้นขึ้นมาให้ได้เถอะ กลับไปได้แล้ว”

    มหาชาติพูดไม่ออก กลับออกมาด้วยความผิดหวังและรู้สึกมืดแปดด้านไปหมด

    ooooooo

    ขวัญตากับเจิมมาเยี่ยมวิญญูซึ่งเวลานี้มีหมวดเฮี้ยวเฝ้าดูแลความปลอดภัยอย่างเข้มงวดอยู่หน้าห้องพักฟื้น หมวดอนุญาตให้เข้าเยี่ยมได้ทีละคน โดยให้ขวัญตาเข้าไปก่อน ส่วนเจิมรออยู่ด้านนอก

    แต่อีกครู่ต่อมา หมวดเฮี้ยวก็ยอมให้มหาชาติเข้าไปอีกคน ทำให้เจิมไม่พอใจหาว่าหมวดเลือกปฏิบัติ สองคนเถียงกันเบาๆอยู่หน้าห้อง ขณะที่ในห้อง ขวัญตากับมหาชาติกำลังเผชิญหน้ากันข้างเตียงวิญญูที่ยังนอนไม่รู้สึกตัว

    มหาชาติหมดสิ้นทุกอย่าง ทั้งตัวเหลือแค่เพียงกุญแจมือที่ตำรวจพึงมี ขวัญตาเห็นเขาถือมาด้วยจึงคว้ามาพิศดู แต่ดูไปดูมากุญแจมือลั่นล็อกแขนซ้ายตัวเอง ชายหนุ่มเข้ามาจะขอดู กลายเป็นเธอโวยวายไม่ยอมและสับล็อกแขนขวาของเขาโดยบังเอิญด้วยกุญแจมืออีกด้าน

    “เอ้า หนักเลยทีนี้”

    “ฉันขอโทษ”

    “เห็นมั้ย ซนจนเป็นเรื่อง”

    “เป็นเรื่องอะไร แค่กุญแจมือ ก็ไขออกสิ”

    “ผมไม่ได้เอากุญแจมา”

    ขวัญตาหน้าเจื่อน จำเป็นต้องไปกับมหาชาติเพื่อไปเอากุญแจที่บ้านเขาในสภาพโดนผูกติดกันด้วยกุญแจมือ แต่หญิงสาวหัวไวเอาผ้าพันคอของตนคลุมมือไว้เหมือนเดินควงคู่กันออกมาราวกับเป็นแฟน หมวดเฮี้ยวกับเจิมเห็นเข้าก็พากันสงสัยว่าสองคนแอบกิ๊กกันตั้งแต่เมื่อไหร่

    กว่าจะขึ้นรถได้ มหาชาติกับขวัญตาทุลักทุเลน่าดู พอรถจอดหน้าบ้าน มหาชาติจะออกทางฝั่งตัวเองแต่ขวัญตารั้งเอาไว้

    “หัดตามใจคนอื่นมั่งสิ”

    พูดแล้วเธอไม่รอคำตอบ พาตัวเองลงจากรถทันที มหาชาติจำใจต้องปีนออกผ่านเบาะนั่งคนขับ

    “แป๊บนึงนะ” มหาชาติค้นหากุญแจบ้านในกระเป๋าเสื้อแจ็กเกตและกางเกง ทำให้ขวัญตามีเวลามองสำรวจบ้านของเขาที่ขาดการดูแล ตู้จดหมายมีบิล มีซองเอกสารเต็มไปหมด ใบไม้ร่วงเกลื่อนกลาด โมบายอันหนึ่งหล่นอยู่ที่พื้น เธอหยิบขึ้นมาแกว่งเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง

    มหาชาติชักสีหน้าไม่ชอบใจ บอกให้เธอเอาวางไว้

    “ทำไม เพราะดีออก”

    เขาไม่ตอบคำถาม แต่ย้ำคำเดิมให้เอาวางไว้ อย่าให้โดนลม

    “ทำไมล่ะ ไม่อยากได้ยินเสียงมันเหรอ”

    ชายหนุ่มทำหน้าระอาแล้วไขกุญแจบ้านดึงเธอเข้าไป

    ooooooo

    วันเดียวกันนี้ มหาชัยประหลาดใจมากที่ถาวรมาพบถึงสำนักงาน เขารีบลุกขึ้นทำความเคารพ

    “เป็นเกียรติที่ท่านมาครับผม”

    “ตามสบาย...เมื่อเช้าผู้กองมหาชาติเขามาหาผม ขอเข้าร่วมหน่วยคดีที่ไม่มีความปรานี”

    มหาชัยชะงักไปนิด ก่อนตอบผู้บังคับบัญชาว่า “เขายังไม่พร้อม”

    “ผมรู้...แต่ผมอยากให้คุณลองพิจารณาดูอีกที ผมว่าน้องชายคุณมีความตั้งใจจริงที่ดีมากๆนะ”

    “ท่านอนุญาต?”

    “ยัง ผมแล้วแต่คุณ”

    “ขอบพระคุณที่ให้เกียรติครับผม”

    “น้องคุณโตแล้วนะ คุณไม่สามารถปกป้องคุ้มครองเขาได้ตลอดไปหรอก อ้อ เรื่องเพื่อนของเขาที่ทางเราจะกันไว้เป็นพยาน ตายไม่ได้นะ”

    “ผมรับทราบนโยบายแล้วครับ ถ้าตาย มหาชาติจะพ้นสภาพการเป็นตำรวจ”

    ถาวรพยักหน้าช้าๆ ตบไหล่ผู้ใต้บังคับบัญชาเบาๆแทนคำปลอบใจ

    ooooooo

    กลางวันแสกๆ มีผู้บุกรุกเข้ามาในคราบของ พยาบาลจะฆ่าวิญญูด้วยการฉีดยาอันตรายเข้าสาย น้ำเกลือแต่ไม่สำเร็จเพราะหมวดเฮี้ยวเข้ามาเห็นเสียก่อน

    สองคนต่อสู้กันอยู่พักหนึ่งก่อนที่คนร้ายจะวิ่งหนีออกไปทางบันไดหนีไฟ หมวดเฮี้ยวกัดไม่ปล่อย จนกระทั่งคนร้ายตกลงไปข้างล่างร่างกระแทกบันไดหลายตลบทำให้อวัยวะภายในบอบช้ำเสียชีวิตในเวลาต่อมา ส่วนวิญญูก็แย่ หมอและพยาบาลต้องช่วยชีวิตเขาอย่างสุดความสามารถกว่าจะพ้นขีดอันตราย แต่ยังไม่ฟื้นเหมือนเดิม

    มหาชัยรุดมายังโรงพยาบาล สอบถามหมวดเฮี้ยวซึ่งมีท่าทีรู้สึกผิดเพราะบกพร่องต่อหน้าที่ หมวดเล่า เหตุการณ์อย่างละเอียด ก่อนที่มหาชัยจะสั่งให้ย้ายวิญญูไปรักษาตัวในที่ปลอดภัยและห้ามบอกใคร ให้รู้กัน
    เฉพาะเราสองคน

    มหาชาติและขวัญตายังไม่รู้ว่าเกิดเหตุร้ายกับวิญญู ทั้งคู่เป็นอิสระหลังจากมหาชาติไขกุญแจมือออก ขวัญตาเห็นบ้านช่องรกสกปรกมากจึงใช้เวลาช่วงที่มหาชาตินอนหลับทำความสะอาดทั้งชั้นบนและชั้นล่าง รวมทั้งซักเสื้อผ้าให้หมด

    ปรากฏว่าพอชายหนุ่มตื่นขึ้นมากลับแสดงความไม่พอใจ ตวาดดุเธอยกใหญ่ หาว่ายุ่มย่ามวุ่นวายกับของส่วนตัวโดยเฉพาะเสื้อผ้าของดุจดาวที่เธอเอาไปซัก ทั้งที่เขาอยากเก็บกลิ่นของคนรักไว้เป็นที่ระลึก

    ขวัญตาหวังดีแต่กลายเป็นประสงค์ร้ายโดยไม่ตั้งใจ เธอขอโทษเขาเสียงเครือ มหาชาติเลยอ่อนลง เตือนว่าทีหลังอย่าทำอีกเพราะไม่ใช่บ้านของตัวเอง หลังจากนั้นขวัญตาทำอาหารง่ายๆแบ่งกันกิน ก่อนที่เธอจะตกลงใจนอนค้างบ้านเขาตามคำชวนเพราะเห็นว่ามืดค่ำแล้ว มหาชาติเอาชุดนอนของดุจดาวที่เพิ่งซักมาให้ขวัญตาใส่และให้เธอนอนห้องข้างบน ส่วนตัวเองลงมานอนโซฟาข้างล่าง

    คืนเดียวกันนี้ สวินกับลีโอเข้ามาในอาบอบนวดของเสี่ยซ้งเพื่อขอความร่วมมือไปช่วยโหยลูกน้องอีกคนที่โดนพวกเกลียวจับตัวไป แต่เสี่ยซ้งปฏิเสธไม่ขอยุ่งเกี่ยว ให้ไปสะสางกันเอาเอง และห้ามสวินมาที่นี่อีก สวินจึงกลับไปด้วยความไม่พอใจ เตรียมอาวุธครบมือจะไปช่วยโหยในวันรุ่งขึ้นด้วยตัวเองคนเดียว ให้ลีโอดูแลเจ๊สองอยู่ที่บ้าน

    เสี่ยซ้งแน่ใจว่าสวินต้องไปถล่มเกลียว จึงทำทีเป็นคนดีมีน้ำใจโทร.ไปส่งข่าวและบอกว่าตนเป็นกลาง สวินต้องการคนของเขาคืน เกลียวรับฟังโดยไม่กลัวเลยสักนิดบอกว่าตนรออยู่แล้ว ไม่งั้นคงไม่จับคนของสวินมา

    แค่นี้คนที่ชักใยอยู่เบื้องหลังอย่างเมฆิน อยากให้สามแก๊งบาดหมางกันเองก็กระหยิ่มยิ้มย่อง เตรียมสั่งเลกงวินให้ปล้นร้านเพชรเป็นงานชิ้นต่อไป โดยเอาเอมมี่มาเป็นตัวล่อให้เลกงวินทุ่มเทกับงาน เพราะล่วงรู้ว่าสมุนมือขวาคนนี้แอบชอบลูกสาวของตน

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "แซมมี่" ควงคู่ "ป้อง" เคมีดีเกินต้าน ฟิตติ้งละคร "สายรุ้ง" พร้อมทัพนักแสดงคุณภาพ

    "แซมมี่" ควงคู่ "ป้อง" เคมีดีเกินต้าน ฟิตติ้งละคร "สายรุ้ง" พร้อมทัพนักแสดงคุณภาพ
    15 ต.ค. 2564

    09:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันศุกร์ที่ 15 ตุลาคม 2564 เวลา 19:41 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์