นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ขุนกระทิง

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    อัลบั้ม: 'ซี-ตูน ออย-กรีน' พาบู๊ระห่ำ 'ขุนกระทิง' ทางช่อง 7

    มหาชาติมายืนหน้าเศร้าอยู่ในวัดที่เก็บอัฐิดุจดาวโดยไม่รู้ว่าวิญญูกับขวัญตาแอบตามมาเฝ้ามองอยู่ห่างๆด้วยความเป็นห่วง

    ชายหนุ่มยังอาลัยรักแฟนสาวเสมอและรู้สึกผิดต่อเธอที่ยังไม่สามารถจัดการกับฆาตกรได้ แต่กำลังพยายามอยู่...ขวัญตาไม่รู้ว่าเขาพูดอะไร แต่เห็นท่าทีและสีหน้าของเขาแล้วอดสงสารไม่ได้ เธอเดินเข้าไปปลอบเมื่อได้ยินเขาเอ่ยอย่างอัดอั้นว่ามีคนตายตลอดทางมากขึ้นเรื่อยๆ

    “มันไม่ใช่ความผิดของคุณหรอก”

    “ผมเป็นอย่างที่ควรจะเป็นไม่ได้ ผมสัญญากับดุจดาวเอาไว้ ผมขอโทษ”

    มหาชาตินั่งก้มหน้านิ่ง มองแหวนหมั้นในมือด้วยความคิดถึงดุจดาว ขวัญตาทรุดตัวลงนั่งเป็นเพื่อนเขา วิญญูมองทั้งคู่มาจากในรถ พึมพำหน้าเศร้าสลดว่า

    “ทั้งหมดฉันเป็นคนก่อมันขึ้นมาเองใช่ไหม”

    วิญญูมองเงาสะท้อนตัวเองในกระจกมองหลัง เห็นเป็นตัวเองในชุดเวียงเจ้าแสยะยิ้มจ้องเขม็ง วิญญูหยิบคมมีดจากอาวุธที่หักของเลกงวินขึ้นมา ในเงาสะท้อนมันกลับเป็นกริชในมือเวียงเจ้า

    อีกไม่กี่อึดใจ วิญญูเดินหน้าตาเอาเรื่องเข้าไปหามหาชาติที่นั่งเหม่ออยู่หน้าเจดีย์กระดูกดุจดาว จังหวะที่มหาชาติลุกขึ้นก็เห็นวิญญูพอดี เขาส่งยิ้มให้เพื่อนแต่เพื่อนไม่ยิ้มตอบ หน้าตาดูดุดันจนน่าแปลกใจ

    ทันใดนั้นวิญญูก็จู่โจมเข้าผลักอกมหาชาติแล้วเงื้ออาวุธในมือจ้วงแทง มหาชาติหลบได้ฉิวเฉียด ขวัญตาตกใจกรีดร้องเสียงหลง ประสานกับเสียงมหาชาติที่ตะโกนถามวิญญูว่าเป็นอะไร

    วิญญูแววตาอำมหิต เปลี่ยนไปเป็นคนละคน

    เขาไม่ตอบแต่พยายามจ้วงแทงมหาชาติอีก

    “เฮ้ย! วิญญู นี่ฉันเองนะ เพื่อนแกไง”

    “ไอ้กระทิง ตายซะเถอะ”

    มหาชาติบิดตัวหลบแต่ไม่พ้น คมมีดเฉือนแขนเขาได้เลือด

    “แกบ้าไปแล้วเหรอ วิญญู”

    “เขาไม่ใช่วิญญูแล้ว เขาคือเวียงเจ้า” ขวัญตาพูดโพล่งขึ้นมา มหาชาติตะลึงคาดไม่ถึง

    “เวียงเจ้า!! แกคือเวียงเจ้าเองหรอกเหรอ”

    วิญญูแสยะยิ้มแล้วเข้าจ้วงแทงมหาชาติ คราวนี้มหาชาติไม่เอาแต่ปัดป้องเหมือนเดิม แต่ต่อสู้อย่างสุดกำลัง จนได้เลือดกันทั้งสองฝ่าย

    “พอเถอะ พอเถอะ ขอร้อง พอเถอะ”

    ขวัญตาส่งเสียงห้ามปราม ท่าทางเธอตกใจมาก ไม่อยากให้เพื่อนรักต้องมาฆ่ากันเองต่อหน้าต่อตาเธอ แต่ไม่มีใครฟังสักคน วิญญูโยนมีดสลับมือไปมาหาโอกาสจ้วงแทงมหาชาติอย่างย่ามใจ

    มหาชาติกำคมมีดเอาไว้ ไม่ต่างอะไรจากกระทิง เขาใช้ลำตัวบิดกระแทกอาวุธหลุดจากมือวิญญูเซไป แล้วก้าวเข้าหา ท่าทีวิญญูยืนงงเหมือนได้สติ แต่มหาชาติไม่หยุดแล้ว เขาเลือดเข้าตาตรงดิ่งไปหาวิญญู ขวัญตาเห็นท่าไม่ดีรีบเข้าไปยืนขวางตรงกลางแล้วตบหน้ามหาชาติเรียกสติ

    “หยุดจองเวรกันซะทีเถอะ”

    ภาพอดีตซ้อนขึ้นมา กระทิงเลือดย้อยเข้ามาเดินไปหาเวียงเจ้า วังรุ้งร้อนใจวิ่งเข้ามาขวางแล้วตบหน้ากระทิงปรามด้วยน้ำเสียงอัดอั้นตันใจ

    “หยุดจองเวรกันซะทีเถอะ”

    มหาชาติยืนอึ้ง คำว่า “หยุดจองเวรกันซะทีเถอะ” ยังคงดังกังวาน...วิญญูสติกลับคืนมา มองสภาพตัวเองแล้วเช็ดเลือดที่ปาก หน้าตางุนงงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

    “นี่มัน...มันเกิดอะไรขึ้น”

    มหาชาติมองวิญญูด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไป

    มีความชิงชังเพื่อนปนเข้ามา ตะเบ็งเสียงถามอย่างไม่เข้าใจ

    “ทำไม!!?”

    วิญญูมองขวัญตา มองอาวุธในมือมหาชาติ ก็พอจะเดาอะไรออก ขวัญตาพยักหน้ายอมรับว่ามหาชาติรู้ความจริงแล้ว

    “ทำไม? ทำไมต้องเป็นแกด้วย ทำไมไม่เป็นคนอื่น”

    “ฉัน...ฉันไม่รู้จะพูดยังไง”

    “นี่แกเห็นสิ่งนี้มาตั้งนานแล้วใช่ไหม แกรู้ว่าแกคือเวียงเจ้า”

    “ก็สักพักแล้ว ฉันไม่รู้จะเริ่มต้นบอกแกยังไง”

    “แล้วคุณล่ะ คุณเห็น คุณรู้มาก่อน”

    ขวัญตาพยักหน้าแทนคำตอบ มหาชาติตาขุ่นขวางถามว่ามีใครรู้อีก

    “เอมมี่...เฮี้ยว...เขาเคยเห็นคุณวิญญูเป็นแบบนี้”

    “ทุกคนรู้ แต่รวมหัวกันปิดบังผม”

    “ชาติ...มันไม่ใช่ฉันอีกต่อไปแล้ว ฉันไม่ได้รับรู้การกระทำอะไรในอดีตเลย”

    “เหมือนไอ้เกลียวไง นาทีนี้มันก็ไม่รู้สิ่งที่มันเคยทำมาเลย แกคิดว่ามันไม่ควรจะต้องชดใช้กับทุกอย่างที่มันเริ่มต้นเลยใช่ไหม”

    วิญญูกับขวัญตายืนนิ่งไม่รู้จะตอบว่ายังไง มหาชาติเจ็บช้ำ สูดลมหายใจสงบสติอารมณ์ แล้วขับมอเตอร์ไซค์จากไป ทิ้งให้วิญญูจมอยู่กับความผิดที่ตนเองเป็นคนก่อโดยไม่รู้ตัว

    ooooooo

    ในขณะที่ความสัมพันธ์ของมหาชาติกับวิญญูกำลังสั่นคลอนเพราะความจริงจากอดีตชาติทั้งคู่คือศัตรูคู่อาฆาต อาจเป็นจุดอ่อนให้เมฆินซึ่งกำลังรวบรวมพลพรรคที่ล้วนเกลียดชังมหาชาติเพื่อตามล้างตามล่าให้สิ้นซาก

    เมฆินได้พ่อค้าอาวุธรายใหญ่ที่โกรธแค้นตำรวจเป็นแนวร่วม รวมทั้งโสภณ ภักดี และบิณ พวกเขากำลังวางแผนจัดการพวกมหาชาติ โดยมีเลกงวินเป็นตัวประกัน

    วิญญูยากที่จะทำใจรับได้เมื่อรู้ว่าตัวเองคือเวียงเจ้าผู้โหดเหี้ยมเลือดเย็นไม่มีความจงรักภักดีต่อชาติบ้านเมืองเช่นเดียวกับเกลือหรือเมฆินในชาติปัจจุบัน ทั้งคู่คอยขัดขวางมหาชาติหรือขุนกระทิงไม่ให้นำทองและโลหะไปหลอมทำอาวุธต่อสู้กับศัตรู ความเลวร้ายของเวียงเจ้าสร้างความเจ็บแค้นให้แก่ขุนกระทิงอย่างไม่น่าให้อภัย

    เมื่อเพื่อนรักหมางเมินแทบไม่มองหน้ากัน คนรอบข้างอย่างเฮี้ยว เอมมี่ ขวัญตา และเจิมก็พลอยอึดอัดไปด้วย แม้แต่วิญญูเองก็เศร้าหมอง เอมมี่ต้องคอยปลอบและให้กำลังใจเขาอยู่ตลอด แต่แล้ววันหนึ่งมหาชาติก็ชวนทุกคนนั่งล้อมวงหน้าที่พระประธานในโบสถ์เพื่อย้อนอดีตไปให้รู้ว่าเกิดอะไรกับขุนกระทิง เวียงเจ้าทำอะไรเขา

    เวียงเจ้าเห็นผิดเป็นชอบ ไม่ฟังทุกคนแม้แต่วังรุ้งผู้เป็นน้องสาว เขาเลือกยืนอยู่ข้างคนผิดจนปะทะกับขุนกระทิงโดยไม่มีใครทัดทานได้

    สิ่งที่ทุกคนเห็นในอดีตสร้างความหนักใจเป็นอย่างมาก มหาชาติทำตัวห่างเหินวิญญูมากขึ้น ขวัญตา หวาดหวั่นและห่วงใยมหาชาติถึงกับพูดต่อหน้าเจดีย์บรรจุกระดูกดุจดาวที่วัดแห่งนี้ว่าขอให้ตนได้ดูแลเขาแทนเธอ

    ออกจากวัดทั้งหมดมุ่งหน้าไปบ้านสวนของขวัญตาตามคำชวน ถือเป็นการหลบพวกเมฆินไปในตัว ซึ่งพ่อแม่ของขวัญตายินดีต้อนรับทุกคน พอเช้าขึ้นวิญญูหายไปจากบ้าน มหาชาติอาสาไปตามแล้วเกิดชกต่อยกันในโรงยิมอย่างเอาเป็นเอาตาย พวกขวัญตาสังหรณ์ใจตามมาห้าม แต่ทั้งคู่ก็บาดเจ็บกันพอสมควร

    เมฆินวางแผนระเบิดเขื่อนแห่งหนึ่งซึ่งมีความเชื่อมโยงในอดีต แนวร่วมรายใหญ่ถึงกับออกปากว่านี่คือการประกาศสงครามถึงขั้นเป็นผู้ก่อการร้าย โสภณเสริมว่าเสร็จงานนี้คาดว่าไม่มีแผ่นดินจะอยู่ เมฆินไม่ค่อยพอใจนัก แต่ก็เดินหน้าตามแผนของตนอย่างมั่นใจ ด้วยการนำขบวนไปยังเขื่อนแห่งนั้นแล้วฆ่าเจ้าหน้าที่ตายเรียบอย่างโหดเหี้ยมก่อนยึดเอาเป็นฐานปฏิบัติการ

    หลังจากได้เบาะแสพวกเมฆิน กลุ่มของมหาชาติย้ายที่อยู่จากบ้านสวนไปบ้านหมวดเฮี้ยวแล้วระดมสมองวางแผนเล่นงานเมฆิน แต่มหาชาติไม่ยอมให้วิญญูมีส่วนร่วม อ้างว่าเป็นเรื่องของตำรวจต้องเก็บเป็นความลับ ทำให้วิญญูน้อยใจแล้วแอบฟังพวกเขาสนทนากัน

    เมฆินคิดการใหญ่จะระเบิดเขื่อนสร้างความเดือดร้อนให้ผู้คนอย่างกว้างขวาง หวังผลประโยชน์มหาศาลและเชื่อว่าพวกมหาชาติต้องปรากฏตัวแน่ โดยจะดึงกองกำลังต่างชาติซึ่งเป็นเพื่อนเก่ามาร่วมด้วย แต่ท่าทางพ่อค้าอาวุธสงครามไม่ค่อยมั่นใจนัก

    “ถ้าผมมีทางไปผมก็คงไม่กลับมาเสี่ยงเดินทางนี้ ไอ้มหาชาติมันต้อนผมมาเอง ทำไงได้”

    “ลำพังพวกพลอย ทับทิมใต้น้ำมันจะคุ้มเหรอ”

    “เราจะได้ค่าตอบแทนคือเป็นเจ้าของไม้ทุกต้นในเขตน้ำท่วมเหนือเขื่อน ซึ่งมีมูลค่าแสนล้าน”

    “ฮ้า!!”

    “ผมติดต่อขอเข้าพบทำข้อตกลงกับทางท่านแม่ทัพทางฝั่งโน้นแล้ว”

    “ระเบิดเขื่อน น้ำท่วม เราจะหาแผ่นดินอยู่ยากนะ”

    “มีเงินซะอย่าง แผ่นดินไหนก็ต้อนรับ” เมฆินยิ้มมั่นใจในความคิดของตนเอง

    ooooooo

    คืนนั้นที่บ้านหมวดเฮี้ยว มหาชาติอยากรู้ว่าวาระสุดท้ายของขุนกระทิงตายยังไง หลายคนไม่เห็นด้วยเพราะถ้ารู้แล้วคงไม่เกิดผลดี

    แต่วิญญูเองก็อยากรู้ ทุกคนจึงหลับตาทำสมาธิกันอีกครั้งเพื่อกลับสู่อดีตชาติจนรู้ว่าเวียงเจ้าใช้กริชแทงขุนกระทิงตายอย่างเจ็บปวดทรมานท่ามกลางความสะใจของเกลือหรือเมฆิน

    เมื่อรู้เช่นนี้แล้วมหาชาติยิ่งเกลียดชังโกรธแค้นวิญญูมากขึ้นถึงขนาดไม่อยากเห็นหน้า คนอื่นๆพากันหนักใจ ไม่รู้จะทำยังไงให้ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนรักกลับคืนมาดังเดิม

    เวลาเดียวกันนั้น เมฆินกำลังวางแผนชั่วร้ายแก่ลูกทีมทั้งหลาย โดยมีศันสุนีย์ที่ติดสอยห้อยตามมาเพราะไร้ที่พึ่งพิงรวมอยู่ด้วย

    “ฟังนะ เวลาไม่คอยท่า สิ่งที่เรากำลังจะทำต่อไปคือเดินสายไฟเพื่อวางระเบิดตามจุดกระทบต่างๆของเขื่อนนี่”

    ภักดีกับโสภณไม่เคยรู้มาก่อน เพราะเมฆินวางแผนกับพ่อค้าอาวุธรายใหญ่แค่สองคน พอได้ยินเรื่องนี้ภักดีถึงกับอุทานอย่างตกใจ

    “หา! เดี๋ยวนะ เรื่องใหม่เลยนี่ ระเบิดเขื่อน”

    “ไม่ได้ระเบิดจริง เราวางไว้เพื่อเป็นหลักประกันว่าเราจะอยู่ที่นี่กันอย่างปลอดภัย ไม่ให้ใครบุกเข้ามาได้”

    “อยู่อย่างปลอดภัยโดยนอนบนเขื่อนฝังระเบิดเนี่ยนะ” โสภณท้วงขึ้นมา พ่อค้าอาวุธชักสีหน้าไม่พอใจพูดโพล่งออกไปว่า

    “ใครไม่เห็นด้วยก็เชิญกลับออกไปได้”

    “ระเบิดเขื่อน จะระเบิดจริงหรือแค่ขู่ก็ตามเหอะ ฉันว่าเรื่องนี้มันอันตรายเกินไป”

    โสภณยืนยันคำเดิม ศันสุนีย์ชำเลืองมองแล้วเดินไปกอดแขนเมฆิน บอกว่าตนไม่กลัว

    “เรื่องใหญ่แบบนี้จะไม่ปรึกษากันหน่อยเหรอ” โสภณไม่พูดเปล่า เขาหยิบปืนขึ้นมา แต่พริบตาเดียวปืนก็ไปอยู่ในมือพ่อค้าอาวุธอย่างรวดเร็วง่ายดายแล้วส่งต่อให้เมฆิน

    ในที่สุดโสภณก็จำยอมทำตามเสียงส่วนใหญ่ เมฆินชี้มือไปที่ตองสมุนคนหนึ่งให้รับผิดชอบการวางระเบิด ส่วนตัวจุดชนวนด้วยโทรศัพท์ ตนกับพ่อค้าอาวุธจะเป็นคนถือเอาไว้เอง

    “ทำไมไม่เป็นฉัน” โสภณโวย

    เมฆินเยาะว่า “ท่านโสภณ เอาไว้ให้มีตำแหน่งก่อนนะ ค่อยเรื่องเยอะ”

    “รีโมตต้องเซตตรงกันเท่านั้นถึงจะทำงานได้อุปกรณ์ระเบิด ชนวน วัตถุตั้งต้นอยู่ในรถบรรทุกพร้อมแล้ว”

    “งั้นไปเร็ว เร็วๆ”

    เมฆินเร่งยิกๆ คนอื่นๆกระตือรือร้นเดินตามกันไป ยกเว้นโสภณที่หงุดหงิดงุ่นง่านแต่จำต้องเก็บความไม่พอใจเอาไว้

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "แซมมี่" ควงคู่ "ป้อง" เคมีดีเกินต้าน ฟิตติ้งละคร "สายรุ้ง" พร้อมทัพนักแสดงคุณภาพ

    "แซมมี่" ควงคู่ "ป้อง" เคมีดีเกินต้าน ฟิตติ้งละคร "สายรุ้ง" พร้อมทัพนักแสดงคุณภาพ
    15 ต.ค. 2564

    09:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันศุกร์ที่ 15 ตุลาคม 2564 เวลา 21:08 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์