กีฬา
100 year

นิยายไทยรัฐ

เกมเสน่หา

SHARE

เหมือนชนกน้อยใจพ่อเรื่องพิมลแข ยิ่งเห็นทอแสงเจ้ากี้เจ้าการจัดของในบ้านยิ่งช้ำใจ ธวัชอึดอัดและไม่สบายใจที่เห็นอาการลูกสาวจึงตามไปปรับความเข้าใจถึงห้องนอน

“พ่อรู้ว่าตัวเองไม่ดี ทำให้นกเสียใจและไม่เคยปกป้องความรู้สึกของนกได้ แต่อย่างหนึ่งที่พ่อจะไม่เปลี่ยนแปลงคือพ่อจะไม่มีวันหยุดเป็นพ่อของนก ถึงชีวิตพ่อจะเริ่มต้นใหม่กับใครแต่นกคือสิ่งล้ำค่าที่สุดของชีวิตพ่อ นกเป็นอยู่แล้ว...เป็นมาตั้งแต่นกเกิดและจะเป็นตลอดไป”

ธวัชกอดลูกสาวแน่น พยายามถ่ายทอดความรักและความอบอุ่น เหมือนชนกใจอ่อนยวบเมื่อได้ยินความในใจของพ่อแต่ทิฐิก็ทำให้ไม่ยอมพูดด้วย

“พ่อจะคอยดูอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน ทุกสิ่งที่พ่อมีต้องเป็นของนกเท่านั้น...พ่อสัญญา พ่อรักหนูนะลูกสาวพ่อ”

พูดจบธวัชก็ผละไป ทิ้งเหมือนชนกให้มองตามทั้งน้ำตา...อยากดีกับพ่อใจแทบขาดแต่ยังทำใจรับพิมลแขไม่ได้

สถานการณ์อึมครึมจนถึงวันแต่งงานของธวัชกับพิมลแข เหมือนชนกควงวุฒามาร่วมงานแบบไม่เต็มใจนัก ลัคนัยที่ช่วยรับแขกหน้างานก็ไม่ชอบใจแต่ทำอะไรไม่ได้มากเพราะอยู่ในงานมงคล

เหมือนชนกแค่อยากประชดทุกคนในบ้านจึงยอมควงวุฒาออกงาน แต่เมื่อลับสายตาคนในครอบครัวก็ปลีกตัวไปพักเงียบๆ วุฒาไม่พอใจนักแต่ลัคนัยกลับเห็นเป็นโอกาสจะเข้าไปคุยกับเหมือนชนก

“คุณน้าคงดีใจที่คุณมา”

“ฉันก็แค่มาแสดงตัวให้เห็นว่าเจ้าบ่าวไม่ใช่คนตัวเปล่า”

“เหรอครับ...นึกว่ามาเพื่อรอรับแขกฝั่งว่าที่ลูกเขยเจ้าบ่าวซะอีก”

ลัคนัยไม่ได้พูดเกินจริง วุฒากับสมจินตนาทำตัวเหมือนเจ้าของงาน เชิญแขกอื่นที่เป็นทั้งเพื่อนและหุ้นส่วนในวงการธุรกิจมาร่วมงานด้วย เหมือนชนกก็ไม่ชอบใจแต่เลือกตีมึน

“อ๋อ...แขกของคุณวุฒานั่นเอง...งั้นก็ช่วยรับรองให้ด้วยละกัน คนสำคัญทั้งนั้น ถ้านายจัดงานนี้ได้ดีฉันจะให้ช่วยจัดงานของฉันกับคุณวุฒา...คงจะเร็วๆนี้เพราะว่าเรา...เข้ากันได้ดีมาก”

เหมือนชนกแกล้งพูดเหน็บลัคนัย เหยียบย่ำปมเรื่องสถานะของเขา

“ฐานะเราก็เหมาะกัน ที่สำคัญ...เขาไม่ขี้โกหกเหมือนบางคน”

“ใครกันที่โกหก ถ้าคุณรักหมอนั่นก็ไม่เห็นต้องเดือดร้อนเรื่องผม มันเหมือนอะไรรู้ไหม...เจ็บแล้วหาทางเอาคืน!”

“นายหลงตัวเองเกินไปแล้ว ฉันแค่อยากให้นายสำนึกไว้ว่า คนต่ำๆและคิดชั่วอย่างนายไม่มีทางเทียบกับ...”

ถ้อยคำหยามเหยียดของเธอทำให้ลัคนัยฉุนขาดกระชากตัวมาจูบดุดัน เหมือนชนกช็อกมากถึงกับไปไม่ถูกจนเมื่อเขาผ่อนแรงจึงผลักตัวออกและตบเขาเต็มแรง

ลัคนัยไม่สะทกสะท้านเยาะเสียงหยัน

“ผมจะจัดงานให้หรือจะให้ทำมากกว่านั้นก็ได้... ตอบแทนจูบเมื่อกี้”

“ฉันเกลียดนาย! ทั้งเกลียดทั้งขยะแขยง!”

ooooooo

เหมือนชนกเจ็บใจแต่ต้องระงับใจไม่ให้วีนแตกเหมือนเคย กระนั้นเมื่อถึงพิธีสำคัญ ธวัชกับพิมลแขเจ้าบ่าวเจ้าสาวขึ้นเวทีเพื่อสารภาพความในใจต่อหน้าแขก เธอก็ทนไม่ไหวปลีกตัวดื้อๆ

ลัคนัยมองตามเหมือนชนกด้วยความเป็นห่วง ต่างจากวุฒาที่ไม่ได้ตามติดเธอแต่ควักมือถือโทร.หาใครบางคน!

พิธีการดำเนินถึงตอนโยนช่อดอกไม้และผู้โชคดีก็ไม่ใช่ใครแต่เป็นวิสาขา...อดีตภรรยาของเจ้าบ่าว เสียงฮือฮาดังสนั่นห้องแต่ไฮโซสาวใหญ่ไม่ยี่หระเดินขึ้นเวทีอย่างมาดมั่นพร้อมคำอวยพรถึงเจ้าบ่าว

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"นาย-โม" ทะเลาะแตกหัก เมาเละจนโดนทิ้งข้างถนนในละคร “Tee ใครทีมันส์”

"นาย-โม" ทะเลาะแตกหัก เมาเละจนโดนทิ้งข้างถนนในละคร “Tee ใครทีมันส์”
12 ธ.ค. 2562
07:45 น.