กีฬา
100 year

นิยายไทยรัฐ

เกมเสน่หา

SHARE

เรื่องเพ็ญพรรณีว่าน่าเวียนหัวแต่ก็เป็นเรื่องเล็กเมื่อเทียบกับวีรกรรมล่าสุดของเหมือนชนกลูกสาวคนเดียวที่ประกาศศึกกับพิมลแขอีกครั้งด้วยการยึดบัตรคอนเสิร์ตการกุศลของลูกค้ารายใหญ่ของบริษัทไปให้เธอออกงานคู่กับธวัชแทนพิมลแข ธวัชหนักใจแต่ไม่อยากขัดใจลูกสาว ลัคนัยจึงอาสาไปพูดกับพิมลแขแทน

พิมลแขสังหรณ์ใจตั้งแต่เห็นชื่อลัคนัยบนมือถือ แล้วก็ต้องกำหมัดแน่นเมื่อรู้เหตุผล

“นึกไม่ถึงเลยนะคะว่าคนที่โทร.มาจะเป็นคุณ”

“แต่ดูคุณเหมือนไม่ประหลาดใจเท่าไหร่”

“คนที่อยู่ในสงครามก็ต้องเตรียมตัวรับสิ่งที่ไม่คาดฝันเสมอแหละค่ะ”

ลัคนัยหลงวางใจว่าพิมลแขจะทำใจได้แต่เหตุการณ์กลับพลิกล็อกเมื่อจู่ๆอดีตนางงามก็โผล่เซอร์ไพรส์กลางงานคอนเสิร์ต รองประธานหนุ่มไม่รอช้ารีบไปดักหน้า

พิมลแขไม่มีท่าทีสะทกสะท้าน เอ่ยทักลัคนัยเสียงเรียบ “ตกใจมากเหรอคะ”

“ทำแบบนี้แล้วจะได้อะไรขึ้นมา”

“แล้วคุณล่ะคะ...คอยปกป้องภาพลวงตาแล้วจะได้อะไรขึ้นมา”

“แข...มันไม่คุ้มหรอก...สิ่งที่คุณกำลังจะแลก”

“คุณเป็นนักธุรกิจน่าจะเข้าใจ ถ้าโดนกดราคามากๆ ของนั้นก็จะหมดค่า”

“แต่แข่งกับแบรนด์เดิม...ที่ลูกค้ามีความภักดีสูงอาจมีแต่แพ้กับแพ้”

ทำไมพิมลแขจะไม่เข้าใจคำเปรียบเปรยของอดีตคนรักว่าธวัชย่อมรักเหมือนชนกลูกสาวคนเดียวมากกว่าใครแต่เธอก็เดินมาไกลเกินกว่าจะยอมแพ้

“ว่าแต่คุณจะรับผิดชอบฉันไหมล่ะคะ หากว่าวันนึงคุณนกเขี่ยฉันออกจากชีวิตท่านได้”

ลัคนัยไม่ตอบ ไม่อยากเชื่อหูว่าอดีตคนรักจะเปลี่ยนไปขนาดนี้ พิมลแขพยักหน้ายอมรับสภาพ

“คิดไว้อยู่แล้วล่ะ...ฉันถึงต้องยืนให้ได้ด้วยตัวเองไงล่ะ”

แววตาเด็ดเดี่ยวของพิมลแขทำให้ลัคนัยกลัวใจ แล้วก็จริงดังคาดอดีตคนรักเดินเกมโต้เหมือนชนกด้วยการประจันหน้าวิสาขาต่อหน้าแขกเหรื่อมากมาย

“คุณพี่...ดีใจที่ได้พบนะคะ แขอยากไหว้คุณพี่มาตั้งนานแล้ว ตัวจริงสวยกว่าที่เห็นในข่าวตั้งเยอะ”

“คารมดียังงี้เอง...มิน่าตาเฒ่าถึงหลง แต่ฉันน่ะไม่เหมือนกันหรอกนะ...พวกปากหวานก้นขม...ไม่นิยม!”

ธวัชฉุนกึก ไม่พอใจที่อดีตภรรยาพูดกับพิมลแขไม่ดีแต่มีหรือวิสาขาจะใส่ใจ

“ทำไม...อยากกล้าทักฉันก่อน ไอ้ฉันก็ไม่ถนัดสวมหน้ากากปากหวานซะด้วย ฉันพูดตรงๆ คงไม่โกรธนะ”

พิมลแขสวมบทนางงามแสนดี “ไม่หรอกค่ะ...ถ้าฉันเป็นอย่างที่คุณพี่พูดถึงควรโกรธ...ถูกไหมคะ”

เหมือนชนกหมั่นไส้อดแขวะไม่ได้ “ไม่โกรธเพราะไม่ผิดกับไม่โกรธเพราะหน้าหนาน่ะมันไม่เหมือนกัน”

ธวัชปรามลูกสาว “นก...ให้เกียรติแขเขาบ้าง”

“เพิ่งรู้ว่าคนที่ทำลายครอบครัวคนอื่นก็มีเกียรติด้วย ได้ค่ะ...เพื่อพ่อนะคะ”

จบคำเหมือนชนกก็ราดแชมเปญในมือลงพื้นเฉียดกระโปรงของพิมลแขไปนิดเดียว

“ฉันเลี้ยง...ทีหลังจะได้ไม่ต้องลักขโมยกินของของคนอื่น!”

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"เชียร์" ระดมพล โค่นอำนาจ "นุ้ย" เปิดศึกครั้งสุดท้าย ใน "เรือนไหมมัจจุราช"

"เชียร์" ระดมพล โค่นอำนาจ "นุ้ย" เปิดศึกครั้งสุดท้าย ใน "เรือนไหมมัจจุราช"
11 ธ.ค. 2562
10:55 น.