นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    หัวใจลูกผู้ชาย

    SHARE

    ปิ่นปักงงนี่เขาพูดเรื่องอะไร นพเฉลยว่าพ่อของเธอฆ่าพ่อของเขา เธอไม่เชื่อว่าเป็นเรื่องจริงคุณพ่อไม่มีวันทำอย่างนั้น ต้องเป็นเรื่องเข้าใจผิดกันแน่ๆ เขาไล่ให้เธอไปถามพ่อของเธอว่าก่อนเปิดบริษัทหนังที่กรุงเทพฯ ท่านเคยทำอะไรมาก่อน

    “พ่อเธอร่วมหุ้นกับเพื่อนสนิททำสายหนังที่ชลบุรี หุ้นส่วนใหญ่ชื่อมานพ พ่อเธอค้ายาแย่งชิงธุรกิจของพ่อฉัน พ่อมานพเป็นพ่อของฉัน ถูกพ่อเธอฆ่าตาย พ่อเธอค้ายาแย่งชิงธุรกิจแล้วยังคิดฆ่าฉัน เธอไม่แปลกใจบ้างเหรอ ทำไมฉันถึงพาเธอไปที่ผามรณะบ่อยๆ เพราะพ่อเธอเคยคิดฆ่าฉันให้ตายที่นั่น แม่เล็กพ่อดวงช่วยฉันไว้ฉันถึงรอดมาได้ ชีวิตฉันพังก็เพราะพ่อเธอ”

    “พ่อฉันไม่มีวันทำเรื่องเลวร้ายอย่างนั้น มันต้องเป็นเรื่องเข้าใจผิด” ปิ่นปักพูดไปพลางร้องไห้ไปด้วย

    “เธอไม่ต้องแก้ตัวให้พ่อเธอ ฉันเรียกเธอมาเพื่อบอกลา อย่างน้อยก็ถือว่าเป็นคนที่เคยรู้จักกัน...เธอกลับไปได้แล้ว หมดหน้าที่ของเธอแล้ว”

    นพมองปิ่นปักอย่างไม่ไยดี คราวนี้เธอปล่อยโฮ เขาเสียใจไม่แพ้เธอเช่นกัน แต่ต้องเก็บอารมณ์เอาไว้ไม่ยอมให้เธอเห็น หันหลังเดินตรงไปยังบันไดทางลง

    ooooooo

    ปิ่นปักร้องถามไล่หลังว่าเขาตั้งใจทิ้งเธอเพื่อล้างแค้นพ่อกับแม่ของเธอใช่ไหม เขาตอบโดยไม่ต้องคิดว่าใช่ เธอถามอีกว่าที่เขาเข้าหาเธอ ทำดีกับเธอ ทำทุกอย่างให้เธอหลงรักเขาก็เพื่อการแก้แค้นใช่ไหม

    “แล้วฉันก็ทำสำเร็จ เธอเป็นแค่เครื่องมือที่ฉันใช้ทำลายชีวิตของพ่อเธอ” พูดจบนพเดินต่อ ปิ่นปักวิ่งมากอดเขาจากด้านหลังถามว่าเคยรักเธอบ้างไหม เงียบไม่มีเสียงตอบ เธอคาดคั้น

    “นายตอบฉันมาสิ นายรักฉันไหม”

    นพหันมาเผชิญหน้ากับปิ่นปัก “ฉันรักเธอไม่ได้ หัวใจของฉันมีเพื่อล้างแค้นเท่านั้น”

    “ไม่จริงนายรักฉันความรักของเราเป็นเรื่องจริงนายหลอกตัวเองไม่ได้ หัวใจนายมีเพื่อรักไม่ใช่ล้างแค้น”

    เขาค่อยๆดึงมือเธอออก บอกให้เลิกเซ้าซี้สักที เกมจบแล้วแล้วเดินจากไป ปิ่นปักตะโกนไล่หลัง

    “ฉันรู้ว่านายรักฉัน นายอย่าทิ้งฉันไป นายเคยสัญญาจะไม่ทิ้งฉัน นายกลับมาก่อน ฉันรักนายมากนะ” ทุกคำพูดของปิ่นปักเหมือนเข็มทิ่มแทงใจ นพพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ รีบวิ่งไปที่มอเตอร์ไซค์ขี่ออกไปอย่างรวดเร็ว ปิ่นปักวิ่งตาม เขามองทางกระจกข้างรถ เห็นเธอไล่ตามอย่างไม่ลดละก่อนจะสะดุดขาตัวเองล้ม

    “นายสัญญาจะไม่ทิ้งฉัน...ฉันรักนายนะ” ปิ่นปักตะโกนสุดเสียง นพมองทางกระจกข้างรถเห็นเธอกองอยู่ที่พื้น ยิ่งเสียใจ แต่ฝืนใจขี่รถต่อไปทำเหมือนไม่สนใจ...

    ผ่านไปพักใหญ่ นพขี่รถต่อไปไม่ไหว เบนรถจอดข้างทางถอดหมวกกันน็อกทิ้ง ร้องไห้ออกมาอย่างหมดความอดกลั้น สภาพของเขาตอนนี้ไม่ต่างจากปิ่นปักที่ยังคงนั่งแปะกับพื้นร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด...

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    เปิดความในใจ "ก๊อต จิรายุ" ถึง "พี่ฉอด" ขอบคุณที่ให้โอกาสรับบทนี้ ใน "กระเช้าสีดา"

    เปิดความในใจ "ก๊อต จิรายุ" ถึง "พี่ฉอด" ขอบคุณที่ให้โอกาสรับบทนี้ ใน "กระเช้าสีดา"
    27 ต.ค. 2564

    05:01 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพุธที่ 27 ตุลาคม 2564 เวลา 06:58 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์