ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

เรือนหอรอเฮี้ยน

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

พาลูกกลับบ้านแล้ว หาญกล้านั่งน้ำตาซึม พยา-ยามกลั้นสะอื้นสุดฤทธิ์ พอรัตติกาลกับแมรี่เข้ามา หาญกล้าก็รีบเช็ดน้ำตา ทำสีหน้าเป็นปกติ รัตติกาลเข้ามา ขอโทษที่ทำให้พ่อต้องร้องไห้

“อย่ามาขอโทษพ่อ ชายชาติทหารไม่มีวันเสียน้ำตา เพราะถูกคนเลวมันทำร้ายหรอกลูก แต่พ่อสงสารลูกต่างหาก พ่อเชื่อว่าลูกไม่ได้เป็นอย่างที่นังคุณนายนั่นมันกล่าวหา”

รัตติกาลบอกว่าตนไม่ได้ชอบไอ้หมอนั่น แมรี่ถาม ทันทีว่าแล้วทำไมถึงยอมไปอยู่กันสองต่อสองในบ้านของเขา รัตติกาลชี้แจงว่า เพราะตนกลัวเรื่องที่เคยเล่าให้พ่อฟัง ตะวันฉายช่วยชีวิตตนไว้ จึงไว้ใจแต่ไม่คิดว่าสุดท้ายต้องมาเสียท่า

“งั้นเราก็ทำอะไรไม่ได้แล้วค่ะคุณพ่อ” แมรี่สรุป “เพราะถ้าเป็นเรื่องขึ้นมา คลิปนั่นได้ทำลายชื่อเสียงของ น้องรติป่นปี้ไม่มีโอกาสกลับมาลันล้าดี๊ด๊าในวงการได้อีกแน่ค่ะ”

หาญกล้าปล่อยโฮๆ อย่างทนไม่ไหวอีกแล้ว รัตติกาล โผเข้ากอดพ่อที่สะอื้นจนตัวโยน เธอสงสารพ่อและเริ่มโกรธ ตะวันฉายที่เป็นตัวการก่อเรื่องนี้ขึ้นมา

ooooooo

หมายจะเอาชนะตะวันฉายให้ได้ ภัทราใช้ทั้งเล่ห์ กล มนตร์  คาถา และมารยา วันนี้เมื่อตะวันฉายกลับมา ที่บ้านแล้ว ภัทราก็บีบน้ำตาร้องไห้สะอึกสะอื้น พัก หนึ่งหันมาถามสมชายว่า ตะวันฉายอยู่ตรงนี้รึเปล่า พอสมชายบอกว่าอยู่ ดูท่าทางเครียดมาก ภัทราชะเง้อ มองไปเห็นตะวันฉายเดินไปเดินมาอย่างคิดหนัก

“นี่มันแค่สเตปแรกขั้นต่อไปต้องขยี้ๆๆๆให้ตะวันรู้สึกผิดที่ทำให้แม่ต้องเสียใจ เอาน้ำมาคิตตี้”

พอคิตตี้เอาน้ำมาให้ ภัทราก็ดื่มอั้กๆๆจนหมดแล้ว กระแอมทดลองเสียงเห็นว่าหายแหบแห้งดีแล้ว ก็แสดงสุดฤทธิ์ แผดเสียงลั่น ร้องไห้โฮๆๆ ฮือๆๆ ฮูๆๆ ปากก็ด่าตัวเองเป็นนัง มารร้าย ไม่สมควรเป็นแม่ สมควรอยู่คนเดียวตายให้แร้งกาทิึ้ง ฮือๆๆโฮๆๆฮูๆๆ

สมชายกับคิตตี้มองกันตาค้างกับลีลาของภัทรา ครู่หนึ่ง ตะวันฉายเดินเข้ามาเห็นอาการของแม่แล้วถอนใจหันหลังเดิน

ออก ไป ภัทราหรี่ตาแอบดูแล้วพูดอย่างสมใจนึก“สำเร็จ...ฮ่าๆๆ”

ตะวันฉายเดินออกมาหาบอยฮ่ะ  พอเจอที่สระน้ำ​  บอยฮ่ะ ดีใจนึกว่าเขายอมแพ้แม่แล้วจัดแจงเอาโทรศัพท์จะโทร.เรียก

หนูดีมา ตะวันฉายบอกว่าไม่ต้องตนจะโทร.เองเพื่อจะได้ขอโทษ หนูดีด้วย

บอยฮ่ะเสียรู้ส่งโทรศัพท์ให้ตะวันฉายรับไปกดเมนูใน เครื่องถามว่าคลิปที่แม่ถ่ายตนกับรัตติกาลอยู่ในนี้หมดใช่ไหม บอยฮ่ะพาซื่อบอกว่าใช่ เขาถามอีกว่าแล้วได้ก๊อบปี้ไว้หรือเปล่า

“คุณหญิงสั่งไว้เหมือนกันฮ่ะ แต่บอยยังไม่ได้เอา ไปก๊อบปี้”

“ดี...ทีนี้จะได้ไม่มีหลักฐานไปทำร้ายรัตติกาลได้อีก” ว่าแล้วเขาจัดการลบไฟล์ในโทรศัพท์ทิ้งจนหมดจากนั้นโยนเครื่องลงสระน้ำอย่างสบายใจ บอยฮ่ะตกใจถามว่าทำไมทำอย่างนี้

“แกไปบอกแม่ฉันด้วย ว่าฉันไม่ใช่ผู้สมรู้ร่วมคิดของแม่” พูดแล้วเดินไปอย่างสบายใจ

บอย​ฮ่ะ อ้า​ปาก​หวอ​อยู่​อึดใจ พอ​นึก​ได้​ก็​ร้อง​โวยวาย​วิ่ง​ไป​หา​ภัท​รา

ooooooo

ตะวัน​ฉาย​นัด​รัตติกาล​ไป​พบ​กัน​ที่​ริม​สระ​นํ้า​ร่มรื่น​แสน​สวย พอ​ไป​ถึง​เธอ​พรวด​เข้า​ตบ​หน้า​เขาฉาด ​ใหญ่ พอ​ตะวัน​ฉาย​หัน​กลับ​มอง​อย่าง​แปลก​ใจ เลยโดน​ เข้า​อีก​ฉาด​จน​หน้า​หัน เท่านั้น​ไม่​พอ​เมื่อ​เขา​หัน​กลับมา ​ฉุนๆ กลับ​โดน​สอง​มือ​ตบ​ประกบ​เข้า​บ้องหู​มึน​จนตาเหล่

รัตติกาล​หยุด​ตบ จ้อง​หน้า​เขา​นํ้า​ตา​คลอ​พูด​ใส่​หน้า​ว่า​ต่อ​ไป​นี้​ตน​ไม่​กลัวอะไร​อีก​แล้ว​ ถ้า​ต้อง​โดน​เจ้ากรรม​นายเวร​มา​เอาชีวิต​ก็​อยาก​ตายๆเสีย​ให้​พ้น พ่อ​จะ​ได้​ไม่​ต้อง​มา​อับอาย​ขายหน้า​ใคร

ตะวัน​ฉาย​พยายาม​ใจเย็น เอ่ย​ขอโทษ บอก​ว่าที่จริง ​เมื่อ​คืน​เรา​ไม่ได้​มี​อะไร​กัน ตน​ตกเป็น​เหยื่อ​ของ​แม่​กับ​เธอนั่นแหละ

แม่​พยายาม​จัด​ฉาก​เพราะ​คิด​ว่า​ตน​หลง​เธอ​จน​โงหัว​ไม่​ขึ้น รัตติกาล​มอง​อย่าง​ไม่​เชื่อ ตะวัน​ฉาย​จึง​เล่า​เพื่อ​ชี้แจง​ว่า

“ปัญหา​ทุก​อย่าง​มัน​เกิด​ขึ้น​เพราะ​ผม​พยายาม​หา​ทาง​เลี่ยง​ไม่​ต้อง​แต่งงาน​กับ​คน​ที่​แม่​เลือก​ให้ ผม​ลบ​คลิป​ที่​แม่​ผม​ถ่าย​เอา​ไว้​หมด​แล้ว แม่​ผม​คง​ทำ​อะไร​คุณ​ไม่ได้​อีก”

“งั้น​ที่​ผ่าน​มา​นาย​ก็​เอาเรื่อง​ที่​ฉัน​ต้อง​แต่งงาน​กับ​นาย​มา​เป็น​ข้ออ้าง​ใช่​ไหม”

“ไม่​ใช่...ผม​ไม่​เคย​คิด​ทำ​อะไร​เอาเปรียบ​ผู้หญิง​แบบ​นั้น ผม​แค่​เห็น​ว่า​มัน​เป็น​ทางออก​ของ​คุณ​แล้ว​ก็​ผม​ด้วย แต่ถ้า ​มัน​ทำให้​คุณ​ต้อง​เสียหาย ผม​ก็​ต้อง​ขอโทษ​ที่​ดึง​คุณ​มา​เกี่ยว...

ดูแล​ตัว​เอง​แล้ว​ก็​คอย​ระวัง​ตัว​ด้วย​ล่ะ ผม​คง​อยู่​ช่วย​คุณ​ไม่ได้​แล้ว” พูด​แล้ว​ตะวัน​ฉาย​เดิน​จาก​ไป

รัตติกาล​มอง​ตามอย่าง​ครุ่นคิด สุดท้าย​เธอ​เดิน​ตาม​เขาไป เปิด​ประตู​รถ​ขึ้น​นั่ง​สั่ง​ให้​เขา​ขับ​ออก​ไป ไป​จบ​ปัญหา​ทั้งหมด​เสียที แม้​ตะวัน​ฉาย​จะ​งงๆ แต่​ก็​ทำ​ตาม​ความต้องการ​ของเธอ

ooooooo

ตะวัน​ฉาย​ขับ​รถ​กลับ​ไป​ที่​บ้าน​ตัว​เอง แล้ว​โทร.​บอก​ภัท​รา​ให้​ไป​หา​ตน​ที่​บ้าน พอ​ภัท​รา​ไป​ถึง​ก็​เจอ​ทั้ง​หาญ​กล้า​และ​แม​รี่​อยู่​ที่​นั่น​ก่อน​แล้ว เธอ​พุ่ง​เข้าใส่​ทันที​หา​ว่า​หาญ​กล้า​จะ​มา​เล่น​งาน​ลูก​ชาย​ตน จน​หาญ​กล้า​บอก​ให้​หุบปาก​เสียที​น่า​รำคาญ แม​รี่​ผสมโรง​เข้าอีก​คน กลาย​เป็น​ด่า​ว่า​กัน​เสียง​ขรม​สอง​รุม​หนึ่ง

“พอกัน​ได้​แล้ว​ครับ​แม่” ตะวัน​ฉาย​หย่า​ศึก ภัท​ราถาม ​ว่า​เรียก​มา​ทำไม รัตติกาล​บอก​ว่า​ตน​เป็น​คน​บอก​ให้​ตาม​คุณหญิง ​มา​เอง หาญ​กล้า​เลย​โวยวาย​ขึ้น​ว่า​รัตติกาล​หาย​ไป​กับ​ตะวัน-​ฉาย​อีก​หรือ จะ​เข้าไป​เอาเรื่อง​กับ​ตะวัน​ฉาย​ให้​ได้

“หยุด​มี​เรื่อง​กัน​ก่อน​ได้​ไหม​คะ​พ่อ ที่​รติ​ให้​ตาม​ทุกคน​ มา​ที่​นี่​เพราะ​ต้องการ​จบ​ปัญหา” รัตติกาล​บอก​ทั้ง​พ่อ​ตัว​และ​แม่​ตะวัน​ฉาย พอ​ทุก​คน​หยุด เธอ​จึง​บอก​วิธี​จบ​ปัญหา​ให้​ฟัง

พอ​รัตติกาล​พูด​จบ​เท่านั้น หาญ​กล้า​กับ​ภัท​รา​อุทาน​พร้อม​กัน “แต่งงาน!!” พอ​รัตติกาล​ยืนยัน​ก็ได้​รับ​เสียง​ค้าน​พร้อม​กัน​ว่า “เรา​ไม่​ยอม! เรา​ไม่​เห็น​ด้วย!”

สุดท้าย​หาญ​กล้า​กับ​ภัท​รา​พูด​เป็น​เสียง​เดียวกัน​ไม่​ยอม​ทำ​ตาม​ข้อ​เสนอ​นั้น​เด็ดขาด ต่าง​เข้าไป​ดึง​ลูก​ตัว​เอง​ไป​จัดการ​กัน​ตาม​ประสา​พ่อ​ลูก และ​แม่​ลูก

ooooooo

การ​เจรจา​ระหว่าง​แม่​ลูก​ไม่​สำเร็จ เมื่อ​ภัทรา ​ยืนกราน​ไม่​ยอม​ให้​ตะวัน​ฉาย​แต่งงาน​กับ​รัตติกาล ถ้า​จะ​แต่ง​ก็​ต้อง​ข้าม​ศพ​ตน​ไปก่อน ตะวัน​ฉาย​วิ่ง​หนี​พลาง​บอก​แม่​ว่า​ถ้า​อย่าง​นั้น​แม่​ก็​ต้อง​หมด​หวัง​อุ้ม​หลาน เพราะ ​กว่า​ตน​จะ​ได้​แต่ง​เมีย​ก็​คง​แก่​ห​งำ​เหงือก​ไป​ก่อน เพราะ​หมอดู​บอก​ว่า​แม่​อายุยืน​อย่าง​ตํ่า​ก็​ร้อย​ปี เพราะฉะนั้น​ตน​ต้อง​ตัดสินใจ​เลือก​เมีย​เอง

ภัท​รา​ยืนกราน​ต้อง​เป็น​หนู​ดี ตะวัน​ฉาย​ก็​ยืนยัน​ว่าตน ​ไม่ได้​รัก​หนู​ดี​ขืน​แต่ง​ไป​ก็​ไม่​มี​ความ​สุข​แล้ว​คน​ที่​ต้อง​เสียใจ​มาก​ที่สุด​คือ​ตัว​แม่​เอง ภัท​รา​เย้ย​ว่า​ทำไม​ต้อง​เสียใจ​ใน​เมื่อ​ตน​เลือก​สิ่ง​ที่​ดี​ที่สุด​ให้​ลูก

“แม่​แน่ใจ​นะ​ครับ​ว่า​ตลอด​เวลา​ที่​แม่​อยู่​กับ​พ่อ แม่ไม่​ เคย​คิดถึง​คน​ที่​แม่​รัก​จริงๆ คน​ที่​แม่​รัก​เขา​มาก​กว่า​พ่อ” ตะวัน-ฉาย​พูด​แทงใจดำ​เสีย​จน​ภัท​รา​ใบ้​กิน​ได้​แต่​อํ้า​อึ้ง

ส่วน​รัตติกาล​ก็​หว่านล้อม​พ่อ​ว่า​นี่​เป็น​ทางออก​ที่​ดีที่สุด ​แล้ว หาญ​กล้า​ยัง​เป็น​ห่วง​ลูก แม​รี่​จึง​บอก​ว่า​ไหนๆเรา​ก็เป็น

ฝ่าย​เสียเปรียบ​อยู่​แล้ว บางที​นี่​อาจ​เป็น​โอกาส​แก้แค้น​ของ​คุณ​พ่อ​ก็ได้

“รติ​ก็​ไม่​พอใจ​ที่​เขา​ทำ​กับ​รติ เพราะฉะนั้น​นี่​คือ​ทางออก​ของ​รติ ตา​ต่อตา​ฟัน​ต่อ​ฟัน” รัตติกาล​ทำ​หน้าเหี้ยม จน​หาญ​กล้า​เริ่ม​มี​ท่าที​อ่อน​ลง สุดท้าย​ก็​ยอม​เพื่อ​หา​โอกาส​แก้แค้น พา​กัน​บ่ายหน้า​ไป​ที่​บ้าน​ตะวัน​ฉาย

ตะวัน​ฉาย​เห็น​แม่​อึ้ง​ไป​กับ​คำ​พูด​แทงใจดำ​ก็​รุก​หนัก​พูด​ตรงๆ ว่า​ตน​เห็น​ว่า​แม่​ยัง​ไม่​ลืม​คน​รัก​เก่า ตั้งแต่​พ่อ​ตาย​เห็น​แม่​คิดถึง​ใคร​บาง​คน​อยู่​ตลอด​เวลา ขอร้อง​ว่า​ตน​ไม่​อยาก​ให้​เรื่อง​แบบ​นี้​เกิด​ขึ้น​กับ​หนู​ดี ฉะนั้น​อย่า​ให้​ตน​ต้อง​ไป​ทรมาน​ชีวิต​น้อง​เขา​เลย

ขณะ​ภัท​รา​กำลัง​ลังเล​นั่นเอง หาญ​กล้า​กับ​รัตติกาล​ก็​มา​ถึง ถาม​ว่า​คุณหญิง​ตกลง​กับ​ลูก​ชาย​ได้​รึ​ยัง ตะวัน​ฉาย​ชิง​ตอบ​ว่า​ได้​แล้ว​โดย​ไม่​สนใจ​ตา​เขียว​ปั้ด​ของ​ผู้​เป็น​แม่

“ก็ดี” หาญ​กล้า​ทำท่า​สบาย​อก​สบายใจ “ทาง​ผม​ก็​ตกลง​กัน​ได้​แล้ว​เหมือน​กัน ใน​เมื่อ​ลูก​สาว​ผม​เป็น​ฝ่าย​เสียหาย​ผู้ชาย​ก็​ควร​จะ​ต้อง​รับผิดชอบ ผม​จะ​ยอม​ให้​ลูก​สาว​ผม​แต่งงาน​กับ​ลูก​ชาย​คุณหญิง”

ภัท​รา​ชะงัก​คิด​ใน​ใจ​ดังๆว่า ไอ้​เฒ่า​มัน​ต้อง​คิด​อะไร​อยู่​แน่ๆ ถึง​ได้​ยอม​ง่ายๆ ส่วน​หาญ​กล้า​ก็​ซ่อน​ความ​คิด​ร้ายกาจ​ดังๆเหมือน​กัน​ว่า ​นี่​คือ​วิธี​แก้แค้น คุณหญิง​จะ​ต้อง​อกแตก​ตาย​เพราะ​ฤทธิ์​เดช​ของ​ลูก​สาว​ผม

ต่าง​คน​ต่าง​คิด​จะ​ใช้​ลูก​แก้แค้น​กัน จน​หาญ​กล้า​ถาม ​ภัท​รา​ว่า “ว่า​ยัง​ไง​ครับ​คุณหญิง”

“ก็ได้...ฉัน​ตกลง รีบๆแต่ง​กัน​ให้​เร็ว​ที่สุด​เลย จะ​ได้​จบๆ กัน​ไป​เสียที”

หาญ​กล้า​กับ​ภัท​รา​ต่าง​จ้อง​หน้า​หยั่ง​เชิง​กัน​สุด​ฤทธิ์

ส่วน​ตะวัน​ฉาย​กับ​รัตติกาล​ก็​ไป​คุย​ตกลง​กัน​นี่​จะ​เป็น​การ​แต่งงาน​หลอกๆ เมื่อ​ไร​ที่​รัตติกาล​พ้น​เคราะห์​ไม่​ถูก​เจ้ากรรม​นายเวร​เอาชีวิต​แล้ว เรา​ต้อง​หย่า​กัน​ทันที รัตติกาล​ขอ​ให้​ตะวัน​ฉาย​สัญญา พร้อม​กับ​ยื่น​นิ้ว​ก้อย​ออก​ไป ตะวันฉาย ​ยื่น​นิ้ว​ก้อย​ไป​เกี่ยว​ตอบ​รับ​หนักแน่น “ได้...ผม​สัญญา”

กลาย​เป็น​ภาพ​สวย​งาม​ที่​หนุ่ม​สาว​เกี่ยวก้อย​กัน​อยู่​ริม​นํ้า​ที่​ร่มรื่น

ooooooo

ที่​คฤหาสน์​จันทรา กำลัง​เกิด​วิกฤติ​ พายุ​โหม​กระ​หนํ่า​จน​คฤหาสน์​สะเทือน​ไหว เพราะ​หลวง​บวรฯ​กำลัง​โกรธ​เกรี้ยว​เมื่อ​รู้​ว่า​รัตติกาล​กับ​ตะวัน​ฉาย​จะ​แต่งงาน​กัน หลวง​บวรฯ​คำราม​ด้วย​ความ​แค้น​ใน​สภาพ ​เขี้ยว​งอก​ยาว​ว่า

“ข้า​ต้อง​ยอม​อยู่​อย่าง​ทรมาน ขาย​วิญญาณ​ให้​ผี​ป่า​เพื่อ​ท่านหญิง​ของ​ข้า แต่​มัน​กลับ​แย่ง​คน​รัก​ของ​ข้า​ไป​โดยที่​ทำ​อะไร​มัน​ไม่ได้ ทำไม...ทำไม! ถ้า​รัตติกาล​ได้​แต่งงาน​กับ​มัน ข้า​จะ​เสีย​ท่านหญิง​ของ​ข้า​ไป​ตลอดกาล ข้า​เกลียด​ชัง​มนุษย์ เกลียด​พวก​มัน​ทุก​คน พวก​มัน​จะ​ต้อง​อยู่​อย่าง​ทรมาน​ไม่​น้อย​ไป​กว่า​ข้า!”

“มัน​ต้อง​มี​วิธี​แก้ไข​เจ้า​ค่ะ​คุณ​หลวง” กระทง​ที่​หลง​รัก​คุณ​หลวง​อย่าง​มอบ​กาย​ถวาย​ชีวิต​เอ่ย​ขึ้น

คืน​นี้​เอง เกิด​เหตุ​อาเพศ ลม​พายุ​พัด​กระ​หนํ่า​จน​ผู้คน​แตกตื่น​พา​กัน​วิ่ง​หนี​และ​ปิด​ประตู​บ้าน​กัน​หมด ท่ามกลาง​เสียง​พายุ​อื้ออึง มีเสียง​คน​ร้อง​โหยหวน​ขอ​ความ​ช่วยเหลือ แต่​ไม่​มี​ใคร​ได้ยิน

เณร​เปี๊ยก​เอง​ก็​ฝัน​ร้าย​ว่า​ถูก​ผีหลอก ตกใจ​กลัว​จน​หนี​มา​ขอ​นอน​กับ​พิชญ์​ซึ่ง​กลัว​ผี​ยิ่ง​กว่า​เณร

จนกระทั่ง​วัน​รุ่ง​ขึ้น พิชญ์​เปิด​ทีวีทิ้ง​ไว้​แต่​เจ้าตัว​ไม่​อยู่ เณร​เข้า​มา​ร้อง​เรียก พอดี​ได้ยิน​ข่าว​ว่า

“ข่าว​ต่อ​ไป​เป็น​ข่าว​แปลก​ที่​เกิด​ขึ้น​เมื่อ​คืน มี​ชาว​บ้าน​ใน​เขต​ตำบล​จันทรา​เสีย​ชีวิต​อย่าง​เป็น​ปริศนา​ถึง 9 ราย​ใน​คืน​เดียว ทุก​ศพ​พบ​ว่า​ตาย​เพราะ​เสีย​เลือด​อย่าง​รุนแรง ชาว​บ้าน​ใน​พื้นที่​ต่าง​รํ่า​ลือ​กัน​ว่า​เป็น​เพราะ​ภูติ​ผี​ปิศาจ​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​ป่า​จันทรา​ออก​ล่า​เหยื่อ”

เณร​เปี๊ยก​ขนลุก​ซู่ ตาม​หา​จน​เจอ​พิชญ์​ให้​รีบ​มา​ดู​ข่าว​ผี​อาละวาด แต่​พอ​พิชญ์​มา​ถึง​กลาย​เป็น​ข่าว​เรื่อง​การ​ประกาศ​แต่งงาน​ระหว่าง​รัตติกาล​กับ​ตะวัน​ฉาย​ที่​กำลัง​เป็น​ที่​กล่าว​ขาน​กัน​ทั้ง​เมือง

พิชญ์​เลย​คิด​ว่า​ถูก​เณร​หลอก แต่​ร้อน​ใจ​เรื่อง​ตะวันฉาย ​จะ​แต่งงาน คว้า​กระเป๋า​ได้​ก็​ออก​จาก​ห้อง​ไป เณร​เปี๊ยก​ยกมือ​คลํา​หัว​ป้อ​ยๆ บ่น​ว่า​ทำไม​ไม่​ฟัง​กัน​บ้าง​เล้ย ขนลุก​ซู่​อย่าง​สังหรณ์​ใจ​พิกล

ooooooo

เมื่อ​เป็น​ข่าว​ครึกโครม​เช่น​นี้ ตะวัน​ฉาย​รีบ​โทร.​บอก​ตะวัน​รอน​ให้​ไป​เคลียร์​กับ​หนู​ดี​ก่อน​ที่​รัตติกาล​จะ​แถลงข่าว​วัน​นี้ บอก​ให้​หนู​ดี​รู้​เสีย​ว่า​ตะวัน​รอน​เป็น​ใคร เกรง​หนู​ดี​รู้​กะทันหัน​แล้ว​จะ​ฆ่า​ทิ้ง​เสีย​เพราะ​แค้น​ใจ

“ไม่​หรอก​ครับ​พี่​ฉาย ไม่​ว่า​ผม​จะ​ชื่อ​ตะวัน​รอน​หรือ​ชื่อ​ตะวัน​ฉาย คุณ​หนู​ดี​ก็​รัก​ผม​มาก”

“ถ้า​แก​มั่นใจ​แบบ​นั้น ฉัน​ก็​ขอ​เอาใจช่วย แต่​แก​ต้อง​รีบ​หน่อย​นะ แม่​ฉัน​คง​ต้อง​ไป​ที่​นั่น​เพื่อ​หา​ทาง​เคลียร์​กับ​หนูดี​ ก่อน​มี​การ​แถลงข่าว​แน่” ตะวัน​ฉาย​ยํ้า ตะวัน​รอน​รับคำ​แล้ว​ปลุกใจ​ตัว​เอง​ให้​สู้ๆ

พอ​ตะวัน​รอน​ไป​ถึง​บ้านหนู​ดี เธอ​เซอร์ไพรส์​เขา​ด้วย​การ​แต่ง​ชุด​เจ้าสาว​สี​ขาว​สวย​เซ็กซี่​ปน​น่า​รัก​แล้ว​ชวน​ตะวันรอน ​ไป​หา​คุณหญิง​แม่​กัน เพราะ​อยาก​เป็น​เจ้าสาว​จน​ทน​ไม่​ไหว​แล้ว ตะวัน​รอน​ขอ​เคลียร์​อะไร​กัน​นิดหน่อย​ก่อนชวน​ไปเคลียร์​กัน​ข้าง​นอก ​เพราะ​ที่​นี่​บรรยากาศ​ไม่​เป็นใจ​เท่าไร ว่า​แล้ว​ฉุด​หนู​ดี​ออก​ไป​ทันที

แต่​พอ​ไป​ถึงร้าน​กาแฟ​ที่บรรยากาศ​ดีๆ หนู​ดี​เกิด​ปวด​ชิ้ง​ฉ่อง​ขึ้น​มา​เลย​ต้อง​ไป​จัดการ​ก่อน

ooooooo

ภัท​รา​ไป​บ้านหนู​ดี​จริงๆ ลำ​ใย​สาว​ใช้​ที่​เฝ้าบ้าน ​อยู่บอก​ว่า​หนู​ดี​ไม่​อยู่​ไป​ไหน​ไม่​ทราบ​กลับ​เมื่อ​ไหร่​

ก็​ไม่​รู้ ภัท​รา​หงุดหงิด​ที่​ถาม​อะไร​ก็​ไม่ได้​ความ​สัก​อย่าง บอย​ฮ่ะ​สะกิด​ถาม​ว่า​จะ​ทำ​อย่างไร​ดี​เพราะ​ใกล้​เวลา​แถลงข่าว​แล้วด้วย

“รู้​ก่อน​รู้​หลัง​ยัง​ไง​ก็​ต้อง​รู้ ไว้​ฉัน​จะ​อธิบาย​ให้​หนู​ดี​ฟัง​เอง​ว่า การ​แต่งงาน​ของ​ตะวัน​ฉาย​ครั้ง​นี้​ไม่ได้​มี​ความ​หมาย​อะไร ยัง​ไง​หนู​ดี​ก็​ต้อง​เป็น​เบอร์​หนึ่ง​ของ​ตะวัน​ฉาย​คน​เดียว​เท่านั้น” ภัท​รา​ปลอบ​ใจ​ตัว​เอง

ที่​บ้าน​รัตติกาล พอได้​เวลา​แถลงข่าว บรรดา​นักข่าว​ก็​รุม​กัน​ถาม​เสียง​แซด​ไป​หมด

บ้าง​ถาม​ว่า​จะ​มี​การ​แต่งงาน​กัน​จริงๆหรือ บ้าง​ถาม​ว่า ​เบน​โล​หรือ​เปล่า​ถึง​ได้​รีบ​แต่ง บ้าง​ถาม​ว่า​เกี่ยว​กับ​ข่าว​การ​ตาย​อย่าง​กะทันหัน​ของ​อิง​ค์รึ​เปล่า ถาม​กัน​หลาย​ประเด็น​จน​หาญ​กล้า​ต้อง​ออก​มา​ขอ​ให้​ใจเย็นๆ ยัง​ไง​วัน​นี้​ก็​ทราบ​ข้อเท็จจริง​แน่นอน

“รติ​ขอ​ให้​พี่ๆทุก​คน​ฟัง​จาก​รติ​คน​เดียว รติ​จะ​พูด​ความ​จริง​ทุก​อย่าง​ให้​พี่ๆฟัง​เอง​ค่ะ รติ​กำลัง​จะ​แต่งงาน​จริงๆค่ะ รติ​อยาก​จะ​แนะนำ​ว่าที่​เจ้าบ่าว​ของ​รติ​ให้​ทุก​คน​รู้จัก เขา​ชื่อ​ตะวัน– ​ฉาย​ค่ะ”

ตะวัน​ฉาย​เดิน​เข้า​มา​พร้อม​คุณหญิง​ภัท​รา นักข่าว​ฮือ​กัน​เข้า​ถ่ายรูป รัตติกาล​กับ​ตะวัน​ฉาย​ทำ​เป็น​รัก​กัน​หวาน​ซึ้ง ส่วน​ภัท​รา​กับ​หาญ​กล้า​ก็​ฉีก​ยิ้ม​ให้​กัน​แต่​กัดฟัน​จน​กราม​นูน

ระหว่าง​นั้น หลวง​บวร​สงคราม​มา​ยืน​ดู​อยู่​อย่าง​เจ็บปวด​เคียดแค้น เกิด​พายุ​พัด​กระ​หนํ่า​อย่าง​ไม่​มี​ปี่​มี​ขลุ่ย ข้าวของ​กระทั่ง​กระถาง​ต้นไม้​ปลิว​ตก​แตก มี​กระถาง​ใบ​หนึ่ง​หล่น​มา​ทาง​รัตติกาล ตะวัน​ฉาย​พุ่ง​เข้าไป​กอด​เธอ​เบี่ยง​พ้น​กระถาง​ใบ​นั้น​ได้​อย่าง​หวุดหวิด

รัตติกาล​อยู่​ใน​อ้อม​กอด​ของ​ตะวัน​ฉาย​อย่าง​ปลอดภัย หลวง​บวรฯ​เห็น​ภาพ​นั้น​ยิ่ง​เคียดแค้น​จน​ทน​ไม่ได้​หาย​วับ​ไป​จาก​ตรง​นั้น เมื่อ​หลวง​บวรฯ​หาย​ไป​แล้ว ทุก​อย่าง​ก็​กลับ​มาส​งบ​เหมือน​เดิม รัตติกาล​สบตา​ตะวัน​ฉาย​ด้วย​ความรู้สึก​อบอุ่น ปลอดภัย​เหมือน​ทุก​ครั้ง​ที่​อยู่​ใน​อ้อม​กอด​เขา

ooooooo

หนู​ดี​ออก​จาก​ห้อง​นํ้า​เห็น​ทีวีกำลัง​รายงาน​การ​แถลงข่าว​เรื่อง​การ​แต่งงาน​ของ​ตะวัน​ฉาย​กับ​รัตติกาล​โดย​มี​คุณหญิง​ภัท​รา​นั่ง​ยิ้ม​ไป​มา​อยู่​ด้วย

หนู​ดี​ตกใจ กลาย​เป็น​โกรธ แล้ว​เปลี่ยน​เป็น​แค้น ถาม​ตัว​เอง​ว่า​แล้ว​ไอ้​คน​ที่​รอ​อยู่​ที่​โต๊ะ​เป็น​ใคร​เห็น​คนใน​ร้าน​กำลัง​หั่น​ของ​อยู่​ที่​เคาน์เตอร์​ก็​ปรี่​เข้าไป​แย่ง​มีด วิ่ง​อ้าว​ไป​หา​ตะวัน–​รอน​ตะโกน​ถาม

“แก​เป็น​ใคร! ฉัน​รู้​ว่า​แก​ไม่​ใช่​พี่​ตะวัน​ฉาย บอก​มา​เดี๋ยวนี้​ว่า​แก​เป็น​ใคร!!”

ตะวัน​รอน​เลย​ต้อง​รับ​สารภาพ​ว่า ​ตน​คือ​ตะวัน​รอน จำ​ได้​ไหม​ก่อน​ที่​หนู​ดี​จะ​ไป​เรียน​เมืองนอก​ตน​ยัง​เอา​ดอกไม้​ช่อ​เบ้อเริ่ม​ไป​ให้​ที่​บ้าน

“อ๋อ...ลูกพี่ลูกน้อง​ของ​พี่​ตะวัน​ฉาย   ที่​หน้าเป็น​สิว​เขรอะ​ใส่​เหล็ก​ดัด​ฟัน​ตัว​ดำ​ปี๋ ทำไม​จะ​จำ​ไม่ได้ จำ​ฝังใจ​ด้วย  เพราะ​ไอ้​ดอกไม้​ที่​แก​เอา​มา​ให้​นี่แหละ ที่​ทำให้​ฉัน​ต้อง​ไป​ทำ​ศัลยกรรม​เกือบ​ทั้ง​หน้า   เพราะ​ฉัน​แพ้​เกสร​ดอกไม้   หน้า​บวม​ฉึ่ง​อยู่​หก​เดือน ไอ้​บ้า...ใน​ที่สุด​ก็​เจอ​ตัว แก...ตาย!!!”

พูด​ขาดคำ​หนู​ดี​ก็​วิ่ง​ไล่​แทง​ตะวัน​รอน​ไป​ทั่ว​ร้าน

ooooooo

พิชญ์​รีบ​ไป​หา​ตะวัน​ฉาย​ที่​บ้าน​รัตติกาล​เตือน​ว่า​ให้​ระวัง​ไว้ ลอง​เกิด​อิทธิฤทธิ์​ปาฏิหาริย์​ได้​ขนาด​นี้​ อย่า​เอาชีวิต​มา​เสี่ยง​เลย รัตติกาล​เห็น​ตะวัน​ฉาย​นิ่ง​ไป​เธอ​บอก​ว่า​ถ้า​กลัว​จะ​เปลี่ยนใจ​ก็ได้

“ถ้า​จะ​เกิด​อะไร​ขึ้น​กับ​ผม มัน​ก็​คง​เกิด​ไป​แล้ว  อีกอย่าง... ประกาศ​ข่าว​ออก​ไป​แบบ​นี้​มัน​ก็​มี​แต่​ต้อง​เดิน​หน้า จนกว่า​คุณ​กับ​ผม​จะ​แก้​ปัญหา​ตัว​เอง​จบ”

คำ​พูด​ที่​แสดง​ความ​รับผิดชอบ​ของ​ตะวัน​ฉาย  ทำให้​รัตติกาล​รู้สึก​ดี​ที่​เขา​ไม่​ทิ้ง​ตน​ไป

ภัท​รา​ตกใจ​กับ​เหตุการณ์​ที่​เกิด​ขึ้น​จน​เป็น​ลม​เข้าไป​นอน​พัก​ที่​โซฟา หาญ​กล้า​เข้าไป​เจอ​เผลอ​ใจมอง​ดู​ด้วย​สายตา​อ่อนโยน เผลอ​ตัว​เอา​มือ​เกลี่ย​ผม​ที่​ปรก​หน้า​ก้ม​จุ๊บ​หน้าผาก​อย่าง​ปลอบขวัญ

ภัท​รา​รู้สึก​ตัว​พอ​เห็น​หาญ​กล้า​ใน​สภาพ​นั้น​เท่านั้น​มือไว​กว่า​ความ​คิด ตบ​หน้า​ผัวะ​เข้า​ให้​ด่า​ลั่น

“ไอ้​เฒ่า ไอ้​ลามก ไอ้​ตัณหา​กลับ นี่​แก​คิด​จะ​ลวนลาม​ฉัน​เหรอ”

พอ​โดน​ด่า​หาญ​กล้า​ก็ได้​สติ ด่า​คืน​อย่าง​เผ็ดร้อน ทะเลาะ​กัน​อยู่​ครู่​หนึ่ง ​ภัท​รา​ก็ได้​รับ​โทรศัพท์​จาก​บอย​ฮ่ะ​ว่า​ตะวัน​ฉาย​กลับ​ถึง​บ้าน​แล้ว เลย​ลุก​พรวด​รีบ​กลับ​ไป​ทันที

ooooooo

กลับ​ไป​เจอ​หนู​ดี​กำลัง​อาละวาด​เล่น​งาน​ตะวัน-​ฉาย​หา​ว่า​หลอกลวง​ตน เอา​ตะวัน​รอน​มา​รับ​สม​อ้าง​หลอก​ตน ทวง​สัญญา​ใน​วัย​เด็ก​ที่​ตะวัน​ฉาย​บอก​ว่า​โต​ขึ้น​เรา​จะ​แต่งงาน​กัน ตะวัน​ฉาย​ชี้แจง​ว่า​ตน​เห็น​เธอ​เป็น​แค่​น้อง แต่​หนู​ดี​ไม่​ยอม​เป็น​น้อง​ ต้องการ​เป็น​เมีย ขู่​ว่า​ถ้า​ไม่​แต่งงาน​ด้วย​จะ​ไป​ฟ้อง​พ่อ

ภัท​ราก​ลับ​มา​ได้ยิน​เข้า​ตกใจ​แทบ​เป็น​ลม เพราะ​ตัว​เอง​ไป​กู้​เงิน​พ่อ​ของ​หนู​ดี​มา​ก้อน​โต อ้อนวอน​หนู​ดี​อย่า​ฟ้อง​พ่อ​เลย​เพราะ​เรื่อง​นี้​ตน​อธิบาย​ได้ เมื่อ​หนู​ดี​ไม่​ยอม​ฟัง​เสียง ภัท​รา​หัน​มา​สั่ง​ตะวัน​ฉาย​ว่า​ต้อง​ไป​ง้อ​หนู​ดี​เดี๋ยวนี้

“ไม่ได้​หรอก​ครับ​แม่ ยัง​ไง​ผม​ก็​ต้อง​แต่งงาน​กับ​รติ” ตะวัน​ฉาย​ยืน​กระต่าย​ขา​เดียว ภัท​รา​ไม่​รู้​จะ​ทำ​อย่างไร เลย​ต้อง​รีบ​ไป​อ้อนวอน​หนู​ดี​เอง​ว่า​อย่า​เอาเรื่อง​นี้​ไป​ฟ้อง​พ่อ​เลย​นะ

“หนู​ดี​จะ​ฟ้อง พี่​ตะวัน​ฉาย​กับ​คุณ​ป้า​ทำให้​หนู​ดี​เสื่อมเสีย คุณ​พ่อ​จะ​ต้อง​โกรธ​มาก เรื่อง​เงิน​ที่​คุณ​ป้า​ไป​กู้​คุณ​พ่อ​มา คุณ​ป้า​ก็​ไป​เจรจา​กับ​คุณ​พ่อ​เอา​เอง​แล้วกัน”

“โธ่...หนู​ดี​จ๋า ไม่​เอา​นะ ฟัง​ป้า​อธิบาย​สัก​นิด​แล้ว​หนู​ดี​ จะ​เข้าใจ ที่จริง​แล้ว​ตะวัน​ฉาย​ถูก​นัง​รติ​มัน​วาง​ยา​ถ่ายรูปแบล็ก​เมล์​ ว่า​มี​อะไร​กัน​หวัง​จะ​จับ​ลูก​ชาย​ป้า ป้า​ไม่​มี​ทาง​เลือก​ก็​เลย​ต้อง​ยอมๆมัน​ไป​ก่อน”

ภัท​รา​บีบน้ำตา​เป็น​เผา​เต่า พอ​เห็น​หนู​ดี​ชะงัก​จึง​รีบ​บอก​ว่า​ถ้า​อยาก​รู้​ว่า​ทำไม​ตน​ต้อง​ยอม​เดี๋ยว​จะ​เล่า​ให้​ฟัง หนู​ดี​มอง​หน้า​ภัท​รา​เหมือน​จะ​เร่ง​ให้​รีบ​เล่า​เพราะ​ตัว​เอง​ก็​อยาก​รู้​เหมือน​กัน

ooooooo

ที่​คฤหาสน์​จันทรา คืน​นี้​ทั่ว​ทั้ง​บริเวณ​อยู่​ใน​ความ​วังเวง​ท่ามกลาง​เสียง​หมาป่า​หอน​รับ​กัน​เป็น​ทอดๆ หลวง​บวรฯนั่ง​อยู่​อย่าง​เดียวดาย​มอง​ภาพ​ของ​หม่อมเจ้า​มาลา​บน​ผนัง​นิ่ง​เหมือน​หุ่น

อี​สี​ดวง​ถือ​ถาด​แก้ว​ที่​มี​เลือด​สดๆเข้า​มา​อย่าง​หวาด​กลัว​ แก้ว​ใน​มือ​สั่น​ระริก​จน​ไอ้​ริ​ด​เตือน​ว่า​ระวัง​หน่อย​เดี๋ยว​คุณ​หลวง​ก็​ทำโทษ​เอา​หรอก อี​สี​ดวง​ขอ​ให้​ไอ้​ริ​ด​เอา​เข้าไป ไอ้​ริ​ด​ไม่​เล่น​ด้วย​บ่น​เบาๆ

“ไม่​เอา ข้า​ก็​กลัว ขนาด​แค่​รู้​ว่า​หม่อมเจ้า​มาลา​จะ​แต่งงาน​ยัง​อาละวาด​กระจาย​ขนาด​นี้ นี่​ถ้า​เข้า​ห้อง​หอ​กับ​ไอ้​ตะวัน​ฉาย ป่า​ไม่​แตก​เหรอ​วะ​เนี่ย”

อี​สี​ดวง​ตี​แขน​ไอ้​ริ​ด​เพราะ​กลัว​คุณ​หลวง​ได้ยิน พอดี​กระทง​เข้า​มา​รับ​อาสา​อย่าง​เร่าร้อน​ว่า

“ถ้า​พวก​เอ็ง​กลัว​นัก​ก็​ออก​ไป​ให้​หมด ข้า​จะ​รับ​ใช้​คุณ​หลวง​เอง...ไป​สิ”

ไอ้​ริ​ด​กับ​อี​สี​ดวง​ดีใจ​รีบ​พา​กัน​ออก​ไป กระทง​หยิบ​แก้ว​เลือด​ขึ้น มอง​เข้าไป​ที่​คุณ​หลวง เอา​แก้ว​เลือด​ไป​ให้ ถูก​คุณ​หลวง​ปฏิเสธ​บอก​ว่า​ให้​ออก​ไป​ก่อน ต้องการ​แล้ว​จะ​เรียก​เอง

กระทง​ตื๊อ​หมาย​อ่อย​ให้​คุณ​หลวง​สนใจ​ตน แกล้ง​ทำ​เลือด​หยด​ที่​เนิน​อก​ขณะ​เอา​แก้ว​เลือด​ไป​ออดอ้อน​ให้​คุณ​หลวง​ดื่ม

“นี่​เป็น​เลือด​หญิง​สาว​ที่​คุณ​หลวง​โปรด สัก​หน่อย​ก็​ยัง​ดี​นะ​เจ้า​คะ” พลาง​พยายาม​ก้ม​ให้​คุณ​หลวง​เห็น​เนิน​อก คุณ​หลวง​รับ​แก้ว​เลือด​ไป​ดื่ม​จน​หมด​จึง​เห็น​แต่​แทนที่จะ​กระ​สัน

คุณ​หลวง​กลับ​โกรธ​เกรี้ยว​จน​เขี้ยว​งอก​ยาว​ออก​มา ตะปบ​กระทง​บีบ​อย่าง​แรง​ตะคอก​ถาม​ว่า “แก​คิด​จะ​ทำ​อะไร!!”

“ดิฉัน​เป็น​ห่วง​คุณ​หลวง​ไม่​อยาก​ให้​คุณ​หลวง​เสียใจ ถ้า​จะ​ทำให้​คุณ​หลวง​รู้สึก​ดี​ขึ้น ดิฉัน​ก็​พร้อม​บำเรอ​ความ​สุข​ให้​ทุก​อย่าง​ตาม​ที่​คุณ​หลวง​ต้องการ”

“แต่​ข้า​ไม่​ต้องการ...” คุณ​หลวง​จับ​กระทง​เหวี่ยง​ไป​กระแทก​ผนัง “ข้า​ทน​ทรมาน​มา​นับ​เป็น​ร้อย​ปี​เพื่อ​ท่านหญิง​ของ​ข้า​แต่​ผู้​เดียว แต่​ถ้า​ข้า​พา​ท่านหญิง​กลับ​มา​ไม่ได้​ก่อน​ที่​ท่านหญิง​จะ​ตกเป็น​ของ​ไอ้​ตะวัน​ฉาย ทั้ง​ข้า ​พวก​เจ้า ​และ​คฤหาสน์​หลัง​นี้​จะ​สูญ​สลาย​ไป​ตลอดกาล”

กระทง​ตกใจ​หน้า​เผือด ส่วน​คุณ​หลวง​หัน​มอง​ที่​รูป​ของ​หม่อมเจ้า​มาลา​อย่าง​เสียใจ

พอ​กระทง​ไป​เล่า​ให้​ไอ้​ริ​ด​กับ​อี​สี​ดวง​รวม​ทั้ง​กระทิง​ฟัง ไอ้​ริ​ด​ถาม​ว่า​ทำไม​ถึง​เป็น​แบบ​นั้น

“ตอน​ที่​คุณ​หลวง​ตาย คุณ​หลวง​ได้​ทำ​สัญญา​ขาย​วิญญาณ​ให้​กับ​ภูติ​แห่ง​ป่า​จันทรา​เพื่อ​รอ​การก​ลับ​มา​ของ​ท่านหญิง แต่​เมื่อ​ไม่​เป็น​ดั่ง​สัญญา  คุณ​หลวง  และ​พวก​เราก็​ต้อง​ตาย​กัน​จริงๆ”

กระทิง​ถาม​หน้า​ซื่อ​บื้อ​ว่า “พวก​เอ็ง​อยาก​จัด​งาน​แบบ​ไหน​เดี๋ยว​ข้า​จะ​จัด​ให้”

“ไอ้​กระทิง ไอ้​โง่ นี่​ไม่​ใช่​เรื่อง​ล้อ​เล่น ยัง​ไง​ข้า​ก็​ต้อง​ช่วย​คุณ​หลวง​ให้​ได้” กระทง​ด่า

“คุณ​กระทง​จะ​ทำ​ยัง​ไง​คะ มี​ไอ้​ตะวัน​ฉาย​อยู่​ใกล้​หม่อมเจ้า​มาลา​แบบ​นั้น​เรา​จะ​เข้า​ใกล้​ได้​ยัง​ไง” อี​สี​ดวง​ถาม แม้​ยัง​ไม่​มี​คำ​ตอบ แต่​สีหน้า​กระทง​มุ่ง​มั่น แวว​ตา​ร้าย​น่า​กลัว

ooooooo

ตะวัน​รอน​ใน​สภาพ​หัว​ร้าง​ข้าง​แตก​มือ​แขน​ใส่​เฝือก​ไป​หา​ตะวัน​ฉาย​ที่​บ้าน ตะวัน​ฉาย​ถาม​อย่าง​ไม่​อยาก​เชื่อ​สายตา​ว่า​นี่​เป็น​ฝีมือ​ของ​หนู​ดี​คน​เดียว​หรือ ตำหนิ​ตัว​เอง​อย่าง​เสียใจ​ว่า​ไม่​น่า​ส่ง​เขา​ไป​ให้​ถูก​เชือด​เลย แต่​ตะวัน​รอน​ก็​ยัง​พร่ำเพ้อ​ว่า​ถึง​ตน​ต้อง​ตาย​เพราะ​คน​ที่​ตัว​เอง​รัก​ก็​ยอม แต่​คิด​ว่า​ตะวัน​ฉาย​คง​ไม่​แต่ง​กับ​ผู้หญิง​โหด​แบบ​นี้

“แก​ก็​รู้​ว่า​ฉัน​แต่ง​กับ​คุณ​รติ​มัน​มี​เงื่อนไข​เว้ย จบ​ปัญหา​ของ​ฉัน​เมื่อ​ไหร่ ฉัน​หย่า​แน่ๆ เรื่อง​อะไร​ต้อง​เอาชีวิต​ไป​อยู่​กับ​ผู้หญิง​สยอง​อย่าง​ยัย​นั่น”

“เหรอ​ครับ” ตะวัน​รอน​ยิ้ม​เหมือน​รู้ทัน “แต่​เท่า​ที่​ผม​รู้จัก​พี่​มา ผม​ว่า ผู้หญิง​แบบ​คุณ​รติ​นี่แหละ​ที่​เหมาะ​กับ​พี่​ที่สุด แต่​พี่​ปากแข็ง​ไป​งั้น​เอง ดีไม่ดี​ที่​โบราณ​เขา​ว่า​แต่ง​กัน​ไป​ก็​รัก​กันเอง​อาจจะ​เป็น​จริง​ก็ได้”

ตะวัน​ฉาย​ทำ​เป็น​ปราม​ตะวัน​รอน ​แต่​ใน​ใจ​ลึกๆแล้วก็​รู้สึก​พึงใจ​ใน​บาง​แง่​มุม​ของ​รัตติกาล

ooooooo

ก่อน​จะ​ถึง​วัน​เข้า​พิธี​แต่งงาน รัตติกาล​กับ​ตะวัน-​ฉาย​ไป​ออก​รายการ “เปิดอก​คุย​กับ​ยุทธ​จักร” ทั้ง​คู่​ต้อง​แสดง​ความ​รัก​ต่อ​กัน​และ​เล่า​ถึง​การ​พบ​กัน​ครั้ง​แรก เริ่ม​รัก​กัน​และ​จนถึง​ตกลง​ปลงใจ​แต่งงาน​กัน

ปรากฏ​ว่า​ตอบ​ไม่​เหมือน​กัน แม้แต่​สถาน​ที่​ที่​พบ​กัน​ก็​ไม่​ตรง​กัน แต่​ด้วย​มืออาชีพ​ของ​รัตติกาล​ที่​คร่ำหวอด​ใน​วงการ​มา​นาน เธอ​แก้​สถานการณ์​ได้​แนบเนียน​และ​แย่ง​ตอบ​เองเสีย​เกือบ​ทุก​คำ​ถาม​แอบ​กระซิบ​กับ​ตะวัน​ฉาย​ว่า

“นี่​มัน​งาน​ฉัน...นาย​ไม่​ต้อง​พูด​อะไร​แล้ว ให้​ฉัน​เป็น​คน​ตอบ​คำ​ถาม​เอง”

การ​ตอบ​คำ​ถาม​ของ​เธอ​เลิศ​เลอ​แนบเนียน​เสีย​จน

ยุทธ​จักร​ชม​ว่า ช่าง​เป็น​การ​พบ​กัน​ที่​โรแมนติก​มากๆจาก​นั้น​ชวน​กัน​ไป​ถ่าย​เอ็ม​วี​ที่​สวน​สวย

ตะวัน​ฉาย​เล่น​ได้​ไม่​เนียน​เพราะ​ต้อง​ฝืน​ใจ​ตัว​เอง จน​รัตติกาล​บ่น​ว่า​ไม่​เป็น​มืออาชีพ​เลย แล้ว​เธอ​ก็​แสดง​ความ​เป็น​มืออาชีพ​เป็น​ฝ่าย​รุก​ทั้ง​ด้วยคำ​พูด น้ำเสียง​ที่​กระเส่า​กระ​สัน​และ​การ​สัมผัส​ที่​ชวน​สยิว​ทำเอา​ตะวัน​ฉาย​เกือบ​เคลิ้ม

รัตติกาล​หงุดหงิด​มาก​ด่า​เขา​ว่า​ไม่​เป็น​มืออาชีพ​เลย ตะวัน​ฉาย​ฮึด​ขึ้น​มา​ถาม​ว่า​อยาก​เห็น​มืออาชีพ​ใช่​ไหม ได้...จัด​ให้ ว่า​แล้ว​ก็​เป็น​ฝ่าย​ดึง​รัตติกาล​เข้าไป​จูบ​อย่าง​ดูดดื่ม ทำเอา​เธอ​เผลอ​ใจ​ปล่อย​ให้​เขา​จูบ​อย่าง​ระทวย​ด้วย​ลีลา​ที่​สวย​งาม

ภาพ​สวย​งาม​เหล่า​นั้น​ถูก​ขยาย​วาง​เรียงราย​ตาม​ทาง​เข้า​บริเวณ​จัด​งาน​อย่าง​สวย​เก๋

ooooooo

ก่อน​เริ่ม​งาน​แต่ง เณร​เปี๊ยก​กำลัง​ฝึก​ทำ​สมาธิ​อยู่​ ใน​โบสถ์ จู่ๆก็​โวยวาย​ขึ้น​ว่า​ตน​ฝัน​ร้าย​มี​คน​ตาย​ด้วย พระพี่เลี้ยง​จับ​ได้​ว่าเณร​แอบ​หลับ​ลงโทษ​ด้วย​การ​ขัง​ไว้​ใน​โบสถ์ แล้ว​พระพี่เลี้ยง​ก็​ไป​เฝ้า​หลวง​ตา​ที่​อาพาธ​อยู่

พิชญ์​แอบ​เกาะ​หน้าต่าง​โบสถ์​ถาม​เณร​ว่า​ทำ​ผิด​อะไร​มาก​หรือ​ถึง​ได้​ถูก​ขัง​ใน​โบสถ์ เณร​รีบ​บอก​ว่า

“เห็น​โยม​พี่​รัตติกาล​ตาย​ใน​วัน​แต่งงาน​จ้ะ เณร​เห็น​จริงๆนะ​จ๊ะ ไม่ได้​ฝัน​ไป​แน่นอน”

พิชญ์​ตกใจ ​เพราะ​คืน​นี้​เป็น​คืน​พิธี​แต่งงาน​ของ​รัตติกาล เณร​เร่ง​ให้​รีบ​ไป​เตือน​พวก​เขา​เดี๋ยว​ไม่ทัน​กาล พิชญ์​รีบ​ออก​ไป​ยัง​รีสอร์ต​ที่​จัด​งาน​ทันที เจอ​พัด​ชา​นักข่าว​สาว​ที่​เจอ​กัน​ที​ไร​มี​เรื่อง​จิก​กัด​กัน​ทุกที​เข้า​พอดี พิชญ์​ถาม​พัดชา​ว่า

“เพื่อน​คุณ​อยู่​ไหน เรา​ต้อง​เตือน​ให้​เธอ​รู้​ว่า วัน​นี้​จะ​ไม่​ใช่​วัน​แต่งงาน​อย่าง​เดียว แต่​มัน​จะ​เป็น​วัน​ตาย​ของ​เธอ​ด้วย”

พัดชา​ฟัง​แล้ว​ตกใจ​ขนลุก​ไป​ทั้ง​ตัว จาก​นั้น​พิชญ์​รีบ​ไป​บอก​ตะวัน​ฉาย แม้​ตะวัน​ฉาย​จะ​ตกใจ แต่​ก็​เชื่อ​ว่า

“มี​ฉัน​อยู่​ใกล้​เธอ จะ​เกิด​เรื่อง​แบบนั้น​ขึ้น​ได้​ยัง​ไง แล้ว​แก​ได้​ไป​เตือน​คุณ​รติ​รึ​ยัง”

พิชญ์​บอก​ว่า​เล่า​ให้​พัดชา​ฟัง​แล้ว ป่านนี้​คง​เตือน​กัน​แล้ว​กระมัง ตะวัน​ฉาย​พึมพำ​อย่าง​ครุ่นคิด​ว่า

“เตือน​แล้ว​ก็​ต้อง​ระวัง...ยัง​ไง​ก็​ต้อง​ให้​พ้น​คืน​นี้​ไป​ให้​ได้”

ooooooo

ขณะ​รัตติกาล​อยู่​ใน​ห้อง​แต่งตัว​นั้น หนู​ดี​ปรากฏ​ตัว​ขึ้น​บอก​ว่า​ตน​เป็น​คู่หมั้น​ของ​ตะวัน​ฉาย ด่า​รัตติกาล​ว่า​แย่ง​คู่หมั้น​ไป​จาก​ตน ด่า​จน​หนำใจ​แล้ว​เรียก​บอย​ฮ่ะ​เข้า​มา​พร้อม​พวง​หรีด​มอบ​เป็น​ของขวัญ​วันแต่งงาน​ให้​รัตติกาล พูด​ใส่​หน้า​ว่า

“นี่​เป็น​ของขวัญ​วัน​แต่งงาน​ของ​เธอ วัน​นี้​เธอ​อาจจะ​แย่ง​พี่​ตะวัน​ฉาย​ไป​จาก​ฉัน​ได้ แต่​หลังจาก​นี้​ไป เธอ​เตรียม​รับมือ​ฉัน​กับ​คุณหญิง​ได้​เลย เชอะ!” พูด​แล้ว​สะบัด​ออก​ไป​พร้อม​กับ​บอย​ฮ่ะ

ทันใดนั้น​พัดชา​กระหืดกระหอบ​เข้า​มา เห็น​พวงหรีด​ใน​มือ​รัตติกาลถึง​กับ​ผงะ​ถาม​ว่า​ใคร​เล่นพิเรนทร์เอา​พวงหรีด​มา​ให้ รัตติกาล​โยน​พวงหรีด​ทิ้ง​แล้ว​เดิน​หน้า​ตึง​ออก​ไป​อย่าง​เร็ว

รัตติกาล​เดิน​ออกไป​เจอ​ตะวัน​ฉาย​พอดี เธอ​ด่า​เขา​ว่า คู่หมั้น​ของ​เขา​เอา​พวงหรีด​มา​ให้ บอก​ว่า​ตน​จะ​ไม่​ยอม​แต่งงาน​กับ​คน​หลอกลวง​อย่าง​เขา ตน​ไม่​ชอบ​ให้​ใคร​มา​ด่า​ว่า​ไป​แย่ง​ผู้ชาย​คน​อื่น

พัดชา​ตาม​มา​ทัน​เตือนสติ​เพื่อน​ว่า​อย่า​เพิ่ง​ใจร้อน พิชญ์​ที่​ตาม​มา​ด้วย​เตือน​ว่า

“มี​คำ​เตือน​มา​ว่า​คุณ​จะ​ต้อง​ตาย​ใน​วัน​นี้​นะ​ครับ เพื่อน​ผม​มัน​ตั้งใจ​จะช่วย​คุณ​จริงๆ ไม่​เคย​คิด​โกหก​คุณ สาบาน​ให้​ ผม​ตาย​เลย​ก็ได้” พิชญ์​เอาชีวิต​ตัว​เอง​เป็น​เดิมพัน พัดชา​ก็​บอก​เพื่อน​ว่า​ให้​รักษา​ชีวิต​ไว้​ก่อน​ดี​กว่า  เสร็จ​งาน​แล้ว​ค่อย​ว่า​กัน

“อย่า​คิดมาก​นะ​คุณ ใกล้​ได้ฤกษ์​แล้ว เลือก​เอา​ว่า​จะ​อยู่​หรือ​จะ​ไป” ตะวัน​ฉาย​พูด​ให้​คิด​แล้ว​เดิน​ไป​เลย

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"เบลล่า-กองทัพ พีค" สร้างเคมีใหม่ ชวนฟินขยี้ใจใน ละคร “ให้รักพิพากษา”

"เบลล่า-กองทัพ พีค" สร้างเคมีใหม่ ชวนฟินขยี้ใจใน ละคร “ให้รักพิพากษา”
15 มิ.ย 2564

11:40 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันอังคารที่ 15 มิถุนายน 2564 เวลา 15:50 น.