ข่าว

วิดีโอ



หักลิ้นช้าง

อ่านเรื่องย่อ

แนว: แอคชั่น-ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: ภูเขา

กำกับการแสดงโดย: พลชย เมธา

ผลิตโดย: บริษัท ป๊าสั่งย่าสอน จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7

นักแสดงนำ: หลุยส์ เฮสดาร์ซัน, เซฟฟานี่ อาวะนิค

ยุวดีพิษสงรอบตัว เธอนัดพบลูกน้องชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งนำทีมโดยโทนี่กับฮาร์เวิร์ดแล้วพากันมุ่งหน้าไปยังโรงงานร้างของปราบ เพราะเธอรู้จักทางเข้าห้องลับเป็นอย่างดี

แต่เมื่อมาถึงหน้าโรงงานพบทีมบราโว่ที่นำโดยธานีลาดตระเวนอยู่ ยุวดีจึงพาลูกน้องอ้อมไปอีกทางทั้งที่ไม่แน่ใจนัก ปราบจับตาดูความเคลื่อนไหวด้านนอกจากกล้องวงจรปิดเห็นยุวดีก็โกรธแค้น แต่ไม่ยอมให้โภคัยไปจัดการ เพราะตัวเองมีแผนบางอย่างอยู่ในใจ

อีกครู่ต่อมาปราบก็เดินอาดๆออกไปเผชิญหน้าพวกยุวดี โทนี่กับฮาร์เวิร์ดชักปืนเตรียมยิงแต่ปราบยืนยิ้มไม่กลัว แถมถามกึ่งยั่วยุวดีว่าแน่ใจหรือว่าจะยิงตน

ยุวดีรู้ว่าบุ่มบ่ามไปไม่ดีแน่จึงหันมาส่งสัญญาณให้ลูกน้องลดปืน ปราบยิ้มพอใจถามยั่วยุวดีอีกว่า

“เธอคงคิดถึงฉันสินะ”

“ใช่...ได้ยินว่าคุณหายตัวไป ฉันก็เลยอยากจะมาพิสูจน์ลางสังหรณ์ของฉัน”

“เธอรู้เรื่องโรงงานมากน้อยแค่ไหน”

“ก็มากพอที่จะรู้ว่าที่นี่มีห้องลับ และรู้ว่าคุณซ่อนอะไรไว้ที่นี่บ้าง”

“มันจะเสี่ยงไปหน่อยไหมที่มาหาผมในสถานการณ์แบบนี้ ถึงแม้จะมีลูกน้องคุ้มกันอยู่บ้าง แต่ก็ไม่น่าจะพอ”

“ฉันยอมเสี่ยง เพราะฉันรู้ว่าข้อเสนอของฉันมันจะทำให้คุณสนใจ”

“ข้อเสนออะไร”

“รถและคนคุ้มกันที่จะพาคุณหนีไปขึ้นเครื่องบินออกนอกประเทศ อย่าลืมนะว่าตอนนี้ทุกคนตัดคุณออกจากวงจร คุณไม่มีเส้นสายเหลือให้ได้พึ่งพิงอีกต่อไปแล้ว นอกจากข้อเสนอของฉัน”

“แลกกับอะไร”

“สมบัติทุกอย่างที่คุณซ่อนไว้ในห้องลับใต้โรงงาน ฉันรู้ว่ามันมีเงินสดและทองคำมหาศาลที่คุณซุกซ่อนเอาไว้เพราะกลัวโดนตรวจสอบ”

“มากเกินไปแล้วยุวดี”

“ถ้าไม่รับข้อเสนอฉันก็ไม่เป็นไรนะ ฉันก็แค่มาเสนอทางออกให้ ถ้าคุณไม่สนใจฉันก็จะกลับไปนั่งรอ

ดูข่าวว่าหน่วยบราโว่พบว่าคุณซ่อนตัวอยู่ในโรงงานแล้วคุณกับพวกก็โดนถล่มตายคาโรงงาน”

ทันใดนั้น โภคัย แทมมี่กับลูกทีมอีกจำนวนหนึ่งโผล่ออกจากที่ซ่อนเล็งปืนล้อมกรอบยุวดีกับลูกน้อง ยุวดีไม่มีท่าทีสะทกสะท้าน แต่ยิ้มบางๆ เชิญพวกปราบดูให้เต็มตาว่าใครล้อมใครกันแน่

ลูกน้องยุวดีปรากฏตัวตามมุมต่างๆล้อมกรอบโภคัยและแทมมี่ ปราบเห็นดังนั้นไม่สบอารมณ์จ้องยุวดีด้วยความแค้น แต่แล้วก็เปลี่ยนท่าทียอมรับข้อเสนอ ถามหารถที่จะพาตนไป

“ยังไปไม่ได้ จนกว่าฉันจะเห็นขุมทรัพย์ที่แกซุกเอาไว้...ปลดอาวุธพวกมัน”

ยุวดีสั่งลูกน้องปลดอาวุธ แต่โภคัยกับแทมมี่ฮึดฮัดไม่ยอม จนปราบต้องปรามและเน้นย้ำให้ลูกน้องของตนเชื่อใจหุ้นส่วนของเรา

เท่านี้เองโภคัยกับแทมมี่ก็ยินยอมโดยดี หลังจากปลดอาวุธของฝ่ายตรงข้ามหมดแล้ว ยุวดีก็ตามพวกปราบเข้ามาในห้องที่คุมขังคริสติน่าไว้

“ไงจ๊ะสาวน้อย เธอสบายดีใช่ไหม”

“ไม่ต้องเป็นห่วง ฉันมีความสุขดี”

“แน่ใจนะว่าเธอมีความสุข น่าสงสารจริงๆ นี่เธอคงยังไม่รู้สินะว่าแดนน่ะเขาไม่ได้เลือกที่จะมาช่วยเธอ แต่เขาเลือกที่จะไปช่วยลำเพาคนรักเก่ามากกว่า”

“พูดอะไรของเธอ”

“ก็พูดความจริงไง ตอนนี้ทั้งเธอและลำเพาต่างก็ตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายเหมือนกัน ลำเพากำลังจะโดนเก็บจากลูกน้องของฉัน ส่วนเธอก็ถูกจับตัวมาที่นี่ ถ้าฉันเจอสถานการณ์แบบนี้ฉันคงตัดสินใจลำบากเหลือเกินไม่รู้ว่าจะไปช่วยใครดีระหว่างคนรักเก่ากับคนรักใหม่ แต่สำหรับแดนมันง่ายมากเลย เพราะเขาตัดสินใจทันทีว่าจะไปช่วยลำเพาคนที่เขารักและผูกพันกันมานาน มากกว่าที่จะมาช่วยคนรักใหม่ที่เพิ่งเจออย่างเธอ”

คริสติน่าช็อกไปชั่วขณะ ยุวดีสาแก่ใจยั่วเย้ยต่อไปว่า

“ไม่ต้องเสียใจหรอกนะ มันเป็นธรรมดา เขารักใครมากที่สุดเขาก็ต้องไปช่วยคนนั้นก่อน จริงมั้ย”

คริสติน่ารวบรวมกำลังใจตอบโต้ออกไปอย่างเข้มแข็ง ปกปิดความอ่อนแอที่อยู่ภายในใจ

“ก็โอเคนี่ ไม่เห็นเป็นอะไรเลย เรื่องแค่นี้มันไม่ทำให้ฉันรู้สึกอะไรเลยด้วยซ้ำ ไม่ว่าจะมีใครมาช่วยหรือไม่มี ยังไงฉันก็ต้องหนีออกจากที่นี่ได้อยู่แล้ว”

“นี่...ตื่นได้แล้วจ้ะสาวน้อย คิดบวกเบอร์สิบเลยนะเธอเนี่ย เอาล่ะๆ อยู่ในโลกสวยๆของเธอต่อไปนะจ๊ะคนดี ตอนนี้ฉันไม่ว่าง”

ยุวดีสะบัดบ๊อบเดินกลับไปหาปราบ...โภคัยกับแทมมี่ถูกโทนี่และฮาร์เวิร์ดกันไว้ข้างนอกเพื่อเปิดโอกาสให้ปราบกับยุวดีได้คุยกันส่วนตัว สองคนเดินตามกันเข้าไปในห้องกว้าง ยุวดีมองสำรวจรอบห้องแล้วเปรยขึ้น

“ความจริงที่นี่ก็ไม่เลวนะ ซ่อนตัวอยู่ได้เป็นเดือนเลยถ้าไม่มีใครรู้ซะก่อน”

“เธออยากเห็นขุมทรัพย์ที่ฉันซ่อนไว้ใช่ไหม”

ปราบไม่รอคำตอบ จัดการแยกกำแพงออกจากกันด้วยปืนเวบลีย์แอนด์สก็อต ยุวดีเห็นทรัพย์สินเงินทองมากมายมหาศาลหลังกำแพงก็ตื่นเต้นรีบเข้าไปหยิบขึ้นมาชื่นชม ปราบหยิบกระเป๋าใบใหญ่สองใบแล้วถอยออกมายืนมองยุวดีที่กำลังแสดงความโลภ

ยุวดีเห็นตู้เซฟจึงพยายามจะเปิดแต่ไม่สำเร็จเพราะมันต้องกดรหัส ปราบเองก็ไม่ยอมเปิดให้ บอกแต่ว่าข้างในคือสมบัติล้ำค่าที่ไม่มีใครนึกถึง

“แล้วทำไมถึงเปิดตอนนี้ไม่ได้”

“แค่สมบัตินอกตู้เธอก็ขนไปไม่หมดแล้ว จะเอาของในตู้ไปอีกทำไม”

“แต่ฉันต้องได้ทั้งหมด บอกรหัสเปิดมาเดี๋ยวนี้”

“ฉันจะบอกก็ต่อเมื่อฉันถึงสนามบินแล้ว”

“ก็ได้ อย่าตุกติกก็แล้วกัน เดี๋ยวจะหาว่าฉันไม่เตือน”

“เธอเป็นคนเดียวที่ช่วยให้ฉันหนี ฉันจะทรยศเธอได้ยังไงล่ะยุวดี ฉันแค่อยากได้ความมั่นใจเมื่อถึงสนามบินแล้วเท่านั้น”

แล้วปราบก็ปิดกำแพงห้องขุมทรัพย์ไว้อย่างเดิม ยุวดีเห็นกระเป๋าสองใบถามว่านั่นอะไร

“เงิน...ฉันต้องจ่ายให้ลูกน้องก่อนไป”

ยุวดีวางแผนจะซื้อตัวลูกน้องปราบมาเป็นของตนด้วยเงินก้อนนี้ จึงขอจ่ายให้พวกมันเอง ปราบไม่คัดค้านแต่ลอบยิ้มอย่างรู้ทัน ให้กระเป๋าเงินหนึ่งใบกับยุวดี ก่อนทั้งหมดพากันจะออกไปด้านนอกเพื่อส่งพวกปราบ

“ฉันจะส่งคุณแค่นี้ คนขับรถของฉันจะขับพาพวกคุณไปที่สนามบินแล้วต่อเครื่องบินเล็กไปประเทศเพื่อนบ้าน หลังจากนั้นคุณต้องใช้ความสามารถในการหลบหนีไปประเทศที่สามเอง”

“สุดยอดเลยที่รัก ถึงสนามบินเมื่อไหร่ผมจะโทร.มาบอกรหัสคุณทันที”

ปราบ โภคัย แทมมี่พากันขึ้นรถคันแรก ส่วนอีกคันบรรทุกลูกน้องปราบขับตามไป นำพลส่องกล้องทางไกลเห็นชัดเจน บอกพรรคพวกของตนที่รายล้อมว่าปราบกับลูกน้องอยู่บนรถตู้กำลังแล่นออกไป ดิลกเชื่อว่ายุวดีน่าจะเป็นตัวการเรื่องนี้ อาคมใจร้อนจะรีบติดตาม แต่พิมพ์จันทร์ท้วงว่าถ้าเราตามรถตู้ไปแล้วทางนี้ล่ะ?

นำพลอาสาตามรถตู้พวกปราบไปเอง โดยให้ดิลก อาคม และพิมพ์จันทร์คอยประสานกับธานีและทีมบราโว่อยู่ที่โรงงาน ขณะที่นำพลติดตามไปก็โทร.รายงานอัศวินเป็นระยะเพื่อขอกำลังเสริม

ทางด้านธนุสที่เร่งรีบไปช่วยลำเพากับพลายที่กำลังตกอยู่ในอันตรายจากลูกน้องของยุวดี ธนุสมาทันเวลาแต่กระนั้นลำเพาก็โดนแทงบาดเจ็บเพราะเธอปกป้องพลายที่เดินไม่ได้

ธนุสเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าพลายพิการ เพราะช่วยชีวิตลำเพาไว้ที่ต่างประเทศ และเหตุนี้เองที่ทำให้ลำเพาตัดสินใจแต่งงานกับพลายเพื่อดูแลเขาตลอดไป

ลำเพาได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย เพราะเธอใส่เสื้อเกราะ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้พลายกับลำเพากลับมาปรับความเข้าใจกันได้ ธนุสแสดงความยินดีกับทั้งคู่ และหมดปัญหาคาใจในตัวลำเพาลงได้

ธนุสกำลังจะกลับออกจากค่ายทหาร อัศวินโทร.มาที่ลูกน้องในทีมบราโว่แล้วขอคุยกับธนุส พอธนุสรู้ว่าคริสติน่าถูกจับตัวก็ตกใจจะรีบไปช่วย แต่อัศวินห้ามไว้

“คุณไม่ต้องห่วง ตอนนี้ทีมของนำพลและทีมของ บราโว่อยู่ที่นั่น เราจะทำทุกวิถีทางที่จะช่วยคริสติน่าออกมาให้ได้”

“แต่คริสติน่าเป็นคนรักของผม ผมจะไม่ยอมให้พวกมันแตะต้องเธอเป็นอันขาด”

“ถ้าคุณไปช่วยคริสติน่า นายปราบก็จะหนีออกนอกประเทศไปได้ ผมอยากให้คุณติดตามนายปราบไป”

“ทำไมต้องเป็นผม มีเจ้าหน้าที่คนอื่นอีกเยอะแยะ”

“แต่คุณเป็นคนเดียวที่รู้ทางนายปราบมากที่สุด และที่สำคัญคุณเป็นคนที่ผมไว้ใจมากที่สุด ผมอยากให้คุณรีบตามนายปราบไป ลากคอมันมาเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม อย่าปล่อยให้คนเขาพูดกันอีกต่อไปเลยว่า

คุกของเรามีไว้ขังเฉพาะคนจนเท่านั้น ไม่ต้องเป็นห่วงคริสติน่า ผมรับปากว่าจะดูแลให้คนรักของคุณปลอดภัย”

อัศวินรับปากและกล่าวคำขอร้อง ทำให้ธนุสต้องปฏิบัติตามอย่างเลี่ยงไม่ได้ ส่วนอัศวินก็เตรียมพร้อมออกไปกับลูกน้องอีกทีมเพื่อยับยั้งการหลบหนีของปราบด้วยเหมือนกัน

ooooooo

พวกดิลกยังคงปักหลักแถวโรงงานของปราบ เมื่อเห็นรถบรรทุกขับเคลื่อนเข้ามาทุกคนสงสัยว่ามันจะมาขนอะไร

ยุวดีสั่งลูกน้องให้ขนทรัพย์สมบัติมหาศาลของปราบรวมทั้งตู้เซฟที่ยังเปิดไม่ได้ออกจากโรงงาน ดิลกเห็นท่าไม่ดีจึงประสานงานกับทีมของธานีเพื่อบุกเข้าไปด้วยการระเบิดกำแพงห้องลับ พวกยุวดีตกใจแต่ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ

สองฝ่ายปะทะกัน โดยพวกยุวดีมีคริสติน่าเป็นตัวประกัน พวกดิลกและทีมบราโว่จึงต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ เมื่อเห็นพวกยุวดีขึ้นรถหนีไปพร้อมทรัพย์สมบัติ อาคมกับพิมพ์จันทร์รีบซิ่งมอเตอร์ไซค์ติดตาม ส่วนดิลกกับพวกธานียังต้องเก็บกวาดที่โรงงานแห่งนี้ อีกทั้งต้องดูแลมายลูกทีมของบราโว่ที่โดนยิงบาดเจ็บ

ระหว่างการติดตามปราบ ทีมของอัศวินมาสมทบกับธนุสแล้วขึ้นรถไปด้วยกัน เป้าหมายคือยับยั้งการหลบหนีออกนอกประเทศของปราบ

“นานแล้วนะแดนที่เราไม่ได้ปฏิบัติงานด้วยกัน”

“แต่ผมยังจำวีรกรรมที่กล้าหาญของเสธ.ได้เสมอครับ”

“เราทุกคนต่างมีอุดมการณ์เพื่อชาติเหมือนกัน แต่จะต่างกันที่วิธีคิดและรายละเอียดในการปฏิบัติ และที่ผ่านมาผมอยากจะยอมรับกับคุณว่ามีบางเรื่องที่ผมตัดสินใจพลาดไป”

“เสธ.กำลังจะบอกอะไรผมครับ”

“ผมยอมรับว่าผมพลาดที่ตัดสินใจแยกคุณกับลำเพาออกจากกัน คุณพูดถูกที่ว่าบราโว่ทุกคนเป็นมนุษย์มีเลือดเนื้อและความรู้สึก ซึ่งผมไม่เคยยอมรับความจริง จนทำให้ความรักของคุณกับลำเพาต้องจบลงแบบนี้”

“เรื่องมันผ่านไปแล้วครับเสธ.”

“ชีวิตคนเรามันสั้น แต่ชีวิตของบราโว่ทุกคนอาจจะสั้นกว่า ผมต้องรีบพูดในสิ่งที่ผมอยากจะพูดออกมา ก่อนที่จะไม่มีโอกาส คุณเองก็เหมือนกัน”

“เรื่องของผมกับลำเพา ถึงแม้มันจะไม่จบลงอย่างที่เคยฝันไว้ แต่นี่ก็เป็นสิ่งที่ดีที่สุดแล้วสำหรับทุกคน ผมเข้าใจดีว่าทุกสิ่งที่เสธ.ทำลงไปก็เพราะเสธ.เอาชาติบ้านเมืองเป็นตัวตั้ง ไม่ว่าจะมีผลกระทบอะไรเกิดขึ้น ตอนนี้ผมทำใจได้และพร้อมยอมรับมันแล้วครับ”

“ขอบใจที่คุณเข้าใจผม” อัศวินหยิบกล่องบางอย่าง ส่งให้ธนุส บอกว่ามันคือสิ่งประดิษฐ์ชิ้นสุดท้ายที่ปรากรม ฝากเอาไว้ให้เขา

ธนุสเปิดกล่องเห็น fly board air พร้อมคลิปวีดิโอที่ปรากรมบันทึกไว้ก่อนตาย

“หัวหน้า...ผมมีบางอย่างที่อยากให้หัวหน้าได้ทดลองใช้ เพิ่งทำเสร็จหมาดๆ แต่ติดต่อหัวหน้าไม่ได้เลย ไม่รู้หายไปไหนกันหมดผมก็เลยทำคลิปสาธิตเก็บเอาไว้ ยังไงหัวหน้าลองดูคลิปแล้วทดสอบฟายบอร์ดแอร์ของผมให้หน่อย แบบว่าภูมิใจนำเหนอมากเลย”

ธนุสรู้เห็นแล้วยิ่งคิดถึงปรากรม เพื่อนร่วมอุดมการณ์ที่ทำงานเพื่อชาติจนตัวตาย...

ooooooo

เมื่อมายได้รับความช่วยเหลือจากทีมพยาบาล ดิลกกับพวกธานีก็รีบติดตามอาคมกับพิมพ์จันทร์ไปตามสัญญาณจีพีเอส

ยุวดีกับลูกน้องกลุ่มหนึ่งขนสมบัติหนีไป โดยไม่รู้ว่าถูกติดตาม จนกระทั่งพิมพ์จันทร์เสี่ยงอันตรายโดดขึ้นบนหลังคารถ ยุวดีไหวตัวสั่งโทนี่ขึ้นไปดู

พิมพ์จันทร์กับโทนี่ต่อสู้กันบนหลังคารถ โดยที่อาคมยังคงขับมอเตอร์ไซค์ตามไม่ลดละ ขณะเดียวกันนั้นพวกปราบเดินทางถึงสนามบินส่วนตัวแล้ว แต่โภคัยเปลี่ยนใจไม่ไปกับปราบ

“นายครับ ผมว่าผมอยู่ที่นี่คอยเป็นมือเป็นเท้าให้นายที่เมืองไทยน่าจะดีกว่า”

“แต่มันอันตราย แล้วแกก็ต้องหลบๆซ่อนๆ คิดดูให้ดีนะ”

“นายไปกับแทมมี่สองคน นายจะคล่องตัวกว่า แทมมี่มีฝีมือพอที่จะดูแลนายได้แน่นอน”

“งั้นก็ตามใจ วันนี้ฉันอาจจะหนี แต่วันข้างหน้าฉันจะกลับมาอย่างยิ่งใหญ่ ขอบใจพวกแกทุกคนที่ทำงานเพื่อฉัน”

ปราบหยิบเงินในกระเป๋าส่งให้โภคัยและลูกน้องทุกคนที่จงรักภักดี

“คนอย่างฉันไม่เอาเปรียบลูกน้อง แกสู้เพื่อฉัน ฉันก็จะตอบแทนพวกแกอย่างหนำใจทุกคน ใช้เงินให้สนุก”

อีกด้านหนึ่งของสนามบิน นำพลมาถึงแล้วเขาเตรียมอุปกรณ์ปืนสไนเปอร์ออกจากรถลัดเลาะไปอย่างเงียบๆ

ด้านพิมพ์จันทร์ที่ยังต่อสู้กับโทนี่บนหลังคารถขนทรัพย์สมบัติ แม้จะเป็นหญิงแต่พิมพ์จันทร์ก็ฮึดสู้และอึดสุดใจ เธอสามารถเอาชนะทำให้โทนี่หล่นจากรถไป ส่วนอาคมพยายามตีคู่ทางด้านคนขับรถบรรทุก และสามารถโดดเกาะตัวรถได้สำเร็จ

ooooooo

ที่สนามบินส่วนตัว ปราบบอกนักบินว่าตนพร้อมแล้วให้ออกเดินทางได้ แต่นักบินซึ่งเป็นคนของยุวดีบอกเขาว่า

“คุณยุวดีสั่งไว้ว่าคุณปราบต้องโทร.หาเธอก่อนขึ้นบิน”

ปราบไม่พูดอะไร แต่ยอมรับโทรศัพท์มือถือมาจากนักบินที่ต่อสายให้คุยกับยุวดี

เพียงมีสายโทร.เข้ามา ยุวดีใจร้อนถามทันที

“ถึงสนามบินแล้วใช่ไหม”

“ใช่ ฉันถึงแล้ว”

“งั้นก็บอกฉันมาได้แล้วว่ารหัสคืออะไร”

“ได้สิ เพื่อเป็นการตอบแทนที่เธอช่วยเหลือ ฉันจะส่งข้อความรหัสให้เธอเดี๋ยวนี้แหละ”

ปราบกดรหัสตัวเลขแล้วส่งข้อความไปพร้อมๆกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดพรายสาแก่ใจ

ยุวดีดูข้อความด้วยความดีใจ วาดหวังว่าคราวนี้จะได้รู้สักทีว่าสมบัติล้ำค่าในตู้เซฟคืออะไร

เธอกดรหัสตู้เซฟตามที่ปราบบอกมาอย่างลำพองใจ คริสติน่าที่ถูกทำร้ายจนสลบรู้สึกตัวพอดี เธอจับตามองยุวดีและลำดับเหตุการณ์ว่าเกิดอะไรขึ้น

ปราบไม่ได้โกหกหลอกลวง เขาให้รหัสตู้เซฟมาอย่างถูกต้อง แต่สิ่งที่ยุวดีพบในนั้นกลับทำให้เธอผงะตกใจสุดขีด

“ระเบิด!” ยุวดีร้องเสียงหลงและเห็นคริสติน่ากำลังไปที่ประตูท้ายรถ ก็ชักปืนเล็งทันที “แกจะไปไหนไม่ได้”

คริสติน่าไม่ยอมโดนยิงแน่ เธอพุ่งเข้ามาแย่งปืนจากยุวดีแต่ไม่สำเร็จ เพราะรถส่ายไปมาจนเธอเซถลาล้มลง ขณะที่ยุวดีตั้งหลักได้ดีกว่า ถือปืนตั้งท่าจะยิงอีกครั้ง

“แล้วเธอก็ต้องตายอย่างเดียวดาย โดยที่แดนไม่มา แล้วที่เขาไม่มาก็เพราะเขาไม่ได้รักเธอ”

พูดขาดคำ ยุวดียิงเปรี้ยง กระสุนไม่เข้าจุดสำคัญแต่ก็ทำให้คริสติน่าทรุดลงกุมบาดแผลด้วยความเจ็บปวด ยุวดีจะซ้ำอีกนัด แต่จังหวะนี้พิมพ์จันทร์โหนตัวจากหลังคาเข้ามาในรถแล้วถีบปืนในมือยุวดีหล่นไป

อาคมเข้ามาในรถได้แล้วเช่นกัน เขายิงคนขับรถตายแล้วบังคับรถแทน ไม่ช้าไม่นานรถก็หยุดลงกลางถนน พิมพ์จันทร์กับยุวดียังต่อสู้กัน ขณะที่คริสติน่าบาดเจ็บทรุดอยู่กับพื้น

ดิลกและธานีขับรถเข้ามาจอด จากนั้นรีบเร่งช่วยพิมพ์จันทร์พาคริสติน่าออกจากรถ ยุวดีไม่ยอมโดนระเบิดตายคนเดียวแน่ เธอกระเสือกกระสนหยิบปืนขึ้นมายิงพิมพ์จันทร์แต่อาคมพุ่งเข้ามาเอาตัวบังกระสุน

อาคมโดนยิงแต่ยังมีสติดีเยี่ยม เขาร้องบอกพิมพ์จันทร์ ให้หนีไป ปล่อยให้ตนตายอย่างมีค่าอยู่ตรงนี้ พิมพ์จันทร์ละล้าละลัง แต่ที่สุดก็โดนดิลกเข้ามากระชากตัวออกไป พร้อมๆกับอาคมโดนยุวดียิงอีกนัด

เสียงระเบิดดังตูม! ทั้งรถและคนที่อยู่ข้างในแหลกสลายเป็นชิ้นส่วน พวกดิลกสลดใจกับความเสียสละของอาคม ต่างยืนหน้าเศร้าไว้อาลัยผู้กล้า...

ที่สนามบินส่วนตัว นำพลพยายามจะยิงปราบกับแทมมี่ที่เพิ่งขึ้นเครื่องไปหมาดๆ แต่ไม่สำเร็จเพราะโภคัยตาไวรีบสกัด จังหวะนี้พวกอัศวินมาถึงพอดี อัศวินช่วยเหลือนำพลต่อต้านพวกโภคัย ขณะที่ธนุสซึ่งมาพร้อมอัศวินแยกตัวไปอีกทาง ใช้ฟายบอร์ดแอร์เครื่องเล่นประดิษฐ์ใหม่ของปรากรมแล่นผาดโผนโจนทะยานยิงปืนระเบิดใส่เครื่องบินอยู่หลายนัดกว่าจะโดนเป้าหมายอย่างจัง

เครื่องบินระเบิดกลางอากาศ จบชีวิตนายปราบนักค้ายาเสพติดรายใหญ่ไปพร้อมลูกน้องคู่ใจ ส่วนโภคัยกับสมุนอีกกลุ่มก็โดนทีมบราโว่เล่นงานจนบาดเจ็บล้มตาย ปิดภารกิจกำจัดคนชั่วได้ในที่สุด

ooooooo

คริสติน่าบาดเจ็บได้รับการผ่าตัดอาการปลอดภัยไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง อัศวินมาเยี่ยมเธอที่โรงพยาบาลและอยากให้เธอพักฟื้นอีกสองสามวัน แต่สายลับสาวสวยไม่ยินยอม

“ฉันหายดีแล้วค่ะเสธ. ถ้าจะนั่งๆนอนๆที่นี่มากเกินไป ฉันคงอกแตกตาย”

“เรื่องตั๋วเครื่องบินผมหาให้คุณได้แล้ว มีที่ว่างพอดี เครื่องออก 5 โมงเย็นวันนี้”

“ขอบคุณค่ะ ขอโทษที่ทำให้ยุ่งยาก แต่ฉันคิดถึงพ่อกับแม่เหลือเกินค่ะ อยากกลับไปพบท่านให้เร็วที่สุด”

“แล้วคุณจะกลับมาเมืองไทยอีกไหม”

“ยังไม่ทราบค่ะ เสธ.มีอะไรหรือคะ”

“คือผมเป็นห่วงคนคนหนึ่งน่ะ ถ้าเขารู้ข่าวว่าคุณบินกะทันหันแบบนี้คงช็อกน่าดู”

คริสติน่ายิ้มเศร้า สะเทือนใจอยู่ลึกๆ สาเหตุหลักที่เธอตัดสินใจบินกะทันหันก็เพราะน้อยใจเรื่องธนุส เธอเข้าใจผิดคิดว่าเขาไม่ได้รักเธอ แต่รักลำเพามากกว่า เพราะตั้งแต่เกิดเรื่องจนถึงเดี๋ยวนี้เธอยังไม่เห็นหน้าเขาเลย

ooooooo

วันเดียวกันนี้มีพิธีแต่งงานระหว่างดลฤดีกับดิลกอย่างเรียบง่าย มีแต่ญาติผู้ใหญ่และคนรู้จักใกล้ชิดเท่านั้น ดิลกมีเชื้อสายจีนจึงทำพิธียกน้ำชา

เมื่อบ่าวสาวยกน้ำชาให้ ธนุสรับถ้วยชามาดื่มแล้วกล่าวอวยพร

“ขอให้ทั้งสองคนมีความสุข มีความเข้าใจซึ่งกันและกัน และรักกันจนวันสุดท้ายนะ”

เสร็จแล้วธนุสส่งซองใส่เงินขวัญถุงให้บ่าวสาว จากนั้นบ่าวสาวก็รินน้ำชาให้ญาติและเพื่อนๆคนอื่น ทำแบบนี้ไปจนครบ จบที่แก๊งเพื่อนฝูงจอมทะเล้น โดยมีนำพลกับพิมพ์จันทร์เป็นหัวโจก

“หนักนิดเบาหน่อยก็อภัยให้กันนะคะ คิดถึงวันที่เคยลำบากด้วยกันเอาไว้”

“มีลูกหัวปี กลางปี ท้ายปี ขยันผลิตลูกทุกวันๆ อย่างมีอรรถรส...นำพลกล่าว”

“นำพลกล่าว...ดิลกก็รับปากเลยครับเรื่องนี้...เขาสัญญาว่าจะทำอย่างมีอรรถรสทุกๆวันนะตัวเอง”

ดิลกส่งสายตาหวานเยิ้มให้ดลฤดี...หญิงสาวเขินอายพูดพึมพำ

“บ้า...ดิลกพูดเป็นเล่น”

“พูดจริง”

ดิลกยืนยันแถมทำหน้าตาหื่นสุดฤทธิ์ ดลฤดียิ่งเขินจนหน้าแดง ทุกคนยิ้มเฮฮาแซวกันไปมาอย่างมีความสุข

อีกมุมหนึ่งภายในบ้านจัดงานแต่ง ธนุสถอยออกมารับโทรศัพท์จากอัศวินที่ตัดสินใจบอกเรื่องคริสติน่า กำลังจะกลับต่างประเทศ

ธนุสรับฟังด้วยความตกใจ อุทานอย่างไม่เชื่อหู

“อะไรนะครับ คริสติน่าไปที่สนามบินแล้วเหรอครับ...ครับๆ ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้”

ธนุสร้อนรน พิมพ์จันทร์กับนำพลออกมาเห็นพากันสงสัย

“มีอะไรคะหัวหน้า”

“ผมต้องไปแล้ว โทษที”

ธนุสเดินลิ่วออกไป ดิลกกับดลฤดีเห็นหลังไวๆ เข้ามาถามนำพลกับพิมพ์จันทร์เป็นการใหญ่ว่าเกิดอะไรขึ้น

ooooooo

ธนุสขับรถออกไปด้วยความกังวล เกรงจะไปไม่ทันคริสติน่า ตลอดทางเขาพยายามโทร.หาเธอแต่สายไม่ว่าง

คริสติน่าลากกระเป๋าเดินทางอยู่ในสนามบิน โทรศัพท์คุยกับใครบางคนอยู่ตลอดเวลา สีหน้าเธอเศร้าหมองบ่งบอกถึงความไม่สบายใจ

ธนุสมาถึงสนามบินแล้ว เขาจอดรถแล้วรีบวิ่งเข้าไปภายใน เป็นเวลาที่คริสติน่าเหลียวมองรอบทิศเหมือนกำลังมองหาใครบางคน เธอคาดหวังว่าธนุสจะมา แต่เมื่อมองจนแน่ใจว่าไม่มีก็หมดหวัง ก้าวเดินเข้าไปบริเวณด้านในซึ่งกันไว้เฉพาะผู้โดยสาร

ทันทีที่คริสติน่าเดินเข้าไป ธนุสวิ่งเข้ามาจากอีกมุม เขากวาดตามองหาคนรักพร้อมกับโก่งคอตะโกนเสียงดังเรียกชื่อเธอ

“คริสติน่า...อย่าทิ้งผมไป กลับมา...คริสติน่า”

ผู้คนในบริเวณนั้นแตกตื่น หันมองมาที่ชายหนุ่มเป็นตาเดียว รปภ.สนามบินรีบเข้ามาล็อกตัวเขาไว้

“ปล่อยผม...ปล่อย...คริสติน่ากลับมา...กลับมาก่อน”

รปภ.ไม่สนใจฟัง ควบคุมตัวธนุสเดินไปสงบสติอารมณ์ที่มุมหนึ่ง

“คุณส่งเสียงดังสร้างความแตกตื่น ถือเป็นการรบกวนคนอื่น”

“ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจ ผมเพียงอยากจะให้แฟนผมได้รับรู้ความจริง เธอกำลังเข้าใจผมผิด ผมไม่อยาก สูญเสียเธอไป”

คริสติน่าเดินเข้ามาเงียบๆ ได้ยินทุกคำพูดของธนุสเมื่อสักครู่

“ฉันรู้เรื่องทุกอย่างหมดแล้วค่ะแดน”

ชายหนุ่มหันขวับมาแล้วอึ้งตะลึงอย่างคาดไม่ถึง

“แต่ที่ฉันต้องไปก็เพราะฉันคิดถึงพ่อกับแม่ไม่เกี่ยวกับเรื่องอื่น”

หนุ่มสาวสบตากันนิ่งครู่หนึ่ง ก่อนโผเข้าสู่อ้อมกอดของกันและกันด้วยความรัก

“คริสติน่า...ผมจะไม่สูญเสียคุณไปใช่ไหม”

“ไม่ค่ะ ฉันตามหาคุณมาทั้งชีวิต ฉันก็จะไม่ยอมเสียคุณไปเพราะเรื่องงี่เง่าเด็ดขาด”

คริสติน่าคิดได้ กอดกระชับธนุสทั้งน้ำตาเอ่อคลอ แอร์โฮสเตสคนหนึ่งเดินเข้ามาเรียก

“คุณคริสติน่าคะ ได้เวลาแล้วค่ะ”

ธนุสใจหาย เชยคางคริสติน่าเพื่อจูบอำลา ทั้งคู่น้ำตาคลอไม่อยากจากกัน

“ผมรักคุณเหลือเกิน...คริสติน่า”

“ฉันก็รักคุณค่ะแดน”

ธนุสสวมกอดคริสติน่าอีกครั้งก่อนปล่อยเธอเดินจากไป และเฝ้ามองเครื่องบินลำนั้นด้วยความอาลัยอาวรณ์ แต่ยังมีความหวังอย่างเต็มเปี่ยม รอวันที่จะได้พบเจอคริสติน่าอีกครั้ง

ooooooo

- อวสาน -


ละครหักลิ้นช้าง ตอนที่ 15(ตอนจบ) อ่านหักลิ้นช้าง ติดตามหักลิ้นช้าง ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย หลุยส์ เฮสดาร์ซัน, เซฟฟานี่ อาวะนิค 6 ก.พ. 2560 09:18 2017-02-08T02:11:59+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ