ข่าว

วิดีโอ



ต้มยำลำซิ่ง

อ่านเรื่องย่อ

แนว:

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย:

กำกับการแสดงโดย:

ผลิตโดย:

ช่องออกอากาศ: สถานีโทรทัศน์ช่องอื่นๆ

นักแสดงนำ:

ฟ้าใสวิ่งตามเสี่ยดำรงออกมาหน้าห้อง แล้วพลันชะงัก เมื่อเห็นเสี่ยหยุดคุยกับอินทร มะปราง และจ๊ะจ๋า

“ทำดีมากจ๊ะจ๋า ที่รายงานเรื่องทั้งหมดให้ฉันฟัง แล้วที่ดีมากอีกเรื่องอยากจะลาออกเพื่อย้ายค่ายก็บอกกล่าวกันเป็น กิจจะลักษณะแบบนี้ ถือว่าให้เกียรติทั้งฉันและเธอ พวกใช้เล่ห์อุบายเอาตัวเข้าแลกน่ะ มันไม่เจริญหรอก”

ฟ้าใสได้ฟังก็ทั้งเจ็บทั้งแค้น แล้วเสี่ยดำรงก็หันมาฝากฝังจ๊ะจ๋ากับอินทร

“ดูแลจ๋าด้วยแล้วทำให้ได้อย่างที่นายเคยพูดจะปั้นจ๋าให้เป็นนักร้องคุณภาพอีกคน”

“สัญญาครับ” อินทรรับปาก

“เธอเป็นอิสระแล้วยายจ๋า” เสี่ยดำรงส่งยิ้มให้จากใจจริง

จ๊ะจ๋าน้ำตารื้นรีบไหว้ขอบคุณเสี่ย

เสี่ยดำรงกับลูกสมุนเดินจากไป อินทรกับมะปรางขยับจะพาจ๊ะจ๋าไปหาเจ๊จี่หอย แต่ฟ้าใสเข้ามาขวางแล้วเงื้อมือจะตบจ๊ะจ๋าที่เอาเรื่องของเธอไปแฉ แต่จ๊ะจ๋าจับมือของฟ้าใสยึดไว้ แล้วตบกลับอย่างแรงพร้อมประกาศตัว

“จำไว้ ต่อไปนี้ฉันไม่ใช่คนใช้ที่แกจะมาย่ำยีฉันได้อีกแล้ว นังฟ้าต่ำ” จ๊ะจ๋าเดินเชิดออกไป

ฟ้าใสลูบหน้าตัวเอง แล้วร้องกรี๊ดลั่น อินทรกับมะปรางยิ้มสะใจรีบตามไปบอกกับจ๊ะจ๋าว่า พวกเขาภูมิใจในตัวเธอมาก

ooooooo

ด้านรุ้งระวี เธอเห็นว่าเลยเวลานัดมามากแล้ว แต่ทูนอินทร์ยังไม่ติดต่อมาก็ชักห่วง จึงหันมาปรับทุกข์กับเจ๊จี่หอย นังเจ๊รีบการันตีว่า ทูนอินทร์ต้องมาช่วยรุ้งระวีทันแน่ๆ แล้วอิทธิในสภาพยับเยินเพราะถูกซ้อมก็เดินเข้ามาสั่งให้รุ้งระวีไปเปลี่ยน ชุด

“ทำไมคะ งานยังไม่เลิกเลย” รุ้งระวีเป็นงง

“เปลี่ยนชุดเถอะน่า งานเลิกแล้วเราจะไปสนามบินเดี๋ยวนี้”

“บินเที่ยงคืนนะคะ ออกจากที่นี่สามทุ่มก็ยังทัน”

“ไปเถอะน่า” อิทธิกระชากรุ้งระวี

“ไม่ ฉันไม่ไป” รุ้งระวีสะบัดออก

“เอ๊ะ ทำไมพูดไม่รู้เรื่อง”

“จะบอกให้ก็ได้ ว่าฉันไม่ไปไหนกับนายทั้งนั้น ถ้านายไม่พาแม่มาพบฉันก่อน นายผิดสัญญา ทำอะไรแม่ฉัน บอกมานะ นายทำอะไรแม่ฉัน”

“จะเสียงดังไปทำไมวะ ตอนนี้ฉันยังไม่ทำอะไรหรอก แต่ถ้าไม่ทำตามที่ฉันสั่ง ฉันทำแน่ ไป” อิทธิคว้ามือพารุ้งระวีออกไปจากห้อง

รุ้งระวีเรียกให้เจ๊จี่หอยช่วย เจ๊ขยับจะตามไป แต่ถูกคมกับเดชเข้าขวาง

อิทธิลากรุ้งระวีมาถึงโถงหน้าห้อง ทูนอินทร์ก็ปรากฏตัว

“คุณทูน” รุ้งระวีสะบัดหลุดจากอิทธิวิ่งเข้าไปกอดคนรัก

“แกมาทำไม ไม่ได้รับเชิญ” อิทธิตวาด

“มารับเจ้าสาวกลับบ้านฉันน่ะซี เพราะตอนนี้แกเป็นเจ้าของใครหรืออะไรไม่ได้อีกแล้วล่ะ แกต้องไปชดใช้กรรมที่แกก่อไว้”

“เฮ้ย เอามันออกไป” อิทธิสั่งลูกน้อง

คมกับเดชจะเข้าถึงตัวทูนอินทร์ ชายหนุ่มเรียกให้ทั้งสองดูด้านหลัง เห็นสารวัตรเด่นชัยเดินนำลูกน้องสี่นายเข้ามา และมีแสงหล้าเดินอยู่รั้งท้าย

อิทธิ คม และเดชหน้าซีดเมื่อเห็นแสงหล้าและตำรวจ

“แม่” รุ้งระวีมองแม่อย่างไม่เชื่อสายตา

“รุ้ง” สองแม่ลูกโผเข้ากอดกันร้องไห้

“แม่...แม่แสงหล้าของหนู เราได้เจอกันแล้ว แม่... มันทำอะไรแม่ เป็นแผลแบบนี้”

“แม่ไม่เป็นไรแล้วลูก”

“ตอบมาซีวะ ไอ้อิท แกทำอะไรแม่แสงหล้า”

ทูนอินทร์ตวาดใส่

อิทธิตีหน้ามึนบอกไม่รู้เรื่อง แล้วหันมาบอกสารวัตรว่า จะรีบไปฮันนีมูน

“ระงับการเดินทางได้แล้วครับ คุณออกนอกประเทศไม่ได้ เพราะตอนนี้คุณมีคดีอาญาหลายคดี ลักพาตัวนางแสงหล้า ทำร้ายร่างกายและวางแผนฆาตกรรมและยังมีคดีฉ้อโกง ขโมยทรัพย์สินอีกต่างหาก”

“ขโมยทรัพย์สินอะไร มีหลักฐานเหรอ”

“ก็งานเพลงของฉันไง เพลงต้มยำลำซิ่ง และบังเอิญว่า ตอนนี้มีแล้วว่ะ เพราะเด็กที่ร้านเพิ่งส่งคลิปจากมือถือของแม่แสงหล้ามาให้ฉันสดๆร้อนๆ”  ทูนอินทร์หยิบมือถือขึ้นมากดให้ทุกคนดูภาพ ตอนคำรณกับเดชเข้าไปขโมยเพลงในห้องทำงานของเขา

เดชหน้าซีดร้องถามว่า ไปถ่ายมาจากไหน ทูนอินทร์ จึงให้แสงหล้าช่วยเฉลย

“ฉันใช้มือถือถ่ายไว้เอง ตอนที่พวกแกเข้าไปขโมยของ”

“สารวัตร อย่าไปเชื่อพวกมันนะครับ นังแสงหล้านี่ใส่ความผม ผมไม่รู้เรื่องการลักพาตัวไอ้คนทำมันคือไอ้คำรณ ผัวเก่าของนังนี่ มันโยนความผิดมาให้ผม มันขู่เรียกเงินผมเป็นล้าน” อิทธิสร้างเรื่อง

รุ้งระวีเดินเข้ามาตบหน้าอิทธิฉาดใหญ่ “นี่ยังน้อยไปสำหรับความเลวที่แกทำกับฉัน กับแม่ และกับ

คุณทูน ไปตายในคุกได้แล้ว”

“จับตัวไป” สารวัตรสั่ง

ตำรวจเข้ามาใส่กุญแจมืออิทธิกับพวกแล้วพาออกไป แต่อิทธิยังปากดีหันมาตะโกนด่ารุ้งระวี

“นังเลว อีนังเนรคุณ ฉันเป็นคนสร้างแกมานะโว้ย สร้างให้แกโด่งดัง แกทำกับคนมีพระคุณแบบนี้เหรอวะ”

พวกทูนอินทร์มองตามอย่างสมเพชเวทนา ขณะที่รุ้งระวีเข้ามาขอบคุณชายหนุ่มที่ช่วยเหลือ

“มันเป็นหน้าที่ของพระเอกอยู่แล้วครับ” ทูน–อินทร์คุยโว

รุ้งระวียิ้มทั้งน้ำตา

“ลูกแม่ หมดทุกข์หมดโศกแล้วนะลูก” แสงหล้าเข้ามากอดรุ้งระวี

“ค่ะแม่...แม่คะ...นี่คือสิ่งที่หนูอยากทำมาตลอดทั้งชีวิตถ้าได้เจอแม่” รุ้งระวีทรุดลงนั่งกับพื้นแล้วบรรจงกราบแม่แทบเท้า ด้วยท่วงท่าอันงดงาม

แสงหล้าสะอื้นไห้ประคองลูกเข้ามากอดด้วยความปลื้มปีติ คนอื่นๆพลอยเต็มตื้นกันทั่วหน้า

ooooooo

วันต่อมา รุ้งระวีกับทูนอินทร์นั่งทานอาหารเช้าอยู่ด้วยกัน แสงหล้าเข้ามาช่วยจัดอาหารให้เช่นเดิม ทูนอินทร์ร้องห้าม เพราะแสงหล้าไม่ใช่แม่บ้าน

เหมือนก่อนแล้ว แต่แสงหล้าว่า นางมีความสุขที่ปรนนิบัติลูก

“งั้นแม่ต้องทานกับเราด้วย” รุ้งระวีประคองแสงหล้ามานั่งแล้วช่วยตักอาหารให้ บอกว่าเป็นความสุขของลูกที่ได้ดูแลแม่เช่นกัน

ทูนอินทร์ยื่นหน้าเข้ามาบอกกับแสงหล้าว่า จะขออนุญาตแต่งงานกับรุ้งระวี แสงหล้ายอมอนุญาตแต่มีเงื่อนไขว่า คนที่จะแต่งงานกันต้องไม่มีความลับต่อกัน แล้วพาทั้งสองไปที่ห้องพักของนางเพื่อให้ดูรูปเด็กหญิงแหม่มจ๋าที่ซ่อนเอาไว้

“นี่มันรูปยายแหม่มจ๋า แล้วแม่มีรูปยายแหม่มจ๋าได้ยังไงครับ” ทูนอินทร์แปลกใจ

“นี่แหละ คือความลับ เอ้า...รุ้ง เฉลยเสียที” แสงหล้ามองหน้าลูกสาว

รุ้งระวีหน้าจ๋อยยอมสารภาพว่า เธอคือ แหม่มจ๋าตัวแสบที่เอาตุ๊กแกไปใส่กางเกงของทูนอินทร์

“แล้วทำไมไม่บอกความจริงผมแต่แรก แล้วแม่แสงรู้ได้ยังไงครับว่าผมคือเด็กคนนั้น”

“นี่ไงคะ แม่เห็นรูปที่คุณถ่ายสมัยเด็กพวกนี้ มีรูปแหม่มจ๋าด้วย แม่ก็เลยรู้ว่า คุณคือเด็กผู้ชายน่ารักคนนั้น แล้วถ้าสังเกตให้ดี นี่คะรูปแม่ ยืนเข้าแถวอยู่กับเขาด้วย” แสงหล้าหยิบรูปตัวเองอยู่ในกลุ่มให้ทูนอินทร์ดู

“โธ่...ผมไม่ทันสังเกตจริงๆ รุ้ง...คุณปิดบังผม ต้องทำโทษด้วยการปล้ำ”

“ว้าย อย่านะ คุณทูน” รุ้งระวีวิ่งหนีไปรอบห้อง

ทูนอินทร์คำราม หันมาบอกแสงหล้าว่า อย่าห้ามแล้ววิ่งไล่ตามรุ้งระวี

แสงหล้าหัวเราะชอบใจ เปรยว่า ถ้าไม่มีอะไรปิดบังกันแล้ว นางก็อนุญาตให้แต่งงานกันได้

“อนุญาตแล้วนะครับไชโย” ทูนอินทร์กระโดดกอดรุ้งระวี

ooooooo

สองวันต่อมา รุ้งระวีกับแสงหล้าแต่งตัวสวยออกมานั่งอ่านหนังสือพิมพ์รอพวกทูนอินทร์ที่จะมารับไปทำบุญ

“แม่คะ ข่าวนี่บอกว่ายายฟ้าใสโดนคดีกับเขาด้วย เพราะสมรู้ร่วมคิดกับนายคำรณฆาตกรรมนางผกาค่ะ น่ากลัวจริงๆ คนพวกนี้” รุ้งระวีชี้ให้แสงหล้าดูภาพฟ้าใสในหน้าหนังสือพิมพ์

“อนาคตหมดกันเท่านี้ ทั้งนายอิทธิ ทั้งแม่ฟ้าใส เฮ้อ ถ้าไม่ละโมบไม่อยากได้ใคร่ดีในทางที่ผิด ชีวิตคงไม่ลงเอยแบบนี้ แล้วบริษัทนายอิทธิล่ะลูก ทำยังไงต่อ”

“ปิดไปแล้วค่ะ เห็นว่าจะขายเพื่อเอาเงินมาสู้คดี พวกนักร้องในค่ายตอนนี้ก็โดนลอยแพ แยกย้ายกันไปหมด”

“กรรมมันตามทันจริงๆนะ” แสงหล้าถอนใจ แล้วหันไปถามส้มป่อยที่นำน้ำกับของว่างมาเสิร์ฟ

“เอ...นี่หายไปไหนกันหมดล่ะ ไหนว่าจะไปทำบุญที่วัดไง”

“อ๋อ เขาเตรียมตัวกันอยู่ค่ะ” ขาดคำเสียงขบวนแห่ก็ดังมาจากหน้าบ้าน

แสงหล้ากับรุ้งระวีลุกออกไปดู เห็นเมธในฐานะ ผู้ใหญ่ฝ่ายชาย ถือพานธูปเทียนแพเดินนำทูนอินทร์ในชุดหล่อเข้ามา ตามด้วยหมู่มวลที่รำกันเฉิบๆ อย่างสนุกสนาน

ทูนอินทร์ยกขันหมากมาขอหมั้นรุ้งระวีตามประเพณี แสงหล้าไม่ขัดข้อง แถมยังออกปากว่า เธออนุญาตตั้งแต่วันแรกที่เห็นหน้าทูนอินทร์แล้ว

กองเชียร์เฮลั่น เจ๊จี่หอยหยิบกล่องแหวนส่งให้ทูนอินทร์ ชายหนุ่มรับมาเปิดแล้วบรรจงสวมแหวนให้รุ้งระวีพลางบอกกับเธอว่า ขอหมั้นอีกครั้ง

รุ้งระวียิ้มเขิน แสงหล้ากับเมธบอกให้หนุ่มสาวป้อนขนมให้กัน แต่บังเอิญมีเศษขนมเลอะแก้มรุ้งระวี ทูนอินทร์เลยถือโอกาสจุ๊บข้างแก้มของเธอเป็นการเช็ดไปในตัว

ทุกคนเฮฮาแล้วชวนกันออกมารำ ท่ามกลางบรรยากาศชื่นมื่นเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข

ooooooo

เมื่อทุกอย่างลงตัว ค่ายรุ้งกินน้ำของทูนอินทร์ก็ส่งเพลงต้มยำลำซิ่งออกมาชิมลาง และได้รับการต้อนรับจากแฟนๆเป็นอย่างมาก จนในที่สุด เหล่าหุ้นส่วนก็ลงมติจัดคอนเสิร์ตใหญ่ โดยใช้ชื่อว่าคอนเสิร์ตรุ้งกินน้ำ

คนดูแห่เข้ามาซื้อบัตรและรับของชำร่วยหน้างานอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง

เมธทำหน้าที่พิธีกรออกมากล่าวต้อนรับแฟนๆ

“ปลื้มใจเหลือเกิน สำหรับการต้อนรับของแฟนเพลง ที่มีให้กับค่ายเพลงน้องใหม่อย่างรุ้งกินนํ้าของพวกเรา ตอนนี้เพลงแรกของเราประสบความสำเร็จอย่างที่เราไม่คาด ต้มยำลำซิ่งติดอันดับหนึ่งของทุกโพลเป็นสัปดาห์ที่สองแล้วครับ และก่อนที่เราจะรับชมรับฟัง คู่ขวัญของเรา นายทูนกับน้องรุ้ง เรามาฟังศิลปินคู่ใหม่ของเราก่อนดีกว่า ขอแนะนำ น้องอินทรกับน้องจ๊ะจ๋าครับ”

คนดูปรบมือต้อนรับ อินทรและจ๊ะจ๋าออกมาร้องเพลงคู่กัน และมีมะปรางกับเจ๊จี่หอยมาร่วมเป็นหางเครื่องเต้นอยู่หน้าเวทีด้วย

เมื่อบทเพลงของอินทรกับจ๊ะจ๋าจบลง ทั้งสองก็ประกาศเปิดตัวรุ้งระวีกับทูนอินทร์ในเพลงรักน้องต้องลงตุ่ม

เหล่าคนดูกรี๊ดลั่น จากนั้นรุ้งระวีก็โชว์เพลงฝากจิ้มแจ่วไปแอลเอ โดยให้ทูนและทุกคนช่วยเป็นหางเครื่อง เหล่าแม่ยกพ่อยกรีบคล้องพวงมาลัย เมื่อจบเพลง

“รุ้ง...เอ คืนนี้เห็นว่าเรามีศิลปินน้องใหม่จะมาแนะนำให้รู้จักด้วยไม่ใช่เหรอ” ทูนอินทร์ชวนคุย

“ใช่ค่ะ แต่คงไม่ใช่น้องแล้วละมังคะ เพราะท่านเป็นคุณแม่ ขอต้อนรับศิลปินคนใหม่ของเรา คุณแม่

แสงหล้าค่ะ” ขาดคำ นักดนตรีก็ขึ้นเพลงสะพานรุ้ง

“แม่ขอร้องเพลงนี้ให้กับลูกแม่และคนดีของสังคมทุกคน” แสงหล้าในชุดไทยสวยสง่าก้าวออกมาจากกลุ่มหางเครื่อง นางร้องเพลงสะพานรุ้งได้อย่างไพเราะจับใจ

เสียงปรบมือกึกก้องเมื่อบทเพลงสะพานรุ้งจบลง

แล้วเสียงเพลงต้มยำลำซิ่งก็ดังขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ทุกคนออกมาร้องและเต้นร่วมกัน

พลุโปรยปรายมาเต็มเวที ทูนอินทร์ดึงรุ้งระวีมากอดแนบแน่น แล้วหันมาโบกมือให้คนดูเป็นการอำลา สายรุ้งกระจายพราวพร่างไปทั้งเวที ทุกคนมีความสุขกันทั่วหน้า

ooooooo

–อวสาน–


ละครต้มยำลำซิ่ง ตอนที่ 17(ตอนจบ) อ่านต้มยำลำซิ่ง ติดตามต้มยำลำซิ่ง ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย 23 ก.พ. 2555 08:36 2012-02-24T01:05:31+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ