นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ไฟหิมะ

    SHARE

    จากเรื่องที่รุมเร้าเข้ามา โดนพักงานราชการ รตีขอหย่า ทำให้หินยืนล้างจานอย่างเหม่อลอย

    บีบน้ำยาออกมามากโดยไม่รู้ตัว แม่เดินมาเห็นสะกิดเตือน หินรีบขอโทษแล้วจะแก้ตัวเรื่องตนกับเผือก แต่สุนีย์ตัดบทว่าเข้าใจผิดไปเองและมองลูกชายอย่างเห็นใจ

    “กลุ้มใจเรื่องอะไรกัน เมื่อคืนเมาเละทั้งคู่เลยรึ”

    “เปล่าครับ” หินยังคงเก็บความทุกข์ไว้คนเดียวไม่อยากให้แม่หนักใจ แต่แม่ก็รู้ทัน

    “ทะเลาะกับรตีมาอีกแล้วใช่ไหม เป็นเพราะแม่อีกรึเปล่า ถ้าใช่...แม่ว่าหินกลับบ้านเถอะ อย่าค้างที่นี่เลยนะลูก เห็นลูกกับรตีมีปัญหากันแล้วแม่ก็ไม่สบายใจ”

    “ไม่ใช่เพราะแม่หรอกครับ...ผมขอนอนที่นี่ซักคืนสองคืนเถอะนะครับแม่ ผมคิดถึงแม่”

    สุนีย์รู้ว่าลูกฝืนยิ้มจึงจับมือให้กำลังใจและถามว่าเขาเหนื่อยมากใช่ไหม เพียงแค่นี้ชายร่างกำยำอย่างหินก็น้ำตารื้น

    “เหนื่อยนักก็พักบ้าง อะไรที่หนักก็วางมันลง

    จะแบกไว้ทำไมตลอดเวลา”

    หินพูดไม่ออก ระหว่างนั้นน้ำเดินมาได้ยินทุกอย่าง เสนอทางเลือกให้ทันที ทางออกทางเดียวคือต้องเลิกกับรตี สุนีย์เอ็ดลูกสาว น้ำให้เหตุผลว่าผู้หญิงคนนี้ไม่เคยเคารพแม่ ไม่เคยพูดดีกับสามี ทำเหมือนครอบครัวเราเป็นตัวอะไรไม่รู้ แล้วจะทนต่อไปทำไม หินตอบเบาๆ

    “ก็เพื่อรักษาชีวิตคู่ของเราเอาไว้”

    “แค่นั้น!” น้ำเสียงสูงแล้วย้ำว่าถ้าแค่นั้น พรุ่งนี้ไปหย่าได้เลย เพราะเขาไม่ได้ทนเพราะรัก

    หินอึ้งคำพูดของน้องแทงใจ น้ำรีบคว้าถุงข้าวกล่องและมะม่วงเบาออกไปก่อนโดนแม่เอ็ด...สุนีย์หันมาปลอบหินอย่าไปสนใจคำพูดโดยไม่คิดของน้อง แต่เขากลับคิดตามและเดินตามออกมาหน้าบ้าน ทำตัวร่าเริงอาสาเป็นวินมอเตอร์ไซค์ให้ น้ำจ้องหน้าพี่ชายแล้วเหน็บ

     “คุณหินคะ คุณก็รู้นะคะว่าคุณเป็นใคร คุณเป็นลูกชายคนโปรดของคุณแม่สุนีย์นะคะ แถมยังเป็นอดีตผู้กองอย่างเท่ แล้วนี่จะมาแย่งอาชีพมอเตอร์ไซค์วินเชียวเหรอคะ” พอเห็นพี่ชายยืนอึ้งก็รู้สึกผิดรีบขอโทษ

    หินกลับยิ้มให้แล้วพูดเล่นว่าหันมารับจ๊อบมอเตอร์ไซค์วินก็ดี สองพี่น้องหัวเราะให้กันแล้วพากันไปส่งของ...ปรากฏว่าสถานที่แรกที่น้ำมาส่งของคือบริษัทที่ติ๊ยาทำงาน

    น้ำหิ้วถุงพะรุงพะรังเข้ามา ตื่นตากับความโอ่อ่าของสถานที่ และพนักงานที่แต่งตัวกันสวยงามตามสมัย จินนี่เดินออกมาเห็นถลึงตาไม่พอใจปรี่เข้าไปเอาเรื่อง

    “นี่ๆหยุด...หยุด ที่นี่ออฟฟิศนะยะไม่ใช่สวนสาธารณะ ถึงจะมาเดินชมนกชมไม้น่ะ ว่าแต่หล่อนเป็นใคร? มาทำอะไร? หรือจะมาพบใครไม่ทราบ?”

    น้ำหมั่นไส้แกล้งยื่นถุงแทบชนหน้า พอจินนี่รู้ว่าเป็นกะปิโหว่ก็เหยียดว่าแค่เด็กส่งของและโวยนี่เอง


    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    2 สหายจับมือจัดการเดียรถีย์ ขจัดเภทภัยให้ชาว “ไผ่แดง”

    2 สหายจับมือจัดการเดียรถีย์ ขจัดเภทภัยให้ชาว “ไผ่แดง”
    24 ต.ค. 2564

    00:01 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอาทิตย์ที่ 24 ตุลาคม 2564 เวลา 05:45 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์