นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ไฟหิมะ

    SHARE

    ค่ำคืนนั้นติ๊ยานั่งยิ้มอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง คิดถึงคำขอของหิน...อย่าเพิ่งถอดใจจากเขา เขาจะรีบจัดการปัญหาของตัวเองให้เร็วที่สุด เพื่อที่จะได้คบกันอย่างถูกต้อง

    เช้าวันต่อมา จักรรู้จากติ๊ยาว่านลินเปิดร้านดอกไม้ เขาทำทีไม่สนใจแต่แปลกใจว่าเพื่อนรู้จากหินได้อย่างไร เพราะเมื่อวานทำงานอยู่ด้วยกันทั้งวันจนเที่ยงคืน ติ๊ยาหน้าเหวอโมโหกลบเกลื่อน จะรู้ตอนไหนก็เรื่องของตน จักรจึงย้อนให้บ้างว่ามาบอกทำไม

    “เผื่อแกอยากรู้ว่าตอนนี้น้องลินไปทำอะไรอยู่ที่ไหน”

    “ฉันไม่ได้อยากรู้...” จักรวางฟอร์มปากแข็ง

    “ไม่อยากรู้ก็ไม่อยากรู้ ร้านเปิดแปดโมงถึงหกโมงเย็นนะ”

    “แปดโมงถึงหกโมงเย็นเหรอ?” จักรลืมตัว ติ๊ยาหัวเราะก๊าก

    “ไหนบอกไม่อยากรู้ แล้วถามย้ำทำไม...ไอ้ขี้เก๊ก” ติ๊ยาหมั่นไส้เดินหนี จักรมองเวลาเห็นว่าตอนนี้เก้าโมงเช้าก็ยิ้มออกมาน้อยๆ...

    และแล้วจักรก็แอบมาดูให้เห็นกับตาว่านลินอยู่ดีมีสุข ทำทีเป็นไม่รู้ว่าเป็นร้านเธอ เดินเข้ามาเลือกดอกไม้ พอนลินเงยหน้าจากการทำงานขึ้นมาต้อนรับก็ทำเป็นตกใจ

    “อ้าว ยัยคุณหนู บังเอิญจังที่ได้เจอคุณที่นี่”

    “นั่นสิคะ บังเอิญจริงๆ คุณจักรมาสั่งดอกไม้เหรอคะ”

    “ใช่ แล้วเธอมาทำอะไรที่ร้านดอกไม้”

    พอนลินบอกว่าเป็นเจ้าของร้าน เขาก็แอ็กติ้งใหญ่มากไม่อยากเชื่อว่าคนซุ่มซ่ามจะมาเป็นเจ้าของร้านได้ หญิงสาวอวดว่าเธอชอบจัดดอกไม้และจัดได้เก่งด้วย จักรจึงขอให้เธอจัดให้ช่อหนึ่ง นลินซักถามว่าให้ใคร อายุเท่าไหร่ และชอบดอกไม้แบบไหน

    “ให้ผู้หญิง...อายุประมาณคุณ...ดอกไม้แบบที่คุณชอบ...”

    นลินมองหน้า จักรกลบเกลื่อนให้จัดๆมา เธอจึงเลือกดอกไม้ตามที่ชอบจัดให้อย่างสวยงาม จักรอึ้ง

    ไม่คิดว่าคนอย่างเธอจะจัดดอกไม้ได้สวย แล้วถามราคา

    “ไม่เป็นไรค่ะ ถือว่าคุณจักรมาประเดิมเป็นลูกค้าคนแรกของวันนี้”

    “ไม่ได้ ของซื้อของขาย ขืนจัดให้ลูกค้ารายแรกทุกคนฟรี ร้านก็เจ๊งสิคุณ” จักรวางเงินให้สองพัน นลินเรียกเขาไว้ เขายักคิ้วบอก “ไม่ต้องทอน...ทิป...”

    “เอ่อ...ไม่ใช่ค่ะ...คือ...สามพันค่ะ ที่คุณให้มาแค่สองพัน”

    “บ้า! ดอกไม้อะไรตั้งสามพัน เฮ้ย ไม่ใช่ คือ...เอาไป... ดอกไม้อะไรแค่สามพัน” จักรถือดอกไม้เดินลิ่วออกจากร้าน นลินมองตามตาปริบๆอมยิ้มนิดๆ

    จักรถือช่อดอกไม้เดินเข้าออฟฟิศ ติ๊ยาเห็นแซวทันที “ไอ้เราก็ว่าหายไปไหน ที่แท้...”

    “ที่แท้อะไร พูดจาให้มันดีๆ”

    “นั่นไงหลักฐาน ในมือน่ะ ไปหาน้องลินที่ร้านดอกไม้มาเหรอ...”

    จักรอ้างว่าพอดีต้องใช้ดอกไม้อย่ามาหาเรื่อง

    ติ๊ยาหมั่นไส้เพื่อนจึงพูดลอยๆว่า

    “การจะรักจะชอบใครซักคน มันไม่ใช่เรื่องผิดเลยนะเว้ย...”

    “ใครรักใคร ชอบใคร” จักรไม่ยอมรับ ติ๊ยาชี้หน้าพูดจี้ใจ

    “อยากให้พูดตรงๆใช่ป่ะ ได้...แกชอบน้องลิน... อย่ามาปฏิเสธ เพราะแค่แกอ้าปาก ฉันก็เห็นไปถึงหัวใจของแกแล้วไอ้จักร แกรักเขา”

    บอสหนุ่มปฏิเสธลิ้นพัลวัน...จินนี่แอบฟังรู้สึกผิดหวังอิจฉาตาร้อนอย่างมาก พอสองบอสเดินกันไป ก็เห็นว่ามีนามบัตรตกอยู่ เก็บขึ้นมาดู ตาวาวโรจน์ที่เป็นนามบัตรร้านนลิน

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    ขำกรามค้าง “แม็ค-แจ็คกี้” แฉเบื้องหลัง แสนทุลักทุเล ใน “นางฟ้าอสูร”

    ขำกรามค้าง “แม็ค-แจ็คกี้” แฉเบื้องหลัง แสนทุลักทุเล ใน “นางฟ้าอสูร”
    21 ต.ค. 2564

    08:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพฤหัสที่ 21 ตุลาคม 2564 เวลา 10:46 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์