ข่าว

วิดีโอ



ดวงใจในไฟหนาว

อ่านเรื่องย่อ

แนว: โรแมนติก-ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์ (บ๊วย)

กำกับการแสดงโดย: สมจริง ศรีสุภาพ

ผลิตโดย: บริษัท กู๊ด ฟีลลิ่ง จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: เจมส์ มาร์, จีน่า ญีนา ซาลาส

แผนบีบเปรมจิตของเยี่ยมยุทธกับดาวเหนือคือให้ดาวเด่นเป็นพยานสำคัญ สองหนุ่มสาวมุ่งหน้าไปหาดาวเด่นที่บ้านแดนกับเดือนเพ็ญกล่อมให้กลับตัวกลับใจและร่วมมือเอาผิดเปรมจิต

เยี่ยมยุทธไม่เร่งรัดดาวเด่นแต่เสนอตัวช่วยให้อีกฝ่ายหาเงินได้อีกครั้ง

“ถ้านายกลับมาหาเงินได้ความภาคภูมิในชีวิตของนายจะกลับมา นายจะมีกำลังใจฟื้นฟูร่างกายเพราะการทำมาหาเลี้ยงชีพได้ด้วยตัวเองคือศักดิ์ศรีของทุกชีวิต”

ดาวเด่นคล้อยตามแต่ไม่มีไอเดียธุรกิจสำหรับคนพิการ เยี่ยมยุทธเสนอให้เขาทำเพจความรู้เกี่ยวกับรองเท้ากีฬาเพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายชื่นชอบถึงขั้นบ้าคลั่งรองเท้ากีฬามากแค่ไหน

“เพจให้ความรู้...ตรงๆเลยนะผมไม่ใช่คุณ ผมไม่เคยได้อะไรจากสังคมแล้วทำไมผมต้องให้อะไรกับสังคมด้วย”

“นี่ล่ะปัญหาของนาย นายไม่เคยให้นายเลยไม่เคยได้รับสิ่งดีๆ เพราะนายคิดถึงแต่ตัวเองนี่ไงนายถึงไม่รวย”

เยี่ยมยุทธร่ายคาถาเศรษฐีประจำตัวคือเป็นผู้ให้ได้ถึงจะเป็นผู้รับที่ยิ่งใหญ่

“คนรวยเป็นพวกไหนรู้ไหม...เมื่อเป็นคนขายเขาจะเป็นคนขายที่ดี คิดถึงแต่คนซื้อ ห่วงแต่จะให้สิ่งดีๆ ที่คนซื้อต้องการ ให้บริการคิดแก้ปัญหาเวลาลูกค้ามีปัญหา ส่วนพนักงานรายเดือนคิดถึงแต่ว่าวันนี้จะได้เงินเท่าไหร่ จะเลิกงานกี่โมง คนพวกนี้คิดแต่จะเป็นผู้รับ คนพวกนี้เรียกว่าลูกจ้างรายวัน ตลอดชีวิตจะเป็นได้แค่แรงงานไร้ฝีมือ...เป็นคนจน!”

ดาวเด่นผงะ ก่อนจะยอมรับความจริงด้วยสีหน้าจ๋อยๆ เยี่ยมยุทธต้องให้กำลังใจ

“ถ้านายมอบความรู้ทุกคนจะเชื่อถือจะเข้ามาหา พอมีคนเข้ามาหาทีนี้แล้วแต่นายจะขายรองเท้า จะรับจ้างรีวิวรองเท้า จะเปิดประมูลรองเท้าก็แล้วแต่นายละ”

ดาวเหนือเสริมดักคอ “แต่ห้ามรับพนันบอลนะ คนรวยที่ทำผิดกฎหมาย รวยเร็วจริงแต่ไม่นานหรอก”


“เข็ดแล้วน่า เอาเป็นว่าผมจะลองดู”

ในที่สุดเยี่ยมยุทธกับดาวเหนือก็เกลี้ยกล่อมดาวเด่นสำเร็จ ทั้งเรื่องเปิดเพจให้ความรู้และเป็นพยานปากเอกคดีเผามูลนิธิ แต่ไม่ทันเริ่มคลี่คลายทุกอย่าง

สองหนุ่มสาวก็ต้องตกใจกับวีรกรรมของสุนทร

แทนไทวิ่งโร่มาแจ้งข่าวว่าสุนทรทำคลิปกับเพจแฉความจริงเรื่องคดีวางเพลิงบ้านนนท์กับสุดา

“เมื่อยี่สิบปีก่อนผมเป็นคนวางเพลิงบ้านหลังนี้ครับ...ในหนังสือพิมพ์เก่านี่ ผมทำเพราะพวกธนานุวัตรจ้างผมครับ พวกธนานุวัตรฆ่าคนเพื่อให้ได้เป็นเจ้าของธนาคารครับ”

ความจริงจากปากสุนทรทำให้หลายคนเต้นผางโดยเฉพาะเปรมจิตที่คิดฆ่าปิดปากสุนทร สมุนเก่าซึ่งเคยส่งไปซ้อมดาวเด่นถูกเรียกตัวมาอีก โชคดีที่เยี่ยมยุทธกับดาวเหนือช่วยทันสุนทรเลยแค่ถูกรถเฉี่ยวหัวแตก

ไม่ถึงแก่ชีวิต กระนั้นทั้งหมดก็ได้ข้อความขู่จากเปรมจิตให้สุนทรเก็บปากเก็บคำให้ดีหากไม่อยากตาย!

ooooooo

เยี่ยมยุทธตัดสินใจเปิดศึกเต็มที่กับเปรมจิต บุกไปเอาเรื่องถึงบ้านศิลาทองเรื่องสุนทรถูกข่มขู่

“เพจแฉความจริงมีคลิปนายสุนทรออกมาแฉเรื่องท่านประธาน”

“เพจพวกนั้นไม่มีหลักฐาน มันจะใส่ร้ายใครก็ได้ อย่าบ้าตามโซเชียลไปเลย อ่านอะไรที่มันมีสาระหน่อยนะ”

“ถ้ามันไม่ใช่เรื่องจริงท่านคงไม่ส่งคนไปทำร้ายสุนทรหรอกใช่ไหมครับ”

“ลอบวางเพลิงหุ้นส่วนเพื่อให้ได้ครอบครองธนาคารเนี่ยมันเป็นข่าวลือที่มีมานานตั้งแต่ยี่สิบปีที่แล้ว แล้วไงหรือ...ได้แต่ลือ ฉันก็ยังอยู่ตรงนี้ เพราะฉะนั้น

อย่าสนใจให้มาก เอาเวลาไปทำงานดีกว่านะ”

ท่าทีไม่สะทกสะท้านของเปรมจิตทำให้เยี่ยมยุทธใช้ไม้แข็งเรียกปิ่นมุกมาชำระความเรื่องทั้งหมด ปิ่นมุกดีใจได้เจอหน้าเขาแต่กลับต้องหน้าถอดสีเมื่อเขาส่ง


มือเปื้อนเลือดให้แม่จับ

“เลือดครับ! เปื้อนเลือดของนายสุนทร ผมจงใจไม่ล้างเพื่อมาหาท่านประธานโดยเฉพาะ”

เปรมจิตตกใจมากพยายามดึงมือออกแต่เยี่ยมยุทธก็ยึดมือไว้และเริ่มเผยตัวตนแท้จริง

“เด็กชายคนหนึ่งกำพร้าพ่อแม่ ต้องเติบโตอย่างโดดเดี่ยวในบ้านเด็กกำพร้า นายสุนทรกลายเป็นบ้า ครอบครัวแตกแยก ลูกของนายสุนทรต้องโตในมูลนิธิ ทั้งหมดคือฝีมือของคุณ”

“แกเป็นใคร!”

“ดูหน้าของผมสิ คุณคิดว่าผมเป็นใคร”

“ตลอดเวลาที่แกเข้ามาในชีวิตปิ่นมุกแกซ่อนบางอย่างไว้ แกซ่อนอะไรไว้”

“ผมคือลูกชายของนนท์และสุดาที่ถูกคุณลอบวางเพลิงเผาบ้านจนตายเมื่อยี่สิบปีที่แล้ว!”

ความจริงตรงหน้าทำให้เปรมจิตช็อก เช่นเดียวกับปิ่นมุกที่สำเหนียกถึงความรู้สึกแท้จริงของเขา

“ที่คุณเข้ามาในชีวิตฉัน ที่คบฉันก็เพื่อ...”

“เพื่อเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของธนานุวัตร เพื่อตามหาน้องสาวของผมที่ท่านประธานรับอุปการะ ตอนนี้น้องสาวของผมอยู่ที่ไหน บอกมา บอกมาเดี๋ยวนี้!”

เปรมจิตยังหาเสียงตัวเองไม่เจอปล่อยให้ปิ่นมุกตัดพ้อด้วยความน้อยใจ

“คุณคงคิดแล้วว่าฉันคือคนโง่ที่คุณจะหลอก จะปั่นหัวได้ ฉันเป็นแบบนั้นในสายตาของทุกคนใช่ไหม”

เยี่ยมยุทธถอนใจยาว รู้สึกผิดไม่น้อยแต่จำเป็นต้องทำ “ผมรู้จักผู้หญิงอย่างคุณดี ผมชดเชยให้คุณด้วยการทำให้คุณเป็นคนดีขึ้น ผมเชื่อมั่นในตัวคุณจริงๆปิ่นมุก ไม่ได้หลอกลวงไปซะทั้งหมดหรอก”

“แต่ฉันทำเรื่องเลวทรามไปมากมายเพราะคุณนะ! เพราะคุณ!”

“ใช่...ผมทำให้เรื่องวุ่นวาย ผมอยากจบมันทุกวันแต่ผมยังไม่เจอน้อง เสียงน้องร้องไห้ยังตามเรียกให้ผมกลับมา ฉะนั้นมาจบเรื่องเลวๆของคนเลวอย่างพวกเราเถอะ บอกผมมาว่าน้องผมอยู่ไหน ยี่สิบปีที่ผ่านมาคุณทำอะไรกับเธอบ้าง”

เปรมจิตเจ็บใจที่ถูกหลอกแหวใส่เยี่ยมยุทธไม่ไว้หน้า

“อย่ามาทำเสียงแบบนี้ใส่ฉัน ฉันเป็นเจ้านาย ฉันเป็นแม่ยาย ฉันคือธนานุวัตร ฉันเหนือกว่าแกหลายขุม!”

ooooooo

เปรมจิตปากแข็งไม่ยอมเล่าความจริงเมื่อยี่สิบปีก่อนโดยเฉพาะเรื่องขวัญน้องสาวคนเดียวของเยี่ยมยุทธ พ่อมดการเงินต้องเปิดคลิปสารภาพความจริงทั้งหมดของดาวเด่นให้ดู เปรมจิตหน้าซีด กลัวแต่ทำไม่ยี่หระ

“ก็แค่แหล่งข่าวที่หาความจริงไม่ได้ ไม่มีใครเชื่อถือพวกแกหรอก”

เยี่ยมยุทธเหยียดยิ้มเย็น ท้าทาย “เรามาลองดูไหมครับ...ภาพกล้องวงจรปิดจากสังคมโซเชียลทั้งเรื่องวางเพลิงมูลนิธิ เรื่องวางเพลิงบ้านดาวเด่น รถชนสุนทร บางทีอาจได้หลักฐานไปถึงคดีเก่าของพ่อผม คนเป็นหมื่นเป็นแสน คดีตั้งสามสี่คดี ขอแค่หลักฐานสักชิ้นสักคดีคุณก็อยู่ไม่ได้แล้ว”

“แก...ไอ้เด็กเมื่อวานซืน...นี่แกกล้าหรือ”

“ตำแหน่งคุณคือผู้บริหารสถาบันการเงิน ต้องมือสะอาด น่าเชื่อถือ ไม่ต้องรอกฎหมายไม่ต้องรอตำรวจหรอก แค่ลูกค้าสงสัยไม่แน่ใจแล้วเกิดปิดบัญชีธนาคารสักยี่สิบเปอร์เซ็นต์ ขอแค่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น คุณก็อยู่ไม่ได้แล้ว”

เปรมจิตจนมุมกัดฟันสารภาพเรื่องอดีตเมื่อยี่สิบปีก่อน

“ตอนนั้นแกเจ็ดแปดขวบ หวังว่าแกคงจำได้ว่าน้องสาวแกไม่ค่อยสบาย...เป็นโรคหัวใจ”

คำสั่งเสียของพ่อดังในหัว เยี่ยมยุทธจำได้ว่าสัญญาจะดูแลน้องสาวคนเดียวให้ดี

เปรมจิตไม่รู้ความนัยนั้นร่ายให้ฟังถึงเรื่องเก่าๆ “หลังไฟไหม้แกช็อกและมีอาการหลงลืมความจำ ฉันตัดสินใจทิ้งแกไว้บ้านเด็กกำพร้าไม่ให้แกเห็นสิ่งแวดล้อมเก่าๆ เดี๋ยวความทรงจำมันจะคืนมา แต่น้องสาวแกเป็นโรคหัวใจ ฉันตัดสินใจอุปการะและส่งเข้ารักษาที่โรงพยาบาลแต่โชคไม่ดีน้องแกตายหลังจากไฟไหม้หนึ่งเดือน”

ความจริงจากปากเปรมจิตทำให้เยี่ยมยุทธอ้าปากค้าง เปรมจิตไม่ยี่หระขู่ให้เขาวางมือหากไม่อยากตาย

เยี่ยมยุทธไม่กลัวสวนกลับ “คุณครอบครองธนานุวัตรด้วยการโกงพ่อผมมา พ่อผมเป็นเจ้าของธนาคารนี้มาก่อน เพราะฉะนั้นคุณต้องยกหุ้นส่วนส่วนหนึ่งชดเชยให้คนที่คุณทำร้าย จากนั้นคุณต้องออกจากตำแหน่งบริหารซะ!”

“ไอ้เลว! ฉันไม่ยอมทิ้งธนานุวัตรหรอก ฉันต้องใช้ชีวิตคู่กับผู้ชายเจ้าชู้ ต้องทำงานหนักวันละสิบสองชั่วโมงเพื่อธนาคารนี้ ธนานุวัตรยิ่งใหญ่ขึ้นมาเพราะฉัน”

“คุณไม่มีทางเลือก สังคมสมัยนี้เขาไม่ต้องการหลักฐาน ไม่ต้องฟ้องศาลหรอกนะ คลิปสุนทรมีคนสนใจช่วยตามหาหลักฐานเยอะแยะ แล้วถ้าคลิปดาวเด่นถูกส่งเข้าโซเชียลเป็นคลิปที่สอง ของผมเป็นคลิปที่สาม ดาวเหนือเป็นคลิปที่สี่ กรรมการทุกคนเขาจะบีบคุณให้ลาออกเอง คุณอยู่ไม่ได้หรอก...เชื่อเหอะ”

“ไม่ๆๆ ฉันสร้างธนานุวัตรมากับมือ ฉันไม่ยอมให้ใครมาชุบมือเปิบหรอก...ไม่ยอม!”

เปรมจิตจะไม่ยอม ปิ่นมุกต้องกล่อมให้ทำใจและเลิกแล้วต่อกัน เยี่ยมยุทธสงสารปิ่นมุกยอมอ่อนท่าทีลง

“ผมแค่ต้องการส่วนที่เป็นของพ่อผมคืนมาเท่านั้น มันคงไม่ได้ทำให้คุณยากจนลงสักเท่าไหร่หรอก ผมส่งรายละเอียดหุ้นที่ผมต้องการให้คุณแล้ว จัดการภายในสามวัน ถ้าคุณไม่ทำ คุณจะพบตัวเองเป็นข่าวใหญ่ทุกสื่อ!”

คำขู่ของเยี่ยมยุทธทำให้เปรมจิตไม่มีทางเลือกต้องยอมแบบเสียไม่ได้ ปิ่นมุกเห็นแม่เศร้าก็ถอนใจยาวก่อนหันไปทางเยี่ยมยุทธ...ชายหนุ่มที่เธอเคยหลงรัก

“ต่อไปนี้ฉันคงหมดความหมายสำหรับคุณแล้วใช่ไหม”

“ถ้าคุณต้องการคำขอโทษ...ผมขอโทษ สำหรับผมคุณคือเพื่อน คือน้องสาวตลอดไป”

คำปลอบของเยี่ยมยุทธทำให้เปรมจิตแสยะยิ้ม โพล่งเสียงเย็น

“เรียกร้องให้พ่อแกเหรอ เอาธนาคารคืนให้พ่อแกหรือ แกไปตรวจบางอย่างก่อนนะแล้วค่อยมาบอกว่าแกสมควรได้รับสิทธิ์เป็นเจ้าของธนาคารนี้ไหม ฉันถามหน่อย...แกรู้จักพ่อแกแค่ไหน”

“จะรู้จักแค่ไหนก็ไม่สำคัญ ถึงเขาจะเป็นยังไงคุณก็ไม่มีสิทธิ์ฆ่าเขา”

“ฉันจะส่งเบอร์คนคนหนึ่งให้แก เขาชื่อคุณมลเป็นเจ้าของธนาคารธนานุวัตรคนแรกก่อนจะเปลี่ยนมือมาให้พ่อแก ถ้าอยากรู้เรื่องพ่อของแกจริงๆ ไปถามเขาสิ...”

ooooooo

เยี่ยมยุทธหัวใจสลายจากความจริงที่ว่าขวัญน้องสาวแท้ๆตายแล้ว ดาวเหนือต้องปลอบให้ทำใจเพราะทุกอย่างเป็นอดีตและเขาพยายามดีที่สุดแล้ว

เปรมจิตใจเสียมากและตัดสินใจโทร.หามลเจ้าของเดิมของธนาคารธนานุวัตรให้เจอเยี่ยมยุทธ มลรับปากแต่ไม่วายแดกดันเยี่ยมยุทธตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเพราะยังเคืองกับสิ่งที่นนท์เคยทำกับครอบครัว

“พ่อฉันตายตั้งแต่ฉันยังเด็ก แม่ฉันคบกับนนท์ พ่อของคุณอายุได้สักห้าสิบมั้ง นนท์หน้าตาดีมาก เขาชอบหมุนเหรียญนั่นเหมือนคุณและเขาอายุเท่าฉัน...ใช่...แม่ของฉันถูกผู้ชายอายุคราวลูกหลอกเอาสมบัติ!”

เยี่ยมยุทธหน้าเจื่อนไม่อยากเชื่อหู “พ่อผมแต่งงานกับแม่คุณหรือ”

“พ่อคุณมีแฟนอยู่แล้วคือแม่คุณ แต่เขาก็ยังอยากแต่งงานกับแม่ฉันเพื่อสร้างเนื้อสร้างตัว แต่งงานได้แค่สามปี ธนาคารที่เคยเป็นของครอบครัวเราก็กลายเป็นของพ่อเธอ”

ยิ่งพูดยิ่งของขึ้น เรื่องราวในอดีตยังฝังใจและมลไม่รีรอจะขยี้หัวใจเยี่ยมยุทธให้ยับเยิน

“พ่อเธอใช้เสน่ห์เพื่อหลอกแม่ฉันจนโงหัวไม่ขึ้น พอได้ธนาคารก็หาเรื่องทะเลาะกับแม่จนต้องหย่ากันเพราะพ่อเธอต้องการแต่งงานกับแม่เธอ”

“มันเป็นเรื่องในมุมของคุณ คุณมองจากมุมมองของคุณ!”

“ครอบครัวคุณตามีธุรกิจหลักเป็นโรงพยาบาลแม่ฉันถึงยอมตัดใจและบอกให้ฉันซึ่งเป็นทายาทตัดใจจากทรัพย์สมบัติชิ้นนี้ แต่ฉันเฝ้าแอบดูมันเงียบๆ นนท์ยิ่งรวยยิ่งเลว เขาติดการพนัน ขี้เกียจทำงาน เขาชวนโตมรที่มีเงินและอยากเป็นเจ้าของธนาคารมาร่วมหุ้น จากนั้นพ่อจอมขี้เกียจของเธอก็ทิ้งทุกอย่างให้โตมรและเปรมจิตบริหาร”

“พ่อผมติดการพนันหรือครับ”

มลพยักหน้า “จอมรีดไถเลยแหละ เงินเท่าไหร่ก็ไม่พอสำหรับนักการพนัน ลูกค้าธนาคารจะรู้สึกยังไงหรือที่เห็นผู้ถือหุ้นใหญ่ติดอบายมุขและขาดวินัยการเงินขั้นรุนแรง พอโตมรและเปรมจิตบอกให้ขายหุ้นเขาก็ไม่ยอม เขายุยงกรรมการคนอื่นให้เขี่ยโตมรและเปรมจิตทิ้ง”

เยี่ยมยุทธส่ายหน้าไม่เชื่อ นนท์ในความทรงจำเขาเป็นพ่อที่ดีและอบอุ่น มลมองมาด้วยความสมเพช

“บอกเลยนะถ้าเปรมจิตกับโตมรไม่ฆ่านายนั่นฉันคนหนึ่งแหละที่จะเป็นคนฆ่า...เธอใช่ไหมที่เป็นแฟนปิ่นมุก คบกับปิ่นมุกเพราะเงินใช่ไหม เชื้อเลวร้ายนี่มันขยายพันธุ์ได้ด้วยเนอะ”

มลอดเจ็บใจแทนเปรมจิตไม่ได้ที่ปิ่นมุกต้องมีสภาพเหมือนแม่ของเธอ ทิ้งท้ายเสียงเข้ม

“ฉันเสียเวลากับเธอมากพอละ หายช็อกแล้วก็เชิญกลับไปได้!”

ooooooo

แม้จะเอาคืนเยี่ยมยุทธให้ไปเผชิญหน้าความจริงเกี่ยวกับนนท์ที่ไม่ได้เป็นคนดีแต่เปรมจิตก็ไม่สามารถลบล้างข้อกล่าวหาและกระแสต่อต้านจากคลิปแฉของสุนทรได้

ภาพลักษณ์ประธานธนาคารสาวใหญ่ที่หลายคนรู้จักเสื่อมถอยกลายเป็นฆาตกรในคราบผู้ดีจนเปรมจิตเครียดจัดและเริ่มตระหนักได้เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีว่าเธอเลือกทางเดินชีวิตผิด

การตัดสินใจแต่งงานกับโตมรลูกชายทายาทเศรษฐีที่ช่วยให้สถานะทางการเงินและทางสังคมของเธอมั่นคงไม่ได้ช่วยให้เปรมจิตมีความสุข รวมทั้งคุณภาพชีวิตของปิ่นมุกลูกสาวคนเดียวที่กลายเป็นคนเอาแต่ใจอย่างร้ายกาจ

สองแม่ลูกหลงวนในอำนาจเงินทองและสถานะทางสังคมจนลืมความผิดชอบชั่วดี ทำผิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนแทบไม่เหลือที่ยืนในสังคมเวลานี้ พีระแวะมาแจ้งข่าวเรื่องนัดประชุมกับคณะกรรมการบริหารธนาคารเรื่องตำแหน่งประธานธนาคารของเธอและนั่นก็ทำให้เปรมจิตได้คิดว่าเธอตัดสินใจผิดที่ปฏิเสธความรักของพีระ

เปรมจิตยังจำได้ดีว่าพีระเสียใจแค่ไหนเมื่อรู้ว่าเธอเลือกแต่งงานกับโตมร พีระเวลานั้นเป็นแค่ผู้ชายธรรมดาที่มีหัวใจรักเพียงเธอ และเขาก็เลือกพิสูจน์ความรักมั่นคงด้วยการยอมเป็นลูกน้องของเธอที่ธนานุวัตร

“พี่พิสูจน์ความรักด้วยการเป็นลูกน้องเปรม ยอมเดินตามรับใช้ทุกอย่าง คนอย่างพี่ทำทุกอย่างได้เพื่อคนที่พี่รัก”

“เปรมนี่แหละที่ไม่รู้จักความรัก สิ่งที่เปรมรักเวลานั้นคือความร่ำรวย พี่พูดถูกเปรมจะเสียใจ ฮือ...ถ้าเปรมเลือกพี่ ปิ่นมุกอาจจะเป็นคนดีกว่านี้”

พีระจับมือปลอบใจเปรมจิต...ผู้หญิงที่เขาหลงรักมานานแสนนาน น้ำตาของเธอทำให้หัวใจเขาอ่อนยวบก่อนจะตะลึงงันเมื่อเธอตัดสินใจลาออกจากตำแหน่งประธานธนาคาร

“ตัดสินใจแล้วหรือ จะทิ้งธนานุวัตรจริงหรือ”

“เงินไม่ใช่คำตอบสุดท้าย เบื้องหลังของเงินคือความรัก ปิ่นมุกต้องการแบบนี้...เขาไม่ต้องการธนาคาร ต่อไปนี้ เปรมขอเลือกความรัก...ไม่ใช่เงิน!”

ooooooo

การประกาศลาออกจากตำแหน่งประธานธนาคารของเปรมจิตทำให้แฟรงค์ดีใจเนื้อเต้น ในที่สุดความปรารถนาก็ใกล้เป็นจริง ดาวเหนือไม่ได้ยินดียินร้ายแต่ช่วยเยี่ยมยุทธจัดการทุกอย่าง ทั้งเรื่องเงินชดเชยของสุนทรที่เปรมจิตเดินเรื่องให้และเรื่องขายหุ้นของธนานุวัตรที่เยี่ยมยุทธเรียกร้องส่วนของนนท์คืนจากเปรมจิตมาได้ให้แฟรงค์

เยี่ยมยุทธได้เงินค่าเสียหายของดาวเด่นจากเปรมจิต แต่ไม่อยากให้เขารับเป็นเงินก้อนจึงตัดสินใจจ่ายให้เป็นรายเดือน ดาวเด่นเข้าใจดี แม้จะน้อยใจแต่เชื่อว่าพ่อมดการเงินคงคิดรอบคอบแล้ว

เพจให้ความรู้เรื่องรองเท้ากีฬาของดาวเด่นไปได้ดี มีคนตามและให้ความสนใจมากมายในระยะเวลาไม่นานจนตอนนี้เริ่มมีเจ้าของสินค้าส่งของมาให้เขารีวิวเป็นรายได้แล้ว ดาวเหนือรู้สึกยินดีกับลูกพี่ลูกน้องหนุ่มที่วันนี้กลับตัวได้

ดาวเด่นยิ้มรับบางๆ สีหน้ามีความสุขกับสิ่งต่างๆรอบตัว “ชีวิตคนปกติคือแบบนี้ใช่ไหม...ไม่ต้องวิ่งวุ่นเรื่องการหมุนเงินเดือนชนเดือนจนกลายเป็นคนเห็นแก่ตัวและในที่สุดก็ไร้ศีลธรรม”

“ชีวิตที่ไม่มีหนี้มีอิสระมีสิ่งที่เรียกว่าคุณค่าไม่ใช่มูลค่า เมื่อหาคุณค่าจนเจอมูลค่ามันจะแพงแค่ไหนก็ไม่จำเป็น”

หลังจัดการชีวิตให้คนอื่น เยี่ยมยุทธก็บำบัดตัวเองด้วยการไปหาเปลวที่คลินิก

“ปีกว่าที่ผ่านมาผมทำในสิ่งเลวร้ายที่สุด โกหกหลอกลวงเพื่อน้องที่ตายไปแล้วกับพ่อนักการพนันจอมเจ้าเล่ห์”

“พ่อเป็นคนดีสำหรับลูกทุกคนอยู่แล้ว คุณจดจำท่านถูกต้องมาตลอด”

“ท่านใช้ความหล่อใช้เสน่ห์หลอกผู้หญิงเหมือนที่ผมทำกับปิ่นมุก แม้แต่หมุนเหรียญผมยังทำเหมือนเขา”

“คุณกำลังรู้สึกผิดหรือครับ”

“ผมไม่ควรเริ่มเรื่องนี้เลย ถ้าไม่เริ่มครูอารีก็ไม่ต้องตาย”

“เวลามีเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้นไม่ได้มีปัจจัยอย่างใดอย่างหนึ่งเพียงอย่างเดียว ถ้าปิ่นมุกไม่มาเจอ ถ้าดาวเหนือไม่อยู่ตรงนั้น ถ้าครูอารีหนีรอดออกมาได้ เห็นไหมมีเหตุมีปัจจัยมากมาย”

“ผมปวดหัวทุกวัน หมอจะให้ยาผมใช่ไหม”

“อย่าลืมเรื่องดีๆที่เกิดขึ้น มีเรื่องดีๆเกิดขึ้นเพราะการกระทำของคุณใช่ไหม”

“ผมเอาผิดเปรมจิตได้ ปิ่นมุกยอมรับผิดและแก้ไขชีวิตตัวเองไปในทางที่ดี แทนไทได้เงินชดเชย

ดาวเด่นอีกคนที่พลาดแต่กำลังจะเริ่มต้นใหม่ และที่ดีที่สุดในชีวิตคือผมเจอดาวเหนือ”

“ทุกคนเชื่อมโยงกัน เป็นปัจจัยให้แก่กันและกันทั้งทางบวกและลบ นี่คือชะตาชีวิตครับ ไม่มีใครเกิดมาเพื่อรับภาระรับผิดชอบต่อชีวิตของใครคนหนึ่ง ทุกอย่างเป็นไปตามเหตุและปัจจัย...ชีวิตคุณต้องเดินหน้านะครับ”

ooooooo

เปรมจิตเสียใจมากที่ต้องสละตำแหน่งประธานธนาคาร ทั้งชีวิตที่ทุ่มเทหายวับเพียงพริบตาเพราะทิฐิและความโกรธของตัวเอง ปิ่นมุกทนเห็นแม่เศร้าซึมไม่ไหวพาไปทำบุญที่มูลนิธิบ้านเปรมจิต

“แม่ชอบทำบุญกับเด็ก มูลนิธินี้เกิดขึ้นเพื่อชดเชยความผิดเรื่องนนท์กับครอบครัวของเขาใช่ไหมคะ”

อดีตประธานธนาคารอึ้งไปอึดใจ ปิ่นมุกทำเป็นไม่สนใจชี้ชวนให้ชมบรรยากาศของมูลนิธิฯ

“หนูก็อยากชดเชยความผิดเรื่องครูอารีเลยชวนแม่มามูลนิธินี้ด้วยกัน อยากขยายอาคารออกไปเพื่อรับเด็กเพิ่ม”

“แล้วไง...ฉันก็เป็นคนเลวที่ฆ่าได้ทั้งเด็กและคนพิการในสายตาคนอื่นอยู่ดี”

“แม่ไม่ต้องเข้มแข็งปกปิดความรู้สึกตลอดหรอกค่ะ แม่ก็เป็นมนุษย์ มีความรู้สึกผิดเหมือนกันใช่ไหมคะ”

“เอ๊ะ...นี่จะพูดขึ้นมาทำไมนะ”

“หนูเคยทำผิดเหมือนกับแม่ หนูเข้าใจดีว่ามันอึดอัดแค่ไหน หนูอยากให้แม่เล่ามันออกมา พูดออกมาเถอะค่ะ ถ้าแม่ได้สารภาพผิดกับใครสักคนแม่จะดีขึ้น”

คำปลอบประโลมของลูกสาวไม่ได้ทำให้เปรมจิตอารมณ์ดีแต่เครียดจัดจนช็อกถูกหามส่งโรงพยาบาล ปิ่นมุกสะเทือนใจและตกใจมากเมื่อหมอบอกว่าแม่มีอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรงและอาจเป็นอัมพฤกษ์บางส่วน

ปิ่นมุกต้องปรับตัวเพื่อดูแลแม่ เช่นเดียวกับแฟรงค์ที่แคร์ความรู้สึกของดาวเหนือจนยอมเปลี่ยน เป้าหมายของตัวเองจากยึดทุกอย่างของธนานุวัตรเป็นขยายกิจการของแฟรงค์เบเกอรี

“ผมจะขยายธุรกิจแฟรงค์เบเกอรีโดยให้คนที่มูลนิธิเจ้าพระยาทำ ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เด็กที่มูลนิธิทุกคนจะฝึกฝนการทำธุรกิจเบเกอรี ฝึกมันตั้งแต่เด็ก ...ดูซิมันยังจะหนีไปติดยาไปขายยากันอีกไหม นี่ไงเกมธุรกิจแบบวินวิน”

“เยี่ยมไปเลยค่ะ นี่สิสมองของคุณแฟรงค์ สุดยอดไปเลย”

“หนูถามผมว่าในเกมถ้ามีคนหนึ่งชนะต้องมีคนแพ้ใช่ไหม ผมคิดทั้งคืนจนได้คำตอบ...มันมีเกมที่ชนะทุกฝ่ายแบบวินวิน ต่อไปนี้ผมจะเล่นเกมแบบนั้น”

ดาวเหนือปลื้มใจมากโถมกอดพ่อบุญธรรม “แดดดี๊...หนูรักแดดดี๊ที่สุด”

“แค่นี้แหละที่ผมต้องการจากหนู...อย่าเกลียดผม”

“ขอบคุณนะคะที่เข้าใจดาว”

“ดาวเหนือเป็นดาวฤกษ์ส่องแสงให้ดาวอื่นและจะอยู่ที่เดิม...อยู่ข้างความถูกต้องเสมอ”

ooooooo

พีระลาออกจากธนานุวัตรตามเปรมจิตและตัดสินใจพาจินดาอพยพไปต่างประเทศแต่ลูกสาวคนเดียวไม่ยอมไปเพราะอยากกลับไปเล่นดนตรีให้วงออเคสตราและใช้ชีวิตกับธนู อดีตผู้จัดการธนาคารค้านหัวชนฝา ยืนกรานเสียงแข็งให้จินดาเลิกกับธนูและย้ายไปต่างประเทศด้วยกัน

“ธนูเขาเป็นแฟนหนู นี่มันชีวิตหนู ความสุขของหนู หนูจะเลือกด้วยตัวเอง”

“ชีวิตหนูเป็นของพ่อ...ของพ่อ ได้ยินไหม!”

จินดาประสาทเสียเพราะไม่เคยเห็นพ่ออารมณ์รุนแรงขนาดนี้ เช่นเดียวกับเปรมจิตที่อึดอัดแทบคลั่ง ทั้งจากการสูญเสียธนานุวัตรและอาการเจ็บป่วยที่คาดไม่ถึง ปิ่นมุกเฝ้าแม่ไม่ห่างด้วยความเป็นห่วงอยากให้แม่ปล่อยวาง

“หนูแค่อยากให้แม่ได้ระบายออกมาบ้าง หนูคือลูกแม่นะคะ หนูอยากให้แม่ฟังหนูและหนูจะรับฟังแม่ทุกเรื่อง”

“แม่กลัดกระดุมผิดตั้งแต่เม็ดแรกมันจึงผิดมาตลอด แม่เชื่อว่าเงินคือคำตอบของทุกคำถาม แต่เขาบอกว่าความรักต่างหาก แม้แต่คนเลวที่สุดในโลกยังทำทุกอย่างเพื่อความรักไม่ใช่เงิน”

“แม่พูดถึงใครคะ แม่ไม่ได้พูดถึงพ่อแน่ๆ”

“จนตอนที่แม่ทำผิดครั้งแรก...วันที่แม่อยากปกป้องลูก แม่ทำร้ายดาวเด่นเพื่อปกป้องลูก แม่ถึงเข้าใจคำพูดเขา”

“เดี๋ยวค่ะ...แม่ทำผิดครั้งแรกเรื่องดาวเด่นก็แปลว่าเรื่องเผาบ้านคุณเยี่ยมไม่ใช่ฝีมือแม่หรือคะ”

คำถามของลูกสาวทำให้เปรมจิตเกิดอาการเกร็ง พีระแวะมาเยี่ยมพอดีช็อกมากเมื่อรู้ว่าเปรมจิตอาจเป็นอัมพฤกษ์ตลอดชีวิต อดีตผู้จัดการธนาคารตัดสินใจทำบางอย่างเพื่อเปรมจิต...ผู้หญิงที่เขารักเป็นครั้งสุดท้าย

“เปรม...พี่ขอโทษที่ทำให้เปรมเป็นแบบนี้ ชีวิตของเปรมคือชีวิตของพี่ ถ้าชีวิตเปรมจบชีวิตพี่ก็จบเหมือนกัน ต้องมีใครสักคนรับผิดชอบเรื่องนี้ มันต้องชดใช้ด้วยชีวิต!”

เปรมจิตเห็นสายตาพีระแล้วกลัวใจ เมื่ออาการเกร็งหายจึงพยายามเขียนบอกปิ่นมุกเตือนเยี่ยมยุทธให้ระวังพีระเพราะรู้นิสัยดีว่าอีกฝ่ายเลือดเย็นแค่ไหน การคาดการณ์ของเปรมจิตเป็นจริงทุกอย่างเพราะหลังออกจากโรงพยาบาลพีระก็เรียกตัวสมุนชั้นเลวที่เคยใช้งานเมื่อหลายปีก่อนมาจัดการเยี่ยมยุทธ

เยี่ยมยุทธยังไม่รู้ตัวว่าจะเป็นอันตรายเพราะกำลังตกในห้วงรักกับดาวเหนือที่บ้านพักเขาใหญ่ สองหนุ่มสาวอยากพักสมองจากเรื่องวุ่นวายที่ผ่านมาจึงชวนกันมาเที่ยว ดาวเหนือถือเป็นโอกาสดีขอเขาแต่งงาน

“หมอเปลวบอกฉันให้ชวนคุณคิดถึงเรื่องข้างหน้า คุณจะได้ลืมเรื่องที่ผ่านมาไม่งั้นอาการซึมเศร้าจะกลับมาอีก”

“เรื่องข้างหน้าหรือ”

“ครอบครัวของเราไง เราสองคน ครอบครัวที่คุณไม่เคยมีแต่ตอนนี้เราจะช่วยกันสร้างมันขึ้นมา”

ดาวเหนือคุกเข่าพร้อมเปิดไข่หมุนเผยให้เห็นแหวนคู่สำหรับคู่แต่งงาน เยี่ยมยุทธถึงกับผงะ

“เฮ้ย...เปรี้ยวไปป่ะเนี่ย คุณขอผมแต่งงานเหรอ”

“ก็คุณเคยขอฉันไปแล้วไง...แต่งงานกับฉันนะ”

เยี่ยมยุทธปลื้มมากคุกเข่าเสมอกันและจับมือเธอไว้

“ขอบคุณ...ขอบคุณจริงๆ ผมจะไม่เศร้าอีกแล้ว กลับไปนี่เราจะรีบแต่งงาน คุณจะได้ย้ายมาอยู่กับผม”

“ชีวิตของฉัน...วันทำงานฉันจะไปทำงานที่มูลนิธิ”

“ตอนเช้าผมทำงานของผม ตอนบ่ายผมจะไปทำงานสอนคนเรื่องเงินที่มูลนิธิ”

“ตกเย็นเรากลับบ้านด้วยกัน ไปทานข้าวกับพ่อแม่ฉัน กับคุณแฟรงค์ บางทีก็เพื่อนๆคุณ”

“ชีวิตเคลื่อนไปข้างหน้าด้วยสองอย่าง...ความหวังและความรัก”

“ครูอารีบอกว่าเราสองคนทำงานเพื่อคนอื่น แสงสว่างจะส่องไปที่คนอื่นและแสงสว่างของคนที่เราช่วยจะส่องกลับมาหาเรา...เราจะสว่างและมีความสุขมากขึ้นทุกๆวัน”

ooooooo

เยี่ยมยุทธกับดาวเหนือตกลงปลงใจกันได้โดยไม่รู้เลยว่าเรื่องเลวร้ายกำลังคืบคลาน พีระพร้อมสมุนเลวบุกถึงบ้านพักเขาใหญ่เพื่อจัดการพ่อมดการเงิน!

แฟรงค์มอบหมายให้ชาติเป็นคนขับรถและบอดี้การ์ดประจำตัวดาวเหนือ ชาติอาสาไปส่งและอยู่อารักขาที่บ้านพักเขาใหญ่แต่เยี่ยมยุทธกับดาวเหนือเห็นว่าไม่จำเป็นเพราะอีกสักพักธนูก็จะตามมาสมทบ

ธนูแวะรับจินดามาด้วยเมื่อเห็นเธอไม่ค่อยสบายใจเรื่องของพ่อ ระหว่างทางทั้งสองพูดคุยเรื่องอนาคตก่อนพบว่าสร้อยเจ้าปัญหาของปิ่นมุกคือสมบัติของเธอตอนเด็กๆ

ความจริงจากปากจินดาทำให้ธนูตกใจ เมื่อตั้งสติได้จึงขอเส้นผมแฟนสาวไปตรวจดีเอ็นเอว่าเธอคือขวัญน้องสาวของเยี่ยมยุทธหรือไม่ เยี่ยมยุทธตกตะลึงไม่แพ้กันและถึงกับพูดไม่ออกเมื่อจินดายืนยันว่าตัวเองเคยเป็นโรคหัวใจ

ปิ่นมุกพยายามโทร.หาเยี่ยมยุทธเตือนให้ระวังพีระแต่เขาไม่รับสายจึงต้องฝากข้อความแทน แต่ทุกอย่างก็ไม่ทันการณ์เมื่อพีระกับสมุนเลวมาถึงบ้านพักเขาใหญ่และจับตัวดาวเหนือ!

“กูจะทำให้ไอ้เยี่ยมยุทธมันรู้รสชาติของความเจ็บปวดของการสูญเสียคนที่มันรักว่ามันเป็นยังไง”

กว่าเยี่ยมยุทธจะรู้เรื่องพวกพีระก็พาดาวเหนือไปไกลแล้ว พ่อมดการเงินขอความช่วยเหลือจากแฟรงค์กับชาติจนในที่สุดก็ตามเจอตัวดาวเหนือที่กระท่อมเล็กๆ กลางป่า พีระเห็นเหยื่อติดกับก็สั่งลูกน้องเผากระท่อมหวังย่างสดทั้งเยี่ยมยุทธและดาวเหนือเพื่อล้างแค้นให้เปรมจิต

เยี่ยมยุทธฟังแล้วตวาดลั่น “ชีวิตชดใช้ด้วยชีวิต เปรมจิตฆ่าพ่อแม่ผม”

พีระส่ายหน้าเย้ยเสียงเย็น “ไม่ใช่เขา ฉันต่างหาก! เปรมจิตเกลียดคนไม่ทำงานเอาแต่กอบโกยอย่างนนท์มาก ไอ้โตมรพ่อปิ่นมุกก็ไม่ยอมรับรู้เอาแต่สนุก หนีปัญหา พ่อแกเล่นการพนันหนักขึ้นจนเป็นหนี้เกือบสิบล้าน ธนาคารต้องจ่ายไปโดยบอกสาเหตุไม่ได้ มันบังคับให้เปรมจิตฉ้อฉลคดโกง”

เยี่ยมยุทธพยายามลำดับเรื่องราวแล้วต้องหน้าซีดเมื่อพบว่าสุนทรเป็นคนของพีระไม่ใช่เปรมจิต พีระไม่สะทกสะท้านกับความผิดเมื่อยี่สิบปีก่อนโดยเฉพาะชะตากรรมของแม่และน้องของเขาที่ต้องจากกันตลอดกาล

“นายสุนทรรู้สึกผิดจนเป็นบ้า มีแต่คนเลือดเย็นอย่างคุณเท่านั้นที่ไม่เป็นอะไร คุณมันเลวในสันดาน!”

“เปรมจิตเริ่มพูดเรื่องกำจัดนนท์ ฉันทนเห็นเปรมจิตถูกจับถ้าเกิดพลาดขึ้นมาไม่ได้ ฉันให้ไอ้สุนทรไปเผาบ้านพ่อแม่แกโดยไม่เกี่ยวกับเปรมจิต ฉันทำทุกอย่างในชีวิตเพื่อพิสูจน์ให้เขาเห็นถึงความรักของฉัน”

“ดาวเหนือไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้ ปล่อยเขาไป”

“เกี่ยว! ฉันเสียเปรมจิตเพราะแกเพราะฉะนั้นแกต้องเสียดาวเหนือเพราะฉัน หลังจากดูดาวเหนือตายศพต่อไปคือแก ฉันไม่ยอมให้ใครแย่งจินดาไปจากฉันหรอก”

“จินดาไม่ใช่ลูกคุณแต่จินดาคือน้องขวัญของผม”

“ของแกเหรอ...ตอนแรกฉันกะเอาเขาไปทิ้งแล้ว แต่แววตาสดใสคู่นั้นทำให้ฉันทิ้งเขาไว้ที่บ้านเด็กกำพร้าไม่ลง”

“สักวันจินดาต้องรู้ความจริง”

“ไม่มีทาง! ฉันไม่ปล่อยให้มีวันนั้นแน่ๆ ฉันถึงต้องฆ่าแกไง ฉันเสียเปรมจิตไปแล้ว ถ้าฉันเสียจินดาไปด้วยฉันจะเหลืออะไร ฉันจะฆ่าพวกแกแล้วตามไปจัดการกับไอ้ธนู”

ความจริงเรื่องจินดาคือขวัญน้องสาวแท้ๆของเยี่ยมยุทธหลุดจากปากพีระแบบหมดเปลือก พีระเป็นคนรักแรงเกลียดแรงและสมบัติชิ้นสุดท้ายก็คือจินดา เยี่ยมยุทธฮึดสู้เพื่อน้องสาวกับคนรักเอาชนะความกลัวช่วยดาวเหนือออกจากกองเพลิงได้สำเร็จ แต่กระนั้นก็ถูกลูกบ้าทิ้งท้ายของพีระยิงบาดเจ็บสาหัสทั้งคู่!

พีระถูกชาติซึ่งตามตำรวจมาช่วยยิงตายในที่เกิดเหตุ จินดาเสียใจมากแต่เข้าใจสถานการณ์ดี เมื่อเยี่ยมยุทธกับดาวเหนือออกจากโรงพยาบาลจึงไปร่วมงานศพของพีระ ปิ่นมุกก็ไปด้วยโดยปราศจากเปรมจิตที่ต้องรักษาตัวที่บ้านจากอาการอัมพฤกษ์

ทุกอย่างจบด้วยดีหลังจากนั้น จินดากับเยี่ยมยุทธไปทำบุญให้พ่อแม่และพีระ ดาวเหนือกับธนูอาสาไปด้วยและถือโอกาสแวะคุยกับพระอ๊อด

พระอ๊อดเห็นหน้าเยี่ยมยุทธอิ่มเอิบก็เดาว่าคงแก้ปัญหาวุ่นวายสำเร็จ “คำถามที่เราเคยคุยกันจำได้ไหม... ทำไมอาตมาถึงลาออกจากตำรวจมาเป็นพระ...เป็นตำรวจน่ะที่จริงก็ดีแต่มันคือการตามจับคนผิด...ตามแก้ที่ปลายเหตุ แต่ถ้าเราตามเปลี่ยนแปลงคนตั้งแต่ก่อนที่เขาจะทำผิดมันไม่ดีกว่าหรือ”

ดาวเหนือเสริม “ถ้าเป็นพระก็ได้เตือนสติ ได้ช่วยคนที่มีความทุกข์ จัดการเขาก่อนจะเป็นคนก่อปัญหาให้สังคม”

“ใช่...วัดกับมูลนิธิเหมือนกัน มีแต่คนมีปัญหามาพึ่งเรา ทำงานดูแลคนยากไร้ต่อไปนะคุณเยี่ยมคุณดาวเหนือ”

“อย่าหมกมุ่นกับอดีตที่ผ่านไปแล้วใช่ไหมครับ”

“เราสร้างอนาคตของเราให้ดีด้วยการทำปัจจุบันให้ดี วันนี้ขอให้ทั้งสี่คนได้ตั้งต้นชีวิตใหม่นะ ใช้ชีวิตกับปัจจุบัน ด้วยสติปัญญา...ขอให้ทุกคนมีความสุข... เจริญพร”

เยี่ยมยุทธกับดาวเหนือเริ่มต้นชีวิตคู่แสนสุขและอบอุ่นหลังจากนั้น แฟรงค์กลายเป็นพ่อตาจอมป่วนวุ่นวายกับคู่แต่งงานหมาดๆไม่เลิกแต่เยี่ยมยุทธกับดาวเหนือไม่ถือสาเพราะรู้ดีว่าแฟรงค์รักและหวังดีจากใจจริง

ooooooo

–อวสาน–


ละครดวงใจในไฟหนาว ตอนที่ 13(ตอนจบ) อ่านดวงใจในไฟหนาว ติดตามดวงใจในไฟหนาว ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย เจมส์ มาร์, จีน่า ญีนา ซาลาส 11 ก.ย. 2561 07:19 2018-09-13T22:16:40+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ