วันเสาร์ที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2561
บริการข่าวไทยรัฐ

ข่าว

วิดีโอ

ดวงใจในไฟหนาว

อ่านเรื่องย่อ อ่านตอนที่ 4 ทั้งหมด

แนว: โรแมนติก-ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์ (บ๊วย)

กำกับการแสดงโดย: สมจริง ศรีสุภาพ

ผลิตโดย: บริษัท กู๊ด ฟีลลิ่ง จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: เจมส์ มาร์, จีน่า ญีนา ซาลาส

เยี่ยมยุทธปลอบจนจินดาหายหดหู่และช่วยแนะนำให้เธอใช้เพลงที่เขาเคยได้ยินเธอเล่นเข้าคัดตัว

“เพลงที่คุณชอบเล่น...ใช้มันขึ้นประกวดนะครับเพราะบทเพลงนี้เป็นบทเพลงรัก...ใครคนหนึ่งรักคุณมากเท่าชีวิตแต่เขาไม่มีโอกาสได้ดูแลคุณ เขาคงดีใจมากที่คุณจะสร้างอารมณ์รักไว้ในบทเพลงเพลงนี้”

เขาคนนั้นของเยี่ยมยุทธคือสุดาแม่แท้ๆ แต่จินดาคิดเตลิดไปไกลแล้วว่าเขาใส่ใจเธอมากจนอยากให้เธอเล่นเพลงรักที่เขาชอบ ดาวเหนือแอบตามมาเห็นท่าทางหัวร่อต่อกระซิกของเพื่อนรักกับเยี่ยมยุทธก็โกรธมาก ต้องกลั้นใจแทบแย่กว่าจะได้เปิดฉากเอาเรื่องเมื่อได้อยู่กับเขาตามลำพัง

“คนโลเล จับปลาสองมือ รู้ทั้งรู้ว่าคุณปิ่นมุกกับคุณจินดาเป็นเพื่อนกันแต่คุณก็ยังทำ คุณนี่มันชั่วได้ใจจริงๆ”

เยี่ยมยุทธไม่สะทกสะท้านแถมสวนหน้าตาย

“ทำไม...หึงแทนเจ้านายหรือยัยคนใช้ หรือว่าเธอเองก็แอบคิดอะไรกับฉันเหมือนกันถึงได้ของขึ้นขนาดนี้”

“เป็นเด็กกำพร้าขาดความอบอุ่นแต่ไม่จำเป็นต้องกลายเป็นคนเจ้าชู้สักหน่อย...ชีวิตต้องเลือกได้สิ”

ดาวเหนือโพล่งด้วยความโมโห เยี่ยมยุทธเคืองมาก ที่ถูกกล่าวหาเป็นพวกเจ้าชู้

“ผมมีนิสัยแย่หลายอย่างแต่ไม่ใช่คนเจ้าชู้!”

 “สิ่งที่คุณทำกับผู้หญิงรอบข้างนั่นแหละที่เรียกว่าเจ้าชู้ มันสนุกแต่คุณเคยคิดถึงใจเขาบ้างไหมว่าจะเป็นยังไง”

“จริงคือลวง ลวงคือจริง...พูดคุย ให้ดอกไม้ บอกรัก คุณเห็นในหนังในทีวีคุณก็เลยนึกว่าจริงไปหมด คนจริงๆน่ะมันซับซ้อนกว่าเยอะ อย่าโดนหลอกง่ายนักเลยน่ะ ความรักจริงๆน่ะมันอยู่ที่การกระทำไม่ใช่เรื่องเลี่ยนๆพวกนั้นหรอก อ้อ...สำหรับผมกับคุณ...คิดถึงสิ่งที่ผมทำให้แล้วมองที่ตาผมสิ”

เยี่ยมยุทธรู้สึกพิเศษกับเธอจริงๆ ดาวเหนือก็สัมผัสได้แต่ไม่อยากยอมรับ เตะหน้าแข้งเขากลบเกลื่อน

“ถอยห่างจากคุณจินดา จากผู้หญิงอื่นทุกคน ไม่งั้นก็บอกเลิกคุณปิ่นมุกซะ เป็นลูกผู้ชายหน่อย ไม่งั้นเจอดี!”

คำขู่ของดาวเหนือทำอะไรเยี่ยมยุทธไม่ได้ เขาไม่ได้คิดเกินเลยกับจินดาจึงไม่คิดว่ามันจะกระทบกระเทือนความสัมพันธ์หลอกๆกับปิ่นมุก แต่เรื่องกลับไม่ง่ายเมื่อเขานัดจินดาจะพาไปคัดตัวเช้าวันต่อมาตามประสาพี่ชายที่ดีแต่กลับต้องชวดเพราะปิ่นมุกเซ้าซี้ให้เขาพาไปเดตในโรงหนัง

ปิ่นมุกไม่ไปทำงานแล้วเพราะไม่อยากทนคำแดกดัน พวกลูกค้า เธอตื่นมาดักเยี่ยมยุทธแต่เช้าให้เขาพาไปเที่ยวในฐานะแฟนที่ดี เยี่ยมยุทธไม่มีทางเลือก ยอมเพราะไม่อยากให้แผนแตก ธนูเลยได้รับมอบหมายงานพิเศษอีกครั้งคือรับจินดาไปคัดตัวที่พัทยาแทนเจ้านายหนุ่ม

กระนั้นเยี่ยมยุทธก็ไม่อยากพลาดการคัดตัวของจินดาเลยวางแผนหลอกล่อให้ดาวเหนือมารับปิ่นมุกที่โรงหนังเวลาต่อมา ดาวเหนือโกรธมากที่เขาโกหกแต่ยังไม่อยากแฉเขากับปิ่นมุกเพราะกลัวเพื่อนกึ่งเจ้านายจะเสียใจ

ooooooo

จินดาเซ็งมากที่เยี่ยมยุทธเบี้ยวนัดเธอ ธนูพยายามปลอบและให้กำลังใจแทนแต่เธอก็ยังซึมและไม่มีแก่ใจจะคัดตัว โชคดีที่เยี่ยมยุทธโผล่มาทันเวลาเธอเลยผ่านการคัดตัวมาได้

ดาวเหนือมั่นใจว่าเยี่ยมยุทธคงหนีไปหาจินดาจึงโทร.เช็กกับธนู ทั้งขู่ทั้งตะล่อมจนหนุ่มผู้ช่วยของเยี่ยมยุทธยอมสารภาพว่าเจ้านายหนุ่มมาดูการคัดตัวของจินดา

ในเมื่อเยี่ยมยุทธคิดไม่ซื่อกับปิ่นมุก ดาวเหนือจึงคิดสั่งสอนด้วยการยุให้ปิ่นมุกกลับบ้านศิลาทอง และก็เหมือนฟ้าฝนจะเป็นใจเมื่อปิ่นมุกจิตตกเพราะเริ่มจะทนความลำบากนอกบ้านไม่ไหว

“แม่ไม่โทร.หาฉันเลย แม่คงตัดหางปล่อยวัดฉันแล้วจริงๆ คนที่บ้านทุกคนคงอยู่สบายดีใช่ไหมเมื่อไม่มีฉันน่ะ”

“คิดถึงบ้านแล้วใช่ไหมคะ ไม่มีผู้ชายคนไหนที่รักเราเท่าพ่อแม่ ไม่มีที่ไหนดีเท่าที่บ้าน...เห็นด้วยใช่ไหมคะ”

“แต่ถ้ากลับตอนนี้...ฉันเบื่อถูกแม่ด่าอะ แค่คิดก็เบื่อแล้ว...ฉันจะทำยังไงดี”

ดาวเหนือโทร.หาเดือนเพ็ญให้ช่วยพูดกับเปรมจิตไม่ให้ต่อว่าปิ่นมุกหากอยากให้กลับบ้าน เมื่อเปรมจิตรับปากดาวเหนือจึงพาปิ่นมุกกลับ กระนั้นก็อยากให้โอกาสเยี่ยมยุทธจึงพยายามโทร.หาแต่เขาไม่รับสาย

เยี่ยมยุทธไม่รับสายดาวเหนือเพราะอยากใช้เวลากับจินดา รอยยิ้มดีใจของเธอที่คัดตัวผ่านทำให้เขาปลื้มที่ได้ทำหน้าที่พี่ชาย เขาไม่อยากอธิบายเหตุผลกับดาวเหนือเพราะยังไม่ถึงเวลา โดยไม่รู้เลยว่าการกระทำของเขาจะทำให้ดาวเหนือตัดสินใจเด็ดขาดพาปิ่นมุกกลับบ้านศิลาทอง

จินดาชวนเยี่ยมยุทธกินข้าวเพื่อตอบแทนกำลังใจจากเขา ธนูน้อยใจมากที่เธอไม่เห็นเขาในสายตา ตั้งท่าจะผละไปแล้วถ้าเยี่ยมยุทธจะไม่ได้รับข้อความเด็ดจากดาวเหนือ

“คุณปิ่นมุกขอเลิกกับคุณค่ะ ไอ้คนหลอกลวง พอกันที!”

เยี่ยมยุทธไม่อยากให้เสียแผนจึงตัดใจปฏิเสธคำชวนของจินดาและมุ่งหน้ากลับบ้านเพื่อยับยั้งปิ่นมุกธนูจึงยิ้มได้อีกครั้งและยินดีเป็นอย่างยิ่งจะไปกินข้าวกับจินดาแทนเจ้านายหนุ่ม

ooooooo

ถึงจะขอร้องไว้แล้วไม่ให้ดุด่าหรือบังคับฝืนใจปิ่นมุก แต่เปรมจิตก็อดไม่ได้สั่งแกมขู่ให้ลูกสาวไปทำงานธนาคาร

“พรุ่งนี้แกไปทำงานด้วย ตรงเวลานะ อย่าไปสาย”

ปิ่นมุกหน้าตึงตอกเสียงแข็ง “ไม่! ปิ่นไม่กลับไปแล้ว งานที่ปิ่นไม่ชอบ ปิ่นจะไม่ทนแล้ว”

“งั้นก็ไม่มีเงินต่อไป เสื้อผ้าเครื่องสำอาง ไปเที่ยวเมืองนอก จะไม่มีอะไรให้แกทั้งนั้น”

“ไม่มีก็ไม่มี ปิ่นตัดสินใจแล้ว พอกันทีกับงานที่ธนาคาร ปิ่นเกลียดงานพวกนั้น ปิ่นจะตายจะเน่าอยู่ที่บ้าน จะไม่ออกไปทำในสิ่งที่ปิ่นไม่มีความสุขอีกแล้ว”

เปรมจิตอารมณ์เสียมากที่ลูกสาวดื้อด้าน เอ็ดลั่น “นังเด็กโง่ ไม่รู้จักคิด แกคิดจะหายใจรกโลกไปวันๆโดยไม่ทำงานทำการ โดยไม่สนใจสิ่งที่พ่อแม่แกสร้างขึ้นมาเลยใช่ไหม”

ปิ่นมุกไม่ยี่หระคำพูดของแม่ผลุนผลันขึ้นห้องโดยมีดาวเหนือตามติดด้วยความเป็นห่วง เยี่ยมยุทธโทร.เข้ามือถือปิ่นมุกพอดี ดาวเหนือยุไม่ให้รับ ไม่อยากให้เพื่อนกึ่งเจ้านายถูกหลอก

“อย่าไปรับค่ะ...เราต้องใจแข็งไว้ เขาทิ้งคุณไว้ที่โรงหนัง ตลอดเวลาที่อยู่บ้านเขา เขาไม่เคยสนใจคุณสักนิด”

ดาวเหนือพยายามชี้ให้ปิ่นมุกเห็นด้านชั่วร้ายของเยี่ยมยุทธ ปิ่นมุกน้ำตาซึม ยอมรับแต่ยังทำใจไม่ได้

“กลับบ้านก็ไม่ดีขึ้น ไปอยู่ที่อื่นก็ไม่มีความสุข ฉันมีเงินเป็นพันล้านแต่ซื้อของอย่างหนึ่งไม่ได้...ความสุขในชีวิตฉันอยู่ที่ไหน อยู่ที่ไหนนะดาวเหนือ”

ปิ่นมุกร่ำไห้อย่างหมดอาย เสียใจปิ่มใจจะขาดที่ต้องเลิกกับเยี่ยมยุทธ ดาวเหนือสงสารมากและยิ่งเจ็บใจเมื่อเห็นข้อความบนโซเชียลของจินดาที่แสดงความในใจเหมือนคนกำลังตกหลุมรัก

เพื่อนรักแย่งผู้ชายคนเดียวกันเป็นสิ่งสุดท้ายที่ดาวเหนืออยากให้เกิด เธอรู้ว่าจินดาตกหลุมรักใคร เมื่อเยี่ยมยุทธมาดักรอเธอเพราะไม่เจอปิ่นมุกที่บ้านตัวเองก็แหวออกไปอย่างเหลืออด

“คุณปิ่นมุกเขาตาสว่างแล้ว คุณอยากคบกับคุณจินดาก็คบไปเลยแล้วก็ดีกับเธอมากๆนะ ถ้าคุณหลอกคุณจินดาอีกฉันก็จะตามเอาเรื่องคุณให้ถึงที่สุด”

เยี่ยมยุทธถอนใจหน่ายๆแต่ยังไม่บอกความจริง “ผมจะทำอะไรกับคุณจินดาก็เรื่องของผม กับคุณปิ่นมุกก็เหมือนกัน ทีหลังอย่ามายุ่งได้ไหม ลืมไปแล้วหรือว่าผมเคยช่วยชีวิตคุณน่ะ”

“บุญคุณมันเป็นคนละส่วนกับความถูกต้อง คุณมันหลายใจยังกล้ามาด่าฉันถึงที่นี่ หน้าด้านจริงๆ”

“มาดูกันไหม...คุณปิ่นมุกเขาไม่มีทางเลิกกับผมหรอก คุณไม่มีทางยุแยงสำเร็จ”

“ยัง...ยังไม่สำนึก ตกลงจะจับปลาสองมือจริงๆใช่ไหม”

“สองหรือ...ผมว่าสามนะ...คุณด้วยไง”

รอยยิ้มและแววตากรุ้มกริ่มของเยี่ยมยุทธทำให้ดาวเหนือชะงัก โกรธที่เขาไม่รู้สึกรู้สาเรื่องปิ่นมุกกับจินดาแถมทำท่าก้อร่อก้อติกเธอด้วย เยี่ยมยุทธไม่สะทกสะท้านกับสายตาคาดโทษของเธอ ตั้งท่าจะยั่วประสาทหวังคลี่คลายบรรยากาศแต่กลับต้องอึ้งเมื่อดาวเหนือคว้ากระปุกครีมที่ตัวเองขายมาทามือและรูดแหวนของเล่นของเขาออก!

เยี่ยมยุทธใจหายวาบ หน้าเครียด อยากจะอ้าปากห้ามแต่ช้ากว่าดาวเหนือ

“ฉันไม่รู้คุณเอาของแบบนี้มาให้ฉันทำไม อาจจะเป็นเรื่องจริง อาจจะเป็นเรื่องเล่น ฉันไม่รู้เลย แต่คุณต้องจำภาพนี้เอาไว้...ทีหลังอย่าทำแบบนี้กับผู้หญิงคนไหน”

ไม่ใช่แค่ถอดออก ดาวเหนือยังคว้าหินก้อนใหญ่ใกล้มือทุบหัวแหวนแตกกระจาย

“เรื่องที่คุณช่วยพ่อ ช่วยชีวิตฉัน...ขอบคุณจริงๆ แต่เรื่องที่คุณทำกับคุณหนูและคุณจินดาฉันอภัยให้ไม่ได้ เราอย่าเจอกันอีกเลย ลืมไปซะเถอะนะว่าเราเคยรู้จักกัน!”

ooooooo

เยี่ยมยุทธหงุดหงิดที่ถูกดาวเหนือตัดรอนแถมเรื่องปิ่นมุกก็ยังไม่มีทางออก เขาไม่มีใครให้พูดด้วยจึงบุกไปหาเปลว จิตแพทย์ประจำตัวถึงบ้านกลางดึก

เปลวงัวเงียมาเปิดประตูบ้าน แปลกใจไม่น้อยที่เห็นสภาพยุ่งเหยิงของคนไข้หนุ่ม

“โห...นี่มันกี่โมงแล้วคุณเยี่ยมยุทธ มันดึกมากแล้วนะคุณ”

เยี่ยมยุทธไม่สนใจตอบคำถามแต่โพล่งเรื่องดาวเหนืออย่างเหลืออด

“ผมไม่ได้สนเรื่องความรักหรอกนะ มันไม่เคยมีความหมายกับผม ความรักมันก็แค่เรื่องหลอกลวง ผมไม่เคยรักใครทั้งนั้นนอกจากตัวเอง เฮอะ...แค่แหวนพลาสติกกับผู้หญิงราคาถูก!”

หลังจากนั้นเปลวก็ต้องทนฟังเรื่องผู้หญิงราคาถูกที่เยี่ยมยุทธอ้างว่ามีบุญคุณด้วย ทั้งกระโดดน้ำไปช่วยชีวิตและแก้ปัญหามากมายรอบตัวเธอ จิตแพทย์หนุ่มใหญ่ถอนใจเหนื่อยหน่าย บ่นเบาๆ

“อ้อ...วันนี้ปัญหาเรื่องความรัก”


“เฮ้ยหมอ! พูดไม่รู้เรื่องหรือ ก็ผมเพิ่งบอกว่าผมไม่คิดจะรักใครทั้งนั้น”

เปลวส่ายหน้าไม่เชื่อ มั่นใจว่าคนไข้หนุ่มต้องมีปัญหาเรื่องความรักถึงดิ้นพล่านขนาดนี้ แต่เยี่ยมยุทธไม่ยอมรับความจริงแม้จะพร่ำเพ้อเรื่องดาวเหนือคนเดียวตั้งแต่เจอหน้าจิตแพทย์หนุ่มใหญ่

“สำหรับยัยนั่นน่ะแค่เพื่อน แค่คนรู้จัก...ประมาณนี้ก็พอแล้ว”

“โอเค...คนรู้จัก นอกจากโกรธแล้วตอนนี้รู้สึกยังไงกับคนรู้จักคนนี้อีก”

เยี่ยมยุทธคิดถึงตอนดาวเหนือรูดแหวนจากนิ้วแล้วหน้าเจื่อน “มันเบื่อๆ มันเซ็ง มันโหวงๆ”

“อือ...เบื่อ เซ็ง โหวงๆกับคนรู้จักนะ แล้วมีอะไรอีก”

“มันใจหาย...ใจหายไป!”

 เปลวคิดว่าเยี่ยมยุทธมีอาการเหมือนคนอกหักจึงอยากเตือนสติ “ขอเหรียญคุณหน่อยสิครับ...ด้านนี้คือความรัก อีกด้านของความรักคือความเจ็บปวด หลีกเลี่ยงไม่ได้ เหมือนเหรียญสองด้านที่อยู่ด้วยกันเสมอ”

“ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์”

“หมุนเหรียญแบบที่คุณชอบทำสิครับ”

เยี่ยมยุทธหมุนเหรียญตามคำบอกของจิตแพทย์หนุ่มใหญ่ เปลวค่อยๆกล่อมให้คนไข้หนุ่มเข้าใจสัจธรรมชีวิต

“ความสุขที่สุดในชีวิตจะมอบความทุกข์ที่สุดในชีวิต รักแล้วทุกข์ ทุกข์แล้วก็หายกลายเป็นผูกพันกันมากขึ้น ธรรมชาติของชีวิตคือหมุนไป หมุนไป สลับกันไปมาอยู่อย่างนี้”

จบคำของเปลว จู่ๆเยี่ยมยุทธก็หยุดหมุนเหรียญและกดมันกับโต๊ะเสียงดัง

“ถ้าหยุดมันซะ...ไม่รักก็ไม่ทุกข์ ถูกต้องไหม”

“เหมือนชีวิตคุณก่อนหน้านี้หรือครับ มีเงินเป็น ร้อยล้านแต่ในใจยังว่างเปล่า ไม่มีพลัง ไม่มีจุดหมาย...ความรักเป็นธรรมชาติปกติของมนุษย์ ปล่อยมันเข้ามาเถอะครับ”

เยี่ยมยุทธส่ายหน้าพร้อมถอนใจปลงๆ “แล้วถ้าความรักมันสวนทางกับความฝันล่ะครับ ผมมีความฝันที่จะต้องทำในเวลานี้ เสียงร้องไห้ที่ขอความช่วยเหลือผม... ผมไม่พร้อม”

เปลวรับฟังด้วยสีหน้านิ่งสงบแต่ในหัวเก็บรายละเอียดเกี่ยวกับคนไข้หนุ่ม ท่าทางเยี่ยมยุทธจะมีความลับอีกมากและเขาคงช่วยอะไรไม่ได้มากหากไม่รู้ความจริงทั้งหมด

ooooooo

เดือนเพ็ญเสพติดการเล่นหวยอย่างหนัก ทุ่มไม่อั้นเพื่อถอนทุนแต่ดันพลาดติดหนี้เจ้ามือก้อนโต เจ้ามือส่งลูกน้องมาทวงหนี้ เธอจึงหนีออกจากบ้านทิ้งภาระและปัญหาให้แดนกับดาวเหนือรับแทน

แดนกำจดหมายลาของเดือนเพ็ญแน่น น้ำตาลูกผู้ชายหลั่งอย่างช่วยไม่ได้ที่เมียรักหนีปัญหา ดาวเหนือเจรจาและยื้อยุดกับลูกน้องเจ้ามือที่จะยึดข้าวของในบ้าน โดยเฉพาะอุปกรณ์ทำมาหากินอย่างคอมพิวเตอร์เครื่องเก่าของเธอ

เยี่ยมยุทธที่ตั้งใจมาเคลียร์กับดาวเหนือมาถึงทันได้ยินเจ้ามือข่มขู่ให้เธอใช้หนี้แทนแม่ก็โพล่งลั่น

“มันไม่ใช่เงินคุณ หวยใต้ดิน...ธุรกิจผิดกฎหมาย คุณไม่มีสิทธิ์ในเงินนั้น”

เจ้ามือเดือดจัดสวนกลับ “นังเดือนซื้อหวยบนดิน ที่ถูกต้องก็มีโว้ย คุณเป็นใคร อย่ามาทำเป็นพลเมืองดีนักเลย มือตีนไอ้พวกนี้มันไม่มีตา พลั้งเผลอไปโดนหน้าจะลำบากนะโว้ย”

ลูกน้องเจ้ามือจะขนของในบ้านไปขายทอดตลาดใช้หนี้ เยี่ยมยุทธควักมือถือมาถ่ายคลิปแล้วสั่งดาวเหนือ

“ดาวเหนือ...ไปเอาโพยหวยในบ้านมา ผมจะเอารูปคนพวกนี้และโพยหวยทั้งหมดไปแจ้งตำรวจ ทั้งข้อหาขโมยของ หวยใต้ดิน ข่มขู่ คุณโดนเละแน่”

เจ้ามือร้องโวยวาย “นี่! แม่แกเป็นคนซื้อ โดนจับด้วยนะ...กล้าหรือ”

“ดีเลย...ให้ตำรวจไปตามหาน้าเดือนให้ เราไม่ต้องเหนื่อย ไปเอามาสิ ผมช่วยคุณอยู่นะ”

เยี่ยมยุทธส่งยิ้มปะเหลาะเอาใจดาวเหนือพลางกดมือถือถ่ายคลิป เจ้ามือเต้นผางสั่งลูกน้องไปแย่งมือถือของเยี่ยมยุทธ ดาวเหนือพุ่งไปรื้อโพยแทงหวยของแม่จากลิ้นชักในห้องแล้วขู่พวกเจ้ามือ

“ตายเป็นตาย ฉันจะแจ้งความ จะลงโซเชียล จะให้มันเป็นเรื่องขึ้นมาให้ได้”

แดนผสมโรงกับลูกสาวขู่พวกเจ้ามือจนไม่มีใครกล้าหือ สุดท้ายเจ้ามือเลยยอมผ่อนผันให้เดือนเพ็ญใช้หนี้ภายในสามวัน ดาวเหนือโล่งใจมากแต่ไม่นานก็ต้องกลุ้มใหม่เมื่อไม่รู้ว่าจะตามหาตัวแม่ได้จากไหน

เยี่ยมยุทธขอดูจดหมายของเดือนเพ็ญ เห็นข้อความจะหันหน้าพึ่งพระธรรม ทำให้แดนกับดาวเหนือคิดได้ว่าแม่อาจไประยองเพื่อขอพึ่งใบบุญหลวงพ่ออ๊อดที่นับถือ

ดาวเหนือโทร.ตามดาวเด่นลูกพี่ลูกน้องหนุ่มที่ทำงานธนาคารเหมือนกันให้ขับรถไปส่งแต่โทร.ไม่ติด เยี่ยมยุทธอาสาพาไปแทนแต่ดาวเหนือปฏิเสธ ร้อนถึง แดนต้องออกโรงบังคับแกมขู่ให้ลูกสาวไปกับเขา

ooooooo

ดาวเหนือโกรธมากที่ถูกบังคับให้ร่วมทางกับเยี่ยมยุทธ ต่างจากคู่กรณีหนุ่มกระดี๊กระด๊ามากที่ได้ใช้เวลาร่วมกับเธอ พ่อมดการเงินเอาใจทุกอย่างแต่เธอก็ไม่ยอมมองหน้าจนเขาอดอ่อนใจไม่ได้

แม้จะไม่พูดกันแทบจะตลอดทาง แต่สุดท้ายเยี่ยมยุทธก็พาดาวเหนือมาถึงวัดที่หลวงพ่ออ๊อดมาจำวัด สองหนุ่มสาวช่วยกันกวาดตามองหา จนกระทั่งเจอเดือนเพ็ญท่ามกลางลูกศิษย์มากมาย

หลวงพ่ออ๊อดไม่ได้ตั้งใจจะให้เลขหวยแต่เพราะเป็นผู้ปฏิบัติดีจึงดูมีบารมีมาก เหล่าชาวบ้านจึงสมัครใจมาเป็นลูกศิษย์และมาเฝ้ารอเลขจนแน่นศาลา รวมทั้งเดือนเพ็ญที่เลื่อมใสศรัทธาหลวงพ่อมาก

ดาวเหนือไม่รอช้าอยากลากแม่กลับบ้านไปจัดการเรื่องหนี้แต่เยี่ยมยุทธรั้งตัวไว้ “เดี๋ยว...น้าเดือนเพ็ญหนีมาที่นี่เพราะถ้าอยู่บ้านก็ต้องหาเงินมาจ่ายหนี้เจ้ามือหวย จู่ๆคุณโผล่มาแบบนี้จะพูดยังไงให้แม่กลับ...คิดไว้หรือยัง”

คำถามของเขาทำให้ดาวเหนือชะงัก เยี่ยมยุทธจึงถือโอกาสยื่นข้อเสนอ

“ถ้าผมทำให้แม่คุณกลับบ้าน เลิกเล่นหวยได้... เราดีกันนะ”

เยี่ยมยุทธส่งเสียงออดอ้อน ดาวเหนือส่งค้อนแล้วหันไปมองหาแม่ พ่อมดการเงินไม่รอให้เธอตกลงแต่โพล่งเสียงดังเสริมคำเทศน์ของหลวงพ่อที่พยายามสอนไม่ให้ลูกศิษย์งมงายเรื่องหวย

“หลวงพ่อพูดถูกแล้ว อย่างมงายกันนักเลย หัดทำมาหากินกันบ้างเถอะ น้าเดือน...น้าหนีปัญหามาแบบนี้ไม่ถูกนะ อยากเป็นเศรษฐี ผมสอนให้มาหาพระหรือ... แถมเป็นพระแก๊แก่จะรวยได้ไง”

เดือนเพ็ญได้ยินชื่อตัวเองก็สะดุ้ง เยี่ยมยุทธไม่สนใจคว้าไมค์จากหลวงพ่ออ๊อดมาสอนบ้าง “คาถาเศรษฐีคือเริ่มทำที่ตัวเอง...คาถาคนจนคือรอ...รอฟ้ารอฝนรอโชคชะตา พวกคุณที่มานั่งรอตัวเลขอยู่เนี่ย จะรวยได้จริงหรือครับ”

เสียงฮือฮาดังหลังจากนั้น เดือนเพ็ญทนไม่ไหวโต้อย่างเหลืออด “พูดออกมาได้ว่าเริ่มที่ตัวเอง คุณจะให้ คนอย่างพวกเราทำอะไรหรือ...ทุนก็ไม่มี ความรู้ก็ไม่มี ชื่อเสียงก็ไม่มี เพราะรู้ตัวไงว่าไม่มีโอกาสถึงต้องเล่นหวย”

“เล่นหวยไม่ใช่เรื่องผิด แต่ผิดที่น้ายืมเงินเขามาเล่นแล้วหนี้เก่าก็ยังไม่ได้ใช้!”

จบคำของเยี่ยมยุทธทุกคนบนศาลาก็เงียบกริบ หลวงพ่ออ๊อดถือโอกาสเปิดฉากสนับสนุนคำพูดชายหนุ่มแปลกหน้า เยี่ยมยุทธได้ใจสาธยายยาวเหยียดถึงวิธีหาเงินหลายรูปแบบแต่เดือนเพ็ญส่ายหน้าไม่ยอมรับ

“นั่นมันงาน มันเหนื่อย มันช้า!”

“ช้าหรือ...ไม่มีอะไรช้ากว่าเล่นหวยหรอกน้า เล่นได้แค่เดือนละสองครั้งเอง ทำงานสิ ทำได้ทุกวัน รวยได้ทุกนาที ผมบอกอีกครั้งนะ...เล่นหวยเนี่ยเหมาะเป็นงานอดิเรกเท่านั้น ถ้าหมกมุ่นยืมเงินเขามาเล่นก็จะเริ่มมีปัญหาแล้วล่ะ” เดือนเพ็ญหน้าเสียแต่ยังเถียงไม่ลดละ

“คุณเกิดมาเก่ง เกิดมาฉลาด ไม่เข้าใจคนจน ไม่เข้าใจคนมีกรรมอย่างเราหรอก”

“กรรมคือการกระทำ งอมืองอเท้าแบบน้าน่ะกำไม่แบหรอก”

ดาวเหนือหน้าซีด เยี่ยมยุทธมองมาอย่างเห็นใจและเตือนสติเดือนเพ็ญให้คิดถึงลูกสาว

“น้าดู...ชีวิตแท้จริงของน้าคือลูก คือครอบครัว น้าหนีมา น้าทิ้งเขาลงหรือ”

แววตาเศร้าสร้อยของดาวเหนือทำให้เดือนเพ็ญน้ำตาคลอ คร่ำครวญเสียงเครือ

“ฉันทำก็เพื่อเขา ตอนนี้ฉันสร้างภาระ ฉันต้องหาทางแก้ ถ้าฉันถูกหวยสักงวด เราสามคนก็มีเงินไม่ลำบากอีก”

“ถ้าหาผิดวิธี ยิ่งหาชีวิตก็ยิ่งเละเทะ เพราะความฝันที่ตั้งอยู่บนความงมงายนี่แหละ”

เยี่ยมยุทธตอกไม่ไว้หน้า เดือนเพ็ญหน้าเสียหันไปถามหลวงพ่ออ๊อด

“ลูกงมงายจริงหรือคะหลวงพ่อ”

“จริง...รอโชคชะตารอถูกหวยรอฟ้ารอฝนเขาเรียกคลำทางในความมืด ทั้งช้าทั้งผิด ล้มลงไปหัวร้างข้างแตกอีก”

หลวงพ่ออ๊อดถือโอกาสเทศนาเหล่าลูกศิษย์ให้ตาสว่าง “ความรู้คือไฟ งมงายแก้ได้ด้วยปัญญา ปัญญามาจากการฟัง การอ่าน การคบบัณฑิตอย่างพ่อหนุ่มคนนี้คือบัณฑิต ท่าทางแกจะมีเงินด้วย ฟังแกเถอะ เชื่อแกเถอะ”

เยี่ยมยุทธส่งยิ้มให้ทุกคนแบบโอ่ๆ ดาวเหนือปรี่ไปหาแม่ขอร้องให้กลับบ้านด้วยกัน เดือนเพ็ญมีท่าทางลังเล เยี่ยมยุทธเลยต้องช่วยเตือนสติทิ้งท้าย


“ปัญหาการเงินคือจุดเริ่มต้นของปัญหาชีวิตคู่ ปัญหาครอบครัว ปัญหาเจ็บป่วย ปัญหาการศึกษา ทุกปัญหาเริ่มต้นที่ขาดวินัยทางการเงิน น้าแดนกำลังจะดีขึ้นแล้ว 

ถ้าน้าเดือนเพ็ญแก้ปัญหาตัวเองได้ ผมมั่นใจ...ครอบครัวน้าจะมีความสุขเสียที มันจะเป็นความสุขจริงๆไม่ใช่ฝันอีกต่อไป”

ooooooo

เดือนเพ็ญตอบตกลงกลับบ้านไปแก้ปัญหาหนี้หวยของตัวเองและยอมรับวิธีแก้ปัญหาการเงินจากเยี่ยมยุทธเหมือนแดน ดาวเหนือโล่งใจมากแต่กลับต้องหน้าหงิกเมื่อถูกเยี่ยมยุทธทวงสัญญา

“ผมช่วยทั้งพ่อทั้งแม่คุณ แม้แต่ชีวิตคุณผมก็เคยช่วย อย่าเป็นคนอกตัญญูนักเลยน่ะ พูดกับผมได้หรือยัง”

ดาวเหนือยังงอนไม่อยากพูด เยี่ยมยุทธก็ไม่เซ้าซี้ “ไม่พูดก็ไม่พูด คุณบอกให้ลืมว่าเราเคยรู้จักกัน รู้ไหม... อะไรทรมานเราที่สุด...ความทรงจำไงล่ะ มันกำลังทรมานผม”

เยี่ยมยุทธคิดถึงความทรงจำวัยเด็กของตัวเอง ครอบครัวแตกสลายโดยที่เขาทำอะไรไม่ได้ เรื่องของดาวเหนือก็เช่นกัน เขามีความทรงจำร่วมกับเธอมากเหลือเกิน

ดาวเหนืออึ้งมากตอนได้รับภาพกับคลิปจากเยี่ยมยุทธ ทั้งหมดเป็นเรื่องราวระหว่างเขากับเธอตั้งแต่เจอหน้ากันครั้งแรก แม้เขาจะไม่ทำตัวน่ารักแต่ก็พึ่งพาได้เมื่อมีปัญหา

“ไม่มีคำหวานสักคำ ไม่มีดอกไม้สักดอก คุณรู้ดีผมไม่มีทางลืมคุณและคุณไม่มีทางลืมผม เหมือนดาวเหนือที่ขึ้นทุกคืนที่เดิม ผมก็คงมีคุณที่เดิม...ที่ใจ”

เยี่ยมยุทธปรารถนาให้เธอเป็นดาวเหนือนำทางชีวิตแต่เธอกลับสับสนและยอมรับมันไม่ได้

“พอเถอะ! พอเสียที! ไอ้คำพูดแบบนี้หยุดเถอะ ความทรงจำที่คุณพูดถึงมันก็แค่ด้านเดียว ด้านที่คุณโกหกฉันก็จำได้เหมือนกัน คุณโกหกท่านประธาน โกหกคุณปิ่น โกหกฉัน นี่ก็ความทรงจำเหมือนกัน”

ดาวเหนือไม่อยากร่วมสนามกับปิ่นมุกและจินดาแย่งผู้ชายคนเดียวกัน เธอมีศักดิ์ศรีมากพอจะเผชิญหน้าความจริงอันโหดร้าย...โดยเฉพาะจากผู้ชายคนนี้ที่มาป่วนหัวใจเธอไม่หยุดหย่อน

“คุณเป็นคนที่มีทั้งด้านดีและด้านร้ายในเวลาเดียวกันเหมือนเหรียญสองด้าน ถ้าคุณอยากเป็นเพื่อนกับฉันต่อไป แสดงด้านดีออกมาให้ฉันเห็น หยุดโกหกหลอกลวง ทำให้ฉันเห็นแล้วฉันจะกลับมาพูดดีกับคุณ”

พูดจบดาวเหนือก็หยิบเหรียญจากกระเป๋าเสื้อเขามาโยนเสี่ยงทาย เยี่ยมยุทธคว้ามากดบนหลังมือตัวเอง

ดาวเหนือไม่แย่งเหรียญคืนแต่ท้าทายเขา “ออกหัวด้านดี ออกก้อยด้านเลวร้าย เปลี่ยนตัวเองให้ฉันดู เลือกทำในสิ่งที่ถูกต้องให้ฉันเห็น แล้วเราจะกลับมาเป็นเพื่อนกันอีกครั้ง!”

เยี่ยมยุทธอยากรับคำท้าแต่เสียงเด็กร้องไห้และเปลวไฟจากการเผาขยะละแวกนั้นทำให้อาการปวดหัวกำเริบ ภาพความทรงจำวัยเด็ก...ครอบครัวที่สูญหาย...ผุดในหัว พ่อมดการเงินยกมือกุมหัวก่อนโพล่งว่าทำไม่ได้ เขาไม่อาจทรยศครอบครัวและล้มเลิกภารกิจตามหาความจริงเกี่ยวกับธนาคารธนานุวัตร แต่ดาวเหนือไม่เข้าใจและคิดว่าเขาปฏิเสธจะเป็นเพื่อนกับเธอ...

ooooooo

บรรยากาศระหว่างเยี่ยมยุทธกับดาวเหนืออึมครึมหลังจากนั้น ต่างคนต่างทิฐิจึงไม่มีอารมณ์เคลียร์หรือง้องอน กระนั้นพ่อมดการเงินก็ไม่ทิ้งเรื่องเดือนเพ็ญช่วยเป็นพยานเจรจาการผ่อนชำระหนี้ค่าหวยกับเจ้ามือจนสำเร็จ

ปิ่นมุกไม่สนใจเรื่องคนอื่น เก็บตัวอยู่บ้านด้วยท่าทีเซื่องซึมจนเปรมจิตกับพีระเป็นกังวล เยี่ยมยุทธฉวยจังหวะนี้เข้าแทรกแซงบุกหาเปรมจิตถึงธนาคาร

“ไหนบอกว่าเลิกกันแล้วไง”

“แค่ทะเลาะกันน่ะครับ ท่านประธานคิดดีๆนะครับ พ่อแม่สร้างกิจการใหญ่โตก็เพื่อลูกทั้งนั้น ท่านคงเสียใจมากที่คุณปิ่นมุกไม่ยอมมาทำงาน เพราะฉะนั้น...ให้ผมลองนะครับ”

“ท่าทางคุณจะเป็นคนขี้โอ่นะ ฉันเป็นแม่ พยายามมายี่สิบปี แล้วคุณเป็นใคร”

“ผมไม่ใช่คนขี้โอ่ ผมเป็นคนมั่นใจในตัวเองและเคยชินกับความสำเร็จต่างหาก...รับปากผมก่อนสิครับ”

เยี่ยมยุทธยืนกรานตามความต้องการเดิมคือขอทำงานในธนาคารแลกกับการเกลี้ยกล่อมปิ่นมุกให้รับตำแหน่งในธนาคาร เปรมจิตกับพีระไม่ไว้ใจอยากรู้เหตุผล เยี่ยมยุทธไม่แสดงอาการพิรุธอธิบายอย่างใจเย็น

“ผมบอกไปแล้ว ผมอยากลงหลักปักฐานกับคุณปิ่นมุก ท่านไม่เชื่อผมเอง”

“ยัยปิ่นตอนนี้ไม่รับโทรศัพท์ใครทั้งนั้น ยิ่งเป็นคุณยิ่งไม่รับ คุณทำไม่ได้หรอก”

“ผมมีวิธีการอยู่แล้ว ท่านแค่รับปากว่าถ้าผมกลับมาคบกับคุณปิ่นและทำให้คุณปิ่นกลับมาทำงานได้ท่านจะยอมให้ผมมาทำงานที่นี่และเลิกขัดขวางความรักของเรา”

เปรมจิตไม่เชื่อว่าเยี่ยมยุทธจะทำได้ พ่อมดการเงินเลยทำให้เห็นในบ่ายวันเดียวกันด้วยการถ่ายคลิปสดขอโทษถ่ายทอดบนโลกโซเชียลและสร้างวีรกรรมเสี่ยงตายพิสูจน์รักให้ปิ่นมุกเห็นโดยมีธนูเป็นผู้ช่วย

ปิ่นมุกปลื้มมากน้ำตาไหล ต่างจากดาวเหนือที่มองคลิปแบบไม่อยากเชื่อสายตา มั่นใจว่าทั้งหมดเป็นแค่มารยาที่เยี่ยมยุทธจงใจสร้างเพื่อปั่นหัวเพื่อนกึ่งเจ้านาย

“ชีวิตว่างเปล่าของฉันมีคนมาตายเพื่อพิสูจน์ความรัก ชีวิตที่ไม่มีค่าอย่างฉันเนี่ยนะ”

“เขาเคยทิ้งคุณหนู เขาไม่มีเวลาให้คุณหนู เขามีคนอื่น ลืมไปแล้วหรือคะ”

ดาวเหนือพยายามเตือนสติแต่ปิ่นมุกไม่ฟัง ความรักมันบังตาเสียแล้ว “เขาเป็นคนทำงาน เขาชอบทำงาน ปิ่นต่างหากที่ไม่มีเหตุผลทิ้งเขามา ถ้าปิ่นไม่กลับไปเขาอาจจะฆ่าตัวตายจริงๆก็ได้นะดาวเหนือ”

“โอ๊ย...คนพรรค์นั้น...สกปรกเลอะเสื้อเลอะรถยังไม่ยอมเลย เขารักตัวเองจะตาย เขาไม่ตายหรอกค่ะ” ปิ่นมุกไม่เชื่อโทร.หาเยี่ยมยุทธทันที

“คุณมันคนบ้า...บ้าจริงๆ”

“ผมแค่ทำตามความรู้สึก ผมดีใจแค่ไหนรู้ไหมที่คุณโทร.หาผม”

“ก็คุณทิ้งฉันไว้ที่โรงหนัง คุณไม่สนใจฉัน”

“ผมจะแก้ตัวใหม่ ให้โอกาสผมนะครับ”

“ชีวิตฉันกำลังแย่ ฉันไม่รู้เกิดมาเพื่ออะไร ฉันเบื่อ... เบื่อจนไม่รู้จะทำยังไงแล้ว”

“ผมช่วยคุณได้ ผมมีวิธี คุณจะรู้สึกดีขึ้นเมื่อเจอผม รอผมอยู่ที่บ้านนะครับ ผมจะไปหาคุณเดี๋ยวนี้เลย”

ooooooo

จินดาช้ำใจมากเมื่อเห็นคลิปสดที่เยี่ยมยุทธทำให้ปิ่นมุก พ่อมดการเงินไม่ได้คิดถึงเธอมุ่งหน้าไปง้อปิ่นมุกที่บ้านศิลาทอง ดาวเหนือรออยู่แล้วและอดไม่ได้จะเตือนสติเขาอีกครั้ง

“ในเมื่อคุณเลือกจะเป็นคนโกหกหลอกลวง ชะตาชีวิตคุณนับจากวันนี้จะหาความสุขไม่ได้ ฉันเตือนคุณแล้ว”

“ผมยอมรับผิดชอบกับชีวิตที่ผมเลือกเอง กะลาสีโดดเดี่ยวแล่นเรืออยู่ในความมืดจะมีดาวเหนืออยู่หรือไม่มีคงขึ้นกับดวงดาวว่าจะเมตตาผมไหม แต่ยังไงผมก็ต้องออกเดินทางอยู่ดี”

เยี่ยมยุทธตั้งใจจะสื่อความในใจถึงดาวเหนือแต่เธอไม่คิดจะทำความเข้าใจและปล่อยให้เขาปรับความเข้าใจกับปิ่นมุกตามลำพัง เยี่ยมยุทธเหนื่อยใจมากแต่ไม่ลืมภารกิจตัวเองจะทำให้ปิ่นมุกยอมไปทำงานที่ธนาคาร

ปิ่นมุกแปลกใจที่เยี่ยมยุทธเอาตุ๊กตากระดาษมาให้และบอกให้เธอโชว์ฝีมือการออกแบบเสื้อผ้า แต่เพราะไม่อยากทำลายบรรยากาศดีๆจึงไม่ปฏิเสธ และเธอก็ทำมันออกมาได้ดีจนเยี่ยมยุทธอดชื่นชมไม่ได้

“เงินในกระเป๋าของคุณเป็นเงินที่พ่อแม่คุณหาไว้ให้ ผมวางไว้ตรงนี้นะ ส่วนอันนี้...เงินในซองนี้เป็นเงินที่คุณไปทำงานที่ร้านเสื้อสี่วันที่คุณไปขายเสื้อให้เขา...จำได้ไหม”

ซองเงินตรงหน้าทำให้ปิ่นมุกนิ่วหน้า เยี่ยมยุทธจึงอธิบายยิ้มๆ

“ร้านนั้นเขาโทร.มาที่บ้านผมให้ไปรับเงินส่วนแบ่งเปอร์เซ็นต์จากการขายเสื้อ”

ปิ่นมุกหยิบซองมาเปิด เบ้หน้าเล็กน้อยเมื่อเห็นจำนวนเงินแต่ก็อดภูมิใจไม่ได้ เยี่ยมยุทธเห็นอาการนั้นก็ดักคออย่างรู้ทัน “คุณยิ้มภูมิใจนิดๆเพราะมันเป็นเงินที่คุณหามาได้เองใช่ไหม เงินสองก้อนนี้เหมือนกันแต่คุณค่าไม่เท่ากัน...คุณภูมิใจอันไหนมากกว่า”

คำถามของเขาทำให้ปิ่นมุกนิ่งไปอึดใจก่อนชี้ซองเงินที่ได้จากการทำงาน เยี่ยมยุทธยิ้มด้วยความชอบใจ

“เพราะเงินก้อนนี้ไม่ใช่แค่เงินแต่คือความภาคภูมิใจ คือคุณค่าในตัวเอง สาเหตุที่คุณหดหู่เพราะตั้งแต่เกิดมาคุณไม่เคยทำงาน ไม่เคยหาเลี้ยงชีพด้วยตัวเอง เงินสามพันบาทค่าคอมนี้จึงมีคุณค่ายิ่งกว่าสามพันล้านที่คุณมี”

“ใช่...ฉันรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ”

“เงินที่ทำงานหามาด้วยตัวเองเกี่ยวข้องกับจิตใจเรามาก เราจะรู้สึกภูมิใจกับมันเสมอ คนทำงานจึงไม่ควรเกี่ยงว่าเงินมากหรือน้อยแต่ให้สำนึกรู้คุณค่าของมัน ทุกบาททุกสตางค์แล้วเราจะทำงานอย่างมีความสุขขึ้น คุณปิ่น...ออกไปทำงานสร้างคุณค่าให้ตัวเอง หดหู่อยู่อย่างนี้ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นมาหรอก”

ในที่สุดเยี่ยมยุทธก็ทำสำเร็จปิ่นมุกยอมไปทำงานที่ธนาคารธนานุวัตร แม้จะไม่ได้ทำตำแหน่งบริหารเพราะไฮโซสาวไม่ชอบตัวเลขแต่ก็เลือกทำงานบริการและพัฒนาธนาคารเรื่องอื่นๆโดยมีเขาให้คำแนะนำ

เปรมจิตทึ่งมากไม่คิดว่าเยี่ยมยุทธจะทำได้ จำต้องตกลงให้เขามาทำงานด้วย เยี่ยมยุทธไม่รีรอสืบจากเหล่าพนักงานโดยเฉพาะเรื่องจินดาว่าเป็นลูกสาวจริงๆของพีระหรือไม่

เยี่ยมยุทธสืบจนรู้ว่าพีระมีหลักฐานเป็นสูติบัตรของจินดา พ่อมดการเงินฉวยโอกาสนี้บุกบ้านพีระโดยอ้างกับจินดาว่าจะรับส่งเธอไปซ้อมดนตรี จินดาปลื้มจนไม่ทันระวังว่าเขาจะแอบไปรื้อเอกสารบนห้องพีระ

การบุกบ้านพีระครั้งนี้ทำให้เขาค้นพบเรื่องน่าสงสัยคือความสัมพันธ์พิเศษระหว่างพีระกับเปรมจิต และจินดาก็อาจเป็นลูกสาวลับๆของทั้งสอง เยี่ยมยุทธยอมรับว่าตกใจแต่ไม่ปักใจเชื่อง่ายๆจึงหลอกถามจากจินดา

“ท่านประธานกับพ่อเรียนจบมหาลัยเดียวกัน บ้านเราก็อยู่ติดกัน คุณพ่อเป็นคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยว...เวลามีปัญหาเช่นถักเปียให้ลูกสาวก็ทำไม่ได้ถูกไหมคะ มีเรื่องแบบนี้ทีไรฉันก็วิ่งไปหาท่านประธาน”

“ท่าทางท่านดุมาก ไม่นึกว่ามีมุมนี้”

“ใช่ค่ะ...ท่านไม่เคยดุฉันเลย ยัยปิ่นยังค่อนขอดบ่อยๆว่าท่านประธานลำเอียงรักฉันมากกว่าลูกแท้ๆ”

ooooooo


ละครดวงใจในไฟหนาว ตอนที่ 4 อ่านดวงใจในไฟหนาวติดตามละครดวงใจในไฟหนาว ดูรูปภาพนักแสดงนำในเรื่อง นำแสดงโดย เจมส์ มาร์, จีน่า ญีนา ซาลาส 18 ส.ค. 2561 12:30 2018-08-13T01:33:09+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ