ข่าว

วิดีโอ



ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน

อ่านเรื่องย่อ

แนว: โรแมนติก แอคชั่น ดราม่า

บทประพันธ์โดย:

บทโทรทัศน์โดย: เอื้องอรุณ สมิตสุวรรณ,เทอดโชค เกียรติสุขเกษม

กำกับการแสดงโดย: อินทนนท์ รัตนากาญจน์

ผลิตโดย: บริษัท กันตนา เอฟโวลูกชั่น จำกัด

ช่องออกอากาศ: สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3

นักแสดงนำ: เด่นคุณ งามเนตร,ปณาลี วรุณวงศ์

หน้ากระท่อมกลางทะเลทราย รถจี๊ปแล่นมาจอด จัสมินกับอรินลงมายืนมองทะเลทรายที่กว้างใหญ่ อรินทึ่งกับความสวยแปลกตา ไม่คิดว่าซามาร์จะมีแบบนี้

“เราบอกแล้วคุณต้องชอบ ที่นี่มองไปทางไหนก็เห็นแต่ท้องฟ้ากับผืนทราย เหมือนเป็นอีกโลกหนึ่ง” จัสมินพาอรินเดินมาหยุดริมสระ แย็บถามว่าเขาอึดอัดที่ต้องอยู่ในวังใช่ไหม

อรินทำหน้านิ่ง จัสมินมองอย่างรู้ว่าเขาลำบากใจ เขาถอนใจยาวยอมรับ “ผมเป็นแค่นายตำรวจธรรมดาคนหนึ่งจากประเทศไทยที่ได้รับเกียรติอย่างสูงมาใกล้ชิดเจ้าหญิงแห่งซามาร์”

“อย่าคิดแบบนั้น ยิ่งทำให้เราห่างกัน เราไม่เคยคิดเช่นนั้นกับคุณ คุณก็ต้องไม่คิดกับเรา”

“ถึงพยายามไม่คิด แต่ก็หนีความจริงไม่พ้น เพราะเจ้าหญิงคือเจ้าหญิง ไม่มีครูมะลิอีกต่อไปแล้ว”

จัสมินน้ำตาคลอสบตาเขาเสียงสั่นเครือ “เป็นเจ้าหญิงที่ไร้หัวใจ ห้ามรักใครด้วยใช่ไหม”

อรินจะปลอบแต่จัสมินไม่อยากฟัง ตนผิดด้วยหรือที่เกิดมาเป็นเจ้าหญิง เขาดึงเธอมากอดซับน้ำตาบอกไม่ใช่ความผิดของใคร เธอฝืนยิ้มฮึดเข้มแข็ง “เราจะไม่ร้องไห้อีกแล้ว จะทำให้ช่วงเวลาที่ได้อยู่กับคุณ เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดดีกว่าเนอะ”

“ครับ เพราะเวลาตอนนี้จะมีค่ามากที่สุดในชีวิตผม” อรินเห็นด้วย

ทั้งสองมานั่งเล่นเปลยวนริมสระน้ำ ที่นี่เงียบสงบสวยงาม ทำให้พวกเขาอยากอยู่ที่นี่นานๆ จัสมินกุมมือ อรินขอสัญญาต่อไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราจะเข้มแข็ง เขาพยักหน้าแววตามุ่งมั่นปนเศร้า ยอมรับว่าที่ได้มาพบกันนับว่าดีที่สุด เธอก็ยอมรับว่าเขาคือคนที่ดีที่สุดที่เข้ามาในชีวิต เธอจะไม่เสียใจที่ได้พบกัน อรินดึงเธอเข้ามาจุมพิตที่หน้าผาก แล้วกล่าวอย่างจริงใจ

“ผมรักเจ้าหญิงหมดหัวใจ...”

“เราก็รักคุณค่ะ...ผู้กองอริน” จัสมินสบตาเขาอย่างหวานชื่นปนเศร้า

ขณะเดียวกันทางวัง ทหารรายงานองคมนตรีว่ากลุ่มจีโบบุกมาชิงตัวโมซันออกจากคุกไปได้ เอ็มม่าหน้าตื่นเข้ามาบอกว่าเจ้าหญิงเสด็จไปนอกวังกับอรินป่านนี้ยังไม่กลับ เขาหวั่นใจ

ความสุขที่ทั้งสองตักตวง เดินจูงมือคุยกัน จัสมินบอกอรินว่าถ้าเขาอยู่ซามาร์จะมีอะไรให้ทำเยอะแยะไม่มีเบื่อ ผู้กองหนุ่มยิ้มปลื้มที่ไหนมีเจ้าหญิงตนไม่มีวันเบื่อแน่ เพราะเธอมีเรื่องนั้นเรื่องนี้มาให้ตนสนุกอยู่เรื่อย ตั้งแต่รู้จักกันมายังไม่ได้หยุด จัสมินค้อนเล็กๆ

“เดี๋ยวเถอะชมหรือว่าเรากันแน่ คอยดูนะถ้าคุณมาอยู่ที่นี่จริงๆเราจะยิ่งแกล้งให้ทำงานสารพัด ให้ยุ่งๆทั้งวันจนเหนื่อยสลบไปเลย”

“ยังไม่ได้มาอยู่จริงก็ขู่กันซะแล้ว”

“ไม่ได้ขู่...แค่อยากรู้ว่า อยากมาอยู่ซามาร์ไหมคะ”

อรินนิ่งสักพักก่อนจะเอื้อนเอ่ย ถ้าเธอไม่ใช่เจ้าหญิงคงตอบได้ จัสมินหน้าเจื่อนเบื่อกับคำว่าเจ้าหญิงเหลือทน มีแต่สร้างความอึดอัดให้คนรอบข้าง ทำอะไรตามใจตัวก็ไม่ได้ อรินปลอบว่าการเป็นองค์หญิงของประชาชน ถือเป็นความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ นั่นคือความสุขที่สุดแล้ว...

ทันใดมีเสียงรถแล่นมา ทั้งสองมองไปคิดว่าเป็นทหารในวังมาตาม อรินขัดใจช่างมาผิดเวลาเหลือเกิน ทหารเดินเข้ามาเชิญองค์หญิงกลับวัง จัสมินรู้สึกผิดสังเกต ทั้งการแต่งกายและท่าทาง จึงถามว่ามาจากหน่วยไหน เสียงเขากร้าวทันทีว่า “หน่วยส่งวิญญาณพวกซามาร์ไง”

จัสมินหลบการจับกุมมาอยู่หลังอรินรู้ว่าเป็นพวกจีโบ เกิดการต่อสู้กันรุนแรง พวกจีโบมาหลายคนฟาดอรินด้วยไม้จนทรุดแล้วจับฉีดยาสลบ เขายังพอมีสติมองเจ้าหญิงถูกจับตัวลากไปขึ้นรถ พยายามกระเสือกกระสนตามแต่ถูกพวกมันจับถอดแจ็กเกตออก รู้สึกเหมือนมีของบางอย่างมามัดด้วยเทปติดกับต้นแขนเขาก่อนทุกอย่างจะดับวูบลงท่ามกลางไอแดดของทะเลทราย

ในรถจัสมินถูดมัดปิดตา รถขับผ่านเส้นทางทะเลทราย ลัดเลี้ยวออกสู่ป่าเห็นภูผาสีเงินตั้งตระหง่าน มายังโกดังร้างกลางป่าลึก เมื่อเปิดตาเจอโมซันก็ตกใจที่ออกจากคุกมาได้อย่างไร ไม่ทันไร ราชิดเดินเข้ามายิ้มเย้ย เธอยิ่งตกใจที่เขายังไม่ตาย ราชิดหัวเราะร่า

“ข้าตายยากและไม่มีวันตายจนกว่าจะได้เห็นพวกซามาร์พินาศ”

ราชิดเข่นเขี้ยวว่าดินแดนของจีโบที่ซามาร์แย่งไป จัสมินอึ้ง โมซันยิ้มยียวนเข้ามาเชยคาง เธอสะบัดหน้าหนีอย่างรังเกียจ เขาหัวเราะสะใจ “พี่ได้ดินแดนคืนแถมได้เจ้าหญิงเป็นเมีย”

ราชิดคิดตามอย่างชอบใจ วาเดียที่ยืนใกล้ปรายตามองอย่างหึงหวง...ในขณะที่อรินถูกนำตัวมาโยนหน้าประตูวัง ทหารเห็นอรินบาดเจ็บมีธงจีโบวางข้างๆก็ช่วยกันหิ้วปีกเข้าไปในวัง

องคมนตรี ชัยชนะ นาธานและเอ็มม่าตกใจเมื่อเห็นสภาพอรินมีบาดแผลจากการโดนซ้อม นอนนิ่งไม่ได้สติ...องคมนตรีเขวี้ยงธงจีโบทิ้งอย่างแค้นใจที่พวกมันจับตัวเจ้าหญิงไปอีก ชัยชนะจับชีพจรอรินพยายามเรียกให้รู้สึกตัว องคมนตรีให้พาไปให้หมอตรวจเช็กอย่างละเอียด แต่พอทหารจะแบกอรินไป ชัยชนะสังเกตเห็นที่แขนภายใต้เสื้อแจ็กเกตมีอะไรนูนๆ จึงห้ามไว้ แล้วถอดแจ็กเกตเขาออกก่อนร้องบอกอย่างแตกตื่น

“ระเบิด! ทุกคนถอยไปก่อน เร็ว...”

ชัยชนะพยายามจะแกะเทปที่รัดระเบิดออกจากแขนอรินแต่มันมัดแน่นหลายรอบ อรินรู้สึกตัวเรียกหาจัสมิน องค์หญิงอยู่ไหน...ชัยชนะปรามให้อยู่เฉยๆอย่าขยับ พออรินรู้ว่าที่แขนมีระเบิดก็ตกใจอ้าปากค้าง ชัยชนะบ่นว่าพวกจีโบต่อระเบิดได้ลูกทุ่งมาก ต้องเช็กเน็ตแอพกู้ระเบิด

“ต้องให้ผมทำไงบอกมา” อรินเหงื่อแตกเมื่อเหลือบเห็นหน้าปัดดิจิตอลว่าเหลือสองนาที

หน่วยกู้ระเบิดของซามาร์ยังมาไม่ถึง ชัยชนะอ่านในแอพจนเข้าใจจึงเปิดกล่องอุปกรณ์พกพาของตัวเอง หยิบคีมตัดลวดออกมา ทุกคนยืนมองห่างๆอย่างใจระทึก

อิสราธิบดีเคร่งขรึมเกรงอรินจะเป็นอะไรไป

อัมราภาชินียืนข้างๆกล่าวให้วางพระทัย อรินต้องปลอดภัย แล้วชื่นชมว่าเขาเจอเรื่องร้ายแรงมามาก ต้องเสี่ยงชีวิตเพราะลูกของเรา

“เขาเป็นคนดี สิ่งศักดิ์สิทธิ์ต้องคุ้มครอง”

“ดีพอที่จะมาอยู่กับจัสมินตลอดไปหรือยังเพคะ” องค์ราชินีแย็บ

องค์อิสราหันมาสบตาสีหน้าเรียบเฉย “คนละเรื่องไม่เกี่ยวกันเลย”

อัมราภาชินีแอบขำรู้ว่าหวงลูกสาว...ในขณะที่เวลาหน้าปัดดิจิตอลลดลงเหลืออีก 59 วินาที ชัยชนะปาดเหงื่อตัดสินใจไม่ถูกว่าควรตัดสายเส้นไหน อรินจับแขนเพื่อนคู่หูบอกตนไว้ใจเขา เขาเป็นมือหนึ่งของกรมตำรวจไทย แต่จัดการเร็วๆหน่อยก็ดี ชัยชนะขอบใจแต่ก็ยอมรับว่าระเบิดของจีโบทำให้มึนมาก อรินโพล่งขึ้นว่าจะตัดสายไหนก็เป็นตายเท่ากัน เสี่ยงไปเลย

ชัยชนะเลือกสายไฟขึ้นมาเส้นหนึ่ง “เอานะผู้กอง ผมพร้อมแล้ว”

อรินพยักหน้าหลับตาอย่างเชื่อมั่น ผลปรากฏว่าชัยชนะทำสำเร็จ อรินลืมตามองร้องด้วยความดีใจว่ารอดตายแล้ว แต่ไม่วายแซวชัยชนะว่าคราวหน้าช่วยให้เร็วกว่านี้หน่อย หัวใจจะวายตาย

ชัยชนะทำหน้าขยาด เปรยว่ายังคิดจะมีคราวหน้าอีกหรือ ว่าแล้วก็ขอผ่อนคลายด้วยการซับหน้าและฉีดสเปรย์น้ำแร่เรียกความสดชื่นให้ชีวิต

ooooooo

ด้วยความที่ถูกมัดอยู่นาน จัสมินรู้สึกเมื่อยบิดตัวไปมา ราชิดเห็นสั่งให้วาเดียแก้มัด ให้เธอได้ทานข้าวทานน้ำแล้วค่อยมัดใหม่ วาเดียหวั่นใจเขาไม่เคยอ่อนโยนกับใคร กระแซะถาม

“อย่าบอกข้านะว่าคิดอะไรกับเจ้าหญิง”

ราชิดเอ็ดว่าไร้สาระ สั่งให้ทำตามคำสั่ง จัสมินแกล้งเย้ยให้รีบแก้มัด วาเดียไม่พอใจกระแทกกระทั้นแก้มัดและกำชับอย่ามายุ่งกับราชิด เธอย้อนให้ไปบอกเขาว่าอย่ามายุ่งกับตนถึงจะถูก วาเดียเข่นเขี้ยวอยากตบแต่ไม่กล้า ได้แต่ฮึดฮัดเจ็บใจ

อัมราภาชินีไม่เข้าใจว่าพวกจีโบได้ตัวโมซันไปแล้วทำไมยังจับตัวเจ้าหญิงไปอีก ต้องการอะไรทำไมไม่ส่งข้อเสนอมา องค์อิสรารู้แก่ใจว่าพวกมันเก็บตัวเธอไว้ต่อรองสิ่งที่ต้องการหัวหน้าทหารเข้ามารายงานว่ากลุ่มจีโบมีการเคลื่อนไหว นัดรวมตัวกันบริเวณภูผาสีเงิน องคมนตรีสงสัยว่าเจ้าหญิงจะถูกจับไว้ที่นั่น องค์อิสราสั่งสืบให้แน่ชัด เรียกประชุมหน่วยรบพิเศษด่วน ถึงคราวที่ซามาร์ต้องแสดงอำนาจขั้นเด็ดขาดแล้ว

อัมราภาชินีหันมาสั่งศรีวิจันทร์ให้เตรียมตัวให้พร้อม เธอทำตาปริบๆหันมองไม่มีใครอื่น จึงชี้ที่ตัวเองว่าหมายถึงตนหรือ พระองค์พยักหน้า เธอจึงยืนตรงแบบทหารกล่าวว่าพร้อมที่สุด

ด้านอรินกับชัยชนะมาที่ห้องเก็บอาวุธของฐานทัพหน่วยรบพิเศษซามาร์ เพื่อเลือกอาวุธและกระสุนพร้อมมือ ชัยชนะเอ่ยถามจะขนไปหมดนี่หรือ อรินพยักหน้า “มันทำกับผมถึงขนาดนี้ ใครไม่แค้นก็บ้าแล้ว เจ้าหญิงก็อยู่กับพวกมัน งานนี้ไม่มันก็ผมได้ตายกันไปข้าง”

“เอาไงเอากัน”

อรินมองหน้าชัยชนะบอกงานนี้เสี่ยงมากไม่อยากให้เขาร่วม แต่ชัยชนะไม่ยอมอ้างเราเป็นคู่หูกันต้องไปด้วยกันกลับด้วยกัน อรินซึ้งใจส่งเสื้อเกราะกันกระสุนให้แก่เขา

หน้าฐานทัพ อรินและชัยชนะยืนแถวหน้าร่วมกับทหารหน่วยรบ มีรถถังมาจอดหลายคัน อัมราภาชินีในชุดทหารภาคสนามสวมเสื้อเกราะเดินเข้ามาอย่างองอาจพร้อมศรีวิจันทร์ ทุกคนทำความเคารพ พระองค์กล่าวขอบใจอรินกับชัยชนะที่จะไปช่วยเจ้าหญิงด้วยกัน

“กระหม่อมยอมถวายชีวิต” อรินกล่าวจากใจจริง

ผู้บัญชาการทหารอึกอักไม่คิดว่าองค์ราชินีจะไปร่วมรบ จะขอรายงานท่านองคมนตรีเพื่อจัดหน่วยคุ้มกันถวายความปลอดภัย แต่พระองค์กลับบอกว่า จะรายงานก็ทำไปแต่ตนจะไปกับหน่วยรบพิเศษนี้ ว่าแล้วก็เดินตรงไปขึ้นรถถังที่จอดอยู่ อรินกับชัยชนะมองหน้ากันทึ่งในความกล้าหาญของพระองค์ ศรีวิจันทร์รีบวิ่งตามองค์ราชินีไป...

ooooooo

หน้าโกดังร้างมีสมุนราชิดยืนเฝ้าสองคน อรินกับชัยชนะลอบเข้าจัดการแล้วส่งสัญญาณมือให้หน่วยรบตามเข้ามาล้อมโกดังไว้ อรินวิทยุบอกองค์ราชินี พระองค์ให้รอคำสั่งจากตน

ด้านในโกดัง ราชิดกับพวกเห็นภาพจากกล้องวงจรปิดว่ามีทหารบุกมา ราชิดยิ้มเยาะมาเร็วกว่าที่คิด โมซันเข่นเขี้ยวอยากฆ่าทหารซามาร์ให้สิ้นซาก วิทยุบอกทุกหน่วยเตรียมพร้อมทำสงคราม ราชิดประกาศว่า งานนี้มีแค่สองอย่าง ไม่ตายก็ได้ดินแดนคืน

เสียงตูมดังสนั่น เปลวไฟควันคลุ้งไปทั่วบริเวณ ทหารซามาร์เหยียบกับดักระเบิดกระเด็นล้มระเนระนาด พวกจีโบเปิดฉากยิงก่อน องคมนตรีสั่งลุยเข้าไป ชัยชนะเล็งสไนเปอร์ยิงถูกพวกจีโบล้มลง อรินยกนิ้วชมแม่นเหมือนเดิม เขายกความดีให้อาวุธของซามาร์เยี่ยมมากกว่า

อรินให้จัดชุดใหญ่เก็บพวกมันให้หมด แล้วเล็งปืนยิงโดนพวกจีโบอย่างแม่นยำทุกนัด แถมปาระเบิดไปที่กำแพงล้มครืนเสียงดังสนั่นหวั่นไหว พวกจีโบถอยร่นไปตั้งรับ

อัมราภาชินีถือปืนสั้นเดินอย่างสง่าองอาจเข้ามา ศรีวิจันทร์ถือปืนคอยระวังองค์ พร้อมทหารซามาร์สี่ห้าคนถือสไนเปอร์ระวังซ้ายขวา องคมนตรีตกใจรีบทำความเคารพพร้อมกล่าว

“ในหมายรบไม่ได้แจ้งล่วงหน้าว่าท่านจะเสด็จ ขอประทานอภัยกระหม่อม”

“ต้องขอโทษท่านด้วย เราเป็นห่วงจัสมิน ให้นั่งรออยู่ที่วังไม่ได้หรอก แล้วพวกจีโบหายไปไหนกันหมด ผิดปกติ”

ศรีวิจันทร์คิดว่าพวกมันตกใจหนีไป อรินทูลเป็นไปไม่ได้ พวกเราล้อมไว้ทุกด้าน ไม่ได้รับรายงานว่าพวกมันหนีไปทางไหน ทั้งอรินและชัยชนะคิดว่าต้องมีกลลวงซ่อนอยู่ข้างในโกดัง ทุกคนเห็นด้วย พลันองค์ อัมราภาชินีเห็นพวกจีโบเล็งปืนมาทางอริน จึงยิงไปที่คานด้านบนหล่นลงมาใส่หัวทหารจีโบอย่างแม่นยำ อรินทึ่งในพระปรีชาสามารถของพระองค์

“ทุกคนมีสติไว้ อย่าวู่วาม ค้นให้ทั่ว เจ้าหญิงจัสมินต้องอยู่ที่นี่แน่” อัมราภาชินีมั่นใจ

เมื่อบุกเข้ามาในโกดังกลับไม่พบอะไรเลย อรินเชื่อว่าต้องมีห้องลับในนี้ ชัยชนะแปลกใจที่ค้นจนทั่วไม่พบ อรินเห็นประตูเหล็กหลังห้องคาดว่าต้องมีอะไรแน่จะผลักเปิด ชัยชนะคว้ามือไว้ แล้วใช้กล้องปากกาขนาดจิ๋วสอดเข้าไปใต้ประตู ถอยมาเปิดไอโฟนดูภาพ ก็ไม่เห็นสิ่งใด อรินจะลุยแต่ชัยชนะยังห้ามอีกเพราะสังหรณ์ใจบางอย่าง สองหนุ่มมองหน้ากันไตร่ตรอง

ด้านในมีผนังกั้นซ้อนบังไว้เป็นห้องลับ ราชิดดูภาพจากกล้องวงจรปิดหงุดหงิดที่พวกซามาร์ไม่เข้ามาเสียที สั่งโมซันให้เปิดประตูเหล็ก บนคานติดตั้งปืนกลสามกระบอกรอสาดกระสุนใส่ผู้ที่เข้ามา จัสมินเห็นในจอมีท่านแม่มาด้วยก็ตกใจ ดิ้นรนจะออกไปหา กระทุ้งศอกใส่ลำตัววาเดียจนตัวงอถอยไป แล้วร้องตะโกน

“ท่านแม่ออกไป...คุณอรินอย่าเข้ามา ออกไป...”

วาเดียตะครุบปิดปากจัสมิน อัมราภาชินีได้ยินเสียงลูก อรินรีบมองหาว่าตัวอยู่ที่ไหน องค์อัมราภาชินีจะบุกเข้าไป อรินขวางแต่พระองค์ไม่ยอม วิ่งลุยเข้าไป ทำให้ศรีวิจันทร์ต้องวิ่งตามอรินกับชัยชนะพุ่งตามแต่ประตูเหล็กปิดลงเสียก่อน ทั้งสองทุบประตูโครมๆด้วยความเป็นห่วง

กำแพงกลหมุนออก เผยให้เห็นราชิดกับพวกและวาเดียจับตัวจัสมินไว้ ราชิดหัวเราะร่ากล่าวต้อนรับราชินีแห่งซามาร์ จัสมินสะบัดตัวออกวิ่งมาหาแม่ ทั้งสองกอดกันด้วยความเป็นห่วง

ooooooo

เฮลิคอปเตอร์ลงมาจอดกลางป่า องค์อิสราธิบดีในชุดทหารพราง นาธานลงมายืน องคมนตรีเข้ามาทำความเคารพและรายงานสถานการณ์ นาธานตำหนิอรินที่ปล่อยให้องค์ราชินีเข้าไป อรินยอมรับว่าตนผิด องคมนตรีแทรก

“ไม่ใช่ความผิดของผู้กองอริน กระหม่อมสมควรรับผิดชอบทั้งหมด”

องค์อิสราบอกไม่ใช่เวลาที่จะหาคนรับผิด ควรคิดหาทางช่วยทั้งสององค์ก่อน...

ภายในโกดัง อัมราภาชินีนั่งอยู่บนพื้น จัสมินก้มกราบขอประทานอภัยที่เอาแต่ใจทำให้เดือดร้อนต้องมาอยู่ในอันตรายแบบนี้ องค์อัมราภาชินียิ้มบางๆลูบหัวปลอบโยน

“เราแม่ลูกก็เอาแต่ใจพอกัน คุณอรินห้ามแล้วแต่แม่ก็ยังดื้อจะเข้ามา เพราะแม่ห่วงลูก เสี่ยงแค่ไหนแม่ไม่เคยกลัว ขอให้ได้อยู่ใกล้ลูก ปกป้องลูกด้วยชีวิตของแม่”

จัสมินน้ำตาร่วงพรูรู้สึกผิด พระองค์กุมมือปลอบเราต้องปลอดภัย วาเดียหมั่นไส้เข้าไปกระชากตัวจัสมินให้ไปอยู่อีกทาง ศรีวิจันทร์โวยไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง วาเดียด่ายายแก่ปากเสีย

“หนอย นังโจรปากร้าย พ่อแม่ไม่สั่งสอนบ้างรึไง” ศรีวิจันทร์โกรธ

ราชิดเอ็ดวาเดียให้หยุด อย่าทำให้งานใหญ่เสียเพราะอารมณ์ วาเดียฮึดฮัดไม่พอใจ...ด้านนอกโกดังทหารหน่วยรบเล็งปืนสไนเปอร์ผ่านกระจกเข้าไปยังคนที่ถือธงจีโบ องค์อิสราส่องกล้องอยู่ยกมือห้ามไม่ให้ยิงพวกมันต้องการเจรจา อรินอาสาเข้าไป นาธานแย้งจะเข้าเอง องคมนตรีห่วงลูกสั่งให้รอฟังคำสั่งอย่างเดียว ชัยชนะเกรงพวกราชิดจะจับอรินไว้อีกคน แต่เขาไม่กลัวต้องแลกด้วยชีวิตก็ยอม เพราะตนปกป้องเจ้าหญิงไม่ดีเอง ทำให้ถูกจับไปได้

องค์อิสรากำชับ “อย่าวู่วาม นำสิ่งที่พวกจีโบต้องการมาบอกเรา อย่ารับปากอะไรเด็ดขาด”

“กระหม่อมจะทำให้ดีที่สุด”

“ระวังตัวด้วย ขอให้ความดีคุ้มครองท่านให้ทุกคนปลอดภัย” อิสราธิบดีอวยพร

และแล้วลูกน้องราชิดสองคนถือปืนจี้อรินเดินมาประจันหน้ากับราชิด โมซันกับวาเดียยืนคุมองค์ราชินีกับเจ้าหญิง

อรินมองสำรวจรอบห้องก่อนจะเอ่ยถามว่าได้ตัวโมซันแล้ว ทำไมไม่ปล่อยเจ้าหญิงและยังจับองค์ราชินีมาอีก ราชิดเสียงกร้าวให้กลับไปบอกองค์อิสราว่าจีโบ ต้องการดินแดนทางเหนือทั้งหมดคืน นับเขตตั้งแต่ภูผาสีเงินเป็นต้นไป จัสมินแย้งว่าภูผาสีเงินคือเขตปกครองของซามาร์มาเป็นร้อยปี จะเป็นของจีโบได้อย่างไร ราชิดยังเถียงข้างคูว่าบรรพบุรุษตนเคยครอบครองแล้วซามาร์มายึดไป จัสมินเชื่อว่าท่านพ่อไม่ยอมทำแบบนั้นแน่

“ถ้างั้น ซามาร์ก็จะไม่มีอัมราภาชินีและองค์หญิงจัสมินอีกต่อไป”

อรินขอแลกตัวประกันเป็นตน ราชิดเยาะตัวเขาไม่มีค่าอะไร...อรินโดนผลักกลับออกมา เขามารายงานองค์อิสราตามที่ราชิดบอก ยืนยันว่าองค์ราชินีกับเจ้าหญิงยังปลอดภัย แต่ข้างในสถานการณ์ตึงเครียดมาก เหตุการณ์พลิกผันได้ตลอด พวกมันคุ้มกันแน่นหนายากที่จะเสี่ยงลงมือทำอะไร องคมนตรีมองเวลาแล้วทูลว่าเหลือเวลาไม่ถึงชั่วโมงขอให้ตัดสินพระทัย

โมซันเริ่มเครียดกลัวจะถูกจับกลับไปขังอีก เห็นพวกซามาร์ไม่ตัดสินใจทำอะไรเสียที จึงบ้าคลั่งถือปืนวิ่งออกจากห้อง ราชิดวิ่งตามจะห้าม องค์ราชินีตามไปดู จัสมินจะวิ่งไปหา วาเดียไม่ให้ไปแต่เธอไม่สนไม่กลัวเกรงวิ่งไป วาเดียโกรธเข้าไปกระชากจะให้กลับเข้ามา

ระหว่างนั้นองค์อิสราส่องกล้องมองเห็นภาพจัสมินถูกกระชากหงายก็เข้าใจว่าโดนยิงจึงสั่งบุก เกิดการยิงใส่กันสนั่นอีกครั้ง อรินกับชัยชนะบุกเข้าไปจะช่วยสองพระองค์ ราชิดกับโมซันจึงลากแต่ละองค์หนีไปคนละทาง วาเดียตามราชิด

จัสมินสะดุดรากไม้ล้มลงข้อเท้าเจ็บ วาเดียหมั่นไส้ดึงแขนให้ลุก อรินตามมาทันเสียงกร้าวให้ปล่อยเจ้าหญิง ราชิดพุ่งเข้าจับเธอเป็นตัวประกันเอาปืนจ่อ ชัยชนะมาถึงยกมือห้ามอย่าทำอะไรเจ้าหญิง มีอะไรให้เจรจากัน ราชิดตวาดกลับจะไม่มีการเจรจาอีก อรินคำราม ถ้าจะเอาตัวเธอไปต้องข้ามศพตนก่อน...

อิสราธิบดีตามไปช่วยองค์ราชินีที่โมซันพาตัวไปโดยมีศรีวิจันทร์วิ่งตาม...นาธานตามมาช่วยคุ้มกันองค์อิสรา เขายิงปืนสุ่มสี่สุ่มห้าออกไปฟลุคโดนจีโบตายไปหนึ่ง องค์อิสราชมว่าแม่นมาก สมแล้วที่เป็นองครักษ์เจ้าหญิงจัสมิน พลันพวกจีโบจะยิงใส่พระองค์ องคมนตรีร้องลั่นให้ระวัง พระองค์หลบแล้วยิงสวนโดนพวกมันล้มลง นาธานชี้ว่าองค์ราชินีถูกพาเข้าไปในห้อง

โมซันเริ่มหวาดกลัว ศรีวิจันทร์ใช้จังหวะนั้น ซัดมีดพกที่ติดตัวมาใส่ข้อมือโมซันที่ถือปืนหล่นอย่างไม่คาดคิด แล้วรีบมากดปุ่มเปิดประตู โมซันเจ็บปวดวิ่งเตลิดหนี ...องค์อิสราเข้ามาช่วยองค์อัมราภาชินี พระองค์ดีใจและไม่ลืมขอบใจศรีวิจันทร์ องคมนตรีกับนาธานวิ่งตามโมซันไป

ราชิดจะโยนระเบิดใส่อริน จัสมินเตะข้อมือ ระเบิดลอยไปตกห่างจากอรินและชัยชนะ เสียงระเบิดดังสนั่น ราชิดฉวยโอกาสลากจัสมินวิ่งหนี เธอพยายามบอกเขาว่า ทหารซามาร์ล้อมไว้หมดแล้ว มอบตัวเสียดีกว่า วาเดียตวาดให้เงียบ ราชิดเข่นเขี้ยวถ้าตนเป็นศพ เธอก็ต้องตายพร้อมกัน ราชิดคิดบางอย่างได้ ดึงผ้าคลุมผมเธอออกให้วาเดียคลุมแทนและให้วิ่งไปกับลูกน้องคนหนึ่ง ส่วนตัวเขาดึงจัสมินวิ่งไปอีกทาง

พออรินกับชัยชนะตามมา อรินตามไปช่วยจัสมิน ส่วนชัยชนะวิ่งตามไปจัดการราชิด แต่แล้วพออรินตามมาถึงก็รู้ว่าถูกหลอก เกิดการต่อสู้กับลูกน้องราชิดและวาเดีย ล้มทั้งสองลงได้อย่างง่ายดาย ทันใดได้ยินเสียงปืนที่องคมนตรีกับทหารตามไปยิงใส่โมซันบาดเจ็บหนีไปได้ก็ตกใจ

ด้านชัยชนะตามมาทันต่อสู้กับราชิดและรู้ว่าจัสมินอยู่ทางนี้ กระสุนปืนของทั้งสองหมด ราชิดจึงล็อกคอจัสมินใช้มีดขู่บังคับจะเอาตัวไป อรินตามมาทัน และองค์อิสรา องคมนตรี นาธานและทหารก็มาถึงล้อมไว้ องคมนตรีสั่งอย่ายิงเกรงจะโดนเจ้าหญิง ราชิดกราดเกรี้ยวใส่องค์อิสราว่าใช้วิธีหมาหมู่ไม่เลิก พระองค์สวนว่ายังดีกว่าเขาที่ใช้วิธีป่าเถื่อนเยี่ยงโจร

ระหว่างที่ทั้งสองโต้เถียงกัน อรินลอบอ้อมมาด้านหลังราชิด แย่งมีดแต่ปลายมีดตวัดโดนแขนเลือดไหล ก็ไม่หยุดตะลุมบอนกับราชิด จัสมินรีบวิ่งไปหาท่านพ่อ ชัยชนะเข้าช่วยอรินจับราชิดกดลงพื้น องค์อิสราบอกให้เอาตัวไปรอขึ้นศาล เขามองหน้าพระองค์อย่างเคียดแค้น...

เหตุการณ์สงบลง องคมนตรีขอประทานอภัยที่ทำให้ทุกพระองค์อยู่ในอันตรายสมควรพิจารณาตัวเอง องค์อิสราบอกเขาทำดีที่สุดแล้ว ทุกคนก็ปลอดภัย จัสมินเรียกหน่วยแพทย์มาทำแผลให้อรินอย่างร้อนรน องค์อิสรามองอย่างรู้แก่ใจว่าลูกสาวรักอรินมาก

ทหารคุมตัวราชิดผ่านไป องคมนตรีกล่าวว่าต่อไปซามาร์คงไร้เสี้ยนหนาม ราชิดสมควรรับโทษสูงสุดถึงขั้นประหารชีวิต องค์อิสราแทรก “ยังไม่มีการประหารอะไรทั้งนั้น คุมตัวกลับไป เรามีเรื่องต้องถามอีกมาก”

“ไม่ทราบว่าเรื่องอะไรกระหม่อม” องคมนตรีหน้าตื่นสงสัย

“ทุกเรื่อง ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับพวกมัน”

ราชิดหยุดเดินหันมองกล่าวเสียงดังลั่นอย่างเจ็บแค้น “ซามาร์จงพินาศ จีโบไม่มีวันตาย”

องคมนตรีสั่งให้ทหารเอาตัวไป ราชิดหันไปกระชากปืนจากเอวทหารหันมาจะยิงใส่องค์อิสรา องคมนตรีเข้าขวางทำให้ราชิดชะงักสบตา แล้วองคมนตรีก็ลั่นกระสุนใส่หัวใจราชิดล้มลงตาเบิกโพลงอย่างคาดไม่ถึง

องค์อิสราตกใจไม่ได้อยากให้ราชิดตาย องคมนตรีขอประทานอภัยอ้างความจำเป็นต้องทำ อรินจับหน้าจัสมินให้มองไปทางอื่นไม่อยากให้เห็นภาพคนตาย

ooooooo

จัสมินนำขนมพื้นบ้านมาให้อรินชิม ชายหนุ่ม เห็นเป็นโอกาสเหมาะที่อยู่กันตามลำพัง แซวเจ้าหญิงว่าตนรู้แล้วเธอเก่งเหมือนใคร ที่แท้ก็เหมือนองค์ราชินี

พูดเรื่องความเก่งกาจของทำให้อรินนึกแปลกใจว่าทำไมกลุ่มจีโบถึงมีอาวุธทันสมัยครบมือ พวกมันเอาเงินจากไหนมาซื้อหา จัสมินได้ฟังก็ฉุกคิดใครกันที่เป็นนายทุนให้

ภายในห้องทำงาน อิสราธิบดีนั่งดูเอกสารเกี่ยวกับจีโบและครุ่นคิดลำดับเหตุการณ์ตอนที่ราชิดถูกองคมนตรียิงใส่ สายตาเขาดูตกใจคาดไม่ถึง...พระองค์ทรงเรียกอรินเข้าพบ ปรึกษาเรื่องกลุ่มจีโบที่ปราบไม่สิ้นซากเสียที สงสัยเกลือจะเป็นหนอน จึงอยากให้เขาช่วยสืบ เพราะเขาเป็นคนนอก ทำงานง่ายกว่าคนใน พร้อมจัดอาวุธอุปกรณ์ให้ครบครัน

ชัยชนะทึ่งเมื่อเห็นรถบิ๊กไบค์คันสวยสองคัน ไม่ทันที่จะขี่ก็มีบิ๊กไบค์อีกคันมาต่อท้าย ชายที่ขี่มาถอดแว่นยิ้มถามว่าพร้อมกันหรือยัง สองหนุ่มตะลึงไม่คิดว่าองค์อิสราจะไปด้วย

“นึกว่าเราจะปล่อยให้สองคนไปกันเองหรือไง ป่าแถวภูผาสีเงิน ถ้าไม่ชำนาญเส้นทาง ใช่ว่าจะเข้าไปได้ง่ายๆ...” อรินมองไปรอบตัว พระองค์ถามเขาหาอะไร เขาหาขบวนตามเสด็จ

องค์อิสราบอกจะไปสืบความลับใครจะเอาขบวนตามเสด็จไป สองหนุ่มเกรงจะไม่ปลอดภัย พระองค์บอกตนเอาตัวรอดได้ มันอันตรายมากไม่อาจปล่อยให้เขาสองคนไปเสี่ยงลำพังแล้วให้ตนสบายอยู่ในวัง กษัตริย์อย่างตนไม่รักตัวกลัวตาย ทั้งสองทึ่งในตัวพระองค์มาก

ในขณะที่โมซันได้เป็นหัวหน้ากลุ่มจีโบคนต่อไป มีคนนำเงินก้อนแรกมาให้เขาฟื้นฟูจีโบให้ผงาดอีกครั้ง โมซันไม่ต้องการเป็นหุ่นเชิดเหมือนราชิด ต้องการพบผู้สนับสนุนถ้าต้องการคบค้ากันอยู่ คนที่นำเงินมาถอนใจ นำความกลับไปรายงานเจ้านาย...

ที่ลานจอดรถ องคมนตรีขึ้นรถขับออกไป องค์อิสราจอดบิ๊กไบค์ซุ่มดูอยู่กับอรินและชัยชนะ พระองค์เฉลียวใจไม่อยากให้เป็นอย่างที่คิด พากันสะกดรอยตาม ขณะเดียวกันนาธานเห็นกลุ่มอรินตามรถพ่อจึงแอบขับรถตามไปห่างๆด้วยความสงสัย

องคมนตรีขับรถเข้ามาในป่าลึก แล้วเดินต่อไปยืนรอบางอย่าง องค์อิสรากับอรินและชัยชนะตามไปซุ่มดู นาธานก็ย่องตามไปอีกด้าน นึกแปลกใจว่าพ่อมาพบใคร... ไม่นานโมซันเดินเข้าไปแค่นหัวเราะเพิ่งรู้ว่าคนที่ส่งเงินเลี้ยงดูกลุ่มจีโบจะเป็นเขา องคมนตรีเสียงเข้ม ถ้าไม่ใช่เพราะตน พวกเขาคงแตกสลายไปนานแล้ว โมซันสวนอย่าหลงตัวเอง ไม่มีเขา จีโบก็อยู่ได้

“ในฐานะหัวหน้ากลุ่มจีโบคนใหม่ ข้าย่อมอยากรู้จักท่อน้ำเลี้ยงใหญ่ เจ้าทำแบบนี้เพื่ออะไร ให้เงินพวกเราแต่เจ้าฆ่าพี่ชายข้า” โมซันถลันเข้าหาพร้อมมีดพกในมือ

องคมนตรียืนนิ่งไม่สะทกสะท้าน อรินตกใจจะออกไปช่วยแต่องค์อิสราห้ามไว้ นาธานห่วงพ่อลัดเลาะไปฟังใกล้ๆ เสียงองคมนตรีเข้มว่าคนตายไปแล้วจะพูดถึงทำไม ที่มานี่มีข้อเสนอ

“เราจะให้การช่วยเหลือด้านการเงินกับจีโบมากขึ้น แต่ต้องไม่มีการทำร้ายราชวงศ์อีก”

“อุดมการณ์ของจีโบคือต้องการดินแดนแถบภูผาสีเงินคืนมาทั้งหมด”

“เป็นไปไม่ได้ เรายินดีช่วยเหลือเจ้าทุกเรื่อง ยกเว้นการแบ่งแยกดินแดน”

นาธานผิดหวังในตัวพ่อมากถลันออกมาต่อว่า องคมนตรีตกใจเกรงโมซันจะทำร้ายลูก นาธานประกาศกร้าวจะจับโมซันส่งทางการและต้องการคำอธิบายจากพ่อ โมซันปราดเข้าล็อกคอนาธานเอามีดจ่อ องคมนตรีร้อนใจขออย่าทำร้ายลูกตน โมซันต่อรองให้คืนดินแดน

อรินขออนุญาตองค์อิสราจะออกไปช่วยทั้งสองคน ไม่ทันที่ท่านจะตอบเขาก็พุ่งออกไปเสียแล้ว

อรินมาทันเวลา ช่วยนาธานต่อสู้กับโมซัน จนกระทั่งโมซันพลาดล้มไปโดนไม้ปักทะลุอกตายสยอง องคมนตรีเป็นห่วงลูกชายรีบเข้ามาถามว่าบาดเจ็บตรงไหนบ้าง แต่พอเงยหน้าขึ้นมาเห็นองค์อิสราก็หน้าซีดเผือดสำนึกในความผิด

ooooooo

เมื่อกลับเข้าวัง องค์อิสราคุยกับองคมนตรีเครียดในห้องทำงาน ถามเหตุผล เขาอธิบายและยอมรับผลที่จะตามมาว่า ที่ตั้งกลุ่มจีโบขึ้นมาเพื่อเป็นแนวป้องกันไม่ให้ศิขรินก่อปัญหาตามแนวชายแดนอีก ตนคิดว่าต้องยอมสูญเสียบ้างเพื่องานใหญ่ พระองค์อึ้งต่อเหตุผล

“เราว่าเหตุผลของท่านฟังไม่ขึ้น เพื่อไม่ให้ศิขรินรุกรานซามาร์ ถึงกับต้องเลี้ยงจีโบไว้ ทั้งที่จีโบก็คอยสร้างปัญหา คอยเสี้ยมให้คนตีกันเพื่อตัวเองอยู่ได้”

“แต่ถ้าไม่เลี้ยงจีโบไว้ แล้วมันไปร่วมมือกับศิขริน ซามาร์จะทำอย่างไร กระหม่อมทำทุกอย่างก็เพื่อซามาร์เพื่อราชวงศ์ทุกพระองค์”

องค์อิสรายอมรับไม่ได้เพราะการกระทำนี้ทำให้ทหารซามาร์ตายนับไม่ถ้วน องคมนตรียอมรับผิด พระองค์เห็นแก่ความดีที่เขาทำมา จึงให้พิจารณาตัวเอง...องคมนตรีหน้าเครียดกลับบ้าน ทั้งลูกๆและเมียรอฟังคำตัดสิน เขาบอกกับครอบครัวว่า ท่านกรุณาให้พิจารณาตัวเอง ตนจึงยื่นใบลาออกจากตำแหน่ง อยู่กินเบี้ยหวัดไม่ต้องทำงานอีกต่อไป ทุกคนเข้ากอดปลอบ เขาขอโทษลูกเมีย แต่ก็ยังยืนกรานว่าสิ่งที่ตนทำถูกต้อง ตนไม่เสียใจ

จัสมินไม่อยากเชื่อว่าทุกอย่างเกิดจากองคมนตรี สงสารเอ็มม่ากับนาธาน แต่ก็ยังดีใจที่ทั้งสองยังทำหน้าที่เดิมไม่เปลี่ยนแปลง รวมทั้งมาลาตียังเป็นครูของตนอยู่ อรินสบายใจขึ้นที่ถอนรากถอนโคนจีโบลงได้ หมดภารกิจของตนคงต้องกลับเมืองไทยเสียที จัสมินอึ้งพูดไม่ออก

วันต่อมา อิสราธิบดีเรียกอรินเข้าพบเพื่อขอบใจที่ช่วยปราบจีโบและช่วยเจ้าหญิงไว้ได้ ตนได้ส่งหนังสือ ขอบคุณอย่างเป็นทางการไปยังหน่วยงานของเขาแล้วและว่าต่อไปจัสมินคงไม่มีโอกาสไปซุกซนที่ไหนอีก เพราะจากนี้ไปภาระหน้าที่เธอจะมีมากขึ้น อรินฟังอย่างขมขื่นใจ

“นี่แหละชีวิตของราชวงศ์ คนที่รักกันอาจไม่ได้จบที่การแต่งงานเสมอไปจริงไหมผู้กอง”

อรินก้มหัวรับด้วยหัวใจแตกสลาย...เย็นวันนั้นอรินคิดว่าจะเดินทางกลับไทย ชัยชนะยังไม่ยอมกลับจะอยู่รับเหรียญกล้าหาญหลังพิธีแต่งตั้งเจ้าหญิงรัชทายาทคืนนี้ก่อน อรินเหน็บเห็นแก่ได้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาโต้ว่ายังดีกว่าคนใจดำที่คิดหนีกลับ อรินสลดลง
ไม่ได้หนี ชัยชนะว่าไม่ได้หนีใครแต่กำลังหนีใจตัวเอง คนเราไม่ได้มีความรักกันได้บ่อย บางทีชั่วชีวิตอาจจะมีได้ครั้งเดียว หรือบางทีไม่เจอเลย เขาโชคดีได้พบผู้หญิงที่รักและก็รักเขา นี่อาจจะเป็นครั้งสุดท้าย

เย็นวันนั้น ชัยชนะแต่งสูทที่จัดไว้ให้มาร่วมงาน นาธานถามหาอริน เขาส่ายหน้า ท่านกงสุลเข้ามาทักทายแล้วถามหาอรินอีกคน ชัยชนะถอนใจบอกคงหลงทางอยู่ นาธานหลบออกจากงานเพื่อตามหาอริน พบเขายืนมองภูผาสีเงิน แสงอาทิตย์กำลังตกลับขอบฟ้า นาธานตำหนินี่เป็นวันสำคัญของเจ้าหญิง เธอต้องการกำลังใจจากเขา

อรินถอนใจเปลี่ยนไปแสดงความเสียใจเรื่ององคมนตรี นาธานกล่าวว่าครอบครัวตนเข้มแข็งพอที่จะยอมรับความจริง ไม่หนีเหมือนเขา ตนไม่อยากให้เขาวิ่งหนีใจตัวเอง นอกจากจะเสียใจแล้วยังทำให้หญิงที่รักต้องเสียใจไปด้วย

ระหว่างพิธี เจ้าหญิงจัสมินเธอคอยชำเลืองมองหาอรินสีหน้าเศร้า อรินก้าวเข้ามายืนข้างชัยชนะ พอเธอเห็นก็ยิ้มออก ชัยชนะเปรยไม่รู้ว่าควรดีใจหรือเสียใจกับเธอดีเพราะต่อไปเธอจะไม่ได้เป็นตัวของตัวเองอีก เสียงองค์อิสรากล่าวดังขึ้น

“ต่อไปสองบ่านี้จะต้องรับภาระทั้งหมด พ่อขอฝากแผ่นดินซามาร์ไว้กับลูกด้วย อย่าทำให้ประชาชนผิดหวัง”

เจ้าหญิงถวายคำนับรับคำ นายกกล่าวมอบเครื่องราชให้ท่านกงสุล และเหรียญกล้าหาญแก่อรินและชัยชนะ โดยเจ้าหญิงจัสมินเป็นผู้มอบ จากนั้นพระราชากับพระราชินีก็เสด็จกลับเพื่อให้ดำเนินงานรื่นเริงกันต่อไป

เอ็มม่ากระซิบนาธานให้ขอเต้นรำกับเจ้าหญิง เขาส่ายหน้าบอกเจ้าหญิงจะทรงเลือกเอง และแล้วเจ้าหญิงก็มายืนตรงหน้าอรินเพื่อขอเต้นรำ ท่านกงสุลยิ้มให้

ระหว่างเต้นรำ จัสมินบอกอรินว่าประเพณีของซามาร์ ถ้าหญิงสาวถูกใจหนุ่มคนไหนก็จะมอบสายพัทราเพื่อเป็นสายสัมพันธ์ สายพัทรานี้ตนขอมอบให้เขาคนเดียว แล้วเธอก็คล้องที่มืออรินด้วยน้ำตาคลอเบ้า เขาสบตาเธออย่างขมขื่นใจ

เสร็จสิ้นงานคืนนี้ ชัยชนะกล่าวลานาธานและเอ็มม่า เธอขอให้เขาส่งรูปวันแต่งงานกับพอฤดีมาให้ดูบ้าง ชัยชนะรับคำและจะรอฟังข่าวดีจากเธอเช่นกัน เธอยิ้มเศร้าๆคิดว่าคงอีกนาน

“ถ้าคุณยอมปล่อยอดีตก็จะมีมือไปคว้าอนาคต... โชคดีครับคุณเอ็มม่า”

เอ็มม่าซาบซึ้งใจกับคำปลอบโยนนั้นของชัยชนะ... อรินกล่าวลาสองพี่น้อง นาธานถามว่าลาเจ้าหญิงหรือยัง ไม่ทันไรจัสมินเดินเข้ามาทุกคนถอยออกเหลือเพียงอรินยืนก้มหน้า เธอเอื้อมมือไปกุมมือเขาพาเดินมามุมหนึ่ง

“ที่นี่เป็นมุมชมวิวที่สวยที่สุด พอพระอาทิตย์ขึ้นจะเห็นภูผาสีเงินอยู่ตรงหน้า เป็นเวลาที่ดวงดาวกับภูผาสีเงินจะได้อยู่ด้วยกัน”

“พอเริ่มสาย ดวงดาวก็จะหายไป ทิ้งให้ภูผายืนโดดเดี่ยวอยู่คนเดียว”

จัสมินพูดถึงวันแรกที่พบเขาครั้งแรก เขากลับคิดว่าเป็นคนร้าย เขาแก้ตัวว่าที่วิ่งไล่เพราะไม่เคยเห็นใครสวยขนาดนี้ ที่อยากจับเพราะตกหลุมรัก องค์หญิงยิ้มแววตาเศร้า อรินกล่าวจริงจัง

“ดาวของซามาร์ดวงนี้ หลงไปอยู่ที่ฟ้าเมืองไทย ตนไม่เคยลืมวันแรกที่เราเจอกันและทุกๆวันที่อยู่ด้วยกัน จะไม่มีวันลืมตลอดไป”

จัสมินน้ำตาร่วงอย่างสุดจะกลั้น “ทำไมโชคชะตาถึงทำกับเราสองคนอย่างนี้ ทำให้ได้พบ ได้รัก แล้วก็ต้องแยกจากกัน ทำไมถึงใจร้ายกับพวกเรานัก”

“อย่าร้องไห้...ครูมะลิของผมเคยเก่งมาตลอดนี่นา”

“เราโกรธโชคชะตา ใจร้ายเหลือเกิน”

“อย่าโกรธครับ ผมกลับขอบคุณโชคชะตาที่ทำให้ได้รู้จักความรักที่แท้จริง หลายคนชั่วชีวิตไม่เคยได้พบใครที่จะรักได้สุดหัวใจ แต่ผมกลับได้เจอ ได้เรียนรู้ว่าความรักไม่ใช่การครอบครอง บางทีรักแท้ก็ไม่ได้หมายความว่าจะต้องได้อยู่ด้วยกัน สิ่งสำคัญคือการที่ได้รัก ได้เห็นคนที่เรารักมีความสุขต่างหาก...ผมรักคุณ ไม่ว่าคุณจะเป็นครูมะลิหรือเจ้าหญิงจัสมิน ผมก็รักคุณ”

“ฉันก็รักคุณค่ะ ขอให้รู้ไว้คุณจะเป็นคนแรกและคนสุดท้ายที่ฉันรัก”

“อย่างน้อย...ผมก็ยังรู้ว่าสุดขอบฟ้าริมภูผาสีเงินยังมีใครบางคน คนที่ผมรักสุดหัวใจอยู่ตรงนั้น”

“แล้วจะอยู่ตลอดไป รออรินคนเดียว”

หนุ่มสาวสวมกอดอำลากันเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะผละออกจากกันและกล่าวคำพูดที่แสนสั้นแต่ยากลำบากด้วยหัวใจแตกสลายว่า...ลาก่อน

ooooooo

–อวสาน–


ละครดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ตอนที่ 14(ตอนจบ) อ่านดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ติดตามดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน ดูรูปภาพนักแสดงในเรื่อง นำแสดงโดย เด่นคุณ งามเนตร,ปณาลี วรุณวงศ์ 11 ม.ค. 2560 08:01 2017-01-14T01:20:59+00:00 ไทยรัฐ

นิยายอื่นๆที่น่าสนใจ

บันเทิงไทยรัฐ