ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

ดาวเคียงเดือน

SHARE
  • หน้าที่ 1
  • 1

อัลบั้ม: นิยายเรื่อง "ดาวเคียงเดือน"

ขณะจันทรกานต์นอนกระสับกระส่ายร้อนรุ่มอยู่บนเตียงนั้น เขาตกใจเมื่อเห็นพิชญาเดินเข้ามาแล้วนอนเบียดที่เตียงเขาถอยไปจนชิดขอบเตียง ถามตื่นๆ

“ซาย่า...คุณเข้ามาได้ยังไง”

พิชญายั่วยวน พร่ำบอกว่าตนรักเขา รักมานานแล้ว ขอให้คืนนี้เป็นคืนของเรา ลืมทุกอย่างเสียให้คิดถึงตนเท่านั้น จันทรกานต์ถามว่าเธอใส่อะไรลงไปในเครื่องดื่ม เธอบอกว่าแค่ยาที่ทำให้เราสนุกด้วยกันเท่านั้น ฤทธิ์ยาทำให้เขาเคลิ้มจนเกือบจูบเธอ แต่สติคืนมาเสียก่อน เขาสะบัดเธอออก รวบรวมแรงลุกจากเตียงเดินเซไปห้องน้ำ เธอรีบตามเข้าไป

“ดีเลยค่ะ เราจะได้อาบน้ำด้วยกัน” พิชญาก้าวเข้าแนบชิดเปิดฝักบัวรดด้วยกันจนเปียกฉ่ำไปทั้งคู่ พิชญาหัวเราะระริกถูกจันทรกานต์ผลักเธอกระแทกห้องน้ำ

ล้มลงแล้วเขาก็รีบออกไป ปิดประตูห้องน้ำเอากระถางต้นไม้ดันไว้ เธอพยายามมาผลักประตูแต่ผลักไม่ออก ได้แต่ตะโกนให้เขาเปิดประตูให้ แต่จันทรกานต์เปิดประตูห้องออกไปแล้ว

ที่พึ่งในยามนี้คือ ไปเคาะประตูห้องดาริกาขอความช่วยเหลือ พูดอย่างเหนื่อยอ่อนว่า...

“พาผมเข้าไปในห้อง ผู้หญิงในห้องผม...ช่วยที... อย่าให้เธอ...เจอผม เธอวางยาผม... โอย...ร้อนจริงๆ”

“ถูกวางยา...งั้นมา...มาค่ะ” ดาริกาพาเขาเข้าห้องปิดประตู ถามว่าเขาโดนวางยาอะไรมา พอเขาบอกว่าสงสัยจะเป็นยาปลุกอารมณ์ เท่านั้นเธอผลักเขากระเด็น

หัวโขกพื้น “แล้วมาเข้าห้องฉันทำไม ฉันอยู่คนเดียวนะ”

จันทรกานต์ร้อนจนต้องถอดเสื้อทิ้ง ถามว่าห้องน้ำอยู่ไหน ให้ช่วยพาไปที ดาริการีบพาไปเปิดน้ำรดให้เขาก็ยังไม่ดีขึ้น ซ้ำยังมองด้วยสายตาหื่นๆจนเธอตกใจถามว่ามองอะไร

“คุณรีบออกไป...ออกไป” จิตฝ่ายดีของจันทร–กานต์สั่งให้ทำเช่นนั้น ดาริการีบออกไปอย่างใจหายใจคว่ำ ปล่อยให้จันทรกานต์นั่งอยู่ใต้ฝักบัว ปล่อยน้ำรดจนอารมณ์เย็นลง สบายตัวขึ้น

ooooooo

พิชญาดันประตูจนกระถางเลื่อนออก เธอพรวดไปเคาะประตูห้องดาริกาเรียกจันทรกานต์ให้ออกมาเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นจะโทร.แจ้งตำรวจ

ดาริกาเปิดประตูออกมา พิชญามองอย่างคิดไม่ถึงหาว่าลูกน้องของวรางค์วางแผนจับจันทรกานต์ โอ้โลมกันที่งานไม่พอตามมาต่อกันที่คอนโดอีก ถามว่าห้องนี้เขาเช่าให้เธออยู่ชั่วคราวใช่ไหม ตะคอกถามว่าจันทรกานต์อยู่ไหน! พลางบุกทะลวงเข้าไปกลางห้องร้องเรียกจันทรกานต์ให้ออกมาเดี๋ยวนี้

เวลาเดียวกัน พิชญาก็ดูถูกดาริกาว่าลูกจ้างอย่างเธอหรือจะมีปัญญาอยู่คอนโดหรูอย่างนี้ ดาริกาไม่ชี้แจงตอบโต้อะไรแต่ไล่ให้เธอออกจากห้องตนไปเลย ขู่ว่า

“ถ้าไม่ออก ฉันจะรายงานคุณพ่อคุณแม่เขาว่าคุณวางยาเขา”

“บ้าเหรอ วางยาบ้าบออะไร เขาเมา แค่เมาน่ะ เขาเลยพูดไม่รู้เรื่อง นี่...ไม่ต้องมาขู่ว่าจะฟ้องพ่อแม่เขาเพราะฉันเองก็สกุลเดียวกับเขา ฉันคือทัศนัยเหมือนกัน ฉัน...ภรรยาของหม่อมหลวงจักรพัฒน์ ทัศนัย”

ดาริกาถามว่ามีสามีแล้วจะมายุ่งกับจันทรกานต์อีกทำไม ไล่ให้ออกไปได้แล้ว พอดีจันทรกานต์ออกจาก ห้องน้ำบอกพิชญาว่าให้กลับไปเสีย เธอไม่ยอมกลับอ้างว่าจะอยู่ดูแลเขา แต่พอเขาบอกว่าไม่ต้องเพราะมีดาวดูแลอยู่แล้วเธอโวยทันทีว่า นี่แสดงว่าอยู่กินกันมานานแล้วใช่ไหม!

“ไม่ใช่นะคุณ” ดาริกาสวนไปทันที

พิชญาด่าดาริกาว่าเป็นนางบำเรอ พูดเหมือนรู้ทันจันทรกานต์ว่าเพราะอย่างนี้นี่เองถึงอยากย้ายออกมาอยู่ลำพัง ถามเขาว่าทำไมถึงใฝ่ต่ำแบบนี้ จันทรกานต์ทนไม่ได้ ไล่ตะเพิด...

“กลับไปได้แล้ว ถ้ายังไม่ยอม ผมจะรายงานเรื่องทั้งหมดให้พี่จักรฟัง แล้วคุณจะลำบาก”

“ขอให้มีความสุขนะ นังเมียบำเรอ” พิชญาพูดประชดแล้วออกไปปิดประตูปัง

พอพิชญาออกไป ดาริกาต่อว่าเขาที่ปล่อยให้พิชญาด่าตนโดยไม่ช่วยแก้ตัวให้เลยสักนิด แต่อาการของจันทรกานต์ไม่ดีขึ้น เขาขอดื่มน้ำแล้วขอเข้าห้องน้ำอีกครั้งเพราะยังร้อนอยู่ ดาริกาจึงประคองเขาเข้าไปแช่น้ำอีก ถามว่าแน่ใจหรือว่าจะแช่อยู่อย่างนี้ทั้งคืน เมื่อเขายืนยันเธอบอกว่า

“แช่น้ำตามสบายเลย ถ้าเผื่อหมดสติจมน้ำไปจริงๆ ก็เรียกแล้วกัน” พูดแล้วหัวเราะร่วนออกไป จันทรกานต์ไม่ขำด้วย มองตามเธอไปเบื่อๆ พอเธอบอกว่าจะไปนอนแล้ว เขาเรียกไว้พูดด้วยน้ำเสียงจริงจังน่าสงสารว่า...
“ขอบคุณนะครับที่ช่วย” แล้วหลับตาลงอย่างทุกข์ทรมาน

รุ่งขึ้น ดาริกาออกไปเห็นจันทรกานต์นอนขดอยู่ที่โซฟา เธอเอาผ้าห่มไปคลุมให้มองอย่างสมเพช บ่นกับตัวเอง

“ทำไมต้องมาเป็นภาระของเราก็ไม่รู้ อีตาหม่อมลวงโลก”

ooooooo

เช้านี้ อรชรนั่งที่โต๊ะอาหาร อิงฟ้าในชุดผ้าถุงเสื้อคอกระเช้าเดินลงมา ถูกอรชรบ่นว่าแต่งตัวเหมือนคนใช้เข้าไปทุกวันแล้ว

อิงฟ้าบอกว่าสบายดีออก อรชรบ่นที่เมื่อคืนอุตส่าห์คุยกับดารารายไว้ว่าจะพาไปรู้จักกับจันทรกานต์ก็แอบหนีไป

“แม่ขา อย่าบังคับหนูเลยนะคะ ยิ่งแม่หาสามีให้หนูแบบนี้ หนูไม่มีวันยอมหรอกค่ะ ยิ่งบังคับหนูยิ่งออกแรงต้าน”

อรชรหว่านล้อมว่าเธอต้องเจอคุณจันทร์ก่อน และแม่ก็ได้นัดหมายไว้แล้ว โดยส่งโครงการหาทุนให้ “บ้านเด็กดี” ของเธอไปให้เขาพิจารณา อิงฟ้าตัดบทว่า อะไรที่ตนไม่ได้รับรู้ด้วยตนไม่สน แล้วจะออกไป แต่พอได้ยินอรชรบอกว่างานนี้ เขาจะช่วยเป็นเงินหลายแสน เธอก็ชะงัก หันมองแม่อย่างสนใจสีหน้าอ่อนลงทันที

เช้านี้ ดารารายหงุดหงิดหัวเสียเมื่อหนังสือพิมพ์พาดหัวว่า “กลยุทธ์ห้างแกรนด์ ส่งลูกชายเป็นนายแบบโชว์ตัวกลางงาน” หาว่านี่เป็นการจิกกัดกันชัดๆ

ดารารายเอาโครงการ “บ้านเด็กดี” ที่อรชรนำเสนอบอกคุณชายจันทรว่าเป็นโครงการของอิงฟ้า พูดตรงว่า นำมาให้ดูเพราะอยากให้จันทรกานต์รู้จักกับอิงฟ้าไว้

คุณชายจันทรถามว่าเอามาให้ดูแบบนี้จะจับคู่ให้ลูกชายเราหรือ

“ใช่ค่ะ หนูอิงฟ้านี่แหละเหมาะสมที่สุดเลยทั้งชาติตระกูล ทั้งฐานะ หน้าตาก็จิ้มลิ้ม และสำคัญที่สุด รักเด็กค่ะ” คุณชายติงว่าไม่คิดจะให้ลูกหาเองหรือ ดารารายบอกว่ากลัว กลัวจะไปเจอประเภท “แน่นหน้าอก” หรือไม่ก็ “คันหัว” มาเป็นสะใภ้วังทัศนัย

“แต่ถ้าลูกเขาอึดอัดที่แม่เลือกสะใภ้ให้ก็อย่าไปบังคับลูกเลยนะ” ดารารายรับรองว่าไม่อึดอัดแน่นอนแล้วเปิดรูปอิงฟ้าในคอมฯให้ดูบอกว่าน่ารักจะตาย คุณชายจันทรดูแล้วอมยิ้ม

ooooooo

ดาริกาทำข้าวต้มใส่ขิงกับพริกไทยเยอะๆให้จันทรกานต์กินบอกว่าช่วยขับลมขับพิษดี แล้วจัดยาแก้ปวดหัวให้จันทรกานต์ปรารภว่าถึงเวลานี้ตนก็ยังกลัวพิชญาจะตามมาอีก

ดาริกาให้บอกความจริงเธอไปว่าเขาเป็นเก้ง

กวางไม่ใช่บ่างชะนี จันทรกานต์บอกว่าตนไม่เปิดเผยเรื่องส่วนตัวให้ใครทราบ ดาริกาจึงเสนอให้เขาเปลี่ยนคีย์การ์ดห้องใหม่เสีย อาสาจะช่วยและจัดการเรอเน่คนรับสินบนให้ด้วย

เรอเน่ถูกเรียกมาที่ห้องของจันทรกานต์ ถูกดาริกาเปิดโปงว่าเธอรับสินบนเป็นเงินก้อนโตจากพิชญาให้เอาคีย์การ์ดมาเปิดห้องของจันทรกานต์เมื่อคืนนี้ เรอเน่เถียงคอเป็นเอ็น หาว่าไม่มีหลักฐานอย่ามากล่าวหากันแบบนี้ ดาริกาจึงให้เอากล้องวงจรปิดมาดูกัน ให้เอามาดูกันเดี๋ยวนี้เลย ไม่อย่างนั้นเรื่องถึงกรรมการตึกแน่

พอถูกจับได้ไล่ทัน เรอเน่ยกมือไหว้ขอโทษจันทรกานต์ หาว่าพิชญาอ้างว่าเขาป่วยหนักตนจึงเปิดห้องให้ ทำไปเพราะห่วงเขาจริง

“แหม...มีเมตตาเหลือเกิน ดีค่ะ ถ้าอย่างนั้น จัดหาคีย์การ์ดใหม่ให้คุณจันทร์ด้วย และเพิ่มความปลอดภัยให้ รปภ. ห้ามคุณพิชญามาเหยียบตึกนี้เด็ดขาด และทุกอย่างต้องฟรีถ้าไม่อยากตกงาน”

พอเรอเน่ยอม ดาริกาอ้างว่าตนก็เดือดร้อนแทบไม่ได้นอนทั้งคืนฉะนั้นต้องขอโทษตนด้วย แต่พอเรอเน่เอ่ยขอโทษก็ไม่ยอมต้องให้ไหว้ด้วย เรอเน่ยกมือไหว้อย่างเสียไม่ได้แล้วสะบัดไป จันทรกานต์มองเธอยิ้มๆ เธอถามว่ายิ้มอะไร เขาบอกว่า

“คุณจัดการกับคนเก่งแฮะ นั่นซิ คุณถึงกล่อมให้ผมยอมเป็นเจ้าชายสายฟ้าได้ เฮ้อ...ยอมนุ่งน้อยห่มน้อยเสียขนาดนั้น เก่งครับ...เก่ง”

จันทรกานต์ชวนเธอไปช็อปที่ห้างอีก อนุญาตให้ช็อปฟรีทุกอย่างที่เธออยากได้ เธอถามประชดว่าทำทานให้คนยากหรือ เขาบอกว่าแทนคำขอบคุณต่างหาก เมื่อเธอปฏิเสธ เขาเสนอใหม่ว่า

“งั้นลดให้ทุกอย่างแปดสิบเปอร์เซ็นต์ บัตรส่วนลดใช้ได้ทั้งปี กิฟต์วอชเชอร์ แถมบัตรแพลทินัมลูกค้าวีไอพี”

คราวนี้เธอตาโต ย้ำว่า “คำไหนคำนั้นนะ พูดแล้วคืนมะรืนนี้ตาย” พอหันหลังเดินไปเธอก็ดีใจยิ้มแป้นจันทรกานต์มองตามทั้งขำทั้งเอ็นดู

เมื่อไปถึงบริษัทออร์แกไนซ์ ทุกคนนั่งรวมที่โต๊ะซึ่งมีอาหารมากมาย ทั้งลาบ ส้มตำ ไก่ย่าง ดาริกาเล่าเรื่องจันทรกานต์ให้ฟังว่า เขาไม่ยอมบอกว่าเป็นหม่อมหลวงจันทรกานต์เพื่อลองใจตน อาร์ตี้ถามว่าแล้วที่ว่าเป็นเกย์เก้งน่ะจริงไหม

“เรื่องนี้คงไม่โกหกหรอกค่ะ เพราะคู่ขาคือคุณวิวิทธิ์นั่นแหละ เวลาเขาอยู่ด้วยกันนะหวานอย่างกับน้ำตาลเคลือบแท่งไอติมแน่ะ”

อาร์ตี้บอกว่าไม่น่าเชื่อเลย ดูแมนๆทั้งคู่กลายเป็นแฟนกันไปได้ พูดแล้วทำขนลุกขนพอง แต่ดาริกา

กลับบอกว่าน่ารักดีออก วรางค์ค้อนควักบ่นเสียดายของ แบบนี้จะเหลืออะไรมาให้ชะนีอย่างเรา

บ๊วยที่เสิร์ฟน้ำอยู่ บอกพี่ๆว่า “จบเรื่องแกรนด์กรุ๊ปแล้ว ถือว่าเราประสบความสำเร็จด้วยดี มา...ชนกันหน่อยครับ” ทั้งสี่ชนส้อมที่เกี่ยวลาบ ส้มตำ และตำซั่ว แล้วเอาเข้าปากคุยกันด้วยภาษาท้องถิ่นเจี๊ยวจ๊าวมีความสุขที่งานสำเร็จด้วยดี

ooooooo

วันนี้ วิวิทธิ์มานั่งทำงานกับจันทรกานต์ที่ห้องคอนโด ก่อนวิวิทธิ์กลับ จันทรกานต์ให้เอาอาหารที่ทางวังส่งมาให้ไปช่วยกินด้วย วิวิทธิ์บอกว่าจะเอาไปฝากน้องตูบที่รอตนอยู่ด้วย

จันทรกานต์ถามว่าอยู่อย่างชายโสดนี่เหงาไหม วิวิทธิ์บอกว่าไม่ค่อยแต่ก็มีบ้าง ถามว่าเขาเหงาหรือ

“เปล่าแต่แม่คิดว่าผมเหงาน่ะ ถึงได้อยากจะจับคู่ให้” เขาหยิบแฟ้มบ้านเด็กดีให้ดู พลันก็เกิดอาการปวดท้องขึ้นมาวิวิทธิ์เลยแซวว่าต้องเครียดเรื่องอิงฟ้าแน่เลย จันทรกานต์ถามว่าตนจะทำอย่างไรดี วิวิทธิ์แนะนำว่าถ้าอึดอัดก็ปฏิเสธไปจันทรกานต์ย้อนถามว่าถ้าเป็นเขาจะทำอย่างไร

“ต้องขอเจอตัวก่อนครับ แล้วค่อยตัดสิน ไม่แน่ คุณอิงฟ้าอาจจะสเปกคุณก็ได้นะ”

เพราะให้เอาอาหารไปช่วยกินเยอะ จันทรกานต์ถือไปส่งที่หน้าลิฟต์ บังเอิญของจะร่วงเลยช่วยกันจับไว้ ดาริกามาเห็นเหมือนสองคนกำลังกอดกันอยู่ เลยตอกย้ำความเชื่อที่มีอยู่ เธอมองยิ้มๆ แซวล้อๆว่า น่ารักจัง วิวิทธิ์บอกจันทรกานต์ว่าเธอยังเข้าใจผิดอยู่

“ปล่อยเธอไปเถอะ” จันทรกานต์เดินผ่านหน้าดาริกาไป เกิดอาการปวดท้องเป็นริ้วๆขึ้นมา พอส่งวิวิทธิ์ที่รถแล้วกลับมา เขาแวะมาบอกดาริกาว่าปวดท้อง ถามว่าเธอมียาไหม

ดาริกาเห็นเขาหน้าซีดมาก ลองเอามือกดท้องดู บอกว่าลมทั้งนั้นเลย

“เอาอย่างนี้ จะรังเกียจไหม ถ้าฉันจะเข้าไปเยี่ยมห้องคุณ”

ooooooo

เมื่อพากันเข้าไปในห้องของจันทรกานต์แล้วดาริกากดท้องไล่ลมให้เขาจนค่อยยังชั่วจึงจัดโจ๊กนั่งกินกัน

ที่โต๊ะนี่เองดาริกาเห็นแฟ้ม “บ้านเด็กดี” เธอถามว่าเขารู้จักมูลนิธินี้ด้วยหรือ พอเขาบอกว่ากำลังช่วยหาทุนให้อยู่ดาวิกาถึงกับยกมือท่วมหัว

“สาธุ...สนับสนุนอย่างยิ่ง เพราะครูตุ้ยทำเพื่อเด็กกำพร้า เด็กไร้โอกาสจริงๆ”

จันทรกานต์เลียบเคียงถามว่าเธอรู้จักครูตุ้ยด้วยหรือ รู้จักครูคนอื่นด้วยไหม เธอบอกว่าจำไม่ค่อยได้ เขาปรารภว่าอยากไปที่นี่จังให้ช่วยพาไปหน่อยได้ไหม ดาริกา ยินดีทำความดีและบ้านเด็กดีนี้ก็ออกไปทางบ้านตนพอดีด้วย ชวนว่า

“วันเสาร์นี้ฉันจะกลับบ้าน คุณแวะไปรับฉันก็ได้เดี๋ยวเขียนแผนที่ให้นะ” บอกแล้วนึกได้ทวงว่า “อ้อค่ายาห้าสิบโจ๊กสามสิบ ค่านวดสิบบาท”

จันทรกานต์เกือบหัวเราะขำความเค็มของเธอ

ooooooo

ดาริกาในชุดออกกำลังกายกำลังเตะกระสอบทรายอยู่กับตาทศ ที่สอนมวยไทยให้เพื่อป้องกันตัวอยู่ที่บ้านแม่

กุสุมาเรียกดาริกาให้ไปอาบน้ำแล้วมาช่วยทำกับข้าวเพราะเขาเหมาไว้สิบกว่าอย่างเสร็จแล้วต้องขนไปวัดอีก ดาริกาเลยหยุดซ้อมไปช่วยแม่

ทำกับข้าวเสร็จขนไปที่วัดแล้วก็ช่วยกันตักเลี้ยงคนในวัดมือเป็นระวิง

ที่ใกล้ๆกันนั้น สวาทสาวใหญ่กับสุดหล่อลูกชายและสุดที่รักลูกสาว ขายข้าวแกงแต่ไม่มีคนซื้อเลย สุดที่รักกับสุดหล่อมองเขม่น ถามสวาทว่า “จัดการเลยไหมแม่”

พอดาริกาเอาอาหารมาเสิร์ฟที่โต๊ะหนึ่ง สุดที่รักก็จงใจเดินกระแทกดาริกาจนข้าวหกเต็มโต๊ะคนที่โต๊ะลุกขึ้นเอะอะ ดาริการู้ว่าถูกแกล้งก็เอาเรื่อง สุดที่รักทำเป็นกลัว ร้องว่า กลัวผีฝาโลงที่บ้านดาริกาจะมาหลอน

ถูกแกล้งแล้วยังถูกเยาะเย้ยเหยียดหยาม ดาริกาจะเอาเรื่องให้ได้ กุสุมาพยายามห้ามปรามให้มาทำงานกันดีกว่า

“นี่พี่ อย่ามัวกินข้าวฟรีที่ร้านนังนั่นอยู่เลย มันลูกสาวสัปเหร่อ กับข้าวที่มันทำน่ะน่าขยะแขยง บ้านมัน ก็อยู่ติดป่าช้า บางทีกลิ่นเน่าในอาหารโชยหึ่งเลยนะพี่ กลิ่นศพน่ะ” สวาทร้องปาวๆจนคนกินพากันวางช้อนทันที

ดาริกาทนเลือดขึ้นหน้า แต่สวาทไม่หยุดเพียงเท่านั้น ยังตีฆ้องร้องป่าวว่า สมัยสาวๆนั้นกุสุมาหนีออกจากบ้านไปมีผัวเป็นตำรวจ สุดท้ายผัวทิ้งหอบลูกติดท้องซมซานกลับมาบ้านพ่อ คลอดลูกมากลางผีเน่ากับโลงผุ

“นังดาว แกมันลูกไม่มีพ่อ เพราะฉะนั้นอย่ามาทำตัวเย่อหยิ่งนัก เห็นพวกข้าแล้วมองด้วยหางตา นึกว่าสูงส่งนักเหรอวะ ทั้งๆที่แกก็เรียนโรงเรียนเดียวกับข้า ชั้นเดียวกัน ครูคนเดียวกัน” สุดหล่อเยาะเย้ย

ดาริกายอมรับว่าใช่ แต่ให้ดูสารรูปตัวเองบ้างไม่ใช่ขับวินมอเตอร์ไซค์ส่งคนเฉยๆ แต่แอบส่งยาเป็นอาชีพเสริมด้วย โดนแฉเข้าจังๆสุดหล่อพุ่งเข้าเล่น

งานดาริกาทันที ถูกดาริกาสวนหมัดเสียหน้าหงาย ร้องขอให้แม่ช่วยเสียงหลง

เป็นเวลาที่จันทรกานต์กับวิวิทธิ์มาถึงวัดพอดี วิวิทธิ์ถามว่านึกยังไงเขาถึงอยากให้ดาริกาไปบ้านเด็กดี

“ไม่รู้สิ ผู้หญิงคนนี้มีมุมมองที่ผมว่าแปลกดี แล้วเขาก็รู้จักมูลนิธินี้ดีเสียด้วย”

“แต่อย่าลืมว่าคุณกำลังมาดูตัวคุณอิงฟ้านะครับ” จันทรกานต์บอกว่าไม่ลืมหรอก “ผมอยากเห็นแล้วสิว่า หน้าตาเธอเป็นยังไง พอจำได้ไหมครับ เห็นว่าเคยพบกันตอนเด็กๆ”

“ยอมรับเลยนะว่าผมจำอะไรไม่ได้เลย” จันทรกานต์ตอบพลางเดินเข้าไปในวัดด้วยกัน

เข้าไปในวัด เจอดาริกากำลังถูกสุดหล่อล็อกตัวและสุดที่รักทุบตีอยู่

“นาย...อย่ารังแกผู้หญิงสิ ปล่อย!” จันทรกานต์เข้าไปห้ามสุดหล่อไม่ยอมปล่อยทั้งยังขู่จะกรีดหน้าดาริกาด้วย จันทรกานต์หว่านล้อมว่าวางมีดแล้วมาเจรจากันดีๆ สุดหล่อชูมีดท้า “มึงไฝ้กะกูเลย” จันทรกานต์เตือนสติว่า ในวัดในวาเกรงใจพระ เกรงใจคนที่เขามาทำบุญบ้าง ชี้ไปบอกว่าตำรวจมาแล้ว หลอกให้สุดหล่อหันมองแล้วจันทรกานต์ก็พุ่งเข้าจับข้อมือบิดจนมีดร่วง ต่อยเปรี้ยงเดียวสุดหล่อก็หงายเก๋งนอนแผ่

จันทรกานต์รีบเก็บมีดไว้ ดาริกาขอบคุณเขาที่มาช่วย พอดีเสียงนกหวีดปรี๊ดๆมาแต่ไกล ตาทศกับคนในวัดสามสี่คนวิ่งมา ตาทศตะโกนถาม

“เฮ้ย...มันเรื่องอะไรกัน อ้าวไอ้ดาว ไอ้สุดหล่อ นี่วัดนะไม่ใช่คอนเสิร์ต จะได้ยกพวกตีกัน”

สวาทชิงฟ้องฉอดๆ ดาริกามองอย่างเหนื่อยใจ หันมองจันทรกานต์อย่างขอบคุณอีกครั้ง

ooooooo

พากันกลับถึงบ้าน กุสุมาเล่าให้ตาทศผู้เป็นพ่อฟังถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น มีจันทรกานต์กับวิวิทธิ์ฟังอยู่ด้วย

“นังหวาดมันว่าแกขนาดนี้ก็สมควรที่จะโดนแล้วล่ะ” ตาทศเอ่ย

“ไม่ไหวจริงๆนะพ่อ มันนินทาฉันมายี่สิบปีแล้วนะ ไม่เลิกรา จะจองเวรจองกรรมกันไปถึงไหน” ตาทศบอกว่ามันต้องจองเวรอยู่แล้วเพราะกุสุมาทำกับข้าวอร่อยกว่า ตาทศชี้ให้เห็นว่า

“ก็ดูซิ แกทำกับข้าวเลี้ยงคนที่วัดทีไร กับข้าวนังหวาดขายไม่ออกทุกที”

“เออ...จริง มันคงเจ็บใจแค้นตรงนี้แหละ” กุสุมาเห็นด้วย

ระหว่างนั้น จันทรกานต์เดินไปดูกระดานดำที่ดาริกาจดตัวเลขจำนวนเงินที่สะสมไว้ซื้อที่วัดสร้างบ้าน เขาเดินดูฝาบ้านสีหน้าสยองนิดๆ วิวิทธิ์ถามเขาว่า

“นี่ใช่ไหม ที่เมื่อกี๊ชาวบ้านเขาคุยกันว่าฝาบ้านที่นี่ทำจากฝาโลงศพ” จันทรกานต์พยักหน้า ยื่นมือไปลูบฝาโลงท่าทางหวาดๆ ไม่ทันเห็นดาริกาเดินลงมาจากข้างบน เธอมายืนข้างหลังพวกเขา ผิวปากเบาๆ รดหลังคอทั้งสอง

“เฮ้ย!” จันทรกานต์กับวิวิทธิ์สะดุ้งหันกอดกันกลม ดาริกาหัวเราะร่วนชมว่ากอดกันกลมสมกันจัง “ทีหลังอย่าทำแบบนี้นะครับ บ้านคุณก็น่ากลัวพออยู่แล้ว” จันทรกานต์ต่อว่าหน้ายังซีด

“โทษทีค่ะ ฮิๆ เห็นผู้ชายหล่อๆ กอดกัน ชอบค่ะ... ฉันพร้อมเดินทางแล้วค่ะ” วิวิทธิ์ยังติดใจถามว่านี่ใช่ไหมฝาโลงที่ว่า “ใช่ค่ะ แผ่นนี้เรียบๆ แสดงว่าคนตายฐานะปานกลาง แต่แผ่นนี้สลักรูปเทพพนมคงรวยขึ้นมาหน่อย แต่อันนี้ คนตายคงรวยมาก สลักเป็นลายเถาไม้ซ้อนกันสามเถา...” ดาริกาเข้าไปลูบแผ่นกระดานอย่างอ่อนโยนทะนุถนอม

วิวิทธิ์กับจันทรกานต์แอบทำหน้าสยองกันนิดๆ

ooooooo

ตาทศได้ยินเสียงจันทรกานต์กับวิวิทธิ์ร้อง รีบเดินมาดูถามว่าใครร้องอะไรเอะอะ

“ไม่มีอะไรค่ะตา คุณจันทร์กับคุณวิวิทธิ์กำลัง ทดสอบสภาพจิตกับฝาโลงบ้านเรากันอยู่น่ะ” ดาริกา บอกขำๆ

“ยายดาวนี่ ไปแกล้งคุณเขาเสียแล้ว ขอโทษด้วย นะคะ ยายดาวนี่มันล้นๆ ไม่ค่อยเต็ม” กุสุมาขอโทษแทนลูกสาว

ตาทศขอบคุณสองหนุ่มที่ช่วยหลานตน จันทร–กานต์เตือนให้ระวังตัวด้วยก็แล้วกันทางเข้าบ้านเปลี่ยวด้วย ดาริกาคุยว่าไม่ต้องห่วง ตาสอนแม่ไม้มวยไทยให้ตนประจำอยู่แล้ว นึกได้ชมว่าท่าไม้ตายของเขาเมื่อกี๊สุดยอดจริงๆ ให้สอนตนบ้าง

ตาทศถามว่าเขาเรียนการต่อสู้ด้วยหรือ พอรู้ว่าเขาเรียนทั้งมวยไทย มวยสากลและเคยฝึกเทควันโดมานิดหน่อย ตาทศชวนว่าที่บ้านมีกระสอบทรายกับอุปกรณ์ชกมวยเก่าๆอยู่ อยากให้มาฝึกให้ดาริกาบ้าง ดาริกาติงว่าไปรบกวนเขาทำไม

“ไม่เป็นไรครับ ถ้ามีโอกาสผมจะแวะมาอีก” จันทร–กานต์รับปากด้วยความเต็มใจ

ระหว่างทางเดินผ่านป่าช้าไปขึ้นรถนั้น ดาริกายังบอกพวกเขาว่าพวกนั้นไม่กล้าทำอะไรตนหรอกเพราะแถวนี้ผีดุ แทนที่จะทำให้จันทรกานต์กับวิวิทธิ์มั่นใจกลับทำให้ทั้งสองเร่งฝีเท้าให้ผ่านป่าช้าไปเร็วๆ เธอถามว่ากลัวผีด้วยเหรอ

“ผมไม่กลัว เพราะไม่เชื่อเรื่องผี รีบเถอะครับ เดี๋ยวเราจะไปไม่ทันนัด” จันทรกานต์เร่งแก้เกี้ยว

ooooooo

ไปถึงมูลนิธิบ้านเด็กดี ครูตุ้ยพาเด็กๆมาต้อนรับทั้งสามอย่างตื่นเต้นดีใจ จันทรกานต์กับวิวิทธิ์ช่วยกันแจกขนมเด็ก วิวิทธิ์แอบถามจันทรกานต์ว่าไม่เห็นอิงฟ้าเลย

ระหว่างแจกขนมเด็กนั้น กระเป๋าสตางค์ของวิวิทธิ์หาย อิงฟ้ามาจัดการ จึงได้เจอกับวิวิทธิ์ เขาจำได้ทันทีว่าเธอคือคนที่ยัดชุดพองฟูใส่มือตนในงานฉลอง 50 ปีห้างแกรนด์ เลยลากเธอไปหาครูตุ้ย อิงฟ้าสะบัดหลุดวิ่งไปเอาสายยางฉีดน้ำฉีดใส่เขาจนเปียกแล้ววิ่งหนีเข้าบ้านไป

อิงฟ้าออกไปอีกทีเห็นครูตุ้ยกำลังคุยอยู่กับจันทร–กานต์ ครูตุ้ยแนะนำอิงฟ้าให้รู้จักกัน

“อิงฟ้า นี่หม่อมหลวงจันทรกานต์ ทัศนัย และนี่คุณดาริกา และนี่คุณอิงฟ้า วรรณรัตน์ เธอเป็นกรรมการมูลนิธิ เป็นลูกสาวของคุณหญิงอรชร เจ้าของธุรกิจอสังหาคนดัง”

อิงฟ้าจำจันทรกานต์ได้ เห็นเขางงๆ เธอเท้าความว่า “จำน้องไม่ได้เหรอคะ ที่เคยไปเล่นที่วังทัศนัยบ่อยๆ ตอนเราเด็กๆ” จันทรกานต์ขอโทษที่ตนจำไม่ได้จริงๆ “ไม่แปลกหรอกค่ะ เพราะตอนนั้นพี่ชายจันทร์เล่นอยู่กับกลุ่มผู้ชาย ไม่สนใจเล่นกับกลุ่มผู้หญิงเลย ยินดีค่ะที่พี่จันทร์ช่วยมูลนิธิของเรา”

อิงฟ้ามองจันทรกานต์อย่างมีแผน ดาริกามองความสัมพันธ์ของทั้งสองด้วยแววตาสงสัยนิดๆ

ooooooo

เพื่อหาทางใกล้ชิดจันทรกานต์ พิชญาไปขอทำงานที่แกรนด์กับคุณชายจันทรและดาราราย ระบุขอเป็นเลขาของจันทรกานต์อ้างว่างานเขามากจนวิวิทธิ์ทำไม่ทัน

“วิวิทธิ์ทำไหวอยู่แล้ว อาว่างานที่เหมาะกับซาย่าน่าจะเป็นงานกิจกรรมพิเศษของทางประชาสัมพันธ์มากกว่า”

“เหมาะแล้วล่ะครับ ขอบคุณคุณอานะครับที่ให้โอกาสซาย่า” จักรพัฒน์เอ่ยยินดี คุณชายมองทั้งสองอย่างสังเกต

อิงฟ้าพาจันทรกานต์ไปชมห้องสันทนาการของเด็ก เธอถามเขาว่าทำไมไม่บอกก่อนว่าจะมา เขาแก้เกี้ยวว่าไม่ได้วางแผนไว้ก่อน

“แน่ใจเหรอคะว่าไม่ได้วางแผนไว้ล่วงหน้า ฉันว่าทั้งคุณและคุณแม่คุณ คุณแม่ฉัน วางแผนล่วงหน้ามานานแล้วนะคะ พี่ชายไม่ได้คิดมาเยี่ยมเด็กหรอกค่ะ แต่จะมาดูตัวฉันต่างหาก ใช่ไหม”

ดาริกาที่ฟังอยู่ด้วยตลอดเวลารู้ตัวว่าถูกจันทรกานต์หลอกอีกแล้ว

เมื่ออิงฟ้ารู้ทันเขาจึงยอมรับ เธอถามต่อว่า คิดจะมาช่วยเด็กบ้านนี้ด้วยความบริสุทธิ์ใจหรือทำเพราะขัดคุณแม่ไม่ได้ จันทรกานต์ไม่อยากให้ดาริกาได้อยู่ฟังการถูกต้อนของตน ถามว่าวิวิทธิ์หายไปไหนให้ช่วยตามให้ที พอดาริกาออกไป เขายอมรับกับอิงฟ้าว่า

“ขอโทษเรื่องทั้งหมด ยอมรับว่าผมได้รับมอบหมายโปรเจกต์นี้จากคุณแม่ ทีแรกก็ลังเล แต่เมื่อได้มาเห็นเด็กๆ และความตั้งใจจริงของครูตุ้ยและของคุณ รวมทั้งข้อมูลที่ได้จากดาริกา ผมยินดีช่วยด้วยใจจริง ไม่มีอะไรเคลือบ
แฝงครับ”

ดาริกาตามเจอวิวิทธิ์กำลังให้แม่บ้านช่วยเอาเสื้อไปอบแห้งให้ เธอถามเขาอย่างเอาเรื่องว่า

“พูดความจริงมาเถอะ นายคุณหลอกฉันให้พามาที่นี่ใช่ไหม เขาไม่ได้มาเพื่อจะช่วยเด็ก แต่มาเพื่อมาพบครูอิงฟ้า”

วิวิทธิ์ยอมรับ ถามว่าจันทรกานต์พบอิงฟ้าหรือยัง สวยไหม พอดาริกาบอกว่าสวยมาก ฉลาดด้วย วิวิทธิ์ก็ถอนใจหน้าขรึมลงบอกว่า “งั้นคุณจันทร์อาจจะพอใจก็ได้”

คำพูดและท่าทีของวิวิทธิ์ยิ่งตอกย้ำความเชื่อของดาริกาที่ว่าทั้งสองเป็นคู่ขากัน พูดปลอบใจจนวิวิทธิ์งง

ooooooo

เมื่อดารารายรู้ว่าจันทรกานต์ไปพบอิงฟ้าที่มูลนิธิบ้านเด็กดีมาแล้วก็อุทานตื่นเต้น จนจันทรกานต์ต้องชี้แจงว่าตนไม่ได้ใจร้อนรีบไปดูตัวอิงฟ้า แค่อยากไปดูมูลนิธิเท่านั้น ที่สำคัญตอนนี้ตนยังไม่มีความรักอะไรทั้งนั้น

ดารารายถามว่าไม่ปิ๊งเลย หรือว่าน้องเขาไม่สวย จันทรกานต์บอกว่าสวย แต่ตนเอ็นดูเหมือนน้องสาวมากกว่า ดารารายบอกว่าไม่เป็นไร แม่จะมาจัดงานที่นี่เดี๋ยวดอกรักก็บานเองแหละ

เมื่ออยู่กันตามลำพัง วิวิทธิ์ถามจันทรกานต์ว่าตกลงอิงฟ้าสวยไหม

“น่าเอ็นดู หวานๆ แต่บุคลิกตรงไปตรงมามาก เจอกันทีแรกก็หมัดฮุกใส่ผมเลย”

“เสียดายจังไม่ได้เจอ ผมมัวแต่ไปตากเสื้อต้องระวังเด็กที่นี่นะครับ ผมเจอยายตัวแสบคนนึง ให้เด็กขโมย กระเป๋าสตางค์ผม แถมฉีดน้ำใส่ผมอีก ยายนี่ตัวแสบจริงๆ”

คุณชายจันทรออกมาเรียกวิวิทธิ์ให้เข้าไปคุยในห้อง จันทรกานต์จึงเดินแยกไป คุณชายจันทรฝากวิวิทธิ์ให้ดูแลจันทรกานต์เป็นพิเศษด้วย ต่อไปนี้ต้องคอยกันพิชญาให้ห่างคุณจันทร์ไว้ วิวิทธิ์ถามว่า “ทำไมครับ”

“คุณคงไม่รู้ พิชญารักคุณจันทร์ตั้งแต่สมัยเรียนที่นี่ ถึงขนาดตามคุณจันทร์ไปเรียนต่อที่อเมริกา” วิวิทธิ์ถามว่าเมื่อคุณชายทราบเช่นนี้ทำไมยอมให้พิชญามาทำงานที่นี่ “ผมขัดคุณดาวไม่ได้น่ะ อีกอย่างผมอยากดูว่าคุณจันทร์จะจัดการกับเรื่องนี้ยังไง อ้อ เรื่องนี้ห้ามรู้ไปถึงคุณดาวเด็ดขาดนะ”

พูดแล้วคุณชายเร่งให้รีบไปหาจันทรกานต์ดีกว่าเพราะพิชญายังไม่กลับ เธอคงรอจังหวะเข้าหาคุณจันทร์อยู่แน่ๆ

“ครับผม รับรองครับคุณชาย ผมจะไม่ยอมให้คุณจันทร์ตกหลุมพรางคุณพิชญาเด็ดขาด” วิวิทธิ์รีบออกไปทันที

พิชญาอ่อยจันทรกานต์อยู่จริงๆ เธอทั้งกอดยั่วยวนและออดอ้อน ถูกจันทรกานต์ปัดป้องขู่ว่าจะฟ้องจักรพัฒน์ เธอกลับบอกว่าฟ้องเลยตนจะได้หย่าเสียให้สิ้นเรื่อง เมื่อจันทรกานต์ย้ำว่าจักรพัฒน์รักเธอ พิชญาบอกว่าตนไม่ได้รักจักรพัฒน์เลยแต่รักเขาและนับวันยิ่งทั้งรักทั้งหลงเขามากขึ้น...มากขึ้น

จักรพัฒน์เลี้ยวมาเจอพอดีเขาหน้าซีดใจสั่นฝืนใจแอบดูแอบฟังต่อ...

“มันไม่ใช่ความรักหรอกซาย่า ที่คุณรักผมเพราะผมกำลังจะได้เป็นประธานบริษัทแทนคุณพ่อต่างหาก” เธอปฏิเสธว่าไม่ใช่ “ถ้าอย่างนั้นก็เพราะพี่จักรไม่รวยเหมือนแต่ก่อน” เธอบอกว่าอาจจะเกี่ยว เพราะตนเบื่อความจนมากแล้ว

“พอที กลับไปหาพี่จักรเสีย ไม่มีใครรักคุณมากเท่ากับพี่จักรอีกแล้ว อีกอย่างผมไม่ได้รักคุณ”

พิชญาคร่ำครวญว่าตนไม่เหลือใครแล้วมีแต่เขาเท่านั้นที่เป็นความหวัง บอกว่าจะหย่ากับจักรพัฒน์แล้วมาเริ่มต้นใหม่กับเขา ก็พอดีวิวิทธิ์เข้ามาขัดจังหวะ ทั้งสองต่างผละจากกัน วิวิทธิ์บอกจันทรกานต์ว่ามีงานต้องเซ็นอีกหลายเรื่องที่ห้องทำงาน ทั้งสองจึงเดินกลับไป พิชญาน้ำตาซึมเดินเลี่ยงไปอีกทาง จักรพัฒน์ก้าวออกมามองตามพิชญาไปด้วยสีหน้าเจ็บปวด

ooooooo

คืนนี้ดาริกาจงใจเปิดเพลงจากมือถือดังจนหนวกหูพลางรดน้ำต้นคุณนายตื่นสายที่ระเบียง จันทรกานต์โผล่มาที่ระเบียงถามว่าเปิดเพลงดังไปหรือเปล่า เธอประชดว่าตั้งใจเปิดให้รู้ว่าหลอกคนอื่นนั่นมันสุดจะทนแค่ไหน

จันทรกานต์บอกว่าถ้าหมายถึงเรื่องอิงฟ้าตนไม่ได้หลอกเธอ แต่อยากจะปรึกษาว่าจะทำอย่างไรดี ตนยังไม่อยากแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักและเมื่อเช้านี้พิชญาก็รุกตนอีกแล้ว ดาริกาถามว่าเขาไม่กล้าบอกความจริงใช่ไหมว่าตัวเองเป็นเกย์มีวิวิทธิ์เป็นหวานใจ พูดแล้วยกกระถางเข้าห้องไป จันทรกานต์ไม่มีโอกาสอธิบายอะไรเลย

คืนเดียวกัน จักรพัฒน์นั่งดื่มอยู่คนเดียวจนพิชญาถามว่ากลับไปดื่มอีกแล้วหรือ เดี๋ยวโรคหัวใจก็กำเริบอีกหรอก จักรพัฒน์ดึงเธอไว้ถามว่าทำไมถึงอยากทำนักไอ้งานพีอาร์อะไรนั่น เธอบอกว่าเพราะอยากมีรายได้ไม่อยากแบมือขอเงินเขาใช้ จักรพัฒน์ขอให้ไปทำที่อื่นได้ไหม เธอย้อนประชดว่าที่อื่นที่จะไปคือภูเก็ตเราจะได้ไม่ต้องเจอกันอีกเลย ดีไหม!

จักรพัฒน์เจ็บปวดกับท่าทีหมางเมินรังเกียจของพิชญา ได้แต่นั่งเศร้าน้ำตาซึม

ooooooo

ดารารายวางแผนจัดงานปาร์ตี้น้ำชาหมายให้ดอกรักบานในใจจันทรกานต์กับอิงฟ้า จันทรกานต์บอกคุณชายจันทรว่าตนไม่ได้คิดอะไรกับอิงฟ้า คุณชายพูดสบายๆว่าไม่เป็นไร ไม่ได้รักไม่ได้ชอบพ่อก็ไม่บังคับอยู่แล้ว

จันทรกานต์ซึ้งใจมากขอกอดพ่อขอบคุณที่เข้าใจ บอกว่า “ถ้าผมมีลูก ผมจะเป็นพ่ออย่างพ่อเป็นครับ”

“ขอบใจ หาสะใภ้มาให้พ่อก่อนนะลูกนะ” คุณชายจันทรหยอกเอินแล้วสองพ่อลูกก็หัวเราะอย่างเข้าใจกัน

พิชญามาทำงานในชุดคว้านคอลึกและกระโปรงสั้นแทบเสมอหู จักรพัฒน์ติงก็อ้างว่าหน้าที่ตนต้องแต่งตัวสวยสะดุดตาเป็นธรรมดา พอแยกกันไปทำงาน ยุพามาบอกพิชญาว่ามีเด็กจากมูลนิธิบ้านเด็กดีมารอพบอยู่ที่ห้องรับแขก พิชญาถามว่าเด็กข้างถนนนี่เป็นหน้าที่ตนด้วยหรือ ยุพาบอกว่าหน้าที่โดยตรงเลย ย้ำว่า “ห้องรับรองแขกนะคะคุณซาย่า”

“อย่าเรียกฉันว่าซาย่า ชื่อจริงฉัน พิชญาค่ะ ซาย่าไว้ให้คนสนิทเรียก” แล้วเดินเชิดไป

“โถ...อย่านึกว่าไม่รู้กำพืด ลูกเถ้าแก่โรงสีที่เจ๊งสิ้นเนื้อประดาตัว มาได้ผัวหม่อมหลวงหวังจะฟื้นฐานะ แต่แล้วก็เจ๊งอีก เชอะ!” ยุพาแสยะปากพูดอย่างสมเพชตามหลัง

พิชญาเข้าไปในห้องรับรองแขกเห็นอิงฟ้าแต่งตัวสบายๆ มาก็ดูถูกถามว่าจะพบคุณจันทรกานต์เรื่องอะไรไม่ทราบ อิงฟ้าบอกว่าจะพูดเรื่องทางแกรนด์จะช่วยหาทุนให้มูลนิธิ พิชญามองแต่หัวจดเท้าบอกว่าไปเรียกคุณตุ้ยมาพูดดีกว่าหรือไม่ก็คุณอิงฟ้า วรรณรัตน์

อิงฟ้าสมเพชการทำงานของพิชญาบอกว่าไว้วันหลังค่อยมาใหม่ก็แล้วกัน แกล้งถามว่าเธอชื่ออะไร ตนชอบการทำงานจัง เป็นประชาสัมพันธ์เสียด้วยแต่งตัวก็ “ซวย...ซ้วย...สวย ตู้มๆๆ” เลยถูกพิชญาไล่ตะเพิดไปให้พ้น

เป้ากับปุ๊ที่มาด้วยพยายามทักท้วง อิงฟ้าตัดบทว่า “เขาไล่เราแล้ว อยู่ทำไม เขาไม่ให้หนูเจอหม่อมหลวงรูปหล่อแล้ว อยู่ไปก็ไร้ประโยชน์ อดจีบคนหล่อเลย ไปนะจ๊ะ” อิงฟ้าหันไปลาพิชญาอย่างอ่อนหวาน

“อีเด็กบ้า นังสก๊อยข้างถนน!” พิชญาด่าตามหลังโกรธจนนมกระเพื่อม

อิงฟ้าจะกลับ แต่พอรู้จากปุ๊กับเป้าว่าเดี๋ยวอรชรจะมา เธออุทาน “หา! แม่จะมา” แล้วขอเข้าห้องน้ำทันที ปุ๊ตกใจถามว่าทำไมเราปล่อยให้อิงฟ้าเข้าห้องน้ำอีกแล้ว เป้าบอกว่า “ก็มุกเดิม แกหนีได้ทุกที” พอนึกได้ทั้งสองก็วิ่งไปที่ห้องน้ำเห็นอิงฟ้าวิ่งอ้าวไปในส่วนของห้าง ก็พากันวิ่งไล่ตาม

เป็นวันที่ห้างลดราคา 80 เปอร์เซ็นต์ ดาริกามาเลือกได้กางเกงยีนส์ขาสั้นเสื้อสายเดี่ยวเปิดพุง เอาเข้าไปลองเดินออกจากห้องลองชุดพอดี อิงฟ้าเห็นเข้าวิ่งย้อนกลับมาจ้องหน้าดาริกา ทำเอาดาริกางง??

ooooooo

นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

"คิมเบอร์ลี่" เก็บอารมณ์ไว้ไม่อยู่ ออกแรงปะทะ "น้ำหนึ่ง" ใน "สองเสน่หา"

"คิมเบอร์ลี่" เก็บอารมณ์ไว้ไม่อยู่ ออกแรงปะทะ "น้ำหนึ่ง" ใน "สองเสน่หา"
6 พ.ค. 2564

06:31 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันพฤหัสที่ 6 พฤษภาคม 2564 เวลา 19:47 น.