นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    กามเทพออนไลน์

    SHARE
    • หน้าที่ 1
    • 1

    โรมนัดพราวไปพบกันที่ร้านกาแฟ ขอให้เธอถอนชื่อไมค์ออกจากการเป็นสมาชิกคิวปิดฮัท พราวถามว่าไหนบอกว่าไม่รู้จักกันทำไมจู่ๆก็รู้จักกัน ถ้าเขาไม่สามารถอธิบายได้ตนก็ไม่มีอะไรจะคุยด้วย

    โรมยอมรับว่าตนโกหก ที่จริงตนรู้จักไมค์ตอนอยู่อังกฤษ เราทำงานที่เดียวกันแต่มีปัญหากันเรื่องแฟนเก่าของตนกับไมค์ พราวเดาทันทีว่า เพราะไมค์แย่งแฟน เขาไม่พอใจเลยต่อยกัน ตอนนี้เห็นเขามาใช้บริการหาคู่เลยยิ่งโมโห แสดงว่าไมค์ทิ้งแฟนเขาไปแล้ว

    โรมอึ้งเพราะพราวเดาถูกเกือบหมด บอกว่า...ก็ประมาณนั้น พราวบอกทันทีว่าตนคงช่วยไม่ได้ เพราะรับเงินค่าสมาชิกมาแล้ว เมื่อเขาไม่ได้ทำผิดกฎกติกาตนก็ไม่มีสิทธิ์ยกเลิกจนกว่าเจ้าตัวจะมาขอยกเลิกเอง โรมจะแย้ง พราวยกมือห้ามอ้างกฎ 4 ข้อของคิวปิดฮัท ว่าไมค์ผ่านหมด เมื่อโรมหว่านล้อม อ้อนวอนอีก พราววิเคราะห์ว่าจากประสบการณ์ของตนเรื่องนี้ต้องมีเงื่อนงำมากกว่าที่เขาเล่า เขาอาจจะไม่ได้หึงแฟนเก่าแต่กำลังหึงไมค์ต่างหาก! มิน่า...โปรไฟล์ถึงได้ระบุไว้ว่า ไม่ระบุเพศ ให้ทางเราเลือกจับคู่ให้

    “ไม่ระบุเพศ?? เฮ้ย!!” โรมตกใจแต่พราวไม่สนใจลุกไปขึ้นแท็กซี่จะกลับ โรมตามไปดึงประตูไว้โต้เถียงกันจนแท็กซี่บอกว่าถ้าไม่ไปก็ขอให้ลงจากรถเพราะตนต้องทำมาหากิน พราวจึงจำต้องลงไป

    พราวเดินหนีมาถึงริมถนนที่มีวินมอเตอร์ไซค์รับจ้างปากซอยออฟฟิศเป็นแก๊งทอมทั้งวิน โรมยังตามตื๊อ แมน หัวหน้าวินถามพราวว่ามีปัญหาอะไร พราวบอกว่าหมอนั่นตามตื๊อตนไม่เลิก แมนถามว่าเขาตามจีบหรือ

    “เปล่าหรอกค่ะ เขาเป็นเก้ง หึงผู้ชายด้วยกันแล้วมาตามจิกพราว”

    แมนเลยให้ไอ้ใหญ่ ท่าทรายไปส่งพราว ตัวเองกับลูกน้องจะจัดการกับโรมเอง

    พราวกลับไปเล่าให้หอมฟังที่คิวปิดฮัท หอมบอกว่าแกล้งโรม แบบนั้นน่าสงสาร พราวสมน้ำหน้าที่มาโกหกตนก่อน ตนไม่ชอบคนโกหก หอมไม่อยากให้พราวโกรธโรม เพราะดูๆแล้วเขาเป็นคนดีน่าสงสาร แล้วบอกว่า ระหว่างที่พราวไม่อยู่ ไมค์ตอบกลับมาแล้ว นัดพบกันคืนนี้เลย และตนก็ตอบกลับไปแล้วด้วย

    ooooooo

    เมื่อถึงเวลานัด พราวถูกจับแต่งชุดเดรสสั้น สั้นจนดึงข้างบนข้างล่างก็โผล่ ดึงข้างล่างข้างบนก็ทะลัก พราวบอกหอมว่าแต่งแบบนี้จะล่อหื่นมันจนตนไม่ปลอดภัยมากกว่า หอมบอกว่าเรื่องความปลอดภัยไม่ต้องห่วง คืนนี้ตนมีบอดี้การ์ดมาด้วย

    หอมให้ปีมงคลมาเป็นบอดี้การ์ด ส่งพราวเข้าไปหาไมค์แล้วทั้งสองก็หามุมส่องกล้องแอบดู

    ไมค์มาช้ากว่าเวลานัด เขาขอโทษแล้วจ้องบนจ้องล่างพราวไม่วางตา ชมว่าเธอสวยมาก ดูดีกว่ารูปที่ส่งให้ดูเยอะเลย พราวพูดประชดว่า ตนไม่ได้สวยอะไร มีคนบอกว่าเห็นหน้าตนแล้วยังไม่อยากมองเลย แต่ไมค์ไม่รู้สึกตัว

    “เป็นไปไม่ได้หรอกครับ ผมว่าไอ้คนที่พูดแบบนั้นมันคงตาบอด ตาถั่ว หรือไม่ชีวิตมันก็คงเคยเจอแต่ผู้หญิงหน้าตาขี้เหร่ดูไม่ได้”

    หอมกับปีมงคลแอบส่องกล้องดูไมค์กับพราว ถูก รปภ.มาพบและไล่ให้ไปที่อื่น

    เมื่อพนักงานยกแก้วน้ำมาเสิร์ฟไมค์รีบจ่ายเงิน แต่ตามองโลมเลียอยู่ที่เนินอกและขาอ่อนของพราว จนเธออึดอัดถามว่าตนแต่งตัวผิดปกติอะไรหรือเปล่า ไมค์ชมว่าเธอสวยจริงๆ ตนไม่เคยเจอผู้หญิงที่สวยทำร้ายจิตใจตนได้ขนาดนี้ ที่เห็นก็มีแต่สวยศัลยกรรม พวกผู้หญิงพลาสติกของปลอม ตนไม่ชอบ

    พราวบอกว่าศัลยกรรมก็เจ็บมากนะ ไมค์ทักว่าพูดเหมือนเธอทำศัลยกรรมมา แล้วก็พูดแก้เองว่า

    “ผมไม่เชื่อหรอกครับ ผมไม่เคยมองอะไรพลาด อย่างคุณคือสวยธรรมชาติ สวยพ่อแม่ให้มา ยิ่งมองคุณแล้วผมก็ยิ่งรู้สึกดีใจที่ได้มีเวลาแบบนี้กับคุณสองต่อสอง”

    ไมค์จับมือพราวจ้องตา พราวค่อยๆดึงมือออก ไม่ทันระวังทำน้ำในแก้วกระฉอกใช่สุด ไมค์รีบหยิบผ้าเช็ดให้ถือโอกาสแต๊ะอั๋ง พราวรู้ทันขอตัวไปห้องน้ำ พอออกมาก็รีบโทร.ถามว่าหอมอยู่ไหน พอรู้ว่าหอมถูกยามไล่ต้องออกมาข้างนอกก่อน พราวโวยว่าไมค์หื่น จนตนต้องหาทางหลบออกมา บอกหอมว่าไม่เอาแล้วตนกลัว

    “ไม่ได้ ยังไม่ทันทำอะไรเลย ถ้ามาแค่นี้แล้วแกจะถ่อมาทำไม อย่างน้อยก็เฉลยให้มันรู้ก่อนว่าแกเป็นใคร อย่าลืมสิ ถ้าเอาแต่หนีก็เท่ากับยอมให้มันด่าว่าแกเป็นนังอัปลักษณ์” พูดแล้ววางสายเลย พราวจึงตัดสินใจเป็นไงเป็นกัน กลับเข้าไปอีกครั้ง ส่วนหอมกับปีมงคลไปหามุมแอบดูใหม่ แต่มุมไม่ดี หอมต้องปีนขึ้นไปดูโดยปีมงคลช่วยจับไว้

    ระหว่างพราวไปเข้าห้องน้ำนั้น ไมค์แอบใส่ยานอนหลับในแก้วเครื่องดื่มของเธอ เมื่อพราวกลับมาจึงชวนดื่ม

    หอมกับปีมงคลยังยักแย่ยักยันปีนส่องกล้องดูพราวกับไมค์ หอมเห็นอาการพราวแปลกๆ บอกปีว่าสถานการณ์ไม่ค่อยดี แล้วหอมก็แทบพลัดตกลงมาเมื่อเห็นยามเอากระบองชี้จ้องเขม็งอยู่ ปีมงคลรีบรวบตัวหอมลงมาแล้วพาวิ่งหนีไป

    ooooooo

    พราวเริ่มมึนๆ ไมค์พยายามจะพาเธอออกไป พราวฝืนไว้จะบอกความจริงแก่เขา แต่ไม่ทันพูดก็ทำท่าจะทรุดลงไป ไมค์จึงพาออกไป บอกว่าตนมีที่พักอยู่แถวนี้ แต่ขณะพาไปที่รถ พราวเสียหลักชนป้ายโฆษณาล้มดังโครม!

    โรมที่ได้รับแจ้งจากจู๊ดหล่อก่อนหน้านี้ว่าตนถูกไมค์วางยาและหนีออกไปแล้ว โรมจึงรีบออกตามหา ได้ยินเสียงโครมจึงเข้าไปดูเห็นไมค์กับพราวพอดี ไมค์เจ็บใจจำต้องปล่อยพราวและหนีไป โรมจะตามไปแต่ก็ห่วงพราวจึงหันกลับมาช่วยเธอ

    ฝ่ายหอมกับปีมงคลถูกยามไล่ตาม พอจวนตัวหอมดึงปีเข้าไปจูบ ยามมาเจอจึงเดินผ่านไป พอดีหอมเห็นไมค์เดินจ้ำมาที่รถตัวเองแล้วขับออกไปทันที หอมสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น รีบโทร.หาพราว แต่พราวไม่รับสายเพราะกำลังพยายามเกาะผนังอาคารหนีไมค์ทั้งๆที่กำลังจะหมดแรง

    โรมวิ่งตามมา เห็นพราวไปยืนอยู่กลางถนนและกำลังจะถูกรถชน เขาพุ่งเข้าไปคว้าตัวเธอพ้นมาได้ หวุดหวิด โรมกอดพราวไว้แน่น รถคันนั้นไม่เพียงไม่ลงมาดูหากยังตะโกนด่าว่า อยากตายรึไง แล้วเร่งเครื่องไปเลย

    “พราว...พราว...พราว!” โรมกอดพราวที่หมดสติ ร้องเรียกเธอไม่ขาดปาก...

    ooooooo

    สภาพ​หมด​สติ​ของ​พราว​เวลา​นี้ เหมือน​ตอนที่​เธอ​เพิ่ง​เสร็จ​จาก​การ​รับ​ปริญญา​นั่ง​แท็กซี่​กลับ แต่​ฝนตก​ถนน​ลื่น​แท็กซี่​พลิก​คว่ำ พราว​ถูก​นำ​ตัว​ส่งโรงพยาบาล​ดำรง​ราษฎร์​ที่​พิณ​แม่​เป็น​พยาบาล​อยู่

    แม้​ร่างกาย​พราว​จะ​ไม่​เป็น​อะไร​มาก แต่​จาก​การ​เอกซเรย์ หมอ​ภร​ทิพย์​บอก​ว่า​จมูก​กับ​กราม​พราว​หัก

    แต่​หมอ​ปลอบ​ใจ​พิณ​ว่า​ไม่​ต้อง​ห่วง​เพราะ​หมอ​ถนัด​การ​รักษา​แบบ​นี้ บอก​ว่า​จะ​ไม่​ใช่​แค่​ซ่อม แต่​จะ​ปั้น​พราว​ให้​เกิด​ใหม่​เลย​ทีเดียว

    คืน​นี้โรม​พา​พราว​ที่​หมด​สติ​มา​พัก​ที่​โฮม​ออฟฟิศ​ของ​ตน​รอ​สืบสาวราวเรื่อง​ก่อน ยัง​ไม่​อยาก​ส่ง​โรงพยาบาล​เกรง​เรื่อง​อื้อฉาว​จะ​กระทบกระเทือน​ถึง​บริษัท​ของ​มาร์ค​ที่​กำลัง​มี​ปัญหา

    ดึก​คืน​นี้ พอ​กุ๊ก​ไก่​กับ​พร้อม​พล​รู้​ว่า​พราว​หายตัวไป​ก็​ออก​ตาม​หา ​พร้อม​พล​รู้​ว่า​พวก​พราว​วาง​แผน​แก้แค้น​ไมค์ จึง​ไป​ตาม​หา​พราว​ที่​โรงแรม​ม่าน​รูด กลับ​ไป​มี​เรื่อง​กับ​นักเลง​เก็บ​ค่า​คุ้มครอง​ที่​คิด​ว่า​กุ๊ก​ไก่​จะ​มา​ดัก​จับ​แขก​ตัด​ราย​ได้​ของ​มัน

    โรม​ให้​พราว​นอน​ที่​เตียง และ​โทร.​เช็ก​กับ​เสริมสุข พอ​รู้​ว่า​ไมค์​ยัง​ไม่​กลับ​ก็​หนักใจ สั่ง​เสริมสุข​ว่า​ถ้า​เขา​กลับมา​เมื่อ​ไหร่​ให้​โทร​.บอก​ตน​ทันที แต่​พอ​เขา​หัน​ไป​ดู​ที่​เตียง​ปรากฏ​ว่า​พราว​หาย​ไป​แล้ว มอง​ไป​เห็น​พราว​กำลัง​จะหนี​ออก​ไป แต่​อาการ​ป้อแป้​ตาลาย ทำให้​เธอ​ชน​กระจกอย่าง​แรง​จน​หมด​สติ​ไป โรม​จึง​พา​ตัว​กลับ​มา​นอน​ที่​เตียง​ตามเดิม

    เมื่อ​พราว​รู้สึก​ตัว โรม​เอา​เสื้อ​สูท​ของ​เขา​ให้​เธอสวม​ทับ​เด​รส​สั้น​ที่​ปิด​อะไร​ไม่ค่อย​อยู่ พราว​ถาม​ว่า​ตน​มา​อยู่​ที่​นี่​ได้​ยัง​ไง โรม​บอก​ให้​เธอ​ไป​ล้าง​หน้าเสีย​จะ​ได้สดชื่น​และ​ค่อยๆคิด​ทบทวน​เหตุการณ์

    พราว​ทบทวน​แล้ว​ถาม​ว่า​ตน​ถูก​มอม​ยา​ใช่​ไหม โรม​ชง​กาแฟ​ให้​ไม่​ตอบ พราว​ถาม​ว่า​เขา​เคย​บอก​ว่า​รู้จัก​ไมค์ เขา​รู้​ใช่​ไหม​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น​กับ​ตน ตน​มั่นใจ​ว่า​ไมค์​จงใจ​มอม​ยา​หวัง​ทำร้าย​ตน ยัง​ไง​ตน​ก็​ต้อง​เอาเรื่อง​ให้​ถึงที่​สุด

    โรม​กลัว​เรื่อง​อื้อฉาว​แล้ว​จะ​กระทบกระเทือน​บริษัท​ของ​มาร์ค เขา​ถาม​ว่า​เธอ​มั่นใจได้​ยัง​ไง​ว่า​ถูกมอมยา บอก​พราว​ว่า

    “ถ้า​อยาก​ฟัง​คำ​อธิบาย​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น ผม​ก็​คงบอก​ได้​แค่​ว่า เมื่อ​คืน​นี้​หลังจาก​ที่​คุณ​แยก​กับ​ไมค์ ผม​บังเอิญ​ไป​พบ​คุณ​กำลัง​หมด​สติ​และ​เกือบ​ถูก​รถ​ชน ผม​เลย​พาคุณ​มา​พัก​ที่​นี่ เรื่อง​ก็​มี​อยู่​แค่​นี้” แล้ว​ถาม​พราว​ว่า​เธอ​นัดไป​เจอ​กับ​ลูกความ​ตน​ได้​ยัง​ไง ย้ำ​ว่า “ที่​ผม​ต้อง​รู้ เพราะ​ผม​จำเป็น​ต้อง​เตือน​ให้​คุณ​อยู่​ห่าง​จาก​เขา คุณ​จะ​ได้​ไม่ต้อง​เดือดร้อน​ทีหลัง”

    พอ​พราว​รู้​ว่า​โรม​เป็น​ทนายความ​ของ​ไมค์ เธอตบ​หน้า​เขา​ด่า​และ​คว้า​เหยือก​กาแฟ​ร้อนๆขึ้น​ป้องกัน​ตัว​จะ​หนี​ออก​ไป ขู่​โรม​ว่า​ถ้า​ตาม​มา​ได้​เจอ​กาแฟ​ร้อนๆสาด​หน้า​แน่ โรม​ชะงัก​คลำ​แก้ม​ที่​ถูก​ตบ​ดู​พราว​หนี​ไป​อย่าง​เจ็บใจ​ตัว​เอง

    พราว​กลับ​ถึง​บ้าน​เจอ​พร้อม​พล​กับ​กุ๊ก​ไก่​กำลัง​ปฐมพยาบาล​กัน​เพราะ​มี​เรื่อง​กับ​นักเลง​คุม​ม่าน​รูด ครู่เดียว​หอม​ก็​หู​ตาเหลือก​มา​ถาม​ว่า​พราว​เป็น​อะไร​หรือ​เปล่า เกิด​อะไร​ขึ้น หาย​ไป​ไหน​ทั้ง​คืน?

    พอ​กุ๊ก​ไก่​รู้​เรื่อง​ก็​จะ​ไป​เอาเรื่อง​ไมค์​กับ​ทนาย​โรม จะ​ลาก​มา​กระทืบๆๆ ให้​มัน​ขอโทษ​พราว พร้อม​พลท้วงติง​ว่า​ทนาย​โรม​เป็น​คน​ช่วย​พราว​ได้​ต่างหาก หอม​เห็น​ด้วย

    “ไม่​ต้อง​ไป​เอาเรื่อง​อี​ตา​ทนาย​ตัว​แสบ​นั่น​หรอก ฉัน​ตบ​หน้า​สั่งสอน​เ​ขา​ไป​แล้ว” พราว​​บอก​กุ๊ก​ไก่​ว่า “ฉันรู้ว่า​แก​เป็น​ห่วง แต่​ตอน​นี้​ฉัน​ไม่​มี​หลักฐาน​ยืนยัน​อะไร​สักอย่าง ยิ่ง​เขา​เป็น​ทนาย​หัวหมอ คุย​กัน​ที​ไร​ฉันต้อง​เป็น​ฝ่ายผิดตลอด”

    “แต่​จะ​ปล่อย​ไป​เลย​ก็​ไม่ได้​นะ​พราว​กล้าม​อม​ยา​แก​แบบ​นี้ คน​อื่น​ก็​คง​ไม่​รอด​เหมือน​กัน” หอม​ติง

    “ใคร​บอก​ว่า​ฉัน​จะ​ปล่อย​ไป​ล่ะ ทำ​กับ​ฉัน​ไว้​แบบนี้​ฉัน​ต้อง​เอา​คืน​แน่ ยิ่ง​ไมค์​เป็น​สมาชิก​ของ​คิว​ปิด​ฮัท​

    ฉัน​ก็​ยิ่ง​ต้อง​จับ​ให้​ได้​คา​หนัง​คา​เขา เอา​ให้​มี​หลักฐาน​พร้อม ส่ง​ทั้ง​ไมค์​ทั้ง​อี​ตา​ทนาย​นั่น​ให้​ไป​รวม​กัน​อยู่​ใน​คุก...หึ!!!” พราว​จิก​ตา​แค้น

    ooooooo

    โรม​ออก​จาก​โฮม​ออฟฟิศ​ของ​ตน​กลับ​ไป​ที่​บ้าน​ไมค์ เจอ​เสริมสุข​บอก​ว่า​ไมค์​มา​แล้ว​อยู่​ใน​ห้อง​ทำ​งาน​แต่​เตือน​โรม​ให้​ระวัง​ตัว เพราะ​ตอน​ที่​ไมค์กลับ​มา​เขา​ปึงปัง​โวยวาย​ใส่​ตน​ว่า​เป็น​คน​รายงาน​เรื่อง​เขา​ออก​ไป​ข้าง​นอก และ​ซัด​ตน​จน​ปาก​แตก

    “ไมค์!! เกินไป​แล้ว” โรม​ตรง​ไป​เคาะ​ประตู​ห้อง​ไมค์​ตะโกน​บอก​ว่า​เรา​มี​เรื่อง​ต้อง​คุย​กัน

    ไมค์​ไม่​สนใจ​เขา​จิก​ตา​มอง​หน้า​จอ​คอ​มฯ​รัว​คีบ​อร์ด​แก้ไข​โปรแกรม​บาง​อย่าง​อย่าง​อัจฉริยะ เมื่อ​โรมตะโกน​ให้​เปิด​ประตู​ไม่​สำเร็จ​เขา​จึง​ให้​เสริมสุข​ไป​เอา​กุญแจ​สำรอง​มา พอ​ไข​เข้าไป​ไมค์​ก็​รัว​คีย์บอร์ด​เสร็จ​พอดี​ เขาดึง​แฟลชไดรฟ์​ออก​จาก​เครื่อง​ทันที หัน​มา​ตวาด​โรม​ว่า​มีสิทธิ์​อะไร​มา​ใน​ห้อง​ตน โรม​ถาม​ว่า​แล้ว​เขา​มี​สิทธิ์​อะไร​ไป​ทำร้าย​ผู้หญิง​คน​นั้น!!

    “ฉัน​ไม่ได้​ทำ​อะไร​สัก​หน่อย แค่​นัด​เจอ​ผู้หญิง​ที่​อยาก​เดท​กับ​ฉัน​เพราะ​เห็น​ว่า​ฉัน​ทั้ง​หล่อ ทั้ง​รวย แกต่างหาก​ที่มา​ขัดจังหวะ อิจฉา​ใช่​ไหม​ที่​ฉัน​กำลัง​จะ​ได้​ผู้หญิง​สวยๆคน​นั้น”

    โรม​เหลืออด​ด่า​ว่า​ตน​เบื่อ​ที่​ไมค์​ทำ​เรื่อง​ระยำ​ไว้​ให้​ตน​ต้อง​คอย​ตาม​เก็บ​กวาด​เต็มที​แล้ว ไมค์​ด่า​คืน​ว่า​ตน​ก็​เบื่อ​ขี้ข้า​จองหอง​อย่าง​เขา​เต็มที​แล้ว​เหมือน​กัน ไมค์​ควบคุม​ตัว​เอง​ไม่ได้​หัน​ไป​คว้า​กรรไกร​จะ​แทง​โรม ถูกโรม​สวน​หมัด​ไป​แต่​โรม​ก็​ถูก​กรรไกร​บาด​ที่​ต้น​แขน

    “ฉัน​เกลียด​แก...เกลียด​ลุง​ฉัน เกลียด​ทุก​คน​ที่​ชอบ​ด่า​ฉัน!!” ไมค์​ตะโกน​อย่าง​คลุ้มคลั่ง

    โรม​พุ่ง​เข้า​สู้​กับ​ไมค์​และ​ชก​ไมค์​จน​ลง​ไป​กองแน่​นิ่ง เสริมสุข​ได้ยิน​เสียง​โครมคราม​ใน​ห้อง​เปิด​ประตู​เห็น​ถึง​กับ​ผงะ

    “คุณ​โรม!!??”

    โรม​โทร​.บอก​มาร์ค​ว่า​ไมค์​ก่อ​เรื่อง​อีก​แล้วแต่​ยัง​โชค​ดี​ที่​ตน​เข้าไป​หยุด​ได้​ทัน แต่​ผู้หญิง​คน​นั้น​คง​ไม่​ยอม​ปล่อย​ไมค์​แน่ บอก​มาร์ค​ว่า​คราว​นี้​ตน​เห็น​ที​จะ​ไม่สามารถ...พูด​ไม่ทัน​จบ​มาร์​คก็​ขัด​ขึ้น​ว่า

    “โรม...ผม​รู้​ว่า​คุณ​จะ​พูด​อะไร ผม​ไม่​มี​ใครที่ไว้ใจ​ได้​เท่า​คุณ​อีก​แล้ว” โรม​บอก​ว่า​ตน​เกือบ​ถูก​ไมค์​ฆ่า มาร์ค​ตกใจ​บอก​โรม​ให้​พา​ตัว​ไมค์​กลับ​มา​เลย พูด​เครียด​ว่า “ไม่​ต้อง​สนใจ​ว่า​เขา​จะ​ว่า​ยัง​ไง ผม​จะ​รีบ​ส่ง​คน​ไป...”

    มาร์ค​พูด​ไม่ทัน​จบ ฝรั่ง​คน​หนึ่ง​ก็​เข้า​มา​พร้อม เลขา​ของ​เขา บอก​ว่า​เกิด​เรื่อง​ใหญ่​แล้ว ให้​ท่าน​รีบ​ไป​ดู​เดี๋ยวนี้เลย มาร์ค​จึง​บอก​โรม​ว่า​เดี๋ยว​ตน​โทร.​กลับ​แล้ว​วาง​สาย​เลย

    ครู่​เดียว​มาร์ค​ก็​โทร.​กลับ​มา​บอก​โรม​ว่า ตน​ให้ไมค์​แก้​ปัญหา​ซอฟต์แวร์​ที่​เขา​เป็น​คน​ออก​แบบ​ให้ แต่​ไมค์​ไม่​เพียง​ไม่​พยายาม​แก้ เขา​กลับ​สร้าง​ไวรัส​ขึ้น​มา​เพื่อทำลาย​ซอฟต์แวร์​ทั้ง​ระบบ​แทน!

    “เขา​ทำ​มัน​แล้ว​จริงๆ โรมเขา​ออก​แบบ​ไวรัส​ที่​มี​แต่​เขา​คน​เดียว​ที่​จัดการ​ได้ แล้ว​ปล่อย​ให้​มัน​ฝัง​ตัว​เข้า​มา​ใน​ระบบ ทำลาย​ทุก​อย่าง​ที่​เขา​สร้าง​ขึ้น​มา​ให้​มาร์คอินเตอร์เทค ตอน​นี้​พวก​เรา​ทุก​คน​กำลัง​เจอ​หายนะ​ครั้ง​ใหญ่​แล้ว” มาร์ค​เล่า​อย่าง​ว้าวุ่น​ใจ บอก​โรม​ว่า “ตอน​นี้​เขา​อยู่​กับคุณ เพราะฉะนั้น​มี​แต่​คุณ​คน​เดียว​เท่านั้น​ที่​จะ​ช่วย​พวก​เรา​ได้...โรม!!”

    มาร์ค​ระบาย​อารมณ์​กวาด​ทุก​อย่าง​บน​โต๊ะ​ทำงาน​กระจาย​ตะโกน...

    “โธ่​เว้ย!! ไมค์ แก​ทำ​กับ​ฉัน​เกิน​ไป​แล้ว!!”

    โรม​ทบทวน​แล้ว​นึก​ได้​ว่า​ไมค์​คง​สร้าง​ปัญหา​ตอน​ที่​ตน​ไป​เคาะ​ประตู​แล้ว​ไม่​ยอม​เปิด และ​เปิด​ประตู​เข้าไป​เห็น​ไมค์​กำลัง​เก็บ​แฟลชไดรฟ์​อัน​ที่​ไมค์​เก็บ​ข้อมูล​ไวรัส​ที่​ทำลาย​ระบบ​พอดี!

    ทันใดนั้น เสริมสุข​กระหืดกระหอบ​เข้า​มา​บอก​ว่า​ไมค์​กำลัง​จะ​หนี โรม​วิ่ง​ออก​ไป​เห็น​ไมค์​กำลัง​จะ​ขับรถ​ไป​พุ่ง​ขวาง​รถ​ไว้​ตะโกน

    “หยุด​เดี๋ยวนี้​นะ​ไมค์...ลง​มา​จาก​รถ!!”

    “แก​นั่น​และ​ที่​ต้อง​หลบ​ไป” ไมค์​ลด​กระจก​ตะโกน​สวน​มา

    “คุณ​กำลัง​ทำให้​ทุก​อย่าง​แย่​ลง​จน​ย้อน​กลับ​ไป​แก้ไข​อะไร​ไม่ได้ เชื่อ​ผม...หยุด​ทุก​อย่าง​เสีย​ตอน​นี้แล้ว​ทั้ง​ผม​ทั้ง​ลุง​ของ​คุณ​เรา​จะ​ช่วย​กัน​แก้​ปัญหา​ด้วย​กัน”

    “แก้​ปัญหา...หึ!! นี่​ไง ทั้งๆที่​ฉัน​คือ​อัจฉริยะ แต่​ทุก​คน​กลับ​เห็น​ว่า​ฉัน​คือ​ตัว​ปัญหา พวก​แก​ต่างหากที่เป็น​ตัว​ปัญหา​ให้​ฉัน!!ไอ้​พวก​โง่​แล้ว​อวด​ฉลาด โง่​จน​ถูก​ฉัน​ถล่ม​ให้​ล่มจม”

    “ไมค์...ถ้า​คุณ​ทำลาย​โปรแกรม​ที่​คุณ​สร้างขึ้นมา พนักงาน​เป็น​พันๆคน​จะ​ต้อง​ตกงาน​แล้ว​ความ​ภูมิใจ​ที่​คุณ​เคย​สร้าง​มัน​ขึ้น​มา​จน​ทุก​คน​ยก​ให้​คุณ​เป็น​อัจฉริยะ​ล่ะ...คุณ​จะ​ทำลาย​มัน​ไป​ด้วย​อารมณ์​ชั่ว​วูบ​ทำไม”

    “หึๆ...ใน​เมื่อ​ฉัน​สร้าง​มัน​ขึ้น​มา​ได้ ฉัน​ก็​ทำลาย​มัน​ได้ ถึง​เวลา​ที่​ฉัน​พอใจ​จะ​สร้าง​ขึ้น​มา​ใหม่​เมื่อ​ไหร่​ฉัน​ก็​จะ​สร้าง​มัน​ขึ้น​มา​ให้​ดี​กว่า​เดิม นั่นแหละคือ​การ​พิสูจน์​ว่า ฉัน​เป็น​อัจฉริยะ​จริงๆ”

    ไมค์ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างสะใจ เข้าเกียร์แตะคันเร่งแล้วพุ่งจะชนโรม

    “ไมค์!! อย่านะไมค์...มาร์คเป็นลุงของคุณ เขาดูแลคุณมาตลอดนะ...”

    “มันไม่เคยดูแลฉัน!!!”

    ไมค์กระทืบคันเร่งพุ่งรถใส่โรม ดีที่โรมกระโจนกลิ้งหลบทันเลยรอดหวุดหวิด

    ooooooo

    ที่ห้องคอมพิวเตอร์คิวปิดฮัท พราวกำลังเช็กข้อมูลของไมค์ที่ให้ไว้อย่างเคร่งเครียด หอมเข้ามาถามว่าได้อะไรบ้างไหม พราวถอนใจเฮือก บ่นอย่างหนักใจ...

    “สมกับเป็นจีเนียสรางวัลเหรียญทองคอมพิวเตอร์โอลิมปิกจริงๆ ทุกอย่างคือข้อมูลปลอม เช็กไอพีแอดเดรสกลับไปต้นทางก็เจอไฟร์วอล แล้วถ้ายังดันรุทังแฮ็กข้อมูลต่อไปก็ต้องเจอไวรัสย้อนกลับมาเล่นงานอีก...นั่นก็เลยทำให้ฉันรู้ว่า วิธีการแบบนี้ฉันเคยเจอมาแล้ว ฉันมั่นใจว่าไมค์คือแฮกเกอร์ที่เคยพยายามแฮ็กข้อมูลสมาชิกสาวๆ ในคิวปิดฮัท”

    หอมตกใจเมื่อรู้ว่าไมค์วางแผนเข้ามาหวังเล่นงานสาวๆในคิวปิดฮัทตั้งแต่แรกแล้ว พราวบอกว่าโชคดีที่ตนเป็นเหยื่อคนแรก หอมถามว่าไม่มีทางอื่นพอจะสืบหาตัวได้อีกหรือ พราวก็เก่งไม่น้อยกว่าเขานี่

    “ฉันเทียบเขาไม่ได้หรอก ที่แข่งชนะคราวนั้นเพราะฝีมือเขาล้วนๆ” หอมสงสัยว่าทำไมคนที่อัจฉริยะขนาดนั้นถึงได้มีพฤติกรรมน่ากลัวแบบนี้ได้ “ฉันเองก็อยากรู้ แต่จะเข้าใจได้ก็ต้องจับให้ได้คาหนังคาเขาและหาตัวเขาให้เจอ แล้วคนที่รู้จักไมค์ดีที่สุดที่พอจะช่วยให้เราตามสืบต่อไปได้ก็มีแค่...”

    “โรมใช่ไหม?” หอมเดา พอพราวพยักหน้าหอมบอกว่าเย็นนี้ตนจะลองโทร.เช็กข้อมูลกับปีมงคลดูเผื่อเขาจะรู้อะไรที่เป็นประโยชน์เกี่ยวกับโรมได้บ้าง

    วันต่อมา คิวปิดฮัทจัดงานปาร์ตี้นัดเดทให้ลูกค้าที่โรงแรมหรู เป็นวันที่ปีมงคลบินไปกำกับหนังกับกองถ่ายฮอลลีวูดพอดี เพราะหนังที่หอมเป็นนางเอกกวาดรางวัลจนโปรดิวเซอร์ในฮอลลีวูดชวนไปทำหนังด้วย หอมอวยพรให้ปีเดินทางปลอดภัย

    พราวได้ยินแว่วๆ ว่าหอมคุยกับปีมงคล เข้าไปถามอย่างอยากรู้เรื่องโรม หอมบอกว่าถามให้แล้วแต่เขาบอกว่าไม่รู้จักลึกซึ้ง แค่เจอหน้าทักกันที่ฟิตเนสเท่านั้น พราวบ่นว่าตนไม่อยากยุ่งกับไมค์อีก เกลียดขี้หน้าพวกหลอกลวงจริงๆ

    หอมเข้าใจที่งานนี้ทำให้ชีวิตพราววุ่นวาย เสนอว่าคืนนี้พราวไม่ต้องอยู่ช่วยงานก็ได้เพราะมีทั้งเกด มิ้ม ออย และหนูษามาช่วยแล้วให้พราวกลับไปพักเยอะๆ ได้มีสติหาทางแก้ปัญหาดีกว่า พราวจึงกลับไป

    ระหว่างเดินไปที่ลานจอดรถ พราวครุ่นคิดปัญหาที่หนักใจจนไม่ได้สนใจอะไร แต่สังหรณ์ใจว่ามีอะไรผิดปกติ พราวหันขวับไปมองก็ไม่เห็นอะไรแต่เธอมั่นใจว่าตนกำลังถูกตาม เลยรีบวิ่งไปที่รถ

    พอวิ่งถึงรถพราวล้วงกุญแจจากกระเป๋าถือแต่ตื่นเต้นไม่ทันกดสัญญาณปลดล็อกก็ทำกุญแจหล่น เธอรีบก้มลงควานหา ทันใดก็มีมือผู้ชายมาคว้ากุญแจไป พราวตกใจหันมอง ก็ถูกชายคนนั้นเอามือปิดปากสั่งเข้ม

    “อย่าร้อง!! ผมไม่ได้มาทำร้ายคุณ ผมแค่อยากคุยด้วย”

    โรมนั่นเอง! เขาให้เธอขึ้นรถแล้วขับออกไป...

    ที่มุมหลังเสา ไมค์ค่อยๆโผล่มาดูอย่างเจ็บใจ ที่ตามพราวมาแต่ถูกโรมตัดหน้าฉกเธอไป

    ระหว่างนั่งรถไป พราวดิ้นจะหนี ถูกโรมจับให้จ้องตาบอกว่า ตนแค่อยากจะเจรจากับเธอเท่านั้น พราวถูกบังคับให้จ้องตาจนเขินใจเต้นแรง ซ้ำร้ายยังถูกแมลงสาบวิ่งมาเกาะเท้าอีก พราวร้องกรี๊ด ผวาหาโรมบอกให้เขาจับมันโยนออกไป ทำให้ยิ่งใกล้ชิดกันมากขึ้น

    โรมพาพราวไปที่โฮมออฟฟิศของเขา บอกว่าต้องการคุยกับเธออย่างคนมีสติ ถ้าเธอตกลงตามนี้ก็จะคืนกุญแจรถให้แล้วเราก็ไม่ต้องเจอหน้ากันอีก

    พราวนิ่งไปแต่ในใจคิดหาทางแก้ปัญหา พอโรมเผลอเธอก็ชกหน้าเขาเต็มแรงแต่ตัวเองกลับเจ็บจนสะบัดมือแล้วทวงกุญแจรถ โรมไม่ยอมคืน พราวชูกำปั้นเดินเข้าหาสบโอกาสก็เหวี่ยงหมัดใส่ แต่โรมหลบทันพราวเลยวืดจนหน้าทิ่ม

    “เมื่อกี้ผมก็แค่เผลอ ส่วนคุณ...เป็นกามเทพสาวสวยหน้าตาน่ารักหุ่นดีน่ะดีแล้ว อย่าหลอกตัวเองว่าเป็นสาวแกร่งเลย ผมเคยบอกคุณแล้วใช่ไหมว่าผมเคยอยู่ชมรมมวย เพราะฉะนั้นมือเล็กๆนิ่มๆอย่างคุณทำอะไรผมไม่ได้หรอก”

    พราวเลยเตะผ่าหมากแต่ถูกเขาจับขาไว้ได้อีก พราวเสียหลักจะล้มสั่งให้ปล่อย โรมไม่ปล่อย แต่กลับจับเธอเข้าไปมัดมือไพล่หลังกับเก้าอี้ พราวด่าว่าเขาทำร้ายร่างกายกักขังหน่วงเหนี่ยวจะเรียกตำรวจจับขังคุกให้หัวโตเลย โรมบอกว่าเธอเป็นคนเริ่มก่อนถ้าตนไม่ทำแบบนี้เธอก็อาละวาดไม่หยุด พราวอ้างว่าตนต้องปกป้องตัวเองเพราะเขากำลังช่วยเหลือคนร้าย

    “ช่วยคนร้าย?”

    “ใช่!! ฉันเช็กมาแล้ว ลูกความคุณเคยพยายามแฮคข้อมูลลูกค้าสาวๆในคิวปิดฮัท แต่เจอฉันเล่นงานไม่ได้ข้อมูลไป ฉันนึกว่าแฮกเกอร์นั่นจะเลิก แต่เขากลับเผยตัวออกมาแล้วหวังว่าฉันจะเป็นเหยื่อ”

    โรมใช้แง่กฎหมายขู่ว่าเธอไม่มีหลักฐาน มันคือการหมิ่นประมาท พราวร้องตะโกนขอความช่วยเหลือ โรมปิดปากเธอไม่ให้ร้อง แล้วเอาผ้าปิดปากเลย

    ระหว่างนั้นมีเสียงกดกริ่งหน้าบ้าน พอหยุดพราวไม่ให้ร้องได้แล้วเขาเดินไปดูที่หน้าบ้าน โรมตกใจและแปลกใจมากเมื่อเห็นมาร์คกับการ์ดฝรั่งอีกคนยืนอยู่ มาร์คขอโทษที่มาเวลานี้เพราะอยากพบเขามาก

    มาร์คเล่าให้ฟังว่า ปัญหาก็อย่างที่เราคุยกันทางโทรศัพท์แต่ตอนนี้ทีมวิศวกรของเราช่วยกันหาวิธีหยุดการทำลายจากไวรัสที่ไมค์ส่งมาได้แล้ว แต่คงปิดไว้ได้ไม่นาน พวกคู่แข่งจะต้องรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ซอฟต์แวร์ออกแบบกราฟฟิกของมาร์คอินเตอร์เทคที่เคยเป็นที่หนึ่งในตลาดจะถูกโจมตี พวกถือหุ้นเลยบีบให้ตนตามตัวไมค์กลับไปแก้ปัญหาให้เร็วที่สุด

    โรมบอกว่าตอนนี้ไมค์หายตัวไปไม่มีร่องรอยให้ตามเลย มาร์กชะงัก ครู่เดียวเขาก็บอกว่า

    “ผมรู้จักไมค์ดี เขาเป็นคนที่ตั้งใจทำอะไรแล้วยิ่งยากเท่าไหร่เขายิ่งต้องพยายามเอามาให้ได้ ผู้หญิงคนนั้นไงโรมคนที่ไมค์พลาดไป เธอจะเป็นเหยื่อล่อไมค์ออกมาได้” เห็นโรมอึ้ง มาร์คย้ำว่า “มันอาจจะเป็นงานที่ทำให้คุณหนักใจ แต่ผลกระทบมันมหาศาลมากนะโรม พนักงานทั้งหมดของเราจะต้องถูกเลิกจ้างอีกเป็นพัน เราต้องทำทุกวิธีเพื่อหยุดไมค์”

    โรมนิ่งไปอย่างหนักใจ...เมื่อมาร์คกลับไปแล้ว โรมกลับเข้าไปในห้องที่มัดพราวไว้ พราวด่าอู้อี้ๆโรมบอกว่าหยุดร้องให้คนช่วยได้แล้ว อย่าทำให้ตัวเองต้องเจ็บเลย ถ้าเธออยู่เฉยๆ ไม่วุ่นวายตนจะปล่อยเธอกลับ

    เมื่อพราวหยุด โรมปล่อยเธอพร้อมทั้งคืนกุญแจรถให้ พราวดีใจแต่ก็แปลกใจและเจ็บใจ กล่าวอาฆาตว่าตนจะกระชากหน้ากากเจ้าเล่ห์ของเขา เอาให้ทั้งเขาและลูกความติดคุกหัวโตเลย

    โรมยืนมองพราวขับรถออกไปอย่างเจ็บปวด เขาจำต้องทำเพื่อความอยู่รอดของบริษัทมาร์คอินเตอร์เทค

    โรมกลับมาอาบน้ำ เรื่องราวกับพราว ทำให้เขาคิดถึงขณะที่เรียนอยู่อังกฤษ วันหนึ่งเขาได้รับโทรศัพท์จากเชอรี่ได้ยินเสียงเธอร้องไห้ เขาตกใจถามว่าเป็นอะไร ปลอบให้ใจเย็นๆ แต่พอฟังเชอรี่แล้วเขาตกใจร้อง...

    “อย่าทำแบบนั้น...เชอรี่...เชอรี่!!”

    โรมรีบไปที่อพาร์ตเมนต์ของเชอรี่ ร้องเรียกและตามหาจนเจอเธอนอนแช่อยู่ในอ่างน้ำ ข้อมือที่พาดขอบอ่างเลือดไหลทะลัก...เธอกรีดข้อมือฆ่าตัวตาย!

    ooooooo

    พราวกลับมาเล่าให้หอมหมื่นลี้ กุ๊กไก่กับพร้อมพลฟัง กุ๊กไก่เป็นเดือดเป็นแค้นจะไปเล่นงานโรม พร้อมพลบอกว่าพราวก็ไม่ได้เป็นอะไรปล่อยให้เวรกรรมจัดการไปเถอะ

    กุ๊กไก่ด่าพร้อมพลว่าขี้ขลาดตาขาว ทั้งสองทะเลาะจนลงมือกัน หอมกับพราวจึงต้องจับทั้งสองแยกจากกัน หอมบอกว่าวันหลังไม่ต้องเล่าให้สองคนนี้ฟังเลย มีอะไรตนจะเป็นแบ็กอัพให้เอง พราวไม่อยากเจอหน้าโรมอีกปล่อยให้เวรกรรมจัดการอย่างที่พร้อมพลเสนอดีไหม หอมยุว่ามาถึงขนาดนี้แล้วจะถอยได้ยังไง ให้เดินหน้าลุยกระชากหน้ากากออกมาให้ได้ นี่เป็นเรื่องที่ต้องสะสางเพื่อปกป้องลูกค้าเรา

    ขณะนั้นเองมือถือของพราวมีเสียงเตือนข้อความเข้าจากแอพคิวปิดรูมดังขึ้น พราวเปิดดูเป็นรูปโปรไฟล์ลุงแพนด้าส่งข้อความเข้ามา หอมชะโงกดูถามว่า “นี่แกยังคุยกับตาลุงแพนด้าอยู่อีกเหรอ”

    พราวบอกว่าแกคุยสนุกดีคุยด้วยแล้วสบายใจ หอมเตือนว่าระวังจะกลายเป็นให้ความหวังคนแก่

    “แกมันอคติ คนเราคุยกันบ่อยๆ ไม่ได้หมายความว่าต้องคิดเรื่องอย่างว่านั้นตลอด รู้จักไหมคำว่ามิตรภาพน่ะ”

    พูดแล้วพราวเดินออกไปเลย หอมได้แต่มองแล้วส่ายหน้า

    พราวคุยกับลุงแพนด้า แต่ก็รู้สึกลุงแพนด้าแปลกไปวิจารณ์ดอกไม้ที่พราววาดส่งไปเป็นกำลังใจว่าดอกไม้หงิกงอสัดส่วนของรูปไม่ดีแจกันก็ดูบิดเบี้ยว พราวคิดว่าลุงปากเสียเพราะผ่าตัดหัวใจแต่ก่อนไม่เห็นเป็นอย่างนี้

    โรมที่สวมรอยเป็นลุงแพนด้าคุยกับพราวออกตัวว่าตนมีเรื่องไม่สบายใจให้ต้องคิดเยอะขอบคุณสำหรับช่อดอกไม้และกำลังใจที่ให้ลุงสู้ต่อไป ลุงจะเข้มแข็งและหาทางแก้ปัญหาของตัวเองให้ได้

    โรมสวมรอยเป็นลุงแพนด้าคุยกับพราวอย่างสนิทสนม เขายิ้มอย่างเอ็นดูกับความช่างคุยและขี้เล่นของพราว แต่ถูกขัดจังหวะเมื่อโทรศัพท์ของโรมดังขึ้นเป็นสายจากเสริมสุข

    โรมรีบมาขึ้นรถขับออกไป โดยไม่รู้ว่ากุ๊กไก่มาซุ่มดูอยู่ พอโรมออกไปกุ๊กไก่จะตาม แต่ถูกพร้อมพลตามมาขวาง เรียกให้กลับบ้านเดี๋ยวนี้ไม่ต้องไปยุ่งกับไอ้ทนายนั่นและไม่ต้องมาแก้แค้นให้พราวด้วย กุ๊กไก่ด่าพร้อมพลว่าเป็นผู้ชายขี้ขลาด ตนทนดูพราวถูกผู้ชายเลวๆข่มเหงไม่ได้

    เมื่อห้ามกุ๊กไก่ไม่ได้ผลพร้อมพลก็จะใช้กำลังบังคับ แต่ถูกกุ๊กไก่เตะผ่าหมากทรุดไปกองแล้วเรียกแท็กซี่ไปเลย

    ooooooo

    พราวถูกภีมจ้องจับผิด ตามมาเจอพราวกำลังแชตคุยกับลุงแพนด้า ก็คาดโทษว่าอู้งานถามว่าจะอู้อีกนานไหมสิ้นเดือนนี้จะได้สั่งพักยาวไปเลย

    ภีมสั่งให้พราวตามไปที่ห้องทำงานมีเรื่องสำคัญต้องคุยกัน เมื่อพราวตามไปที่ห้องทำงาน ภีมเอาแฟ้มให้พราวดู บอกว่าลูกค้าที่เธอรับผิดชอบอยู่ยังไม่มีใครปิดจ๊อบได้สักคนเดียว

    พราวชี้แจงว่าตนกำลังยุ่งอยู่กับคิวปิดรูม ภีมถามว่ามีแฮกเกอร์เข้ามาเจาะระบบเราอีกแล้วหรือ

    “เอ่อ...คือ...ไม่มีค่ะ แต่เป็นเรื่องอื่นที่อันตรายกว่ามาก” พราวบอกว่าตอนนี้ตนกำลังสืบมิจฉาชีพที่แฝงตัวเข้ามาใช้เว็บคิวปิดรูมชวนลูกค้าสาวสวยคุยให้หลงเชื่อแล้วหลอกมอมยาหวังทำร้ายร่างกาย” ภีมตกใจ พราวบอกว่าอย่ากระโตกกระตากไปเพราะตนสงสัยว่ามีสมาชิกบางคนทำแบบนั้นแต่ยังไม่หลักฐาน ตนเลยทุ่มเทเวลากับเรื่องนี้มากไปหน่อย

    ภีมดักคอว่าไม่ใช่เธอกุเรื่องขึ้นเพื่อหวังอู้งานนะ พราวมั่นใจว่ามีมิจฉาชีพแฝงตัวมาจริงๆ ภีมสั่งให้จัดการเรื่องนี้ด่วนแต่มีอีกเรื่องที่สำคัญที่เธอน่าจะแก้ได้ พลางเลื่อนอีกแฟ้มเปิดให้ดูโปรไฟล์ลูกค้า พราวจำได้ว่าหญิงกลางคนในรูปเป็นใคร

    “นี่...นี่คุณผกามาศ รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลดำรงราษฎร์?”

    “ใช่...คุณน้าผกามาศของผมเองผมอยากให้คุณช่วยหาคู่ให้น้าผมให้ได้ภายใน 3 เดือน”

    เมื่อพราวเล่าให้หอมฟัง หอมบอกว่างานยากมหาหินเสียด้วย สงสัยว่าคุณน้าผกามาศทั้งสวยทั้งเก่งรู้จักผู้ชายดีๆเพียบทำไมจึงต้องมาพึ่งบริการของบอสด้วย พราวถามว่าไม่คิดบ้างหรือว่าทำไมน้าผกามาศที่อายุ 50 กว่าแล้วถึงยังโสด?

    “เออจริง...แกเปิดประเด็นมาแบบนี้ ฉันเลยอยากรู้เรื่องในบ้านบอสขึ้นมาทันที เดี๋ยวนี้เจ๊ลีเราก็ไม่รู้ยุ่งอะไรนักหนา อดฟังเรื่องเม้าท์มันส์ในบ้านนั้นเลย เล่ามา ...เล่ามา...” หอมเร่งเร้าพราวอยากรู้สุดฤทธิ์

    ooooooo

    พราวเล่าจากที่ฟังจากภีมให้หอมฟัง ว่า...

    “แม่ผมเขาไปดูหมอมา หมอดูบอกว่าภายใน 3 เดือนนี้น้าผมจะได้เจอเนื้อคู่เก่าที่แคล้วคลาดกันมาหลายภพหลายชาติ แต่เป็นโอกาสสุดท้ายของชีวิต ถ้ามีเหตุให้พลัดพรากจากกันอีก น้าผมจะหันหน้าเข้าทางธรรม รับองค์ทรงเจ้า หรือไม่ก็บวชตลอดชีวิต”

    พราวบอกว่าก็เป็นเรื่องดีที่คุณน้าจะบวชชีจะได้ตัดกิเลสไม่ต้องวุ่นวายกับทางโลก น่าจะอนุโมทนาสาธุ ภีมด่าว่าจะบ้าหรือน้าตนเป็นมือขวาช่วยบริหารงานโรงพยาบาลมาตลอดเป็นคนเก่งที่แม่ไว้ใจมาตลอดแล้วจะปล่อยให้ไปบวชชีได้ไง

    พราวหนักใจที่ให้เวลาแค่ 3 เดือน ภีมขู่แกมบังคับว่า

    “ไม่มีแต่! นี่เป็นผลงานโบแดงของคุณ มันจะช่วยให้คุณพ้นการประเมินที่กำลังใกล้โคม่าเต็มที ถ้าคุณทำสำเร็จคุณก็ไม่ต้องเตรียมตัวหางานใหม่” พูดเสร็จตัดบทว่า “เอาล่ะ ผมหมดธุระแล้ว กลับไปทำงานต่อได้” แต่พอจะไปก็หันกลับมาย้ำอีกว่า “อ้อ...อีกอย่าง อย่าลืมรายงานผลการสืบสวนเรื่องมิจฉาชีพในเว็บเราด้วยล่ะ”

    เวลานั้น...พราวนั่งมึนเพราะถูกกดดันด้วยงานหินถึงสองงาน

    หอมฟังแล้วหนักใจ บอกพราวว่าตนจะโทร.หาพริมขอคำแนะนำเรื่องทำบุญสะเดาะเคราะห์ให้พราวเผื่อจะช่วยได้ พราวบอกว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ไหนก็ช่วยไม่ได้หรอก ไม่รู้ว่าเวรกรรมจะตามมาทันพวกนั้นเมื่อไหร่ มีแต่ตนนี่แหละที่ต้องจองเวรพวกนั้นเอง พราวตัดสินใจเป็นไงเป็นกัน

    ระหว่างพราวกับหอมคุยกันในร้านกาแฟนั้น มีสายตาลึกลับคู่หนึ่งจับตามองทั้งสองตลอดเวลา...

    ที่หน้าร้านกาแฟ นันทิสากับมิลินกำลังซื้อผลไม้ มิลินสังเกตเห็นชายใส่ชุดดำกำลังมองเข้าไปในร้านกาแฟและแอบถ่ายรูปด้วย สะกิดบอกนันทิสา พอมองเข้าไปในร้านก็ตกใจเมื่อรู้ว่าพราวกับหอมคือเป้าหมายของชายคนนั้นจึงรีบเข้าไปบอกให้รู้ตัว แต่ชายคนนั้นก็รู้ตัวและรีบเดินหนีไป

    พราวตามไปอย่างเอาเรื่อง จนหอม นันทิสาและมิลินตามไม่ทัน

    ความจริงคือ ชายคนนั้นเป็นคนที่มาร์คส่งมาตามพราวเพื่อทำอะไรบางอย่างล่อให้ไมค์ออกมา ขณะเดียวกันมาร์คก็เข้าไปค้นที่ห้องไมค์ เสริมสุขจึงรีบโทร.บอกโรม เมื่อโรมกลับมาเขาถามมาร์คว่าทำอะไร

    “คนของฉันกำลังค้นหาทุกอย่างที่จะช่วยตามหาไมค์ได้ ขอโทษด้วยนะโรม ฉันไม่ได้บอกเธอเพราะฉันต้องการแข่งกับเวลา”

    แต่ลูกน้องมาร์ครายงานว่าค้นไม่พบข้อมูลอะไรที่จะตามไมค์ได้เลย แต่กำลังสแกนข้อมูลที่พบว่าค้างอยู่ในฮาร์ดดิสก์ “เร่งมือเข้า โทร.เช็กกับคนที่ส่งไปประกบเหยื่อด้วยว่าได้อะไรมาบ้าง” มาร์คสั่งลูกน้องวุ่นวาย

    “เหยื่อ!!?? ท่านหมายถึงใครครับ” โรมสงสัยชายชุดดำวิ่งหนีไปตามบันได พราววิ่งตามอย่างลืมกลัว แต่ชายชุดดำถูกไมค์ออกมาขวางเขาจำชายชุดดำได้ เลยรู้ว่ามาร์คเป็นคนส่งมาและบินมาตามตนถึงที่นี่ ชายชุดดำรู้ความระห่ำของไมค์ดี ขอร้องให้ค่อยๆคุยกัน

    “คุยเหรอ? ฉันไม่ชอบคุย เอาเป็นว่า ฉันฝากแกไปบอกมันแล้วกัน”

    ทันใดนั้นวัยรุ่นจากสนามบอลใต้ทางด่วนที่ไมค์เคยให้เงินใช้ ก็กรูกันเข้ามล็อกตัวลูกน้องมาร์คไว้ ไมค์จิกตายิ้มร้ายในขณะที่มือที่ซ่อนอยู่ข้างหลังเขาถือไม้เบสบอลที่ทำจากเหล็ก ไมค์เอามาเคาะที่มือตัวเองหัวเราะในคอเบาๆ

    ลูกน้องมาร์คหน้าเสียอย่างรู้ชะตากรรมตัวเอง!

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    พร้อมเสิร์ฟตอนใหม่ “กระเช้าสีดา” ฟังคำตอบ "นุ่น" หลัง "ก๊อต" สารภาพรัก

    พร้อมเสิร์ฟตอนใหม่ “กระเช้าสีดา” ฟังคำตอบ "นุ่น" หลัง "ก๊อต" สารภาพรัก
    17 ต.ค. 2564

    03:01 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอาทิตย์ที่ 17 ตุลาคม 2564 เวลา 04:41 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์